Σήμερα τον είδα μετά από καιρό. Κουρασμένος και καταβεβλημένος αλλά πολύ χαρούμενος. Αφού μας κέρασε την καθιερωμένη σοκολάτα, ζήτησε την προσοχή μας διότι «υπάρχουν πολύ ευχάριστα νέα που θέλω να μοιραστώ μαζί σας». Αφού «επιστράτευσε» το ωραιότερο χαμόγελο που βρήκε στην 83 ετών ύπαρξή του , και σιγουρεύτηκε ότι τον ακούμε με τη δέουσα προσοχή, άρχισε: «Η Μαρία παντρεύεται σε τρεις βδομάδες! Το παιδί που θα πάρει είναι σαράντα ετών, πολιτικός μηχανικός στο επάγγελμα σε μια εταιρία με έδρα το Μαρούσι η οποία παίρνει έργα στη Μέση Ανατολή. Από τις λίγες φορές που τον έχω δει, μπορώ να τον περιγράψω ως ένα λαμπρό νέο, με καλές σπουδές, με κουλτούρα, με καλοσύνη και δείγματα άριστης συμπεριφοράς. Αν και τα οικονομικά είναι προσωπική υπόθεση και δεν με ενδιαφέρουν, από τα λίγα που έχω καταλάβει πληρώνεται πάρα πολύ καλά. Όχι μόνο για την εποχή αλλά και για την προηγούμενη εποχή με τους καλούς μισθούς».
Ευχηθήκαμε «με το καλό, συγχαρητήρια στη κόρη και να σας χαρίσουν και πολλά εγγόνια». Αλλά η αφήγηση είχε και άλλο «ζουμί». Κομπιάζοντας κάπως, όμως, και με μια, προς τα κάτω κλίση στα μάτια, η συνέχεια της παρουσίασης του νέου γαμπρού. «Το παιδί όπως είπαμε είναι χαρά θεού. Ο γάμος θα τελεστεί στο δημαρχείο και η δεξίωση, όπου φυσικά εσείς οι φίλοι μου θα είστε οι πρώτοι καλεσμένοι, θα γίνει στο τάδε ξενοδοχείο». Η απορία των άλλων δυο παρευρισκομένων και φίλων- δικηγόροι στο επάγγελμα και πατέρας και κόρη στη ζωή- μεγάλη και η αντίδραση άμεση. Ομολογώ πως τα δικά μου αντανακλαστικά δεν λειτούργησαν με τέτοια ταχύτητα αλλά η εξήγηση μάλλον βρίσκεται στο γεγονός ότι μεγάλωσα σε κοινωνία που μόνο πολιτικός γάμος υπήρχε.
Ευχηθήκαμε «με το καλό, συγχαρητήρια στη κόρη και να σας χαρίσουν και πολλά εγγόνια». Αλλά η αφήγηση είχε και άλλο «ζουμί». Κομπιάζοντας κάπως, όμως, και με μια, προς τα κάτω κλίση στα μάτια, η συνέχεια της παρουσίασης του νέου γαμπρού. «Το παιδί όπως είπαμε είναι χαρά θεού. Ο γάμος θα τελεστεί στο δημαρχείο και η δεξίωση, όπου φυσικά εσείς οι φίλοι μου θα είστε οι πρώτοι καλεσμένοι, θα γίνει στο τάδε ξενοδοχείο». Η απορία των άλλων δυο παρευρισκομένων και φίλων- δικηγόροι στο επάγγελμα και πατέρας και κόρη στη ζωή- μεγάλη και η αντίδραση άμεση. Ομολογώ πως τα δικά μου αντανακλαστικά δεν λειτούργησαν με τέτοια ταχύτητα αλλά η εξήγηση μάλλον βρίσκεται στο γεγονός ότι μεγάλωσα σε κοινωνία που μόνο πολιτικός γάμος υπήρχε.