Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Tα συναισθήματα μετά την απόλυση

Τι γίνεται με τους ανθρώπους που χάνουν την δουλειά τους; Τι νιώθουν και πώς βιώνουν τη νέα πραγματικότητα στη ζωή τους; Μελέτες έχουν δείξει πως οι άνθρωποι που απολύονται από την εργασία του διέρχονται από τα πέντε στάδια της απώλειας, όπως αυτά έχουν αναγνωριστεί και ονομαστεί από την Dr Elisabeth Kübler-Ross.
Η Ross ήταν η πρώτη που αναφέρθηκε επιστημονικά στην εμπειρία του πένθους και της τραγωδίας. Παρακάτω παραθέτουμε τα πέντε στάδια της απώλειας. Οι έρευνες μαρτυρούν πως οι περισσότεροι άνθρωποι περνούν από τα παρακάτω στάδια με αυτήν ακριβώς τη σειρά:
- Άρνηση: Η συνήθης, αρχική αντίδραση στην απώλεια είναι το σοκ ή η άρνηση. Είναι μια ενστικτώδης και φυσιολογική αντίδραση στον πόνο. Όταν βρίσκεται κάποιος σε κατάσταση
σοκ μοιάζει αποσβολωμένος, αποπροσανατολισμένος και είναι εντελώς αδύναμος να λάβει κάποια απόφαση, ενώ αν είναι σε άρνηση, απλώς δεν δέχεται την πραγματικότητα (Αποκλείεται, δεν μπορεί να έχασα τη δουλειά μου).
- Θυμός (Είναι άδικο, γιατί σε εμένα;): Ο απολυμένος θυμώνει για την απώλεια και τις συνέπειες που αυτή έχει στη ζωή του και αναζητά τρόπους για να μεταθέσει αλλού τις ευθύνες. Όσο πιο μεγάλο διάστημα αρνείται κάποιος την κατάσταση, τόσο μεγαλύτερος είναι και ο θυμός του. Η αδικία πάντα προκαλεί θυμό και είναι αναγκαίο να το βιώσει για να περάσει στο παρακάτω στάδιο, αυτό της διαπραγμάτευσης.
- Διαπραγμάτευση: Ενοχές για τα πάντα. Ο απολυμένος αισθάνεται πως φταίει για ό,τι του συνέβη και κάνει παράλογες σκέψεις, όπως «αν δεν είχα κάνει τότε εκείνο» ή «αν καθόμουν μέχρι πιο αργά στη δουλειά δεν θα απολυόμουν», είναι παράλογες, μάταιες και ανούσιες.
- Κατάθλιψη: Έπειτα από εβδομάδες, ή και μήνες επίμονης αναζήτησης εργασίας, παρουσιάζει συμπτώματα άγχους, απαισιοδοξίας, πολλές φορές και κατάθλιψης. Οξυθυμία, αίσθημα απελπισίας, απώλεια ενθουσιασμού, ενοχές, αδυναμία να σηκωθεί ο πάσχων το πρωί από το κρεβάτι, απώλεια της όρεξης, του βάρους και της ερωτικής επιθυμίας, διαταραχή του ύπνου, στροφή στο αλκοόλ για παρηγοριά, είναι αυτά που βιώνει ο απολυμένος σε αυτό το στάδιο.
- Αποδοχή: Ο απολυμένος αρχίζει να προσαρμόζεται στη νέα κατάσταση και να αποκτά νέα ενδιαφέροντα και σχέσεις. Σε καμία περίπτωση η αποδοχή δεν θα πρέπει να συνοδεύεται από φράσεις του τύπου: «ποιος ο λόγος, δεν μπορώ να πολεμάω πλέον». Αυτό είναι παραίτηση, όχι αποδοχή.
http://www.stogiatro.gr/index.php?option=com_content&view=article&id=43783:ta-synaisthimata-meta-tin-apolysi&catid=24:psyxikh-ygeia&Itemid=137

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

το τεράστιο σημερινό μας χρέος

Πολλοί νομίζουν ότι το χρέος του σύγχρονου ελληνικού κράτους είναι μια παλιά ιστορία που μεταφέρονταν απο δεκαετία σε δεκαετία. Μια πολύ παλιά ιστορία δύο αιώνων όπου το ελληνικό κράτος δανείζονταν συνεχώς, έπεφτε έξω συνεχώς και αυτό μας επηρέασε φθάνοντάς μας στη σημερινή μας κατάσταση. Πράγματι υπήρξαν τέσσερεις τέτοιες περιπτώσεις μέχρι το 2ο παγκόσμιο πόλεμο. Όμως το τεράστιο σημερινό μας χρέος, για το οποίο σήμερα υποφέρουμε, είναι δημιούργημα των τελευταίων 40 ετών.
Μικρό στην αρχή, επιταχυνόμενο μετά, και τεράστιο στο τέλος.

Χρόνια Πολλά και Καλή Χρονιά - Blogger Dimitris Nikogloy

ΑΓΙΟΙ ΑΡΧΙΕΡΕΙΣ !!! ΠΑΝΕ ΝΑ ΕΞΑΦΑΝΙΣΟΥΝ ΤΟ ΟΡΘΟΔΟΞΟ ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΕΘΝΟΣ !!! Η ΜΟΝΗ ΣΩΤΗΡΙΑ Η ΔΙΚΗ ΣΑΣ ΠΑΡΕΜΒΑΣΗ !!!

Άγιοι Αρχιερείς, της Ορθοδόξου Εκκλησίας της Ελλάδος!
Ως Έλλην πολίτης και ως Ορθόδοξος Χριστιανός και με τον προσήκοντα σεβασμό προς τα θεοτίμητα πρόσωπά σας, αισθάνομαι την ανάγκη, να σας είπω τα κάτωθι:
Κατά τη μακρόχρονη σκλαβιά των 400 ετών, υπό το ζυγό της Οθωμανικής αυτοκρατορίας, οι Έλληνες κατάφεραν να διατηρήσουν αναλλοίωτη, τόσο την Εθνική τους, όσο και την θρησκευτική τους, ταυτότητα!!!