Αρκετό καιρό πριν από τη χρεοκοπία της ελληνικής οικονομίας και ενώ η διαφθορά, η φοροδιαφυγή, η εισφοροδιαφυγή και η παραοικονομία κατείχαν ήδη όλα τα πανευρωπαϊκά ρεκόρ, οι ελληνικές κυβερνήσεις είχαν αρχίσει να θυσιάζουν τις νέες γενιές, συμμαχώντας με τους «παλιούς» εργαζομένους και τους ήδη συνταξιούχους.
Πρώτα με τα κατά καιρούς «σχέδια διάσωσης» του ασφαλιστικού συστήματος, σύμφωνα με τα οποία οι νεότεροι εργαζόμενοι θα έπαιρναν όλο και πιο αργά, σε μεγαλύτερες ηλικίες, και όλο και πιο μικρές κύριες και επικουρικές συντάξεις. Μετά ήρθε η ώρα των προσλήψεων φτηνών νέων «απασχολήσιμων» από τα παράθυρα σε Δημόσιο, ευρύτερο δημόσιο τομέα, στις λεγόμενες, τότε,
Πρώτα με τα κατά καιρούς «σχέδια διάσωσης» του ασφαλιστικού συστήματος, σύμφωνα με τα οποία οι νεότεροι εργαζόμενοι θα έπαιρναν όλο και πιο αργά, σε μεγαλύτερες ηλικίες, και όλο και πιο μικρές κύριες και επικουρικές συντάξεις. Μετά ήρθε η ώρα των προσλήψεων φτηνών νέων «απασχολήσιμων» από τα παράθυρα σε Δημόσιο, ευρύτερο δημόσιο τομέα, στις λεγόμενες, τότε,