Ο «κυρίαρχος λαός» και οι υπερασπιστές της νομιμότητας, του Γ. Κατασαμπέκη

 

Το τελευταίο διάστημα τείνει να κυριαρχήσει στη δημόσια σφαίρα ένας συγκεκριμένος λόγος, μια αγωνιώδης απεύθυνση προς την κοινωνία, η οποία συνήθως παίρνει τη μορφή νουθεσίας ή/και πιεστικής παράκλησης για υπευθυνότητα και σύνεση. Ποιο το κεντρικό διακύβευμα σύμφωνα με αυτή την ανάγνωση; Η αποτροπή μιας υποτιθέμενης επικείμενης αντιδημοκρατικής εκτροπής· ενός «χάους ανομίας».

Αρχιερείς σε αυτή την προσπάθεια, πέρα από ηγετικά στελέχη της κυβέρνησης, έχουν αυτοχρισθεί γνωστοί αρθρογράφοι φιλοκυβερνητικών εφημερίδων και βεβαίως οι «συνήθεις ύποπτοι» τηλε-δημοσιογράφοι αντίστοιχων καναλιών, οι οποίοι συχνά παρουσιάζονται και ως βασιλικότεροι του βασιλέως. Στον κατάλογο αυτού του άτυπου «κόμματος της υπευθυνότητας» βλέπουμε να στριμώχνονται διάφορα ετερόκλητα δημόσια πρόσωπα, διάσπαρτα στο πολιτικό/κομματικό φάσμα, από την «(παρα)εκσυγχρονισμένη» ανανεωτική αριστερά ως και την «υπεύθυνα» νουθετούσα ακροδεξιά.
Ο (διόλου) νέος αυτός λόγος που εκφέρουν οι συγκεκριμένοι φορείς επικεντρώνει στο ζήτημα της εφαρμογής των νόμων ως πυρήνα των σύγχρονων δημοκρατιών. «Προσοχή, κινδυνεύει η έννομη τάξη»… Σε τούτο έγκειται λοιπόν ο σημερινός κίνδυνος εκτροπής και όχι αλλού όπως νομίζουμε αρκετοί.
Ξεχνούν ίσως, ή παραβλέπουν συνειδητά οι συγκεκριμένοι πολιτικοί, δημοσιογράφοι και λοιποί δημοσιολογούντες πως αν η δημοκρατία φέρει στον πυρήνα της την έννοια της λαϊκής κυριαρχίας, δηλαδή της δύναμης/βούλησης των πολλών, δε τη φέρει μόνο ως θεσμισμένη [constituted] εξουσία/δύναμη (που εκδηλώνεται τυπικά στα σύγχρονα αντιπροσωπευτικά συστήματα με την τακτική, ανά τέσσερα χρόνια, προσέλευση στην εκλογική κάλπη για την παροχή της λεγόμενης «ελεύθερης εντολής» και πιο σπάνια στην κάλπη ενός δημοψηφίσματος), αλλά και ως

Μένω ή φεύγω;

Παρά την «καταστροφική» διάσταση της συρρίκνωσης πόρων και εισοδημάτων υπάρχει η δημιουργική διάσταση των υγιών βημάτων πρός τα εμπρός – τα οποία δε συμβαίνουν τόσο επειδή κάποιος τρίτος το απαιτεί όσο επειδή αλλάζουμε εμείς οι ίδιοι

Το δίλημμα φεύγω ή μένω είναι αυστηρά προσωπικό – και η απόφαση ατομική και ίσως οικογενειακή. Το πραγματικό δήλημμα δεν έχει τόσο βραχυπρόθεσμη όσο μακροπρόθεσμη διάσταση. Είναι αυτονόητα θετική η συσσώρευση προσόντων, εμπειριών και παραστάσεων σε άλλες χώρες. Το ουσιαστικό ζήτημα εστιάζεται στο κατά πόσον κάποιος θα περάσει το μεγαλύτερο μέρος της παραγωγικής του ζωής του εδώ και στο αν θα κάνει οικογένεια στην Ελλάδα.
Η απόφαση δομείται μέσα από τις συγκριτικές ευκαιρίες που παρουσιάζονται σε ένα νέο επιστήμονα (όπως σκιαγραφούνται μέσα από τα προσόντα και το χαρακτήρα του), οι οποίες έπειτα εξετάζονται μέσα από ένα πρίσμα προσωπικών προτιμήσεων.
Σε ότι αφορά τις ευκαιρίες, είναι λάθος να συγκρίνουμε τη δύσκολη πραγματικότητα του «εδώ» με μια ιδεατή του «έξω». Τα πράγματα δεν είναι αυτονόητα καλύτερα σε άλλες χώρες του δυτικού κόσμου. Η Ισπανία παρουσιάζει χαμηλότερες επιδόσεις στην ανεργία νέων από την Ελλάδα, ενώ με ελάχιστες εξαιρέσεις (Γερμανία, Αυστρία) το ποσοστό είναι παντού διψήφιο. Ταυτόχρονα, στους αποφοίτους της τελευταίας πενταετίας στις ΗΠΑ, μόλις το 53% απορροφήθηκαν σε θέσεις πλήρους απασχόλησης, με μισθούς κατά 10% χαμηλότερους σε σχέση με τα προ-κρίσης επίπεδα, ενώ το 60% έκαναν χρήση προσωπικών γνωριμιών στην όλη διαδικασία αναζήτησης εργασίας.
Όλα αυτά, μαζί με την καταγραφή ότι αγορές όπως το Λονδίνο παρουσιάζονται κορεσμένες για ένα νέο απόφοιτο, συνθέτουν ένα μωσαϊκό δυσκολιών, πολύ πιο περίπλοκο από την εξιδανικευμένη του διάσταση. Αυτό φυσικά δεν αναιρεί το γεγονός ότι οι δυσκολίες εδώ είναι κατά μέσο όρο μεγαλύτερες. Παρ’ όλα αυτά, η «Δημιουργική Καταστροφή» που βιώνουμε στην Ελλάδα τα

Διεθνής ημέρα αλληλεγγύης προς τον παλαιστινιακό λαό

 

Με σκοπό την στήριξη της διεθνούς κοινότητας

Η Διεθνής Ημέρα Αλληλεγγύης προς τον Παλαιστινιακό Λαό γιορτάζεται κάθε χρόνο στις 29 Νοεμβρίου, σύμφωνα με απόφαση της Γενικής Συνέλευσης του ΟΗΕ που ελήφθη το 1977, με σκοπό να κάνει γνωστό στο διεθνές κοινό το παλαιστινιακό πρόβλημα.

Η 29η Νοεμβρίου επιλέχθηκε ως ημερομηνία του εορτασμού, επειδή έχει σπουδαία σημασία για τον παλαιστινιακό λαό. Στις 29 Νοεμβρίου του 1947 η Γενική Συνέλευση του ΟΗΕ υιοθέτησε την απόφαση 181, η οποία προέβλεπε την δημιουργία δύο ξεχωριστών κρατών στην περιοχή της Παλαιστίνης, ενός «Ιουδαϊκού» και ενός «Αραβικού», με κοινή πρωτεύουσα την Ιερουσαλήμ, που θα υπόκειται σε ειδικό καθεστώς. Από τα δύο κράτη που προέβλεπε, μόνο το Ισραήλ υφίσταται.

Οι Παλαιστίνιοι, που αριθμούν γύρω στα 8 εκατομμύρια ψυχές, μόλις τώρα κάνουν τα πρώτα βήματα για τη δημιουργία του δικού τους κράτους. Πολλοί, όμως, Παλαιστίνιοι ζουν ακόμη σε εδάφη που κατέχουν οι Ισραηλινοί, συμπεριλαμβανομένης και της Ανατολικής Ιερουσαλήμ.

Ρεν: Η κρίση ξεκίνησε από την Ελλάδα, αλλά απέκτησε συστημική διάσταση

Η κρίση ξεκίνησε από την Ελλάδα και επεκτάθηκε στις υπόλοιπες χώρες, δήλωσε τη Δευτέρα ο Επίτροπος της Ε.Ε. για την Οικονομία Όλι Ρεν. Παράλληλα, ανέφερε ότι η Ελλάδα για αρκετά χρόνια ζούσε πέραν των δυνατοτήτων της και χαρακτήρισε σημαντική την αποκατάσταση των δημοσιονομικών μεγεθών και της ανταγωνιστικότητάς της. Ο κ. Ρεν πρόσθεσε ότι η κρίση έχει συστημική διάσταση και έκανε λόγο για μεταδοτικό φαινόμενο.

Ο Επίτροπος της Ε.Ε. μίλησε με έλληνες δημοσιογράφους έπειτα από συνάντηση που είχε στις Βρυξέλλες με έλληνες περιφερειάρχες.

Η συνάντηση, που πραγματοποιήθηκε με πρωτοβουλία των ευρωβουλευτών Γιώργου Σταυρακάκη και Γιώργου Χατζημαρκάκη, είχε ως αντικείμενο τις ευκαιρίες που προσφέρονται στις Περιφέρειες μέσω άντλησης κοινοτικών κονδυλίων.

Για τον σκοπό αυτό είπε ότι είναι απαραίτητη, όχι όμως και επαρκής, η συμμόρφωση της Ελλάδας με τις αποφάσεις της 26ης Οκτωβρίου και η συμμετοχή του ιδιωτικού τομέα στη μείωση του ελληνικού χρέους.

Σχετικά με το Eurogroup της Τρίτης, ο κ. Ρεν ανέφερε ότι αποτελεί σημαντικό βήμα στην προσπάθεια αποκατάστασης της δημοσιονομικής σταθερότητας και ανταγωνιστικότητας της Ευρώπης.

Μιλώντας για την κρίση στην ευρωζώνη συνολικότερα, είπε ότι αυτή έχει δύο διαστάσεις: αυτή που πλήττει μεμονωμένες χώρες και αυτή που έχει ευρύτερες διαστάσεις, ενώ τόνισε την ανάγκη λήψης

Μεγαλώνει η κινητικότητα στις «πτέρυγες» του ΠΑΣΟΚ- Επανεμφάνιση Σημίτη...

Μόνο απαρατήρητη δεν θα μπορούσε να περάσει σε κλίμα έντονης εσωκομματικής αναζήτησης στο ΠΑΣΟΚ, η συμμετοχή –ενώ σπάνια εμφανίζεται- του πρώην πρωθυπουργού Κώστα Σημίτη, σε εκδήλωση με ομιλητές τον πρόεδρο της Δημοκρατικής Αριστεράς Φώτη Κουβέλη και των πρώην «εκσυγχρονιστών» υπουργών του, Νίκου Χριστοδουλάκη και ο Παρασκευά Αυγερινού. Την εκδήλωση οργάνωσε το περιοδικό «Μεταρρύθμιση» του επίσης πρώην υπουργού του Ν. Μπίστη, ο οποίος όμως ως προερχόμενος από το πρώην ΚΚΕ εσωτ., διατηρεί «δεσμούς» με την ηγεσία της νυν ΔΗ.ΜΑΡ. Το ρεπορτάζ κάνει λόγο για ανασύνταξη των δυνάμεων της «εκσυγχρονιστικής πτέρυγας» του ΠΑΣΟΚ, ώστε να διαδραματίσει ρόλο στην επόμενη ημέρα και στις επερχόμενες εκλογές.

Επίσης σήμερα, ο επικεφαλής της «Αριστερής Πρωτοβουλίας» του ΠΑΣΟΚ, Γ. Παναγιωτακόπουλος, αποκλείει από την επόμενη ημέρα στο Κίνημα τον νυν πρόεδρο αλλά και τους «διαδόχους» σχολιάζοντας καυστικά ότι «οι εκκολαπτόμενοι αρχηγίσκοι, οι συνοδοιπόροι τους και η πολιτική ηγεσία του κινήματος, στην παρούσα κατάσταση όλα τα πρόσωπα, έχουν κοντινή ημερομηνία λήξης». Χαρακτηρίζει τους ενδιαφερόμενους για τη διαδοχή «ανεπαρκείς πολιτικούς» και «κατ' επάγγελμα τιμητές των πάντων» κατηγορώντας τους ότι «επιδιώκουν τώρα και τη διάλυση της δημοκρατικής παράταξης».

Στο μεταξύ, σύμφωνα με το «Βήμα» της Κυριακής , τη σύγκλιση του Πολιτικού Συμβουλίου του ΠΑΣΟΚ ζητεί με επιστολή της προς τον πρόεδρο του κόμματος η ευρωβουλευτής και μέλος του Εθνικού Συμβουλίου του ΠΑΣΟΚ Συλβάνα Ράπτη.

Παρά το γεγονός ότι ο πρόεδρος του κόμματος Γιώργος Παπανδρέου, όχι μόνο κρατά κλειστά τα χαρτιά του αλλά εμμένει σθεναρά στην ίδια πολιτική, υπεραμυνόμενος ακόμη και σήμερα για την ορθότητα της επιλογής του περί δημοψηφίσματος (όπως έπραξε με την επιστολή του προς την ηγεσία της τρόικας), η συζήτηση για την επόμενη ημέρα στο ΠΑΣΟΚ έχει ανοίξει. Κορυφαία στελέχη του, παίρνουν θέση με δηλώσεις τους χωρίς πάντα να λένε κάτι ουσιαστικό αλλά για να δείχνουν ότι

Μόνο η προδοσία σώζει

Την πρώτη φορά που ταξίδεψα στο εξωτερικό, είχα κρυμμένα τα δολάρια στην γραβιέρα. Ήταν τέλη της δεκαετίας του ’70 και ελπίζω το αδίκημα να έχει παραγραφεί. Ο πατέρας μου ήταν αυτός που επέμενε να βάλουμε τα λεφτά στο τυρί και όχι στην οδοντόκρεμα. Αθήνα – Θεσσαλονίκη – Γιουγκοσλαβία – Ιταλία - Σιένα. Δυο μέρες ταρακούνημα με το μυαλό στους τελωνειακούς και στα δολάρια. Οι Γιουγκοσλάβοι βέβαια ήξεραν ότι ήμασταν φορτωμένοι συνάλλαγμα. Άλλος 500 άλλος 1000, τα έξοδα δηλαδή για 3-4 μήνες φοιτητική ζωή. Αλλά γι' αυτούς υπήρχαν τα τσιγάρα. Τα αγοράζαμε από τα αφορολόγητα στα σύνορα, τα δίναμε στον οδηγό και αυτός όποτε πέφταμε σε μπλόκο μοίραζε από ένα πακέτο σε κάθε αστυνομικό. Μια φορά δεν δώσαμε και μας κατέβασαν ξημερώματα στον δρόμο και έκαναν φύλλο και φτερό το λεωφορείο. Δύο-τρεις που είχαν κρύψει τα 100δόλαρα στα τασάκια των καθισμάτων τους τα έχασαν. Φτερά κάνανε και μερικά μπουκάλια ούζου. Ο καθένας μπορούσε να μεταφέρει μέχρι δύο μπουκάλια αλκοόλ, ε! οι πλεονέκτες που είχαν πάρει και τρίτο μπουκάλι το χαιρέτησαν. Έγιναν τρόπαια σε γιουγκοσλάβικο τραπέζι.

Από εκείνο το ξημέρωμα πρέπει να έχουν περάσει 30 χρόνια. Τώρα στην Ομόνοια τα περίπτερα αντί για εφημερίδες έχουν κρεμασμένα πορνό περιοδικά. Έπεσε και η ποιότητα των ξενύχτηδων. Και στην Αθηνάς δεν έχει ανθόγαλο με μέλι αλλά κατεψυγμένα σάντουιτς που μπαίνουν στο φούρνο μικροκυμάτων. Στους πάγκους αποκαθηλωμένες οι κυριακάτικες εφημερίδες προειδοποιούν για τον κίνδυνο της δραχμής. Έλα; Πριν λίγους μήνες όταν το πρωτοείπε η Δαμανάκη την πήρανε στο κυνήγι.

Όπως συμβαίνει σε πολλές τραγωδίες, οι αγγελιοφόροι φταίνε. Και τώρα όλοι φωνάζουν «τρέξε, Λουκά, τρέξε, μήπως και προλάβεις και δεν μας διώξουν από το ευρώ». Αν εξαιρέσεις πέντε ακραίους (από τα δεξιά και από τα αριστερά) και μια ντουζίνα επιχειρηματίες που έχουν μεταφέρει όλα τα χρήματα τους στο εξωτερικό και περιμένουν να επιστρέψουν πλούσιοι, όλοι οι άλλοι παρακαλάνε να παραμείνουμε στο ευρώ. Τώρα όμως, δεν είναι πια στο χέρι μας.

Αν σωθούμε πάντως, σωθεί και το ευρώ και δεν γυρίσουμε στη δραχμή, καλό θα είναι να έχουμε πάρει τη μεγάλη απόφαση. Να θέσουμε στο περιθώριο τους πολιτικούς που μας έφεραν ως εδώ – αυτό είναι εύκολο- αλλά ταυτόχρονα να αλλάξουμε και τις συνήθειες μας – αυτό είναι δύσκολο. Κριτική δηλαδή αλλά και αυτοκριτική μήπως και οδηγηθούμε σε έναν άλλο πολιτισμό. Όχι εκθέσεις ζωγραφικής και θέατρα. Όχι, από αυτά έχουμε πολλά. Έναν νέο πολιτισμό ανάπτυξης. Τουρισμός, πράσινη οικονομία, κοινωνικό κράτος, δικαιοσύνη, χωρίς μίζες, γραφειοκρατίες, κομματάρχες και ολιγάρχες. Δεν ξέρω γιατί αλλά εμένα μου φαίνεται εύκολο. Με μια προϋπόθεση όμως. Όλοι –

Ο Γιώργος μένει και το ΠΑΣΟΚ… ψάχνεται

 

Κάθε μέρα που περνάει, όλο και περισσότεροι στην Ιπποκράτους αντιλαμβάνονται ότι ο Γιώργος Παπανδρέου πόρρω απέχει από την παραίτηση που θα δρομολογήσει τις διαδικασίες αλλαγής στην ηγεσία του ΠΑΣΟΚ.

Το γεγονός, κρατάει προς το παρόν κλειστά τα στόματα των κορυφαίων, οι οποίοι γνωρίζουν ότι οι εξελίξεις στο ΠΑΣΟΚ θα κριθούν εν πολλοίς και από τα αποτελέσματα της κυβέρνησης Παπαδήμου. Αυτό ωστόσο δεν είναι αρκετό για να μην μιλάνε, έστω και χωρίς να αμφισβητούνε δημοσίως τον Γ. Παπανδρέου.

Με δυο λόγια, η συζήτηση έχει ανοίξει ανεπισήμως, αλλά ουδείς γνωρίζει για πόσο χρονικό διάστημα θα διαρκέσει. Ενδεικτική είναι η δήλωση του Κώστα Σκανδαλίδη. «Χωρίς νέο κόμμα δεν υπάρχει προοπτική», είπε εκφράζοντας τους φόβους όσων πιστεύουν ότι το ΠΑΣΟΚ έχει διανύσει τον κύκλο του και αν συνεχίσει όπως είναι σήμερα, δεν αποκλείεται ακόμα και να διασπαστεί.

Η διάσπαση εκτιμάται ότι δεν θα αποφευχθεί αν υπάρξει προσπάθεια ανατροπής του Γ. Παπανδρέου παρά την θέλησή του και με διαδικασίες που δεν προβλέπονται στο καταστατικό. Ουδείς μπορεί να παραβλέψει ότι ο γραμματέας του ΠΑΣΟΚ Μιχάλης Καρχιμάκης, δήλωσε- στο Newpost.gr- ότι ο Γ. Παπανδρέου είναι αυτός που πρέπει να ηγηθεί του κόμματος και στη νέα εκλογική αναμέτρηση, προσθέτοντας ότι έχει εκλεγεί δύο φορές από τη βάση.

Ίσως γι αυτό, ο Ανδρέας Λοβέρδος, ο οποίος πιστεύει ότι ο Παπανδρέου οφείλει να δρομολογήσει ο ίδιος τις διαδικασίες μετά τη λήψη της 6ης δόσης, τάχθηκε υπέρ της εκλογής του Προέδρου από τη

Παπαρήγα: Αναπόφευκτη η έξοδος της Ελλάδας από την ΕΕ

Μετά τη συνάντησή της με τον πρωθυπουργό Λουκά Παπαδήμο σήμερα στο Μέγαρο Μαξίμου, η Αλέκα...

Παπαρήγα τόνισε ότι «οι εξελίξεις είναι τέτοιες που η μόνη λύση είναι η αποδέσμευση από την ΕΕ και η λαϊκή εξουσία». Η ίδια θεώρησε «αναπόφευκτη την έξοδο της Ελλάδας από την ΕΕ», συμπληρώνοντας ότι όποια απόφαση και να ληφθεί, οι συνέπειες για το λαό θα είναι τραγικές. Ο κ. Παπαδήμος ξεκίνησε τη Δευτέρα σειρά επαφών με τους επικεφαλής των κομμάτων που δεν συμμετέχουν στην κυβέρνησή του. Την Τρίτη ο πρωθυπουργός θα συναντηθεί με τον επικεφαλής της ΚΟ του ΣΥΡΙΖΑ, Αλέξη Τσίπρα και την Τετάρτη με τον πρόεδρο της Δημοκρατικής Αριστεράς, Φώτη Κουβέλη και την πρόεδρο της

«Η προοδευτική απάντηση στην κρίση»

 

Στην εκδήλωση-συζήτηση θα συμμετάσχει μεταξύ άλλων ο Φώτης Κουβέλης

Κινητικότητα με χαρακτηριστικά συγκρότησης ενός νέου φορέα στην κεντροαριστερά παρατηρείται το τελευταίο διάστημα. Η πρώτη δημόσια εμφάνιση της κίνησης είναι η εκδήλωση που διοργανώνει σήμερα στις 7 μ.μ στο θέατρο Γκλόρια (Ιπποκράτους 7) το περιοδικό «Μεταρρύθμιση» με θέμα «Η προοδευτική απάντηση στην κρίση».

Στην συζήτηση θα πάρουν μέρος ο πρόεδρος της Δημοκρατικής Αριστεράς, Φώτης Κουβέλης, και οι πρώην υπουργοί των κυβερνήσεων του Κώστα Σημίτη, Νίκος Χριστοδουλάκης και Νίκος Μπίστης. Επίσης χαιρετισμό θα απευθύνει το ιστορικό στέλεχος του ΠΑΣΟΚ Παρασκευάς Αυγερινός κίνηση με ιδιαίτερη σημασία. Ας σημειωθεί ότι στη Δημοκρατική Αριστερά εντάχθηκε ο πρώην υφυπουργός Περιβάλλοντος Ηλίας Ευθυμιόπουλος.

Οι Δημοκρατίες της μίζας

H ευρεία «χαμηλή διαφθορά» έχει τεράστιο κοινωνικό κόστος και επιπλέον νομιμοποιεί και τη μεγάλη διαφθορά

Χρόνια τώρα, πολλοί κάτοικοι αυτής της χώρας, ακούγοντας τη συζήτηση περί διαφθοράς, αναρωτιούνται αν μόνο η Ελλάδα από όλες τις ανεπτυγμένες δυτικές δημοκρατίες μαστίζεται από αυτό το πρόβλημα. Στους υπόλοιπους, η διαφθορά είναι μια άγνωστη λέξη; Πρόκειται, δηλαδή, για ένα ακόμη γνώρισμα του ελληνικού παράδοξου; 

Όσοι έχουν κάποιας μορφής επαφή με το εξωτερικό ξέρουν καλά, πως κανένα εμβόλιο δεν έχει ακόμη ανακαλυφθεί εναντίον των άνομων πρακτικών μεταξύ ιδιωτών και φορέων του κράτους ή ιδιωτών μεταξύ τους που έχουν στόχο την εξυπηρέτηση εγωιστικών συμφερόντων και στο τέλος αποβαίνουν σε βάρος του κοινωνικού συνόλου· αυτό είναι που συνηθίζουμε να αποκαλούμε διαφθορά. 

Στις ΗΠΑ, για παράδειγμα, το πρόβλημα της διαφθοράς του πολιτικού συστήματος, της υπερβολικής εξάρτησης των πολιτικών από συμφέροντα, των συναλλαγών κάτω από το τραπέζι, είναι τόσο γνωστό που περιγράφεται θαυμάσια ακόμη και σε εγχειρίδια πολιτικής επιστήμης για πρωτοετείς φοιτητές. Ιδιαίτερα η εξάρτηση των πολιτικών από μεγάλους χρηματοδότες είναι τόσο προφανής ώστε σε μερικές περιπτώσεις οι αντιπρόσωποι του λαού να μοιάζουν περισσότερο με εμπορικούς αντιπροσώπους. Η πιο χαρακτηριστική περίπτωση είναι αναμφίβολα η εξάρτηση από τη ΝRΑ, την αμερικανική ομοσπονδία όπλων, που κατηγορείται πως με τα χρήματα των βιομηχανιών όπλων μπορεί να επηρεάζει τη συνείδηση πολλών πολιτικών ιδιαίτερα στις νότιες Πολιτείες. 

Ούτε και η Ευρώπη αποτελεί terra incognita για τέτοιου είδους πρακτικές. Στη Βρετανία, αρκετοί βουλευτές έκαναν για χρόνια ψευδείς δηλώσεις κατοικίας προκειμένου να εισπράττουν παράνομα μερικές στερλίνες παραπάνω αποζημίωση. Η έξη πολλών γάλλων πολιτικών για πλούτη και έκλυτη ζωή υπήρξε για χρόνια κοινό μυστικό και εξελίχθηκε σε ένα τεράστιο δημόσιο σκάνδαλο. Η παράνομη

Νόμος –κολυμβύθρα του Σιλωάμ ακόμη και για μίζες από προμήθειες σε νοσοκομεία

Νόμος –κολυμβύθρα του Σιλωάμ ακόμη και για μίζες από προμήθειες σε νοσοκομεία, μετά από απευθείας αναθέσεις, είναι ο νόμος 3867 3/8/2010. Σύμφωνα με το άρθρο 27 του εν λόγω νόμου, δίνεται «άφεση αμαρτιών» σε όσους προμήθευσαν ιατρικό και φαρμακευτικό εξοπλισμό σε νοσοκομεία, χωρίς να έχει προηγηθεί σχετικός διαγωνισμός, ενώ θεωρούνται νόμιμες όλες οι δαπάνες που απαιτούνται για την εξόφλησή των προμηθευτών μέχρι και την κατάθεση του νόμου στη Βουλή, δηλαδή το 2010.
Ακόμη και στην περίπτωση που κάποιος προσφύγει νομικά για να καταγγείλει απευθείας ανάθεση σε προμηθευτή υγειονομικού υλικού, για τα έτη πριν από το 2010, θα βρεθεί μπροστά σε τοίχο νομοθετικά «περιφρουρημένο». Έτσι, κατηγορούμενοι που οδηγούνται στα δικαστήρια για μίζες και για προμήθειες με απευθείας αναθέσεις, αθωώνονται απλώς επιδεικνύοντας το νόμο.
«Τα νοσοκομεία βρέθηκαν χωρίς γάζες και το υπουργείο Υγείας τότε, προέβη σε ρύθμιση πιστοποιημένων χρεών προς τους προμηθευτές, για την ενίσχυση της δημόσιας υγείας. Η κ. Ξενογιαννακοπούλου δεν νομοθέτησε για χρέη που αφορούσαν στη θητεία της και στο κράτος του ΠΑΣΟΚ. Νομοθέτησε για χρέη που απορρέουν από το κράτος της ΝΔ. Θα έκλειναν τα νοσοκομεία. Αυτός ο νόμος είναι ανάσα για τη λειτουργία των νοσοκομείων. Έγινε μια σύσκεψη στο υπουργείο Οικονομικών τότε, επί υπουργίας Παπακωνσταντίνου και κρίθηκε πως ήταν απαραίτητο να προχωρήσουμε σ΄ αυτή τη ρύθμιση», εξήγησε μιλώντας στο www.koutipandoras.gr ο συνεργάτης της Μαριλίζας Ξενογιαννακοπούλου, Λάζαρος Λασκαρίδης.
Σύμφωνα, λοιπόν με το νόμο και όπως αναφέρεται στην παράγραφο 9, «για λόγους διασφάλισης του δημόσιου συμφέροντος και προστασίας της δημόσιας υγείας, θεωρούνται νόμιμες οι δαπάνες που απαιτούνται για την εξόφληση υποχρεώσεων που απορρέουν από προμήθειες των νοσοκομείων, οι οποίες προμήθειες διενεργήθηκαν μέχρι την κατάθεση του νόμου στη Βουλή», ακόμη και αν αυτές οι προμήθειες έγιναν με απευθείας ανάθεση «λόγω επειγουσών αναγκών».
Απορία προκαλεί ωστόσο και το γεγονός ότι κατά τη σύνταξη του νόμου δεν έγινε καμία διευκρίνιση για τις περιπτώσεις που πράγματι αποτελούν «επείγουσα ανάγκη», αλλά γίνεται σαφής αναφορά στην

Ο… κακός (ευρωπαικός) λύκος

Οι… αφελείς κοκκινοσκουφίτσες του ευρωπαικού νότου έχουν ήδη αντιληφθεί πως τα… φρου- φρου και αρώματά τους, των τελευταίων δεκαετιών χρυσοπληρώθηκαν με δανεικά. Με αυτή την οικονομική συμπεριφορά ο ευρωπαϊκός νότος «έστελνε» χρήμα στο ευρωπαϊκό κέντρο, δημιουργώντας τα γερμανικά και άλλα βορειο-ευρωπαικά πλεονάσματα. Καθώς, η ροή χρήματος στέρεψε, το μόνο που φαίνεται να συνδέει τον νότο με το ευρωπαικό κέντρο είναι η πολιτική κρίση. Κρίση, η οποία απειλεί να τινάξει στον αέρα –κυριολεκτικά- ολόκληρη την ευρωπαική ήπειρο.
Προς μια γερμανική Ευρώπη
Είναι προφανές από την ειδησεογραφία ότι η κρίση στην ευρωζώνη έχει επεκταθεί πέρα από τη σφαίρα της οικονομίας. Οι επιβεβλημένες --απ έξω και στο όριο της νομημότητας-- κυβερνητικές αλλαγές, σε Ελλάδα και Ιταλία, περιγράφουν την απροκάλυπτη ωμή δύναμη που ασκούν οι γερμανοί προκειμένου να επιβάλλουν τον πολιτικό τους έλεγχο στην Ευρωζώνη. Έναν έλεγχο ο οποίος θα διαφυλάξει τα κέρδη που εξασφάλισαν από την αφαίμαξη του νότου και θα διευρύνει- διαιωνίσει την κατάσταση υποτέλειας της ευρωπαικής περιφέρειας προς το γερμανικό κέντρο.
Για αυτόν ακριβώς το λόγο έχει ξεκινήσει μια ταχύτατη διαδικασία αλλαγής των ευρωπαικών Συνθηκών. Αφορμή για την προσπάθεια της δημιουργίας μιας γερμανικής ευρώπης, είναι ο κίνδυνος που απειλεί την ύπαρξη του ευρώ. Επί της ουσίας, ωστόσο, η δημιουργία, μέσα από την αλλαγή των συνθηκών, μιας γερμανικής ευώπης, αντανακλά και περιγράφει τον βαθύτερο στόχο του Βερολίνου, ο οποίος ελάχιστα διαφέρει από τον στόχο που έθεσε το τρίτο ράιχ και επεχείρησε να τον πετύχει με κάθε τρόπο και μέσο, συμπεριλαμβανομένου και του πολέμου.
Αυτές τις μέρες διαβάζουμε για τον μέγιστο κίνδυνο που διατρέχει το ευρώ και τη ν ετοιμότητα Μέρκελ και Σαρκοζί να προτείνουν αλλαγές-εξπρες στις συνθήκες ώστε να αποφευχθούν τα χειρότερα.

Δημοσίευμα της Bild επικαλούμενο διπλωματικές πηγές στο Βερολίνο αναφέρει ότι οι ηγέτες του γαλλογερμανικού άξονα θα παρουσιάσουν τα σχέδια τους στην σύνοδο κορυφής στις 8-9 Δεκεμβρίου, επιδιώκοντας οι αλλαγές να συμφωνηθούν και να ισχύσουν το αργότερο ως τον ερχόμενο

H ζωή μου όλη: Σαλεύει κάτι;

Κάθε πρωί, κάμποση ώρα πριν από τις επτά τρυγυρνάω για ένα μισάωρο τους δρόμους της γειτονιάς μου. Το ίδιο και κάθε βράδυ, εκεί γύρω στις εννιά. Καθήκον αλλά και πρόσχημα είναι η βόλτα του σκύλου. Δεν έχω μουσική στ’ αυτιά, θέλω να ακούω τα νύχια του σκύλου στην άσφαλτο, τα αυτοκίνητα από μακριά, κάτι φτερουγίσματα πουλιών το πρωί στα δέντρα. Και μέσα από τα κλειστά παράθυρα, τα κατεβασμένα ρολλά οι άλλοι να κοιμούνται ακόμη. "Μη φαντάζεσαι αγκαλιασμένους με χαμόγελα ιακανοποίησης και γαλήνης πάνω σε καθαρά αφράτα μαξιλάρια", μου πε ένας φίλος που το περιέγραφα χτες το πρωί. "Ξύπνα πια, δε ζει κανείς σα διαφήμιση: έχουν ιδρωμένο σβέρκο, κάφτρες καίνε στο σκοτάδι, άυπνοι αναζητούν το πολλοστό ποτό μπας και τους εξασφαλίσει λίγες ώρες ύπνου".

Eδώ και βδομάδες δεν κινείται τίποτε, μετά την κορύφωση του μελοδράματος έχουμε αποδεχτεί όλη το μούδιασμα και την παραίτηση. Τα λιγοστά αστεία είναι δηλητηριασμένα κι αυτά, όλες οι κουβέντες (κομματιασμένες κι αυτές) έχουν ψηφία, αριθμούς, οφειλές και χρέη. Μόνο.

Εδώ και κάμποσο καιρο δεν καταφέρνω να βάλω το μυαλό μου να κινηθεί πέρα από τη διεκπεραίωση (σπρώχνοντας και αγκομαχώντας) της ημέρας. Πίστεψα πάλι στο απατηλά παρήγορο «Έχει ο Θεός». Θυμάμαι τα τζιπ να κατακλύζουν το Νυμφαίο και τον δημοσιογράφο που έμαθε αίφνης τις τρούφες και πήγε σε ντελικατέσσεν κι όταν τον ρώτησαν «πόσες θέλετε» είπε «ε βάλτε ένα κιλό» και δεν ξέρω αν πρέπει να κλάψω ή να γελάσω. Δεν ξέρω αν αυτός τιμωρείται τώρα για την ξιπασιά και τον άξεστο νεοπλουτισμό του και δεν ξέρω κατά πόσο παίρνει το μάθημά του. Το μάθημα γράφεται με ήτα αλλά αυτό το ήττα, έχει παραδόξως δύο ταυ. Δεν ξέρω για πόσους.

«Η Ελλάδα δεν θα φύγει ποτέ από το ευρώ»

«Σίγουρα ήταν λάθος η ένταξη στο ευρώ κάποιων χωρών σε μια συγκεκριμένη χρονική στιγμή, τώρα όμως έχουμε δύο μόνο επιλογές. Είτε να λάβουμε στα σοβαρά τις αποφάσεις των Βρυξελλών, είτε να μην τις λάβουμε και να επιλέξουμε την έξοδο από το ευρώ».

Με αυτά τα λόγια προσεγγίζει στέλεχος της Bundestag, που επιθυμεί να διατηρήσει την ανωνυμία του, την κρίση δανεισμού σε Ελλάδα και Ευρωζώνη.

Η πολιτική γραμμή που επιθυμεί να επιβάλει το Βερολίνο στην Ευρωζώνη αποκρυσταλλώνεται σε μια άμεση οικονομική ένωση και, σε δεύτερο χρόνο, σε μια πολιτική ένωση. «Θέλουμε μια ολοκληρωτική λύση για την Ελλάδα και να μην επανερχόμαστε κάθε εβδομάδα με το ελληνικό πρόβλημα. Κάναμε δύο σημαντικά λάθη στο ελληνικό ζήτημα, αλλά δεν υπήρχε προηγούμενη εμπειρία στην Ευρωζώνη. Έπρεπε εξ αρχής να δώσουμε μεγαλύτερο πακέτο βοήθειας στην Ελλάδα και να συμμετάσχει ο ιδιωτικός τομέας» υποστηρίζει στέλεχος της γερμανικής κυβέρνησης που ομοίως μας μίλησε υπό τον όρο της ανωνυμίας.

Το Βερολίνο επιθυμεί την ταχυτάτη ενοποίηση της Ευρωζώνης, αφήνοντας σε δεύτερη προς το παρόν μοίρα την Ευρωπαϊκή Ένωση, με σκοπό να ισχυροποιηθεί το κοινό νόμισμα, στο οποίο, σύμφωνα με κυβερνητικές πηγές της Γερμανίας, η Ελλάδα θα αποτελεί πάντοτε αναπόσπαστο μέλλος. Τα βήματα που θα κάνει η Ε.Ε αναμένονται ταχύτατα και θα δείχνουν το δρόμο σε μια μορφής Συνομοσπονδίας της Ευρωζώνης, κατά το παράδειγμα των 16 γερμανικών κρατιδίων, όπου κάθε χώρα θα παραχωρήσει μέρος της εθνικής της κυριαρχίας.

«Ακόμα και η Γερμανία θα παραχωρήσει εθνική κυριαρχία. Η εθνική κυριαρχία είναι μια ελαστική έννοια. Δεν γίνεται να έχουμε κοινό νόμισμα και να πιστεύει ακόμα κάποιος πως έχουμε εθνική

Παπανδρέου: «Εκανα λάθη - κάναμε λάθη»

Λάθη στην πολιτική που ασκήθηκε όσο είχε τα ηνία της χώρας παραδέχθηκε ο τέως πρωθυπουργός Γιώργος Παπανδρέου σε συνέντευξή του στο περιοδικό Der Spiegel, στο τεύχος που θα υκκλοφορήσει αύριο. Οπως χαρακτηριστικά είπε, «φυσικά κάναμε λάθη και εγώ ο ίδιος έκανα λάθη».«Για ορισμένους δεν κινηθήκαμε αρκετά γρήγορα, σε πολλούς όμως άμεσα πληττόμενους Έλληνες αναγκαστήκαμε να επιβάλουμε πολλά», τόνισε ο κ. Παπανδρέου κάνοντας την αυτοκριτική του.

Ωστόσο, υπεραμύνθηκε των μεταρρυθμίσεων που έγιναν στο διάστημα της πρωθυπουργίας του.
«Τουλάχιστον», είπε, «το συνταξιοδοτικό σύστημα μεταρρυθμίστηκε. Φέραμε τη διαφάνεια στη δημόσια διοίκηση, μειώσαμε τις δαπάνες και εξαλείψαμε τη γραφειοκρατία. Είναι μεγαλύτερες οι αλλαγές σε σχέση με τα προηγούμενα 30 χρόνια».
Ο τέως πρωθυπουργός παραδέχθηκε ότι η Ελλάδα στο παρελθόν έζησε πάνω από τις δυνατότητές της.
Ειδικότερα, επεσήμανε ότι «ως μέλος της Ευρωζώνης ήταν εύκολο για την Ελλάδα να δανείζεται φτηνά».
«Και αυτά τα χρήματα», συνέχισε, «τα επενδύσαμε λανθασμένα. Εκθρέψαμε έτσι ένα σύστημα, που δεν ήταν ανταγωνιστικό».
Ερωτηθείς πώς ένιωσε ταξιδεύοντας στην Ευρώπη ως «αιώνιος ικέτης» ο τέως πρωθυπουργός απάντησε ότι διατήρησε το αγωνιστικό του πνεύμα.
«Και αγωνιζόμαστε σκληρά - αλλά για τη χώρα μου, όχι για μένα. Πρέπει να πείσουμε τους φίλους μας στην Ευρώπη ότι δεν επενδύουν στην παλιά Ελλάδα, αλλά στη νέα, στην Ελλάδα του μέλλοντος», πρόσθεσε.
Σχετικά με τη συζήτηση εξόδου της Ελλάδας από την ευρωζώνη, ο κ. Παπανδρέου σχολίασε πως «σαφώς μπορείς να συστήσεις σε έναν άρρωστο να πάει να αυτοκτονήσει, μπορείς όμως και να προσπαθήσεις να τον βοηθήσεις, άλλωστε ο ιός έχει εξαπλωθεί».

«Είμαι έτοιμος να συμμετάσχω στον σχετικό διάλογο όταν αυτός ανοίξει»

 

Χρειάζονται νέα πρόσωπα στην ομάδα ηγεσίας του ΠΑΣΟΚ τονίζει ο Α.Λοβέρδος

Έτοιμος να ριχθεί στη μάχη της υποψηφιότητας για την ηγεσία του ΠΑΣΟΚ δηλώνει ο υπουργός Υγείας Ανδρέας Λοβέρδος, ο οποίος για πρώτη φορά τοποθετείται δημόσια για το θέμα της επόμενης μέρας στο σοσιαλιστικό κόμμα, λίγες μέρες μετά τη συνάντηση με τον Ευάγγελο Βενιζέλο στο γραφείου του υπουργού Οικονομικών.

«Αναζητείται ο πολιτικός μας λόγος. Και παράλληλα με τις υπουργικές μου υποχρεώσεις, διαμορφώνω το πολιτικό πρόγραμμα των μειζόνων προτεραιοτήτων που έχει ανάγκη η χώρα. Είμαι έτοιμος να συμμετάσχω στον σχετικό διάλογο, όταν αυτός ανοίξει» υπογράμμισε μιλώντας στη Real News ο κ. Λοβέρδος.

Ο υπουργός Υγείας προσθέτει ότι η ομάδα ηγεσίας του ΠΑΣΟΚ χρειάζεται οπωσδήποτε και νέα πρόσωπα, ενώ αφήνει ανοικτό το ενδεχόμενο επιστροφής όσων έφυγαν από το ΠΑΣΟΚ το διάστημα του Μνημονίου αλλά «μόλις ανοίξουν οι διαδικασίες εξελίξεων στο ΠΑΣΟΚ».

Μιλώντας, τέλος, για τη νέα κυβέρνηση, ο κ. Λοβέρδος εξηγεί ότι «είναι περιορισμένου χρόνου και

Ένας μπερδεμένος μεταρρυθμιστής

Αφού δεν έχουμε τα κότσια να καθυποτάξουμε το θηρίο του σπάταλου, διεφθαρμένου, ανίκανου κράτους, φορτώνουμε τις επόμενες γενιές με νέα χρέη

Tην ώρα που ό,τι ξέραμε για την ευρωπαϊκή οικονομία βρίσκεται ήδη στον κάλαθο των αχρήστων, την ώρα που κάθε «βεβαιότητα» (ή ψευδαίσθηση, διαλέγετε και παίρνετε) καταρρέει με πάταγο, εδώ στην Ελλάδα η αγωνία για την αυριανή ημέρα (κυριολεκτικά) επισκιάζει κάθε ψύχραιμη αποτίμηση των όσων συμβαίνων.
Κοινός παρονομαστής η «κακή» Γερμανία που αρνείται να υιοθετήσει την μοναδική και «αυτονόητη» συνταγή, δηλαδή την έκδοση ευρωομολόγων και το τύπωμα ζεστού χρήματος έτσι ώστε να αναχαιτιστεί η «λαίλαπα των αγορών», να εξευμενιστούν κάπως οι οίκοι αξιολόγησης, οι νέες κακές μάγισσες του ευρωπαϊκού δράματος.
Aς βάλουμε στην άκρη ότι η έκδοση ευρωομόλογων είναι ένα πάγιο αίτημα του κ. Αλέξη Τσίπρα και του ΣΥΡΙΖΑ, πολύ πριν αρχίσουμε να συζητάμε στα σοβαρά για όλα αυτά. Αλλά ας μην είμαστε προκατειλημμένοι. Εδώ που φτάσαμε οι ιδεολογικές παρωπίδες δεν έχουν νόημα. Ας τα συζητήσουμε όλα.
Η λογική είναι η παλιά καλή δοκιμασμένη μέθοδος: αφού δεν έχουμε τα κότσια να καθυποτάξουμε το θηρίο του σπάταλου, διεφθαρμένου, ανίκανου κράτους, φορτώνουμε τις επομενες γενιές με νέα χρέη, μετακυλίοντας την ευθύνη για μια πραγματική και ουσιαστική αλλαγή πορείας από γενιά σε γενιά. Δεν έχει σημασία που ακριβώς αυτή η λογική έφτασε την Ευρώπη στη σημερινή αξιοθρήνητη κατάσταση. Έτσι, ενώ υποτίθεται ότι υιοθετήσαμε ενθουσιωδώς το ευρώ για να μην έχει η ελληνική κυβέρνηση όλα αυτά τα «ανεύθυνα» εργαλεία στα χέρια της (ας πούμε τη δυνατότητα τυπώματος νέου χρήματος) τώρα παρακαλάμε να το κάνει η Κεντρική Ευρωπαϊκή Τράπεζα!
Φτάσαμε στο σημείο όλη η συζήτηση να γίνεται με βασικό άξονα τα αλλεπάλληλα αλλά εντελώς αβέβαια σχέδια σωτηρίας, τις φορολογικές επιδρομές και τώρα το ευρωομόλογο ξεχνώντας για πολλοστή φορά όσα δεν γίνονται εκεί που εμείς οι «μεταρρυθμιστές» θα έπρεπε να ρίξουμε όλο το

Χωρίς σημαδεμένη τράπουλα

Γίνεται μια συζήτηση στο ΠΑΣΟΚ αυτή την περίοδο: θα φύγει ο Γ. Παπανδρέου από την ηγεσία του κόμματος; Η ερώτηση από μόνη της προκαλεί άλλη ερώτηση: δηλαδή υπάρχει περίπτωση να μην φύγει; Τι άλλο πρέπει να κάνει ένας αρχηγός κόμματος για να καταστεί επιβλαβής η παραμονή του στην ηγεσία; Συνεπώς ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ όφειλε ήδη να έχει παραιτηθεί. Πόσο μάλλον όταν λήγει και τυπικά η θητεία του. Προσοχή. Αυτό δεν σημαίνει ότι ο Γ. Παπανδρέου πρέπει να εξαφανιστεί από τον δημόσιο βίο. Ή ότι δεν δικαιούται να ηγηθεί και στο εξής του ΠΑΣΟΚ. Κάθε άλλο. Απλώς γι’ αυτό δεν μπορεί να αποφασίσει ο ίδιος. Πρέπει να αποφασίσουν οι αρμόδιοι. Δηλαδή η κομματική βάση του ΠΑΣΟΚ.

Συνεπώς για την τάξη των πραγμάτων τουλάχιστον πρέπει να υποβάλει την παραίτησή του και εφόσον το επιθυμεί να διεκδικήσει εκ νέου την ηγεσία. Όχι μέσα σε κάποιο διαμέρισμα όπως έγινε το 2004. Αλλά ανοικτά και με αντίπαλο, όπως έγινε το 2007. Και αν την πάρει με γεια του και με χαρά του. Αλλά το παιχνίδι πρέπει να παιχτεί σωστά. Αλλιώς θα επαληθευτούν όσοι του προσάπτουν ότι ασκεί κληρονομικό δικαίωμα.

Πόσο πιθανό είναι όμως το σενάριο να παραιτηθεί ο Παπανδρέου από την προεδρία του ΠΑΣΟΚ; Αρκετά. Ποσό πιθανό είναι να διεκδικήσει την ηγεσία εν συνεχεία ως ένας υποψήφιος μετά άλλων; Ελάχιστα. Από χαρακτήρα ή θα παραιτηθεί και θα φύγει ή θα μείνει με κάθε τρόπο. Αν συνδυαστούν αυτές οι δυο απαντήσεις προκύπτει το τρίτο ερώτημα. Υπάρχει περίπτωση να διεκδικήσει την παραμονή του με προσφυγή στην κομματική βάση, χωρίς να παραιτηθεί προηγουμένως;

Αυτό είναι το πονηρό σενάριο. Αλλά δεν είναι πρωτότυπο. Έχει ξαναπαιχτεί το 2007. Ο Γιώργος ήταν εγκατεστημένος στα κεντρικά γραφεία του κόμματος ως πρόεδρος και διεύθυνε τις αρχαιρεσίες στις οποίες κρινόταν ο ίδιος. Είχε όλα τα μέσα στη διάθεση του, ενώ ο Βενιζέλος με τον Σκανδαλίδη

Νέος Tράα...πεζίτης

Ακόμα μια εβδομάδα πέρα­σε και το σίριαλ «ποιος θα υπογράψει τι» καλά κρατεί. Τα τηλεπαράθυρα επικε­ντρώνονται στις δηλώσεις όλων των υποτιθέμενων «παικτών», όμως το παρασκήνιο με τους πραγματικούς παίκτες δουλεύει πυρετωδώς, κάτω απ’ τη μύτη μας, και όλα μπαίνουν στην τελική ευθεία.
Πριν αλλάξουν οι ευρωπαϊκές συν­θήκες ώστε να ανοίξει το παράθυρο εξόδου της Ελλάδας από την ευρωζώνη, οι δανειστές μας και τα επεν­δυτικά συμφέροντα που εξαρχής κι­νούσαν τα νήματα πίσω από τις εξε­λίξεις στην ελληνική οικονομία, θα διασφαλίσουν δύο πράγματα:
♦ Να περάσει ο έλεγχος των ελληνι­κών τραπεζών στην τρόικα, ώστε να αλλάξει σιγά - σιγά η μετοχική τους σύνθεση.
♦ Να ολοκληρωθούν οι διαδικασίες της νέας δανειακής σύμβασης και η συμμετοχή των ιδιωτών στο κούρεμα μέσω του PSI με την προϋπόθεση ότι τα νέα δεδομένα θα διέπονται από το βρετανικό δίκαιο και όχι το ελλη­νικό, ώστε η χώρα να μην μπορεί σε καμία περίπτωση να έχει περιθώρια ελιγμών και υπαναχωρήσεων (εθνι­κό κίνημα «δεν πληρώνω»). Και βε­βαίως, σε περίπτωση εξόδου από το ευρώ, οι δανειακές συμβάσεις να παραμείνουν στο ευρωπαϊ­κό νόμισμα.
Οι εσωτερικές πολιτικές εξε­λίξεις δίνουν την εντύπωση ότι οι διεργασίες με την τρόικα σταμάτησαν μέχρι ο Αντώνης Σαμαράς να συνυπογράψει τις εγγυήσεις που ζητούν οι δα­νειστές. Αυτό είναι εν μέρει αλήθεια και βεβαίως αφορά μόνο την έκτη δόση, η καθυ­στέρηση της οποίας δεν επι­βαρύνει κανέναν άλλον πλην του Δημοσίου και ίσως μι­σθωτούς και συνταξιούχους.
Τα υπόλοιπα όχι μόνο προ­χωρούν κανονικά και αβία­στα, αλλά βρίσκονται ένα βήμα πριν από την

«Να τελειώνουμε με την Ελλάδα»

Την αποστολή να πείσει τους σκληροπυρηνικούς της ευρωζώνης, ώστε να ανάψουν και αυτοί πράσινο φως για την οικονομική βοήθεια προς την Ελλάδα, ανέλαβε ο Βόλφγκανκ Σόιμπλε. Ο Γερμανός υπουργός Οικονομικών συναντήθηκε χθες με τον Ολλανδό και τη Φινλανδή ομολόγους του.

«Πού την έβαλα αυτή την επιστολή;»(ΕΡΑ/ΑΠΕ) Φαίνεται ότι η Γερμανία είναι αποφασισμένη να τους πείσει ότι η Ελλάδα έχει δώσει όλες τις εγγυήσεις που χρειάζονται για να προχωρήσει η 6η δόση. Αλλωστε, εάν το Βερολίνο πιστεύει ότι η επιστολή Σαμαρά είναι επαρκής, τότε δεν θα υπάρξουν και μεγάλες αναστολές από Φινλανδία και Ολλανδία για να συμφωνήσουν και αυτές. Στη γερμανική πρωτεύουσα βιάζονται να κλείσουν το θέμα της Ελλάδας το γρηγορότερο, έτσι ώστε να ασχοληθούν με τα σοβαρότερα προβλήματα, δηλαδή τις επιθέσεις που δέχονται τις τελευταίες ημέρες μεγάλες οικονομίες της Ευρώπης, όπως η Ιταλία και η Γαλλία.
Εξερχόμενοι από τη συνάντηση, οι τρεις υπουργοί ανακοίνωσαν ότι οι αποφάσεις για την Ελλάδα θα ληφθούν την Τρίτη στο Eurogroup.
Με χθεσινές δηλώσεις τους, ο Γερμανός κυβερνητικός εκπρόσωπος αλλά και ο εκπρόσωπος του υπουργείου Οικονομικών στο Βερολίνο αρνήθηκαν να πάρουν θέση και να σχολιάσουν την επιστολή Σαμαρά προς τους Ευρωπαίους. «Δεν κάνουμε καμιά αξιολόγηση, ούτε θετική ούτε αρνητική, αυτό είναι δουλειά της τρόικας», είπε ο εκπρόσωπος του υπουργείου Οικονομικών κ. Κότχαουζ.
Γενική είναι η αίσθηση ότι η επιστολή Σαμαρά έχει γίνει δεκτή σε θετικό κλίμα στο Βερολίνο, αλλά τη στιγμή αυτή δεν θέλει να προκαταλάβει αντιδράσεις προτού συνεδριάσει το Γιούρογκρουπ την ερχόμενη εβδομάδα για να αποφασίσει για την εκταμίευση της 6ης δόσης. Γεγονός είναι όμως ότι για πολλούς στο Βερολίνο η επιστολή αυτή δεν ήταν ακριβώς αυτό που περίμεναν, αλλά με μια διάθεση συμβιβασμού και εάν και οι υπόλοιποι εταίροι συμφωνούν, θα προχωρήσει η εκταμίευση της δόσης.