Η κρίση χρέους συγκλονίζει την Ευρωζώνη

Η κρίση χρέους μολύνει πλέον ολόκληρη την Ευρώπη, δίδοντας τη δυνατότητα στις αδηφάγες αγορές να επιτεθούν σε μεγαλύτερες χώρες.

Η Ελλάδα τείνει να ξεπερασθεί και αντικείμενο του πόθου γίνονται πλέον η Ιταλία, η Ισπανία και πιθανώς η Γαλλία.

Ηδη η διαφορά των ιταλικών και ισπανικών επιτοκίων από τα αντίστοιχα γερμανικά διευρύνεται, ανοίγοντας την όρεξη στους κερδοσκόπους να τοποθετηθούν αρνητικά στη Ρώμη, στη Μαδρίτη και το Παρίσι.

Γεγονός που επιβεβαιώνει καθημερινά την αδυναμία και την ανικανότητα της Ευρωπαικής πολιτικής και χρηματοπιστωτικής ελίτ να προσεγγίσει το βάρος και το βάθος της διεθνούς οικονομικής κρίσης.

Ολοι αυτοί οι σπουδαίοι των Βρυξελλών και της Φραγκφούρτης ''πηδώντας'' ανά εβδομάδα και σε άλλη λύση για το ελληνικό πρόβλημα, άλλοτε διεκδικώντας τη συμμετοχή των ιδιωτών και άλλοτε χωρίς αυτή και τώρα μέσω της επαναγοράς τίτλων και αύριο ίσως με την έκδοση ευρωομολόγου, εμφανώς πια παρασύρουν την ευρωζώνη σε μια κρίση χωρίς τέλος και έλεος.

Οι αγορές, στις οποίες Τρυσέ, Γιούνκερ, Ρεν και τόσοι άλλοι ορκίζονται δεν αντέχουν τη μεταβλητότητα στις επιλογές και στις λύσεις, με αποτέλεσμα να νοιώθουν το ευρωπαικό περιβάλλον ανοιχτό σε πιέσεις και κερδοσκοπικές επιθέσεις.

Οπως φανερώνεται από την εξέλιξη των επιτοκίων στις μεγάλες χώρες όπως η Ιταλία και η Ισπανία, αλλά και από τις ασκούμενες πιέσεις στις μετοχές όλων των ευρωπαικών τραπεζικών μετοχών, η

Καταδίκη του τραμπουκισμού, του Θ. Μαργαρίτη

Η αποδοκιμασία της κυβερνητικής πολιτικής δεν μπορεί να έχει σχέση με τυφλές πράξεις βίας, με ενέργειες εκτόνωσης που θυμίζουν τις πιο σκοτεινές περιόδους της ελληνικής ιστορίας.

Είναι κατανοητή η οργή των πολιτών για τα φαινόμενα διαφθοράς και ατιμωρησίας στον πολιτικό κόσμο. Είναι δίκαιη η αγανάκτηση για την αρνητική διαχείριση του τόπου από τους εκάστοτε ιθύνοντες. Σε καμία περίπτωση όμως δεν νομιμοποιούνται ως αντίδραση οι πρακτικές που σε τελευταία ανάλυση αποκτούν πραγματικό αντιδημοκρατικό περιεχόμενο. Άλλωστε ζούμε σε μια χώρα όπου αντίστοιχες συνθήκες βαθιάς απαξίωσης των πολιτικών καταστάσεων οδήγησαν στο πραξικόπημα και τη μαύρη επταετία με επιχειρήματα τα οποία αμφισβητούσαν την ικανότητα του κοινοβουλευτισμού. Κανείς δεν πρέπει να το ξεχνάει!
Από αυτή την άποψη όλες οι πολιτικές δυνάμεις οφείλουν - χωρίς μισόλογα και υπεκφυγές - να καταδικάζουν απερίφραστα τις ενέργειες που στο όνομα της «οργής» ανοίγουν την πόρτα σε νοοτροπίες τραμπουκισμού. Οταν εμποδίζουν ακόμα και τη διατύπωση της διαφορετικής άποψης. Οποια και αν είναι αυτή…
Ειδικά στην Αριστερά χρειάζεται μια πιο καθαρή ανάλυση για αυτά τα φαινόμενα. Οχι μόνο γιατί θυμίζουν τις μετεμφυλιακές αντισυγκεντρώσεις εις βάρος των αριστερών στο όνομα των «πατριωτικών αξιών». Αλλά γιατί η αριστερή εμπειρία επιβεβαιώνει ότι παραπλήσια γεγονότα διευκολύνουν στο τέλος τις πιο συντηρητικές επιλογές και εν τέλει αμφισβητούν την ίδια την αξία της πολιτικής προς όφελος σκοτεινών δυνάμεων και συμφερόντων.
Από αυτή την άποψη αποτελεί σοβαρό πρόβλημα ότι ορισμένα τμήματα της Αριστεράς επιχειρούν η αποδοκιμασία των τραμπουκισμών να συμψηφίζεται με γενικόλογες κοινωνιολογικές αναλύσεις για την οργή και την αγανάκτηση των πολιτών. Αυτή η λαθεμένη συμψηφιστική προσέγγιση υποτιμά το πρόβλημα. Ακριβώς όπως συνέβη τον Δεκέμβρη του 2008, όταν ορισμένες δυνάμεις της Αριστεράς υποτίμησαν το σκηνικό βίας ως αυτόνομο πολιτικό δεδομένο από το οποίο συρρικνώθηκε το ξέσπασμα της νεολαίας, τραυματίστηκε η δημόσια εικόνα της χώρας και ενισχύθηκαν τα επόμενα χρόνια σκληρές εξτρεμιστικές πρακτικές.

Ακόμα πιο αρνητικό είναι το ζήτημα της «χαλαρής» ιδεολογικής και πολιτικής αντιπαράθεσης με τους προπηλακισμούς πολιτικών, όσο στο βάθος του υποκρύπτει μια ψηφοθηρική και πολιτικάντικη χρησιμοποίηση του κινήματος των «Αγανακτισμένων». Αυτό ίσως είναι το χειρότερο. Εκφράζει τις πιο δεξιόστροφες λογικές ποπουλισμού από τις οποίες το πολιτικό σύστημα με τις

Πολιτική προσαρμογή

Το Μεσοπρόθεσμο πέρασε από τη βουλή, ο εφαρμοστικός νόμος που το συνοδεύει υιοθετήθηκε με ευρύτερη πλειοψηφία καθώς κρίσιμα για τους πιστωτές άρθρα (π.χ. ιδιωτικοποιήσεις) ψηφίστηκαν και από το έτερο κόμμα εξουσίας (ΝΔ), οι Ευρωπαίοι κι το ΔΝΤ έδωσαν στο ελληνικό κράτος την απαραίτητη σταγόνα ρευστότητας για να τη βγάλει μέχρι το Φθινόπωρο. Υπό μια έννοια, όλα μοιάζουν να έχουν πάρει το δρόμο τους καθώς η χώρα …προσαρμόζεται. Υπάρχουν ωστόσο και οι πολιτικές συνέπειες αυτής τις προσαρμογής οι οποίες καταγράφονται ξεκάθαρα πια στις δημοσκοπήσεις.
Σύμφωνα λοιπόν με τη νέα δημοσκόπηση της Κάπα Research για το «Βήμα της Κυριακής», έχουμε ήδη μπει σε ένα νέο πολιτικό σκηνικό, το οποίο δεν έχει να κάνει με την ενίσχυση του ενός κόμματος εξουσίας έναντι του άλλου, αλλά με την ταυτόχρονη υποχώρηση του βαθμού κυριαρχίας τους στην ελληνική πολιτική σκηνή.
Νέο τοπίο
Οι αριθμοί είναι χαρακτηριστικοί όπως αποτυπώνονται τα ποσοστά στην πρόθεση ψήφου, όπου –όσο αυτό έχει καμιά σημασία-- η Νέα Δημοκρατία προηγείται με ποσοστό 1,3% έναντι του ΠΑΣΟΚ.
ΠΑΣΟΚ συγκεντρώνει 16,5%,
ΝΔ: 17,8%,
ΚΚΕ: 7,5%,
ΛΑΟΣ: 5,7%,
ΣΥΡΙΖΑ: 3,6%,
ΟΙΚΟΛΟΓΟΙ-ΠΡΑΣΙΝΟΙ: 2,2%,
ΔΗΜΑΡ: 3,1%,
ΔΗΣΥ: 2,8%,
ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΟ ΑΡΜΑ ΠΟΛΙΤΩΝ: 3,1%
η αδιευκρίνηστη ψήφος προσεγγίζει το 35,2%.
Μετά από αναγωγή, τα ποσοστά διαμορφώνονται ως εξής:

Απολογισμός στο Σύνταγμα

 

Ολοκληρώθηκε χθες τα μεσάνυχτα το πανελλαδικό διήμερο απολογισμού δράσεων των περισσότερων λαϊκών συνελεύσεων της χώρας. Πολίτες έφτασαν στο Σύνταγμα μέχρι και από την Κρήτη προκειμένου να μιλήσουν για τις μέχρι τώρα δράσεις των εκεί κινημάτων αλλά και για τους επόμενους στόχους.

Μόνο το περασμένο Σάββατο 34 λαϊκές συνελεύσεις παρουσίασαν το έργο τους, ενώ χθες το βράδυ το θέμα που κυριάρχησε στις τοποθετήσεις στο Σύνταγμα ήταν ένα συνολικό «τι καταφέραμε» μέχρι τώρα, «πού δεν πήγαμε καλά», καθώς και το ζήτημα του καλοκαιριού.
Στο «τι καταφέραμε» η διαβούλευση ξεκίνησε από το ότι «αποδείξαμε έμπρακτα πως ο λαός μπορεί να γίνει πρωταγωνιστής των εξελίξεων, ότι δεν υπάρχουν μονόδρομοι. Χάρη στον ειρηνικό, πλουραλιστικό, ακηδεμόνευτο και ακομμάτιστο χαρακτήρα του κινήματός μας, το Σύνταγμα έγινε υπόθεση όλων και όχι κάποιων λίγων "πρωτοπόρων"».
Στο «πού δεν πήγαμε καλά» ωστόσο και την ψήφιση του Μεσοπρόθεσμου, «αποδείχτηκε ότι το "48ωρο στους δρόμους" υπερέβαινε τις πραγματικές δυνατότητες του κινήματος».
Για όσους πάντως μιλάνε για επανεκκίνηση του κινήματος από Σεπτέμβριο, υπάρχουν άλλοι τόσοι που πιστεύουν ότι πρέπει «να μείνουμε εδώ τον Αύγουστο. Εστω και λίγοι. Με άλλη δυναμική θα ξεκινήσουμε από Σεπτέμβριο».
Συναυλία
Μετά το τέλος της συνέλευσης πραγματοποιήθηκε μεγάλη συναυλία οικονομικής ενίσχυσης των συλληφθέντων στις 28 και 29/6 με τη συμμετοχή των: Αέρα Πατέρα, Νατάσσας Μποφίλιου και Παύλου Συνοδινού, Φοίβου Δεληβοριά, Δημήτρη Πουλικάκου, Σπύρου Γραμμένου, Λεωνίδα Μπαλάφα, Αλκιβιάδη Κωνσταντόπουλος, Barbus και Γιώργου Χρανιώτη, Μητέρα Φάλαινα Τυφλή, Ducky Boys και Γιώργος Μπίλιος quartet. *

2+1 σενάρια για το χρέος

Στο προσκήνιο επανήλθε δυναμικότερα το σενάριο επαναγοράς ελληνικών ομολόγων μέσω του Προσωρινού Μηχανισμού Σταθερότητας (EFSF), ειδικότερα μετά την απόρριψη από τον πρόεδρο της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας Ζαν-Κλοντ Τρισέ οποιασδήποτε πρότασης, η οποία μπορεί να θεωρηθεί επιλεκτική χρεοκοπία ή πιστωτικό γεγονός, αλλά και λόγω της αναζήτησης τρόπου μείωσης του ελληνικού χρέους, κατά τα λεγόμενα του Τσαρλς Νταλλάρα, επικεφαλής του Ινστιτούτου Διεθνούς Χρηματοπιστωτικής (IIF), που διοργανώνει τις συναντήσεις μεταξύ διεθνών τραπεζών και ασφαλιστικών για το θέμα.

Παράλληλα, τις τελευταίες ημέρες το Βερολίνο επανέφερε στο τραπέζι τη δική του πρόταση, η οποία είχε απορριφθεί, καθώς είχε θεωρηθεί ότι θα οδηγήσει σε χρεοκοπία. Αν και δεν πρόκειται να ληφθούν τελικές αποφάσεις στις σημερινές συναντήσεις στις Βρυξέλλες, ωστόσο αναμένεται να οριστικοποιηθούν οι κυριότερες παράμετροι. Οι οριστικές αποφάσεις αναμένονται τον Σεπτέμβριο και ως φαίνεται θα προβλέπουν ότι το ύψος της νέας βοήθειας θα διαμορφωθεί κοντά στα 110 δισ. ευρώ (60-70 δισ. το δάνειο και 30 δισ. από τις ιδιωτικοποιήσεις), ενώ ο αρχικός στόχος για 30 δισ. ευρώ από τη συμμετοχή ιδιωτών φαίνεται ότι μειώνεται στα 15 με 20 δισ. ευρώ.

Η ελληνική κυβέρνηση πάντως θεωρεί ότι η γαλλική πρόταση για την εθελοντική μετακύλιση του ελληνικού χρέους είναι ασύμφορη για τη χώρα, ενώ αντίστοιχες θέσεις συμμερίζονται και οι διοικήσεις των ελληνικών τραπεζών. Η κυβέρνηση ζητεί τη μείωση των επιτοκίων κάτω από 4%, ενώ βλέπει με καλό μάτι και την πρόταση για επαναγορά χρέους από τη δευτερογενή αγορά, όπου οι τιμές των ομολόγων διαπραγματεύονται με έκπτωση 50% κατά μέσο όρο σε σχέση με την ονομαστική τους αξία.

Γαλλική πρόταση

Το σχέδιο αυτό φορά την επιμήκυνση του χρόνου αποπληρωμής ελληνικών κρατικών ομολόγων που λήγουν από το 2011 έως το 2014. Το γαλλικό σχέδιο αφορά εθελοντικές επαναγορές ελληνικών κρατικών ομολόγων, τα οποία λήγουν τα επόμενα χρόνια, από τις ίδιες τράπεζες με νέα διάρκεια ωρίμασης 30 χρόνια. Συγκεκριμένα, προτείνεται η επανεπένδυση του 70% των ελληνικών κρατικών ομολόγων που θα λήξουν από το 2011 έως το 2014. Το 50% θα επενδυθεί ξανά (roll over) σε νέα ομόλογα 30ετούς διάρκειας, ενώ το υπόλοιπο 20% θα διοχετευτεί σε επενδύσεις με πολύ υψηλή αξιολόγηση (ΑΑΑ) που θα χρησιμοποιηθούν ως εγγύηση για την αποπληρωμή των 30ετών νέων ελληνικών κρατικών ομολόγων. Η πρόταση αυτή βρέθηκε αντιμέτωπη με την αρνητική προειδοποίηση της Standard & Poor's ότι θα οδηγήσει την Ελλάδα σε «επιλεκτική χρεοκοπία». Η γαλλική πρόταση προέβλεπε επιτόκιο περίπου στο 8%. Πάντως, η βελτιωμένη πρόταση που συζητήθηκε την περασμένη Τετάρτη στο Παρίσι προέβλεπε επιτόκιο περίπου στο 5,5%, ενώ σε ό,τι αφορά το ποσοστό των ομολόγων που θα μετακυλιστούν είχε προταθεί η αύξηση του ποσού

«Δεν θα αυτοπυροβοληθούμε»

 

Ελληνικό «όχι» στο γαλλικό σχέδιο

Τέλος στα τοκογλυφικά παιχνίδια με το ελληνικό χρέος θέτει η κυβέρνηση με την αντίθεσή της στο γαλλικό σχέδιο και σε κάθε άλλη εκδοχή λύσης που θα μπορούσε να δεσμεύσει τη χώρα με εξοντωτικά επιτόκια για πολλές δεκαετίες. «Δεν θα αυτοπυροβοληθούμε» μεταδίδουν κυβερνητικές πηγές, εξηγώντας ότι η Ελλάδα ζητεί επιτόκια κάτω του 4%. Κατά τα άλλα, ουδείς μπορεί να προεξοφλήσει με βεβαιότητα αν στο αυριανό Εurogroup θα ανακοινωθεί η «συνολική λύση» που θα προσφέρουν στην Ελλάδα οι εταίροι της για να εξασφαλιστεί η χρηματοδότηση της χώρας για την επόμενη τριετία. Σύμφωνα με επίσημες πηγές, οι εκκρεμότητες παραμένουν και το ραντεβού της λύσης θα ανανεωθεί για τον Σεπτέμβριο. Σύμφωνα με πηγές του «Βήματος της Κυριακής», ωστόσο, η «συνολική λύση» έχει εν πολλοίς ολοκληρωθεί και το περίγραμμά της είναι πιθανόν να αποκαλυφθεί αύριο στο Εurogroup προκειμένου να σηματοδοτήσει το «τέλος της αρχής» της ελληνικής κρίσης χρέους και να αντιμετωπιστεί η πρωτοφανής πίεση των αγορών σε ολόκληρη την περιφέρεια της ευρωζώνης που τα τελευταία 24ωρα δείχνει να αποκτά ανησυχητικές διαστάσεις.

Πίσω από το πέπλο μυστικότητας που απλώνουν οι «επίσημες πηγές» ενημέρωσης μεταδίδοντας ότι οι πιστωτές δεν συμφωνούν, ότι όλες οι πιθανές λύσεις είναι ατελείς και ότι οι τελικές αποφάσεις θα μετατεθούν για τον Σεπτέμβριο επικρατεί η πεποίθηση ότι οι αγορές δεν μπορούν να περιμένουν ως

Απολύσεις στο Δημόσιο δίχως εφεδρεία

ΣΕ ΑΠΟΛΥΣΕΙΣ, χωρίς καν να μεσολαβήσει εφεδρεία, προχωρά η κυβέρνηση με βάση σαφή δέσμευση που περιλαμβάνεται στο μνημόνιο και πρέπει να γίνει νόμος του κράτους έως τις 15 Αυγούστου.

Η τρόικα ζητά, σύμφωνα με πληροφορίες, και δήμευση περιουσιών κραταιών ονομάτων και μεγάλων εταιρειών που έχουν βεβαιωμένες οφειλές ή φοροδιαφεύγουν, δραστικές αλλαγές στο μισθολόγιο με την προσαρμογή των μισθών, του Δημοσίου (και των ΔΕΚΟ) σε αυτούς του ιδιωτικού τομέα, άμεσο λουκέτο εταιρειών και φορέων του Δημοσίου.
Στόχος είναι, μέσα στις επόμενες 30 ημέρες που απομένουν έως τη νέα αξιολόγηση από την τρόικα (τα στελέχη της καταφθάνουν στην Αθήνα μέσα στον Αύγουστο αντί για τέλη Ιουλίου), να υπάρχουν απτά αποτελέσματα με τριπλό στόχο:
1 Να διασώσουν τη χώρα από πιθανή αστοχία στην υλοποίηση δεκάδων πρωτοβουλιών (νόμοι, αποφάσεις, έλεγχοι, μεταρρυθμίσεις) που περιλαμβάνονται στο αναθεωρημένο μνημόνιο για το επόμενο διάστημα και είναι σχεδόν αδύνατον να γίνουν στην ώρα τους.
Η τρόικα φέρεται ανένδοτη: «Δεν πρέπει να καθυστερήσουν ούτε μία ημέρα οι αλλαγές και να εφαρμοσθούν πλέον οι νόμοι που ψηφίστηκαν» αναφέρει υψηλόβαθμο στέλεχος της Ε.Ε. φέροντας ως ορόσημο την 15η Αυγούστου, οπότε πρέπει να έχει ψηφιστεί ο εφαρμοστικός νόμος 2 που θα περιλαμβάνει τις αλλαγές στο ασφαλιστικό, στο μισθολόγιο (εξίσωση μισθών και απολύσεις) και στις ΔΕΚΟ (λουκέτα-συγχωνεύσεις).
Ωστόσο, απέναντι στο ενδεχόμενο να καθυστερήσουν άλλες δεσμεύσεις, η κυβέρνηση επιχειρεί να προχωρήσει σε εντυπωσιακά μέτρα άμεσης απόδοσης, με βασικό τις βεβαιωμένες οφειλές, ώστε να πείσει για τις προθέσεις της.
2 Να αντιμετωπίσουν τη λαϊκή κατακραυγή που πιθανώς θα κορυφωθεί τις επόμενες εβδομάδες με την ανακοίνωση των νέων -πολύ πιο επώδυνων από αυτά του Ιουνίου- μέτρων, αλλά και της πολύ έντονης ενδοκυβερνητικής δυσφορίας. Γι' αυτόν το σκοπό, πέρα από τους φοροφυγάδες -μεγαλοοφειλέτες αναζητούνται και άλλα μέτρα που θα δίνουν το στίγμα ότι πληρώνουν και οι «έχοντες».
3 Να βρεθούν λεφτά που θα αντισταθμίσουν τον νέο κίνδυνο ο οποίος δημιουργείται στο μέτωπο των εσόδων: Το κίνημα του «Δεν πληρώνω» λέγεται ότι επεκτείνεται και στους φόρους είτε με τη διαπραγμάτευση μειωμένης τιμής χωρίς απόδειξη είτε μετην πρόθεση να μην πληρώσουν τον Σεπτέμβριο τα νέα «μπιλιέτα» που θα στείλει η εφορία.
Σε αυτή την περίπτωση η «τρύπα» στα έσοδα που, σύμφωνα με ανεπιβεβαίωτες διαρροές στελεχών του υπουργείου Οικονομικών, υπολογιζόταν σε 2,2 -2,5 δισ. ευρώ το εξάμηνο του 2011, μπορεί να

Μέρκελ: «Η Ελλάδα και η Πορτογαλία θα τα καταφέρουν»

Η γερμανίδα καγκελάριος Άγγελα Μέρκελ υπερασπίστηκε σήμερα τις συμφωνίες δανεισμού της Ελλάδας και της Πορτογαλίας και προέβλεψε ότι και οι δυο χώρες-μέλη της ευρωζώνης θα καταφέρουν να ξεπεράσουν τις κρίσεις χρέους που αντιμετωπίζουν.

Οι συμφωνίες στήριξης των οικονομιών της Ελλάδας και της Πορτογαλίας ελάχιστη στήριξη έχουν από τη γερμανική κοινή γνώμη. Η Γερμανία είναι ο μεγαλύτερος από τους πιστωτές των δύο αυτών χωρών.

Σε συνέντευξή της η καγκελάριος Μέρκελ δήλωσε ότι «είμαι εντελώς πεπεισμένη ότι η Ελλάδα θα τα καταφέρει (και) ότι η Πορτογαλία θα τα καταφέρει».

Πρόσθεσε ότι «προσπαθούμε να επιδείξουμε αλληλεγγύη, η οποία είναι σημαντική συνολικά για το ευρώ».

Η Ελλάδα χρειάστηκε να εισαγάγει «επώδυνες» μεταρρυθμίσεις, πρόσθεσε, και απέρριψε τη θέση ότι η Ελλάδα είναι ένα «βαρέλι χωρίς πάτο» σε ό,τι αφορά το χρέος.

«Φυσικά αυτό δεν είναι σωστό. Σήμερα παρέχουμε στην Ελλάδα εγγυήσεις. Η Ελλάδα είναι πολύ χρεωμένη. Αλλά δεν μπορεί κανείς να πει ότι η χώρα αυτή δεν έχει ελπίδα. Υπήρξαν πολλές χώρες που χρειάστηκε να υποβληθούν σε πολύ πιο σκληρές αναδιαρθρώσεις από αυτήν», τόνισε η

Η Μέρκελ δεν πτοείται από τη φθίνουσα δημοτικότητά της

Ήδη από τη μέση της δεύτερης θητείας της ξεκαθάρισε η Άνγκελα Μέρκελ τις προθέσεις της για την επόμενη εκλογική μάχη για τη γερμανική καγκελαρία, δηλώνοντας πως «περιμένει τις ανθυποψηφιότητές της από τους Σοσιαλδημοκράτες» -παρά την φθίνουσα δημοτικότητά της.

Προς το παρόν, επικρατέστεροι για υποψήφιοι των Σοσιαλδημοκρατών το 2013 θεωρουνται ο επικεφαλής της κοινοβουλευτικής τους ομάδας Φρανκ-Βάλτερ Στάινμαϊερ και ο τέως υπουργός Οικονομικών Πεέρ Στάινμπρουκ -η δημοτικότητα των οποίων έχει ξεπεράσει εκείνη της καγκελαρίου.

«Περιμένω οι Σοσιαλδημοκράτες να ορίσουν τον αντίπαλό μου στις επόμενες εκλογές για το Κοινοβούλιο» δήλωσε σε συνέντευξή της που μεταδόθηκε από το Sat.1 η καγκελάριος, ανακοινώνοντας με αυτόν τον τρόπο τις προθέσεις της.

Παράλληλα, ο επικεφαλής των Χριστιανοδημοκρατών Χορστ Ζίχοφερ σχολίασε το Σάββατο στη Mitteldeutsche Zeitung πως η Άνγκελα Μέρκελ «έχει την απεριόριστη υποστήριξη» του κόμματος. Ανώτατα κομματικά στελέχη την χαρακτηρίζουν επιλογή χωρίς άλλη εναλλακτική.

Και μάλλον έχουν δίκιο, καθώς στις τάξεις των Χριστιανοδημοκρατών δεν έχει προβάλει ακόμη πολιτική προσωπικότητα με αίγλη ανάλογη της Μέρκελ. Σε πιθανή εναλλακτική θα μπορούσε ίσως να είχε εξελιχθεί ο τέως υπουργός Άμυνας Καρλ τσου Γκούτερνμπεργκ, αλλά το πρόσφατο σκάνδαλο με

Εξήντα καυτές μέρες

Μέσα στις επόμενες 60 μέρες θα κριθεί η βιω­σιμότητα της κυβέρνη­σης, καθώς μέχρι τα μέ­σα Σεπτεμβρίου θα πρέπει να περά­σουν από τη Βουλή όλα τα δύσκολα νομοσχέδια για τα επαχθή φορολογι­κά μέτρα, την τέταρτη επικαιροποίηση του μνημονίου, που θα περιλαμ­βάνει ρητώς την απόλυση δημοσίων υπαλλήλων, τις πρώτες αποκρατικο­ποιήσεις και τον δεύτερο εφαρμοστικό νόμο.
Παράλληλα, η Βουλή θα πρέπει να ετοιμάζεται για να ψηφίσει και το νέο πακέτο «διάσωσης» της Ελλά­δας, που θα περιλαμβάνει βεβαίως νέους σκληρούς όρους για λιτότητα, το δεύτερο μνημόνιο και την πιθα­νότητα εμπράγματων εγγυήσεων. Το ίδιο διάστημα το Μαξίμου θα δίνει τη νέα μάχη αξιολόγησης από την τρόι­κα, που θα βρίσκεται στην Αθήνα για να ελέγξει την πορεία της οικονομίας ώστε να δώσει το πράσινο φως στην έκτη δόση του δανείου, η οποία πρέ­πει να εκταμιευθεί στα μέσα Σεπτεμ­βρίου.
Ήδη, λόγω των καθυστερήσεων αλ­λά και λόγω πολιτικής αδυναμίας, οι τροϊκανοί θα έρθουν εκτάκτως στην Αθήνα από το τέλος Ιουλίου ώστε να διασφαλίσουν ότι η κυβέρνηση θα τηρήσει όσα υποσχέθηκε.
Όλα αυτά δημιουργούν μια ρευ­στή πολιτική κατάσταση σε ένα ήδη εκρηκτικό κοινωνικό κλίμα. Οι Ευρω­παίοι διαπιστώνουν και από τις δημο­σκοπήσεις ότι αυτό το κυβερνητικό σχήμα δεν αντέχει και έχουν δεδο­μένο ότι με τον έναν ή τον άλλο τρό­πο οι πρόωρες κάλπες είναι προ των πυλών. Έτσι ζητούν επιτακτικά το νέο δανειακό πρόγραμμα να έχει την έγκριση 180 βουλευτών, ώστε όποιο κυβερνητικό σχήμα και να ανέβει στην εξουσία - θεωρούν ότι θα αποτελείται από τουλάχιστον δύο κόμ­ματα – να είναι εξασφαλισμένη η υλοποίηση των δεσμεύσεων.

«Βία(σε) με και άλλο, μπορείς….»

«Βία είναι να ξυπνάς από το χάραμα, να δουλεύεις 10 με 12 ώρες για 700 ευρώ και να μην τολμάς να πεις κουβέντα γιατί ξέρεις ότι 100 βιογραφικά περιμένουν στο γραφείο του αφεντικού σου»

«Βία είναι να είσαι άνεργος, να ψάχνεις ένα χρόνο για δουλειά και να μην σε προσλαμβάνει κανείς γιατί είσαι πάνω από τα σαράντα»

«Βία είναι να λες στα παιδιά σου ότι δεν τα πας στην θάλασσα γιατί η βενζίνη άγγιξε το 1.75 και πρέπει να κάνεις περικοπές»

«Βία είναι κλείνεις ραντεβού στο ΙΚΑ για μετά από δύο μήνες και όταν πηγαίνεις ο γιατρός να είναι απών»

«Βία είναι να μην τολμάς να γυρίσεις μόνος στο σπίτι μετά τις 9»

«Βία είναι να είσαι 18 χρονών, να έχεις υποστεί του κόσμου τις μεταρρυθμίσεις, να έχεις φτύσει αίμα για να μπεις σε μια σχολή και να βγαίνεις και άνεργος και αμόρφωτος»

«Βία είναι να στέκεσαι 5 ώρες στην ουρά στην εφορεία για να πληρώσεις, να έχεις ανεβοκατέβει σε 3 ορόφους και τέλος ο υπάλληλος να δηλώνει αναρμόδιος»

«Βία είναι να παρακολουθείς τα σκάνδαλα να περνούν από μπροστά σου σαν παραμύθι, να κουκουλώνονται από όλους, να μην μπαίνει κανείς φυλακή και να τελειώνουν με ένα ζήσαμε εμείς

Η στατηγική της Ευρώπης

Τώρα που απελευθερώθηκε η πέμπτη δόση του δανείου, η Ελλάδα αποφεύγει την απειλή της άμεσης χρεοκοπίας και δρομολογήθηκε η έγκριση του νέου πακέτου στήριξης, ανακύπτει ένα ερώτημα: έχει η Ευρώπη συγκεκριμένη στρατηγική απέναντι στην Ελλάδα ή απλώς αντιδρά «βλέποντας και κάνοντας», με την ελπίδα ότι κάτι μπορεί να συμβεί για να αποφευχθούν τα χειρότερα;
Η άποψή μου είναι ότι η Ευρώπη φαίνεται να έχει κάποια στρατηγική (αν και όχι την καλύτερη) που περιλαμβάνει τρία στοιχεία:

πρώτον, δίνει χρόνο στην Ελλάδα ώς το 2013-14 για να δείξει ότι μπορεί να τιθασεύσει την κρίση (έλλειμμα, χρέος κ.λπ.) και να επιστρέψει σε καθεστώς «κανονικής» χώρας στην ευρωζώνη.

Δεύτερον, στο διάστημα αυτό θέλει να διασφαλίσει ότι οι άλλες προβληματικές χώρες (Πορτογαλία, Ιρλανδία, ενδεχομένως Ισπανία) θα αποδεσμευτούν πλήρως από το σύνδρομο της κρίσης και την ενδεχόμενη μόλυνσή τους από οτιδήποτε θα μπορούσε να συμβεί στην Ελλάδα, κάτι που φαίνεται ότι επιτυγχάνεται.

Τρίτον, να απαλλάξει το τραπεζικό της σύστημα από την υψηλή έκθεσή του στο ελληνικό χρέος και τις συνέπειές του από οτιδήποτε συμβεί, κάτι που επίσης φαίνεται να επιτυγχάνεται.

Από τα τρία αυτά στοιχεία, το αβέβαιο επομένως είναι αυτό που συνδέεται με την Ελλάδα. Εάν η χώρα δείξει ότι το 2013-14 επιτυγχάνει, τότε κλείνει ο κύκλος της αβεβαιότητας και διασφαλίζεται η θέση της στο σύστημα.

Εάν όμως δείξει ότι παραμένει αθεράπευτη περίπτωση, τότε όλα τα σενάρια είναι ανοιχτά χωρίς τον

«Η έξοδος της χώρας από την κρίση περνάει από την Ευρώπη»

 

Υπέρ ενός ειλικρινούς διαλόγου της κυβέρνησης με τους Ευρωπαίους εταίρους μας τάσσεται η Λούκα Κατσέλη

Την άποψη ότι η έξοδος της χώρας από την κρίση περνάει από την Ευρώπη εκφράζει σε συνέντευξη της η πρώην υπουργός Απασχόλησης, Λούκα Κατσέλη. Μιλώντας στο αυριανό φύλλο της εφημερίδας «ΠΡΩΤΟ ΘΕΜΑ» δηλώνει:

«Είναι η τελευταία ευκαιρία να πείσουμε τους ευρωπαίους εταίρους μας πως είναι προς το συμφέρον της Ευρώπης να δοθεί τώρα μια ξεκάθαρη δέσμευση ότι μέσα από ευρωπαϊκούς θεσμούς θα καλυφθεί χρηματοδοτικά με χαμηλό επιτόκιο , το προγραμματισμένο δημοσιονομικό κενό που παρουσιάζεται για όση χρονική περίοδο χρειαστεί , ώστε να καταστεί ανενεργό το κερδοσκοπικό και άκρως επικίνδυνο παιχνίδι των διεθνών χρηματαγορών» αναφέρει η κ. Κατσέλη ενόψει της συνόδου του Eurοgroup.

Yπογραμμίζει επίσης ότι η κυβέρνηση «πρέπει να επιδιώξει έναν ειλικρινή διάλογο με τους Ευρωπαίους εταίρους μας για το αν το χρέος της χώρας μας θεωρείται βιώσιμο ή όχι , να διαπραγματευτεί τους όρους ρύθμισής του με τρόπο που να διασφαλίζουν το ευρώ και να δίνουν τη δυνατότητα στην Ελλάδα ως κράτος μέλος της ευρωζώνης , να απελευθερώσει πόρους για την ανάπτυξη».

Εκφράζει την άποψη ότι θα ήταν καλύτερα αν οι βασικές διαπραγματεύσεις με την τρόικα
διεξάγονταν από μια κοινή ομάδα υπουργών που εμπλέκονται με τις πολιτικές τους στις δεσμεύσεις του μνημονίου και όχι μόνον από τον υπουργό Οικονομικών ενώ θεωρεί ακατανόητη την εμμονή της

Βολεμένοι 2.0

Από τα εκατοντάδες μηνύματα που πήρα για την «εξέγερση των βολεμένων» (σχόλια στο κείμενο, sms, ιμέιλ, τηλεφωνήματα, κουβέντες στο δρόμο) θέλω να απαντήσω στις 666 λέξεις που μου έστειλε ο ηθοποιός Χρήστος Λούλης. Εδώ μπορείτε να βρείτε το σύνολο της απάντησης του κ. Λούλη. Θεωρώ ότι την έχετε κιόλας διαβάσει οπότε συνεχίζω. Μήνυμα ενισχυτικό του «πνεύματος Λούλη» πήρα και από την ηθοποιό Όλια Λαζαρίδου η οποία λιτά μου ανέφερε ότι θεωρεί το άρθρο μου για τον Μιχαήλ Μαρμαρινό άδικο. Θα προσπαθήσω λοιπόν να απαντήσω σε δύο ανθρώπους – και ηθοποιούς – που εκτιμώ.

Η αντίθεσή μου δεν είναι με τις επιχορηγήσεις γενικώς και αορίστως. Ούτε λέω πουθενά ότι οι επιχορηγούμενοι δεν πρέπει να μιλάνε. Το θέατρο όπως και άλλες μορφές τέχνης, πρέπει να ενισχύονται από την πολιτεία με διαφανή και όσο το δυνατόν αντικειμενικά κριτήρια. Πολλές φορές όμως - το αναφέρει και ο κ.Λούλης - η επιχορήγηση είναι προϊόν «συναλλαγής». Στην περίοδο Ζαχόπουλου η «συναλλαγή» είχε φτάσει στο απόγειο της. Νομίζουν οι ανόητοι πολιτικοί ότι αν «ελέγξουν» οικονομικά πέντε δέκα καλλιτέχνες αυτό θα βοηθήσει στην μακροημέρευση τους. Η ιστορία τους διαψεύδει αλά αυτοί συνεχίζουν. Αντιστοίχως βέβαια υπάρχουν πολλοί επιδοτούμενοι που κάνουν αταλάντευτοι τη δουλειά τους «εκμεταλλευόμενοι» τις επιδοτήσεις για το καλό της τέχνης τους.
Θέλω να είμαι σαφής - αν και νομίζω ότι ήμουν- το πρόβλημα μου δεν είναι ότι ο κ.Μιχαήλ Μαρμαρινός είναι επιδοτούμενος. Καλά κάνει και είναι. Και οι δουλειές του - όσες μπορώ να γνωρίσω τέλος πάντων - δεν θεωρώ ότι υπηρέτησαν τους εκάστοτε υπουργούς Πολιτισμού. Το πρόβλημα μου είναι αλλού. Σε μια δύσκολη εποχή για την κοινωνία μας, είμαι υποψιασμένος με αυτούς που φωνάζουν «να τα κάψουμε όλα». Και απεχθάνομαι αυτούς που λένε «να τα κάψουμε» ενώ ταυτόχρονα απολαμβάνουν την «ασφάλεια» του «συστήματος». Είπα και επαναλαμβάνω ότι «δικαίωμα στην καταστροφή έχουν μόνο οι αποκλεισμένοι». Τις μέρες των Δεκεμβριανών του 2008 είχα γράψει ότι κατανοώ τους μετανάστες που άπλωσαν χέρι στις σπασμένες βιτρίνες. Άρπαξαν ότι δεν θα μπορούσαν να πλησιάσουν ποτέ. Καυτηρίασα τότε την υποκρισία μας να οδηγήσουμε στην

«Οφθαλμό αντί οφθαλμού»: Ο Καντάφι απειλεί τους Ευρωπαίους

Εκατοντάδες Λίβυους θα εξαπολύσει ο Μουαμάρ Καντάφι για να πραγματοποιήσουν επιθέσεις σε όλη την Ευρώπη, ώστε να πάρει εκδίκηση για τις αεροπορικές επιδρομές του ΝΑΤΟ στη χώρα του.
Τις απειλές εκτόξευσε ο Λίβυος ηγέτης κατά τη διάρκεια τηλεοπτικού του διαγγέλματος.
«Εκατοντάδες Λίβυοι θα μαρτυρήσουν στην Ευρώπη. Σας λέγω ευθέως: οφθαλμός αντί οφθαλμού και οδούς αντί οδόντος. Όμως, θα τους δώσουμε (στους Ευρωπαίους) μια ευκαιρία να ξανάρθουν στα λογικά τους», υπογράμμισε ο Λίβυος ηγέτης, μιλώντας στη δημόσια λιβυκή τηλεόραση.
«Το καθεστώς στην Λιβύη δε θα πέσει. Βασίζεται στον λαό και όχι στον Καντάφι. Το ΝΑΤΟ κάνει λάθος αν πιστεύει ότι μπορεί να πέσει το καθεστώς σε αυτή τη χώρα», προσέθεσε.
«Μόνη λύση μας είναι η αντίσταση, είμαστε εδώ και δεν φοβόμαστε τη μηχανή του πολέμου σας» κατέληξε ο Λίβυος ηγέτης, προσθέτοντας ότι οι δυνάμεις του ΝΑΤΟ πρέπει να σταματήσουν τους βομβαρδισμούς και να αφήσουν τους Λίβυους να λύσουν μόνοι τους τα προβλήματά τους.
Το μήνυμα μεταδόθηκε την ώρα που «πάνω από ένα εκατομμύριο» υποστηρικτές του είχαν συγκεντρωθεί στην πόλη Σέμπκχα, 750 χιλιόμετρα νοτίως της Τρίπολης.

Ερώτηση για μείωση των βουλευτών σε 200 ίσως περιλαμβάνεται στο δημοψήφισμα

Παράθυρο για μείωση του αριθμού των βουλευτών από 300 που είναι σήμερα σε 200, άφησε ο υπουργός Εσωτερικών Χάρης Καστανίδης, ο οποίος ανέφερε πως το θέμα πιθανότατα θα τεθεί στο επερχόμενο δημοψήφισμα! Ο κ. Καστανίδης, αναφέρθηκε σε σειρά πρωτοβουλιών που θα παρθούν στο πλαίσιο αναμόρφωσης του πολιτικού συστήματος. Οι πρωτοβουλίες αυτών, θα αφορούν μεταξύ άλλων και το Πόθεν Έσχες των βουλευτών, αλλά και τα οικονομικά των κομμάτων.
«Τίποτα δεν είναι κλειστό», ανέφερε ο υπουργός Εσωτερικών σχετικά με την αναμόρφωση του θεσμικού πλαισίου για το πολιτικό σύστημα, διευκρινίζοντας, ωστόσο, ότι δεν υπάρχει έτοιμο προσχέδιο νόμου.
Το νομοσχέδιο για τη διεξαγωγή δημοψηφισμάτων θα είναι έτοιμο έως το τέλος Ιουλίου και στόχος του κατά τον υπουργό Εσωτερικών, Χάρη Καστανίδη, θα είναι η διεύρυνση και η βελτίωση της ποιότητας της δημοκρατίας.

Επίσης, ο υπουργός Εσωτερικών, προανήγγειλε την προώθηση νομοθετικών πρωτοβουλιών για τα οικονομικά των κομμάτων και τα Πόθεν Έσχες των βουλευτών, επιβεβαιώνοντας την αναδιάρθρωση της Επιτροπής Ελέγχου με τη συμμετοχή δικαστικών λειτουργών.
Όπως είπε, οι αλλαγές έχουν στόχο να σταματήσουν οι ελεγχόμενοι να είναι και ελεγκτές -όπως ισχύει σήμερα, που η αρμόδια Επιτροπή απαρτίζεται από βουλευτές και έκανε σαφές ότι το νέο όργανο στο οποίο θα ανατεθεί ο έλεγχος του Πόθεν Έσχες των πολιτικών δεν θα έχει κοινοβουλευτική πλειοψηφία «ώστε ουδείς να έχει την αίσθηση ότι το Κοινοβούλιο ελέγχει τον εαυτό του».
Σημειώνεται ότι η κυβέρνηση, επιθυμεί την επίτευξη συναίνεσης, ώστε το νομοσχέδιο να

Το αίσθημα δικαίου, τα γιαούρτια και η Αριστερά

«Θα μας πάρουν με τις πέτρες» είχε πει ο πρωθυπουργός στην αρχή αυτής της ολόπλευρης επίθεσης στην κοινωνία και το δημόσιο χαρακτήρα του κράτους. «Θα μας πάρουν μες τις πέτρες αν δεν συμβάλλουμε να εμπεδωθεί το αίσθημα δικαίου κι ευνομίας στη χώρα». Βεβαίως ο πρωθυπουργός ενέτασσε αυτή του τη δήλωση στη δική του αντίληψη για το «δίκαιο» και την «ευνομία», δηλαδή το «δίκαιο» του ισχυρού.
Όπως και να ‘χει ο πρωθυπουργός είχες συμπεριλάβει στους τρόπους αντίδρασης των πολιτών απέναντι σε μια κυβέρνηση άδικη «ακραίες» συμπεριφορές, πολύ πιο ακραίες από τα γιαούρτια, τις φραστικές επιθέσεις και τις συγκεντρώσεις διαμαρτυρίας σε τεταμένο κλίμα.
Τώρα που αποδείχθηκε σχεδόν «προφητικός» και η κοινωνία έχοντας εμπεδώσει αίσθημα ακρίας αδικίας και όχι δικαίου φυσικά, αντιδρά μαζικά και χωρίς έλεγχο η κυβέρνηση, σαφώς δεν τολμά να πει σε όλο αυτόν τον κόσμο ότι την έχουν παρεξηγήσει και ότι δεν έχει καταλάβει σωστά το «κυβερνητικό έργο» όπως έκανε πριν μερικούς μήνες. Έκανε τη γνωστή επιλογή επίθεσης στον ΣΥΡΙΖΑ κυρίως και γενικότερα στην αριστερά για λόγους χιλιοαναλυμένους κι εδώ και αλλού.
Είναι στην κρίση του καθενός ποιος κέρδισε αυτόν τον επικοινωνιακό γύρο, ωστόσο μάλλον το ΠΑΣΟΚ πέτυχε να ασκήσει σημαντική πίεση σε έναν ευάλωτο πολιτικά χώρο με διαφορετικές τάσεις και παραδόσεις στο εσωτερικό του στηρίζοντας πότε το αυθόρμητο, πότε το συγκρουσιακό, πότε το αμιγώς πολιτικό στοιχείο, και όλα αυτά μαζί. Ο Μόσιαλος χτες έκανε ένα βήμα πίσω λέγοντας πως όλα τα κόμματα του κοινοβουλίου είναι δημοκρατικά και πως και ο ΣΥΡΙΖΑ είναι ένα δημοκρατικό, κινηματικό κόμμα. Προηγουμένως, όμως μάλλον η Αριστερά λύγισε μπροστά στη θηριώδη πίεση που της ασκήθηκε από την κυβέρνηση και τα ΜΜΕ κι έσπευσε να καταδικάσει τις «βιαιότητες» και τις «ακραίες συμπεριφορές» άμεσα ή έμμεσα - υπό την πίεση που της ασκήθηκε ξαναλέμε. Ή αν όχι να καταδικάσει, να δεχθεί το ρόλο του απολογούμενου για μια κατάσταση που την ξεπερνάει, επιτρέποντας στην κυβέρνηση να αποπροσανατολίσει.
Γιατί αν υπάρχει μια κατάσταση που διογκώνεται και βαίνει ανεξέλεγκτη σε όλη τη χώρα σαφώς δεν φταίει η αριστερά του 4% ή ακόμα και η εξωκοινοβουλευτική αριστερά του 1%, ούτε όσον αφορά τα άιτια που την προκαλούν ούτε και ως προς την οργάνωση της αντίδρασης. Η θεωρία της υποκίνησης για όποιον παρακολουθεί το χώρο αυτό ακούγεται αστεία. Επομένως, ποιο ήταν το αντικείμενο της

Οι προτεραιότητες των υπουργείων

 

Ποια είναι τα νομοσχέδια που ετοιμάζονται

Θερμό αναμένεται να είναι το καλοκαίρι καθώς τα χρονοδιαγράμματα είναι σφιχτά και ι υπουργοί με τα επιτελεία τους είναι επί ποδός πολέμου προκειμένου να είναι έτοιμα στην ώρα τους τα νομοσχέδια. Στις προτεραιότητες του υπουργείου Δικαιοσύνης είναι οι μηνύσεις μέσω διαδικτύου και η εκκαθάριση εκκρεμών φορολογικών υποθέσεων. Το υπουργείο Υγείας ετοιμάζει τη λίστα φαρμάκων, τις συγχωνεύσεις των νοσοκομείων, την αναδιάρθρωση των προνοιακών επιδομάτων και τα κέντρα αποκατάστασης του

Σε δίκη Άκης-Μαντέλης, προανακριτική για Αλογοσκούφη-Μαρκογιαννάκη

Κατατέθηκε στη Βουλή η πρόταση του ΠΑΣΟΚ που υπογράφεται από 108 βουλευτές, για τη σύσταση Προανακριτικής Επιτροπής που θα διερευνήσει τυχόν ποινικές ευθύνες τεσσάρων πρώην υπουργών για την υπόθεση της Siemens.

Παράλληλα, οι βουλευτές προτείνουν να αξιολογηθούν τα στοιχεία και οι κατηγορίες από το Τριμελές Γνωμοδοτικό Συμβούλιο, όπως προβλέπει ο νέος νόμος περί "ποινικής ευθύνης υπουργών", αλλά και να αποφανθεί για τυχόν παραγραφή των αδικημάτων ή αν θα παραπεμφθούν στο Ειδικό Δικαστήριο ή στην Τακτική Δικαιοσύνη.
Οι τέσσερεις πρώην υπουργοί που κατηγορούνται είναι οι Αναστάσιος Μαντέλης και Άκης Τσοχατζόπουλος από το ΠΑΣΟΚ για παθητική δωροδοκία σε βάρος του δημοσίου και νομιμοποίηση εσόδων από εγκληματική δραστηριότητα και οι Γιώργος Αλογοσκούφης και Χρήστος Μαρκογιαννάκης από τη ΝΔ για το αδίκημα της απιστίας σε βάρος του δημοσίου.
Σύμφωνα με την πρόταση του ΠΑΣΟΚ, παραπέμπονται στην Προανακριτική Επιτροπή οι κκ Αλογοσκούφης και Μαρκογιαννάκης, ο πρώτος ως εποπτεύων υπουργός του ΟΤΕ και ο δεύτερος για την υπόθεση των C4I ενώ, για τους κκ Τσοχατζόπουλο (για τα εξοπλιστικά προγράμματα ΠΑΤΡΙΟΤ) και Μαντέλη (για προεκλογική χορηγία 200.000 μάρκων) εκφράζεται η άποψη ότι έχει παραγραφεί το αδίκημα της παθητικής δωροδοκίας, ενώ για το αδίκημα του ξεπλύματος μαύρου χρήματος πρέπει να δικαστούν από την τακτική Δικαιοσύνη.
Επίσης το ΠΑΣΟΚ προτείνει να αποσταλεί στη Δικαιοσύνη όλο το πορισματικό υλικό της Εξεταστικής Επιτροπής για την υπόθεση της Siemens, ώστε να διερευνήσει τυχόν ευθύνες για πράξεις που εμπίπτουν στην αρμοδιότητα της, όπως η νομιμοποίηση εσόδων από εγκληματικές

Χρεοκοπία άπαξ ή εσαεί;

«Δεν υπάρχει λόγος να μπει η χώρα σε τέτοιες θυσίες και να κάνει τέτοιες περικοπές στην ποιότητα ζωής του ο Έλληνας φορολογούμενος και τα χρήματα να πηγαίνουν στις πληρωμές τόκων, οι οποίοι θα είναι σημαντικά αυξημένοι έναντι των προηγούμενων ετών. Αν και πολέμιος της πτώχευσης, οφείλω να σημειώσω ότι από την επιβολή επιτοκίου 8% είναι προτιμότερη»! Μα ποιος λέει τέτοιες ακρότητες;
Μήπως τις λέει κάποιος κομμουνιστής, κάποιος κολλημένος δογματικός; Κάποιος ανεύθυνος υποκινητής της «γιούχας», κατά προτίμηση «συριζαίος»; Κάποιος που έχει επενδύσει τα λεφτά του στην πτώχευση της χώρας και δεν κάνει άλλη δουλειά παρά να την προπαγανδίζει ασυστόλως για να «πάει ταμείο» και να εισπράξει τα πολύτιμα CDS του;
Κανείς απ’ όλους αυτούς τους εγκάθετους. Ο Αλέξανδρος Μωραϊτάκης τα λέει, σε ένα άρθρο του στην οικονομική ιστοσελίδα Euro2day, ο οποίος είναι απλώς ένας άνθρωπος της αγοράς. Πρόεδρος του Συνδέσμου Μελών του Χρηματιστηρίου Αθηνών, μέλος του Εμπορικού και Βιομηχανικού Επιμελητηρίου Αθηνών, πρόεδρος εταιρείας παροχής επενδυτικών υπηρεσιών (και μέλους του Χρηματιστηρίου).
Με απλά λόγια είναι ένας τύπος που επιδιώκει να λειτουργεί η οικονομία για να υπάρχουν επενδυτές και να τους παρέχει συμβουλευτικές υπηρεσίες, να επενδύει και ο ίδιος και να βγάζει – μικρό ή μεγάλο – μπαγιόκο. Ο ίδιος, παρεμπιπτόντως, ανήκει σε όσους έχουν παροτρύνει την κυβέρνηση να προχωρήσει σε ιδιωτικοποιήσεις «για να κινηθεί η οικονομία». Επίσης ανήκει σε αυτούς που λένε ότι πρέπει να εφαρμοστεί το Μνημόνιο και να συμπεριλάβει η κυβέρνηση στα μέλη της «ανθρώπους της αγοράς».
Μα τι διάολο, μύγα τον τσίμπησε έναν τέτοιο τύπο και προτιμά την... πτώχευση από τα πανύψηλα επιτόκια δανεισμού της χώρας; Περίεργα πράματα, αφού, ως γνωστόν, η ελληνική πτώχευση