Η «γαλάζια» ΔΑΚΕ καλεί την κυβέρνηση να πει «όχι» στην Τρόικα

Να πει «όχι» στην τρόικα καλεί την κυβέρνηση η «γαλάζια» ορλαταξη των συνδικαλιστών ΔΑΚΕ. Με απόφαση της Εκτελεστικής Επιτροπής της ΔΑΚΕ Ιδιωτικού Τομέα επισημαίνεται ότι η κυβέρνηση πρέπει «να πει όχι στις παράλογες απαιτήσεις της Τρόικα που εντείνουν τα αδιέξοδα και επιδεινώνουν περαιτέρω τη ζωή των πολιτών μετατρέποντας την οικονομική κρίση σε ανθρωπιστική».
Διαβάστε ολόκληρη την ανακοίνωση
Αποφάσεις της Εκτελεστικής Επιτροπής της ΔΑΚΕ Ι.Τ. για τις νέες παράλογες απαιτήσεις της Τρόικα
Τα τελευταία 5 χρόνια, και στην κατεύθυνση των Δανειακών Συμβάσεων, οι Έλληνες πολίτες υποβάλλονται διαρκώς σε δυσβάσταχτες θυσίες εξαντλώντας κάθε όριο ανοχής και αντοχής τους.
Το εκρηκτικό μείγμα της ταυτόχρονης εφαρμογής πολιτικών ακραίας λιτότητας και εσωτερικής υποτίμησης οδήγησε, μεταξύ άλλων:
• στην πλήρη απορρύθμιση της αγοράς εργασίας με τις μεσοσταθμικές μειώσεις μισθών να ξεπερνούν το 25% δημιουργώντας τη “γενιά των 245€”,
• σε επαχθείς περικοπές στις κύριες και επικουρικές συντάξεις που αγγίζουν το 40%,
• σε εξοντωτική υπερφορολόγηση των μεσαίων και χαμηλών εισοδηματικών στρωμάτων με επίκεντρο τους συνεπείς φορολογούμενους,
• σε πρωτοφανή περιορισμό του κοινωνικού διαλόγου και σε βίαιη θεσμική αποδυνάμωση του καθεστώτος των Ελεύθερων Συλλογικών Διαπραγματεύσεων
διαμορφώνοντας ένα περιβάλλον παρατεταμένης κυκλικής ύφεσης (25%), πρωτοφανούς ανεργίας (27%) και ραγδαίας υποβάθμισης του επιπέδου διαβίωσης (50%) που θρυμματίζει τον κοινωνικό ιστό και στραγγαλίζει τη μικρομεσαία επιχειρηματικότητα.
Σήμερα, όταν καταγράφεται μια έστω και αναιμική επιστροφή στην ανάπτυξη, είναι τουλάχιστον εγκληματικό η Τρόικα να απαιτεί νέα υφεσιακά και διαλυτικά μέτρα με τη “γνωστή συνταγή” της δήθεν ανακάλυψης δημοσιονομικού κενού τζογάροντας ως συνήθως σε παγίδες “χρεοκοπίας”.
Οι Δανειστές επιχειρούν για μια ακόμη φορά να φορτώσουν εκβιαστικά στις πλάτες του ελληνικού λαού την αποτυχία του Προγράμματος εθελοτυφλώντας σκόπιμα μπροστά στην επιτακτική ανάγκη ύπαρξης ισοδύναμων μέτρων ανακούφισης της κοινωνίας και στήριξης της πραγματικής οικονομίας.
Ταυτόχρονα, η αδιάλλακτη στάση τους με την προκλητική εμμονή στη νομοθέτηση των νέων ειδεχθών παραλογισμών τους επιδεινώνει σκόπιμα το κοινωνικοοικονομικό κλίμα της Ελλάδας και κατ’επέκταση υπονομεύει τη διαπραγματευτική της θέση ενόψει της όποιας προσπάθειας διευθέτησης του χρέους και εξόδου από τη “μέγγενη” των Μνημονίων.
Γιατί, πώς αλλιώς εκτός από τυφλή τιμωρητική αναλγησία μπορούν να θεωρηθούν οι απαιτήσεις με περιεχόμενο:
• Εκτεταμένες οριζόντιες μειώσεις συντάξεων και αυξήσεις ορίων ηλικίας όταν ήδη το Συμβούλιο της Ευρώπης έχει καταδικάσει τις περικοπές στο Δημόσιο Συνταξιοδοτικό Σύστημα της Ελλάδος. Οι προτεινόμενες ως διαρθρωτικές αλλαγές του Ασφαλιστικού Συστήματος θα επιφέρουν με βεβαιότητα την οριστική του αποδόμηση.
• Αντιδραστικές παρεμβάσεις απαξίωσης του Συνδικαλιστικού Κινήματος που μάλιστα συνδέονται ετσιθελικά και αυθαίρετα με τη χρηματοδότηση της χώρας όταν αφενός ο νόμος 1264/82 έχει κριθεί από τη Διεθνή Οργάνωση Εργασίας ως απόλυτα δημοκρατικός και συμβατός με τα αντίστοιχα ευρωπαϊκά πρότυπα, και αφετέρου η ισχύς του δεν προκαλεί ουδεμία δημοσιονομική επιβάρυνση.
• Απαίτηση για αύξηση του χαμηλού ΦΠΑ που παραπέμπει πλέον σε “φορολογικό κανιβαλισμό” όταν υπήρξε θετικό πρόσημο από την αποκλιμάκωση του ΦΠΑ στην εστίαση.
Είναι ξεκάθαρο ότι ενδεχόμενη υιοθέτηση τέτοιων μέτρων όχι μόνο δεν θα συμβάλλει στη δημοσιονομική αποκατάσταση της Πατρίδας μας, αντίθετα θα την απομακρύνει ανεπιστρεπτί από την ευρωπαϊκή κανονικότητα διευρύνοντας υπέρμετρα το αδιέξοδο “χάσμα” ανάμεσα στις επιβαλλόμενες πολιτικές και στις ζωτικές κοινωνικές και οικονομικές ανάγκες.
Σε αυτό το πλαίσιο, στις 21/11/2014 συγκλήθηκε η Εκτελεστική Επιτροπή της ΔΑΚΕ Ι.Τ. όπου και επανεπιβεβαιώθηκαν ομόφωνα οι προγραμματικές θέσεις της Παράταξής μας για τα κρίσιμα ζητήματα του Ασφαλιστικού Συστήματος, του Συνδικαλιστικού Νόμου και της ενίσχυσης της ανταγωνιστικότητας της ελληνικής οικονομίας, οι οποίες και παραθέτονται συνοπτικά.
Ι. Ασφαλιστικό Σύστημα
Η εκτόξευση της ανεργίας, οι μειώσεις των μισθών και η ελαστικοποίηση των εργασιακών σχέσεων που συνεπάγονται μειωμένες εισφορές, καθώς και η μη εξαίρεση των αποθεματικών των Ταμείων από το PSI υπονομεύουν τη βιωσιμότητα και επάρκεια του Ασφαλιστικού Συστήματος.
• Η “επίλυση” της ασφαλιστικής εξίσωσης είναι ζήτημα πόρων και όχι περικοπών.
• Αυξήσεις ορίων ηλικίας και μειώσεις συντάξεων δεν μπορεί να γίνουν ανεκτές και αποδεκτές.
• Η Τριμερής χρηματοδότηση του Ασφαλιστικού Συστήματος είναι αδιαπραγμάτευτη.
• Η κάλυψη της απώλειας των διαφυγόντων εισφορών πρέπει να πραγματοποιηθεί συνδυαστικά ή διαζευκτικά με:
α) Τιτλοποίηση των ενεργειακών κοιτασμάτων,
β) Παραχώρηση εκμετάλλευσης ακινήτων του Δημοσίου,
γ) Πάταξη της εισφοροδιαφυγής και εισφοροαποφυγής, η διόγκωση της οποίας τροφοδοτείται από την απορρύθμιση της αγοράς εργασίας με i) εντατικοποίηση των ελέγχων για την καταπολέμηση της μαύρης εργασίας και ii) ολοκληρωμένο και λειτουργικά αναβαθμισμένο μηχανογραφικό σύστημα παρακολούθησης της ροής καταβολής των εισφορών σε επίπεδο επιχείρησης,
δ) Διασύνδεση της κρατικής χρηματοδότησης με την απόδοση πόρων από τη συλλογή ΦΠΑ (π.χ. 4 μονάδες). Η διασύνδεση αυτή δύναται να δημιουργήσει μια ισχυρή φορολογική και ασφαλιστική συνείδηση με ιδιαίτερα θετικό δημοσιονομικό αποτέλεσμα.
• Προοδευτική θεσμοθέτηση αντικινήτρων παραμονής στην εργασία με δεδομένη και την υψηλότατη ανεργία και τουλάχιστον μη θεσμοθέτηση αντικινήτρων συνταξιοδότησης.
• Όχι στη ρήτρα μηδενικού ελλείμματος και στις αμφιβόλου αξιοπιστίας ή πλασματικές αναλογιστικές μελέτες που διενεργούνται την τελευταία τριετία.
ΙΙ. Συνδικαλιστικό Κίνημα
Ο νόμος 1264/82 εγγυάται με το βέλτιστο δυνατό τρόπο τον δημοκρατικό χαρακτήρα, την ανεξαρτησία και την απρόσκοπτη λειτουργία του οργανωμένου Συνδικαλιστικού Κινήματος προς όφελος του κόσμου της μισθωτής εργασίας. Σε αυτό το πλαίσιο δεν μπορεί να γίνει δεκτή καμία αλλαγή που αφορά:
• στην χρηματοδότηση των Συνδικάτων,
• στην κατάργηση ή περικοπή συνδικαλιστικών ελευθερίων,
• στην αλλαγή του τρόπου κήρυξης των απεργιών,
• στην ανάσυρση του πτώματος του lock out (ανταπεργία εργοδοτών).
Παράλληλα, μετά την εξαιρετικά αρνητική αποτίμηση της κατάργησης των ΟΕΚ και ΟΕΕ για την κοινωνία και την πραγματική οικονομία προτείνεται η επανασύσταση και λειτουργία τους στη βάση των εισφορών των εργαζομένων.
Η ΔΑΚΕ Ι.Τ. διαχρονικά στηρίζει και καταβάλλει κάθε προσπάθεια για την αναδιοργάνωση των Συνδικάτων, η οποία είναι ένα αποκλειστικά και μόνο εσωτερικό ζήτημα του Συνδικαλιστικού Κινήματος. Κατά αυτόν τον τρόπο δεν θα επιτρέψουμε κανενός είδους εξωτερική παρέμβαση ενώ θα πρέπει τουλάχιστον να εξηγηθούν ποιοι είναι οι λόγοι που ωθούν Τρόικα και Κυβέρνηση να υπαγορεύουν αλλαγές στο Συνδικαλιστικό Νόμο όταν αυτός σε καμία περίπτωση δεν σχετίζεται με τη δημοσιονομική ισορροπία της χώρας.
ΙΙΙ. Ανταγωνιστικότητα
Η ανταγωνιστικότητα της ελληνικής οικονομίας δεν μπορεί να ταυτίζεται αδιέξοδα και μονομερώς με τη συρρίκνωση του εργασιακού κόστους και την αποδόμηση του εργατικού δικαίου, ούτε φυσικά με τη θεσμοθέτηση βασικών μισθών 2 ταχυτήτων, μια διάκριση που απαιτείται να καταργηθεί άμεσα.
Αντίθετα, η ανταγωνιστικότητα επιβάλλεται να αναζητηθεί μέσα από:
• την αύξηση της παραγωγικότητας,
• την απαρέγκλιτη τήρηση των κανόνων υγείας και ασφάλειας,
• τη σταθερότητα και ελκυστικότητα του φορολογικού καθεστώτος,
• την επένδυση στην έρευνα και την καινοτομία,
• την απομείωση του ενεργειακού κόστους για τις επιχειρήσεις,
• τη χρηματοδότηση των επιχειρήσεων και τη μείωση του κόστους δανεισμού,
• την αναβάθμιση και τον εκσυγχρονισμό του παραγωγικού ιστού,
• την ενθάρρυνση της εξωστρέφειας των επιχειρήσεων,
• την προσήλωση στην εξαγωγή ποιοτικών προϊόντων
ώστε να οδηγεί σε σταθερούς αναπτυξιακούς ρυθμούς με τη δημιουργία ποιοτικών θέσεων εργασίας, και όχι σε ασθενική ή ευάλωτη άεργη ανάπτυξη.
Η Ελλάδα είναι μια χώρα του στενού πυρήνα της Ευρωπαϊκής Ένωσης, είναι απαράδεκτο, λοιπόν, η ανταγωνιστικότητά της να διαμορφώνεται με όρους Ινδίας, Κίνας ή Μποτσουάνας. Απαιτείται μια ολοκληρωμένη και συνεκτική πολιτική εντός ΕΕ που αφενός θα περιφρουρεί το Ευρωπαϊκό Κοινωνικό Μοντέλο χωρίς εξαιρέσεις ή αστερίσκους και αφετέρου θα διαμορφώνει ένα ενιαίο ευρωπαϊκό πλαίσιο με:
• κοινούς όρους και κανόνες όπως ΦΠΑ, επιτόκια δανεισμού, ενεργειακό κόστος, βασικοί μισθοί και επιδόματα ανεργίας,
• ισόρροπο και βιώσιμο καταμερισμό της παραγωγικής δραστηριότητας, δηλαδή μια Κοινή Βιομηχανική Πολιτική κατά το πρότυπο της Κοινής Αγροτικής Πολιτικής.
Με βάση όλα τα παραπάνω καλούμε την κυβέρνηση να πει ΟΧΙ στις παράλογες απαιτήσεις της Τρόικα που εντείνουν τα αδιέξοδα και επιδεινώνουν περαιτέρω τη ζωή των πολιτών μετατρέποντας την οικονομική κρίση σε ανθρωπιστική.
http://www.iefimerida.gr/

Ελληνικό πρόγραμμα σωτηρίας για τη χώρα

Οι εντάσεις μέσα και έξω από τη χώρα μας πληθαίνουν και η συγκυβέρνηση καλείται να αντιμετωπίσει την επίσκεψη της τρόικας με δυναμική και αποφασιστικότητα.
Να μη κάνει βήμα πίσω από όσα έχει εξαγγείλει και να τρέξει γρήγορα το θέμα των ελαφρύνσεων των αδύναμων συμπολιτών μας. Τα καταστήματα κλείνουν, η ανεργία καλπάζει και οι τράπεζες απειλούν και προβαίνουν σε κατασχέσεις. Ο λαός μας είναι σε οριακή στιγμή και δε θα αντέξει την επιβολή νέων μέτρων και πιέσεων.
Οι δημοσκοπήσεις δείχνουν τις διαθέσεις του κόσμου που απαιτεί αλλαγή πολιτικής με ανθρώπινη διάσταση και φραγμό στις άγριες διαθέσεις των δανειστών μας.
Το κύριο ζήτημα είναι πώς να γίνει η Ελλάδα μια ευημερούσα οικονομία εντός του ευρώ, μετά από μια σκληρή οικονομική συρρίκνωση και στο πλαίσιο της πίεσης για περαιτέρω μεταρρυθμίσεις. Οι προοπτικές ανάπτυξης της χώρας θα καθορίσουν τελικά πόσο από το χρέος της Ελλάδας θα αποπληρωθεί. Ασφαλώς, οι Ευρωπαίοι φορείς χάραξης πολιτικής και το ΔΝΤ θα συνεχίσουν στον ίδιο δρόμο, και η Ελλάδα δεν είναι σε θέση να τους αναγκάσει να αλλάξουν πορεία.
Η κυβέρνηση δεν μπορεί να συμφωνήσει στις απαιτήσεις της τρόικας -σε μια αυστηρή μεταρρύθμιση του συνταξιοδοτικού συστήματος και στο να γίνουν μαζικές απολύσεις εργαζομένων, μεταξύ άλλων- ως αντάλλαγμα για την τελευταία δόση των 7,2 δισ. ευρώ. Επιπρόσθετα, η κυβέρνηση θα ήθελε να βγει εντελώς από το πρόγραμμα πριν από τις εκλογές, και να απορρίψει τα κεφάλαια του ΔΝΤ που έχουν σημειωθεί για το 2015 και το 2016, ένα σχέδιο που απορρίπτει η τρόικα. Τέλος, θα ήθελε να μειώσει το μέγεθος της παρεμβατικής εποπτείας και την εξωτερική παρέμβαση, παρά το ότι αποφασίσθηκε μια προληπτική πιστωτική γραμμή από τους Ευρωπαίους και από το ΔΝΤ, προτού να μπορεί να επιστρέψει με ασφάλεια στις αγορές, πιστωτικές γραμμές οι οποίες έρχονται με σημαντική εξωτερική εποπτεία.
Η Ε.Ε να προσπαθήσει να βρει μια μακροπρόθεσμη λύση για τα οικονομικά προβλήματα της Ελλάδας και το δημόσιο χρέος της, που να έχει ευρεία στήριξη σε όλο το πολιτικό φάσμα. Αυτό εξασφαλίζει την ανάληψη της ευθύνης από την Ελλάδα για περαιτέρω μεταρρυθμίσεις.
Η ευρωζώνη θα κέρδιζε από μια ρεαλιστική μακροπρόθεσμη ανάπτυξη για την Ελλάδα, που διασφαλίζει μια άνεση μεταρρυθμίσεων και οικονομικής ανάπτυξης. Μια τέτοια μακροπρόθεσμη λύση, παρά την απομείωση του ελληνικού χρέους, θα διασφάλιζε επίσης ότι το επίσημο χρέος της Ελλάδας θα αποπληρωνόταν όσο το δυνατό περισσότερο, και θα έδινε τέλος στην τρέχουσα παρωδία της επέκτασης και προσποίησης. Οι φορείς χάραξης πολιτικής της ευρωζώνης οφείλουν να αλλάξουν την τακτική για την Ελλάδα, διαφορετικά η ελληνική οικονομία θα παραμείνει στάσιμη και θα συνεχίσει να δυσκολεύεται εντός του ευρώ.
Το επόμενο διάστημα και μέχρι την εκλογή νέου Προέδρου της Δημοκρατίας τα κόμματα οφείλουν να παρουσιάσουν εναλλακτικό και αξιόπιστο πρόγραμμα εξόδου από τα μνημόνια. Η χώρα μας δεν έχει τη πολυτέλεια χρόνου για διαπραγματεύσεις και διαβουλεύσεις. Τα σχέδια μας πρέπει να είναι ρεαλιστικά και να αξιοποιούν όλα τα συγκριτικά μας πλεονεκτήματα. Πίστη στις δυνάμεις μας και ξεκάθαρο προσανατολισμό για μια ΕΛΛΑΔΑ ακηδεμόνευτη.

Ο Κων/νος Σ. Μαργαρίτης είναι δημοσιογράφος
http://www.voria.gr/

ΔΗΜΑΡ: Η διαπραγμάτευση με την τρόικα δεν μπορεί να ανοίξει νέο γύρο επώδυνων μέτρων

Κριτική στην κυβέρνηση ασκεί η Δημοκρατική Αριστερά σε ό,τι έχει να κάνει με τις πιέσεις που ασκεί η τρόικα για το ασφαλιστικό, αλλά και για τις διαπραγματεύσεις της κυβέρνησης με την τρόικα στο Παρίσι.
Πιο συγκεκριμένα, σε ανακοίνωση για το ασφαλιστικό και τις νέες πιέσεις της τρόικας, η ΔΗΜΑΡ αναφέρει πως «οι νέες απαιτήσεις της τρόικας για το ασφαλιστικό - όπως η αύξηση του ελάχιστου χρόνου ασφάλισης στις 6.000 ημέρες (20ετία) από τις 4.500 ημέρες (15ετία) ή η μείωση του συντελεστή υπολογισμού της σύνταξης από το 2% στο 1,7% για όσους συνταξιοδοτηθούν μετά το 2015 – θίγουν στον πυρήνα του το δικαίωμα των εργαζομένων για μια ανθρώπινη σύνταξη». Σύμφωνα με το κόμμα του κ. Κουβέλη, «το πρόσχημα του αναγκαίου εξορθολογισμού του συστήματος δεν μπορεί να δικαιολογήσει τον περιορισμό του δικαιώματος των πολιτών στην κοινωνική ασφάλιση. Οι απαιτήσεις της τρόικας προσβάλλουν το ευρωπαϊκό κεκτημένο στην ασφάλιση».
Σε άλλη ανακοίνωση σχετικά με τις διαπραγματεύσεις κυβέρνησης – τρόικας, η Δημοκρατική Αριστερά υποστηρίζει ότι «η διαπραγμάτευση με τους δανειστές δεν μπορεί και δεν πρέπει να ανοίξει ένα νέο γύρο επώδυνων μέτρων ούτε να καταλήξει σε δεσμεύσεις που θα κρατήσουν τη χώρα όμηρο των γνωστών υφεσιακών πολιτικών». Επίσης, τονίζει ότι «η εμμονή σε επιλογές που αποδιάρθρωσαν τις εργασιακές σχέσεις, εκτίναξαν στα ύψη την ανεργία και τραυμάτισαν ανεπανόρθωτα την κοινωνική συνοχή δεν αποτελεί λύση για την επόμενη μέρα».
http://www.eklogika.gr/

Νέο δράμα! Περικοπές σε κύριες και επικουρικές συντάξεις

Συντάξεις-φιλοδώρημα που μπορεί να φθάσουν έως και τα 200 ευρώ συνεπάγονται οι απαιτήσεις της τρόικας στο μέτωπο του Ασφαλιστικού, αν η κυβέρνηση υποχωρήσει πλήρως στις ασφυκτικές πιέσεις των δανειστών μας να εξοικονομηθούν 800.000.000 έως 1 δισ. ευρώ από το 2015 μέσω της ισόποσης μείωσης των συνταξιοδοτικών δαπανών. Σαν να μην έφθανε αυτό, οι τεχνοκράτες της τρόικας πιέζουν και για αύξηση των ορίων ηλικίας, ώστε το όριο των 67 ετών να ισχύει για όλους τους ασφαλισμένους, συμπεριλαμβανομένων των ειδικών κατηγοριών.

Οι πιστωτές μας υποστηρίζουν ότι η περικοπή της ήδη πετσοκομμένης συνταξιοδοτικής δαπάνης είναι αναγκαία για να καλυφθεί το δημοσιονομικό κενό, το οποίο οι ίδιοι προσδιορίζουν στα 2 δισ. ευρώ, ενώ η ελληνική πλευρά το υπολογίζει στα 300.000.000-400.000.000 ευρώ, σύμφωνα με χθεσινές δηλώσεις του πρώην υπουργού Εργασίας και στελέχους του ΠΑΣΟΚ Γιώργου Κουτρουμάνη. Οπως είπε ο κ. Κουτρουμάνης, η τρόικα προβάλλει τις εξής απαιτήσεις-σοκ αναφορικά με το ασφαλιστικό σύστημα:

• Μείωση του συντελεστή υπολογισμού της σύνταξης από το 2% σήμερα στο 1,7%-1,8% για όσους συνταξιοδοτηθούν μετά το 2015, με αποτέλεσμα τη δραστική μείωση των συντάξεων όσων αποχωρήσουν από την 1η Ιανουαρίου και εξής.

• Αύξηση των ελάχιστων απαιτούμενων ενσήμων για να λάβει κάποιος την κατώτατη σύνταξη από τα 4.500 στα 6.000 ένσημα. Αυτό σημαίνει ότι θα απαιτούνται τουλάχιστον 20 έτη ασφάλισης, από 15 σήμερα. Παράλληλα, εξετάζεται η αλλαγή στον υπολογισμό των κατώτατων συντάξεων με βάση ειδικούς συντελεστές ανάλογα με τις ημέρες ασφάλισης. Η αλλαγή αυτή θα έριχνε τις κατώτατες συντάξεις από τα 487 ευρώ σήμερα περίπου στα 300 ευρώ.

• Υπολογισμός της σύνταξης του ΙΚΑ με βάση τις αποδοχές των τελευταίων 10 ετών του εργασιακού βίου, και όχι των τελευταίων πέντε χρόνων, όπως ισχύει σήμερα. Κάτι τέτοιο θα προκαλούσε άμεσο κατρακύλισμα των συντάξεων, δεδομένου ότι από το 2010 και μετά οι αποδοχές των εργαζομένων «κουρεύτηκαν» κατά τουλάχιστον 20%.

Στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων κυβέρνησης - τρόικας βρίσκονται επίσης τα ακόλουθα ακανθώδη ζητήματα:
Αύξηση των ορίων ηλικίας και στις ειδικές κατηγορίες, ώστε να εξισωθούν με το γενικό όριο των 67 ετών.
Μείωση των εισοδηματικών κριτηρίων για τη χορήγηση του ΕΚΑΣ, ώστε η σχετική δαπάνη να περιοριστεί από τα 700.000.000 στα 500.000.000 ευρώ.
Κατάργηση επικουρικών ταμείων με απορρόφησή τους από το ΙΚΑ από το 2016. Εφόσον υλοποιηθεί, χιλιάδες ασφαλισμένοι με κατοχυρωμένα δικαιώματα λόγω της αναγνώρισης πλασματικών ετών ασφάλισης κινδυνεύουν να τα χάσουν.


Στον αέρα τα χρονοδιαγράμματα


Με απανωτά τηλεφωνήματα σε ξένους ηγέτες και στον πρόεδρο της Ευρωπαϊκής Επιτροπής Ζαν Κλοντ Γιούνκερ, καθώς και με συνεχείς συσκέψεις στο Μαξίμου επιχειρεί ο πρωθυπουργός να μεταφέρει τη διαπραγμάτευση με την τρόικα σε πολιτικό επίπεδο.
Ολα τα χρονοδιαγράμματα έχουν τιναχτεί στον αέρα και μοιάζει απίθανο να προλάβει η κυβέρνηση το «σίγουρο» -μέχρι πριν από λίγο καιρό- Eurogroup της 8ης Δεκεμβρίου.


Για τα επόμενα βήματα και την τροπή που θα λάβουν οι διαπραγματεύσεις είχε σύσκεψη εργασίας το απόγευμα του Σαββάτου στο Μέγαρο Μαξίμου ο πρωθυπουργός με τον υπουργό Οικονομικών Γκίκα Χαρδούβελη, τον αναπληρωτή υπουργό Χρήστο Σταϊκούρα και τον υφυπουργό Γιώργο Μαυραγάνη.
Σύμφωνα με πληροφορίες, η κυβέρνηση φαίνεται να εγκαταλείπει τη «χαλαρή» αντιμετώπιση μιας πιθανής παράτασης της συνολικής διαπραγμάτευσης και μετά την 1η Ιανουαρίου. Αυτός είναι και ο λόγος που η κυβερνητική εκπρόσωπος Σοφία Βούλτεψη εμφανίστηκε χθες να υποστηρίζει ότι στόχος της κυβέρνησης είναι να ολοκληρωθεί το σύνολο της συμφωνίας έως το τέλος του χρόνου.


Επόμενος στόχος πλέον είναι να συμφωνηθεί ακόμη και με τηλεδιάσκεψη ότι τρόικα θα επιστρέψει την ερχόμενη Κυριακή ή Δευτέρα (30 Νοεμβρίου ή 1η Δεκεμβρίου) στην Αθήνα, πιθανόν για μόλις μία ή δύο μέρες. Κατ' αυτό το σενάριο, θα φύγουν πριν ξεκινήσει η συζήτηση στη Βουλή του νέου Προϋπολογισμού, ώστε να ετοιμάσουν την έκθεση αξιολόγησης ή μια δήλωση προόδου έως τη Δευτέρα 8 Δεκεμβρίου που να δείχνει ότι είμαστε κοντά σε συμφωνία. Ετσι θα «ξεκλειδώσει» και η διαδικασία για τη συμφωνία για τη «νέα σχέση», ώστε να ανακοινωθεί στη Σύνοδο Κορυφής της 18ης Δεκεμβρίου.
http://www.dimokratianews.gr/

Βαριές κατηγορίες κατά Παπανδρέου

Βάζοντας ως στόχους την ολοκλήρωση της διαπραγμάτευσης, την εκλογή Προέδρου της Δημοκρατίας και την συγκρότηση της Δημοκρατικής Παράταξης, διαμηνύει τώρα με «άτυπη» ενημέρωση, ότι «κανείς δεν θα μετατρέψει το ΠΑΣΟΚ από εγγυητή σταθερότητας σε παράγοντα αστάθειας».
Στην Χαριλάου Τρικούπη, χαρακτηρίζουν τώρα «πλαστό» το δίλημμα μεταξύ ΠΑΣΟΚ και Δημοκρατικής Παράταξης, παραπέμποντας στις ευρωεκλογές και θυμίζουν ότι η απόφαση για ένα συνέδριο της Δημοκρατικής Παράταξης ελήφθη μετά από περίσκεψη τόσο στο Πολιτικό Συμβούλιο όσο και στην ΚΠΕ του κόμματος. Πετώντας την «σπόντα» ότι «όλοι κλήθηκαν να μετάσχουν στις συζητήσεις αυτές», αφήνουν να εννοηθεί ότι ήταν ο Γιώργος Παπανδρέου που δεν θέλησε να πάρει μέρος και προειδοποιούν ότι «δεν είναι δυνατόν να ανακυκλώνουμε συνεχώς αυτά τα ζητήματα και κυρίως κανείς δεν μπορεί να αμφισβητεί τον προσανατολισμό του ΠΑΣΟΚ που είναι ένας προσανατολισμός ευθύνης και σοβαρότητας».
Στην «αντεπίθεσή» τους, στο ΠΑΣΟΚ δεν λησμονούν να αναφερθούν στις «αθλιότητες», όπως περιγράφουν όσα έγιναν στο Ζάππειο την 1η Σεπτεμβρίου, όταν σε εκδήλωση με ομιλητή τον Γιώργο Παπανδρέου αποδοκιμάστηκε σφόδρα ο Ευάγγελος Βενιζέλος. Παρ’ όλα αυτά λένε, ο Ευάγγελος Βενιζέλος επιχειρεί κινήσεις ενότητας και ενώ σε αυτές ανταποκρίθηκε ο Κώστας Σημίτης, αφήνουν αιχμές κατά του Γιώργου Παπανδρέου για τη δική του στάση. «Δυστυχώς όμως, την ίδια εμπειρία είχαμε και στις ευρωεκλογές όπου ήταν προφανές ότι κάποιοι στήριξαν άλλα κόμματα ή αδρανοποιήθηκαν και περίμεναν την εκλογική καταστροφή του ΠΑΣΟΚ και της Παράταξης, αλλά αυτή δεν ήλθε», λένε οξύνοντας ιδιαίτερα τους τόνους, σε έναν «πόλεμο» που φαίνεται πως δεν θα τελειώσει «αναίμακτα», ερμηνεύοντας μάλιστα ως απόρροια αυτού του γεγονότος το ότι ορισμένες κινήσεις …αναβλήθηκαν για κάποιους μήνες.
Στέλνοντας το μήνυμα ότι «το ΠΑΣΟΚ δεν δέχεται μαθήματα Δημοκρατίας από κανέναν», προειδοποιούν ότι δεν θα αφήσουν κανέναν να διαταράξει το πλαίσιο μέσα στο οποίο κινείται η Παράταξη και κυρίως το πλαίσιο μέσα στο οποίο κινείται η χώρα. «Δεν θα παρακολουθήσουμε κανέναν στους προσωπικούς του σχεδιασμούς και στην έλλειψη αυτογνωσίας και ιστορικής μνήμης», λένε, οδηγώντας πια και από τη δική τους πλευρά τα πράγματα στην απόλυτη ρήξη.
Σημειώνοντας ότι «δεν υπάρχει χειρότερη επιλογή για τη χώρα την περίοδο αυτή από το να δημιουργείς προβλήματα αμφισβήτησης της οργανωτικής υπόστασης, της εκπροσώπησης και του πολιτικού προσανατολισμού του ΠΑΣΟΚ», στέλνουν το μήνυμα ότι «δεν μπορεί να εκμηδενίζεται και να ευτελίζεται και δεν μπορεί το ΠΑΣΟΚ, αντί να εμφανίζεται τώρα ως το κόμμα και η ομάδα ανθρώπων που έχουν στην πραγματικότητα το βάρος της παρακολούθησης των ισορροπιών της διαπραγμάτευσης και του στρατηγικού προσανατολισμού της διαπραγμάτευσης, να εμφανίζεται και πάλι ως μια μίζερη, εσωστρεφής ομάδα ανθρώπων που ασχολείται με τα εσωτερικά προβλήματα και με το παρελθόν». Κάτι τέτοιο, λένε, είναι βαρειά προσβολή όλου του κόσμου του ΠΑΣΟΚ και υποτίμηση της δουλειάς που κάνουν κυρίως οι βουλευτές μας.
http://www.matrix24.gr/

Ο κύκλος με τους 180

Οι πληροφορίες που κυκλοφορούν τις τελευταίες μέρες, για ενίσχυση των μετώπου των προθύμων να στηρίξουν τον κυβερνητικό υποψήφιο για ΠτΔ, δεν στηρίζονται σε μια αντικειμενική ανατροπή των πολιτικών δεδομένων. Οι δημοσκοπήσεις δείχνουν πάντα μεγάλο προβάδισμα του ΣΥΡΙΖΑ και υποχώρηση ΝΔ και ΠΑΣΟΚ, η διαπραγμάτευση με την Τρόικα εξελίσσεται άσχημα, το θέμα της απομείωσης του χρέους έχει πλήρως εγκαταλειφθεί και το Βερολίνο δεν κάνει κάποια κίνηση για να βοηθήσει τον πρωθυπουργό παρόλο που τόσα έχει επενδύσει στη σχέση του με την Α. Μέρκελ.Με βάση αυτά τα δεδομένα, δεν υπάρχει λογική εξήγηση για το τι είναι αυτό που, σύμφωνα με τις διαρροές, δημιουργεί δυναμική αύξησης των «ναι» για την προεδρική εκλογή. Από τη στιγμή που δεν εμφανίζεται κάποιο μείζον διακύβευμα που να δίνει επιχείρημα στους βουλευτές να υποστηρίξουν η παράταση ζωής της κυβέρνησης έχει μεγάλη σημασία για τη χώρα, δεν βγάζει νόημα με τα κλασικά εργαλεία ανάλυσης το γεγονός ότι ανεξάρτητοι βουλευτές και βουλευτές των ΑΝΕΛ πείθονται να συμβάλουν για να αποτραπούν οι κάλπες..

Βουλευτές με τους οποίους συνομίλησε το tvxs βεβαιώνουν ότι πράγματι το κλίμα στο κοινοβούλιο έχει αλλάξει και ότι από τις συζητήσεις στους διαδρόμους και στο καφενείο προκύπτει ότι πολλαπλασιάζονται αυτοί που είναι έτοιμοι να ψηφίσουν «ναι» αν... Υπάρχουν αρκετές εκδοχές για να συμπληρωθεί η πρόταση, αλλά το σημαντικότερο όλων είναι ότι γίνονται πράγματα για να βρεθούν οι 180 χωρίς να υπάρχουν θετικές εξελίξεις στο μέτωπο της διαπραγμάτευσης με την Τρόικα.

Το θέμα αυτό συζητείται και στον ΣΥΡΙΖΑ όπως προκύπτει από το μήνυμα που μετέδωσε η Κουμουνδούρου υπέρ του ανοίγματος και της διεύρυνσης των συμμαχιών χωρίς να γίνει η αξιωματική αντιπολίτευση «πλυντήριο». Η πρόταση για διαμόρφωση ενός κώδικα δεοντολογίας βουλευτών και στελεχών δημιουργεί τις προϋποθέσεις συνεργασίας με ανεξάρτητους βουλευτές που συμμερίζονται τις αρχές του ΣΥΡΙΖΑ.

Η προεδρική εκλογή αντιμετωπίζεται ως η μητέρα των μαχών και από τις δύο πλευρές. Η κυβέρνηση πιστεύει ότι αν διασφαλίσει τους 180 θα κερδίσει πολιτικό χρόνο, γιατί ο ΣΥΡΙΖΑ θα βρεθεί σε στρατηγικό αδιέξοδο. Φαίνεται, όμως, ότι η διασύνδεση της προεδρικής εκλογής με την διαπραγμάτευση με την Τρόικα είναι ορατή και από τους έξω που, όμως, δεν συμβάλλουν μέχρι στιγμής στην ευόδωση του κυβερνητικού σχεδιασμού.

http://tvxs.gr/

ΧΡΗΜΑΤΟΔΟΤΙΚΗ ΕΥΡΩΠΑΙΚΗ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ !!!!

Από την Κατερίνα Παπαφωτίκα

Στον κυριακάτικο τύπο διαβάσαμε με έκπληξη τις φερόμενες δηλώσεις του κ.Ντράγκι, ότι σε περίπτωση που υπάρξει διαπραγματευτικό κενό στις συνομιλίες με την Τρόϊκα, τότε δεν θα υπάρξει άλλη λύση απο το να σταματήσει την πιστωτική διευκόλυνση της χώρας (δηλαδή όχι άλλη αγορά ομολόγων) Μέχρι πότε όμως ; (μα μέχρι να συμμορφωθούμε φυσικά….)

«Ποιό διαπραγματευτικό κενό ;»

1. ΤΟ ΕΛΛΕΙΜΑ ΓΙΑ ΤΟ 2015 ΕΙΝΑΙ 3,6 ΔΙΣ ΚΑΙ ΟΧΙ ΚΑΤΙ ΕΚΑΤΟΜΜΥΡΙΑ..

Α. ΜΑ ΕΧΟΥΜΕ ΠΛΕΟΝΑΣΜΑ…..

Β. ΚΑΜΙΑ ΑΝΥΣΗΧΙΑ ΑΦΟΥ ΟΙ ΑΓΟΡΕΣ ΘΑ ΜΑΣ ΔΑΝΕΙΣΟΥΝ ΚΑΙ ΘΑ ΠΑΡΕΤΕ ΤΑ ΧΡΗΜΑΤΑ ΣΑΣ…

2. ΡΥΘΜΙΣΤΕ ΤΟ ΣΥΝΤΑΞΙΟΔΟΤΙΚΟ- ΔΗΛΑΔΗ ΤΑ ΑΣΦΑΛΙΣΤΙΚΑ ΤΑΜΕΙΑ (ΚΟΨΤΕ ΚΑΙ ΑΛΛΟ ΣΥΝΤΑΞΕΙΣ, ΜΕΙΩΣΤΕ ΜΙΣΘΟΥΣ, ΑΥΞΗΣΤΕ ΤΗΝ ΑΝΕΡΓΙΑ, ΜΕΙΩΣΤΕ ΤΗΝ ΚΑΤΑΝΑΛΩΣΗ ).

Α. ΜΑ ΕΧΟΥΜΕ ΑΝΑΠΤΥΞΗ.

Β. Η ΧΩΡΑ ΒΓΑΙΝΕΙ ΑΠΟ ΤΗΝ ΚΡΙΣΗ ΚΑΙ ΒΛΕΠΕΙ ΜΠΡΟΣΤΑ ΣΕ ΜΕΓΑΛΕΣ ΕΠΕΝΔΥΣΕΙΣ ΠΟΥ ΕΡΧΟΝΤΑΙ.

Γ. ΟΙ ΤΡΑΠΕΖΕΣ ΠΕΡΑΣΑΝ ΤΟ ΣΚΟΠΕΛΟ ΤΩΝ TEST KAI ΠΛΕΟΝ ΜΠΟΡΟΥΝ ΝΑ ΧΡΗΜΑΤΟΔΟΤΗΣΟΥΝ ΑΝΕΤΑ ΤΗΝ ΕΣΩΤΕΡΙΚΗ ΚΑΙ ΕΞΩΤΕΡΙΚΗ ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ(ΒΑΛΚΑΝΙΑ)

3. ΑΠΟΛΥΣΕΙΣ ΕΔΩ ΚΑΙ ΤΩΡΑ(ΤΟ ΥΠΟΣΧΕΘΗΚΑΤΕ..)

Α. Μααα  ΕΠΕΡΧΟΜΕΝΕΣ ΕΚΛΟΓΕΣ-ΑΣΤΑΘΕΙΑ-ΑΒΕΒΑΙΟΤΗΤΑ-ΚΟΙΝΩΝΙΚΕΣ ΑΝΑΤΑΡΑΧΕΣ..

Γενικά, παρατηρούμε οτι κάτι δεν πάει όπως πρέπει πάλι,αφού :

1. Οι τράπεζες = υγιείς
2. Δεν χρειάζονται άλλες αυξήσεις Μετοχικού κεφαλαίου
3. Η χώρα καταγράφει πλεόνασμα (και συμφώνησαν..)
4. Η χώρα είναι έτοιμη να βγεί στις αγορές χωρις μνημόνια, άρα αυξήθηκε η εμπιστοσύνη
5. Η πιστοληπτικη αξιολόγηση της χώρας στο Β (FITCH)
6. Η κυβέρνηση απολαμβάνει της εμπιστοσύνης της MERKELκαι άλλων, για το ουσιώδες αποτέλεσμα που έχουν καταγράψει έως σήμερα

«Τότε ; που είναι το πρόβλημα και έχουμε τόσο ριζικές και τελεσίδικες δηλώσεις;;;»

Μάλλον, κάποιοι θεωρούν οτι όλες αυτές οι επιτυχίες δεν αντικατοπροπίζουν την πραγματικότητα….

Για να δούμε όμως τους δείκτες του  ελληνικού χρηματιστηρίου, δηλαδή πως αντιδρασανε επενδυτές σε αυτά τα νέα…Ααααα  κλείσιμο  στις 995 μονάδες, κέρδη 3,67%,κοντα στο να σπάσει το φράγμα των 1000 μονάδων,  οδείκτης υψηλής κεφαλαιοποίησης σημείωσε άνοδο σε ποσοστό 4,07%, ενώ ο δείκτης της μεσαίας κεφαλαιοποίησης ενισχύθηκε σε ποσοστό 2,88%.(για να δούμε και την Δευτέρα όμως …)

Μα όλοι κάνουν λάθος…Μόνο ο κ.Ντράγκι, ηΤρόικα, το ΔΝΤ βλέπουν την αλήθεια….

Ίσως η άμεση και επιτακτικη εξαθλίωση του συνόλου, θα αυξήσει  τον ρυθμό παραγωγής και την ανταγωνιστικότητα της οικονομίας για μια πιο γρήγορη επιστροφή στην οικονομικη ευημερία(είδες αμα έχεις phd και έχεις διετελέσει στέλεχος  της goldman sh. Βλέπεις το δάσος και όχι το δέντρο…)

 Για να βρεις ποιος σε εξουσιάζει, απλώς σκέψου ποιος είναι αυτός που δεν επιτρέπεται να κριτικάρεις.(Βολταίρος, 1694-1778)

ΣΚΕΦΤΕΙΤΕ ΤΟ……ΓΙΑΤΙ Η ΓΝΩΣΗ ΕΙΝΑΙ ΔΥΝΑΜΗ

eleutheriellada.wordpress.com

Συντάσσεται με τον ΣΥΡΙΖΑ η Θ. Τζάκρη

Συνάντηση με την Θεοδώρα Τζάκρη είχε το απόγευμα ο Αλέξης Τσίπρας στη Βουλή, ύστερα από αίτημα της ανεξάρτητης βουλευτή. Σύμφωνα με πληροφορίες στη συνάντηση διαπιστώθηκε από κοινού η ανάγκη για εκλογή ΠτΔ και εκλογές, και εκτιμήθηκε η προοπτική για τη συνεργασία της Θεοδώρας Τζάκρη με τον ΣΥΡΙΖΑ.

Μετά τη συνάντηση η βουλευτής εξέδωσε ανακοίνωση όπου δηλώνει ότι συντάσσεται "ανεπιφύλακτα" υπέρ της ανατροπής που επιδιώκει η αξιωματική αντιπολίτευση και τάσσεται υπέρ της άμεσης προσφυγής στις κάλπες "καθώς η παρούσα Βουλή δεν μπορεί να εκλέξει Πρόεδρο της Δημοκρατίας και η παρούσα Κυβέρνηση δεν μπορεί να δώσει λύση στα αδιέξοδα της χώρας".

Ολόκληρη η ανακοίνωση της Θ. Τζάκρη:

«Η ελληνική κοινωνία βρίσκεται σήμερα ενώπιον ενός κοινωνικού, οικονομικού και πολιτικού αδιεξόδου, το οποίο κάθε μέρα που περνάει επιδεινώνεται όλο και περισσότερο. Είναι υποχρέωση κάθε προοδευτικού βουλευτή να συμβάλει με τις δυνάμεις του στην άρση αυτού του αδιεξόδου. Στην συνάντησή μου με τον Πρόεδρο του ΣΥΡΙΖΑ κ. Αλέξη Τσίπρα συντάχτηκα ανεπιφύλακτα υπέρ της ανατροπής σε όλα τα επίπεδα που επιδιώκει σήμερα η αξιωματική αντιπολίτευση. Γι' αυτό τάσσομαι υπέρ της άμεσης προσφυγής στις κάλπες με σκοπό την δημιουργία μιας νέας, ισχυρής, προοδευτικής κυβέρνησης, καθώς η παρούσα Βουλή δεν μπορεί να εκλέξει Πρόεδρο της Δημοκρατίας και η παρούσα Κυβέρνηση δεν μπορεί να δώσει λύση στα αδιέξοδα της χώρας. Θεωρώ λοιπόν πατριωτικό καθήκον μου την ενίσχυση του προοδευτικού χώρου με σκοπό μια ευρεία, πλειοψηφική και αυτοδύναμη νίκη».

http://www.topontiki.gr/

Μα δεν «λαδώθηκαν» άλλοι πολιτικοί;

Μετά τις αποκαλύψεις για τον Καρατζαφέρη, το «Βήμα» προαναγγέλλει νέες αποκαλύψεις για πληρωμές σε άλλον εν ενεργεία πολιτικό. Επειδή δεν έχω δει τίποτα, δεν θα σας μεταφέρω πληροφορίες που δεν διασταυρώνονται με χαρτιά.
Θα σας μεταφέρω μία ιστορία που έχω διασταυρώσει. Το 2007, γαλλική εταιρία έστειλε στην Ελλάδα πρώην στέλεχος των γαλλικών υπηρεσιών, που εργαζόταν για λογαριασμό της, για να ελέγξει αν αντιπρόσωπός της, που είχε συνεταιριστεί με Ρώσους, προέβαινε σε πράξεις που συνιστούσαν απιστία εις βάρος των γαλλικών συμφερόντων.
Ο έλεγχος δεν έδειξε κάτι. Όμως ο εν λόγω αντιπρόσωπος ελέγχεται τώρα από τις δικαστικές αρχές για πληρωμή ενός ποσού σε κοινοβουλευτικό παράγοντα της εποχής, με βαρύνουσα άποψη για τις αμυντικές προμήθειες. Αυτός ο αντιπρόσωπος εμφανίζεται να διατηρεί καλές σχέσεις με δεκάδες εκπροσώπους του έθνους. Γιατί, όμως, για παράδειγμα, έρχεται σε δύσκολη θέση ο Γ. Καρατζαφέρης και όχι κάποιοι άλλοι;
Βέβαια οι δικαστικές αρχές θα πουν ότι για τον Καρατζαφέρη έλαβαν επιστολές. Θυμίζω ότι προς το παρόν, η έρευνα για τα εξοπλιστικά αφορά δύο πρώην υπουργούς του ΠΑΣΟΚ, έναν γενικό γραμματέα εξοπλισμών (Σμπώκος), τον αναπληρωτή του και τον Γ. Καρατζαφέρη. Άλλα πολιτικά πρόσωπα δεν εμπλέκονται. Προς το παρόν. Επίσης κανένα από αυτά τα πρόσωπα, για τα οποία ακούσαμε μέχρι στιγμής, δεν προέρχεται από τη Νέα Δημοκρατία. Μα τι γίνεται; Ούτε και στην υπόθεση της Siemens ακούσαμε κάτι χειροπιαστό για πρόσωπα από τη Νέα Δημοκρατία.
Ρώτησα για το θέμα έναν δικαστικό, που είναι πλέον συνταξιούχος. «Ξέρετε, δεν θέλαμε να συγκαλύψουμε κάτι, απλώς ανησυχούσαμε για την σταθερότητα του πολιτικού συστήματος...». Μα είναι δουλειά των δικαστών αυτή;
http://www.protagon.gr/

Πέντε καυτά ερωτήματα που διαμορφώνουν τις εξελίξεις στη χώρα

Γράφει ο Ceteris Paribus

Σε παιχνίδι υψηλού ρίσκου εξελίσσονται πλέον οι πολιτικές διεργασίες, με τους βασικούς συντελεστές να τεστάρουν και να τεστάρονται οριακά, όσον αφορά τόσο τις αντοχές τους όσο και τα πολιτικά τους σχέδια. Έχουμε πλέον εισέλθει στη «διακεκαυμένη ζώνη» των πολιτικών εξελίξεων, και η κατεύθυνση των εξελίξεων θα ξεκαθαρίσει στις επόμενες λίγες εβδομάδες και το αργότερο λίγες μέρες πριν την ψήφιση του προϋπολογισμού στη Βουλή. Καθώς οικονομικά και πολιτικά ζητήματα και ερωτήματα έχουν γίνει ένα «κουβάρι», αλληλοκαθοριζόμενα απολύτως, έχει σημασία να εστιάσουμε σε 5 από αυτά, που είναι τα πιο καθοριστικά:

1. Ποιο είναι το βασικό κριτήριο για τις επιλογές των δανειστών;

Μετά το πρόσφατο «κραχ» στα ελληνικά ομόλογα και το ελληνικό χρηματιστήριο, οι δανειστές έχουν κορυφαία προτεραιότητα μια λύση που να είναι «πειστική» στις αγορές. Καθώς η ίδια η Ευρωζώνη είναι εξαιρετικά ευάλωτη και εξακολουθεί να παραμένει ο «μεγάλος ασθενής» του αναπτυγμένου καπιταλισμού, θέλει να μειώσει στο ελάχιστο τις πιθανότητες για μια ανεξέλεγκτη δοκιμασία της Ελλάδας από τις παγκόσμιες αγορές που θα μπορούσε να αποτελέσει επικίνδυνη «θρυαλλίδα» για ολόκληρη την Ευρωζώνη. Η επιλογή να «παίξουν» σκληρά την ελληνική κυβέρνηση σχετίζεται πρώτα απ’ όλα με αυτό: η τρόικα, ως εγγυήτρια του ελληνικού προγράμματος προσαρμογής, πρέπει να πείσει τις αγορές, υποχρεώνοντας την (όποια) ελληνική κυβέρνηση να δεχτεί μια «πειστική» ολοκλήρωση του δεύτερου προγράμματος και μια «πειστική» συνέχεια σε αυτό. Άρα, από την τρόικα θα πρέπει να αναμένεται επιμονή στη σκληρή γραμμή μέχρι τέλους: η επιλογή αυτή δεν έχει να κάνει καταρχήν με πολιτικά παιχνίδια αλλά με την ανανέωση της εγγύησης προς τις αγορές.
Έχει όμως να κάνει και με κάτι άλλο: στη συγκυρία που η Κομισιόν προσπαθεί να επαναφέρει στη δημοσιονομική τάξη τη Γαλλία και την Ιταλία, θα μπορούσε να χαθεί πανευρωπαϊκά ο έλεγχος της δημοσιονομικής πειθαρχίας αν η τρόικα έδειχνε έστω και ελάχιστα «ελαστική», αν έδινε έστω και την εντύπωση ότι επιτρέπει «χαλάρωση» στην Ελλάδα.
Αυτή είναι η κοινή βάση της «ενότητας» όλων των δανειστών απέναντι στην Ελλάδα.

2. Γιατί το ΔΝΤ παραμένει στο ελληνικό πρόγραμμα;

Για τον ίδιο λόγο, το ΔΝΤ θα παραμείνει στο ελληνικό πρόγραμμα. Διότι εξακολουθεί να είναι ο κατεξοχήν εγγυητής, ο πιο αξιόπιστος «επιβλέπων» του ελληνικού προγράμματος στα μάτια των αγορών. Αντίθετα, η Ευρωζώνη, ακόμη και η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα, δεν είναι το ίδιο αξιόπιστοι «εγγυητές», καθώς οι αγορές θεωρούν ότι εξακολουθούν να μην έχουν την πείρα και την τεχνοκρατική επάρκεια του ΔΝΤ, ενώ είναι και πιο επιρρεπείς σε πολιτικές πιέσεις και πολιτικούς σχεδιασμούς που παραβλέπουν τα θεμελιώδη οικονομικά δεδομένα. Μια τέτοια περίπτωση, όπου η Ευρωζώνη, σε αντίθεση με το ΔΝΤ, έχει την τάση να υποβαθμίσει ένα τέτοιο θεμελιώδες δεδομένο, είναι το ελληνικό κρατικό χρέος: οι αγορές -και το ΔΝΤ- δεν πείθονται ότι είναι διαχειρίσιμο, ενώ η Ευρωζώνη, στο πλαίσιο ενός προφανώς πολιτικού παιχνιδιού, εκτόξευσε την απειλή προς την ελληνική κυβέρνηση ότι «αν εσείς θεωρείτε το χρέος διαχειρίσιμο, τότε και εμείς δεν έχουμε υποχρέωση να προχωρήσουμε σε νέα αναδιάρθρωσή του»…

3. Τι θα γίνει με το ελληνικό κρατικό χρέος; Θα υπάρξει νέα αναδιάρθρωση;

Η νέα αναδιάρθρωση του ελληνικού χρέους είναι επί της ουσίας, δηλαδή από οικονομική άποψη, υποχρεωτική, διότι απλούστατα είναι μη διαχειρίσιμο! Από οικονομική άποψη, αυτή είναι μια θεμελιώδης επιλογή. Είναι όμως ταυτόχρονα και το «όριο» που ορίζει το πέρασμα από την οικονομική στην πολιτική σφαίρα: κανείς δεν θα δεχτεί να κάνει «δώρο» στην Ελλάδα μια νέα αναδιάρθρωση (ελάφρυνση) του ελληνικού χρέους για να παραβιάσει τους όρους μιας επιτήρησης «πειστικής» για τις αγορές αλλά και «ανεκτής» με όρους Ευρωζώνης. Έτσι, η αναδιάρθρωση του χρέους «πάει πακέτο» με την αποδοχή των (σκληρών) όρων για την ολοκλήρωση του παρόντος προγράμματος και τη συνέχειά του.

4. Θα υπάρξει νέο μνημόνιο ή παράταση του υπάρχοντος;

Από δω και πέρα, τα ερωτήματα και οι απαντήσεις είναι κατεξοχήν πολιτικά. Στις διαπραγματεύσεις με την κυβέρνηση, η τρόικα δεν κάνει πίσω σε τίποτε, έχοντας αφήσει στην κυβέρνηση δύο μόνο επιλογές: είτε παράταση του υπάρχοντος μνημονίου (αν δεν υπάρξει μια συμφωνία-«πακέτο» για το σύνολο της διαπραγμάτευσης μέχρι και τις παραμονές της ψήφισης του ελληνικού προϋπολογισμού, στην τελευταία «εργάσιμη» της Βουλής λίγο πριν τις γιορτές) είτε συμφωνία-«πακέτο» που θα κλείνει το υπάρχον πρόγραμμα και θα προβλέπει τη νέα μορφή συνέχισής του (soft μνημόνιο με άλλο όνομα και προληπτική πιστωτική γραμμή).
Για να απαντηθεί, λοιπόν, αυτό το ερώτημα, πρέπει να εκτιμήσουμε τι θα κάνει η κυβέρνηση. Ποιο απ’ τα δύο θα επιλέξει;
Είναι προφανές ότι θα ήταν αυτοκτονία να επιλέξει την παράσταση του μνημονίου: θα ήταν, από πολιτική -και όχι μόνο- άποψη, απολύτως καταστροφικό. Αυτό σημαίνει ότι είναι αναγκασμένη να επιλέξει το δεύτερο, σβήνοντας όλες τις «κόκκινες γραμμές» που έχει θέσει. Όμως, ύστερα τι θα έχει να «πουλήσει» από πολιτική άποψη για να ξεπεράσει το σκόπελο της προεδρικής εκλογής ή, αν δεν τα καταφέρει, να επιβιώσει πολιτικά στις εκλογές επιτυγχάνοντας μια «διαχειρίσιμη» ήττα; Βασικά, ένα και μόνο ένα: τη στήριξη της τρόικας για να ξεπεράσει το σκόπελο της προεδρικής εκλογής. Αν τα καταφέρει, θα πάρει και δεύτερο «δώρο»: την αναδιάρθρωση του ελληνικού κρατικού χρέους.
Το δυστύχημα για την κυβέρνηση είναι ότι η τρόικα δεν μπορεί να δώσει αναδιάρθρωση του χρέους πριν κριθεί η υπόθεση της προεδρικής εκλογής, για τον απλούστατο λόγο ότι δεν θέλει να ρισκάρει να κάνει στον ΣΥΡΙΖΑ ένα διπλό δώρο: και αναδιάρθρωση του χρέους και ένα πλαίσιο soft μνημονίου.
Αυτό εξηγεί τη δύσκολη θέση στην οποία έχει περιέλθει ο κ. Σαμαράς και η κυβέρνησή του: καλούνται να τα «δώσουν όλα» (δηλαδή να ξεχάσουν τις «κόκκινες γραμμές» και να αποδεχτούν νέα μέτρα) μέχρι και τα τέλη Δεκεμβρίου με μόνο άμεσο αντάλλαγμα το νέο, soft μνημόνιο και με υποσχέσεις, αλλά χωρίς χειροπιαστή συμφωνία, για τη νέα αναδιάρθρωση του χρέους.

Θα αναγκαστεί -θέλει δεν θέλει- να αγοράσει αυτό το σενάριο. Αν επιλέξει την «τρίτη οδό», δηλαδή να φτάσει την «ανταρσία» μέχρι τέλους, τότε θα ανατραπεί από το ίδιο το εγχώριο κατεστημένο – και ο κ. Χαρδούβελης θα παίξει σε αυτό κάποιο ρόλο…

5. Τι κρύβεται πίσω από την πίεση μερίδας του κατεστημένου, που βρίσκει πρόθυμους υποστηρικτές σε ΝΔ, ΠΑΣΟΚ και ΣΥΡΙΖΑ, για «εθνική συνεννόηση» Σαμαρά – Τσίπρα;

Εδώ ψηλαφούμε τα πολιτικά όρια της ΝΔ και του ΣΥΡΙΖΑ, αλλά και του ελληνικού πολιτικού συστήματος. Εξηγήσαμε πιο πάνω γιατί οι δανειστές δεν δίνουν «τίποτε». Αυτό το στοιχείο έχει από μόνο του «συγκρουσιακό» χαρακτήρα. Οδηγεί τα δύο μεγάλα κόμματα πέρα από τα όριά τους. Για τη ΝΔ καταστρέφει όλα της τα πλάνα: όχι μόνο το plan A αλλά και το plan B και το plan C… Αλλά και για τον ΣΥΡΙΖΑ τα πράγματα δεν είναι καλύτερα: θέλει εκλογές «εδώ και τώρα», αλλά αυτό σημαίνει ότι ο Σαμαράς δεν θα αντέξει τη «σκληρή αγάπη» των δανειστών, οπότε θα έρθει η σειρά του ΣΥΡΙΖΑ να παραλάβει ότι ένα soft «μεταμνημονιακό» πλαίσιο με αναδιαρθρωμένο το χρέος, αλλά όλες τις; καυτές «πατάτες» μαζεμένες…
Πώς θα μπορούσαν και η ΝΔ και ο ΣΥΡΙΖΑ να απαλλαγούν από τις… δεσμεύσεις τους; Οι πιέσεις για «εθνική συνεννόηση» Σαμαρά – Τσίπρα προσπαθούν να απαντήσουν σε αυτό ακριβώς το ερώτημα. Το σχέδιο που βρίσκεται από πίσω είναι: κυβέρνηση «ειδικού σκοπού» για την ολοκλήρωση της διαπραγμάτευσης και συμφωνία για εκλογές αμέσως μετά, ώστε η νέα κυβέρνηση να βρει το πλαίσιο δεδομένο, διαμορφωμένο.
Μια επανάληψη της κυβέρνησης Παπαδήμου, δηλαδή. Οι «πρόθυμοι» όλων των πλευρών έσπευσαν να πουν ένα καλό λόγο. Μόνο που τα θαύματα δεν επαναλαμβάνονται: ο Σαμαράς ξέρει τι σημαίνει μια τέτοια κυβέρνηση: ότι ο ίδιος παραγκωνίζεται. Ο Τσίπρας επίσης γνωρίζει: ότι θα αναγκαστεί να γίνει, όταν και εάν πάρει την κυβερνητική εξουσία, «ολίγον ή περισσότερο» μνημονιακός… Η άρνηση του Σαμαρά να αυτοκτονήσει πολιτικά, σώζει και τον κ. Τσίπρα από πιθανούς πειρασμούς που ενδεχομένως θα είχαν το ίδιο αποτέλεσμα: την πολιτική του αυτοκτονία.

Με αυτά τα δεδομένα, βαδίζουμε ολοταχώς προς το «παγόβουνο»! Και όπως έλεγε και ο πρώην τεχνικός της Εθνικής ποδοσφαίρου, κ. Σάντος, «όποιος φοβάται, παίρνει σκύλο»…

Υ.Γ. 1 Υπενθυμίζουμε πως ήμασταν οι μόνοι που, όταν όλοι αναμασούσαν προθύμως τις κυβερνητικές διαρροές περί αποχώρησης του ΔΝΤ, υποστηρίξαμε πως η αποχώρηση του ΔΝΤ δεν είναι απλό ζήτημα και θα εξαρτηθεί από οικονομικούς και γεωπολιτικούς υπολογισμούς διεθνούς και παγκόσμιας εμβέλειας… Οι εξελίξεις μας δικαιώνουν απόλυτα!

Υ.Γ. 2 Ο κ. Τσίπρας πρέπει να σκεφτεί πολύ τη γνωστή σκηνή από ταινία των Μόντι Πάιθονς: όταν οι γενναίοι ελευθερωτές του Μετώπου για την Απελευθέρωση της Παλαιστίνης φτάνουν στο σημείο που οι εσταυρωμένοι κρέμονται από τους σταυρούς και ενώ περιμένουν ανακουφισμένοι να τους απαλλάξουν από το μαρτύριό τους, τους βλέπουν κατάπληκτοι να βγάζουν τα σπαθιά και να αυτοκτονούν ένας ένας…

http://www.rizopoulospost.com/

CASUS BELLI Ή ΑΛΛΙΩΣ «ΣΤΟΥΣ ΠΟΣΟΥΣ ΔΟΛΟΦΟΝΗΜΕΝΟΥΣ ΕΛΛΗΝΕΣ ΕΙΝΑΙ ΚΗΡΥΞΗ ΠΟΛΕΜΟΥ»;

Προχθές ένας αποχτηνωμένος (υπάρχει κι άλλο είδος;;;) αλβανός άνοιξε πυρ κατά αθώων, τραυματίζοντας τουλάχιστον 11 (3 εκ των οποίων βαριά). Μεμονωμένο περιστατικό; Μόνο εθελοτυφλούντες ηλίθιοι θα το χαρακτήριζαν έτσι...

Οι φυλακές μας πνίγονται από το βάρος του 70% των κατάδικων που είναι αλλοδαποί, ενώ αν προσθέσουμε «ελληνοποιημένους» (στη συντριπτική τους πλειοψηφία παράνομα...) και γύφτους το ποσοστό πρέπει να αγγίζει το 90%. Το ίδιο πνίγεται το δικαστικό μας σύστημα που έχει καταντήσει αντικείμενο διεθνούς χλεύης. Άλλωστε, με τις διαρκείς «αποσυμφορήσεις» οι ποινές κατάντησαν «χάδι» για τους σκληρούς εγκληματίες, ενώ το περίπλοκο δικαστικό σύμπλεγμα, η επιλεκτική μη-τήρηση νόμων (π.χ. οι ήδη παράνομα παρόντες στη χώρα λαθροεισβολείς έπρεπε να φυλακίζονται με το παραμικρό αδίκημα, αφού δεν έχουν «πρότερο έντιμο βίο» ούτε δικαιούνται ανασταλτικού χαρακτήρα ποινής) και η περιρρέουσα διαφθορά επιτρέπει τηνατιμωρησία σε όσους εξ΄αυτών διαθέτουν αρκετά (δείτε σχετικά ΜΙΑ ΧΩΡΑ ΠΟΥ ΔΕΝ ΤΙΜΩΡΕΙ ΤΟΥΣ ΕΓΚΛΗΜΑΤΙΕΣ,

ΜΙΑ ΧΩΡΑ ΠΟΥ ΔΕΝ ΑΝΤΑΜΕΙΒΕΙ ΤΟΥΣ ΗΡΩΕΣ... στοhttp://plagiaskepsi.blogspot.gr/2012/06/greecenotpunishingcriminalsnotrewarding.html ).

Με ρυθμό σχεδόν ενός ανά δύο ημέρες, κάποιος Έλληνας θα δολοφονηθεί από αλλοδαπό. Εκατοντάδες άλλοι θα τραυματιστούν βαριά ή θα μείνουν ανάπηροι. Οι γυναίκες και οι κόρες μας βιάζονται καθημερινά βάσει και του ισλαμικού σχεδίου για τη «στείρωσή» τους δια του βιασμού, ενώ τώρα άρχισαν οι επιθέσεις στις μανάδες και στις γιαγιάδες μας (ειδικότητα των πακιστάνων...). Τα Ελληνόπουλα που δεν είναι αρκετά τυχερά ώστε να πάνε σε ιδιωτικά, πέφτουν συνεχώς θύματα bullying.

Η λεηλασία της Ελλάδος είναι πρωτοφανής. Σπίτια «σηκώνονται» εκ βάθρων. Ειδικά τα εξοχικά έχουν ρημαχθεί κατ’ επανάληψη κι έχω γνωστούς που αρνούνται να πάνε στα πατρικά τους γιατί ντρέπονται να μην έχουν μια κατσαρόλα. Κάγκελα, σωλήνες και οτιδήποτε μεταλλικό πέφτουν «θύματα» της ακόρεστης όρεξης των «τρωκτικών των μετάλλων» (δείτε σχετικά και ΤΙ ΘΑ ΣΥΜΒΕΙ ΟΤΑΝ ΤΕΛΕΙΩΣΟΥΝ ΤΑ ΣΚΟΥΠΙΔΙΑ;στο http://plagiaskepsi.blogspot.gr/2011/08/whengarbaggeends.html ). Το ίδιο και οι φτωχές υποδομές μας: αρχής γενομένης από τις ράγες των σιδηροδρόμων και τα καλώδια του ρεύματος και φτάνοντας μέχρι τους μετασχηματιστές και σημαντικά έργα όπως ο φωτισμός της Ακροκορίνθου και του Κάστρου Ιωαννίνων!!!

Ατομικές, εταιρικές και περιουσίες οργανισμών που αποκτήθηκαν με κόπους δεκαετιώνεξαφανίζονται. Από το κομπόδεμα μικροαστών που δεν έχουν την πολυτέλεια της θυρίδας μέχρι τα υλικά εργοστασίων και γραφείων σε συντηρητική κατάσχεση (άρα αφύλακτα) και από τις συλλογές μέχρι τους εξοπλισμούς κατασκηνώσεων όπως οι Πρόσκοποι και η Εκκλησία, τίποτα δε μένει απρόσβλητο από τους πλιατσικολόγους που αλωνίζουν ανενόχλητα.

Και η εξολόθρευση των Ελλήνων παίρνει κι άλλες, πιο ύπουλες και «υπόγειες», μορφές:

Η πλημμύρα ναρκωτικών (ιδιαίτερα χασίς) αποτελείωσε την, ήδη διαβρωμένη από την αριστερή θολοκουλτούρα των σάπιων εκπαιδευτικών, νεολαία μας σε δραματικό βαθμό.

Η κατάληψη θέσεων εργασίας επιτείνει τη δραματική ανεργία (αναλογιστείτε πόσες καμαριέρες, πόσοι γηροκόμοι, πόσοι οδηγοί ταξί κλπ., μένουν άνεργοι λόγω λαθροπλημμύρας) οδηγώντας στην υπογεννητικότητα και στην απελπισία. Χάρη δεστην, κατά συρροή πλέον, εθνοπροδοσία Σαμαρά καταλαμβάνουν θέσεις πλέον και στο Δημόσιο και δη στα Σώματα Ασφαλείας, τον κρισιμότερο τομέα!!! (δείτε π.χ. Η «ΑΠΡΟΘΥΜΙΑ» ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ ΝΑ ΔΟΥΛΕΨΟΥΝ, Η ΠΑΝΤΕΛΗΣ ΕΛΛΕΙΨΗ ΣΥΝΤΟΝΙΣΜΟΥ ΚΑΙ ΑΠΟΥΣΙΑ ΚΟΙΝΗΣ ΛΟΓΙΚΗΣ ΤΩΝ ΦΟΡΕΩΝ ΚΑΙ ΤΑ ΡΟΔΑΚΙΝΑ ΗΜΑΘΙΑΣ... στοhttp://plagiaskepsi.blogspot.gr/2012/05/greekswillingtowork.html ).

Η μετάδοση λοιμωδών νοσημάτων κατατρώει σαν σαράκι την υγεία μας. Το ίδιο και η εισβολή «ψευτοασφαλισμένων» όπως π.χ. τα αλβάνια που με λίγα ένσημα νοσηλεύουν όλη την οικογένεια και οι Βούλγαροι που συνταξιοδοτούνται εδώ... (δείτε π.χ. ΑΝΑΤΟΛΙΚΗ-ΒΑΛΚΑΝΙΚΗ-ΒΟΥΛΓΑΡΙΚΗ ΒΟΜΒΑ ΣΤΑ (ΗΔΗ ΣΑΘΡΑ) ΘΕΜΕΛΙΑ ΤΟΥ ΑΣΦΑΛΙΣΤΙΚΟΥ ΜΑΣ ΣΥΣΤΗΜΑΤΟΣ στοhttp://plagiaskepsi.blogspot.gr/2011/06/balkanbulgarianbombingreecessocialsecur.html ).

Κι ενώ όλα αυτά συμβαίνουν δεκαετίες τώρα, ακούω, προς μεγάλη μου κατάπληξη, από στόματα και ανθρώπων που σέβομαι κι εκτιμώ ως πατριώτες το παράλογο: «Μα δεν κηρύχθηκε πόλεμος... Τι να κάνουμε εμείς; Αν μας φωνάξει το Κράτος, τότε ναι...»!!!

Μα τι περιμένετε; Να σας στείλει το Εγκληματιστάν (δεν το εξωραϊζω ως αλβανία...) τον πρέσβη του για να αναφωνήσετε «alors c’est la guerre» (που σιγά μην το κάνουν οι πουλημένοι ραγιάδες πολιτικοί μας – τους είδαμε στα Ίμια και σε πλείστες όσες περιπτώσεις); Μα ακόμη κι αυτό έχει γίνει εμμέσως:

Κήρυξη πολέμου είναι όταν τα αλβάνια υψώνουν οπουδήποτε το σιχαμερό κωλόπανο που δείχνει δική τους τη μισή Ήπειρο (δεν τους φτάνει που κατέχουν καταχρηστικά επί έναν αιώνα τη Β.Ήπειρο κι εγκληματούν κατά των νομίμων κατοίκων της...) τη Δ.Μακεδονία και την Κέρκυρα. Κι όμως η Ελλάδα δεν ύψωσε ούτε ένα ψίθυρο διαμαρτυρίας, ούτε μια φωνή συμπαράστασης στους, επίσης θιγόμενους, αδελφούς Σέρβους. Πόσο ζηλεύω όμως το σθένος με το οποίο η, βαριά λαβωμένη από την αμερικάνικη προδοσία, Σερβία αντιδρά στις απαιτήσεις των χτηνάνθρωπων-αλβανών...

Κήρυξη πολέμου είναι όταν ο βοϊδάνθρωπος-Ελγαντούρ, αρχηγός της ισλαμικής αγέλης στην Ελλάδα, προσβάλει το θεσμό του Πρωθυπουργού της χώρας αποκαλώντας τον «ρατσιστή» και μας απειλεί ευθέως κι ευθαρσώς ότι θα επιτεθούν σε όποιον αντιδρά στη συνεχιζόμενη εισβολή...

Κήρυξη πολέμου είναι, εν τέλει, κάθε γέννηση εισβολέα στην Ελλάδα. Βλέπετε οι μορφές του πολέμου άλλαξαν και τώρα μας πολεμούν με τον «καρπό από τις μήτρες τους», όπως διατυμπανίζουν οι μουσουλμάνοι αρχηγοί αγέλης παγκοσμίως (μια ματιά στο διαδίκτυο θα σας αποκαλύψει άπειρες περιπτώσεις, από τον αιώνιο εχθρό-τουρκία και τον Οζάλ που είχε δηλώσει ότι «θα μας πνίξουν στους μουσουλμάνους» μέχρι τον γραφικό Καντάφι κλπ.)...

Κυρίες και κύριοι, δεν είμαι φιλοπόλεμος, ούτε καν επαγγελματίας του πολέμου. Πιστεύω όμως ακράδαντα στην «επανάληψη της ιστορίας ως φάρσας» και η παρούσα κατάσταση μου θυμίζει την πρώτη απόβαση των Μογγόλων στην Ιαπωνία επί Κουμπλάι Χαν: είχαν λοιπόν παραταχθεί οι δύο στρατοί και βγήκε ένας Ιάπωνας προμάχος να προκαλέσει έναν από την ορδή με τον παραδοσιακό, ευγενή και ηρωικό, τρόπο που καθόριζε το Μπούσιντο (η Οδός του Πολεμιστή). Αντ΄αυτού χύθηκε κατεπάνω του ένα λεφούσι και τον κατακρεούργησε, αφού τα μόγγολα αυτό τον τρόπο γνώριζαν!!!

Μην επαναλαμβάνουμε το ίδιο λάθος, ο πόλεμος ήδη μαίνεται εναντίον μας κι εμείς απλά εθελοτυφλούμε αγνοώντας τον! Πόσο ακόμη αίμα αδικοχαμένων Ελλήνων πρέπει να τρέξει για να το καταλάβουμε;;

http://plagiaskepsi.blogspot.gr/

Financial Times: «Προ των πυλών» της εξουσίας ο ΣΥΡΙΖΑ

Αν ζητάτε περισσότερες δημόσιες επενδύσεις και αναδιοργάνωση χρεών το μόνο κόμμα που ανταποκρίνεται είναι ο ΣΥΡΙΖΑ που προηγείται στις δημοσκοπήσεις και έχει πολλές πιθανότητες να πάρει την εξουσία στις επόμενες γενικές εκλογές, πιθανόν το 2015, αναφέρουν σε κύριο άρθρο τους οι Financial Times.
 
Όπως χαρακτηριστικά αναφέρει: 
 
«Μπορεί να μην θεωρείτε τον εαυτό σας υποστηρικτή της ριζοσπαστικής Aριστεράς, αν όμως ζούσατε στην ευρωζώνη το να υποστηρίζατε αυτές τις πολιτικές ίσως να ήταν η μοναδική επιλογή σας».
 
Τι συμβαίνει με τα κεντροαριστερά κόμματα της Ευρώπης, τους σοσιαλδημοκράτες και τους σοσιαλιστές;
 
Μήπως δεν υποστηρίζουν μία τέτοια ατζέντα;
 
Το κάνουν μόνο όταν είναι στην αντιπολίτευση, αλλά από τη στιγμή που αισθάνονται την ανάγκη να γίνει σεβαστή η κυβέρνησή τους, τότε καταλαβαίνουν σε ποια πλευρά πρέπει να κινηθούν.
 
Θυμόμαστε ακόμη ότι o Francois Hollande, πρόεδρος της Γαλλίας, δικαιολόγησε τη μετατόπιση της πολιτικής του όταν έγινε κυβέρνηση λέγοντας ότι η προσφορά δημιουργεί τη ζήτηση.
 
Από τα ριζοσπαστικά κόμματα που έχουν προκύψει πρόσφατα, ένα που αξίζει να εξετάσουμε είναι το Podemos.
 
Είναι ακόμα νέο, με μια ατζέντα στα σκαριά.
 
Από ό, τι έχω διαβάσει μέχρι τώρα, μπορεί να είναι εκείνο που συνδέει όλα τα αντίστοιχα που προηγήθηκαν στην ευρωζώνη και μπορεί να προσφέρει μια συνεκτική προσέγγιση για την οικονομική διαχείριση μετά την κρίση.
 
Σε πρόσφατη συνέντευξή του, ο Nacho Alvarez, ανώτερο στέλεχος του κόμματος ειδικός για την οικονομία, ανέλυσε το πρόγραμμά του με μία ανανεωμένη σαφήνεια.
 
Ο 37χρονος καθηγητής οικονομικών, υποστηρίζει ότι επιβάρυνση του ισπανικού χρέους, τόσο του ιδιωτικού όσο και του δημόσιου, δεν είναι βιώσιμο και πρέπει να μειωθεί.
 
Για να επιτευχθεί ο στόχος αυτός, θα έπρεπε το «πακέτο» να περιλαμβάνει ένα συνδυασμό: επαναδιαπραγμάτευσης των επιτοκίων, περιόδους χάριτος, αναδιάρθρωση του χρέους και ένα κούρεμα.
 
Διευκρίνισε επίσης, ότι στόχος των Podemos «δεν είναι να φύγει η Ισπανία από την ευρωζώνη».
 
Ταυτόχρονα όμως το κόμμα δεν θα επιμείνει ούτε στην παραμονή της χώρας στη ζώνη του ευρώ με κάθε κόστος, πρόσθεσε ο Ισπανός καθηγητής. «Ο στόχος είναι η οικονομική ευημερία της χώρας», συμπλήρωσε.
 
Για έναν τρίτο παρατηρητή, εκτός Ισπανίας, αυτό φαίνεται σαν μία ισορροπημένη θέση. Δεν φαίνεται όμως το ίδιο μέσα από την Ισπανία.
 
Το ενδεχόμενο να παγιωθεί η συγκεκριμένη ατζέντα προκαλεί φόβους ότι η Ισπανία μπορεί να μετατραπεί στην ευρωπαϊκή εκδοχή της Βενεζουέλας.
 
Αλλά δεν υπάρχει τίποτα αμφισβητήσιμο σχετικά με τη δήλωση ότι αν το χρέος δεν είναι βιώσιμο πρέπει να αναδιαρθρωθεί. Ή ότι αν το ευρώ ήταν να φέρει δεκαετίες πόνου, θα ήταν απολύτως θεμιτό να αμφισβητηθούν θεσμοί και πολιτικές της ευρωζώνης.
 
Άλλωστε, τα υπάρχοντα «κόμματα», κεντροαριστερά ή κεντροδεξιά, εγκαταλείπουν την Ευρώπη να βυθιστεί σε μία οικονομική καχεξία, αντίστοιχη ενός πυρηνικού χειμώνα.
 
Η θέση των Podemos αποκαλύπτει στο τέλος του 2014, μια απλή αλήθεια για την ευρωζώνη.
 
Ότι εάν δεν γίνει αναδιάρθρωση του χρέους, η λογική συνέπεια για το ενιαίο νόμισμα είναι να εισέλθει στο φαύλο κύκλο ενός συστημικού στασιμοπληθωρισμού.
 
Δεδομένου ότι έως τώρα, τίποτα δεν γίνεται για να αποφευχθεί ο ανωτέρω κίνδυνος, η πιθανότητα να υπάρξει στασιμότητα στην οικονομία και πληθωρισμός πλησιάζει στο 100%.
 
Ωστόσο, προς το παρόν, οι ευρωπαϊκές κυβερνήσεις συνεχίζουν να παίζουν το παιχνίδι του «ανοιγόμαστε και υποκρινόμαστε».
 
Το που οδηγεί αυτή η κοντόφθαλμη στρατηγική, δεν χρειάζεται να το ψάξει κανείς.
Αρκεί να δει τι συμβαίνει στην Ελλάδα.
 
Ύστερα από έξι χρόνια οικονομικής ύφεσης, η κυβέρνηση βρίσκεται σε μια οξεία πολιτική κρίση.
 
Ο ΣΥΡΙΖΑ προηγείται στις δημοσκοπήσεις, και έχει μια καλή ευκαιρία να αναλάβει την εξουσία στις επόμενες γενικές εκλογές, πιθανώς το 2015.
 
Η Ισπανία δεν βρίσκεται ακόμη σε αυτή τη συγκυρία.
 
Το κόμμα των Podemos έχει τη δυνατότητα να στερήσει από τα μεγαλύτερα κόμματα - το Λαϊκό Κόμμα του πρωθυπουργού Mariano Rajoy και το αντιπολιτευόμενο Σοσιαλιστικό Κόμμα - την απόλυτη πλειοψηφία στις εκλογές του επόμενου έτους.
 
Θα μπορούσε επίσης να αναγκάσει τα δύο κόμματα να συγκυβερνήσουν στο γερμανικό στιλ του μεγάλου συνασπισμού, κάτι που όμως ταυτόχρονα θα αναδείξει το νέο κόμμα των Podemos ως αξιωματική αντιπολίτευση.
 
Διαφορετική είναι η κατάσταση στην Ιταλία, αλλά όχι λιγότερο σοβαρή. Αν ο πρωθυπουργός Matteo Renzi αποτυγχάνει να δημιουργήσει μια οικονομική ανάκαμψη στα υπόλοιπα τρία έτη της θητείας του, το αντιπολιτευόμενο Κίνημα των Πέντε Αστέρων μπορεί να πάρει τη λαϊκή εντολή για να σχηματίσει αυτό την επόμενη κυβέρνηση.
 
Σε αντίθεση με το κόμμα των Podemos, το ιταλικό Κίνημα των Πέντε Αστέρων είναι ένα πραγματικά ριζοσπαστικό κόμμα και θερμός υποστηρικτής της εξόδου από το ευρώ.
 
Ανάλογες θέσεις έχουν το Εθνικό Μέτωπο στη Γαλλία και η Εναλλακτική για την Γερμανία.
 
Αυτό που απομένει για το Podemos να κάνει, είναι να προσφέρει ένα συνεκτικό όραμα ζωής μετά την αναδιάρθρωση του χρέους.
 
Μια καλή ιδέα για το κόμμα, θα ήταν να οργανωθεί μέσα στην ευρωζώνη με όχημα τη συμμαχία με τον ΣΥΡΙΖΑ που εκπροσωπείται στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο.
 
Μία διακήρυξη για την πολιτική του χρέους στην Ισπανία, εκτός από αναγκαία, μπορεί να είναι και η αρχή μιας ευρύτερης πολιτικής αλλαγής.
 
Το τραγικό για την ευρωζώνη σήμερα, είναι η αίσθηση της αδιαφορίας με την οποία τα κόμματα του κατεστημένου της κεντροαριστεράς και της κεντροδεξιάς, επιτρέπουν στην Ευρώπη να παρασύρεται στο οικονομικό ισοδύναμο ενός πυρηνικού χειμώνα.
 
Πρόκειται για μία συγκεκριμένη τραγωδία όπου μόνο η ριζοσπαστική αριστερά υποστηρίζει λογικές πολιτικές, όπως η αναδιάρθρωση του χρέους. Η άνοδος του κόμματος των Podemos δείχνει ότι υπάρχει ζήτηση για εναλλακτική πολιτική.
 
Εκτός αν τα κατεστημένα κόμματα μετακινηθούν από τις θέσεις τους και κάνουν ένα μεγάλο άνοιγμα προς τους οπαδούς του Podemos και του ΣΥΡΙΖΑ.
http://www.topontiki.gr/