Πριν από όχι και τόσο πολύ καιρό, συχνά επικαλούμασταν την κακοφωνία της ΕΕ. Αίφνης, η Ευρώπη έχει έναν αριθμό τηλεφώνου. Είναι στο Βερολίνο και ανήκει στην Ανγκελα Μέρκελ.Πριν λίγο καιρό, μετά την αναδιάρθρωση του ελληνικού χρέους, όλοι έβγαλαν έναν αναστεναγμό ανακούφισης και άρχισαν να ελπίζουν ότι η Ευρώπη ήταν αρκετά δυνατή και ικανή να ξεπεράσει τα προβλήματά της. Στη συνέχεια ο έλληνας πρωθυπουργός Γιώργος Παπανδρέου δήλωσε ότι ήθελε να συμβουλευτεί τον λαό για μια υπόθεση που αφορούσε το μέλλον του. Τότε είναι που εμφανίστηκε η κρυμμένη αλήθεια: όποιος επιθυμεί να ασκήσει δημοκρατία σ' αυτή την Ευρώπη, την τόσο υπερήφανη για την δημοκρατία της, μετατρέπεται σε μια απειλή για την Ευρώπη.
«Ποια Ευρώπη θέλουμε;» Το ερώτημα αυτό αφήνει λανθασμένα να εννοηθεί ότι μετά τη διάσωση του ευρώ θα έχουμε επιλογή. Μάλλον όμως είναι υπερβολικά αργά, τουλάχιστον για τους Ελληνες, τους Ιταλούς και τους Ισπανούς. Η ελληνική κυβέρνηση, εκείνη που ζητάει τα περισσότερα από τους πολίτες της, βρίσκεται υπό κηδεμονία και με την πλάτη στον τοίχο. Προστρέχουμε στους επαγγελματίες της πτώχευσης, όπως ο Μάριο Μόντι ή ο Λουκάς Παπαδήμος.
Δεν άλλαξε όμως μόνο η διάρθρωση της εξουσίας αλλά εμφανίζεται και μια νέα λογική της εξουσίας. Ιδού με τι μοιάζει η νέα «Ευρώπη της Μέρκελ»: η εξουσία υπακούει σε μια λογική αυτοκρατορίας,