Από εκεί που μέχρι πριν από μερικές εβδομάδες οδηγούσε -με τον υπεροπτικό αέρα Γερμανίδας αυτοκράτειρας- το ευρωπαϊκό τρένο ολοταχώς προς τον γκρεμό της λιτότητας, πλέον η καγκελάριος Ανγκελα Μέρκελ τραβάει φρένο και υποχρεώνεται σε αναδίπλωση καθώς βλέπει τους συμμάχους της να καταρρέουν (βλέπε Ολλανδία) και τις φωνές υπέρ της ανάπτυξης όχι μόνο να δυναμώνουν αλλά και να πληθαίνουν εντός της Ευρωζώνης (Μπαρόζο, Μόντι, Πρόντι, Γιούνκερ, Ντράγκι, Αζμουσεν κ.ά.).
Περισσότερο απομονωμένη από κάθε άλλη στιγμή τα τελευταία χρόνια της ευρωπαϊκής κρίσης χρέους, η σιδηρά ηγέτιδα του κυβερνώντος Χριστιανοδημοκρατικού Κόμματος (CDU) προσπαθεί να διατηρήσει τα κεκτημένα της (εν προκειμένω το Σύμφωνο Δημοσιονομικής Πειθαρχίας) κάνοντας μικρές παραχωρήσεις στον γαλλικό «εχθρό».
Σε αυτό το πλαίσιο, η Μέρκελ από τη μία φροντίζει να αποκλείει το ενδεχόμενο επαναδιαπραγμάτευσης του ευρωπαϊκού συμφώνου δημοσιονομικής πειθαρχίας (ένα από τα βασικά αιτήματα του Ολάντ) και από την άλλη δηλώνει πως «θα συνεργαστεί καλά και σε κλίμα εμπιστοσύνης με τον πρόεδρο της Γαλλίας όποιος κι αν είναι αυτός».
Αυτή η τελευταία δέσμευση περί «καλής συνεργασίας» με τους Γάλλους έγινε χθες από τον Στέφεν