Η απεργία στο μετρό και η εξέλιξη της βάζουν στο τραπέζι μία σειρά από θέματα που δεν τα έχει λύσει ο χρόνος, συνεπώς είναι μάλλον απίθανο να τα λύσει τώρα η ελληνική κοινωνία.
Πρώτα-πρώτα το κίνητρο για την απεργία. Είναι η ένταξη στο ενιαίο μισθολόγιο. Μπορούν όλοι να είναι ίσιοι ενώπιον του μισθού; Θεωρητικά μπορούν, φυσικά και μπορούν. Θα επιβληθεί δια μνημονίου και δικαστηρίων. Όμως αυτό δεν είναι δίκαιο. Διαβάζω ένα σχόλιο πιο κάτω που με κάνει να αισθανθώ άσχημα. «Είμαι ηλεκτρολόγος με 22 χρόνια προϋπηρεσία. Δουλεύω σε βάθος 20 και 30 μέτρων κάτω από τη γη, που υπάρχουν κίνδυνοι για την υγεία. Έχω περάσει λεπτοσπείρωση από ποντίκι. Συντηρώ συστήματα με τάση 20.000 Βολτ, όπου για ένα λάθος μπορείς να γίνεις κάρβουνο. Δουλεύω νυχτερινά και τρεις Κυριακές υποχρεωτικά
Πρώτα-πρώτα το κίνητρο για την απεργία. Είναι η ένταξη στο ενιαίο μισθολόγιο. Μπορούν όλοι να είναι ίσιοι ενώπιον του μισθού; Θεωρητικά μπορούν, φυσικά και μπορούν. Θα επιβληθεί δια μνημονίου και δικαστηρίων. Όμως αυτό δεν είναι δίκαιο. Διαβάζω ένα σχόλιο πιο κάτω που με κάνει να αισθανθώ άσχημα. «Είμαι ηλεκτρολόγος με 22 χρόνια προϋπηρεσία. Δουλεύω σε βάθος 20 και 30 μέτρων κάτω από τη γη, που υπάρχουν κίνδυνοι για την υγεία. Έχω περάσει λεπτοσπείρωση από ποντίκι. Συντηρώ συστήματα με τάση 20.000 Βολτ, όπου για ένα λάθος μπορείς να γίνεις κάρβουνο. Δουλεύω νυχτερινά και τρεις Κυριακές υποχρεωτικά
