Η Συνταγματική Αναθεώρηση πρέπει να είναι Ριζική

Στο χθεσινό μου άρθρο υποστήριξα την ανάγκη δημιουργίας νέων πολιτικών δυνάμεων και, κυρίως μιας νέας Ελληνικής Δεξιάς. Αναφέρθηκα, όμως και στην αριστερά, την οποία θεωρώ δύναμη εξισορρόπησης του καθεστωτισμού και συντηρτισμού της δεξιάς. Η δεξιά είναι ο πυλώνας του καθεστώτος, η αριστερά είναι ο ελεγκτής της, είναι η ζωντανή αμφισβήτηση, είναι η έκφραση όσων δεν χωράνε στο σύστημα, όσων έχουν διαφορετική αντίληψη για την συμμετοχή και τη διαχείριση των κοινών. Όμως, στην πραγματικότητα η δεξιά, ιστορικώς, υπήρξε ο φορέας των μεγάλων αλλαγών, της ανορθώσεως της χώρας, της απελευθερώσεως των υπόδουλων αδελφών, των μεγάλων αποφάσεων όπως η ένταξη στη Δυτική Συμμαχία και την Ενωμένη Ευρώπη.

Η δεξιά είναι που έχει και την ευθύνη της καλής λειτουργίας του πολιτεύματος, αλλά με τη απαραίτητη συναίνεση της αριστεράς. Οι δύο μεγάλες παρατάξεις μπορεί να διαφωνούν σε πάρα πολλά, αλλά στη μορφή και στη λειτουργία του πολιτεύματος πρέπει να υπάρχει η ελάχιστη συμφωνία. Ένας από τους λόγους που το σύνταγμα του 1974 έχει ήδη καταρρεύσει είναι ότι φτιάχθηκε χωρίς την πραγματική συναίνεση της αριστεράς, χωρίς να ερωτηθεί ο λαός για τον τρόπο διακυβερνήσεως και, κυρίως, το τρόπο εκλογής των εξουσιών και τις μεταξύ τους σχέσεις. Δεν θέλω να κατανείμω ευθύνες, ίσως τότε να έγινε ότι ήταν εφικτο να γίνει, ίσως να μην υπήρχε δυνατότητα ευρύτερης συναινέσεως. (Επί του ιστορικού αυτού θέματος θα επανέλθω.)

Όμως, σήμερα πλέον, αυτή η συζήτηση -που έχει ήδη ανοίξει και μάλιστα με πρωτοβουλία του Πρωθυπουργού- δεν μπορεί να είναι ζήτημα μιας ομάδας εκλεκτών ή ειδικών. Εν μπορεί να είναι προνομία της κυβερνήσεως οι προτεινόμενες αλλαγές, δεν μπορεί να είναι προνομία του πολιτικού συστήματος η έγκριση του νέου συντάγματος! Η συζήτηση αυτή σχετίζεται με το πολίτευμα της χώρας μας, αφορά την ποιότητα της δημοκρατίας μας, η συζήτηση αυτή ΜΑΣ ΑΦΟΡΑ ΟΛΟΥΣ! Είναι καιρός οι Έλληνες πολίτες να αναλάβουν τις ευθύνες τους, να πάψουν να είναι θεατές στο έργο που αφορά τη ζωή τους. Είναι αδιανόητο να υπάρχει διάταξη, σε δημοκρατικό Σύνταγμα, που να απαγορεύει τη λαϊκή πρωτοβουλία για δημοψήφισμα ή την αλλαγή του Συντάγματος! Ο λαός, εξ ορισμού ,είναι η υπέρτατη εξουσία, η πηγή από την οποία εκπορεύονται όλες οι άλλες εξουσίες και ασκούνται υπέρ αυτού και του Έθνους. Συνεπώς, ο λαός, δια της νομίμως εκπεφρασμένης βουλήσεώς του μπορεί να αλλάξει το Σύνταγμα όσο και όπως θέλει, είτε αυτό αρέσει στους συνταγματολόγους και στα κόμματα είτε όχι! Άλλωστε, όπως έλεγε και ο αείμνηστος καθηγητής Σαρίπολος, «πατέρας» του ελληνικού συνταγματικού δικαίου, «οι διατάξεις που περιορίζουν το δικαίωμα αναθεωρήσεως του Συντάγματος αντίκεινται στη λαϊκή κυριαρχία και στην κοινή λογική»!

Ίσως, όμως, ο αείμνηστος καθηγητής να θεωρηθεί, από κάποιους, πολύ παλαιός και ξεπερασμένος. Ας δούμε, λοιπόν, τι λέει η πρόσφατη ιστορία:
- Το 1958, οι Γάλλοι, υπό την προτροπή του Στρατάρχη Ντε Γκώλ, με δημοψηφισματική διαδικασία δημιούργησαν το -ισχύον- Σύνταγμα της Πέμπτης Δημοκρατίας.
- Προσφάτως, Ισλανδοί και Τσέχοι άλλαξαν το Σύνταγμά τους με δημοψήφισμα, μάλιστα οι τελευταίοι εισήγαγαν πολίτευμα ημιπροεδρικής δημοκρατίας.
- Ας πάμε λίγο πιό πίσω και… πολύ πιο κοντά: Το 1974, η κυβέρνηση του Κωνσταντίνου Καραμανλή, προκήρυξε δημοψήφισμα, με το οποίο καταργήθηκε ο θεσμός της βασιλείας, παρ’ ότι αυτό ήταν απαγορευμένο από το Σύνταγμα του 1952.

Σε καμμία εκ των ανωτέρω περιπτώσεων υπήρξε εκτροπή, αλλά εκφράσθηκε, με συντεταγμένο δημοκρατικό τρόπο, η λαϊκή βούληση. Εκείνο, λοιπόν, που απαιτείται είναι ένα δημοψήφισμα, ώστε να αποφασίσει ο λαός για το εάν θα συνεχίσει να ζει με το ίδιο πολιτικό σύστημα ή θα το αλλάξει.

Υπό το ισχύον σύστημα, όποιος θέλει να αλλάξει κάτι, είτε θα πρέπει να φτιάξει κόμμα, είτε να ενταχθεί σε υπάρχον κόμμα. Η ισχύς του πολίτη είναι ελάχιστη, η προσωπικότητά του λίγη σημασία έχει, αφού πρέπει να περάσει μέσα από τις κομματικές συμπληγάδες, αδιαφανείς και αντιδημοκρατικές διαδικασίες χειραγωγούμενες από την ηγεσία του κόμματος. Αν όμως, οραματιζόμαστε ισχυρές αλλαγές στη χώρα μας και άνοιγμα της δημοκρατίας στην κοινωνία, θα πρέπει να εγκαταλείψουμε την αδιέξοδη κοινοβουλευτική (κομματική) δημοκρατία. Εάν θέλουμε να χτίσουμε ένα καινούργιο κράτος, εάν θέλουμε αυξημένη λαϊκή κυριαρχία, εάν θέλουμε να ελέγχει η κοινωνία την πολιτική και όχι αντιστρόφως, πρέπει να υπάρχει η δυνατότητα παράκαμψης των κομμάτων και των αδιαφανών μηχανισμών τους και αναδείξεως των αρίστων προσώπων, αυτών που θέλει η λαϊκή βούληση.

Γι’ αυτό χρειαζόμαστε ένα ΝΕΟ ΠΟΛΙΤΕΥΜΑ πλήρους διακρίσεως των εξουσιών, ώστε να μην είναι δυνατή η συγκέντρωσή τους στο πρόσωπο του Πρωθυπουργού και μέσω αυτού, στους κομματικούς μηχανισμούς. Αυτή είναι η αιτία της εκτροφής του τέρατος της διαπλοκής και του πελατειακού κράτους.

Χρειαζόμαστε Ανεξάρτητη Δικαιοσύνη, ικανή να ελέγχει την εκτελεστική εξουσία, αλλα και την συνταγματικότητα των νόμων ανεπηρρέαστη από την κυβέρνηση και τα κόμματα!

Χρειαζόμαστε ένα Σύνταγμα που θα είναι αυτό που λέει το όνομά του: ο καταστατικός χάρτης της χώρας, δηλαδή το κείμενο που περιγράφει ποιές είναι οι εξουσίες, πως τις εκλέγουμε και πως μας κυβερνούν πως τις ελέγχουμε και πως αλληλοελέγχονται! Το Σύνταγμα πρέπει να είναι λιτό αλλά και περιεκτικό και να περιέχει ρητές διατάξεις για ένα πάγιο και δίκαιο εκλογικό σύστημα που θα εξασφαλίζει πολιτική σταθεςρότητα και πλήρη και αναλογική εκπροσώπηση όλων. Αυτό είναι το σύνταγμα και τίποτε άλλο. Κάθε τι περισσότερο αποτελεί απλώς περιορισμό της ελευθερίας των πολιτών υπέρ κάποιων συμφερόντων που υπεριισχύουν την περίοδο που το σύνταγμα ψηφίζεται. Το Σύνταγμα δεν είναι ούτε αγορανομικός, ούτε δημοσιοϋπαλληλικός κώδικας, ούτε κώδικας δικονομίας, ούτε χωροταξικός κανονισμός, ούτε κανονισμός της Βουλής.

Το νέο Σύνταγμά μας πρέπει να πάψει να κουβαλά την φοβική αντίληψη της βαυαροκρατίας, η οποία μας επέβαλε μια νομική τάξη βάσει της οποίας απαγορεύονται τα πάντα πλην όσων ρητώς επιτρέπονται! Η νέα Ελληνική Πολιτεία πρέπει να είναι πολιτεία πλήρους ελευθερίας και αυξημένης ευθύνης των πολιτών. Σε μια τέτοια πολιτεία, όλα επιτρέπονται πλην όσων ρητώς απαγορεύονται! Καιρός, επί τέλους, να αποκτησουμε ένα Ελληνικό Σύνταγμα!!!

http://www.rizopoulospost.com/

Περί Αβέλτερων

Μετά από τόσους μήνες που, σιγά και βασανιστικά, γίνανε χρόνια, χρόνια που τα περάσαμε ακούγοντας αυτούς τους βλαπτικούς ανθρώπους που συνιστούν το πολιτικό προσωπικό της χώρας μας να αερολογούν γύρω από την μείωση του δημόσιου τομέα και την αξιολόγηση των δημοσίων υπαλλήλων, το σημαντικότερο επεισόδιο του σουξεδιάρικου αυτού σίριαλ του «Ανθρωποκυνηγητού», ήταν εκείνο το επεισόδιο με τους φωστήρες που μας κυβερνούν να γελοιοποιούνται,  ρεζιλεύοντας μαζί κι ολόκληρη την Ελλάδα με το περίφημο μαύρο στην ΕΡΤ που τάραξε όλη την Ευρώπη και προξένησε μόνο απαξιωτικά πρωτοσέλιδα στον διεθνή Τύπο!

Τους είδαμε, ακόμα, να ταπεινώνουν τον θεσμό της τοπικής αυτοδιοίκησης, καταργώντας τη Δημοτική Αστυνομία και προκαλώντας μόνο ανώφελα έξοδα αποζημιώσεων για τους δημοτικούς αστυνομικούς∙έξοδα και οδύνη. Επιπρόσθετα, κατάφεραν να επιφέρουν το κυκλοφοριακό χάος σε τουριστικούς Δήμους, όπως για παράδειγμα στον δήμο των Χανίων, από όπου κρατάει κι η σκούφια του κ. «υπουργού» επί των Απολύσεων και της Διοικητικής Απορρύθμισης.  Έτι περεταίρω, δρομολόγησαν και μιαν απίστευτη διαφυγή εσόδων από τα χαμένα πρόστιμα προς τους αδιόρθωτους πειρατές της ασφάλτου.

Τους παρακολουθήσαμε, επίσης, να προσβάλλουν  τη δημόσια τεχνική εκπαίδευση, αυξάνοντας και πάλι τα έξοδα του φαιδρού μας κράτους, αφού για πολλούς μήνες πληρώνονταν και ίσως ακόμα, ετούτη την ώρα που μιλάμε, να συνεχίζουν να πληρώνονται κάποιοι άνεργοι  δάσκαλοι τεχνικών ή μουσικών μαθημάτων για το μαρασμό τους∙  ένα πρωί τους είπανε ότι περίσσευαν κι αυτοί, λες και ήταν απολειφάδια περιττά ή επειδή, τάχα, περίσσευαν στους γονείς, για να πληρώνουν ιδιωτικά για τα παιδιά τους ό,τι το αχρείο κράτος μας, αναίσχυντα, κατάργησε εν μια νυκτί  από τον δημόσιο τομέα. 

Τους θαυμάσαμε, ακόμα, να δίνουν αβέρτα υλικό στους γελοιογράφους και τους επιθεωρησιογράφους, στην τιτανομαχία αρχών (sic)  με αντίπαλο τις καθαρίστριες  του υπουργείου Οικονομικών,  κάνοντας ολόκληρη σχεδόν την Ελλάδα, έστω και ενδόμυχα, να είναι αλληλέγγυα  στον αγώνα αυτών των γυναικών.

Όλοι μας πια αναρωτιόμαστε αν θα μπει κάποτε ένας φραγμός σε αυτήν την αστέρευτη γελοιότητα των κατάπτυστων πρωταγωνιστών των ζοφερών μας ημερών.  Φευ!

Με αφορμή τις νομιμοποιήσεις συμβασιούχων στον πρώην Δήμο Δραπετσώνας, με φρίκη ακούσαμε την ανταλλαγή χαρακτηρισμών και άλλους αδιέξοδους διαξιφισμούς για το αν είναι «αριστερότερο» ή «δεξιότερο» να προφυλάσσονται από την εξαθλίωση άνθρωποι ανίκανοι για την εργασία  για την οποία προσελήφθησαν. Ανίκανοι προς το ζην, στην Ελλάδα των μνημονίων, καταδικασμένοι εις θάνατον από τον κ. «υπουργό», πληρώνοντας  όμως, έως ότου εκδοθεί η θανατική τους καταδίκη, τα αντίστοιχα οργανογράμματα στις υπηρεσίες τους. Έχουμε έτσι το φαινόμενο, μετά από τέσσερα χρόνια κρίσης, να πληρώνουν θέσεις καθαριστριών, γυναίκες που δεν μπορούν να κάνουν τη δουλειά για την οποία προσελήφθησαν, οπότε το έργο τους, θα το εκτελεί, ασφαλώς, κάποιος εξωτερικός εργολάβος, φίλος  ίσως,  των φίλων του κ. «υπουργού». 

Αυτά είναι τα αποτελέσματα των πράξεων και των παραλείψεων των βλαβερών υποκειμένων που ορίζουν τις τύχες μας!

Οι άλλοι, της αξιωματικής αντιπολίτευσης, μπορούν να λένε ότι θέλουν, και θα φτάσει και η δική τους ώρα να κριθούν, αλλά ο αχαρακτήριστος που, με την πατρική  ασφαλώς παραίνεση, κάνει επιδοτούμενα φροντιστήρια σωτηρίας στου κασίδη ραγιά το κεφάλι, δεν δικαιούται μετά από τόσον χρόνο στο υπουργείο του, να ελεεινολογεί.

Διότι γνωρίζει ή τουλάχιστον οφείλει να γνωρίζει, ο κ. «υπουργός», ότι οι πρόγονοί του και οι όμοιοί τους, είναι εκείνοι που δημιούργησαν το πελατειακό κράτος πάνω στο οποίο, σαν δηλητηριώδη μανιτάρια, ευδοκιμούν αυτός και οι δικοί του. Ειδικά για την ρουσφετολογική δράση του πατρός του κ. «υπουργού» είναι γνωστή και παροιμιώδης η ανεκδοτολογία.

Είναι γεγονός ότι το ελληνικό Δημόσιο λειτούργησε επί δεκαετίες ως παραπλήρωμα του χωλού κοινωνικού μας κράτους. Έτσι, οι ανήμποροι, αντί για να εντάσσονται στα ειδικά προγράμματα που διασφαλίζουν την κοινωνική ένταξη ατόμων με ειδικές ανάγκες, με αντάλλαγμα τις ψήφους τους, διορίζονταν, κουτσοί, στραβοί στον Άγιο Παντελεήμονα του  Δημοσίου, να φάνε κι αυτοί οι χριστιανοί ένα ξεροκόμματο. Τέτοιο κράτος έφτιαξαν οι πρόγονοι του κ. «υπουργού» και τώρα που έφτασε ο κόμπος στο χτένι, οι όμοιοί του, όρισαν αυτόν να βγάλει τα κάστανα από τη φωτιά.  

Μετά από τέσσερα χρόνια κρίσης και μετά από ενάμιση χρόνο που παριστάνει τον υπουργό, ο πολιτικός περονόσπορος της Κρήτης, δεν έχουν καταφέρει -αυτός και ο εσμός των συμβουλατόρων του, να φέρουν σε πέρας, τουλάχιστον, μιαν απογραφή των ακατάλληλων προς εργασία υπαλλήλων, όχι για την κυριολεκτική θανάτωσή τους που ευαγγελίζεται ο ίδιος, αλλά για τον σχεδιασμό της εναλλακτικής αποκατάστασής τους. Μετά από τέσσερα χρόνια κρίσης, οι ανεπάγγελτοι που μας κυβερνούν, δεν έχουν καταφέρει να διεκδικήσουν ούτε ένα καπίκι από τους πόρους που διατίθενται μέσω ευρωπαϊκών προγραμμάτων για την επαγγελματική αποκατάσταση ατόμων με ειδικές ανάγκες. Αλλού, άλλοι,  επιτελούν θαύματα με τα διαθέσιμα εργαλεία, αλλά ετούτοι εδώ, οι δικοί μας οι κουτοπόνηροι, προτιμούν να κρύβουν τους αναξιοπαθούντες ως πολύτιμη εκλογική πελατεία στα οργανογράμματα των δημοσίων υπηρεσιών και των οργανισμών που διοικούν, έως την ύστατη στιγμή. 

Ελλείψει άλλου, σοβαρότερου επιχειρήματος, τον ακούσαμε να κοκορεύεται, από το βήμα της Βουλής, ο κ. «υπουργός», ότι «εκεί έξω» υπάρχουν κι άλλοι αναξιοπαθούντες, οπότε ουδεμία οπισθοχώρηση επιτρέπεται να γίνει προς τις ανάπηρες καθαρίστριες. Λες και το «εκεί έξω», δεν είναι ο κρανίου τόπος που αργά και σταθερά δημιούργησε ο ίδιος και οι συνοδοιπόροι του κ. «υπουργού».

Κι ας μην μας απαντήσει ο κ. «υπουργός» ότι αυτή είναι η αποστολή άλλων υπουργείων ή άλλων «υπουργών», γιατί διακινδυνεύει να βρεθεί κανείς να του θυμίσει τι λένε οι διάφορες θεωρίες διοίκησης για την τυπική και την άτυπη επικοινωνία εντός ενός οργανισμού, πόσο μάλλον μιας κυβέρνησης, στην οποία έχουμε την πρόσθετη ατυχία να υπηρετεί και ο ίδιος. 

Ασφαλώς, δεν φτάνει να έχει κανείς κορνιζωμένα τα πτυχία του στον τοίχο του υπουργικού του γραφείου, πρέπει να τα έχει καταλάβει κιόλας αυτά που διδάχθηκε για να τα πάρει τα πτυχία του. Όταν δεν έχει κανείς καταλάβει τι διδάχθηκε στα σπουδαία πανεπιστήμια όπου φοίτησε, κι όταν είναι και άψητος και ανεπάγγελτος από πάνω, τα πράγματα γίνονται ακόμα χειρότερα –δεν ξέρω αν θα συμφωνούσε ο κ. «υπουργός».

Υ.Γ. Κάποτε, σε μια προσπάθεια διατύπωσης μιας γνώμης για την αξιολόγηση στον «υπερτροφικό» δημόσιο Τομέα, είχα γράψει ένα μικρό κείμενο που το τιτλοφόρησα « Οι Αναλυταράδες και οι Αληταράδες». Τους Αναλυταράδες δεν τους είδαμε να κάνουν καμιά δουλειά, τόσον καιρό ούτε να επιφέρουν κάποια βελτίωση∙ τώρα, λέει, θέλουν να τους διώξουν και τους Αναλυταράδες και να μείνουν ξανά μόνοι τους, οι Αληταράδες, να συνεχίσουν απερίσπαστοι το καταστροφικό τους  έργο. 

http://my-pillow-book.blogspot.gr/

Χριστοφιλοπούλου: Η κυβέρνηση δεν συνδέει την αξιολόγηση με απολύσεις

«Η κυβέρνηση δεν συνδέει την αξιολόγηση με απολύσεις» ξεκαθάρισε, από τη Βουλή, η υφυπουργός Διοικητικής Μεταρρύθμισης, Εύη Χριστοφιλοπούλου, η οποία καταλόγισε στον ΣΥΡΙΖΑ ότι σκοπίμως διαστρεβλώνει τα πράγματα, ενσπείροντας τον πανικό στις τάξεις των δημοσίων υπαλλήλων.

Όπως αναφέρει το ΑΠΕ-ΜΠΕ, η υφυπουργός τόνισε η κυβέρνηση έχει φέρει βελτιωτική ρύθμιση, η οποία «δεν επιφέρει όχι απόλυση, ούτε καν κάποια βλαπτική μεταβολή υπηρεσιακού ή μισθολογικού χαρακτήρα» και καταλόγισε στον εισηγητή του ΣΥΡΙΖΑ Αλέξη Μητρόπουλο, ότι «με έναν ψηφοθηρικό λαϊκισμό εκτός ορίων υποστηρίζει πως η κυβέρνηση συνδέει και πάλι την αξιολόγηση με τις απολύσεις».

«Έλεος με τον πανικό που πάτε να σπείρετε στις τάξεις των δημοσίων υπαλλήλων» είπε η κ. Χριστοφιλοπούλου απευθυνόμενη στην πτέρυγα του ΣΥΡΙΖΑ, αναφέροντας ότι από τον Μάρτιο του 2014, η κυβέρνηση διαπραγματεύτηκε ώστε το 2015 δεν θα υπάρχει αριθμητικός στόχος απολύσεων «για να προκληθεί πανικός» και πρόσθεσε πως «έφερε βελτιωτική τροποποίηση των ρυθμίσεων για την αξιολόγηση υπαλλήλων, όχι φορέων, όπως σκόπιμα ο κ. Μητρόπουλος διαστρέφει τα πράγματα».

Σχετικά με τη ρύθμιση του νομοσχεδίου το οποίο συζητείται στην Ολομέλεια για τον προληπτικό έλεγχο της πλαστότητας των δικαιολογητικών, η υφυπουργός κάλεσε τα κόμματα να την ψηφίσουν -εφόσον δηλώνουν πως είναι κατά των παρανομιών. Επανέλαβε δε, πως οι συζητήσεις περί μετατροπής συμβάσεων αφορούν το γενικό πολιτικό πλαίσιο και άλλη ρύθμιση άλλου νόμου, αφού το σημερινό νομοσχέδιο αναφέρεται μόνον στον έλεγχο γνησιότητας των πιστοποιητικών.

Απάντηση του Αλ. Μητρόπουλου

Παίρνοντας τον λόγο ο εισηγητής του ΣΥΡΙΖΑ, Αλέξης Μητρόπουλος, είπε πως αναφέρθηκε στο ότι οι δήμαρχοι «τους οποίους εγκαλεί σήμερα η κυβέρνηση» εφήρμοσαν για τις μονιμοποιήσεις τη γνωμοδότηση του Νομικού Συμβουλίου του Κράτους, την οποία έκανε δεκτή ο Προκόπης Παυλόπουλος, και ο οποίος έστειλε οδηγία ώστε να παρακαμφθεί η αυστηρή προσήλωση στον τύπο του ΠΔ. «Άρα, όταν χθες με εγκάλεσε ο κ. Μητσοτάκης στην ουσία με επαίνεσε, η γνωμοδότηση της κυβέρνησης έστελνε άλλο μήνυμα και μονιμοποιήθηκαν. Και ερωτώ: Πώς τότε που είχαν 18 μήνες και μονιμοποιήθηκαν οι ΑΜΕΑ του Κερατσινίου σήμερα που έχουν 150 μήνες προϋπηρεσία, απολύονται;», ανέφερε ο κ. Μητρόπουλος.

Ε. Χριστοφιλοπούλου: «Μας πάτε πολύ πίσω»

«Κραδαίνατε το Μνημόνιο και αναφέρεστε σε άλλο κείμενο, το οποίο αφορά σε άλλου τύπου αξιολόγηση κι όχι των υπαλλήλων» επανήλθε η κ. Χριστοφιλοπούλου και σημείωσε: «δεν είναι προσωπικό το θέμα, κατάλαβα όμως ότι με την επαναφορά του διατάγματος Παυλόπουλου και τη μνεία στην κυβέρνηση Καραμανλή ότι μας πάτε πάρα πολύ πίσω».

Τέλος η υφυπουργός Διοικητικής Μεταρρύθμισης απευθυνόμενη προς «τους όψιμους υποστηρικτές της Διαύγειας», υπενθύμισε πως ο εισηγητής του ΣΥΝ, όταν συζητιόταν το πρώτο νομοσχέδιο για τη Διαύγεια έλεγε ότι πρόκειται για πρόχειρη νομοθετική πρωτοβουλία που μπορεί να δημιουργήσει μια σειρά προβλημάτων στην καθημερινότητα των δημόσιων υπαλλήλων και του πολίτη.

«Όσοι πολύ εύκολα -και με ψηφοθηρικό λαϊκισμό- εκτοξεύουν γενικώς και αορίστως μύδρους να ξέρουν ότι κρινόμαστε από τις πράξεις μας και τις τοποθετήσεις μας» είπε και αναφερόμενη στην απόσυρση της τροπολογίας του υπουργείου Οικονομικών, χθες, σημείωσε ότι «υπήρξε λάθος ρύθμιση και είχαμε την ειλικρίνεια να το αποδεχθούμε».
http://www.voria.gr/

Στ. Θεοδωράκης: «Τελευταία πολλοί δηλώνουν αντισυστημικοί»

Στην κριτική που δέχθηκε από τον Λάκη Λαζόπουλο ο Σταύρος Θεοδωράκης απάντησε πως «πολλοί δηλώνουν αντισυστημικοί. Από θεατρίνους μέχρι επιχειρηματίες. Είναι της μόδας». Μιλώντας στον ΣΚΑΪ, ο επικεφαλής του Ποταμιού δεν δέχθηκε να απαντήσει προσωπικά στον ηθοποιό, αλλά σχολίασε όσα λέγονται και γράφονται για το κόμμα του: «Για το Ποτάμι λένε πολλά τέρατα. Σε κάθε περιοχή το παλιό σύστημα βρίσκει υπαλλήλους για να διασπείρει μία φήμη, για να πει μια βλακεία για τον Σταύρο. Βρίσκει πρόθυμους υπαλλήλους».
Θέση πήρε και για την αστυνόμευση στα πανεπιστήμια και την αναταραχή που έχει προκύψει τις τελευταίες ημέρες. Συγκεκριμένα, δήλωσε πως οι φοιτητές δεν είναι προβατάκια και αναρωτήθηκε σχετικά με τους βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ οι οποίοι εισήλθαν στον χώρο του Πανεπιστημίου Αθηνών, σε ένδειξη συμπαράστασης σε φοιτητές και υπαλλήλους: «Πώς θα νιώθαμε εάν έμπαιναν φοιτητές της ΝΔ στο Πανεπιστήμιο Πελοποννήσου; Ή φοιτητές του ΠΑΣΟΚ στο Πανεπιστήμιο Αιγαίου;».
Στη συνέχεια αναφέρθηκε στη λειτουργία των ΑΕΙ στο εξωτερικό: «Παντού υπάρχει πανεπιστημιακή αστυνομία. Αλλά οι φοιτητές έχουν τα πανεπιστήμια στα χέρια τους». Δεν τάχθηκε όμως ξεκάθαρα υπέρ της δημιουργίας μιας τέτοιας αστυνομίας, περιοριζόμενος να πει: «Εξαρτάται την περίπτωση». «Είχα συμμετάσχει σε κινητοποιήσεις τη δεκαετία του '70, σε απεργίες πείνας και συγκρούσεις με τα ΜΑΤ. Το 1979, δεν είναι ψέμα, είχα συμμετοχή σε σύγκρουση με το κράτος. Ανήκα σε συγκεκριμένο πολιτικό χώρο, ήμουν σοσιαλιστής... σοσιαλιστής (σ.σ.: Νεολαία ΠΑΣΟΚ). Μιλάμε όμως για το 1979, για ένα αστυνομικό κράτος και μία άδικη παιδεία. Σήμερα, όμως, πρέπει να σεβαστούμε το πανεπιστήμιο». Τέλος, ο Σταύρος Θεοδωράκης είπε πως κάποια στιγμή θα συναντηθεί και με τον Τσίπρα και επανέλαβε πως θα συνομιλήσει με όλους όσους το επιτάσσει η ανάγκη της χώρας.
http://www.athensvoice.gr/

«Ρουκέτα» στις εκπτώσεις και απαλλαγές για τον ΕΝΦΙΑ: Στο τσουβάλι όλα τα επιδόματα

Νέο, απίστευτο μπάχαλο προκαλεί η Απόφαση για τον τρόπο εντοπισμού όσων φορολογούμενων δικαιούνται έκπτωσης ή απαλλαγής από τον ΕΝΦΙΑ, αφού για πρώτη φορά "τσουβαλιάζονται" όλα τα επιδόματα- ακόμα και της ανεργίας- για να προσδιοριστεί το συνολικό εισόδημα όσων περιμένουν εναγωνίως το "ψαλίδισμα" των φορολογικών τους υποχρεώσεων.
Ειδικότερα, με βάση την επίμαχη Απόφαση, που παραπέμπει στα εισοδήματα που δηλώνονται στον Πίνακα 6 του Ε1, προκύπτει σαφώς ότι το υπουργείο Οικονομικών, προκειμένου να χορηγήσει τις προβλεπόμενες εκπτώσεις και απαλλαγές από τον ΕΝΦΙΑ, θα λάβει υπόψιν του όλα τα εισοδήματα, ακόμα και αυτά που απαλλάσσονται από την έκτακτη εισφορά, ενώ εάν υπάρχει διαφορά με τα τεκμήρια (π.χ. από Ι.Χ. και το ακίνητο), αυτή θα προστίθεται στο συνολικό εισόδημα! Πρακτικά αυτό σημαίνει ότι για τον προσδιορισμό των εισοδημάτων, συνυπολογίζονται τα επιδόματα ανεργίας, το ΕΚΑΣ, τα επιδόματα τρίτεκνων- πολύτεκνων, η αποζημίωση απόλυσης και τα προνοιακά επιδόματα των αναπήρων!
Από τη ΓΓΔΕ διευκρινίζουν κατ' αρχήν ότι εκ του νόμου (για τον ΕΝΦΙΑ) δεν προκύπτει πως όλα αυτά τα επιδόματα δεν πρέπει να ληφθούν υπόψιν για τον προσδιορισμό του εισοδήματος. Αν η ερμηνεία είναι, όντως, αυτή, τότε και ο πλέον καλόπιστος μπορεί να μιλά για μια ακόμα παραφωνία στο νόμο για τη φορολόγηση των ακινήτων. Η δεύτερη διευκρίνιση είναι ότι όλα αυτά τα επιδόματα είναι χαμηλά, άρα εκ των πραγμάτων αυτοί που τα παίρνουν δεν κινδυνεύουν να περάσουν τον πήχη του εισοδηματικού ορίου για τις απαλλαγές του ΕΝΦΙΑ.
«Αγκάθι» τα νέα επιδόματα τέκνων
Ωστόσο, το μεγαλύτερο πρόβλημα προκύπτει από τα νέα επιδόματα τέκνων, που μπορούν να «σπρώξουν» το συνολικό εισόδημα πάνω από τον πήχη. Από τη ΓΓΔΕ σημειώνουν ότι αυτά τα επιδόματα δεν προσμετρώνται στο εισόδημα με βάση νόμο του 2014 και ως εκ τούτου δεν τίθεται ζήτημα. Μια προσεκτική ματιά στην επίμαχη Απόφαση αποδεικνύει, όμως, ότι τέτοιου είδους εξαίρεση δεν προκύπτει σαφώς κι ότι απαιτείται ειδική διευκρίνιση- ενδεχομένως με εγκύκλιο- για να μην υπάρχουν παρερμηνείες, με ευθεία παραπομπή στις απαλλακτικές διατάξεις του ν. 4254.
Τι προβλέπουν οι διατάξεις
Με βάση τις διατάξεις που έχουν ψηφιστεί, αυτοί που περιμένουν εκπτώσεις- απαλλαγές είναι όσοι χαμηλά εισοδήματα, για παράδειγμα 12.000 ευρώ για 4μελή οικογένεια, οι τρίτεκνοι- πολύτεκνοι με εισόδημα για παράδειγμα 16.000 ευρώ για 5μελή οικογένεια, οι βαριά ανάπηροι και όσοι είχαν ξενοίκιαστα- μη ηλεκτροδοτούμενα ακίνητα το 2013. Όλοι αυτοί θα πρέπει να περιμένουν να περάσουν από τρία... κύματα για να δουν πιο ελαφρύ το εκκαθαριστικό τους. Στην πρώτη φάση (έως την Κυριακή ή την επόμενη Τετάρτη), θα γίνει αυτόματη εκκαθάριση με βάση τις αρχικές δηλώσεις εισοδημάτων- ακινήτων, προκειμένου να εντοπιστούν οι δικαιούχοι εκπτώσεων και απαλλαγών. Το Δεκέμβριο, θα γίνει νέος γύρος εκκαθάρισης, με βάση τις τροποποιητικές δηλώσεις που θα έχουν υποβάλει εν τω μεταξύ οι φορολογούμενοι, έτσι ώστε να διορθώσουν ή να προσθέσουν στοιχεία για τα ακίνητα ή τα εισοδήματα τους. Από Ιανουάριο, όσοι δεν εντοπίστηκαν από το ΚΕΠΥΟ στις δύο προηγούμενες φάσεις και δικαιούνται έκπτωσης ή απαλλαγής φόρου, θα πρέπει να πάνε στις εφορίες και να υποβάλουν αίτηση μαζί με τα αναγκαία δικαιολογητικά.
Ποια η διαδικασία για τα «ξενοίκιαστα»
Ειδικά όσον αφορά στον εντοπισμό των «ξενοίκιαστων» ακινήτων, η διαδικασία είναι μάλλον σύνθετη και μπορεί να κρύβει ταλαιπωρία ή παγίδες για τους ιδιοκτήτες, αφού θα μπλέξουν πολλές υπηρεσίες. Σε πρώτη φάση θα γίνει διασταύρωση του αριθμού του ρολογιού παροχής ρεύματος, με βάση τα στοιχεία του Ε9 και του Ε2, με τα στοιχεία της ΔΕΗ. Για να επιβεβαιωθεί, δε, ότι το ακίνητο ήταν "κενό" όλη την περσινή χρονιά, θα ελεγχθούν τα Ε2 που έπρεπε να υποβάλουν τόσοι οι κύριοι όσο και οι επικαρπωτές του ακινήτου. Αναπάντητο μένει το ερώτημα πώς θα έχουν την προβλεπόμενη έκπτωση όσοι έχουν τη ψιλή κυριότητα "ξενοίκιαστου" ακινήτου, από τη στιγμή που δεν υποχρεούνται να υποβάλουν Ε2, άρα η ΓΓΔΕ δεν μπορεί να τους εντοπίσει αυτομάτως.
http://www.iefimerida.gr/

Ο Βγενόπουλος επιβεβαιώνει ότι ζήτησε να μην δοθούν στοιχεία στην Κύπρο

Το αίτημα του κ. Βγενόπουλου προκύπτει από επιστολή που υπογράφει ο ίδιος και ακόμη δύο στελέχη του ομίλου MIG, την οποία απέστειλε στον Εισαγγελέα του Τμήματος Εκδόσεων και Δικαστικών Συνδρομών της Εισαγγελίας Εφετών Αθηνών Ιωάννη Αγγελή και κοινοποίησε στους υπουργούς Εξωτερικών και Δικαιοσύνης Ευάγγελο Βενιζέλο και Χαράλαμπο Αθανασίου. Το πρωτοφανές αίτημα, με το οποίο ουσιαστικά ζητείται από τις αρμόδιες ελληνικές αρχές να ανατρέψουν όσα ισχύουν στις ευρωπαϊκές χώρες περί δικαστικής συνδρομής, απεστάλη στις αρχές Οκτωβρίου.
Φοβούμενος προφανώς το ενδεχόμενο να παραδοθούν τα στοιχεία, ο Ανδρέας Βγενόπουλος αποστέλλει μια πρωτοφανή επιστολή, καλώντας τις αρμόδιες αρχές και τους δύο υπουργούς να αποτρέψουν τη διαδικασία με δική τους παρέμβαση. Επικαλείται μάλιστα το εθνικό συμφέρον, αφού αναφέρει στο αίτημά του ότι «επιθυμία μας είναι να ικανοποιούνται όλα τα νόμιμα αιτήματα δικαστικής συνδρομής και των δύο χωρών, όμως, εάν η Κυπριακή πλευρά συνεχίζει την αυθαίρετη στάση της, τότε για λόγους συνταγματικής νομιμότητος, τήρησης της αρχής της αμοιβαιότητος των σχετικών Συνθηκών αλλά και εθνικής αξιοπρέπειας και προς προάσπιση τεραστίων εθνικών οικονομικών συμφερόντων αιτούμεθα να διακοπεί άμεσα και η παροχή δικαστικής συνδρομής προς τους Κυπρίους».
Αναφορικά με το μείζον αυτό θέμα ο κ. Δημητρακόπουλος αναφέρει στο Κουτί της Πανδώρας ότι: «Η MIG το μόνο που αξίωσε ήταν να τηρηθεί η αρχή της αμοιβαιότητας σε θέματα δικαστικής συνδρομής μεταξύ των δύο χωρών και όχι ως εσφαλμένα αναγράψατε να αρνηθεί η Ελληνική Δημοκρατία την παροχή στοιχείων στην Κυπριακή Δημοκρατία. Διαφορετική ερμηνεία της άνω αναφοράς είναι προδήλως ανεδαφική. Εμφατικά σημειώνουμε ότι επιδίωξή μας είναι να υπάρχει αμφίδρομη ανταλλαγή στοιχείων, ώστε να καταδειχθεί περίτρανα, ποιοι είναι οι υπεύθυνοι για τα προβλήματα της Κυπριακής οικονομίας και της απώλειας επένδυσης της MIG ύψους 823.863.584 ευρώ».
Υπενθυμίζεται ότι οι κυπριακές αρχές έχουν ζητήσει επανειλημμένως, να τους παραδοθούν στοιχεία που αφορούν τις δραστηριότητες του Ανδρέα Βγενόπουλου και των στελεχών της Marfin την εποχή πριν από την κατάρρευση της κυπριακής Οικονομίας, ενώ και το πόρισμα της Βουλής της Κύπρου αποδίδει ευθύνες στο κ. Βγενόπουλο για την κατάρρευση του τραπεζικού συστήματος. Παράλληλα από τον Μάιο του 2013, το δικαστήριο της Λευκωσίας εξέδωσε διεθνή διατάγματα για παγοποίηση των περιουσιακών στοιχείων του κ. Βγενόπουλου σε ύψος 3,79 δισ. και του στελέχους της Τράπεζας Ευθύμιου Μπουλούτα, ο οποίος συνυπογράφει την παραπάνω επιστολή, σε ύψος 1,5 δισ.
http://left.gr/

Συνταγματικές έκρινε το ΣτΕ τις περικοπές των επικουρικών συντάξεων

Συνταγματικές και σύμφωνες προς την Ευρωπαϊκή Σύμβαση Δικαιωμάτων του Ανθρώπου (ΕΣΔΑ) κρίθηκαν κατά πλειοψηφία από την αυξημένη, επταμελή, σύνθεση του Α' Τμήματος του Συμβουλίου της Επικρατείας, οι περικοπές των επικουρικών συντάξεων που χορηγούνται από τα ασφαλιστικά Ταμεία. Ωστόσο, λόγω μείζονος σπουδαιότητας του ζητήματος, η υπόθεση παραπέμφθηκε για οριστική κρίση στην Ολομέλεια του Ανωτάτου Ακυρωτικού Δικαστηρίου. Υπενθυμίζεται ότι πρόσφατα, το ίδιο Τμήμα του ΣτΕ είχε κρίνει ότι είναι συνταγματικές οι περικοπές των κυρίων συντάξεων, ενώ και πάλι λόγω σπουδαιότητας του ζητήματος παρέπεμψε το θέμα στην Ολομέλεια για οριστική κρίση.
Πιο αναλυτικά, η αυξημένη, 7μελής, σύνθεση του Α΄ Τμήματος του ΣτΕ με πρόεδρο τον αντιπρόεδρο Νικόλαο Σακελλαρίου και εισηγήτρια την σύμβουλο Επικρατείας Όλγα Σύγουρα, με την υπ΄ αριθμ. 3663/2014 απόφασή της, έκρινε κατά πλειοψηφία (3 υπέρ και 2 κατά) ότι οι περικοπές των κυρίων συντάξεων δεν είναι αντίθετες στις επιταγές των άρθρων 2, 4, 22 και 25 του Συντάγματος, αλλά ούτε προσκρούουν στην ΕΣΔΑ. Τα αντίθετα, υποστήριξε η μειοψηφία στην οποία περιλαμβάνεται και ο πρόεδρος του Τμήματος κ. Σακελλαρίου.
Η πλειοψηφία των συμβούλων Επικρατείας αναφέρει ότι επιτρέπεται στον νομοθέτη να προβαίνει στις αναγκαίες εκείνες επεμβάσεις σε περίπτωση «εξαιρετικά δυσχερών οικονομικών συνθηκών, να έχουν ως αποτέλεσμα ακόμη και τη μείωση του ύψους απονεμηθεισών παροχών, όταν το ύψος της κρατικής χρηματοδοτήσεως του ασφαλιστικού συστήματος, το οποίο καθορίζεται, κατ' αρχήν, από τις πολιτικές επιλογές για τη διάθεση των κρατικών πόρων προς εκπλήρωση των ποικίλων αποστολών του κράτους, δεν επαρκεί για την βιωσιμότητα των ασφαλιστικών οργανισμών».
Κατά συνέπεια, αναφέρει πως: «Το άρθρο 22 παράγραφος 5 του Συντάγματος, δεν απαγορεύει την επί το δυσμενέστερο μεταβολή του συστήματος της κοινωνικής ασφαλίσεως, όταν αιτιολογημένα προκύπτει ότι η βιωσιμότητά του μόνο με αυτές τις επεμβάσεις μπορεί να διασφαλισθεί.
»Τέτοιες, όμως, επεμβάσεις, που μπορεί να έχουν ως αποτέλεσμα ακόμη και μείωση ασφαλιστικών παροχών που έχουν ήδη απονεμηθεί, πρέπει να σέβονται τις λοιπές διατάξεις του Συντάγματος και, ιδίως, την αρχή της ισότητας των πολιτών κατά την συμμετοχή στα δημόσια βάρη ώστε να αξιώνεται από τους ασφαλισμένους και τους συνταξιούχους η τήρηση της υποχρεώσεως για κοινωνική αλληλεγγύη, πάντως δε, όριο στην ελευθερία επιλογών του νομοθέτη κατά τον καθορισμό, ειδικότερα, του ύψους των διατιθέμενων για την κοινωνική ασφάλιση κρατικών οικονομικών πόρων αποτελεί η διασφάλιση στους συνταξιούχους παροχών που επιτρέπουν την αξιοπρεπή διαβίωση τους, δηλαδή εισοδήματος ικανού να εξασφαλίσει όχι μόνο τους όρους της φυσικής τους υποστάσεως (διατροφή, ένδυση, στέγαση, βασικά οικιακά αγαθά, θέρμανση, υγιεινή) αλλά και τη δυνατότητα συμμετοχής στην κοινωνική ζωή. Μείωση δε απονεμηθεισών ασφαλιστικών παροχών υπό τους ως άνω όρους και προϋποθέσεις δεν νοείται, ως προσκρούουσα στο άρθρο 17 του Συντάγματος».
Παράλληλα, η πλειοψηφία αναφέρει ότι «η προστασία της βιωσιμότητας του ασφαλιστικού συστήματος αποτελεί υποχρέωση του νομοθέτη, που επιβάλλει, όταν διαπιστώνεται μεταβολή των οικονομικών και κοινωνικών συνθηκών που εγκυμονεί κινδύνους γι' αυτή, την αναπροσαρμογή των ασφαλιστικών παροχών και εισφορών και τον επανακαθορισμό των προϋποθέσεων θεμελιώσεως του ασφαλιστικού δικαιώματος, καθώς και τη διάθεση κρατικών οικονομικών πόρων για την στήριξη του ασφαλιστικού συστήματος».

Η άποψη της μειοψηφίας
Αντίθετα, η μειοψηφία της σύνθεσης του Α΄ Τμήματος, κατ΄ αρχάς αναφέρει ότι «ακόμη και όταν επικρατούν στη χώρα λίαν δυσμενείς οικονομικές συνθήκες, για την αντιμετώπιση των οποίων απαιτείται πέραν της διενέργειας εκτεταμένων πάσης φύσεως διαρθρωτικών μεταβολών στο κράτος και η ταυτόχρονη επιβολή για την κάλυψη του δημοσιονομικού ελλείμματος της χώρας αυστηρών φορολογικών και άλλης φύσεως μέτρων, που συνεπάγονται ιδιαίτερα σημαντικές επιβαρύνσεις για τους διοικουμένους, προκειμένου να είναι δυνατό να θεωρηθούν συνταγματικά ανεκτές επεμβάσεις του νομοθέτη στο ασφαλιστικό σύστημα της χώρας, για την εξασφάλιση της βιωσιμότητας του (διαρθρωτικές εν γένει μεταβολές στους οργανισμούς κοινωνικής ασφαλίσεως, ανακαθορισμός των προϋποθέσεων για τη χορήγηση των πάσης φύσεως παροχών κ.λπ.), αυτόθροος συνέπεια των οποίων είναι ο περιορισμός της εκτάσεως και του ύψους των πάσης φύσεως ασφαλιστικών παροχών, πρέπει οι επεμβάσεις να επιχειρούνται μετά από σχεδιασμό, τηρουμένων των επιμέρους διατάξεων του Συντάγματος και μετά από σχεδιασμό, πρέπει δηλαδή να επιχειρούνται με ορθολογικό τρόπο, που να αποτυπώνεται σε μια προηγούμενη, συνολική μελέτη που να έχει καταρτισθεί επί τη βάσει συγκεκριμένων στοιχείων και μετά από στάθμιση των συνολικών επιπτώσεων, που έχουν οι επεμβάσεις αυτές στις παροχές των ασφαλισμένων».
Ακόμη, υπογραμμίζει πως: «Απαιτείται οι επεμβάσεις του νομοθέτη στο ασφαλιστικό σύστημα της Χώρας να είναι αιτιολογημένες, υπό την έννοια ότι πρέπει να προκύπτει ότι επιχειρούνται μετά από προηγούμενη συνεκτίμηση των συνολικών οικονομικών ή άλλων, άμεσων ή έμμεσων, επιβαρύνσεων που έχουν επιβληθεί στους ασφαλισμένους και μετά από διαρκή αποτίμηση, ιδίως επί διαδοχικών επεμβάσεων, των επιπτώσεων που συνεπάγονται, σωρευτικά, στο βιοτικό τους επίπεδο, επί τη βάσει μιας προηγούμενης, συνολικής μελέτης και με την επίκληση συγκεκριμένων στοιχείων, που να αντλούνται από οικονομικές, αναλογιστικές, στατιστικές κ.ά. μελέτες, οι οποίες πρέπει να έχουν εκπονηθεί από ανεξάρτητες αρχές, όπως η Εθνική Αναλογιστική Αρχή, η Ελληνική Στατιστική Αρχή κ.λπ.».
Η μειοψηφία καταλήγει στο εξής συμπέρασμα: «Η κρατική χρηματοδότηση του ασφαλιστικού συστήματος, δεν επιτρέπεται από το Σύνταγμα να μειωθεί σε επίπεδο που να μην εξασφαλίζεται η παροχή ικανοποιητικού επιπέδου κοινωνικής ασφαλίσεως. Ειδικότερα, δεν επιτρέπεται από το Σύνταγμα, ακόμα και υπό τις παρούσες λίαν δυσμενείς για την Χώρα οικονομικές συνθήκες, η υποχρέωση χρηματοδοτήσεως του ασφαλιστικού συστήματος, στην οποία σημειωτέον ότι η συμβολή των ασφαλιστικών οργανισμών ήταν προ της κρίσεως πολύ σημαντική, να μετακυληθεί από το Κράτος – το οποίο ήταν και παραμένει υπεύθυνο για τη χάραξη της εκάστοτε ακολουθούμενης ασφαλιστικής πολιτικής και την άσκηση της δέουσας εποπτείας στους οργανισμούς κοινωνικής ασφαλίσεως – καθ’ ολοκληρίαν ή κατά το μεγαλύτερο μέρος της στους ασφαλιστικούς οργανισμούς».
http://www.eklogika.gr/

Δούρου: Επιλέξαμε να δράσουμε πολιτικά υπεύθυνα, οικονομικά αξιόπιστα, κοινωνικά ευαίσθητα

Το θέμα του προϋπολογισμού για το οικονομικό έτος 2015 συζητήθηκε σήμερα κατά τη διάρκεια της συνεδρίασης του Περιφερειακού Συμβουλίου.
Η Περιφερειάρχης Αττικής, Ρένα Δούρου, αφού παρουσίασε τους λόγους για τους οποίους η νέα Διοίκηση αρνήθηκε να υπογράψει τον αρχικό προϋπολογισμό, παρουσίασε στο Σώμα τις προτεραιότητες της Περιφέρειας, τονίζοντας ότι ο παρών προϋπολογισμός εκφράζει τη στροφή της νέας Διοίκησης και αποτυπώνει ένα πρώτο δείγμα γραφής «ενδεικτικό του δικού μας προσανατολισμού, της ανάπτυξης δηλαδή με κοινωνικό πρόσημο και περιβαλλοντική εγρήγορση, μέσα σε συνθήκες βαθιάς οικονομικής και κοινωνικής κρίσης.
Επιλέξαμε να δράσουμε πολιτικά υπεύθυνα, οικονομικά αξιόπιστα, κοινωνικά ευαίσθητα». Παράλληλα, επεσήμανε ότι ο προϋπολογισμός είναι ένα έργο σε εξέλιξη και ο συγκεκριμένος σχεδιασμός είναι η πρώτη του φάση, ενώ παράλληλα δεσμεύτηκε δημόσια ότι η Διοίκηση της Περιφέρειας θα προχωρήσει στην αναμόρφωση του προϋπολογισμού «σεβόμενοι τα προτάγματα του προγράμματός μας, του προγράμματος που υπερψήφισαν οι πολίτες. Δεσμευόμαστε να αναμορφώσουμε ριζικά και δραστικά αυτό το κείμενο προϋπολογισμού, πιστοί σε όσα έκαναν τη διαφορά σε σχέση με το χθες, το οποίο εξέφραζε η προηγούμενη διοίκηση».
Όπως αναφέρει το left.gr, η κ. Δούρου πρόσθεσε ότι μια από τις βασικές προτεραιότητές της Περιφέρειας είναι η επείγουσα αντιμετώπιση της ανθρωπιστικής κρίσης και γι’ αυτό το λόγο «ο Προϋπολογισμός ενισχύθηκε με 13.1 εκατομμύρια, αντί για 1.9 της αρχικής εκδοχής του – και αυτό είναι μόνο η αρχή», ενώ στη συνέχεια αναφέρθηκε «στην έμφαση στις πολιτικές ανάπτυξης κατά της κρίσης, στη στήριξη της καινοτομίας των μικρομεσαίων επιχειρήσεων, της ατμομηχανής της παραγωγικής ανασυγκρότησης, στην ενίσχυση της ενδογενούς παραγωγής, στην προστασία του περιβάλλοντος με την ενίσχυση των υποδομών και στη μέριμνα για τη βελτίωση της καθημερινότητας της ζωής των πολιτών».
Τέλος, η κ. Δούρου τόνισε ότι οι παραπάνω ενέργειες αποτελούν «πρώτες κινήσεις που θα έχουν απτά, μετρήσιμα αποτελέσματα. Έπονται όμως και άλλες. Με στόχο την υλοποίηση των δεσμεύσεων. Ωστόσο αυτή η προσπάθεια θα πετύχει με μία προϋπόθεση. Την ενεργητική συνδρομή, συμπαράσταση και συνεργασία των ίδιων των πολιτών. Απέναντί μας ο δρόμος είναι δύσκολος και ανηφορικός. Καραδοκούν Λαιστρυγόνες. Μικρά και μεγάλα συμφέροντα, υπέρμαχοι του στάτους κβο. Σύμμαχός μας και ισχυρό μας χαρτί είσαστε εσείς, οι πολίτες. Η καλύτερη ασπίδα προστασίας. Το ισχυρότερο στήριγμα».
http://www.matrix24.gr/

Spread: Όταν οι διεθνείς κερδοσκόποι φτερνίζονται η Ελλάδα κρυολογεί

Τα sread των ελληνικών ομολόγων κινούνται και πάλι ανοδικά την Πέμπτη, στο 7,45% (ώρα 15:00) και ο Γενικός Δείκτης τιμών του Χρηματιστηρίου Αθηνών καταγράφει πτώση της τάξης του 2%, στις 972 μονάδες.

Η εξήγηση γι’ αυτήν την εξέλιξη δεν είναι ότι η αξιωματική αντιπολίτευση έκανε κάποιο νέο ‘ατόπημα’ και ‘τρόμαξε’ τις αγορές αλλά ότι οι διεθνείς κερδοσκόποι ξεκίνησαν από το βράδυ της Τετάρτης, στις ΗΠΑ, να πουλούν, ελαφρώς. περιουσιακά στοιχεία χαμηλής βαθμολογίας (junk) παίρνοντας ένα μικρό τμήμα από τα μεγάλα κέρδη τους των τελευταίων ημερών, τάση που μεταφέρθηκε σήμερα και στα αντίστοιχης βαθμολογίας περιουσιακά στοιχεία και της Ελλάδας.

Το ‘θετικό’ στοιχείο από τα παραπάνω είναι πως οι διεθνείς κερδοσκόποι δεν προέβησαν παρά σε μία μικρή κατοχύρωση στα κέρδη τους από τα junk περιουσιακά στοιχεία και έτσι προς το παρόν δεν έχουν δώσει σοβαρές ενδείξεις για επιστροφή της διάθεσης τους για ένα νέο ξεπούλημα τους.
Το αρνητικό στοιχείο είναι πως η Ελλάδα κατάντησε να ζει και να αναπνέει στο ρυθμό των διεθνών κερδοσκόπων και όσο το χρέος της παραμένει μη βιώσιμο και τα ομόλογα της με βαθμολογία junk (τη χαμηλότερη βαθμολογία μεταξύ όλων των αναπτυγμένων κρατών του κόσμου), αυτό θα συνεχίσει να ισχύει.
Το αποτέλεσμα είναι όταν οι διεθνείς κερδοσκόποι φτερνίζονται η Ελλάδα να κρυολογεί και όταν κρυολογούν η Ελλάδα να παθαίνει πνευμονία.
Παράρτημα: Κατανοώντας και προβλέποντας τις διακυμάνσεις των spread
Τις τελευταίες ημέρες έχω δημοσιεύσει μία σειρά άρθρων παρουσιάζοντας μία απλή μορφή του μοντέλου που δημοσίευσα το 2010 για να βοηθήσω του Έλληνες επενδυτές να προβλέψουν το χρηματιστήριο της κρίσης και να προστατευτούν, αποφεύγοντας να ζήσουν άλλη μία καταστροφή αλά 2000.
Μέχρι σήμερα, 5 χρόνια αργότερα το μοντέλο έχει λειτουργήσει αποτελεσματικά και το ίδιο συμβαίνει και το τελευταίο διάστημα προβλέποντας και εξηγώντας τις διακυμάνσεις των ελληνικών μετοχών και ομολόγων, την οξεία κλιμάκωση , αρχικά, των spread, την ήπια αποκλιμάκωση τους στη συνέχεια και την άνοδο τους. Σήμερα.
Η βασική αρχή του μοντέλου είναι ότι η πολύ αρνητική βαθμολογία των ελληνικών ομολόγων από τους οίκους πιστοληπτικής αξιολόγησης καθιστούν, συνολικά, τα περιουσιακά στοιχεία της χώρας πολύ υψηλού ρίσκου με αποτέλεσμα μετοχές και ομόλογα να κινούνται παράλληλα και όχι αντίθετα όπως είναι ο κανόνας (κανονικά, οι μετοχές θεωρούνται υψηλού ρίσκου και τα κρατικά ομόλογα χαμηλού).
Έτσι όταν η διεθνής διάθεση για ανάληψη ρίσκου είναι αυξημένη τότε μαζί με άλλα περιουσιακά στοιχεία χαμηλής πιστοληπτικής βαθμολογίας έχουν ελπίδα να αγοραστούν και τα ελληνικά ομόλογα και οι ελληνικές μετοχές. Όταν η διάθεση για ανάληψη ρίσκου μειώνεται τότε τα ελληνικά ομόλογα και οι ελληνικές μετοχές ξεπουλιούνται.
Η εικόνα που συνοδεύει το άρθρο και έχει συνοδεύσει και όλα τα προηγούμενα σχετικά, δείχνει πώς η κίνηση των αμερικανικών εταιρικών ομολόγων junk (κίτρινες μπάρες) προηγείται αλλά και είναι ταυτόσημη αυτής των ελληνικών μετοχών (άσπρες μπάρες) και των ελληνικών ομολόγων και έτσι αντίθετη της κίνησης της καμπύλης απόδοσης των ελληνικών ομολόγων (γαλάζια καμπύλη).
Ως αποτέλεσμα, η κατάρρευση των αμερικανικών junk ομολόγων μέχρι την περασμένη Τετάρτη συνοδεύτηκε από ένα μίνι κραχ στις ελληνικές μετοχές, από το ξεπούλημα των ελληνικών ομολόγων και την εκτίναξη των spread από το 5,6% στο 9%.
Αντίθετα, η ανοδική αντίδραση των αμερικανικών ομολόγων junk από την Πέμπτη (κίτρινη μπάρα πάνω από το κίτρινο ανοδικό βέλος), προκάλεσε την άνοδο των ελληνικών μετοχών (άσπρη μπάρα πάνω από το άσπρο ανοδικό βέλος) και ομολόγων από την Παρασκευή και έτσι την αποκλιμάκωση των spread (τμήμα της γαλάζιας καμπύλης κάτω από το γαλάζιο πτωτικό βέλος).
Χτες, Τετάρτη, τα αμερικανικά εταιρικά junk ομόλογα κατέγραψαν πτώση για πρώτη ημέρα μετά από τέσσερις ανοδικές (κίτρινη μπάρα κάτω από το κίτρινο πτωτικό βέλος) , καθώς οι κερδοσκόποι πήραν κάποια από τα πολύ μεγάλα βραχυπρόθεσμα κέρδη τους.

Όπως ακριβώς προέβλεπε το μοντέλο, σήμερα, οι ελληνικές μετοχές και τα ελληνικά ομόλογα καταγράφουν την πρώτη πτώση τους μετά από τέσσερις συνεδριάσεις ανόδου (άσπρη μπάρα κάτω από το άσπρο πτωτικό βέλος) και τα spread αυξάνονται για πρώτη ημέρα μετά από τέσσερις πτωτικές (κίνηση γαλάζιας καμπύλης πάνω από το γαλάζιο ανοδικό βέλος).
http://tvxs.gr/

ΤΟ ΑΝΟΙΓΜΑ ΤΩΝ ΛΟΓΑΡΙΑΣΜΩΝ ΟΛΩΝ ΤΩΝ ΒΟΥΛΕΥΤΩΝ ΖΗΤΗΣΕ Ο Π. ΚΑΜΜΕΝΟΣ

Το άνοιγμα των τραπεζικών λογαριασμών όλων των βουλευτών ζήτησε από τον εισαγγελέα Εφετών Παναγιώτη Παναγιωτόπουλο, ο πρόεδρος των Ανεξαρτήτων Ελλήνων Πάνος Καμμένος, κατά τη σημερινή του κατάθεση στο πλαίσιο της έρευνα που διενεργείται για τον χρηματισμό βουλευτών αναφορικά με την προεδρική εκλογή.

Κατά την έξοδο του από το γραφείο του εισαγγελέα, ο κ. Καμμένος είπε ότι του ζητήθηκαν ονόματα κι εκείνος κατέθεσε «τις φωτογραφικές διατάξεις και τροπολογίες με τις οποίες ευνοήθηκαν συγκεκριμένοι επιχειρηματίες οι οποίοι εν συνεχεία ευνόησαν ΜΜΕ με συγκεκριμένες καμπάνιες».

Μίλησε παράλληλα για συγκεκριμένες πιέσεις από τους κρατικούς μηχανισμούς και ιδίως το ΣΔΟΕ σε βουλευτές του κόμματός του.

http://kartesios.com/

Τι γίνεται με εκείνη την υπόθεση του σοσιαλισμού;

«Τι θα γίνει με εκείνη την υπόθεση του σοσιαλισμού;» Ένα ερώτημα που βασάνιζε για δεκαετίες τους αριστερούς, αλλά απαξιώθηκε μαζί με τις ζωές χιλιάδων ανθρώπων, στα ερείπια της οικονομικής και πολιτικής κρίσης, απουσιάζοντας χαρακτηριστικά από τον λόγο του ΣΥΡΙΖΑ. Σήμερα, μάλλον παραπέμπει σε μια φιλολογικού ή ακαδημαϊκού τύπου συζήτηση, μακριά απ’ την κεντρική πολιτική σκηνή και τις ανάγκες των πολιτών.

Αποτελεί παράδοξο, ενώ η κρίση διαπερνά κάθε πτυχή της καθημερινότητας, να μην συζητείται καν αυτό που, από τον 19ο αιώνα, διακηρύχθηκε ως η κίνηση που οδηγεί σε μια αταξική κοινωνική θέσμιση, μια κοινωνία όπου ο καθένας προσφέρει ανάλογα με τις δυνατότητές του και στον καθένα προσφέρεται ό,τι αντιστοιχεί στις ανάγκες του.

Περίοδος μεταβατική. Ζούμε σε κοινωνίες αβίωτες, όπου συνυπάρχουν ο πλούτος και η φτώχεια, η χλιδή και η εξαθλίωση. Τα τεχνολογικά θαύματα στρώνουν τον δρόμο σε μια ιλιγγιώδη παραγωγικότητα, τη στιγμή που τα δύο τρίτα της ανθρωπότητας σαπίζουν μέσα στην υπανάπτυξη, τη φτώχεια και την αρρώστια. Σε κοινωνίες που κατάφεραν να κατακτήσουν υψηλά επίπεδα ευμάρειας, αλλά σήμερα θέτουν σε αμφισβήτηση τους ίδιους τους όρους ύπαρξής τους.

Στην Ελλάδα δεν σπάνιζαν –ούτε και τώρα σπανίζουν– οι αντιλήψεις, ακόμα και στην Αριστερά, για την κοινωνική καχεξία της εργατικής τάξης, την τριτοκοσμικού τύπου δομή της ελληνικής κοινωνίας, περί «μικρομεσαίας δύσμορφης ανάπτυξης» και «δημοσιοϋπαλληλικού παραδείσου». Ωστόσο, η καπιταλιστική ολοκλήρωση επήλθε στην Ελλάδα. Καθυστερημένα ή στρεβλά, αλλά επήλθε: αναπτύχθηκε ο δευτερογενής τομέας, επεκτάθηκε η μισθωτή εργασία, επικράτησε το βιομηχανικό μοντέλο στην οργάνωση της παραγωγής, το χρηματοπιστωτικό κεφάλαιο δέσποζε για χρόνια στην οικονομία, ο πληθυσμός αστικοποιήθηκε, το κράτος υπήρξε μοχλός αναπαραγωγής του κεφαλαίου, η ντόπια αγορά ενσωματώθηκε στην παγκόσμια και οι ιδεολογικοί μηχανισμοί του κράτους εξασφάλισαν σε μεγάλο βαθμό, την αναπαραγωγή των σχέσεων παραγωγής.

Σήμερα διανύουμε μια μεταβατική περίοδο, τόσο πανευρωπαϊκά όσο και στη χώρα μας, όπου η εργασία, ο χώρος και ο χρόνος της παραγωγικής διαδικασίας αλλάζουν ριζικά, ενώ η εξατομίκευση θριαμβεύει έναντι του συλλογικού. Ο καπιταλισμός συνεχίζει να βρίσκει διόδους, παρά τις προβλέψεις περί διαφαινόμενου «τέλους του παλαιού καθεστώτος», να αναπτύσσεται με διαφορετικές μορφές και προς άλλες κατευθύνσεις.

Η απονέκρωση του αριστερού λόγου. Για χρόνια η Αριστερά περιτριγύριζε στα συντρίμμια του τείχους του Βερολίνου νοσταλγώντας τη χαμένη ουτοπία και τις επαναστάσεις του παρελθόντος, σε ένα κενό στρατηγικής, που προσπαθούσε να καλύψει με λέξεις. Ο «υπαρκτός σοσιαλισμός» όχι μόνο δεν έφερε την κοινωνική απελευθέρωση, τη δικαιοσύνη και την ισότητα, αλλά στο όνομά του αναδείχθηκαν καθεστώτα ανελεύθερα, καταπιεστικά και εκμεταλλευτικά. Τα κομμουνιστικά και αριστερά κόμματα, ακόμα κι όσα στάθηκαν κριτικά απέναντί του, βυθίστηκαν μαζί του, εγκατέλειψαν την επαναστατική προοπτική, συμμορφώθηκαν στο δόγμα του σύγχρονου εξελικτισμού. Η απονέκρωση και η νωθρότητα του πολιτικού λόγου, ως λόγου επαναστατικού και απελευθερωτικού για ολόκληρη την κοινωνία, αποτέλεσε, τις επόμενες δεκαετίες, κύριο χαρακτηριστικό για την Αριστερά.

«Η Αλλαγή». Στην ελληνική πραγματικότητα και στην αντίφαση σοσιαλισμού- λαϊκισμού, νικητής αναδείχθηκε ο δεύτερος, με την Αριστερά να χάνει την ιδεολογική της αυτονομία, ενώ «μια a priori παραδοχή για τον σοσιαλιστικό ή έστω αριστερό χαρακτήρα του ΠΑΣΟΚ στάθηκε ο μοιραίος σύμβουλος του ιδεολογικού της αφοπλισμού, που την έθετε συνεχώς υπό την ηγεμονία του πασοκικού λαϊκισμού», όπως έγραφε ο Άγγελος Ελεφάντης στον «Αστερισμό του λαϊκισμού». Κάπου εκεί, πριν καλά-καλά αρχίσει η εκσυγχρονιστική λαίλαπα και η αποθέωση της «ρεαλπολιτίκ», χάθηκε η πίστη των ανθρώπων στον σοσιαλισμό. Το ΠΑΣΟΚ άλλαξε πολλά, προκειμένου να παραμείνουν όλα ίδια. Άλλαξε τα πολιτικά πρόσωπα ανοίγοντας τον δρόμο επιστροφής των κεντρώων στην εξουσία, μετέφερε το αρχηγικό μοντέλο οργάνωσης στο κράτος, εξαγόρασε συνειδήσεις, έστρωσε κόκκινο χαλί στην αναζήτηση ατομικών λύσεων, στη δυσπιστία προς τους συνδικαλιστικούς φορείς και την οργανωμένη πολιτική δράση. «Στο όνομα του σοσιαλισμού καταστράφηκε ολόκληρο αξιακό πλαίσιο, ιδεολογίες, ψυχικές ευαισθησίες και συμπεριφορές, έννοιες και νοήματα, έτσι που ακόμη και το όνομα του σοσιαλισμού να καταστεί αφερέγγυο κι εύκολη λεία στα νεοφιλελεύθερα ιδεολογήματα».

Η απάντηση: ο σοσιαλισμός. Στον δρόμο προς τη διακυβέρνηση της χώρας, για πρώτη φορά από μια κυβέρνηση της Αριστεράς, οι σειρήνες ενός παρωχημένου «αριστερού κεϋνσιανισμού» αφενός και μιας ψευδοανθρωπιστικής ιδεολογίας που ανακατεύει στο διάβα της όλα τα αριστερά ιδεολογήματα αφετέρου, ηχούν διαπεραστικά. Το σοσιαλιστικό πρόταγμα παραπέμπεται στο αόριστο «αύριο», στον ορίζοντα των ανεκπλήρωτων υποσχέσεων και των διακηρυκτικών τίτλων. Η νέα «κουλτούρα» της Αριστεράς, κυβερνητική, υπεύθυνη και ρεαλιστική, φαίνεται να ξεχνάει, μες στην τόση της πολυφωνία, τις βασικές αφετηριακές αρχές της, με ορατό κίνδυνο να υπάρξει μεν μια μεγάλη Αριστερά, με μικρότατες ιδέες δε.

Στις μέρες μας, εποχή κατάρρευσης των μύθων και απομυθοποίησης των ταμπού, η υπόθεση του σοσιαλισμού δεν μπορεί να τίθεται με όρους εμμονής στις «Γραφές» του μαρξισμού-λενινισμού, ούτε ως διαχωριστική γραμμή ανάμεσα σε «επαναστάτες» και «ενσωματωμένους». Ο σοσιαλισμός δεν είναι εφικτός προορισμός ως αντίστροφη μέτρηση μιας πορείας ενός ωρολογιακού μηχανισμού, σύμφωνα με τον οποίο ήρθε η ώρα του και έχει ήδη καθοριστεί τι πρέπει να συμβεί. Αντίθετα, τα προβλήματα που γεννούν στους ανθρώπους την ανάγκη να αλλάξουν τη ζωή τους τον κάνουν εφικτή διαδικασία μέσα στην ασυνέχεια της ιστορίας. Το ζητούμενο είναι να αποκτήσουμε την πεποίθηση ότι η Αριστερά δεν αποτελεί απλώς μια ιδεολογική αναφορά, ανάμεσα στις τόσες άλλες, αλλά ένα ανατρεπτικό αναμορφωτικό κίνημα με οικουμενικές διαστάσεις.

Η επιζητούμενη αγωνιωδώς «εναλλακτική» πολιτική δεν μπορεί να είναι άλλη από εκείνη που θέτει σε αμφισβήτηση την ιδιοκτησία των μέσων παραγωγής, τις εκμεταλλευτικές σχέσεις, τις κοινωνικές αστικές σχέσεις που αρθρώνονται στην βάση της καπιταλιστικής αρχής. Οι στόχοι, που επικαιροποιούν το αριστερό σχέδιο μέσα στους αιώνες, που δίνουν σάρκα και οστά στην υπόθεση του σοσιαλισμού, παραμένουν ίδιοι: η εξουσία και η ιδιοκτησία. Μπροστά σε αυτό τον γόρδιο δεσμό συνεχίζουμε να αναμετρόμαστε. Μπροστά σε αυτόν θα κριθεί-μεταξύ άλλων- το μέλλον της αριστερής διακυβέρνησης.

http://eleutheriellada.wordpress.com/

ΟΛΑ τα σκουπίδια του Δήμου Πύργου πηγαίνουν δίπλα στο Νοσοκομείο. Κίνδυνος επιδημιών. - Ή απομακρύνετε τα σκουπίδια Ή κλείστε το Νοσοκομείο.

Τα σκουπίδια ΔΕΝ πάνε στον ΧΥΤΑ Ναυπάκτου.

Πάνε στο σκουπιδότοπο που άτυπα έχει δημιουργηθεί δίπλα στο Νοσοκομείο Πύργου.

ΟΛΑ τα σκουπίδια που αποκομίζονται το τελευταίο δεκαήμερο κύρια απο τον Πύργο και κάποια Τοπικά Διαμερίσματα, πηγαίνουν και εναποτίθενται στον πρώην χώρο της ΑΓΡΟΤΕΚ 15-20 μέτρα απο το Γενικό Νομαρχιακό Νοσοκομείο Πύργου!!!

Το ΗΛΕΙΑΟΙΚΟΝΟΜΙΑ ενημερώνει και θα συνεχίσει να ενημερώνει με όλη την αλήθεια, το αναγνωστικό μας κοινό, χωρίς δεσμεύσεις, εξαρτήσεις, και στρουθοκαμηλισμούς.

Σήμερα σας παρουσιάζουμε πλούσιο φωτογραφικό υλικό της κατάστασης που επικρατεί στον χώρο δίπλα από το Νοσοκομείο.

Από αυτό καταδεικνύεται 'οτι οι δεκάδες τόνοι απορριμμάτων  έχουν εκεί συγκεντρωθεί σε μια άτυπη χωματερή.

 Η κατάσταση είναι αποπνικτική ακόμα και στον κόμβο Φιλοθέης και στην Εθνική Οδό.

Έκλεισε το Τμήμα Συγκοινωνιών που είναι δίπλα. Οι υπάλληλοι πλέον παρουσιάζονται στο κτίριο της Αντιπεριφέρειας λόγω... βρώμας και δυσωδίας!!!

Η βρώμα είναι ανυπόφορη. Όπως βέβαια σε πολλές συνοικίες της πόλης, την Εθνική οδό και τα χωριά από τους υπόλοιπους τόνους σκουπιδιών που ΠΑΡΑΜΕΝΟΥΝ διάσπαρτοι!!!

Ο κίνδυνος επιδημιών είναι μεγάλος.

Οι ασθενείς εκτός της ασθένειάς τους βιώνουν αυτοί και οι συνοδοί τους την αφόρητη βρώμα των σκουπιδιών!!!

Ή απομακρύνετε τα σκουπίδια Ή κλείστε το Νοσοκομείο.

Και το ΑΞΙΟΣΗΜΕΙΩΤΟ είναι ότι ΚΑΝΕΙΣ δεν μιλά.

Οι Βουλευτές, τα Κόμματα, οι Περιβαλλοντικοί - Φυσιολατρικοί Σύλλογοι, ο Σύλλογος των Ιατρών του Νοσοκομείου, ο Ιατρικός Σύλλογος Πύργου, το Επιμελητήριο Ηλείας, το ΤΕΕ, ο Σύλλογος εργαζομένων στο Διοικητήριο (που οι συνάδελφοί τους εγκατέλειψαν το Τμ. Συγκοινωνιών), οι Φοιτητικοί Σύλλογοι του ΤΕΙ, o Σύλλογος Φαρμακοπειών, κλπ ΣΕ ΠΛΗΡΗ ΝΑΡΚΗ!!!

Καλούμε τον Δήμαρχο, τους Αντιδημάρχους και όλους τους δημοτικούς συμβούλους του Δήμου Πύργου να πάνε ΤΩΡΑ στον προαύλιο χώρο του Νοσοκομείου. Δεν θα μπορέσουν να σταθούν από την μεγάλη βρώμα.

Πρέπει να επέμβουν ΑΜΕΣΩΣ τα αρμόδια όργανα της Πολιτείας...

http://www.iliaoikonomia.gr/

«Η κατάσταση στο Κομπάνι και η απειλή του Ισλαμικού Κράτους»

Οι αγριότητες του Ισλαμικού κράτους ξεπερνούν και την πιο νοσηρή φαντασία. Η αντιμετώπισή του είναι επιτακτική ανάγκη. Σε αυτό το πλαίσιο, το μαρτυρικό Κομπάνι και η άρση της πολιορκίας του έχει ισχυρό ουσιαστικό και συμβολικό χαρακτήρα. Πέρα λοιπόν από τη συνέχιση της ανθρωπιστικής και υλικοτεχνικής βοήθειας σε όσους αντιστέκονται στο Ισλαμικό Κράτος, θεωρώ ότι η Ευρωπαϊκή Ένωση οφείλει να αναλάβει την πρωτοβουλία για να πραγματοποιηθεί διάσκεψη όλων των εμπλεκόμενων κρατών ώστε να διασφαλίζεται σαφές σχέδιο κοινής δράσης απέναντι στους τρομοκράτες με στόχο την ειρήνη και την ευημερία της ευρύτερης περιοχής. Η αντιμετώπιση του Ισλαμικού Κράτους θα είναι καταστροφικό να γίνει μνημείο τακτικισμών, προς όφελος εθνικών ή περιφερειακών συμφερόντων. Δεν μπορούμε να αποδεχθούμε σε καμία των περιπτώσεων ασκήσεις ισορροπίας σε ένα τόσο σοβαρό ζήτημα και ιδιαίτερα από χώρες που είναι προς ένταξη, όπως είναι η Τουρκία. 

Νίκος Ανδρουλάκης

Ο θρόνος του Προέδρου και η Δημοκρατία μας

 Καυχόμαστε όλοι μας  ότι είμαστε  δημοκράτες και ακούμε ευχαρίστως τον κ. Πρωθυπουργό να μας  ομιλεί περί «εξόδου από την κρίση και ανάπτυξη», ότι ανήκουμε εις την Ευρωπαϊκή Ένωση και ότι πρωταρχικός στόχος της Κυβέρνησης είναι η έξοδος από τα Μνημόνια. Όμως αν θέλομε να είμαστε ρεαλιστές το όνειρο αυτό δεν πρόκειται  να εκπληρωθεί εφόσον δεν προηγηθεί κάτι βασικότερο. Η αλλαγή της νοοτροπίας και η κοινωνική εξίσωση με τους Ευρωπαίους, από τους οποίους μας χωρίζουν αιώνες ολόκληροι. Πολλά σχετικά παραδείγματα θα μπορούσαν να αναφερθούν. Όμως επειδή το μέγεθος του άρθρου δεν επιτρέπει μια εκτενή περιγραφή των διαφορών μας με τους Ευρωπαίους, θα περιορισθούμε σε μερικά απλά παραδείγματα:

 Η οικονομική και η κοινωνική ανάπτυξη μίας χώρας στηρίζεται πρωτίστως εις την αξιοπρέπεια και τον αυτοσεβασμό ενός λαού, έννοιες οι οποίες πηγάζουν από την ισονομία και ισοτιμία. Εις την Ελλάδα όμως οι αξίες αυτές ουδέποτε απέκτησαν βάθος, παρά τα υφιστάμενα και γνωστά ευρωπαϊκά πρότυπα. Αυτά, λένε,  είναι συνέπειες της Τουρκοκρατίας. Για τον λόγο αυτόν επικρατούν εις την «σύγχρονη Ελλάδα»  νοοτροπίες και συμπεριφορές που θυμίζουν άλλες εποχές.

 O Γάλλος ή ο Γερμανός Πρόεδρος, οι Αρχηγοί Κρατών, οι Βασιλείς της Ολλανδίας ή των Σκανδιναβικών Χωρών κ.ο.κ. κυκλοφορούν άνετα μεταξύ των πολιτών των χωρών των και οι φρουροί των είναι σχεδόν αόρατοι. Αντιθέτως  εις την Ελλάδα επικρατεί η αντίληψη, ότι ο Πρόεδρος της Ελληνικής Δημοκρατίας πρέπει να περιφέρεται ανά την χώρα μας με κουστωδία ένστολων και «μανδαρίνων». Εις δημόσιες εκδηλώσεις, είτε αυτές λαμβάνουν χώρα εντός μίας Εκκλησίας είτε σε εθνικές εκδηλώσεις από την Κρήτη μέχρι την Θράκη, πρέπει να εξευρεθεί ένας θρόνος δια τον κ. Πρόεδρο.

Ο κ. Ολάντ της Γαλλίας δεν κάθεται εις κάποιον θρόνο, όταν παρακολουθεί μία ομιλία, ούτε ο Γερμανός Πρόεδρος κ. Γκάουκ. Εις τον σύγχρονο κόσμο ισχύει η αρχή του  Primus inter pares, δηλαδή του Πρώτου μεταξύ ΄Ισων. Ποιος τα οργανώνει αυτά εις την Ελλάδα και πως τα ανέχεται ο καθ’ όλα σεμνός κ. Παπούλιας; Ο οποίος, ως γνωστόν, διαμένει και εις την Κολωνία της Γερμανίας.  Μπορεί να φαντασθεί κανείς  τι αλγεινή εντύπωση προκαλεί εις το εξωτερικό η νοοτροπία αυτή εις την Ελλάδα; Δεν διακατέχονται όμως μόνον αυτοί που οργανώνουν τις περιοδείες του κ. Προέδρου από μεσαιωνική νοοτροπία;

 Το πρόβλημα όμως είναι γενικότερο. Η ηγεσία της ΕΛ.ΑΣ  κατήργησε εις την ουσία τις  προγραμματισμένες 400 πεζές περιπολίες αστυνομικών εις τις γειτονιές  της Αθήνας. Αλλά και εις τις πόλεις της Περιφέρειας. Την ίδια στιγμή η εγκληματικότητα σε εθνική κλίμακα κάμνει θραύση  και οι διαρρήκτες έχουν γίνει συνέταιροι εις το σπιτικό κάθε πολίτη. Οι λόγοι της έλλειψης  αστυνομικών οργάνων είναι πολλοί. Μεταξύ αυτών όμως και διότι σχεδόν κάθε επώνυμος κυβερνητικός, βουλευτής ή επώνυμη πολιτική προσωπικότητα αλλά και μεγαλοδημοσιογράφος απαιτεί και αποκτά σωματοφύλακα. Χιλιάδες αστυνομικοί απασχολούνται για τον σκοπό αυτόν. Βεβαίως όλοι γνωρίζομε, ότι πολλοί εξ αυτών «απασχολούνται» ως ένστολες «Φιλιππινέζες» από τα διάφορα «τσόκαρα», που νομίζουν ότι έχουν πιάσει τον Πάπα από τα γένια….!

 Την ίδια στιγμή η Κυβέρνηση διαμαρτύρεται, ότι πολλά δημοσιεύματα του Διεθνούς Τύπου εκφράζουν ανησυχίες και αμφιβολίες για το ποιόν της δημόσιας ασφάλειας εις την Ελλάδα. Δικαίως διαμαρτύρεται η Κυβερνητική Εκπρόσωπος;  Να έχει χάριν όμως, ότι δεν ευρέθη κάποιος «κουτόφραγκος» να την ερωτήσει: «Μα εφόσον δεν έχετε πρόβλημα δημόσιας ασφάλειας και τρομοκρατίας εις την Ελλάδα, τι τους θέλουν τόσους σωματοφύλακες οι πολιτικοί σας;» Πως εξηγείται το απαράδεκτο φαινόμενο, ότι πλέον του ενός τρίτου των Αστυνομικών Δυνάμεων της Χώρας υπηρετεί την φύλαξη χιλιάδων πολιτικών προσώπων και προσωπικοτήτων και όχι τους Έλληνες πολίτες;»  Τι θα τους απαντήσει η κ. Βούλτεψη,  ότι «εδώ είναι Ελλάδα»;

 Πρόκειται και εδώ περί μιας πολύ καθυστερημένης αντιλήψεως και νοοτροπίας των Ελλήνων που ανέχονται αυτήν την κατάσταση, αλλά και πολλά άλλα. Δεν είναι ανάγκη ούτε να απεργήσουμε δια την κατάσταση αυτήν ούτε να προσφύγουμε εις την βία κατά των φαινομένων αυτών, τα οποία μας μειώνουν ως Λαό, ως «αξιοσέβαστους» ανθρώπους, και ως «δήθεν» δημοκρατικούς πολίτες. Χρειάζεται μόνον διαμαρτυρία δια του ήρεμου λόγου και της γραφής. Τουλάχιστον δια να γνωρίζουν όλοι, ότι βλέπουμε και ακούμε. Βεβαίως τα «τσόκαρα» δεν ενδιαφέρονται για το τι βλέπουμε, τι λέγομε και τι γράφουμε εμείς όλοι. Αυτά την «Φιλιππινέζα» των να έχουν. Οι άλλοι όμως;

 Γεώργιος Εμ. Δημητράκης

    Υποσημείωση: Ο αρθρογράφος σπούδασε Πολιτικές-Οικονομικές Επιστήμες και Κοινωνιολογία στη Βόννη και Ιστορία και Πολιτιστική κληρονομιά στην Αθήνα. Διετέλεσε επί 5 χρόνια υπάλληλος της Ομοσπονδιακής Βουλής της Γερμανίας.

Βενιζέλος κατά Γιάννας: Πάμπλουτοι χομπίστες νομίζουν ότι το 2014 είναι... 2004

Για «ορισμένους πάμπλουτους χομπίστες (με τα χρήματα στο εξωτερικό και τις πιθανές ζημιές στην Ελλάδα) που διασκεδάζουν την ανία τους εις βάρος των πολιτών, και μάλιστα των πιο αδύναμων, υπό τις ιαχές ορισμένων αμετανόητων «λαθρεμπόρων επιρροής» που νομίζουν ότι το 2014 είναι όπως ήταν το 2004», κάνει λόγο ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ «καρφώνοντας» την κυρία Αγγελοπούλου

Ευθείες βολές εναντίον της Γιάννας Αγγελοπούλου εξαπολύει ο αντιπρόεδρος της κυβέρνησης Ευάγγελος Βενιζέλος με σημερινό του άρθρο στην εφημερίδα «τα Νέα». Με τον χαρακτηρισμό «πάμπλουτοι χομπίστες (με τα χρήματα στο εξωτερικό και τις πιθανές ζημιές στην Ελλάδα)»  οι οποίοι «διασκεδάζουν την ανία τους εις βάρος των πολιτών, και μάλιστα των πιο αδύναμων, υπό τις ιαχές ορισμένων αμετανόητων «λαθρεμπόρων επιρροής» που νομίζουν ότι το 2014 είναι όπως ήταν το 2004», ο κ. Βενιζέλος προσπαθεί να αποδομήσει την κυρία Αγγελοπούλου η οποία σε πρόσφατη συνέντευξή της δήλωσε αντισυστημική και προανήγγειλε ότι θα ψηφίσει τον Αλέξη Τσίπρα. Μάλιστα η αποστροφή του «νομίζουν ότι το 2014 είναι όπως ήταν το 2004» δεν αφήνει κανένα περιθώριο αμφιβολίας ότι στόχος του κ. Βενιζέλου είναι η κυρία Αγγελοπούλου η οποία επανήλθε στην επικαιρότητα με την πρόσφατη παρέμβασή της.

Ο αντιπρόεδρος της κυβέρνησης επικρίνει εμμέσως και όσους επιλέγουν να ασκήσουν σφοδρή κριτική προς την κυβέρνηση υιοθετώντας -σύμφωνα με τις απόψεις πολλών- κεντρικά επιχειρήματα του ΣΥΡΙΖΑ. Είναι προφανές ότι ανάμεσα στους αμετανόητους «λαθρεμπόρους επιρροής», την στάση των οποίων στηλιτεύει με το άρθρο του ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ εντάσσει όλους όσοι υποδέχθηκαν θετικά τις δηλώσεις της κυρίας Αγγελοπούλου υπέρ του ΣΥΡΙΖΑ και του Αλέξη Τσίπρα.

Διαβάστε το άρθρο του κ. Βενιζέλου στα Νέα με τίτλο «ο εκτροχιασμός της δημόσιας συζήτησης»

«Τις τελευταίες ημέρες έχει, δυστυχώς, χαθεί κάθε λογικός ειρμός στον δημόσιο διάλογο.
Ας δούμε τα γεγονότα:
- Παρουσιάσαμε στη Βουλή, στη συζήτηση για την ψήφο εμπιστοσύνης, το ολοκληρωμένο σχέδιο εξόδου από το Μνημόνιο και την επιτήρηση της τρόικας, καθώς στο τέλος της φετινής χρονιάς ολοκληρώνεται το ευρωπαϊκό σκέλος του προγράμματος.
- Τονίσαμε ότι στόχος μας είναι το σχέδιο αυτό να καταστεί ολοκληρωμένη συμφωνία με τους εταίρους μας, συμπεριλαμβανομένης της επιβεβαίωσης της βιωσιμότητας του χρέους, πριν από την εκλογή του Προέδρου της Δημοκρατίας.
- Στο πλαίσιο αυτό είπαμε ότι θα εξετάσουμε και τη συμφωνημένη ολοκλήρωση του σκέλους του προγράμματος που αφορά το ΔΝΤ σε συνεργασία τόσο με αυτό όσο και με τους ευρωπαίους εταίρους μας. Τονίσαμε ότι αρκούν οι υφιστάμενοι ευρωπαϊκοί υποστηρικτικοί μηχανισμοί που μπορούν να ενεργοποιηθούν.
- Είπαμε σε όλους τους τόνους ότι το μεγαλύτερο πρόβλημα που αντιμετωπίζουμε στην προσπάθεια αυτή είναι η έλλειψη εθνικής συναίνεσης και η αμφισβήτηση της πολιτικής σταθερότητας, δηλαδή η στάση της αντιπολίτευσης που υποτάσσει τα πάντα στον στόχο της πρόκλησης πρόωρων εκλογών, διαστρέφοντας το θεσμικό νόημα της προεδρικής εκλογής, και η εμμονή της στην άρνηση της συνέχειας του κράτους και των δεσμεύσεών του.
- Υπογραμμίσαμε ότι αυτή η στάση υπονομεύει τη διεθνή αξιοπιστία της χώρας και πολιτικά και χρηματοοικονομικά.
Η αντιπολίτευση αρκέστηκε να επαναλάβει, με τον πιο αυτάρεσκο τρόπο, τη δική της αντίληψη, που βασίζεται στην υπόσχεση για άμεση, μονομερή κατάργηση του Μνημονίου και των εφαρμοστικών νόμων ως προοίμιο για μια λύση στο ζήτημα του χρέους, το περιεχόμενο της οποίας αλλάζει σχεδόν κάθε ημέρα.
Η εικόνα αυτή προκάλεσε την αντίδραση των αγορών, τόσο στο επίπεδο του ελληνικού Χρηματιστηρίου (που επηρεάζεται από ελάχιστο όγκο συναλλαγών) όσο και στο επίπεδο των αποδόσεων των ελληνικών ομολόγων (με δεδομένο ότι το 87% του ελληνικού χρέους βρίσκεται εκτός αγορών γιατί το κατέχουν τα κράτη-μέλη της ευρωζώνης, οι ευρωπαϊκοί θεσμοί και κατά ένα μικρό μέρος το ΔΝΤ).
Οι ευρωπαϊκοί θεσμοί αντέδρασαν άμεσα με την κινητοποίηση των μηχανισμών της ΕΚΤ και καθαρές δηλώσεις του αρμόδιου επιτρόπου.
Στο εσωτερικό της χώρας όμως κάποιοι κάνουν πως δεν καταλαβαίνουν.
Μια Ελλάδα χωρίς Μνημόνιο και χωρίς τρόικα προφανώς προκαλεί ανησυχία - στους ευρωπαϊκούς θεσμούς, στο ΔΝΤ και στις αγορές - για τη βούληση και την ικανότητά της να διατηρήσει τα εντυπωσιακά δημοσιονομικά της επιτεύγματα, να συνεχίσει τις μεταρρυθμίσεις που ενισχύουν την ανταγωνιστικότητά της, να μη γυρίσει πίσω σε καταστάσεις οριακές και επικίνδυνες, όπως αυτές του 2009-2010.
Χρειάζονται εγγυήσεις σταθερότητας από την πλευρά των ευρωπαϊκών θεσμών, κυρίως όμως εσωτερικά. Γι' αυτό μιλάμε πάντοτε για συμφωνημένο σχέδιο. Συμφωνημένο εξωτερικά με τους εταίρους μας και εσωτερικά με όσους έχουν υποχρέωση να μοιραστούν το βάρος της εθνικής ευθύνης και της εθνικής συναίνεσης, διασφαλίζοντας τη συνέχεια του κράτους και των διεθνών δεσμεύσεών του, όπως συμβαίνει με κάθε σοβαρή ευρωπαϊκή χώρα.

Αν προσπαθούσα να συμπυκνώσω τα επτά βήματα για την έξοδο από το Μνημόνιο που παρουσίασα αναλυτικά στη Βουλή στις 11 Οκτωβρίου, θα έλεγα αυτά που είπα στην τελευταία συνάντησή μας με τον Ζαν-Κλοντ Γιούνκερ, πριν από λίγες ημέρες στην Αθήνα:
Η Ελλάδα δικαιούται να περάσει σε μια νέα φάση. Σε μια φάση «μετά το πρόγραμμα», χωρίς νέο πρόγραμμα, αλλά με ενεργούς τους υφισταμένους ευρωπαϊκούς μηχανισμούς στήριξης. Η Ελλάδα σέβεται τους ισχύοντες κανόνες λειτουργίας της ευρωζώνης και τους σχετικούς όρους, αλλά αυτό δεν συνιστά νέο «Μνημόνιο». Η Ελλάδα, όπως όλα τα κράτη-μέλη της ευρωζώνης, μετέχει σε μηχανισμούς πολυμερούς εποπτείας στο πλαίσιο των ευρωπαϊκών θεσμών και διαδικασιών, αλλά αυτό δεν έχει σχέση με την τρόικα.
Ας αξιολογήσουμε λοιπόν την κατάσταση με στοιχειώδη λογική συνοχή:
- Ναι, οι αγορές είναι κερδοσκοπικές, σκληρές, αλλά και ευέλικτες.
- Ναι, οι εταίροι μας είναι δύσπιστοι μπροστά στην εικόνα του πολιτικού συστήματος και της δημόσιας ζωής της χώρας μας.
- Ναι, η διαπραγμάτευση που έχει αρχίσει για την οριστική έξοδο από το Μνημόνιο και την τρόικα και την επιβεβαίωση της βιωσιμότητας του δημόσιου χρέους, με τρόπο που δίνει έμφαση στους υψηλούς ρυθμούς ανάπτυξης και όχι στα υψηλότερα από ένα φυσιολογικό επίπεδο πρωτογενή πλεονάσματα, είναι δύσκολη, απαιτεί καθαρή εθνική γραμμή, ενότητα, εθνική ομάδα διαπραγμάτευσης.
- Ναι, υπάρχουν έξω και φίλοι και λιγότερο φίλοι και εχθροί. Υπάρχουν αυτοί που κατανοούν την πραγματική κατάσταση ευκολότερα και αυτοί που την κατανοούν δυσκολότερα, γιατί είναι πιστοί σε στερεότυπα.
- Ναι, η κατάσταση, χάρη στις θυσίες του λαού μας, είναι εντυπωσιακά διαφορετική, αλλά είναι πάντα εύθραυστη. Δυστυχώς, εύκολα θυσίες πέντε ετών μπορούν να εξανεμιστούν σε πέντε ημέρες. Με βάση το σενάριο που έχει παρουσιαστεί έως τώρα από την αντιπολίτευση, θα χρειαστεί:
- μία ημέρα για την άμεση μονομερή κατάργηση των εφαρμοστικών νόμων του Μνημονίου,
- μία ημέρα για τη μονομερή δήλωση άρνησης εξυπηρέτησης του χρέους,
- μία ημέρα για την υποβολή της πρότασης σύγκλησης διεθνούς διάσκεψης για το κούρεμα του χρέους, εκτός του συμφωνημένου με το Eurogroup πλαισίου που προβλέπει ούτως ή άλλως περαιτέρω κούρεμα (πέραν του εντυπωσιακά μεγάλου κουρέματος που ήδη έγινε το 2012),
- μία ημέρα για τη διακοπή της ομαλής συνεργασίας της ΕΚΤ με το ελληνικό τραπεζικό σύστημα,
- μία ημέρα για τη δήλωση εγκατάλειψης των αναγκαίων μεταρρυθμίσεων. Σύνολο πέντε ημέρες.
Η κυβέρνηση λοιπόν έχει ένα ολοκληρωμένο σχέδιο που επιδιώκει να το μετατρέψει σε ολοκληρωμένη συμφωνία με τους εταίρους της και αντιμετωπίζει

δυσκολίες που τις ξεπερνά μέσα από τον διάλογο με ευρωπαϊκές κυβερνήσεις και θεσμούς και μέσα από την αξιοποίηση των μηχανισμών της αγοράς. Υπήρξαν αντιδράσεις, έπεσαν τροχιοδεικτικές βολές, υπήρξαν διορθωτικοί χειρισμοί.

Η αντιπολίτευση και οι πρόθυμοι συνοδοιπόροι της σε διάφορους κύκλους γιατί άραγε ζητωκραυγάζουν και επιχαίρουν; Γιατί αντιμετωπίζει δυσκολίες η κυβέρνηση; Μήπως τις δυσκολίες τις αντιμετωπίζει η χώρα και όχι η κυβέρνηση; Μήπως αυτό που είδαμε τις προηγούμενες ημέρες ήταν μερικές ήπιες σκηνές από το μέλλον σε περίπτωση που κάποιοι θα αποφάσιζαν να κινηθούν μονομερώς και εκτός ευρωπαϊκού και διεθνούς πλαισίου;
Επιχαίρουν για τις δυσκολίες αυτής της διαπραγμάτευσης που σχεδιάστηκε και γίνεται ολοκληρωμένα και υπεύθυνα και δεν καταλαβαίνουν ότι έχασαν κάθε πρόσχημα σε σχέση με την επικίνδυνη ανευθυνότητα των όσων λένε και υπόσχονται με απύθμενη αυταρέσκεια;
Και καλά η αντιπολίτευση. Τι έχουν να πουν αυτοί που αφενός μεν επικρίνουν την κυβέρνηση γιατί βιάστηκε, υποτίθεται, να μιλήσει για έξοδο από το Μνημόνιο, αφετέρου, δε, νταντεύουν τον ΣΥΡΙΖΑ που επαγγέλλεται ότι θα το καταργήσει μονομερώς και άμεσα μαζί με όλους τους εφαρμοστικούς νόμους;
Υπάρχει κάποιος λογικός ειρμός σε αυτή τη στάση; Προφανώς κανένας. Πρόκειται για μια γνήσια «αντισυστημική» και «αντισυμβατική» προσέγγιση που επιτρέπει σε ορισμένους πάμπλουτους χομπίστες (με τα χρήματα στο εξωτερικό και τις πιθανές ζημιές στην Ελλάδα) να διασκεδάζουν την ανία τους εις βάρος των πολιτών, και μάλιστα των πιο αδύναμων, υπό τις ιαχές ορισμένων αμετανόητων «λαθρεμπόρων επιρροής» που νομίζουν ότι το 2014 είναι όπως ήταν το 2004».
http://www.protothema.gr/