Οι πιτσιρικάδες, έμαθα, απέκτησαν ένα νέο χόμπι. Βάζουν φωτιά στους σωρούς με τα σκουπίδια και μετά κάθονται, στην επόμενη γωνία, και χαζεύουν τον πανικό. Οι φλόγες καίνε τις σακούλες, τους κάδους και αν δεν προλάβει η πυροσβεστική ή οι γείτονες, καψαλίζουν λίγο και τις πολυκατοικίες. Μόνο το βράδυ της Τρίτης είχαμε πενήντα τέτοια κρούσματα. Παράλληλα το ίδιο βράδυ είχαμε μπαράζ επιθέσεων σε δέκα παιδιά πέντε ετών, από συμμορίες ανηλίκων! Θα το έχετε ακούσει. Μπουλούκια νεαρών στριμώχνουν σε ένα δρόμο 2-3 συνομηλίκους τους και τους παίρνουν λεφτά, κινητά, μπουφάν και καμιά φορά και τα παπούτσια. Καμιά φορά βγάζουν μαχαίρι, πότε πότε ρίχνουν και καμιά σφαλιάρα.Οι ειδήσεις βέβαια αυτές, δεν βρίσκουν πια το δρόμο για τα δελτία, ούτε καν για τις εφημερίδες. Οι δημοσιογράφοι άλλωστε είμαστε απασχολημένοι με την Μέρκελ, τον Σαρκοζί, τον Βενιζέλο, την Αλέκα. Θα είναι 50% ή θα είναι 28% το πραγματικό κούρεμα; Θα είναι πιστωτικό γεγονός ή απλό γεγονός; Θα τους λέμε ελεγκτές ή επιτηρητές, αυτούς που θα στείλει η τρόικα; Θα επικυρώσει η Βουλή της ευρωπαϊκές αποφάσεις; Με 151 ή με 180; Η επαναχρηματοδότηση των ελληνικών τραπεζών θα γίνει από την ευρωπαϊκή τράπεζα ή από το ελληνικό δημόσιο;
Αυτά είναι τα πέντε ερωτήματα που μας κράτησαν σε εγρήγορση τις τελευταίες μέρες. Αυτά μας ξενυχτούσαν. Σαν τον Αιγέα που περιμένει να δει αν τα πανιά στο πλοίο θα είναι μαύρα ή άσπρα. Δεν θέλω να το παίξω αιρετικός αλλά νομίζω ότι για άλλη μια φορά, για λάθος λόγο ανησυχήσαμε. Όχι ότι δεν έχουν σημασία οι απαντήσεις που έδωσε η Μέρκελ (ναι η Μέρκελ, ας μην γελιόμαστε) στα πέντε αυτά ερωτήματα. Έχουν σημασία και ίσως πολύ μεγάλη σε ορισμένους τομείς. Δυστυχώς όμως η αγωνία μας δεν επηρέασε τις απαντήσεις της. Αντιθέτως υπάρχει ένα ερώτημα που μας «καλεί» να διοχετεύσουμε όλη την αγωνία μας.
Γιατί γκρεμίστηκε η Ελλάδα; Είναι το ερώτημα που αποφεύγουμε να απαντήσουμε εδώ και δύο
