«Βία(σε) με και άλλο, μπορείς….»

«Βία είναι να ξυπνάς από το χάραμα, να δουλεύεις 10 με 12 ώρες για 700 ευρώ και να μην τολμάς να πεις κουβέντα γιατί ξέρεις ότι 100 βιογραφικά περιμένουν στο γραφείο του αφεντικού σου»

«Βία είναι να είσαι άνεργος, να ψάχνεις ένα χρόνο για δουλειά και να μην σε προσλαμβάνει κανείς γιατί είσαι πάνω από τα σαράντα»

«Βία είναι να λες στα παιδιά σου ότι δεν τα πας στην θάλασσα γιατί η βενζίνη άγγιξε το 1.75 και πρέπει να κάνεις περικοπές»

«Βία είναι κλείνεις ραντεβού στο ΙΚΑ για μετά από δύο μήνες και όταν πηγαίνεις ο γιατρός να είναι απών»

«Βία είναι να μην τολμάς να γυρίσεις μόνος στο σπίτι μετά τις 9»

«Βία είναι να είσαι 18 χρονών, να έχεις υποστεί του κόσμου τις μεταρρυθμίσεις, να έχεις φτύσει αίμα για να μπεις σε μια σχολή και να βγαίνεις και άνεργος και αμόρφωτος»

«Βία είναι να στέκεσαι 5 ώρες στην ουρά στην εφορεία για να πληρώσεις, να έχεις ανεβοκατέβει σε 3 ορόφους και τέλος ο υπάλληλος να δηλώνει αναρμόδιος»

«Βία είναι να παρακολουθείς τα σκάνδαλα να περνούν από μπροστά σου σαν παραμύθι, να κουκουλώνονται από όλους, να μην μπαίνει κανείς φυλακή και να τελειώνουν με ένα ζήσαμε εμείς

Η στατηγική της Ευρώπης

Τώρα που απελευθερώθηκε η πέμπτη δόση του δανείου, η Ελλάδα αποφεύγει την απειλή της άμεσης χρεοκοπίας και δρομολογήθηκε η έγκριση του νέου πακέτου στήριξης, ανακύπτει ένα ερώτημα: έχει η Ευρώπη συγκεκριμένη στρατηγική απέναντι στην Ελλάδα ή απλώς αντιδρά «βλέποντας και κάνοντας», με την ελπίδα ότι κάτι μπορεί να συμβεί για να αποφευχθούν τα χειρότερα;
Η άποψή μου είναι ότι η Ευρώπη φαίνεται να έχει κάποια στρατηγική (αν και όχι την καλύτερη) που περιλαμβάνει τρία στοιχεία:

πρώτον, δίνει χρόνο στην Ελλάδα ώς το 2013-14 για να δείξει ότι μπορεί να τιθασεύσει την κρίση (έλλειμμα, χρέος κ.λπ.) και να επιστρέψει σε καθεστώς «κανονικής» χώρας στην ευρωζώνη.

Δεύτερον, στο διάστημα αυτό θέλει να διασφαλίσει ότι οι άλλες προβληματικές χώρες (Πορτογαλία, Ιρλανδία, ενδεχομένως Ισπανία) θα αποδεσμευτούν πλήρως από το σύνδρομο της κρίσης και την ενδεχόμενη μόλυνσή τους από οτιδήποτε θα μπορούσε να συμβεί στην Ελλάδα, κάτι που φαίνεται ότι επιτυγχάνεται.

Τρίτον, να απαλλάξει το τραπεζικό της σύστημα από την υψηλή έκθεσή του στο ελληνικό χρέος και τις συνέπειές του από οτιδήποτε συμβεί, κάτι που επίσης φαίνεται να επιτυγχάνεται.

Από τα τρία αυτά στοιχεία, το αβέβαιο επομένως είναι αυτό που συνδέεται με την Ελλάδα. Εάν η χώρα δείξει ότι το 2013-14 επιτυγχάνει, τότε κλείνει ο κύκλος της αβεβαιότητας και διασφαλίζεται η θέση της στο σύστημα.

Εάν όμως δείξει ότι παραμένει αθεράπευτη περίπτωση, τότε όλα τα σενάρια είναι ανοιχτά χωρίς τον

«Η έξοδος της χώρας από την κρίση περνάει από την Ευρώπη»

 

Υπέρ ενός ειλικρινούς διαλόγου της κυβέρνησης με τους Ευρωπαίους εταίρους μας τάσσεται η Λούκα Κατσέλη

Την άποψη ότι η έξοδος της χώρας από την κρίση περνάει από την Ευρώπη εκφράζει σε συνέντευξη της η πρώην υπουργός Απασχόλησης, Λούκα Κατσέλη. Μιλώντας στο αυριανό φύλλο της εφημερίδας «ΠΡΩΤΟ ΘΕΜΑ» δηλώνει:

«Είναι η τελευταία ευκαιρία να πείσουμε τους ευρωπαίους εταίρους μας πως είναι προς το συμφέρον της Ευρώπης να δοθεί τώρα μια ξεκάθαρη δέσμευση ότι μέσα από ευρωπαϊκούς θεσμούς θα καλυφθεί χρηματοδοτικά με χαμηλό επιτόκιο , το προγραμματισμένο δημοσιονομικό κενό που παρουσιάζεται για όση χρονική περίοδο χρειαστεί , ώστε να καταστεί ανενεργό το κερδοσκοπικό και άκρως επικίνδυνο παιχνίδι των διεθνών χρηματαγορών» αναφέρει η κ. Κατσέλη ενόψει της συνόδου του Eurοgroup.

Yπογραμμίζει επίσης ότι η κυβέρνηση «πρέπει να επιδιώξει έναν ειλικρινή διάλογο με τους Ευρωπαίους εταίρους μας για το αν το χρέος της χώρας μας θεωρείται βιώσιμο ή όχι , να διαπραγματευτεί τους όρους ρύθμισής του με τρόπο που να διασφαλίζουν το ευρώ και να δίνουν τη δυνατότητα στην Ελλάδα ως κράτος μέλος της ευρωζώνης , να απελευθερώσει πόρους για την ανάπτυξη».

Εκφράζει την άποψη ότι θα ήταν καλύτερα αν οι βασικές διαπραγματεύσεις με την τρόικα
διεξάγονταν από μια κοινή ομάδα υπουργών που εμπλέκονται με τις πολιτικές τους στις δεσμεύσεις του μνημονίου και όχι μόνον από τον υπουργό Οικονομικών ενώ θεωρεί ακατανόητη την εμμονή της

Βολεμένοι 2.0

Από τα εκατοντάδες μηνύματα που πήρα για την «εξέγερση των βολεμένων» (σχόλια στο κείμενο, sms, ιμέιλ, τηλεφωνήματα, κουβέντες στο δρόμο) θέλω να απαντήσω στις 666 λέξεις που μου έστειλε ο ηθοποιός Χρήστος Λούλης. Εδώ μπορείτε να βρείτε το σύνολο της απάντησης του κ. Λούλη. Θεωρώ ότι την έχετε κιόλας διαβάσει οπότε συνεχίζω. Μήνυμα ενισχυτικό του «πνεύματος Λούλη» πήρα και από την ηθοποιό Όλια Λαζαρίδου η οποία λιτά μου ανέφερε ότι θεωρεί το άρθρο μου για τον Μιχαήλ Μαρμαρινό άδικο. Θα προσπαθήσω λοιπόν να απαντήσω σε δύο ανθρώπους – και ηθοποιούς – που εκτιμώ.

Η αντίθεσή μου δεν είναι με τις επιχορηγήσεις γενικώς και αορίστως. Ούτε λέω πουθενά ότι οι επιχορηγούμενοι δεν πρέπει να μιλάνε. Το θέατρο όπως και άλλες μορφές τέχνης, πρέπει να ενισχύονται από την πολιτεία με διαφανή και όσο το δυνατόν αντικειμενικά κριτήρια. Πολλές φορές όμως - το αναφέρει και ο κ.Λούλης - η επιχορήγηση είναι προϊόν «συναλλαγής». Στην περίοδο Ζαχόπουλου η «συναλλαγή» είχε φτάσει στο απόγειο της. Νομίζουν οι ανόητοι πολιτικοί ότι αν «ελέγξουν» οικονομικά πέντε δέκα καλλιτέχνες αυτό θα βοηθήσει στην μακροημέρευση τους. Η ιστορία τους διαψεύδει αλά αυτοί συνεχίζουν. Αντιστοίχως βέβαια υπάρχουν πολλοί επιδοτούμενοι που κάνουν αταλάντευτοι τη δουλειά τους «εκμεταλλευόμενοι» τις επιδοτήσεις για το καλό της τέχνης τους.
Θέλω να είμαι σαφής - αν και νομίζω ότι ήμουν- το πρόβλημα μου δεν είναι ότι ο κ.Μιχαήλ Μαρμαρινός είναι επιδοτούμενος. Καλά κάνει και είναι. Και οι δουλειές του - όσες μπορώ να γνωρίσω τέλος πάντων - δεν θεωρώ ότι υπηρέτησαν τους εκάστοτε υπουργούς Πολιτισμού. Το πρόβλημα μου είναι αλλού. Σε μια δύσκολη εποχή για την κοινωνία μας, είμαι υποψιασμένος με αυτούς που φωνάζουν «να τα κάψουμε όλα». Και απεχθάνομαι αυτούς που λένε «να τα κάψουμε» ενώ ταυτόχρονα απολαμβάνουν την «ασφάλεια» του «συστήματος». Είπα και επαναλαμβάνω ότι «δικαίωμα στην καταστροφή έχουν μόνο οι αποκλεισμένοι». Τις μέρες των Δεκεμβριανών του 2008 είχα γράψει ότι κατανοώ τους μετανάστες που άπλωσαν χέρι στις σπασμένες βιτρίνες. Άρπαξαν ότι δεν θα μπορούσαν να πλησιάσουν ποτέ. Καυτηρίασα τότε την υποκρισία μας να οδηγήσουμε στην

«Οφθαλμό αντί οφθαλμού»: Ο Καντάφι απειλεί τους Ευρωπαίους

Εκατοντάδες Λίβυους θα εξαπολύσει ο Μουαμάρ Καντάφι για να πραγματοποιήσουν επιθέσεις σε όλη την Ευρώπη, ώστε να πάρει εκδίκηση για τις αεροπορικές επιδρομές του ΝΑΤΟ στη χώρα του.
Τις απειλές εκτόξευσε ο Λίβυος ηγέτης κατά τη διάρκεια τηλεοπτικού του διαγγέλματος.
«Εκατοντάδες Λίβυοι θα μαρτυρήσουν στην Ευρώπη. Σας λέγω ευθέως: οφθαλμός αντί οφθαλμού και οδούς αντί οδόντος. Όμως, θα τους δώσουμε (στους Ευρωπαίους) μια ευκαιρία να ξανάρθουν στα λογικά τους», υπογράμμισε ο Λίβυος ηγέτης, μιλώντας στη δημόσια λιβυκή τηλεόραση.
«Το καθεστώς στην Λιβύη δε θα πέσει. Βασίζεται στον λαό και όχι στον Καντάφι. Το ΝΑΤΟ κάνει λάθος αν πιστεύει ότι μπορεί να πέσει το καθεστώς σε αυτή τη χώρα», προσέθεσε.
«Μόνη λύση μας είναι η αντίσταση, είμαστε εδώ και δεν φοβόμαστε τη μηχανή του πολέμου σας» κατέληξε ο Λίβυος ηγέτης, προσθέτοντας ότι οι δυνάμεις του ΝΑΤΟ πρέπει να σταματήσουν τους βομβαρδισμούς και να αφήσουν τους Λίβυους να λύσουν μόνοι τους τα προβλήματά τους.
Το μήνυμα μεταδόθηκε την ώρα που «πάνω από ένα εκατομμύριο» υποστηρικτές του είχαν συγκεντρωθεί στην πόλη Σέμπκχα, 750 χιλιόμετρα νοτίως της Τρίπολης.

Ερώτηση για μείωση των βουλευτών σε 200 ίσως περιλαμβάνεται στο δημοψήφισμα

Παράθυρο για μείωση του αριθμού των βουλευτών από 300 που είναι σήμερα σε 200, άφησε ο υπουργός Εσωτερικών Χάρης Καστανίδης, ο οποίος ανέφερε πως το θέμα πιθανότατα θα τεθεί στο επερχόμενο δημοψήφισμα! Ο κ. Καστανίδης, αναφέρθηκε σε σειρά πρωτοβουλιών που θα παρθούν στο πλαίσιο αναμόρφωσης του πολιτικού συστήματος. Οι πρωτοβουλίες αυτών, θα αφορούν μεταξύ άλλων και το Πόθεν Έσχες των βουλευτών, αλλά και τα οικονομικά των κομμάτων.
«Τίποτα δεν είναι κλειστό», ανέφερε ο υπουργός Εσωτερικών σχετικά με την αναμόρφωση του θεσμικού πλαισίου για το πολιτικό σύστημα, διευκρινίζοντας, ωστόσο, ότι δεν υπάρχει έτοιμο προσχέδιο νόμου.
Το νομοσχέδιο για τη διεξαγωγή δημοψηφισμάτων θα είναι έτοιμο έως το τέλος Ιουλίου και στόχος του κατά τον υπουργό Εσωτερικών, Χάρη Καστανίδη, θα είναι η διεύρυνση και η βελτίωση της ποιότητας της δημοκρατίας.

Επίσης, ο υπουργός Εσωτερικών, προανήγγειλε την προώθηση νομοθετικών πρωτοβουλιών για τα οικονομικά των κομμάτων και τα Πόθεν Έσχες των βουλευτών, επιβεβαιώνοντας την αναδιάρθρωση της Επιτροπής Ελέγχου με τη συμμετοχή δικαστικών λειτουργών.
Όπως είπε, οι αλλαγές έχουν στόχο να σταματήσουν οι ελεγχόμενοι να είναι και ελεγκτές -όπως ισχύει σήμερα, που η αρμόδια Επιτροπή απαρτίζεται από βουλευτές και έκανε σαφές ότι το νέο όργανο στο οποίο θα ανατεθεί ο έλεγχος του Πόθεν Έσχες των πολιτικών δεν θα έχει κοινοβουλευτική πλειοψηφία «ώστε ουδείς να έχει την αίσθηση ότι το Κοινοβούλιο ελέγχει τον εαυτό του».
Σημειώνεται ότι η κυβέρνηση, επιθυμεί την επίτευξη συναίνεσης, ώστε το νομοσχέδιο να

Το αίσθημα δικαίου, τα γιαούρτια και η Αριστερά

«Θα μας πάρουν με τις πέτρες» είχε πει ο πρωθυπουργός στην αρχή αυτής της ολόπλευρης επίθεσης στην κοινωνία και το δημόσιο χαρακτήρα του κράτους. «Θα μας πάρουν μες τις πέτρες αν δεν συμβάλλουμε να εμπεδωθεί το αίσθημα δικαίου κι ευνομίας στη χώρα». Βεβαίως ο πρωθυπουργός ενέτασσε αυτή του τη δήλωση στη δική του αντίληψη για το «δίκαιο» και την «ευνομία», δηλαδή το «δίκαιο» του ισχυρού.
Όπως και να ‘χει ο πρωθυπουργός είχες συμπεριλάβει στους τρόπους αντίδρασης των πολιτών απέναντι σε μια κυβέρνηση άδικη «ακραίες» συμπεριφορές, πολύ πιο ακραίες από τα γιαούρτια, τις φραστικές επιθέσεις και τις συγκεντρώσεις διαμαρτυρίας σε τεταμένο κλίμα.
Τώρα που αποδείχθηκε σχεδόν «προφητικός» και η κοινωνία έχοντας εμπεδώσει αίσθημα ακρίας αδικίας και όχι δικαίου φυσικά, αντιδρά μαζικά και χωρίς έλεγχο η κυβέρνηση, σαφώς δεν τολμά να πει σε όλο αυτόν τον κόσμο ότι την έχουν παρεξηγήσει και ότι δεν έχει καταλάβει σωστά το «κυβερνητικό έργο» όπως έκανε πριν μερικούς μήνες. Έκανε τη γνωστή επιλογή επίθεσης στον ΣΥΡΙΖΑ κυρίως και γενικότερα στην αριστερά για λόγους χιλιοαναλυμένους κι εδώ και αλλού.
Είναι στην κρίση του καθενός ποιος κέρδισε αυτόν τον επικοινωνιακό γύρο, ωστόσο μάλλον το ΠΑΣΟΚ πέτυχε να ασκήσει σημαντική πίεση σε έναν ευάλωτο πολιτικά χώρο με διαφορετικές τάσεις και παραδόσεις στο εσωτερικό του στηρίζοντας πότε το αυθόρμητο, πότε το συγκρουσιακό, πότε το αμιγώς πολιτικό στοιχείο, και όλα αυτά μαζί. Ο Μόσιαλος χτες έκανε ένα βήμα πίσω λέγοντας πως όλα τα κόμματα του κοινοβουλίου είναι δημοκρατικά και πως και ο ΣΥΡΙΖΑ είναι ένα δημοκρατικό, κινηματικό κόμμα. Προηγουμένως, όμως μάλλον η Αριστερά λύγισε μπροστά στη θηριώδη πίεση που της ασκήθηκε από την κυβέρνηση και τα ΜΜΕ κι έσπευσε να καταδικάσει τις «βιαιότητες» και τις «ακραίες συμπεριφορές» άμεσα ή έμμεσα - υπό την πίεση που της ασκήθηκε ξαναλέμε. Ή αν όχι να καταδικάσει, να δεχθεί το ρόλο του απολογούμενου για μια κατάσταση που την ξεπερνάει, επιτρέποντας στην κυβέρνηση να αποπροσανατολίσει.
Γιατί αν υπάρχει μια κατάσταση που διογκώνεται και βαίνει ανεξέλεγκτη σε όλη τη χώρα σαφώς δεν φταίει η αριστερά του 4% ή ακόμα και η εξωκοινοβουλευτική αριστερά του 1%, ούτε όσον αφορά τα άιτια που την προκαλούν ούτε και ως προς την οργάνωση της αντίδρασης. Η θεωρία της υποκίνησης για όποιον παρακολουθεί το χώρο αυτό ακούγεται αστεία. Επομένως, ποιο ήταν το αντικείμενο της

Οι προτεραιότητες των υπουργείων

 

Ποια είναι τα νομοσχέδια που ετοιμάζονται

Θερμό αναμένεται να είναι το καλοκαίρι καθώς τα χρονοδιαγράμματα είναι σφιχτά και ι υπουργοί με τα επιτελεία τους είναι επί ποδός πολέμου προκειμένου να είναι έτοιμα στην ώρα τους τα νομοσχέδια. Στις προτεραιότητες του υπουργείου Δικαιοσύνης είναι οι μηνύσεις μέσω διαδικτύου και η εκκαθάριση εκκρεμών φορολογικών υποθέσεων. Το υπουργείο Υγείας ετοιμάζει τη λίστα φαρμάκων, τις συγχωνεύσεις των νοσοκομείων, την αναδιάρθρωση των προνοιακών επιδομάτων και τα κέντρα αποκατάστασης του

Σε δίκη Άκης-Μαντέλης, προανακριτική για Αλογοσκούφη-Μαρκογιαννάκη

Κατατέθηκε στη Βουλή η πρόταση του ΠΑΣΟΚ που υπογράφεται από 108 βουλευτές, για τη σύσταση Προανακριτικής Επιτροπής που θα διερευνήσει τυχόν ποινικές ευθύνες τεσσάρων πρώην υπουργών για την υπόθεση της Siemens.

Παράλληλα, οι βουλευτές προτείνουν να αξιολογηθούν τα στοιχεία και οι κατηγορίες από το Τριμελές Γνωμοδοτικό Συμβούλιο, όπως προβλέπει ο νέος νόμος περί "ποινικής ευθύνης υπουργών", αλλά και να αποφανθεί για τυχόν παραγραφή των αδικημάτων ή αν θα παραπεμφθούν στο Ειδικό Δικαστήριο ή στην Τακτική Δικαιοσύνη.
Οι τέσσερεις πρώην υπουργοί που κατηγορούνται είναι οι Αναστάσιος Μαντέλης και Άκης Τσοχατζόπουλος από το ΠΑΣΟΚ για παθητική δωροδοκία σε βάρος του δημοσίου και νομιμοποίηση εσόδων από εγκληματική δραστηριότητα και οι Γιώργος Αλογοσκούφης και Χρήστος Μαρκογιαννάκης από τη ΝΔ για το αδίκημα της απιστίας σε βάρος του δημοσίου.
Σύμφωνα με την πρόταση του ΠΑΣΟΚ, παραπέμπονται στην Προανακριτική Επιτροπή οι κκ Αλογοσκούφης και Μαρκογιαννάκης, ο πρώτος ως εποπτεύων υπουργός του ΟΤΕ και ο δεύτερος για την υπόθεση των C4I ενώ, για τους κκ Τσοχατζόπουλο (για τα εξοπλιστικά προγράμματα ΠΑΤΡΙΟΤ) και Μαντέλη (για προεκλογική χορηγία 200.000 μάρκων) εκφράζεται η άποψη ότι έχει παραγραφεί το αδίκημα της παθητικής δωροδοκίας, ενώ για το αδίκημα του ξεπλύματος μαύρου χρήματος πρέπει να δικαστούν από την τακτική Δικαιοσύνη.
Επίσης το ΠΑΣΟΚ προτείνει να αποσταλεί στη Δικαιοσύνη όλο το πορισματικό υλικό της Εξεταστικής Επιτροπής για την υπόθεση της Siemens, ώστε να διερευνήσει τυχόν ευθύνες για πράξεις που εμπίπτουν στην αρμοδιότητα της, όπως η νομιμοποίηση εσόδων από εγκληματικές

Χρεοκοπία άπαξ ή εσαεί;

«Δεν υπάρχει λόγος να μπει η χώρα σε τέτοιες θυσίες και να κάνει τέτοιες περικοπές στην ποιότητα ζωής του ο Έλληνας φορολογούμενος και τα χρήματα να πηγαίνουν στις πληρωμές τόκων, οι οποίοι θα είναι σημαντικά αυξημένοι έναντι των προηγούμενων ετών. Αν και πολέμιος της πτώχευσης, οφείλω να σημειώσω ότι από την επιβολή επιτοκίου 8% είναι προτιμότερη»! Μα ποιος λέει τέτοιες ακρότητες;
Μήπως τις λέει κάποιος κομμουνιστής, κάποιος κολλημένος δογματικός; Κάποιος ανεύθυνος υποκινητής της «γιούχας», κατά προτίμηση «συριζαίος»; Κάποιος που έχει επενδύσει τα λεφτά του στην πτώχευση της χώρας και δεν κάνει άλλη δουλειά παρά να την προπαγανδίζει ασυστόλως για να «πάει ταμείο» και να εισπράξει τα πολύτιμα CDS του;
Κανείς απ’ όλους αυτούς τους εγκάθετους. Ο Αλέξανδρος Μωραϊτάκης τα λέει, σε ένα άρθρο του στην οικονομική ιστοσελίδα Euro2day, ο οποίος είναι απλώς ένας άνθρωπος της αγοράς. Πρόεδρος του Συνδέσμου Μελών του Χρηματιστηρίου Αθηνών, μέλος του Εμπορικού και Βιομηχανικού Επιμελητηρίου Αθηνών, πρόεδρος εταιρείας παροχής επενδυτικών υπηρεσιών (και μέλους του Χρηματιστηρίου).
Με απλά λόγια είναι ένας τύπος που επιδιώκει να λειτουργεί η οικονομία για να υπάρχουν επενδυτές και να τους παρέχει συμβουλευτικές υπηρεσίες, να επενδύει και ο ίδιος και να βγάζει – μικρό ή μεγάλο – μπαγιόκο. Ο ίδιος, παρεμπιπτόντως, ανήκει σε όσους έχουν παροτρύνει την κυβέρνηση να προχωρήσει σε ιδιωτικοποιήσεις «για να κινηθεί η οικονομία». Επίσης ανήκει σε αυτούς που λένε ότι πρέπει να εφαρμοστεί το Μνημόνιο και να συμπεριλάβει η κυβέρνηση στα μέλη της «ανθρώπους της αγοράς».
Μα τι διάολο, μύγα τον τσίμπησε έναν τέτοιο τύπο και προτιμά την... πτώχευση από τα πανύψηλα επιτόκια δανεισμού της χώρας; Περίεργα πράματα, αφού, ως γνωστόν, η ελληνική πτώχευση

Εκπρόσωποι των κομμάτων για τις αποδοκιμασίες και τη δημοκρατία

Ούτε χθες αποφεύχθηκε η ένταση πολιτών με πολιτικούς εκπροσώπους, όταν ομάδες κινήθηκαν εναντίον τους αποδοκιμάζοντάς τους. Και χθες κυκλοφόρησαν αφίσες που επέρριπταν ευθύνες σε πολιτικούς, πράξη που εξελήφθη από ορισμένους και ως λίστα προγραφών.

Πώς αντιδρούν σε αυτές τις εκδηλώσεις αποδοκιμασίας των πολιτικών και της πολιτικής οι εκπρόσωποι των κομμάτων; «ΤΑ ΝΕΑ» ζήτησαν τη γνώμη εκπροσώπων τους. Απαντούν, εκ μέρους του ΠΑΣΟΚ ο βουλευτής Συμεών Κεδίκογλου, εκ μέρους της Ν.Δ. ο βουλευτής Θανάσης Νάκος, εκ μέρους του ΣΥΝ και του ΣΥΡΙΖΑ ο Πάνος Σκουρλέτης και εκ μέρους της Δημοκρατικής Αριστεράς ο Θόδωρος Μαργαρίτης.

Χέρι χέρι, βία και λαϊκισμός, του Συμεών Κεδίκογλου

Φαίνεται πως είναι ανάγκη να επανασυμφωνήσουμε σε αυτό τον τόπο για πράγματα που έμοιαζαν αυτονόητα. Στη δημοκρατία έχει θέση η αντίθετη άποψη, η κριτική, η διαμαρτυρία. Κάθε μορφή όμως βίας είναι καταδικαστέα απ' όλους. Εχουμε καταλήξει ότι η κοινοβουλευτική δημοκρατία παραμένει, με τις όποιες αδυναμίες της, το καλύτερο πολίτευμα. Αλλωστε και ιστορικά κάθε φορά που δοκιμάστηκε, η διάδοχη κατάσταση υπήρξε πάντοτε χειρότερη.
Δεν αρκεί όμως να μένουμε σε διαπιστώσεις και καταδίκες επεισοδίων, που γίνονται από όλους, μέχρι… την επόμενη φορά. Καταδίκες που αναδύουν πολλές φορές και ένα άρωμα υποκρισίας.
Υποκρισία από πολιτικούς χώρους που καταδικάζουν, ενώ λίγο πριν εξέφεραν εμπρηστικό λόγο - για λίγες ψήφους άραγε;
Υποκρισία από πολίτες, με το κύρος μάλιστα που τους δίνει ο τίτλος του πανεπιστημιακού, του διανοούμενου, του πνευματικού ταγού, που διασπείρουν τη σπίθα του μίσους.
Υποκρισία από τα ΜΜΕ που, με λίγες εξαιρέσεις, υιοθετούν τον λαϊκισμό αντί για την έγκυρη ενημέρωση, από νωρίς το πρωί έως αργά το βράδυ, για λίγες μονάδες τηλεθέασης… Είναι άραγε δίκαιο μετά να ζητάμε ευθύνες από τον απλό πολίτη, που σε τελική ανάλυση αισθάνεται ανασφάλεια για το μέλλον, βλέπει το εισόδημά του να μειώνεται ξαφνικά κι όλα αυτά μέσα σε ένα θολό τοπίο

Η δική μας βία

Το «η βία ακρωτηριάζει τη δημοκρατία» που είπε ο πρωθυπουργός μπορεί πλέον να αναγράφεται σε όλα τα δημόσια έγγραφα, όπως οι προειδοποιήσεις για το κάπνισμα στα πακέτα των τσιγάρων. Ως εύρημα ακούγεται σχετικά καλό. Η βία δεν σκοτώνει τη δημοκρατία όπως κάνει το AIDS με τον έρωτα. Την ακρωτηριάζει, δηλαδή την κρατά στη ζωή, πλην όμως προσθέτει το στοιχείο του μαρτυρίου. Εννοείται πως δεν υπάρχει άνθρωπος που απόψε το βράδυ θα πάρει ένα ληγμένο γιαούρτι με προορισμό βουλευτικό κεφάλι, αλλά θα αλλάξει γνώμη επειδή η βία ακρωτηριάζει τη δημοκρατία. Το πολύ να πάρει και δεύτερο κεσεδάκι, από εκείνα τα πήλινα που και βρίσκουν καλύτερα στόχο, αλλά δεν προσβάλλουν οικολογικές ευαισθησίες.

Ομοίως ουδείς εξ αυτών δεν πρόκειται να συγκινηθεί από τη σύσταση διακομματικής επιτροπής. Το πιθανότερο είναι να γιουρτώσει τα μέλη της. Άλλωστε στην όμορφη πατρίδα μας οι διακομματικές επιτροπές είναι σαν τους ιστούς της αράχνης στις δημόσιες υπηρεσίες: υπάρχουν σχεδόν σε κάθε γωνία.

Τώρα βέβαια θα πείτε ότι κάτι οφείλει να κάνει ο πρωθυπουργός. Δεν μπορεί να παρακολουθεί αμίλητος τον ακρωτηριασμό της δημοκρατίας - ούτε καν βιασμό. Ε, λοιπόν υπάρχουν καλά νέα για τον πρωθυπουργό. Δεν χρειάζεται να αναλάβει καμία πρωτοβουλία. Διότι, απλούστατα, δεν μπορεί να κάνει κάτι. Το πρόβλημα με τη βία δεν βρίσκεται στην ύπαρξη ή μη οργανωμένου σχεδίου και υποκινητών.
Το πρόβλημα βρίσκεται στη σιωπηρή αποδοχή της από ένα μεγάλο κομμάτι της κοινωνίας που επιδοκιμάζει κλείνοντας το μάτι ή το στόμα για να συγκρατήσει το χαμόγελο. Αυτό δεν πρέπει να μας εκπλήσσει. Η σημερινή κοινωνία έχει βία στις καταβολές της τόσο στο δημόσιο, όσο και στον ιδιωτικό μας βίο. Η βία είναι στα περισσότερα κύτταρα της συλλογικής μας ζωής, έχει αποτυπωθεί ως πληροφορία και αντίδραση από τις προηγούμενες γενιές. Βία κρατική, βία παρακρατική, βία στα γήπεδα, βία στους δρόμους, βία μέσα στο σπίτι με τις σφαλιάρες στη σύζυγο και στα παιδιά να

Γ. Δημαράς: Καλημέρα Ήλιε, χωρίς εκβιασμούς και φοβίες

«Καλή σας μέρα»! Πώς λέγαμε «Καλημέρα, ήλιε, καλημέρα»; Ακριβώς αυτό. Πώς η Μυρσίνη, η κόρη του αδελφού μας, Μάνου Λοΐζου απαγορεύει να ακούγεται το τραγούδι του πατέρα της στις συνάξεις του ΠΑΣΟΚ; Ακριβώς γι’ αυτό εν Κοινοβουλίω αναφωνώ: «Καλημέρα, ήλιε, καλημέρα». Για να τιμήσουμε κορυφαίες στιγμές της νεοελληνικής ιστορίας.

Και αναρωτιόμαστε, αναρωτιέμαι: Πώς ένας ύμνος ζωής, δημιουργίας, ελπίδας, έμπνευσης, αγώνων μας όπλισε και διασχίσαμε με το τραγούδι στη μασχάλη μας, πολύ δύσκολες ατραπούς σε σύγχρονες πολιτικές κατακτήσεις; Ακριβώς, γι’ αυτό «Καλημέρα, ήλιε, καλημέρα». Ανεξάρτητα με το αν η Μυρσίνη μπορεί ή όχι με τον πόνο και τις πληγές της, να εξορίσει από τις καρδιές μας το τραγούδι, εμείς όλοι θα βροντοφωνάξουμε μέχρι να πεθάνουμε «Καλημέρα, ήλιε, καλημέρα».
Μπορεί ο λόγος αυτός, ως αντικοινοβουλευτικός ή αντισυμβατικός να κριθεί. Ευτυχώς όμως, η ελευθερία του λόγου και της έκφρασης, που διασφαλίζει σε όλους μας αυτό το ιερό Βήμα, μου επιτρέπει να επιμείνω και να συνεχίσω.
Ήταν πολύ δύσκολα τα χρόνια εκείνα και εμείς νεαρούδια, φοιτητές, νέοι, εργαζόμενοι ή παιδιά φτωχών κατατρεγμένων οικογενειών, πολιτικά και κοινωνικά, γεμίζαμε τους δρόμους, τα αμφιθέατρα, τα εργοστάσια, τους τόπους δουλειάς και τραγουδούσαμε «Καλημέρα, ήλιε, καλημέρα». Γιατί ο ήλιος, ούτε ήταν ούτε είναι ούτε θα είναι ποτέ ιδιοκτησία κανενός. Ο ζωοδότης φλόγιζε και θα φλογίζει για πάντα τις καρδιές όλων των ανθρώπων ανεξαρτήτως χρώματος, κόμματος και ηλικίας.
Να περάσω στα τρέχοντα, αυτά που μας απασχολούν; Να καταφύγω σε αριθμούς, σε εκτιμήσεις οικονομικών, καθηγητών, τεχνοκρατών κτλ, για να δούμε πού ακριβώς πάμε και τι κάνουμε; Ούτε προλαβαίνω, ούτε θέλω να το κάνω. Εκείνο που νιώθω όμως και θα σας το πω είναι: Καιρό τώρα νιώθω το πιστόλι στο κεφάλι μου. Από τον έναν εκβιασμό ζω στον άλλο τριάντα, σαράντα χρόνια τώρα.
«Ή Καραμανλής ή Τανκς», «Ή Συνεργασία ή Χάος», «Ή οι δικές μου επιλογές θα γίνουν

Όλα εδώ πληρώνονται…

Από τη μία ο πρωθυπουργός κάνει μαθήματα δημοκρατικής ηθικής καταδικάζοντας τις βίαιες συμπεριφορές και εκδηλώσεις κατά στελεχών της κυβέρνησης και αυτού του ιδίου. Από την άλλη εμφανίζεται αποφασισμένος να συνεχίσει να ικανοποιεί κατά γράμμα τις απαιτήσεις των πιστωτών, οι οποίες εμφανίζονται υπέρ άνω του Συντάγματος της χώρας.
Ετσι λοιπόν η κυβέρνηση πριν τις 15 Αυγούστου θα:

• έχει προχωρήσει στη λήψη πρόσθετων μέτρων και στην εφαρμογή πολιτικών τόσο σε δημοσιονομικό επίπεδο, όσο και στο μέτωπο των αποκρατικοποιήσεων.

Ταυτόχρονα, κατά παράβαση κάθε έννοιας συνταγματικής νομιμότητας η κυβέρνηση απεμπολεί την εξουσία που της έδωσε ο λαός με την ψήφο του καθώς:

• έχει αποδεχτεί να βρίσκεται υπό την καθημερινή παρακολούθηση της τρόικας, και των ανθρώπων που αυτή έχει εγκαταστήσει στα υπουργεία και άλλες νευραλγικές υπηρεσίες του κράτους

Κατά τα λοιπά, μέσα στο καλοκαίρι ανάμεσα σε άλλα νομοσχέδια αναμένουμε:

• το ενιαίο μισθολόγιο (περικοπές, περικοπές, περικοπές)
• το νομοσχέδιο για τις συγχωνεύσεις και καταργήσεις φορέων (απολύσεις , απολύσεις, απολύσεις) \
• Το φορολογικό νομοσχέδιο όπου ανάμεσα στ άλλα θα προβλέπεται και η αναδιάρθρωση του φορολογικού μηχανισμού, η συγχώνευση των εφοριών, η ανάθεση είσπραξης των φόρων σε λογιστικά και φοροτεχνικά γραφεία (εκχώρηση των εισπράξεων σε—ποιους άραγε;- ιδιώτες)

«Οδηγείτε την Ελλάδα στη χρεοκοπία»

Ευθύνες στους ηγέτες της Ευρώπης για την ανεπαρκή αντιμετώπιση της ελληνικής κρίσης αποδίδει η " New York Times ", με σημερινό κύριο άρθρο της, προβάλλοντας τον ισχυρισμό ότι όλο και πιο πιθανή είναι η χρεοκοπία της Ελλάδας, λόγω ακριβώς αυτής της πολιτικής που ακολουθούν οι Ευρωπαίοι ηγέτες.

Όπως τονίζεται, η χρεοκοπία της Ελλάδας, υπό το βάρος χρέους μισού περίπου τρισεκατομμυρίου δολαρίων θα ήταν καταστροφική για τη χώρα, τις ευρωπαϊκές τράπεζες και το διεθνές χρηματοπιστωτικό σύστημα. Η σύνταξη της νεοϋορκέζικης εφημερίδας υποστηρίζει ότι δεν έχουν λάβει τη σωστή προσέγγιση στο θέμα του ελληνικού χρέους, προκειμένου να αποτραπεί μια ελληνική χρεοκοπία μέσω της μείωσης των επιτοκίων στα ελληνικά δάνεια και της ενίσχυσης των ρυθμών ανάπτυξης στην Ελλάδα.

Οι Ευρωπαίοι ηγέτες αντί να χαλαρώσουν τις απαιτήσεις τους με στόχο την ενίσχυση της ανάπτυξης στην Ελλάδα, η οποία από κοινού με φορολογικές μεταρρυθμίσεις και ιδιωτικοποιήσεις, θα συνέβαλε στην εξοικονόμηση πόρων για πλήρη αποπληρωμή του ελληνικού χρέους, επικεντρώνονται σε περίπλοκα και αβέβαια σχέδια για να καλύψουν τις απώλειες των τραπεζών τους, επισημαίνεται χαρακτηριστικά στο άρθρο, με την παράθεση της άποψης ότι επιμένουν ενάντια σε κάθε λογική ότι ιδιώτες επενδυτές πρέπει να μετάσχουν εθελοντικά στην αναχρηματοδότηση του ελληνικού χρέους, προσποιούμενοι ότι η Ελλάδα δεν κινείται σταδιακά προς τη χρεοκοπία.

Στο κύριο άρθρο γίνεται αναφορά στην έγκριση του μεσοπρόθεσμου προγράμματος, με νέα μέτρα λιτότητας και ότι παρόμοια μέτρα κατά το παρελθόν έκαναν περισσότερο κακό παρά καλό, αλλά απειλούμενοι με τη διακοπή της παροχής δανείων από την Ε.Ε., οι Σοσιαλιστές (η ελληνική κυβέρνηση) δεν είχαν άλλη επιλογή (η αντιπολίτευση των συντηρητικών αγνόησε τις πιέσεις και ψήφισε κατά), επισημαίνοντας επίσης ότι σε αντάλλαγμα, η Ευρώπη θα εκταμίευε την επόμενη δόση δανείων διάσωσης και θα σχεδίαζε μία νέα μακροπρόθεσμη οικονομική στήριξη, ώστε η Ελλάδα να

Ανατρεπτική πρόταση για το ελληνικό χρέος

 

Σύσταση ειδικού ταμείου 50 δισ. ευρώ πρότεινε ο Τσαρλς Νταλάρα

Αντί να πάρουν νέα ομόλογα οι τράπεζες, οι ασφαλιστικές και τα ταμεία που επιθυμούν να συμμετάσχουν σε εθελοντική μετακύλιση του ελληνικού χρέους, να βγουν και να αγοράσουν, μέσω ενός ενιαίου μηχανισμού, υφιστάμενα ελληνικά ομόλογα από τη δευτερογενή αγορά, ζητά ο Τσαρλς Νταλάρα.

Σε δηλώσεις του στο οικονομικό πρακτορείο Bloomberg, ο διευθυντής του IIF, πρότεινε τη σύσταση ειδικού Ταμείου με κεφάλαιο 50 δισ. ευρώ, το οποίο θα επαναγοράζει ελληνικά κρατικά ομόλογα από τη δευτερογενή αγορά.

Παρότι ο κ. Νταλάρα δεν το διευκρίνισε, εικάζεται ότι οι εθελοντές θα εισφέρουν στον ενιαίο μηχανισμό τουλάχιστον το 70% του κεφαλαίου που θα πληρωθούν από ελληνικά κρατικά ομόλογα της περιόδου 2011-14.

Για να συγκεντρωθούν 50 δισ. ευρώ θα πρέπει να συμμετάσχουν στην πρωτοβουλία τράπεζες, ασφαλιστικές και ταμεία που κατέχουν ομόλογα λήξης την παραπάνω περίοδο της τάξης των 70 δισ. ευρώ.

Μάλιστα, ο κ. Νταλάρα πρότεινε οι εθελοντές να προπληρώσουν τα κεφάλαια στο κοινό fund, ώστε να έχει τη δυνατότητα να προχωρήσει σε εμπροσθοβαρείς αγορές εξασφαλίζοντας φθηνότερες τιμές και εκτίμησε δε ότι κάτι τέτοιο θα μπορούσε να μειώσει το ελληνικό χρέος ως και κατά 20% επί του ΑΕΠ.

Η πρόταση Dallara αποτελεί παραλλαγή αυτής των επαναγορών ελληνικών κρατικών ομολόγων από τον προσωρινό μηχανισμό. Μόνο που αντί για τον EFSF, δημιουργείται από τους εθελοντές της

«Αριστερός» χουλιγκανισμός

Για την μετάλλαξη του ΣΥΡΙΖΑ και την ιδεολογική οπισθοδρόμηση των στελεχών του τα είπαμε και άλλες φορές. Είναι οδυνηρό για τους χιλιάδες αγωνιστές της ανανεωτικής αριστεράς που πολλές φορές ολομόναχοι, χλευαζόμενοι πανταχόθεν ως light αριστεροί επέμειναν στην προώθηση ενός διαφορετικού ύφους και ήθους στην άσκηση της πολιτικής, να υφίστανται τις απίθανες νοηματικές ακροβασίες των Τσίπρα, Σκουρλέτη, Στρατούλη και άλλων. Μάταια προσπαθούν ο Μπαλάφας και ο Παπαδημούλης να συμμαζέψουν τα ασυμμάζευτα υπερασπιζόμενοι τις αρχές και την φιλοσοφία ενός κόμματος που σήμερα έχουν εξαερωθεί, όπως πολύ καλά και οι ίδιοι γνωρίζουν.

Αντί να πουν οι ηγέτες του ΣΥΡΙΖΑ τρείς πολύ απλές λέξεις, δηλαδή «καταδικάζουμε τα έκτροπα» (όπως έκανε προς τιμήν της η Δημοκρατική Αριστερά του Φώτη Κουβέλη) κλείνουν το μάτι στους τραμπούκους και τον πολιτικό χουλιγκανισμό, σε αυτούς που φωνάζουν ότι « η χούντα δεν έπεσε το 1973» σε απροκάλυπτα φασίζουσες συμπεριφορές. Ευελπιστώντας να ελεηθούν από αυτό το συνονθύλευμα πάνω στην κάλπη, σκορπίζουν την πολιτική και ηθική περιουσία που με κόπο δημιούργησαν οι αριστεροί της ανανέωσης. Τα στελέχη του ΚΚΕ Εσωτερικού που πέταξαν κατάμουτρα στον πανίσχυρο και ανεξέλεγκτο τότε Ανδρέα Παπανδρέου ότι το ύφος και το ήθος με το οποίο ασκεί την εξουσία οδηγούν στον λαϊκισμό και την αυθαιρεσία, δεν μπορούσαν να φανταστούν ότι θα ερχόταν καιρός που ο ηγέτης του ΣΥΝ θα έδινε ρεσιτάλ λαϊκισμού, εξυπνακισμού και προκλητικότητας.
Το τελευταίο εφεύρημα με το οποίο παρέχουν ομπρέλα προστασίας στους τραμπούκους είναι η εξίσωση της φυσικής βίας με κάποια άλλη βία( όπως λένε «μια άλλη πολιτική», χωρις ποτέ να μπαίνουν στον κόπο να μας την παρουσιάσουν) που πηγάζει από το μνημόνιο, το μεσοπρόθεσμο, το άνοιγμα των κλειστών επαγγελμάτων, το νομοσχέδιο για την εκπαίδευση και άλλα πολλά με τα οποία διαφωνεί ο ΣΥΡΙΖΑ. Είναι τέτοια αυτή η άυλη βία ώστε προκαλεί την φυσική αντιβία ως απάντηση, μας λένε από τηλεοράσεως. Και δεν εννοούν το αναφαίρετο δικαίωμα των πολιτών να διαδηλώσουν, πράγμα που το εγγυάται και το προστατεύει η Ελληνική Δημοκρατία μετά το 1974. Εννοούν το δικαίωμα οργανωμένων ομάδων να παρεμποδίσουν την λειτουργία της Βουλής και των βουλευτών,

Διακομματική επιτροπή για την προστασία των θεσμών

Τη σύσταση διακομματικής επιτροπή προκειμένου να συζητηθούν και να αποφασιστούν από κοινού οι πολιτικές και τα μέτρα για την προστασία των θεσμών και τη διασφάλιση της ευνομίας, ανακοίνωσε ο πρωθυπουργός Γιώργος Παπανδρέου, μιλώντας στο υπουργικό συμβούλιο, με αφορμή τα πρόσφατα φαινόμενα βίας.

Τόνισε ότι η πολιτεία έχει την ευθύνη της προστασίας της κοινωνίας και ο δημοκρατικός σεβασμός είναι μέρος του δημοκρατικού πολιτισμού, προσθέτοντας ότι «οι αποκλεισμοί, η βία, η προσπάθεια ιδεολογικής τρομοκρατίας δεν έχουν θέση στη δημοκρατία».

Σημείωσε ότι δημοκρατικό δικαίωμα είναι η ελευθερία όλων και όχι μόνο η ελευθέρια των φανατικών, και ανέφερε τη ρήση του Βολτέρου: Δε συμφωνώ ούτε με μια λέξη από όλα όσα λες, αλλά θα υπερασπίζω – ακόμα και με το τίμημα της ζωής μου – το δικαίωμά σου ελεύθερα να λες αυτά που πρεσβεύεις.

Αναφερόμενος στις επιθέσεις σε βάρος του κοινοβουλίου, είπε ότι «ακρωτηριάζουν την δημοκρατία, δημιουργούν τις προϋποθέσεις για μεγαλύτερη ανομία και ανασφάλεια».

Παράλληλα, εμφανίστηκε βέβαιος ότι οι επιθέσεις κατά βουλευτών και πολιτικών προσώπων παροτρύνονται και υποκινούνται από ακραίες πολιτικές ομάδες και από «ορισμένους διαμορφωτές της κοινής γνώμης που σιτίζονται από τα ΜΜΕ».

Τόνισε ότι «μία ευνομούμενη πολιτεία δεν μπορεί να δεχθεί αυθόρμητη ή οργανωμένη βία».

Ο κ. Παπανδρέου σημείωσε ότι «δική μας επιτυχία είναι επιτυχία όλων» και εκτίμησε ότι σε αυτή την προσπάθεια χρειάζονται όλοι, τα κόμματα, οι κοινωνικοί εταίροι και τα κινήματα των πολιτών.

Τσίπρας: Χρειάζεται επιθετική αναδιαπραγμάτευση του χρέους

«Νέο σχέδιο επιθετικής κοινωνικής κατεδάφισης» που προβλέπει «νέες περικοπές επιδομάτων, μισθών και εισοδημάτων, διάλυση της κοινωνικής προστασίας, απολύσεις στο δημόσιο τομέα και ιδιωτικοποιήσεις ύψους 50 δισ. ευρώ» χαρακτήρισε το Μεσοπρόθεσμο Πλαίσιο ο πρόεδρος της ΚΟ του ΣΥΡΙΖΑ Αλέξης Τσίπρας, μιλώντας στη συνάντηση του προεδρείου του Κόμματος της Ευρωπαϊκής Αριστεράς που συνεδρίασε σήμερα στην Αθήνα. Αντικείμενο της συνάντησης ήταν η κατάσταση στη χώρα μας όπως διαμορφώθηκε μετά την ψήφιση του Μεσοπρόθεσμου, οι αποφάσεις της Συνόδου Κορυφής της ΕΕ, αλλά και ο εναλλακτικός δρόμος που προτείνει η Αριστερά για έξοδο από την κρίση όλων των χωρών που αντιμετωπίζουν ανάλογα προβλήματα.

Όπως ανέφερε ο κ. Τσίπρας «κεντρικό στοιχείο του νέου πακέτου είναι το ξεπούλημα των επιχειρήσεων κοινής ωφέλειας και της περιουσίας του δημοσίου» κάτι που, όπως είπε, αποτελεί «μία επικίνδυνη επιλογή η οποία σιγά-σιγά θα αρχίσει να τροφοδοτεί τις ορέξεις και να ακούγεται ότι τα 50 δισ μπορεί να πολλαπλασιαστούν. Ήδη ακούγονται από επίσημα χείλη στην Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα, στην Ευρωπαϊκή Ένωση ότι η Ελλάδα εφόσον έχει μία τόσο σημαντική δημόσια περιουσία - δεν είναι μόνο οι δημόσιοι οργανισμοί κοινής ωφέλειας, είναι και ο φυσικός πλούτος, είναι οι ορυκτοί πόροι, είναι οι δυνατότητες που έχει σε ηλιακή ενέργεια, σε αιολική ενέργεια - γιατί να μην προχωρήσει σε μία διαδικασία ευρύτατης εκποίησης ώστε να μπορέσει να αποπληρώσει μέχρι και το τελευταίο ευρώ το χρέος της».

Ο πρόεδρος της ΚΟ του ΣΥΡΙΖΑ αναφέρθηκε και στα επεισόδια που έγιναν στο κέντρο της Αθήνας κατά τη διάρκεια της 48ωρης απεργίας της περασμένης εβδομάδας, καταδικάζοντας τη χρήση βίας από τις αστυνομικές δυνάμεις, ενώ υπενθύμισε ότι την περασμένη Παρασκευή παρέδωσε στον εισαγγελέα του Αρείου Πάγου οπτικοακουστικό υλικό με τα γεγονότα.

FT: Η ΕΕ δημιουργεί την «Αργεντινή του Αιγαίου»

Η ΕΕ διακινδυνεύει να δημιουργήσει μια «Αργεντινή του Αιγαίου», παρ' ότι υπάρχει ακόμη λύση για να σωθεί η Ελλάδα από τη χρεοκοπία. Το συμπέρασμα αυτό εξάγεται από δύο διαφορετικά άρθρα που δημοσιεύτηκαν τις τελευταίες ημέρες στους «Financial Times» με αφορμή την ελληνική κρίση.

Από την Ελευθεροτυπία, 5 Ιουλίου, 2011
Στο πρώτο από αυτά, ο αρθρογράφος της βρετανικής οικονομικής εφημερίδας Αλαν Μπιτλ τονίζει ότι ακριβώς 10 χρόνια από την προσπάθεια της κυβέρνησης της Αργεντινής να παρατείνει την αποπληρωμή των χρεών της μέσω ενός γιγάντιου εθελοντικού swap ομολόγων -πρακτική που δεν πέτυχε και έξι μήνες αργότερα οδήγησε σε στάση πληρωμών, η Ελλάδα υιοθετώντας ανάλογες πρακτικές διακινδυνεύει να βαδίσει στο ίδιο μονοπάτι σημειώνοντας ένα νέο παγκόσμιο ρεκόρ κρατικής χρεοκοπίας.
Ο Μπιτλ βρίσκει κοινά σημεία μεταξύ των δύο χωρών: άπληστη πολιτική ελίτ, χρόνια διαφθορά που εξασθενεί την ανάπτυξη, δημοσιονομική ασωτία και κουλτούρα φοροδιαφυγής. Υποστηρίζει ότι στόχος του σχεδίου για τη μετακύληση της αποπληρωμής των ελληνικών ομολόγων που εκπόνησε η γαλλική πλευρά είναι να κερδηθεί χρόνος. Τονίζει όμως ότι οι βραχυπρόθεσμες ενέσεις ρευστότητας δεν λύνουν το πρόβλημα φερεγγυότητας που έχει η Ελλάδα, καθώς και ότι εκείνοι που διαχειρίζονται την ελληνική κρίση επαναλαμβάνουν όσα συνέβησαν στην κρίση της Αργεντινής.
Διαπιστώνει διάσταση ανάμεσα σε όσα υπέγραψαν οι έξυπνοι τεχνοκράτες και όσα συμβαίνουν στην πραγματικότητα και εκφράζει αμφιβολίες για την αποφασιστικότητα της Ελλάδας να προχωρήσει στις δύσκολες κινήσεις που επιβάλλει το Μνημόνιο. Παρατηρεί έτσι ομοιότητες μεταξύ του μέχρις πρότινος υπουργού Οικονομικών Γ. Παπακωνσταντίνου και του Αργεντινού Ντόμινγκο Καβάλο, καθώς και οι δύο τεχνοκράτες και συνομιλητές του ΔΝΤ δεν κατάφεραν να αντιμετωπίσουν επιτυχώς την κρίση.
Τονίζει ακόμη ότι η αποστολή διάσωσης της Ελλάδας, της οποίας ηγείται η ευρωζώνη, όχι μόνο αποφεύγει μια ουσιαστική αναδιάρθρωση του χρέους αλλά δεν μπορεί καν να το συζητήσει, τη