Η Ελλάδα έχει μετατραπεί σε «αρνητική πρωταγωνίστρια» της Ευρωζώνης, με τον πληθωρισμό των τροφίμων να τρέχει με ταχύτητες διπλάσιες από τον ευρωπαϊκό μέσο όρο, επιβεβαιώνοντας ότι το φαινόμενο του Greedflation (πληθωρισμός της απληστίας) ριζώνει για τα καλά στη χώρα μας.
Η απόκλιση από την Ε.Ε. και η εφιαλτική πρόβλεψη για 4,4%
Ενώ στην Ευρωζώνη ο μέσος πληθωρισμός δείχνει σημάδια κόπωσης, οι προβλέψεις για την Ελλάδα προκαλούν ίλιγγο. Τα τελευταία στοιχεία δείχνουν ότι η χώρα μας δεν οδεύει προς αποκλιμάκωση, αλλά αντίθετα αναμένεται νέα άνοδος του πληθωρισμού στο εφιαλτικό 4,4%. Η εξέλιξη αυτή τοποθετεί την Ελλάδα σε μια επικίνδυνη «μοναξιά», καθώς η μείωση του κόστους ενέργειας και των διεθνών τιμών των πρώτων υλών φαίνεται πως «σταματά» στα ελληνικά σύνορα. Οι πολυεθνικές και οι εγχώριοι όμιλοι διατηρούν τις τιμές στα ύψη, διευρύνοντας τα περιθώρια κέρδους τους εις βάρος των καταναλωτών.
Η ακτινογραφία των αυξήσεων: Τι πληρώνουμε «χρυσάφι»
Οι αριθμοί είναι αμείλικτοι και αποτυπώνουν το μέγεθος της επιβάρυνσης. Πρωταθλητής στην κούρσα της ακρίβειας παραμένει το ελαιόλαδο, με την τιμή του «υγρού χρυσού» να παρουσιάζει ετήσια αύξηση που αγγίζει το 60% με 70%, καθιστώντας το προϊόν είδος πολυτελείας. Τα φρούτα και τα λαχανικά ακολουθούν με αυξήσεις της τάξης του 12% έως 15%, με τις ακραίες καιρικές συνθήκες να χρησιμοποιούνται πλέον ως μόνιμο πρόσχημα για τις ανατιμήσεις.
Στα γαλακτοκομικά και τα αυγά οι αυξήσεις κυμαίνονται μεταξύ 8% και 10%, με την Ελλάδα να διατηρεί την αρνητική παράδοση να είναι μία από τις ακριβότερες χώρες στην Ε.Ε. στο φρέσκο γάλα. Παράλληλα, το κρέας (μοσχάρι και χοιρινό) επιβαρύνεται με νέες αυξήσεις από 7% έως 9%, πλήττοντας άμεσα το κυριακάτικο τραπέζι. Ακόμα και το μεταλλικό νερό και τα αναψυκτικά παρουσιάζουν άνοδο 11%, μια εξέλιξη ιδιαίτερα ανησυχητική ενόψει της τουριστικής περιόδου.
Το παράδοξο των πρώτων υλών
Το πιο εξοργιστικό στοιχείο είναι η σύγκριση με τις διεθνείς τιμές. Ενώ οι τιμές στα σιτηρά, τα έλαια και την ενέργεια έχουν υποχωρήσει σημαντικά σε σχέση με τα προηγούμενα έτη, οι μειώσεις αυτές ουδέποτε έφτασαν στον τελικό καταναλωτή.
Οι «ασπίδες» των κυβερνητικών μέτρων, όπως τα διάφορα «καλάθια», αποδείχθηκαν τρύπιες, αφού απλώς συγκράτησαν την άνοδο σε ελάχιστους κωδικούς, αφήνοντας την υπόλοιπη αγορά να καλπάζει.
Κοινωνική ασφυξία και τουρισμός
Η ακρίβεια αυτή δεν πλήττει μόνο τη βιωσιμότητα των νοικοκυριών, αλλά ναρκοθετεί και το τουριστικό προϊόν της χώρας. Με το κόστος της εστίασης να ανεβαίνει λόγω των ακριβών πρώτων υλών, η Ελλάδα κινδυνεύει να γίνει ένας «απλησίαστος» προορισμός, την ώρα που οι ανταγωνίστριες χώρες της Μεσογείου δείχνουν μεγαλύτερη αυτοσυγκράτηση.
Απαιτείται πολιτική βούληση, όχι ευχολόγια
Είναι φανερό πλέον ότι το Greedflation δεν αντιμετωίζεται με επικοινωνιακά τεχνάσματα. Όσο οι έλεγχοι στην αγορά παραμένουν υποτονικοί και τα πρόστιμα που επιβάλλονται είναι «ψίχουλα» μπροστά στον τζίρο των κερδοσκόπων, ο Έλληνας πολίτης θα συνεχίσει να πληρώνει το γάλα και το κρέας ακριβότερα από τον Γερμανό ή τον Γάλλο, με μισθούς… Βαλκανίων.
https://www.topontiki.gr/2026/05/04/greedflation-i-elliniki-protia-stin-akrivia-ton-trofimon-pou-sokari-tin-evropi/#goog_rewarded

Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου