Πέμπτη, 28 Ιουνίου 2012

Η κοινωνική και μορφωτική βάση της ψήφου

 Έχει ενδιαφέρον να δει κανείς ποια κοινωνικά κριτήρια έπαιξαν ρόλο, αν έπαιξαν, στο πώς διαμορφώθηκε το αποτέλεσμα των τελευταίων εκλογών. Σύμφωνα λοιπόν με μελέτη που δημοσίευσε το ethnos.gr, οι ψηφοφόροι της ΝΔ και του ΠΑΣΟΚ έχουν πολλά κοινά σημεία αφού είναι κυρίως συνταξιούχοι, αγρότες και νοικοκυρές. Έτσι για την ΝΔ το 32.7% αυτών που την ψήφισαν είναι συνταξιούχοι, το 30% αγρότες και το 24.7% νοικοκυρές (οικιακά). Στο ΠΑΣΟΚ τα αντίστοιχα ποσοστά είναι 21, 19.5 και 16.8%. Βλέπουμε ότι και στα δύο αυτά κόμματα η πλειοψηφία των ψηφοφόρων τους προέρχονται από αυτό που παραδοσιακά θεωρείται η δεξαμενή των συντηρητικών πολιτών. Στην περίπτωση μάλιστα της ΝΔ το ποσοστό αυτό αγγίζει το εντυπωσιακό νούμερο του 85% των ψηφοφόρων της!
Στον ΣΥΡΙΖΑ και την ΔΗΜΑΡ το σκηνικό αλλάζει σημαντικά. Την προτίμηση σε αυτά τα δύο κόμματα την βρίσκουμε στους αυτοαπασχολούμενους, τους δημόσιους υπαλλήλους, τους εργαζόμενους στον ιδιωτικό τομέα, τους φοιτητές και τους ανέργους. Στο ΚΚΕ όλοι σχεδόν οι τομείς αντιπροσωπεύονται ισότιμα.
Το μορφωτικό επίπεδο των ψηφοφόρων κυμαίνεται επίσης σημαντικά από κόμμα σε κόμμα. Η ΝΔ έχει τους ψηφοφόρους με το χαμηλότερο επίπεδο σπουδών. Το 30% από αυτούς είναι απόφοιτοι δημοτικού και το 17.2% είναι απόφοιτοι γυμνασίου ή λυκείου. Στο ΠΑΣΟΚ το 22% είναι απόφοιτοι δημοτικού και μόνο το 10.8% είναι απόφοιτοι ΑΕΙ και ΤΕΙ. Το υψηλότερο μορφωτικό επίπεδο έχουν οι ψηφοφόροι του ΣΥΡΙΖΑ με 19.3% απόφοιτους ΑΕΙ και ΤΕΙ και 17.7% απόφοιτους λυκείου. Ισόποσα κατανεμημένοι περίπου και στις τρεις βαθμίδες εκπαίδευσης είναι οι ψηφοφόροι της ΔΗΜΑΡ και του ΚΚΕ.
Τι μας λένε οι παραπάνω αριθμοί; Πολλά και χρήσιμα. ΔΕΝ μας λένε βέβαια ποιος ψηφοφόρος είναι «καλύτερος» από τον άλλο, μια και τέτοιο πράγμα ΔΕΝ υπάρχει σε μία κοινωνία. Μας λένε όμως πώς το επάγγελμα, η ηλικία και το επίπεδο μόρφωσης παίζουν ρόλο στην κατανομή των πολιτών στον πολιτικό χάρτη μιας χώρας. Μας λένε π.χ. πώς οι πολίτες κατανέμονται σε αυτό που
παραδοσιακά ονομάζουμε πρόοδο και συντήρηση. Να σημειωθεί ότι το ίδιο άτομο, ο ίδιος πολίτης, στη διάρκεια του βίου του μπορεί, και είναι αρκετά συνηθισμένο, να περάσει από το ένα στο δεύτερο, συνήθως από την πρώτη κατηγορία στη δεύτερη. Ο Τσώρτσιλ δεν έλεγε ότι «αλλοίμονο σε αυτόν που δεν είναι επαναστάτης στα νιάτα του και που μετά τα σαράντα του δεν γίνεται συντηρητικός»;
Η μαγκιά βρίσκεται, κατά τη γνώμη μου, στο να πάψεις να είσαι νέος, χωρίς να πάψεις να είσαι ανοιχτός σε νέες ιδέες, αλλά αυτό είναι μια άλλη ιστορία…Δυστυχώς σε μια χώρα σαν την Ελλάδα, με δεδομένη την γήρανση του πληθυσμού που παρατηρείται, φοβάμαι πως η συντήρηση θα κερδίζει όλο και περισσότερο έδαφος…
protagon.gr

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Ο μύθος ότι ζούμε στον καλύτερο δυνατό (καπιταλιστικό) κόσμο

Από την παγκόσμια φτώχεια μέχρι την ανισότητα μεταξύ των κρατών, όλοι οι δείκτες δείχνουν πως ζούμε στην καλύτερη περίοδο στην ιστορία. ...