Το ανησυχητικό των τελευταίων εβδομάδων είναι η υπόθαλψη μιας ανούσιας και επικίνδυνης αντιπαράθεσης που δεν έχει ούτε λογική ούτε και λόγο. Παρατηρούμε (είμαι σίγουρος ότι το βλέπετε κι εσείς) μια πόλωση. Από τα κανάλια και τα blogs μέχρι και την συζήτηση σε αμφιθέατρα και στον δρόμο ακόμη, υπάρχει μια τάση αντιπαράθεσης μεταξύ των απόψεων (α) που θέτουν την Κρίση στο ευρωπαϊκό της πλαίσιο και (β) εκείνων που αναφέρονται στην Κρίση σαν κατ' εξοχήν ελληνικό πρόβλημα που οφείλεται στις κακοδαιμονίες της πατρίδας μας. Από αυτή την αντιπαράθεση πολύ γρήγορα προκύπτει και μια δεύτερη: Οι οπαδοί της (β) τοποθέτησης συχνά καταγγέλλουν τους ασπαζόμενους την (α) ως άτομα και συμφέροντα που δεν θέλουν να αλλάξει τίποτα στην χώρα (και για αυτό κρύβονται πίσω από το επιχείρημα "Αν δεν βρει η Ευρώπη την λύση, δεν μπορούμε να κάνουμε τίποτα εμείς") ενώ οι της (α) άποψης συχνά νιώθουν καχύποπτα απέναντι σε αυτό που θεωρούν είτε μια έφεση προς το αυτο-μαστίγωμα είτε (ακόμα χειρότερα) μια ατζέντα που εμπεριέχει κρυφές προσδοκίες για απορρύθμιση των λίγων κεκτημένων πολλών δεινοπαθούντων συμπατριωτών μας.
Δεν έχω καμία αμφιβολία ότι, ναι, υπάρχουν συμφέροντα που θα ήθελαν να μην αλλάξει τίποτα στην χώρα ή, για την ακρίβεια, να αλλάξουν όλα αρκεί να μην αγγιχτούν τα δικά τους συμφέροντα. Δεν έχω καμία αμφιβολία, ακόμα, ότι υπάρχουν και οι άλλοι που κόπτονται για τις διαρθρωτικές αλλαγές για να απλώσουν το παχουλό χέρι τους σε κάποια φιλέτα (θυσιάζοντας στην πορεία σημαντικά δημόσια αγαθά). Αν όμως κάνουμε το λάθος όσοι από εμάς/εσάς διαφωνούμε ειλικρινά και χωρίς υστεροβουλία να βλέπουμε ο ένας στον άλλον έναν από αυτούς τους βολεμένους ή λιμοκοντόρους,
Δεν έχω καμία αμφιβολία ότι, ναι, υπάρχουν συμφέροντα που θα ήθελαν να μην αλλάξει τίποτα στην χώρα ή, για την ακρίβεια, να αλλάξουν όλα αρκεί να μην αγγιχτούν τα δικά τους συμφέροντα. Δεν έχω καμία αμφιβολία, ακόμα, ότι υπάρχουν και οι άλλοι που κόπτονται για τις διαρθρωτικές αλλαγές για να απλώσουν το παχουλό χέρι τους σε κάποια φιλέτα (θυσιάζοντας στην πορεία σημαντικά δημόσια αγαθά). Αν όμως κάνουμε το λάθος όσοι από εμάς/εσάς διαφωνούμε ειλικρινά και χωρίς υστεροβουλία να βλέπουμε ο ένας στον άλλον έναν από αυτούς τους βολεμένους ή λιμοκοντόρους,