Παρασκευή 11 Μαρτίου 2011

Αντ. Σαμαράς: Χτίζουμε μία κοινωνική πλειοψηφία

ΣΚΑΙ.GR

Σε χαλάρωση των όρων δανεισμού ελπίζει ο Παπανδρέου

«Σε μία χαλάρωση των όρων δανεισμού ελπίζει ο Γιώργος Παπανδρέου», αναφέρεται στον υπότιτλο συνέντευξης του έλληνα πρωθυπουργού στην γαλλική εφημερίδα «Le Monde», την οποία έδωσε κατά τη διάρκεια της επίσκεψής του στο Παρίσι, όπου συναντήθηκε και με τον γάλλο πρόεδρο Νικολά Σαρκοζί.
«Η Ευρωπαϊκή Ένωση πρέπει να υποστηρίξει τις προσπάθειες της Ελλάδας» αναφέρεται στον τίτλο της συνέντευξης, και στο σχόλιο του ο δημοσιογράφος Alain Salles αναφέρει πως «δεν υπάρχει περίπτωση αναδιάρθρωσης, ο Έλληνας πρωθυπουργός κρατάει γερά». Σχετικά με τη Σύνοδο Κορυφής, που θα συζητηθεί το «Σύμφωνο Ανταγωνιστικότητας», ο γάλλος δημοσιογράφος σημειώνει πως ο Γιώργος Παπανδρέου «θα επιμείνει στην αναγκαιότητα υποστήριξης από την ευρωζώνη».
Αναφερόμενος στην νέα υποβάθμιση της Ελλάδας από τον οίκο Moody's, o πρωθυπουργός δήλωσε ότι «είναι πολύ αρνητικό το γεγονός ότι ο οίκος αυτός ουδόλως λαμβάνει υπόψιν την πραγματικότητα, με τις θυσίες και τις σημαντικές αλλαγές που έχουν επιτευχθεί». «Είναι μια ακόμα τρανή απόδειξη ότι η Ευρώπη θα πρέπει να αποφασίσει την υιοθέτηση κανόνων για τους οίκους εκτίμησης», πρόσθεσε.
Ερωτηθείς «τι ακριβώς περιμένει από το Σύμφωνο Ανταγωνιστικότητας», ο Γιώργος Παπανδρέου τόνισε πως «δεν πρέπει να αποτύχουμε». «Πρέπει να πάρουμε αρκετά θαρραλέα και ικανά μέτρα ώστε να τεθεί ένα τέλος σε αυτόν τον κύκλο αστάθειας και αβεβαιότητας. Οι χρηματαγορές έχουν συνειδητοποιήσει ότι μια τέτοιου είδους αποτυχία θα μπορούσε να οδηγήσει σε μια επαναφορά της κρίσης», σημείωσε ο πρωθυπουργός.
«Είμαι πεπεισμένος ότι η πολιτική βούληση, όπως άλλωστε και τα τεχνικά εργαλεία βρίσκονται στη διάθεσή μας ώστε να μας προσφέρουν μια βιώσιμη λύση», δήλωσε και υποστήριξε ότι η μείωση της απόκλισης της ανταγωνιστικότητας μεταξύ των χωρών και η προαγωγή της οικονομικής σύγκλισης, αποτελούν σημαντικές συνισταμένες τόσο για την επίτευξη της ανάπτυξης όσο και για τη διασφάλιση της χρηματοπιστωτικής σταθερότητας.
Ωστόσο, ο Γιώργος Παπανδρέου, προσθέτει πως «η βελτίωση της ανταγωνιστικότητας δεν αποτελεί μια άμεση απάντηση στην κρίση. Η ενίσχυση της ανταγωνιστικότητας δεν συνιστά παρά ένα συνθετικό τμήμα από ένα σύνολο πολύ ικανότερο να αντιμετωπίσει την κρίση. Στο σημείο αυτό, κάθε άλλη προσέγγιση, πέραν της συλλογικής λύσης, θα μπορούσε να αποδειχτεί ανεπαρκής».
«Η Ευρώπη οφείλει να χρησιμοποιήσει το σύνολο των εργαλείων που διαθέτει. Θα πρέπει να καταστήσει πιο ευέλικτο το Ευρωπαϊκό Ταμείο Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας, να εξετάσει την ιδέα των ευρωομολόγων και τη φορολογία των χρηματοπιστωτικών συναλλαγών», αναφέρει ο έλληνας πρωθυπουργός.
Ερωτηθείς για το ενδεχόμενο αναδιάρθρωσης ο Γιώργος Παπανδρέου ήταν κατηγορηματικός. «Η αναδιάρθρωση δεν βρίσκεται στην ατζέντα της Ευρώπης». «Μια αναδιάρθρωση θα επιβάρυνε την υγεία του ευρωπαϊκού τραπεζικού συστήματος, θα οδηγούσε στην κατάρρευση των ελληνικών τραπεζών και θα προκαλούσε μια χιονοστιβάδα κερδοσκοπικών επιθέσεων σε ένα μεγάλο αριθμό αγορών ομολόγων άλλων ευρωπαϊκών κρατών. Επιπλέον, μια αναδιάρθρωση θα σήμαινε την άμεση και ουσιαστική οικονομική ζημία των συνταξιοδοτικών ταμείων στην Ελλάδα, τα οποία έχουν επενδύσει τις οικονομίες των συμπολιτών μας σε κρατικά ομόλογα. Πρόκειται για ένα πολύ βαρύ τίμημα, εφόσον υπάρχει μια άλλη εναλλακτική λύση. Ένα τέτοιο σενάριο δεν είναι προς το συμφέρον της ελληνικής οικονομίας, των ελληνικών τραπεζών, των Ελλήνων πολιτών, αλλά ούτε και της ευρωπαϊκής οικονομίας», υποστήριξε ο έλληνας πρωθυπουργός.
Αντίθετα τόνισε τη σημαντικότητα της επιμήκυνσης του χρόνου αποπληρωμής των δανείων από ΔΝΤ και ΕΕ, αλλά και της μείωσης των επιτοκίων. «Η επιμήκυνση αποπληρωμής και η μείωση των επιτοκίων θα είναι αποφασιστικοί παράγοντες για να εγγυηθούν, ότι θα συνεχίσει η Ελλάδα να επιτυγχάνει στους στόχους της σε μακροπρόθεσμη βάση», τόνισε και σημείωσε πως «υπάρχει ένα σημαντικό περιθώριο ελιγμού προκειμένου να χαλαρώσουν οι όροι αυτού του προγράμματος στήριξης».
Τέλος, ο Γιώργος Παπανδρέου έκανε λόγο για ένα «άνευ προηγουμένου πρόγραμμα μεταρρυθμίσεων» και εκτίμησε ότι η Ελλάδα θα επιστρέψει στην ανάπτυξη «από τα τέλη του επόμενου έτους».

Συνάντηση με τον Σαρκοζί και συνέντευξη του πρωθυπουργού στη Le Monde

Για μία ώρα συζήτησαν ο γάλλος πρόεδρος Νικολά Σαρκοζί και ο Γιώργος Παπανδρέου, και όπως δήλωσε ο Έλληνας πρωθυπουργός στο επίκεντρο της συζήτησης ήταν οι εξελίξεις στη Βόρεια Αφρική, καθώς και το μέλλον της ευρωζώνης.
«Είχαμε την ευκαιρία να ανταλλάξουμε απόψεις για δύο μεγάλα θέματα. Το ένα είναι οι επαναστατικές αλλαγές στη Βόρειο Αφρική και το τι μπορεί να κάνει αυτή τη στιγμή η ΕΕ απέναντι στη βία που βλέπουμε», δήλωσε αμέσως μετά τη συνάντηση ο Γιώργος Παπανδρέου προς τους εκπροσώπους του ελληνικού και ξένου τύπου.
«Επίσης μιλήσαμε και για τη συμβολή μας στην ανασυγκρότηση πολλών χωρών που μπαίνουν σε μια διαδικασία εκδημοκρατισμού και που βεβαίως για εμάς στην Ελλάδα είναι ιδιαίτερης σημασίας. Πιστεύω ότι έχουμε μια κοινή προσέγγιση στο θέμα αυτό με τη Γαλλία», πρόσθεσε.
«Το δεύτερο θέμα είναι η κρίση, η πολύ μεγάλη κρίση θα έλεγα, των διαπραγματεύσεων για τα ζητήματα της ευρωζώνης, που αύριο θα έχουμε στις Βρυξέλλες. Εδώ επίσης έχουμε μια κοινή προσέγγιση με τη Γαλλία σε πάρα πολλά θέματα », δήλωσε. «Οι Γάλλοι στάθηκαν πάντως στο πλευρό μας και θα ήθελα να τους ευχαριστήσω για αυτό», κατέληξε ο Γιώργος Παπανδρέου.
tvxs.gr

Πέμπτη 10 Μαρτίου 2011

Μέρκελ: Δεν αρκούν τρία χρόνια στην Ελλάδα

 
ΣΚΑΙ.GR

Γ. Παπανδρέου: Η Ελλάδα έχει ανάγκη την αλληλεγγύη των εταίρων της

H Ελλάδα έχει ανάγκη την αλληλεγγύη των Ευρωπαίων εταίρων της, δηλώνει ο πρωθυπουργός της Ελλάδας, σε συνέντευξή του στην εφημερίδα Le Monde, μία μέρα πριν την κρίσιμη Σύνοδο της Ε.Ε., επιμένοντας για τους κινδύνους μίας πιθανής αναδιάρθρωσης του χρέους της Ελλάδας.
Κληθείς να σχολιάσει τις εκτιμήσεις οικονομολόγων ότι η αναδιάρθρωση του ελληνικού χρέους είναι αναπόφευκτη, ο Γ. Παπανδρέου εκτιμά ότι μία τέτοια εξέλιξη θα ήταν σε βάρος της αξιοπιστίας της χώρας και της υγείας του εθνικού, αλλά και ευρωπαϊκού, τραπεζικού συστήματος, ενώ θα προκαλούσε χιονοστιβάδα κερδοσκοπικών επιθέσεων σε ένα μεγάλο αριθμό άλλων ευρωπαϊκών χωρών.
Επιπλέον, σημειώνει ο κ. Παπανδρέου, μία αναδιάρθρωση θα σήμαινε άμεση και σημαντική απώλεια για τα συνταξιοδοτικά ταμεία που έχουν επενδύσει τα χρήματα των συμπολιτών μας σε κρατικά ομόλογα. Το τίμημα θα ήταν πολύ βαρύ. Ένα τέτοιο σενάριο δεν είναι προς το συμφέρον ούτε της οικονομίας, ο ύτε των τραπεζών, ούτε των πολιτών ούτε της ευρωπαϊκής οικονομίας. Η αναδιάρθρωση δεν βρίσκεται στην ημερήσια διάταξη ούτε της Ελλάδος ούτε της Ευρώπης, υπογραμμίζει χαρακτηριστικά.
«Βάζουμε τάξη στα του οίκους μας όμως χρειαζόμαστε την αλληλεγγύη των Ευρωπαίων εταίρων μας», επισημαίνει ο Πρωθυπουργός και εκτιμά πως «αν οι αγορές δεν ανταποκριθούν θετικά στις προσπάθειές μας, το φορτίο που επωμίζεται ο ελληνικός λαός θα βαρύνει ακόμα περισσότερο». «Γι αυτό», τονίζει, «η Ε.Ε. πρέπει να λάβει αποφάσεις για να στηρίξει τις προσπάθειες των Ελλήνων και να σταθεροποιήσει τη ζώνη του ευρώ», χαρακτηρίζοντας τις δύο Συνόδους Κορυφής του Μαρτίου ως την τελευταία ευκαιρία της Ευρώπης να αντιμετωπίσει τις αγορές.
tvxs.gr

Όλοι εναντίον Παπακωνσταντίνου στην κυβέρνηση

Βαρύ κι ασήκωτο έχει γίνει το κλίμα για το Γιώργο Παπακωνσταντίνου στην κυβέρνηση. Ο υπουργός Οικονομικών στην κυριολεξία αμφισβητείται από όλους.
Ο κ. Ραγκούσης έφτασε στο σημείο να μην συγκαλεί την ομάδα στρατηγικού σχεδιασμού λόγω διαφωνιών για τη διαχείριση του μνημονίου. Η Λούκα Κατσέλη είναι έξαλλη εξαιτίας της καρατόμησης του στενού πολιτικού της φίλου Γεωργακόπουλου. Ο Μιχάλης Χρυσοχοΐδης αν και μέλος του οικονομικού επιτελείου δεν συνεργάζεται μαζί του.
Αποστάσεις από τον κ. Παπακωνσταντίνου έχουν πάρει και οι υπόλοιποι υπουργοί, μια και καλούνται να υλοποιήσουν όσα αυτός αποφασίζει χωρίς να ζητήσει τη γνώμη τους.
Άραγε μπορεί υπό αυτές τις συνθήκες να εξακολουθήσει να κρατάει το τιμόνι της οικονομίας;
parapolitika.gr

ΑΔΕΔΥ: Έχουν εξαντληθεί οι αντοχές των μισθωτών

Για πολλά λάθη της κυβέρνησης και φαινόμενα αποστελέχωσης των δημοσίων υπηρεσιών, έκανε λόγο ο πρόεδρος της ΑΔΕΔΥ, Σπύρος Παπασπύρος, κατά τη συνάντησή του με τον πρόεδρο της Δημοκρατίας. Εξέφρασε την ανησυχία του για το ενδεχόμενο νέων περικοπών στα εισοδήματα των μισθωτών, υπογραμμίζοντας ότι τα περιθώρια έχουν ήδη εξαντληθεί.
«Υπάρχει ήδη και ένα φαινόμενο αποστελέχωσης των δημοσίων υπηρεσιών και την ώρα της κρίσης η δημόσια διοίκηση είναι -όπως έχει αποδειχθεί ιστορικά, όχι μόνο εδώ αλλά σε όλες τις χώρες- το όπλο για να αντιμετωπίσει κανείς την ίδια την κρίση. Δεχόμαστε απίθανες επιθέσεις σε μια εποχή που θα έπρεπε να υπάρχουν κανόνες ή να δημιουργηθούν κανόνες εκεί που δεν υπήρχαν για τη Δημόσια Διοίκηση. Δεν πηγαίνουν τα πράγματα με την σωφροσύνη που θα περίμενε κανείς την ώρα της κρίσης. Έγιναν πολλά λάθη από την κυβέρνηση», εκτίμησε ο Σπύρος Παπασπύρος, κατά τη συνομιλία του με τον Κάρολο Παπούλια.
Ο πρόεδρος της ΑΔΕΔΥ τόνισε ότι ήδη έχουν εξαντληθεί τα περιθώρια από την πλευρά των μισθωτών για νέες και δραματικές περικοπές στα εισοδήματα, ενώ αυτό έχει την επίπτωσή του και στα έσοδα του κράτους. «Αυτή η μείωση της αγοραστικής δύναμης έχει οδηγήσει σε ένα φαινόμενο υποκατανάλωσης σε ένα κράτος που - δυστυχώς - παρά την κρίση ακόμα δεν έχει δημιουργήσει ένα σταθερό και δίκαιο φορολογικό σύστημα. Είναι γνωστό ότι το 75% από τη φορολογία εισοδήματος προέρχεται από τους μισθωτούς και τους συνταξιούχους», είπε ο Σπ. Παπασπύρος.
«Νομίζω ότι επιδεικνύετε, εκτιμώντας τη δύσκολη κατάσταση, θέληση συμβιβασμού για ορισμένα πράγματα, αλλά είστε και ανυποχώρητοι σε ορισμένα, τα οποία πλέον δεν μπορούν να πάνε περισσότερο πίσω», είπε από την πλευρά του ο πρόεδρος της Δημοκρατίας.
Enet.gr

Το Παράπονό μου....

ΓΙΑ ΤΟ ΠΕΡΙ ΔΙΚΑΙΟΥ ΑΙΣΘΗΜΑ
Θα σας αναφέρω ένα συμβάν που έγινε χθες και αφορά εμένα και μόνο.
χθες λοιπόν με την μητέρα μου στο αυτοκίνητο αφού την είχα πάρει απο το νοσοκομείο του Κιλκίς μετά απο μια επίπονη εξέταση και την πήγαινα στο χωριό οπου και διαμένει βγαίνοντας απο την πόλη χτυπάει το κινητό μου μιά φορά δεν το σηκώνω δεύτερη φορά δεν το σηκώνω την τρίτη φορά που ξαναχτύπησε το σήκωσα νομίζοντας πως είναι κάτι απο το νοσοκομείο αλλά τελικά δεν ήταν
αυτό κράτησε 10 δεπτερόλεπτα και εκείνη την στιγμή διερχόμενος αστυνομικός οδηγώντας κλούβα μεταφοράς προσωπικού της αστυνομίας είδε την όλη σκηνή και έκανε κλίση σε περιπολικό για την καταδίωξή μου....
μετά απο 3 χιλιόμετρα με σταμάτησαν σαν να ήμουν εγκληματίας και με αυστηρές συστάσεις μου ανέφεραν την παράβασή μου
προσπάθησα να τους εξηγήσω τη συμβαίνει μα αυτοί μου ανακοίνωναν είδη το πρόστιμο δηλαδή εξάντλισαν όλη την αυστηρότητά τους ίσως αυτός να ήταν ο σκοπός τους .... Η όλη σκηνή θύμιζε αστυνομία του 1970 χούντα αυτό και μόνο εγώ
εισέπραξα και λυπάμαι πολύ
να σας πω ότι σηκώνωντας το τηλέφωνό μου κατέβασα την ταχύτητα του αυτοκινήτου μου στα 40 χιλιόμετρα και στην δεξιά πλευρά σε έναν δρόμο εντελώς ανοιχτό και κίνηση μηδενική με πολύ προσοχή για 10 δευτερόλεπτα.... για την τόσο τρομερή παράβαση πλήρωσα 100 ευρώ 3 πόντους απο το δίπλωμα και παράδωση διπλώματος για εναν μήνα
αν και αστυνομικοί προκλιτικότατα παμ πολλές φορές συνομηλούν στα κινητά τους τηλέφωνα μέσα σε περιπολικά.......αλλά συγνώμη αυτοί είναι ο νόμος λυπάμαι
τα σχόλια δικά σας
nik dhm

Süddeutsche Zeitung: Πέντε σενάρια για την οικονομική κρίση

 
Πέντε είναι τα πιθανά σενάρια για την έκβαση της κρίσης χρέους στην Ευρώπη, σύμφωνα με δημοσίευμα της γερμανικής εφημερίδας Süddeutsche Zeitung με τίτλο «Κατάρρευση ή διάσωση: Η Ευρώπη σε δημοσιονομική κρίση». 

«Η Ευρωζώνη βρίσκεται σε κίνδυνο, ορισμένα μέλη είναι υπερχρεωμένα. Τα επιτόκια των ελληνικών ομόλογων έφτασαν χθες σε ύψος – ρεκόρ. Αυτό δείχνει ότι η διάσωση δεν έχει αποτέλεσμα. Μεθαύριο πραγματοποιείται έκτακτη συνάντηση των ηγετών της Ευρωζώνης, μέχρι τα τέλη Μαρτίου αναμένεται να έχει βρεθεί λύση εξόδου από την κρίση χρέους. Το πιθανότερο σενάριο είναι να υπάρξει μόνιμη βοήθεια προς υπερχρεωμένα κράτη, αν και πολλοί οικονομολόγοι προτιμούν την επιλογή της αναδιάρθρωσης», γράφει η εφημερίδα.
Σύμφωνα με τη Süddeutsche Zeitung, 5 είναι τα πιθανά σενάρια για την έκβαση της κρίσης χρέους στην Ευρώπη: 


1. Παροχή βοήθειας χωρίς τέλος

Πρόκειται για το σενάριο που θέλει την Ευρωζώνη να μετατρέπεται ουσιαστικά σε ένωση μεταφοράς χρημάτων. Η φράση της Γερμανίδας καγκελαρίου: «Κανένα κράτος στην Ευρώπη δεν θα αφεθεί να καταρρεύσει. Η Ευρώπη θα πετύχει ενωμένη», είναι ήδη ευρωπαϊκό πρόγραμμα. Η βοήθεια είναι μέχρι στιγμής ορισμένη, όμως το Ευρωπαϊκό Ταμείο Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας μπορεί να ενισχυθεί. Σε αντάλλαγμα για την παρεχόμενη βοήθεια με ευνοϊκούς όρους, οι αποδέκτες εφαρμόζουν προγράμματα δημοσιονομικής προσαρμογής.
Το πλεονέκτημα της λύσης αυτής είναι ότι είναι μακροπρόθεσμη και πολιτικά ρεαλιστική. Τα μειονεκτήματα της είναι ότι την τελική ευθύνη φέρει ο Γερμανός φορολογούμενος και ότι αυξάνεται το κόστος χρηματοδότησης κρατών με σταθερές οικονομίες, όπως η Γερμανία και η Γαλλία. Προπάντων, όμως, η ένωση μεταφοράς χρημάτων θέτει λάθος κίνητρα. Οικονομολόγοι μιλούν για «ηθικό κίνδυνο»: Τα υπερχρεωμένα κράτη στηρίζονται στον μηχανισμό παροχής βοήθειας, ενώ οι ιδιώτες επενδυτές μένουν στο απυρόβλητο.

2. Αναδιάρθρωση χρέους

Το σενάριο αυτό, που θέλει τους πιστωτές να παραιτούνται τμήματος των απαιτήσεών τους, εμφανίζεται με αρκετές παραλλαγές: Επιμήκυνση χρόνου αποπληρωμής «επικίνδυνων» ομολόγων, μείωση επιτοκίων ή διαγραφή μέρους του χρέους.
Στην τελευταία περίπτωση το ιδανικότερο θα ήταν μία τόσο μεγάλη διαγραφή, ώστε το δημόσιο χρέος χωρών, όπως η Ελλάδα και η Ιρλανδία, να φτάσει στο 60% ΑΕΠ (το ανώτατο όριο που προβλέπει το Σύμφωνο Σταθερότητας). Θα επρόκειτο για διαγραφή τεραστίων διαστάσεων, δεδομένου ότι το ελληνικό χρέος θα αγγίξει του χρόνου το 150% του ΑΕΠ (ένα τόσο μεγάλο χρέος είναι μακροπρόθεσμα μη διαχειρίσιμο).
Στην Ευρώπη θα μπορούσε να επαναληφθεί μία παραλλαγή των περίφημων Brady Bonds, που χρησιμοποιήθηκαν στη δεκαετία του ’80 για την αναδιάρθρωση χρέους χωρών της Κεντρικής και Λατινικής Αμερικής.
Το πλεονέκτημα του σεναρίου αυτού είναι ότι αντιμετωπίζει το πρόβλημα στη ρίζα του. Χώρες, όπως η Ελλάδα, θα μπορέσουν να απαλλαγούν από τμήμα του χρέους τους και να σταθούν και πάλι στα πόδια τους. Επικριτές της λύσης αυτής σημειώνουν ότι θα επιβαρύνονταν υπερβολικά πολλές τράπεζες της Ευρώπης. Μόνο γαλλικές και γερμανικές τράπεζες έχουν δανείσει σε Αθήνα και Δουβλίνο 174 δισ. Ευρώ. Οι επενδυτές θα ήταν πιο προσεχτικοί στο μέλλον στις κινήσεις τους με αποτέλεσμα να ενισχυθεί η δημοσιονομική πειθαρχία. 


3. Τελευταία διέξοδος: Πληθωρισμός

Η επιλογή του τεχνητού πληθωρισμού (με την Κεντρική Τράπεζα να τυπώνει χρήματα) δεν είναι εύκολη, όταν πρόκειται για κοινό νόμισμα. Από την άλλη, όμως, δεν απαιτείται και πολλή φαντασία για το ακόλουθο σενάριο:
Σε ισχυρές οικονομικά χώρες επιβάλλονται αυτοί που δεν επιθυμούν την ύπαρξη ενός μόνιμου μηχανισμού στήριξης, οι επενδυτές δεν αγοράζουν ομόλογα υπερχρεωμένων χωρών και η ΕΚΤ αναγκάζεται να επέμβει για να μην χρεωκοπήσει καμία χώρα αγοράζοντας η ίδια τα ομόλογα αυτά.
Η ιστορία δεν έχει αίσιο τέλος, καθώς κάποια στιγμή οι επενδυτές αντιλαμβάνονται την ψευδαίσθηση του χρήματος που έχει δημιουργηθεί. 


4. Τέλος καλό, όλα καλά

Πρόκειται για το ιδανικό σενάριο της δημοσιονομικής εξυγίανσης των οικονομικά αδύναμων χωρών μέσω ανάπτυξης και προγραμμάτων λιτότητας. Ο Michael Heise, επικεφαλής οικονομολόγος της Allianz, επισημαίνει ότι το βάρος των τόκων, που έπρεπε να καταβάλει η Ελλάδα, ανέρχονταν το 1995 στο 11% του ΑΕΠ, ενώ το 2010 στο 6%. «Άρα είναι δυνατό να αποτραπεί το πλέον τρομακτικό σενάριο», σχολιάζει.
Στο σενάριο αυτό η Ελλάδα πετυχαίνει όλους τους δημοσιονομικούς της στόχους, επανέρχεται σε τροχιά ανάπτυξης, επανακτά την εμπιστοσύνη των αγορών και αποπληρώνει τα δάνειά της, όπως υποσχέθηκε ο Πρωθυπουργός Παπανδρέου, ενώ η ΕΚΤ μπορεί επιτέλους να ξεφορτωθεί τα ομόλογα περιφερειακών κρατών της Ευρωζώνης, ίσως και με μικρό κέρδος. 


5. Το απόλυτο χάος

Η κρίση κλιμακώνεται. Κράτη και τράπεζες χρεοκοπούν. Στο σενάριο αυτό τα χρέη εκτροχιάζονται και οι αγορές «τρελαίνονται». Τα υπερχρεωμένα κράτη κηρύττουν στάση πληρωμών, οι χρηματιστηριακοί δείκτες κατακρημνίζονται.
Οι επενδυτές αποσύρουν σε κατάσταση πανικού τα χρήματά τους από τις τράπεζες των χωρών αυτών. Τράπεζες καταρρέουν υπό το βάρος δανείων, που δεν θα αποπληρωθούν. Η κρίση είναι μεταδοτική.
Το πρόβλημα ρευστότητας σε Ισπανία και Ιταλία μετατρέπεται σε χρεωκοπία. Κράτη, που βυθίστηκαν ανεξέλεγκτα σε χρεωκοπία, αποκόβονται από τις αγορές για πολλά έτη. Ίσως διαλυθεί και η Ευρωζώνη σε ζώνες του Βορρά και του Νότου. Αυτή είναι τουλάχιστον η πρόβλεψη του πρώην Προέδρου του Συνδέσμου Γερμανών Βιομηχάνων, Hans – Olaf Henkel.
Οι υπερχρεωμένες χώρες υποτιμούν δραστικά το νόμισμά τους και προχωρούν σε διαπραγματεύσεις για αναδιάρθρωση του χρέους τους. Το σενάριο αυτό σημαίνει και το τέλος στις φούσκες των δανείων.
tvxs.gr

Αναγκαία η πράσινη στροφή στην οικονομία

Σχέδιο για τη δημιουργία νέων θέσεων εργασίας, που να καλύπτει τις απώλειες, σε βιώσιμους οικονομικά και περιβαλλοντικά τομείς χρειάζεται επειγόντως η χώρα, όπως τονίζουν σε ανακοίνωσή τους οι Οικολόγοι Πράσινοι μετά τα στοιχεία που έδωσε στη δημοσιότητα η ΕΛΣΤΑΤ για την ανεργία.

«Η ανάπτυξη, που ευαγγελίζονται όλα τα κόμματα, δεν πρόκειται να επαναφέρει την απασχόληση, χωρίς ενεργές πολιτικές στήριξης», τονίζεται στην ανακοίνωση.

«Ενώ η κυβέρνηση ασχολείται με την δημοσιονομική προσαρμογή, η κοινωνία υποφέρει από τη δραματική επιδείνωση στην αγορά εργασίας. Εκατοντάδες χιλιάδες θέσεις εργασίας έχουν χαθεί, οδηγώντας την κοινωνία και τους πολίτες σε απόγνωση», σημειώνουν οι Οικολόγοι Πράσινοι τονίζοντας πως «χρειάζονται άμεσα κίνητρα για προσλήψεις με μετατόπιση φορολογικών βαρών από την εργασία προς την περιβαλλοντική επιβάρυνση και την κατανάλωση, καθώς και προστασία των δικαιωμάτων κοινωνικών ομάδων ευάλωτων στην ανεργία. Χρειάζεται ενίσχυση της πράσινης επιχειρηματικότητας για τους νέους άνεργους τόσο θεσμικά όσο και οικονομικά, ώστε να δημιουργήσουν μια δικιά τους δουλειά«.

«Οι Οικολόγοι Πράσινοι μαζί με τους Ευρωπαίους Πράσινους είχαμε προτείνει έγκαιρα μια πράσινη στροφή στην οικονομία με τη δημιουργία νέων θέσεων εργασίας σε πράσινους τομείς όπως για παράδειγμα η εξοικονόμηση ενέργειας, η ανάπτυξη, κατασκευή και εγκατάσταση συστημάτων ΑΠΕ, η επαναχρησιμοποίηση-ανακύκλωση απορριμμάτων, η πράσινη καινοτομία, η βιολογική γεωργία, ο αγροτουρισμός», καταλήγει η ανακοίνωση.
newsdeast.gr

Στρος Καν: Στην Ελλάδα άλλοι πεινούν και άλλοι φοροδιαφεύγουν

ΣΚΑΙ.GR

Διαβουλεύσεις Παπανδρέου για τη Σύνοδο Κορυφής

Τις θέσεις της Αθήνας για την  ευρωπαϊκή αντιμετώπιση της κρίσης μετέφερε στον πρόεδρο της ΕΕ Χερμάν βαν Ρομπάι ο Γιώργος Παπανδρέου, ενώ κορυφώνονται οι διεργασίες στις Βρυξέλλες για τις κρίσιμες Συνόδους του Μαρτίου.

Μετά τη συνάντησή τους στις Βρυξέλλες, οι δύο ηγέτες δεν έκαναν δηλώσεις. Ο κυβερνητικός εκπρόσωπος Γ.Πεταλωτής, μετά την ολοκλήρωση της συνάντησης, έκανε λόγο για δύσκολες και σκληρές διαπραγματεύσεις που θα συνεχιστούν και στο μέλλον.

Η συνάντηση διήρκεσε πάνω από μία ώρα και ο κυβερνητικός εκπρόσωπος ανέφερε πως οι δύο ηγέτες συζήτησαν τόσο τα ζητήματα της οικονομίας όσο και τις εξελίξεις στη Βόρειο Αφρική, επί των οποίων ο Γ. Παπανδρέου εξέθεσε τις ελληνικές απόψεις.

Ο πρωθυπουργός θα αναχωρήσει το πρωί της Πέμπτης για το Παρίσι, όπου το απόγευμα θα συναντηθεί με το Γάλλο πρόεδρο Νικολά Σαρκοζί.

Συνάντηση με το Γάλλο πρόεδρο Νικολά Σαρκοζί θα έχει στο Παρίσι το απόγευμα της Πέμπτης ο Γιώργος Παπανδρέου, εν όψει της έκτακτης Συνόδου Κορυφής των Ευρωπαίων ηγετών στις 11 Μαρτίου.

Η επίσκεψη στο Παρίσι ακολουθεί τη συνάντηση του πρωθυπουργού με τον πρόεδρο της ΕΕ Χερμάν βαν Ρομπάι την Τετάρτη. Ενώ οι διαβουλεύσεις σε ευρωπαϊκό επίπεδο κορυφώνονται για τη «λύση πακέτο», η ελληνική κυβέρνηση κάνει λόγο για δύσκολες και σκληρές διαπραγματεύσεις που θα «συνεχιστούν και στο μέλλον».

Η πρώτη από τη σειρά κρίσιμων συναντήσεων σε ευρωπαϊκό επίπεδο φαίνεται, σύμφωνα με πληροφορίες, πως θα επικεντρωθεί στο «Σύμφωνο Ανταγωνιστικότητας» που προωθούν Βερολίνο και Παρίσι.

Έντονες επιφυλάξεις για το ζήτημα του Συμφώνου έχουν εκφράσει μέλη της Ευρωζώνης, όπως το Βέλγιο, το Λουξεμβούργο και η Ιταλία. Δεν είναι ξεκάθαρο εάν στις Βρυξέλλες θα επιτευχθεί τις επόμενες ημέρες συμφωνία για τους όρους του Συμφώνου.

Στο επίκεντρο της Συνόδου θα βρεθούν επίσης και οι κινήσεις της Πορτογαλίας για την αντιμετώπιση των όλο και εντεινόμενων πιέσεων που δέχεται από τις αγορές.
proto thema online

Η Ελλάδα μπορεί να συγκεντρώσει τα 50 δισ. ευρώ

Είναι εφικτός ο στόχος η Ελλάδα να συγκεντρώσει 50 δισ. ευρώ από την αξιοποίηση της ακίνητης περιουσίας στα επόμενα τέσσερα χρόνια, αναφέρει σε δημοσίευμά της η Wall Street Journal.

Για να επιτύχει τον στόχο της η ελληνική κυβέρνηση θα πρέπει να εκμεταλλευτεί τις τεράστιες εκτάσεις που έχει στην ιδιοκτησία της, οι οποίες κοστολογούνται πάνω από 250 δισ. ευρώ, χρησιμοποιώντας καινοτόμες χρηματοοικονομικές τεχνικές.

Ωστόσο για να το επιτύχει αυτό η Ελληνική κυβέρνηση θα πρέπει να ξεπεράσει προβλήματα γραφειοκρατίας, πολιτικά και νομικά κολλήματα που στάθηκαν εμπόδιο στο παρελθόν σε αντίστοιχες απόπειρες.

«Η Ελλάδα μπορεί να συγκεντρώσει 50 δισ. ευρώ από την ιδιωτικοποίηση εκτάσεων γης αλλά μόνο αν το κάνει σωστά», σημειώνει η ευρωβουλευτής του ΠΑΣΟΚ, Έλενα Παναρίτη.

Από την πλευρά του ο CEO του Real Estate της Εθνικής Τράπεζας, Αριστοτέλης Καρυτινός, δήλωσε ότι «αν λάβουμε υπόψη τα συμπεράσματα από τη μελέτη του ΙΣΤΑΜΕ, μόνο το 40% της δημόσια γης μπορεί να αξιοποιηθεί».

Ωστόσο αναλυτής σημειώνει ότι είναι εφικτό να συγκεντρωθούν 30 δισ. ευρώ έως το 2015 από την αξιοποίηση της δημόσιας περιουσίας.
newsdeast.gr

Να τελειώνουμε με τη μεταπολίτευση; Του Πολυμέρη Βόγλη

Επί μήνες δημοσιογράφοι, αναλυτές και πολιτικοί επαναλαμβάνουν ομόφωνα: «να τελειώνουμε με τη Μεταπολίτευση».
Η Μεταπολίτευση ή η «κουλτούρα της Μεταπολίτευσης» θεωρείται υπεύθυνη για όλα τα «δεινά» της σημερινής Ελλάδας: από την εξέγερση του Δεκέμβρη του 2008 και τη διαφθορά μέχρι την οικονομική χρεοκοπία και τις κοινωνικές αντιδράσεις στα μέτρα του Μνημονίου. Το αποτέλεσμα αυτής της γενικόλογα κατεδαφιστικής κριτικής είναι να εγγράφεται η Μεταπολίτευση αρνητικά στη σύγχρονη ιστορική συνείδηση, να μετατρέπεται σε έναν αρνητικό κοινό τόπο.
Χρειάζεται άραγε να υπενθυμίσει κανείς ότι η Μεταπολίτευση ήταν η περίοδος θεμελίωσης της δημοκρατίας στην Ελλάδα; Μετά το 1974 εγκαινιάζεται η εμπέδωση των δημοκρατικών θεσμών και η διεύρυνση της δημοκρατίας με την άρση αποκλεισμών και διακρίσεων που είχαν χαρακτηρίσει την Ελλάδα για πολλές δεκαετίες: περιορισμός του ρόλου του στρατού, αποκαθήλωση της μοναρχίας, νομιμοποίηση του Κομμουνιστικού Κόμματος, καθιέρωση της δημοτικής στην εκπαίδευση, δικαίωμα ψήφου στα 18, ισότητα των δύο φύλων, αναγνώριση της Εθνικής Αντίστασης και πάρα πολλά άλλα. Αυτά είναι λίγο-πολύ γνωστά, και υποθέτω ότι όσοι καταδικάζουν την «κουλτούρα της Μεταπολίτευσης» δεν συγκαταλέγουν αυτές τις αλλαγές στις αρνητικές κληρονομιές της.
Ταυτόχρονα, στη Μεταπολίτευση η παρέμβαση του κράτους στην οικονομία διογκώθηκε και διευρύνθηκε στην κατεύθυνση της άμβλυνσης των κοινωνικών ανισοτήτων. Το κράτος ανέλαβε να παίξει όλο και πιο ενεργό ρόλο στην αναδιανομή του πλούτου, τη ρύθμιση των κοινωνικών σχέσεων και στην κοινωνική αναπαραγωγή. Θα έλεγε κανείς ότι η εδραίωση της δημοκρατίας συμβάδιζε με την επέκταση της μεσαίας τάξης. Ωστόσο, όσοι καταφέρονται κατά της Μεταπολίτευσης μάλλον έχουν στο νου τους την κοινωνία, δηλαδή τις αξίες, ιδέες και πρακτικές που επικρατούσαν στα μεταπολιτευτικά χρόνια. Το ερώτημα που σπάνια τίθεται είναι: Τι σχέση η σημερινή ελληνική κοινωνία με αυτήν της δεκαετίας του 1970; Τι σχέση έχουν οι πολυήμερες, «άγριες», μαζικές απεργίες στη ΜΕΛ, την ΙΖΟΛΑ, τη Μαδέμ-Λάκκο με τις απεργίες που κηρύσσει σήμερα η ΓΣΕΕ; Τι σχέση έχουν οι ογκώδεις διαδηλώσεις για το Πολυτεχνείο το 1975, 1977, το 1980 με τις επετειακές «λιτανείες»; Πόσα πολιτικά περιοδικά εκδίδονταν τότε και πόσα σήμερα; Τα ανάλογα παραδείγματα θα μπορούσαν να πολλαπλασιαστούν, η απάντηση όμως θα ήταν η ίδια, η οποία δείχνει την απόσταση που μας χωρίζει από τη Μεταπολίτευση.
Η Μεταπολίτευση έχει ήδη τελειώσει εδώ και δύο δεκαετίες. Όσο και εάν ο ορισμός ιστορικών τομών εμπεριέχει ένα βαθμό αυθαιρεσίας, η Μεταπολίτευση τελείωσε το 1989. Το 1989 είναι το «κατώφλι» μεταξύ δύο εποχών. Η κατάρρευση των σοσιαλιστικών καθεστώτων σηματοδότησε το τέλος μιας ιστορικής περιόδου και ταυτόχρονα ενός μοντέλου κοινωνικής και πολιτικής οργάνωσης. Το 1989 στην Ελλάδα οι τομές είναι πολυεπίπεδες: το πείραμα των «προβληματικών» είχε καταδείξει τα όρια της παρέμβασης του κράτους στην οικονομία αλλά και της υπαγωγή του κράτους στον κομματικό μηχανισμό του ΠΑΣΟΚ· η συγκυβέρνηση ΝΔ- Συνασπισμού γεφύρωσε ένα ρήγμα που είχε ανοίξει στην ελληνική κοινωνία από τη δεκαετία του 1940· η σκανδαλολογία μετέφερε το βάρος της δημόσιας συζήτησης από την πολιτική διαπάλη στη χρηστή διαχείριση της εξουσίας· τέλος, η εμφάνιση της ιδιωτικής τηλεόρασης σηματοδότησε την επέλαση μιας νέας, «εικονικής» πραγματικότητας. Μετά το 1989 ξεκινούσε μια, όντως, νέα εποχή, ο κόσμος στον οποίο ζούμε σήμερα.
Τις δύο τελευταίες δεκαετίες ο ρόλος του κράτους διαρκώς συρρικνώνεται. Βλέπουμε τις ιδιωτικοποιήσεις δημόσιων επιχειρήσεων, την εκχώρηση δημόσιου πλούτου και τη διαρκή επέκταση του ιδιωτικού τομέα σε ένα σύνολο δραστηριοτήτων και υπηρεσιών, που αποτελούσαν προνομιακό ή και αποκλειστικό πεδίο δραστηριότητας του κράτους: υγεία, ασφάλιση, παιδεία, ασφάλεια, μεταφορές, επικοινωνίες. Παράλληλα, το κοινωνικό κράτος που είχε οικοδομηθεί μεταπολιτευτικά αποσυντίθεται κάτω από το βάρος της μείωσης των κονδυλίων, της κακοδιαχείρισης και της αύξησης των ελλειμμάτων. Σε μεγάλο βαθμό αυτές οι εξελίξεις ήταν αποτέλεσμα της ιδεολογίας του «λιγότερο κράτος», η οποία αποτέλεσε το πεδίο σύγκλισης και των δύο μεγάλων παρατάξεων.
Οι ιδεολογικοπολιτικές διαμάχες που χαρακτήρισαν τη Μεταπολίτευση μπήκαν στο περιθώριο, οι προγραμματικές διαφορές αμβλύνθηκαν, οι δημόσιες πολιτικές ουσιαστικά δεν απέκλιναν. Η έννοια του Κέντρου, η οποία ήταν σχεδόν ανύπαρκτη στη Μεταπολίτευση, κατασκευάστηκε, δημιουργώντας τους αντίστοιχους πολιτικούς χώρους (κεντροαριστερά, κεντροδεξιά), που υποδήλωναν τη δομική ομοιότητά τους και την κυριαρχία της «μοναδικής σκέψης»: δεν υπάρχουν εναλλακτικές λύσεις, το υπάρχον μοντέλο κοινωνικής οργάνωσης είναι και το μοναδικό. Η πραγματική σύγκλιση των δύο μεγάλων κομμάτων σήμανε τη μετάβαση από τη πολιτική στην μετα-πολιτική: η κυβέρνηση μετατράπηκε σε διακυβέρνηση και η πολιτική σε διαχείριση. Η έκλειψη της πολιτικής άλλαξε και το ίδιο το πεδίο της πολιτικής αντιπαράθεσης.
Σε ένα περιβάλλον στενότερης αλληλεξάρτησης πολιτικής και οικονομικών συμφερόντων, το ζητούμενο πλέον ήταν η χρηστή διαχείριση και η εξεύρεση ικανών τεχνοκρατών για να διοικήσουν ορθολογικά τη χώρα και την κοινωνία. Η κοινωνία που διαμορφώθηκε μέσα από τις αλλαγές των δύο τελευταίων δεκαετιών βρίσκεται στον αντίποδα της κοινωνίας της Μεταπολίτευσης. Η πιο σημαντική αλλαγή σε επίπεδο αξιών και ιδεών ήταν η υποχώρηση του της έννοιας του συλλογικού μέσα από μια διαδικασία κοινωνικού κατακερματισμού. Η πολιτικοποίηση και ιδεολογικοποίηση της δεκαετίας του 1970 σταδιακά έδωσε τη θέση της στην κυριαρχία του ατομικισμού και στον καταναλωτισμό.
Το ερώτημα, λοιπόν, είναι όχι το εάν τελείωσε η Μεταπολίτευση, αλλά γιατί, ενώ έχει τελειώσει εδώ και δύο δεκαετίες, χρησιμοποιείται σήμερα περίπου ως «ανάθεμα». Οι αρθρογράφοι που κανοναρχούν εναντίον της Μεταπολίτευσης έχουν δίκιο σε ένα σημείο, η Μεταπολίτευση χαρακτηρίστηκε από την ιδεολογική ηγεμονία της Αριστεράς· και με αυτήν την έννοια επιδιώκουν να στιγματίσουν, να απονομιμοποιήσουν και να απαξιώσουν αναδρομικά τις ιδέες και πρακτικές της Αριστεράς ως υπεύθυνης για τη σημερινή κατάσταση.
Επιπλέον, επειδή ο όρος «κουλτούρα της Μεταπολίτευσης» είναι αρκετά νεφελώδης και δεν υποδεικνύει κάποια συγκεκριμένη κοινωνική ομάδα ή πολιτικό κόμμα ως υπεύθυνους για το σημερινό αδιέξοδο, κατασκευάζει ένα είδος συλλογικής ενοχής για την κοινωνία που θα πρέπει να επιζητά την κάθαρση μέσα από την τιμωρία. Εκτός από όλα αυτά, όμως, η αναφορά στην «κουλτούρα της Μεταπολίτευσης» είναι κυρίως μια μετωνυμία: ο στόχος είναι να εξοβελιστεί από τη δημόσια συζήτηση το πολιτικό. Το πολιτικό, όχι με τη στενή έννοια των κομματικών αντιπαραθέσεων αλλά με την ευρύτερη έννοια συζήτησης και της διερώτησης για το παρόν και το μέλλον της ελληνικής κοινωνίας. Αυτά, λένε, δεν είναι πλέον θέμα οράματος για την κοινωνία αλλά «αριθμών», και άρα πρέπει να εκχωρηθούν στους «ειδικούς», στους οικονομολόγους και τους διαχειριστές της διακυβέρνησης. Η αντιστροφή αυτής της κίνησης προϋποθέτει την ανανοηματοδότηση και επανοικειοποίηση του πολιτικού από την κοινωνία. Από αυτήν την άποψη, θα είχε ενδιαφέρον να ξαναδεί κανείς το παρελθόν της Μεταπολίτευσης, για να διερευνήσει με ποιον τρόπο η ελληνική κοινωνία μετά την επτάχρονη δικτατορία ανακάλυπτε και δημιουργούσε το πολιτικό.
tvxs.gr

Στίγκλιτς: Είμαι πιο αισιόδοξος από τις αγορές για την Ελλάδα

Το ευρώ ακύρωσε τα εργαλεία του παρελθόντος χωρίς να τα αντικαταστήσει με κάποια νέα που είναι απαραίτητα για τη διαχείριση κρίσεων όπως η σημερινή
ενισχύσει με περισσότερα κεφάλαια και εξουσίες το μηχανισμό στήριξης- ή αλλιώς το "ταμείο αλληλεγγύης για τη σταθεροποίηση" όπως ο ίδιος το ονομάζει-προκειμένου να συμπληρωθούν τα κενά απέναντι στον μέχρι σήμερα "μη ολοκληρωμένο σχεδιασμό λειτουργίας του ευρώ", όπως λεει.

Αναφερόμενος στην Ελλάδα δηλώνει ότι "παρά τα λάθη του παρελθόντος, η χώρα έχει πετύχει τεράστια βήματα για τη δημοσιονομικής της προσαρμογή και έχει κάνει ό,τι ήταν δυνατόν να κάνει στον τομέα αυτό μέσα στο διάστημα των τελευταίων μηνών". Απαντώντας στο ερώτημα για την αντίδραση των αγορών μετά και την απρόσμενη πιστοληπτική υποβάθμιση της χώρας μας, ο κ. Στίγκλιτς απάντησε με την χαρακτηριστική φράση "εγώ συνεχίζω να είμαι για την περίπτωση της Ελλάδας πολύ περισσότερο αισιόδοξος απ' ό,τι οι αγορές" και εκτίμησε ότι οι ελληνικές δημοσιονομικές προσπάθειες θα έχουν θετική έκβαση. Δεν παρέλειψε μάλιστα να αποδώσει εύφημο μνεία στον Έλληνα Πρωθυπουργό Γ. Παπανδρέου και Υπουργό Οικονομικών Γ. Παπακωνσταντίνου διότι "έπεισαν τους Ευρωπαίους εταίρους τους και τους έσπρωξαν να κάνουν μία σημαντική πρόοδο μέχρι σήμερα στο μέτωπο της αντιμετώπισης της κρίσης στην ευρωζώνη".

Ακόμα περισσότερα σημεία της συνέντευξης που παραχώρησε ο νομπελίστας οικονομολόγος Τζόζεφ Στίγκλιτς στην τηλεόραση του ΣΚΑΪ, θα μεταδοθούν την Τετάρτη στο κεντρικό δελτίο ειδήσεων στις 9 το βράδυ με τη Σία Κοσιώνη
ΣΚΑΙ.GR

Τετάρτη 9 Μαρτίου 2011

Παπανδρέου: Η 25η Μαρτίου είναι ένας ακόμα δύσκολος σταθμός στην πορεία της χώρας

thumb
Ο πρωθυπουργός, Γιώργος Παπανδρέου, κατά τη διάρκεια του υπουργικού συμβουλίου χαρακτήρισε την 25η Μαρτίου ως ένα δύσκολο σταθμό στην πορεία της χώρας αν και συμπλήρωσε πως πάει στη διαπραγμάτευση με περισσότερα εφόδια απ’ ότι πριν δώδεκα μήνες και με εποικοδομητική διάθεση.
Συγκεκριμένα υπογράμμισε ότι « η 25η Μαρτίου είναι ένας ακόμα δύσκολος σταθμός στην πορεία της χώρας μας. Όμως εμείς συνεχίζουμε, με την ίδια ένταση και βούληση, την προσπάθεια που κάνουμε για να αλλάξει η χώρα».Επισήμανε, επίσης, πως «οι συνθήκες είναι αντίξοες», ωστόσο, διαβεβαίωσε πως η κυβέρνηση θα κάνει ό,τι μπορεί για να φέρει το καλύτερο δυνατό αποτέλεσμα.
Σχετικά με τις συνόδους κορυφής της 11ης και της 25ης Μαρτίου, ο κ. Παπανδρέου επανέλαβε πως «έχουμε να δώσουμε μια μάχη για τη χώρα μας, για την Ευρώπη, για το κοινό μας μέλλον, την κοινή μας οικονομία και τους κοινούς μας θεσμούς. Μια μάχη για τις αξίες που διέπουν τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης».
Αναφορικά με τις συναντήσεις που είχε την Τρίτη με τους πολιτικούς αρχηγούς, σημείωσε πως είχε την ευκαιρία να τους ζητήσει να συμβάλουν και αυτοί στις όποιες προσπάθειες της κυβέρνησης, και με τους αντίστοιχους Ευρωπαίους συναδέλφους των δικών τους κομμάτων, αλλά και δημόσια, με τη δική τους φωνή, στη στήριξη της προσπάθειας που κάνει η χώρα.
«Και αν στο εσωτερικό της χώρας μπορώ να κατανοήσω, έστω και οριακά, τα αντιπολιτευτικά κίνητρα του καθενός, είναι σαφές ότι πολλά κρίνονται και από τις αποφάσεις που θα ληφθούν στο πλαίσιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Και εκεί, οφείλουμε όλοι να συμβάλουμε, με όλες μας τις δυνάμεις, στη διαμόρφωση του καλύτερου δυνατού συσχετισμού δυνάμεων», υπογράμμισε.
«Δεν είναι σοβαρά πράγματα, την ώρα που η χώρα μας περνάει μια τέτοια κρίση, να χειριζόμαστε τα θέματα με ελαφρότητα, δηλαδή να λέμε εδώ - και αναφέρομαι προφανώς στο κόμμα της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης - πόσο καταστροφικό είναι το μνημόνιο, και έξω να μιλάνε για την ανάγκη συνέχισης της εφαρμογής του. Δηλαδή, να υιοθετεί ο κ. Σαμαράς την ανάγκη εφαρμογής του μνημονίου, όπως και το Ευρωπαϊκό Λαϊκό Κόμμα εδώ όμως, να λέει πόσο καταστροφική είναι η εφαρμογή αυτού του μνημονίου για τη χώρα», τόνισε χαρακτηριστικά ο Πρωθυπουργός.
Αντίθετα, όπως είπε, το κείμενο των συμπερασμάτων της συνεδρίασης του Ευρωπαϊκού Σοσιαλιστικού Κόμματος στην Αθήνα «περιλαμβάνει πλήρως όλες τις δικές μας θέσεις για την Ευρώπη, αλλά βεβαίως και τα σημεία ειδικού ενδιαφέροντος, για τη δική μας χώρα, για την Ιρλανδία, καθώς και για άλλες χώρες που βρίσκονται σε δύσκολη θέση ενώ υπογράμμισε ότι « αυτή ήταν μια επιτυχία των Σοσιαλιστών, και δική μας, και πιστεύω ότι ήταν και μια ισχυρή φωνή διαφοροποίησης, απέναντι σε μια συντηρητική, ''συντηρητοκρατούμενη'' Ευρώπη».
to pontiki

Ευρωβουλή: Υιοθετεί τις ελληνικές θέσεις


Ευρωβουλή: Υιοθετεί τις ελληνικές θέσεις
 Το τέλμα στην μακρά και αβέβαιη πορεία της Τουρκίας προς την ΕΕ επιβεβαιώνει ψήφισμα του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, το οποίο επικρίνει την ολιγωρία της κυβέρνησης Ερντογάν ως προς την εκπλήρωση των κριτηρίων της Κοπεγχάγης, αλλά και τις επιβαλλόμενες σχέσεις καλής γειτονίας με Ελλάδα και Κύπρο. Το Ευρωκοινοβούλιο χαρακτηρίζει «λυπηρό» το γεγονός ότι δεν έχει ανακληθεί η απειλή του casus belli, καλεί την τουρκική κυβέρνηση να βάλει τέλος στις παραβιάσεις του ελληνικού εναέριου χώρου και να αποσύρει τον κατοχικό στρατό από την Κυπριακή Δημοκρατία.

Στο ψήφισμα που υιοθετήθηκε την Τετάρτη από την Ολομέλεια του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου εκφράζεται ανησυχία για την «βραδεία πρόοδο» της Τουρκίας στον τομέα των μεταρρυθμίσεων και των ανθρωπίνων δικαιωμάτων εντός του 2010.

Υπογραμμίζεται ότι το αδιέξοδο στην επίλυση του Κυπριακού, η έλλειψη διαλόγου μεταξύ των τουρκικών πολιτικών κομμάτων και η υπονόμευση της ελευθερίας του Τύπου και των άλλων βασικών δικαιωμάτων επιβραδύνουν τις ενταξιακές διαπραγματεύσεις με την Τουρκία.

Casus belli, παραβιάσεις, κατοχικός στρατός

Στο ψήφισμα χαρακτηρίζεται «λυπηρό» το γεγονός ότι δεν έχει ανακληθεί ακόμη η απειλή του casus belli που έχει κηρύξει η τουρκική Εθνοσυνέλευση κατά της Ελλάδας και τονίζεται ότι το Ευρωκοινοβούλιο αναμένει από την τουρκική κυβέρνηση να παύσει τις συνεχιζόμενες παραβιάσεις του εναέριου χώρου της Ελλάδας και τις πτήσεις τουρκικών μαχητικών αεροσκαφών πάνω από ελληνικά νησιά.

Υπογραμμίζεται ότι η Σύμβαση των Ηνωμένων Εθνών για το Δίκαιο της Θάλασσας (που έχει υπογραφεί από την ΕΕ, τα 27 κράτη-μέλη και όλες τις άλλες υποψήφιες χώρες, και αποτελεί τμήμα του κοινοτικού κεκτημένου) δεν έχει υπογραφεί ακόμη από την τουρκική κυβέρνηση, την οποία καλεί να το πράξει αμέσως.

Οι ευρωβουλευτές ζητούν ακόμη από την Τουρκία να «διατηρήσει το διττό πολιτισμικό χαρακτήρα» της Ίμβρου και της Τενέδου, και να βελτιώσει την πρόσβαση της ελληνικής μειονότητας στην εκπαίδευση και την ιδιοκτησία.

Στο ψήφισμα σημειώνεται παράλληλα ότι η συνεχιζόμενη άρνηση της Τουρκίας, για πέμπτη συνεχή χρονιά, να εφαρμόσει το «Πρόσθετο Πρωτόκολλο», το οποίο απαιτεί από τη χώρα να ανοίξει τα αεροδρόμια και τα λιμάνια της στα αεροπλάνα και στα πλοία που ανήκουν στην Κυπριακή Δημοκρατία, είναι ένα γεγονός που εξακολουθεί να επηρεάζει την εξέλιξη των διαπραγματεύσεων.

Καλεί την τουρκική κυβέρνηση «να διευκολύνει τη δημιουργία κατάλληλου κλίματος για διαπραγματεύσεις αρχίζοντας αμέσως την απόσυρση των δυνάμεών της από την Κύπρο» και να εντείνει τη στήριξή της προς την Επιτροπή Αγνοουμένων στην Κύπρο, διευκολύνοντας την πρόσβασή της σε στρατιωτικές ζώνες και αρχεία. Η Ευρωβουλή ζητεί ακόμη από την Τουρκία και τις τουρκοκυπριακές αρχές να απέχουν από τη δημιουργία νέων οικισμών Τούρκων πολιτών στη νήσο.

Παροτρύνονται, μετ' επιτάσεως οι δύο κοινότητες στην Κύπρο να εργαστούν εντατικά, όπως ζήτησε ο Γενικός Γραμματέας των Ηνωμένων Εθνών Μπαν Γκι-μουν, για να κεφαλαιοποιήσουν την πρόοδο που έχει ήδη σημειωθεί στις διαπραγματεύσεις προκειμένου να επιτευχθεί βιώσιμη λύση, σύμφωνα με τα σχετικά ψηφίσματα του Συμβουλίου Ασφαλείας των Ηνωμένων Εθνών.

Αποσύρθηκε τροπολογία του ΕΛΚ για «προνομιακή σχέση»

Η διατύπωση και η ιδιαιτερότητα του κειμένου αποτέλεσαν αντικείμενο έντονων διαπραγματεύσεων μεταξύ των πολιτικών ομάδων του Ευρωκοινοβουλίου.

Κατά τη διάρκεια της ψηφοφορίας στην επιτροπή Εξωτερικών Υποθέσεων της Ευρωβουλής, η πολιτική ομάδα του Ευρωπαϊκού Λαϊκού Κόμματος συμφώνησε να αποσύρει μία τροπολογία με την οποία καλούσε τα θεσμικά όργανα της ΕΕ να «εξετάσουν τη δυνατότητα θέσπισης μίας προνομιακής εταιρικής σχέσης» με την Τουρκία ως εναλλακτική λύση αντί της πλήρους ένταξης στην ΕΕ.

Σε αντάλλαγμα, η επιτροπή απέφυγε οποιαδήποτε αναφορά στον «κοινό στόχο της πλήρους ένταξης της Τουρκίας στην ΕΕ», κάτι που θα επιθυμούσε η ομάδα των Σοσιαλιστών. Η επιτροπή Εξωτερικών Υποθέσεων επέλεξε να χρησιμοποιήσει αντ' αυτού την ίδια διατύπωση που χρησιμοποιήθηκε και το 2009, περιγράφοντας την έναρξη των ενταξιακών διαπραγματεύσεων με την Τουρκία το 2005 ως την «αφετηρία μιας μακράς και ανοιχτής διαδικασίας».

Κριτήρια της Κοπεγχάγης

Σχετικά με τα κριτήρια της Κοπεγχάγης που πρέπει να εκπληρώσει η Τουρκία προκειμένου να ολοκληρώσει την ενταξιακή της πορεία προς την ΕΕ, στο ψήφισμα του Ευρωκοινοβουλίου επισημαίνεται ότι:

* Η Τουρκία δεν έχει εφαρμόσει ακόμη, για πέμπτη συνεχή χρονιά, τις διατάξεις που απορρέουν από τη συμφωνία σύνδεσης ΕΚ-Τουρκίας και το πρόσθετο πρωτόκολλό της.

* Οι συνθήκες της τουρκικής Δικαιοσύνης δεν έχουν βελτιωθεί ακόμη επαρκώς, ώστε να διασφαλίζεται το δικαίωμα σε δίκαιη και έγκαιρη δίκη.

* Υπάρχει επιδείνωση της κατάστασης σε ό,τι αφορά την ελευθερία του Τύπου, με συχνές τις παρεμβάσεις λογοκρισίας και τις συλλήψεις δημοσιογράφων.

* Η κύρωση του προαιρετικού πρωτοκόλλου στη Σύμβαση των Ηνωμένων Εθνών κατά των βασανιστηρίων εκκρεμεί από το 2005 και παροτρύνεται το τουρκικό Κοινοβούλιο να το κυρώσει χωρίς περαιτέρω καθυστέρηση.

* Με βάση τον τουρκικό κώδικα ποινικής δικονομίας, από το Τουρκικό Ανώτατο Δικαστήριο η περίοδος προφυλάκισης παρατείνεται σε 10 έτη, γεγονός που αποτελεί κατάφωρη παραβίαση των σχετικών ευρωπαϊκών προτύπων.

* Αγνοούνται οι εκκλήσεις, που έχει διατυπώσει σε προηγούμενα ψηφίσματά του το Ευρωκοινοβούλιο, για μεταρρύθμιση του εκλογικού συστήματος, με μείωση του κατώτατου ορίου του 10%, ούτως ώστε να ενισχυθεί με αυτό τον τρόπο ο κομματικός πλουραλισμός και να αντικατοπτρίζεται καλύτερα ο πλουραλιστικός χαρακτήρας της τουρκικής κοινωνίας.

Οι ευρωβουλευτές εκφράζουν στο ψήφισμα που υιοθετήθηκε την ικανοποίηση τους για την έγκριση συνταγματικών τροποποιήσεων από την Τουρκία, αλλά υπογραμμίζουν την επιτακτική ανάγκη για «συνολική συνταγματική μεταρρύθμιση», η οποία θα μετατρέψει την Τουρκία σε μια πραγματικά πλουραλιστική δημοκρατία.

Χαιρέτισαν, ακόμη, την πρόσφατη οριστικοποίηση των διαπραγματεύσεων για τη σύναψη συμφωνίας ΕΕ-Τουρκίας για την επανεισδοχή και επισήμαναν ότι μόλις τεθεί σε εφαρμογή η συμφωνία, η Επιτροπή θα πρέπει να αρχίσει «διάλογο για τις θεωρήσεις με ιδιαίτερη προσοχή στους όρους εισόδου επιχειρηματιών και φοιτητών που ταξιδεύουν στην ΕΕ».

Μεταξύ των κυρίων προκλήσεων που απομένουν, οι ευρωβουλευτές υπογραμμίζουν την επιδείνωση της κατάστασης όσον αφορά την ελευθερία του Τύπου, συμπεριλαμβανομένης της αυξανόμενης αυτολογοκρισίας στα τουρκικά μέσα ενημέρωσης και στους διαδικτυακούς τόπους, την κατάσταση των γυναικών και την αύξηση του αριθμού των λεγόμενων «εγκλημάτων τιμής» και των καταναγκαστικών γάμων, καθώς και την έλλειψη προστασίας των θρησκευτικών μειονοτήτων.

Η πρόοδος που έχει συντελεστεί στο ζήτημα της νομικής προστασίας των μειονοτήτων αυτών, ώστε να μπορούν να κατέχουν ιδιοκτησίες, να λειτουργούν χώρους λατρείας ή να εκπαιδεύουν κληρικούς, είναι «μόνο περιορισμένη», υπογραμμίζει το Ευρωκοινοβούλιο.
ΤΟ ΒΗΜΑ online

Συνάντηση κ. Παπούλια με ΑΔΕΔΥ

thumb
Ο πρόεδρος της Δημοκρατίας, Κάρολος Παπούλιας, χαρακτήρισε για ακόμα μια φορά δύσκολες τις ημέρες που περνούν οι Έλληνες.
«Επειδή παρακολουθώ τα όσα γίνονται, βλέπω και τις δυσκολίες που έχετε εσείς, που είστε ένα δυναμικό κομμάτι μία εργαζόμενης τάξης.

» Εύχομαι να είναι τέτοιες οι συνθήκες που να υπάρξει εκ μέρους της κυβέρνησης κατανόηση για τα προβλήματα που θέτετε» υπογράμμισε απευθυνόμενος στο προεδρείο της ΑΔΕΔΥ και στον επικεφαλή Σπύρο Παπασπύρου.

Ο κ. Παπούλιας επισήμανε ότι η ΑΔΕΔΥ επιδεικνύει θέληση συμβιβασμού για ορισμένα πράγματα, και συμπλήρωσε πως «είστε όμως και ανυποχώρητοι σε ορισμένα, τα οποία πλέον δεν μπορούν να πάνε περισσότερο πίσω».
Από την πλευρά του, ο κ. Παπασπύρου εξέφρασε την ανησυχία του για τις οικονομικές εξελίξεις, γιατί «ήδη έχουν εξαντληθεί τα περιθώρια από την πλευρά των μισθωτών για νέες και δραματικές περικοπές στα εισοδήματα».

Τόνισε, επίσης, ότι «δεχόμαστε απίθανες επιθέσεις σε μια εποχή που θα έπρεπε να υπάρχουν κανόνες ή να δημιουργηθούν κανόνες εκεί που δεν υπήρχαν για τη Δημόσια Διοίκηση. Δεν πηγαίνουν τα πράγματα με τη σωφροσύνη που θα περίμενε κανείς την ώρα της κρίσης».
to pontiki

Ελληνικά ομόλογα: τραγωδία ή ευκαιρία για μείωση του χρέους; του Π. Παναγιώτου

Τα ελληνικά 10ετή ομόλογα λήξης στις 20 Ιουνίου του 2020, τα οποία είχαν εκδοθεί με επιτόκιο της τάξης του 6,25% πωλούνται στα 65,85 σεντ στο ευρώ την Τρίτη, ημέρα Βατερλό για την ελληνική αγορά ομολόγων. Το επιτόκιο των 10ετών εκτοξεύτηκε στο 12,82% με το spread έναντι των γερμανικών να αυξάνεται κατά 5,52% στις 956 μονάδες βάσης, ενώ τα επιτόκια των 3ετών ελληνικών ομολόγων πλησιάζουν το ευρωπαϊκό ιστορικό υψηλό τους με την τιμή τους να διαμορφώνεται στο 17,41%.
Η ελληνική κρίση βρίσκεται στο ζενίθ της και αυτό έχει κάνει τα ελληνικά 10ετή ομολόγα φθηνότερα από ποτέ, καθώς πωλούνται πλέον με ‘έκπτωση’ της τάξης του 35%. Μήπως, όμως, αυτό πέρα από το ότι είναι δηλωτικό της ελληνικής χρηματοπιστωτικής τραγωδίας είναι ενδεικτικό και μίας πιθανής ευκαιρίας για το πρώτο βήμα μείωσης του ελληνικού χρέους;

Σύμφωνα με τα μέχρι σήμερα γνωστά στοιχεία
η καγκελάριος Μέρκελ δεν έχει αποκλείσει το ενδεχόμενο να επιτραπεί στα κράτη με πρόβλημα χρέους να δανειστούν κεφάλαια από το Ευρωπαϊκό Ταμείο Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας (EFSF) ώστε να επαναγοράσουν κρατικά ομόλογα και μάλιστα πρόκειται για μία θέση την οποία η ίδια έχει στηρίξει βρίσκοντας αντίσταση από το εσωτερικό της χώρας της. Αυτό είναι εντελώς διαφορετικό από το να επιτραπεί στο EFSF να αγοράσει και να αποθηκεύσει το ίδιο τα ομόλογα των προβληματικών κρατών, αντικαθιστώντας ουσιαστικά την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα και μετατρεπόμενο σε μία ‘κακή τράπεζα’ με απόθεμα σε ‘τοξικά’ ομόλογα εκατοντάδων δις ευρώ, κάτι το οποίο με βάση τα μέχρι σήμερα γνωστά στοιχεία δεν επιθυμεί ούτε η Μέρκελ.
Η επαναγορά κρατικών ομολόγων από τα κράτη από τη μία εξυπηρετεί τα ίδια καθώς τους δίνει τη δυνατότητα να μειώσουν πραγματικά το χρέος τους και από την άλλη ικανοποιεί ένα από τα βασικά σημεία της συνολικής πρότασης Μέρκελ που είναι η συμμετοχή των δανειστών στο κόστος της όποιας λύσης στην ευρωπαϊκή κρίση.

Προκειμένου, όμως, οι δανειστές να δεχτούν να πουλήσουν τα ομόλογα
που κατέχουν θα πρέπει η τιμή στην οποία αυτά θα τους ζητηθούν να είναι συμφέρουσα και κάτι τέτοιο ίσως να μπορεί για πρώτη φορά να επιτευχθεί. Αυτό, γιατί με την αποτίμηση των 10ετών ελληνικών ομολόγων περίπου στα 65 με 66 σεντ στο ευρώ, μία πρόταση για επαναγορά τους στα 75 σεντ στο ευρώ θα πρόσφερε ένα άμεσο κέρδος στους ‘εγκλωβισμένους’ κατόχους τους της τάξης των 9-10 σεντ και θα έδινε, ταυτόχρονα, στην Ελλάδα την ευκαιρία να επαναγοράσει ένα ποσοστό του χρέους της με έκπτωση της τάξης του 25%, κάτι που ουσιαστικά θα σήμαινε την αρχή της διαδικασίας μίας έμμεσης αναδιάρθρωσης του ελληνικού χρέους με τη συναίνεση των δανειστών της και τις ευλογίες και τη στήριξη της ΕΕ.
Το πιθανότερο είναι πως η Μέρκελ δε θα μπορέσει να κρατήσει στον απόλυτο βαθμό τη σκληρή στάση της στις διαπραγματεύσεις των δύο συναντήσεων των Ευρωπαίων ηγετών το Μάρτιο. Η Μέρκελ θα πάρει ό,τι έχει ζητήσει αλλά θα κληθεί να δώσει κάτι σε αντάλλαγμα και ένα σενάριο που δεν πρέπει να αποκλειστεί είναι να συμφωνήσει στην αύξηση των πόρων του EFSF - έστω και μέσω της οδού που συνεπάγεται την απώλεια της άριστης πιστοληπτικής του αξιολόγησης – και της αποδοχής της χρήσης του Ταμείου ως πηγή άντλησης κεφαλαίων για την επαναγορά κρατικού χρέους.
Μία τέτοια εξέλιξη θα απομάκρυνε μερικώς το ενδεχόμενο πτώχευσης και μαζί με αυτό την ανάγκη πληρωμής ασφαλίστρων στους κατόχους ομολόγων που θα μπορούσαν να φτάσουν σε ύψος τα 90 δις δολάρια. Ας μην ξεχνάμε πως ήταν η υποχρέωση καταβολής παρόμοιων ασφαλίστρων που απείλησε με κατάρρευση την AIG και αποτέλεσε ένα από τα χαρακτηριστικότερα γεγονότα της πρόσφατης διεθνούς χρηματιστηριακής κρίσης.

Στην περίπτωση άντλησης 100 δις ευρώ
για την επαναγορά ελληνικών κρατικών ομολόγων το ελληνικό χρέος θα μπορούσε να μειωθεί άμεσα κατά κατά 25 δις ευρώ, ποσό που αν και με μία πρώτη εκτίμηση φαίνεται πολύ μικρό και σε βάθος χρόνου μοιάζει πως δεν αλλάζει κάτι ιδιαίτερο στο δυσθεώρητο ύψος του χρέους, θα αποτελούσε το πρώτο βήμα μίας πραγματικής μείωσης του και θα άνοιγε το δρόμο για τις υπόλοιπες σχετικές διαπραγματεύσεις.
Δεδομένου ότι η ΕΚΤ κρατά περίπου 40 δις ελληνικού χρέους το οποίο θέλει να ‘ξεφορτωθεί’, η επόμενη μεγάλη διαπραγμάτευση θα ήταν τα χρήματα του EFSF να μη χρησιμοποιηθούν για την επαναγορά χρέους από την EKT αλλά κατευθείαν από τους ιδιώτες. Σε αυτήν περίπτωση η Ελλάδα θα μπορούσε να μειώσει το χρέος της κατά 25 δις και να διατηρήσει ‘αποθηκευμένο’ στην ΕΚΤ χρέος ύψους 40 δις ευρώ το οποίο θα μπορούσε να ανταλλαχθεί με ένα swap με ανταλλαγή παλιών με νέα ομόλογα. Η ΕΚΤ θα μπορούσε να κάνει έκπτωση της τάξης του 30% και με αυτόν τον τρόπο από τη μία θα μειωνόταν άμεσα το χρέος κατά επιπλέον 12 δις και από την άλλη θα μεταφερόταν χρέος ύψους 28 δις στο μέλλον, με ορίζοντα 20 ή 30 ετών και με ευνοϊκά επιτόκια.

Έτσι, με δύο δύσκολα αλλά εφικτά βήματα
η Ελλάδα θα μπορούσε να έχει μειώσει το χρέος της κατά 37 δις ευρώ και να έχει μεταφέρει στο 2031 χρέος ύψους 28 δις ευρώ με ευνοϊκά επιτόκια, ‘ελαφρύνοντας’ συνολικά τη σημερινή θέση της κατά 65 δις ευρώ πριν κλείσει το 2011. Το χρηματοπιστωτικό ‘κοκτέιλ’ θα έπρεπε σε τρίτη φάση να συμπληρωθεί με την επιμήκυνση της αποπληρωμής των ελληνικών δανείων από την ΕΕ κατά 20-30 έτη παρέχοντας επιπλέον ανάσα στην Ελλάδα της τάξης των 80 δις κάτι που αν συνοδευόταν και με μείωση των επιτοκίων θα ήταν, φυσικά, ακόμη πιο αποτελεσματικό.

Ακόμη και έτσι,
το ελληνικό πρόβλημα δε θα έχει λυθεί αλλά θα έχει μπει στο σωστό δρόμο αφού το χρέος επιτέλους θα μειώνεται αντί να αυξάνεται και παράλληλα η χρηματοπιστωτική πίεση στην Ελλάδα θα αποκλιμακώνεται αντί να συμβαίνει το αντίθετο. Τα βήματα αυτά μπορούν να έχουν λάβει χώρα μέσα στο 2011 και στο κλείσιμο του έτους η Ελλάδα να έχει για πρώτη φορά από την αρχή της κρίσης ελπίδες για ένα λιγότερο δυσβάσταχτο αύριο.
tvxs.gr

Κατά της αναδιάρθρωσης του χρέους η ΕΚΤ

ΣΚΑΙ.GR

Σαμαράς: «Δεν πουλάμε ελπίδα με τη νοοτροπία του λαϊκισμού»

Η ολέθρια εισφορά του Ζαν-Μαρί Λεπέν

Στις 20 Απριλίου το 2002 μια ολιγάριθμη παρέα ελλήνων φοιτητών ήταν μαζεμένη σε ένα σπίτι στο 13ο Διαμέρισμα του Παρισιού και ετοιμαζόταν να...