 |
Αν κάποιοι της εξουσίας θεωρούν ορισμένους από εμάς τους «ψευδώνυμους» ανθρωποφάγους ή κανίβαλους ας κοιτάξουν κι ας συλλογιστούν τα αποφάγια που άφησαν πίσω τους, αυτό που θέλουν να ονομάζουν «πατρίδα».
Ας μας πουν τι δεν ξεκοκαλίστηκε στα χρόνια των κυβερνήσεών τους, κι ας μας ονοματίσουν κάποιο θεσμό που δεν αυτό-ροκανίστηκε και ποιος από αυτούς απέμεινε αντάξιος τιμητής του ρόλου του, και μετά ας μας κοιτάξουν ευθέως στα μάτια.
Πόσοι λοιπόν «θεσμοί» θα μπορούσαν να θεωρηθούν στη χώρα αξιόπιστοι για να θεωρηθεί –για παράδειγμα- το ποσοστό του χρέους, όπως αυτό ανακοινώθηκε από την ΕΛΣΤΑΤ ως αξιόπιστο…
Πως πρέπει να κριθεί μια δήλωση-απειλή, ενός κορυφαίου υπουργού του άλλοτε κραταιού ΠΑΣΟΚ, του κ. Λοβέρδου, προς τους δύο εισαγγελείς, ότι «θα γίνει μακελειό» εάν θιγεί το «κύρος» και «σπιλωθεί» η αξιοπρέπεια του Παπανδρέου του Γάμα, ενός πρωθυπουργού, που λόγω του κατάλληλου λαϊκού μορφωτικού υπόβαθρου, ανάγει συστηματικά το Ψεύδος σε επιστήμη…
Τι θράσος -αν υπάρχεις- Θεέ.
Γιατί θα πρέπει να θεωρήσουμε ερασιτεχνική ή ακόμα νομότυπη (με το γράμμα του νόμου), ή τυχαία, την επέμβαση του Μηλτιάδη Παπαϊωάννου (*), που έθεσε ερώτημα στο Ανώτατο Δικαστικό Συμβούλιο σχετικώς με την παραμονή ή αποπομπή των δύο εισαγγελέων που ασχολήθηκαν με το έλλειμμα του 2009.
Πόσο εύκολο είναι να μείνει κανείς αδιάφορος από την ταυτόχρονα συντονισμένη «σύμπτωση» των. κ.κ. Λοβέρδου-Παπαϊωάννου και να μην τους καταλογιστεί δόλος ως προς συγκάλυψη
