Μπροστά στο αδιέξοδο οι Ευρωπαίοι εταίροι και πιστωτές μας άρχισαν να σκληραίνουν τη στάση τους, πολύ δε περισσότερο τις … δηλώσεις τους!
Το αδιέξοδο είναι προφανές: η πολιτική συναίνεση που απαιτούν για να συνεχίσουν τη συζήτηση για οιαδήποτε μορφής «διευθέτηση» του ελληνικού χρέους μοιάζει αδύνατη. Η προοπτική επιστροφής της χώρας μας στις αγορές εντός ενός εύλογου διαστήματος μοιάζει ουτοπική, το υφιστάμενο πρόγραμμα «διάσωσης» δεν δείχνει ικανό να σώσει … περίπτερο από τη χρεοκοπία και η ανοχή των Ευρωπαίων πολιτών – ψηφοφόρων έχει προ πολλού ξεπεράσει τα όριά της.
Οι εναλλακτικές που απομένουν λοιπόν, τόσο στο πολιτικό «προσωπικό» των μεγάλων κεντροευρωπαϊκών κρατών, όσο – και κυρίως – στους οικονομικούς ταγούς της Ευρωζώνης είναι ελάχιστες. Με την λιγότερο … επώδυνη γι’ αυτούς να είναι η περαιτέρω «πίεση» προς την Ελλάδα να … βγάλει λαγούς από το καπέλο. Στην προτροπή όλων να πουλήσουμε (Σ.Σ: «αξιοποιήσουμε») την κρατική περιουσία η απάντηση είναι καταφατική, μόνο που συνοδεύεται από το ερώτημα «ποιος αγοράζει;».
Στην διαπίστωση των Ευρωπαίων (με τελευταίον χρονικά τον «σκληρό» της Τρόικας Πολ Τόουμσεν) πως οι αντοχές των Ελλήνων στέρεψαν και ο κίνδυνος κοινωνικής έκρηξης είναι ορατός, εκείνο που πρέπει πρώτα οι ίδιοι να αναρωτηθούν είναι ποιος αποφάσισε τέτοια αντιλαϊκά και αντικοινωνικά μέτρα, ποιανού «συνταγή» εφαρμόζουμε όλοι εδώ κι έναν χρόνο και με ποια αποτελέσματα …
Όλα αυτά τα βλέπουν – προφανώς – και οι φίλοι μας στις Βρυξέλλες, στο Βερολίνο και στο Παρίσι. Αλλά δεν έχουν τι άλλο να μας πουν. Κι έτσι είδαμε εκ νέου τον «φίλο» επικεφαλής του Eurogroup