Σκέφτονται Αβραμόπουλο για την προεδρία της Δημοκρατίας

Καθώς η προεδρική εκλογή πλησιάζει όλο και περισσότερο, ο πρωθυπουργός Αντώνης Σαμαράς και ο αντιπρόεδρος της κυβέρνησης Ευάγγελος Βενιζέλος βάζουν «κάτω» τα ονόματα των πιθανών υποψηφίων ώστε να καταλήξουν σε μία πρόταση που θα αποσπάσει την ευρύτερη δυνατή συναίνεση.
Το τελευταίο όνομα που ακούστηκε για την προεδρία λοιπόν, είναι αυτό του πρώην υπουργού και νυν Επιτρόπου Μετανάστευσης της ΕΕ Δημήτρη Αβραμόπουλου.
Σύμφωνα με το Έθνος της Κυριακής, οι δύο εταίροι, έχουν συζητήσει τουλάχιστον δύο φορές σε κατ’ ιδίαν συναντήσεις που είχαν το τελευταίο διάστημα τα πιθανά ονόματα, με αυτό του κ. Αβραμόπουλου να συγκεντρώνει τις μεγαλύτερες πιθανότητες.
Ο Επίτροπος συγκεντρώνει όλα τα στοιχεία που θέλουν Σαμαράςκαι Βενιζέλος. Όπως αναφέρει το δημοσίευμα, εάν και εφόσον εκλεγεί, ο κ. Αβραμόπουλος θα μπορούσε να βοηθήσει αποφασιστικά στην πορεία της χώρας για την οριστική έξοδο από τη μνημονιακή εποχή.
Σημαντικό ρόλο παίζει και το μετριοπαθές προφίλ του, αλλά και η δυνατότητα να συνθέτει απόψεις, βασικό προσόν δηλαδή που πρέπει να διαθέτει ένας Πρόεδρος της Δημοκρατίας.
http://www.enarxikospolitis.blogspot.gr/

Εθελοντισμός για το κέρδος του άλλου

Η άποψη περί των θετικών επιπτώσεων του εθελοντισμού δεν είναι καινούρια. Ούτε και η βιομηχανία εκμετάλλευσης που στήθηκε γύρω από τη δωρεάν εργασία με σκοπό το κέρδος.

Τα τελευταία χρόνια γίνεται μεγάλη κουβέντα για τα επίπεδα της ανεργίας των νέων. Η απάντηση σε αυτή τη «μάστιγα» έρχεται μέσω αναλύσεων οι οποίες την αντιμετωπίζουν ως ένα ανεξάρτητο γεγονός που μοιάζει περισσότερο με φυσικό φαινόμενο, παρά με το άμεσο αποτέλεσμα μιας σειράς πολιτικών αποφάσεων και διακρατικών δεσμεύσεων.

Σήμερα, έξι στους δέκα νέοι είναι άνεργοι. Πάνω από τους μισούς δεν πληρώνονται τα προβλεπόμενα, ενώ οι απλήρωτες υπερωρίες είναι ο κανόνας και όχι η εξαίρεση.

Στο επίκεντρο των λύσεων που προτείνουν οι ίδιοι οι άνεργοι νέοι στον εαυτό τους είναι η εθελοντική εργασία.

Εθελοντής σε μια επιχείρηση που κερδίζει χρήματα από τη δωρεάν εργασία μου σημαίνει συλλογή εμπειριών και αύξηση των πιθανοτήτων πρόσληψης μου στο μέλλον, λένε οι άνεργοι νέοι.

Μερικοί από αυτούς το πιστεύουν. Κάποιοι το χρησιμοποιούν ως άλλοθι για να δικαιολογήσουν την επιλογή να μετατρέψουν τον εαυτό τους σε μια εθελοντική μηχανή παραγωγής κέρδους για τους άλλους.

Η εθελοντική εργασία αποτελεί εδώ και αρκετό καιρό την απάντηση στο πρόβλημα της μείωσης του περιθωρίου κέρδους στον ιδιωτικό τομέα. Μέχρι που τα τέσσερα τελευταία χρόνια πήδηξε στην αντίπερα όχθη κι έγινε μέρος της συζήτησης που αφορά και το δημόσιο.

Τα μόρια που πρότεινε ο Ανδρέα Λοβέρδος στους νέους αδιόριστους καθηγητές με αντάλλαγμα τη δωρεάν εργασία τους για την κάλυψη των κενών διδασκαλίας αποτελεί μια από τις πιο επικίνδυνες προφητείες για το άμεσο μέλλον.

Η πληρωμένη εργασία δεν θεωρείται πουθενά «απαραίτητη». Αν, σήμερα, ο δάσκαλος διδάσκει δωρεάν, αύριο θα κάνει το ίδιο κι ο γιατρός, κι ο εφοριακός και πάει λέγοντας. Εξαιρείται η αστυνομία, για ευνόητους λόγους.

Βλέποντας τι γίνεται τριγύρω μας καταλαβαίνουμε ότι ο εργαζόμενος δεν είναι πια απαραίτητος. Οι θέσεις εργασίας λιγοστεύουν με ταχείς ρυθμούς και η ελαστικότητα της μισθωτής εργασίας αναβαθμίστηκε από λύση ανάγκης σε προσόν.

Ευθύνες για το αποτέλεσμα αυτό δεν έχουν μόνο όσοι το εφαρμόζουν, αλλά κι εκείνοι που το τροφοδοτούν. Κάποτε βλέπαμε στις 100 αγγελίες και μια που έλεγε «ζητείται εθελοντής» και γελάγαμε. Σήμερα, έχουν στηθεί διαδικτυακές φάμπρικες εργολαβίας εθελοντών. Ιστοσελίδες οι οποίες έχουν στη βάση δεδομένων τους νέους που επέλεξαν από μόνοι τους να διαθέσουν τον εαυτό τους στην υπηρεσία εκείνων που κερδίζουν χρήματα από τον εθελοντισμό τους.

Το λέω πιο απλά για να γίνει απολύτως κατανοητό. Το 2014 υπάρχουν 20άρηδες και 25άρηδες που βάζουν το όνομά τους σε μια αγγελία και ζητούν να δουλέψουν τζάμπα. Κι είναι τόσο περήφανοι γι’ αυτό που ανεβάζουν φωτογραφίες των «εθελοντισμών» τους στον προσωπικό τους λογαριασμό στο Facebook.

Η τροφοδοσία απλήρωτων εθελοντών σε δραστηριότητες που στόχο έχουν το κέρδος αμπαλαρίστηκε, στολίστηκε, κι ωραιοποιήθηκε, μέσα από μια μακρά καμπάνια υποτιθέμενης «ευαισθητοποίησης» με πρόφαση την πρωτοφανή «ανθρωπιστική κρίση» των ημερών μας.

Η δωρεάν εργασία έγινε μόδα και η απλήρωτη δουλειά παρουσιάστηκε μέσα από τις ιστορίες «επιτυχημένων» επιχειρηματιών ως το πρώτο βήμα μιας λαμπρής καριέρας που γέμισε με εκατομμύρια δολάρια τους προσωπικούς τους λογαριασμούς.

Καταξιωμένοι «εντερπρενέρς» παρουσιάζονται ως τα μαγικά παιδιά που τόλμησαν να δουλέψουν σκληρά χωρίς κανένα αντάλλαγμα σε εργασίες οι οποίες «άλλαξαν τη ζωή τους κι επηρέασαν τον κόσμο».

Φυσικά, κανείς δεν υποχρεώνει τον νέο να φορέσει στο λαιμό του το κολάρο της απλήρωτης εργασίας, αποδεχόμενος το ρόλο ενός κατά φαντασίαν γκλαμουράτου μονομάχου μιας αρένας στην οποία κοιτάζει αφ’ υψηλού και με περιφρόνηση τους υπόλοιπους αιχμαλώτους, ξεχνώντας ότι κι εκείνος είναι στην ουσία ένας υπερεκτιμημένος δούλος.

Δεν είναι τυχαίο ότι η λέξη «εργασία» αντικαταστάθηκε από την «απασχόληση». Κανείς πλέον δεν λογίζεται ως εργαζόμενος, αλλά φέρει την ταμπέλα του απασχολούμενου. Ένας χομπίστας πολυτελείας· τόσο αναλώσιμος, όσο χρονικό διάστημα οι υπηρεσίες του κρίνονται απαραίτητες. Μετά το τέλος της απασχολισημότητάς του αποχωρεί, για να δώσει τη θέση του σε κάποιον άλλο.

Καμαριέρες και σερβιτόροι καλούνται να εργαστούν στην υποτιθέμενη “βαριά βιομηχανία” του τουρισμού, με αντάλλαγμα στην κυριολεξία ένα πιάτο φαΐ και μια προσωρινή στέγη.

Ο κύκλος της απασχόλησης έχει συγκεκριμένη χρονική διάρκεια, για να μην εξασφαλιστούν συνταξιοδοτικά και άλλα εργασιακά δικαιώματα. Παρόλα αυτά οι λίστες αναμονής για τις πεντάμηνες συμβάσεις είναι τεράστιες. Για μια αγγελία 10 ατόμων, οι αιτήσεις είναι χιλιαπλάσιες. Όσοι μένουν στην απ’ έξω θεωρούν τους εαυτούς τους αποτυχημένους. Και για να μην κάθονται και γίνουν περίγελος των στημένων ρεπορτάζ για τα άδεια χωράφια που οι Έλληνες δεν καταδέχονται να οργώσουν, λαμβάνουν με ευχαρίστηση την ασπιρίνη του εθελοντισμού.

«Μόνο έτσι θα εξασκήσω την επιστήμη μου και θα αποκτήσω εμπειρίες», απαντά η δασκάλα που δηλώνει έτοιμη να διδάξει δωρεάν με αντάλλαγμα τα μόρια. «Από το να κάθομαι σπίτι μου καλύτερα να φωτογραφίζω γάμους και βαφτίσια για κάποιον άλλο τζάμπα», λέει ο φωτογράφος που τρέχει δεξιά κι αριστερά για να κερδίζει προϋπηρεσία και να εισπράττει το «αφεντικό» του τους καρπούς της εργασίας του.

Σε όσους δασκάλους και δασκάλες θεωρούν ότι η εθελοντική εργασία σε ένα σχολείο είναι μια επιλογή, θέλω να θυμίσω πως και τα κοινωνικά φροντιστήρια ή τα σχολεία μεταναστών αποτελούν χρυσές ευκαιρίες εξάσκησης της επιστήμης τους. Το ίδιο το ίντερνετ είναι ένα εργαλείο για κάποιον ο οποίος θέλει να τελειοποιήσει τη δουλειά του και να τη δείξει με το μικρότερο δυνατό κόστος παραέξω.

Τρόποι για να βελτιώσει κάποιος τις δεξιότητές του υπάρχουν, και είναι πάρα πολλοί. Η προσωπική και επαγγελματική του ανάπτυξη μπορεί να βρει δεκάδες διεξόδους. Όμως -παραφράζοντας τη γνωστή καμπάνια των Γιατρών Χωρίς Σύνορα- δεν πρέπει ποτέ του να ξεχνάει αυτό:

Ο εθελοντισμός για το κέρδος του άλλου είναι έγκλημα. Και μάλιστα διαρκές.

(Η κατάσταση θυμίζει μπλέντερ πολτοποίησης ανθρώπων, έγραφα σε ένα ακόμη κείμενο με αφορμή τις νέες τάσεις της μόδας στην εργασία)

http://eleutheriellada.wordpress.com/

Ο ΣΥΡΙΖΑ προηγείται σε όλη την Β Ελλαδα δείχνει,δημοσκόπηση του καθηγητή Πανά

“ Σοκ για τη ΝΔ, από δημοσκόπηση του καθηγητή Πανά, σύμφωνα με την οποία χάνει την πρωτοκαθεδρία της σε Μακεδονία και Θράκη, με τον ΣΥΡΙΖΑ βρίσκεται μπροστά και στις τρεις Περιφέρειες  ” Σοκ για τη ΝΔ, από δημοσκόπηση του καθηγητή Πανά, σύμφωνα με την οποία χάνει την πρωτοκαθεδρία της σε Μακεδονία και Θράκη, με τον ΣΥΡΙΖΑ βρίσκεται μπροστά και στις τρεις Περιφέρειες. Αναλυτικά τα αποτελέσματα στις 3 Περιφέρειες:  Στην Ανατολική Μακεδονία και Θράκη, ο ΣΥΡΙΖΑ βρίσκεται μπροστά με 13 μονάδες διαφορά, με 32,7%, ενώ η ΝΔ, δεν αγγίζει καν το 20%! Στην Κεντρική Μακεδονία, το προπύργιο της ΝΔ, στο οποίο είχε τεράστιες πρωτιές, ο ΣΥΡΙΖΑ είναι πλέον πρώτος με διαφορά 6 μονάδων. Στην Δυτική Μακεδονία, η διαφορά βρίσκεται στις 12,5 ποσοστιαίες μονάδες με τον ΣΥΡΙΖΑ να βρίσκεται μπροστά με το εντυπωσιακό ποσοστό 32,2%. Συνολικά, σύμφωνα με την δημοσκόπηση, σε Μακεδονία και Θράκη, ο ΣΥΡΙΖΑ βρίσκεται μπροστά με 9,5 ποσοστιαίες μονάδες, ενδεικτικό της δημοσκοπικής συντριβής της ΝΔ, καθώς στην υπόλοιπη χώρα ο ΣΥΡΙΖΑ έχει μεγαλύτερο πλεονέκτημα. Τα ποσοστά των κομμάτων στο σύνολο, σύμφωνα με την δημοσκόπηση: ΣΥΡΙΖΑ 30,6% ΝΔ 21,1% ΠΑΣΟΚ 6% ΚΚΕ 5,6% ΠΟΤΑΜΙ 4,7% ΑΝ. ΕΛΛΗΝΕΣ 4% ΛΑΟΣ 1,8% ΔΗΜΑΡ 0,6%4 ΧΡΥΣΗ ΑΥΓΗ 9,7% Αξίζει να σημειωθεί ότι τα ποσοστά της Χρυσής Αυγής παρουσιάζουν σημαντική πτώση, καθώς στην κάλπη των ευρωεκλογών, ειδικά στις Περιφέρειες Θεσσαλονίκης, Κιλκίς, Πέλλας και Ημαθίας ήταν πάνω από 12%.
http://papaioannou-giannis.net/

Ο Ελληνικός Λαός μεταξύ Σκύλας και Χάρυβδης

Όσο περισσότερο επιδεινώνεται η κρίση χρέους, τόσο περισσότερο αδυνατούμε να κατανοήσουμε τις πραγματικές αιτίες και τα συμπτώματα που ευθύνονται για το μεγάλο αδιέξοδο της χώρας μας και την ανείπωτη φτώχεια που βιώνουμε τώρα ως Λαός. Εδώ και μερικές εβδομάδες παρακολουθούμε τις διαπραγματεύσεις μεταξύ της Κυβέρνησης και της ΤΡΟΙΚΑ, οι οποίες κορυφώνονται καθημερινώς με τα σχόλια και τις εικασίες των διαφόρων μεγαλοσχήμονων πολιτικών και δημοσιογράφων και ΜΜΕ της χώρας μας. Η προπαγάνδα, πρωτόγνωρη εις τη σύγχρονη ιστορία της Πατρίδας μας, έχει φθάσει εις το αποκορύφωμά της, όπως και η αδιαφορία μας για όλα αυτά που συμβαίνουν πίσω από τις πλάτες μας, τι μας περιμένει και ποιο θα είναι το μέλλον μας.

Όμως το μέλλον ενός Λαού και η τύχη μίας χώρας εξαρτάται από τις Ηγεσίες και τις σχέσεις των πολιτών με αυτές. Εάν θέλουμε να είμαστε αληθοφανείς, η πραγματικότητα είναι ότι αυτές ουδέποτε ήσαν ειλικρινείς και αρμονικές. Η δυσαρμονία μεταξύ πολιτών και Ηγεσιών καλύπτεται  πάντοτε κάτω από τον μανδύα της Δημοκρατίας μας. Η δυσαρμονία αυτή έχει ως συνέπεια τον αποπροσανατολισμό και την απομάκρυνση του Λαού μας από την ιστορική του ευθύνη, απέναντι του ίδιου του εαυτού του, αλλά και απέναντι του ιστορικού γίγνεσθαι εις το παγκόσμιο περιβάλλον.

Η Ιστορία μας διδάσκει για την μεγάλη συμβολή της Πατρίδας μας προς την Ευρώπη και την ανθρωπότητα. Αυτό δεν αμφισβητείται από κανέναν. Ακόμη μεγαλύτερη θα ήταν η προσφορά της χώρας μας προς την Ευρώπη, εάν ο Μ. Αλέξανδρος  πριν από τον πρόωρο θάνατό του κατόρθωνε να ενσωματώσει εις την Οικουμενική ιδέα της Ένωσης των Εθνών και την Ευρώπη. Η μετέπειτα προσπάθεια της Ρώμης δεν είχε, δυστυχώς,  τα αναμενόμενα αποτελέσματα. Εκτοτε η Ευρώπη βίωνε τις βαρύτατες συνέπειες εθνικών συγκρούσεων, με αποκορύφωμα τους 2 Παγκοσμίους Πολέμους.

Μετά τα ολέθρια αυτά δεινά, οι πρωταγωνιστές της ισοπεδωμένης Ευρώπης απεφάσισαν την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Ένωσης, πρώην Ε.Ο.Κ., τα δε ιδρυτικά μέλη αυτής  ευθύς αμέσως με την πρώτη διεύρυνση ενέταξαν και την Πατρίδα μας, από σεβασμό για την πολιτιστική της συνεισφορά εις την ιστορία της Ευρώπης, και ως γενέτειρα χώρα της Δημοκρατίας. Ως ανεκτίμητο και αναπόσπαστο μέλος για την ευρωπαϊκή ολοκλήρωση, αν η Πατρίδα μας δεν εκπλήρωνε τις βασικές τότε οικονομικές και κοινωνικές προϋποθέσεις. Με την υπόσχεση όμως, και βάσει Συμφωνίας, την εφαρμογή διαρθρωτικών αλλαγών και μεταρρυθμίσεων, οι οποίες θα εξασφάλιζαν την εναρμόνιση της χώρας μας εις το νέο ευρωπαϊκό οικοδόμημα.   

Όμως το πολιτικό σύστημα της χώρας μας, εις τις ακολουθούμενες Συμφωνίες, και τις συνδεόμενες με αυτές μεταβατικές περιόδους προσαρμογής, αθετούσε όλες τις υποσχέσεις απέναντι των Βρυξελλών. Οι οποίες επανειλημμένως προειδοποιούσαν  με μηνύματα και πρόστιμα για τις συνέπειες, οι οποίες με την πάροδο του χρόνου απομάκρυναν την Πατρίδα μας από την πορεία της Ευρώπης. Διότι, ως γνωστόν, όσο περισσότερο διευρύνονταν η Ευρωπαϊκή Ένωση με την προσθήκη νέων μελών, τόσο περισσότερο υποβιβαζόταν η χώρα μας εις την τελευταία βαθμίδα, ως η μόνη ουραγός χώρα από οικονομικής και κοινωνικής πλευράς.

Η όλη επιδείνωση της κατάσταση της χώρας μας από την δεκαετία του 1990 άρχισε να απασχολεί τους Ιθύνοντες των Βρυξελλών και τις Κυβερνήσεις των Πρωταγωνιστριών χωρών της Ευρωπαϊκής Ένωσης, αλλά και όλους τους Διεθνείς Οργανισμούς. Εις τις μεταξύ των παρασκηνιακές συναντήσεις συζητείται το μέγεθος της διαφθοράς του Πολιτικού Συστήματος, ως κύριο υπαίτιο της κατάρρευσης της Ελλάδος, το οποίο αφενός μεν κατασπαταλούσε τους εθνικούς πόρους και τα κοινοτικά κονδύλια, αφετέρου υπερχρέωνε την χώρα με τεράστιους δανεισμούς. Τους οποίους χρησιμοποιούσε για την «αιχμαλωσία και υποταγή των πολιτών», ως ψηφοφόρους εις τα κομματικά άρματα, με την παροχή υπέρογκων μισθών, προνοιακών παροχών και προνομίων, τελείως ασυμβίβαστων με την πραγματική οικονομία και τις δυνατότητες της χώρας μας. Παράλληλα ο οικονομικός αυτός εκτροχιασμός και ηθικός εκφυλισμός είχε ως συνέπεια την διάλυση της Δημόσιας Διοίκησης, την ραγδαία υποχώρηση της παραγωγής, την εμπέδωση της φοροδιαφυγής και φοροκλοπής.

Ταυτόχρονα η παντελής έλλειψη της Δικαιοσύνης και η ατιμωρησία είχε ως συνέπεια και την διείσδυση ισχυρών Πολυεθνικών Επιχειρήσεων οι οποίες όχι μόνον «λάδωναν» με τεράστιες μίζες το Πολιτικό Σύστημα και τα παράγωγά του, αλλά ταυτόχρονα φρόντισαν να εντάξουν την χώρα μας το έτος 2001 και εις την Ευρωζώνη, για να εξασφαλίσουν την συνέχιση της ανεξέλεγκτης και τεράστιας αισχροκερδείας των, εις βάρος του Ελληνικού Λαού, με την αναπόφευκτη συνέχιση της κοινωνικής και οικονομικής διολίσθησης και την χρεοκοπία της χώρας μας.

Αν και τα συμπτώματα της επερχόμενης εθνικής κατάρρευσης ήταν ήδη πολύ ενωρίτερα εμφανή, μόλις το 2008 ήρθε ή ώρα της κρίσης. Όχι μόνον η κρίση χρέους, αλλά τώρα η κρίση για τον μέλλον της Ελλάδος. Με το ξέσπασμα της κρίσης χρέους της χώρας μας εις τα παρασκήνια των Βρυξελλών αλλά και εις τις Κυβερνήσεις πολλών χωρών γίνονται τώρα έντονες συζητήσεις  για τις αιτίες της αποτυχίας των Μνημονίων, των προσπαθειών, των μέτρων και προαπαιτούμενων της ΤΡΟΙΚΑ. Κοινή όμως διαπίστωση όλων εις την Ευρώπη και του ΔΝΤ είναι ότι το Πολιτικό Σύστημα της Ελλάδος, για την υπεράσπιση και σωτηρία της ύπαρξης του και μόνον, αντιδρά εδώ και 6 συναπτά έτη κατά της εφαρμογής των διαρθρωτικών αλλαγών  και μεταρρυθμίσεων. Οι οποίες όμως εξαρχής αποτελούσαν τις βασικές αρχές και επιταγές των Μνημονίων, η εφαρμογή των οποίων όχι μόνον θα εξασφάλιζαν την έξοδο της χώρας από την κρίση, αλλά και το ενδεχόμενο   διαπραγμάτευσης ή διαγραφής του χρέους, και ως νέα αρχή τον υπό έλεγχο μελλοντικό δανεισμό της Ελλάδος.

Η Ευρώπη  κατά κοινή ομολογία όλων των εμπειρογνωμόνων και διεθνών αναλυτών,  επιθυμεί για πολλούς λόγους, την παραμονή της Ελλάδος εις την Ευρωπαϊκή Ένωση, ως σημαντικό και αναπόσπαστο μέλος αυτής.   Η σωτηρία όμως της Ελλάδος δεν είναι εφικτή με εξωτερική πίεση και επέμβαση. Ουδείς Ευρωπαίος Πολιτικός και πολίτης αμφιβάλλει ότι ο Ελληνικός Λαός πληρώνει το μάρμαρο με τα δυσβάστακτα οικονομικά μέτρα εξαιτίας της αντίδρασης και άρνησης του Πολιτικού Συστήματος όπως εφαρμόσει εδώ και 6 χρόνια τις διαρθρωτικές αλλαγές και μεταρρυθμίσεις.  

Για τον λόγους αυτούς ο Ελληνικός Λαός ευρίσκεται τώρα μεταξύ Σκύλας και Χάρυβδης. Μεταξύ του Πολιτικού Συστήματος το οποίο είναι υπεύθυνο για την κατάντια του, και του δυσβάστακτου χρέους.

Εις τον εξαθλιωμένο Ελληνικό Λαό και μόνον εναποτίθεται τώρα η ευθύνη και η απόφαση για την απαλλαγή του από το Πολιτικό Σύστημα, και την αποκατάσταση των σχέσεων του με την Ευρώπη με την διαγραφή του χρέους του.

  Γεώργιος Εμ. Δημητράκης

 Υποσημείωση: Ο αρθρογράφος διαμένει εις την Ξάνθη. Σπούδασε Πολιτικές-Οικονομικές Επιστήμες και Κοινωνιολογία στη Βόννη και Ιστορία και Πολιτιστική κληρονομιά στην Αθήνα. Διετέλεσε επί 5 χρόνια υπάλληλος της Ομοσπονδιακής Βουλής της Γερμανίας.

4 εκατ. οφειλέτες στον προθάλαμο του TAXIS

Ανοίγει ίσως και αύριο η ηλεκτρονική πύλη στο TAXIS για την υποβολή των αιτήσεων ρύθμισης μέχρι και σε 100 δόσεις των ληξιπρόθεσμων οφειλών στην Eφορία από 4 εκατομμύρια οφειλέτες του Δημοσίου.
Με βάση τη νέα τροποποιημένη εγκύκλιο της ΓΓΔΕ, εκτός της ρύθμισης τέθηκαν οριστικά τα βεβαιωμένα μέχρι την 1η Οκτωβρίου 2014, αλλά μη ληξιπρόθεσμα χρέη του ΕΝΦΙΑ και του φόρου εισοδήματος του 2014, ενώ οι απλήρωτες μετά την 1η Οκτωβρίου 2014 δόσεις του ΕΝΦΙΑ και του φόρου εισοδήματος μπορούν να υπαχθούν μόνο στην πάγια ρύθμιση των 12 δόσεων.
Σύμφωνα με την απόφαση:
• Υποχρεωτικά στη ρύθμιση εντάσσεται το σύνολο των βεβαιωμένων και ληξιπρόθεσμων έως και την 1η Οκτωβρίου 2014 οφειλών που δεν έχουν τακτοποιηθεί κατά νόμιμο τρόπο με αναστολή πληρωμής ή διευκόλυνση ή άλλη νομοθετική ρύθμιση τμηματικής καταβολής οφειλών κατά την ημερομηνία της αίτησης υπαγωγής.
• Υστερα από επιλογή του οφειλέτη υπάγονται στη ρύθμιση:
- Βεβαιωμένες και ληξιπρόθεσμες έως και την 1η Οκτωβρίου 2014 οφειλές που κατά την ημερομηνία της αίτησης υπαγωγής τελούν σε διοικητική ή δικαστική ή εκ του νόμου αναστολή.
- Βεβαιωμένες και ληξιπρόθεσμες έως και την 1η Οκτωβρίου 2014 οφειλές που κατά την ημερομηνία της αίτησης υπαγωγής έχουν υπαχθεί σε ρύθμιση ή διευκόλυνση τμηματικής καταβολής οφειλών, των οποίων οι όροι τηρούνται.
Οριο
Στην περίπτωση υπαγωγής στη νέα ρύθμιση επέρχεται απώλεια των ανωτέρω διευκολύνσεων ή ρυθμίσεων τμηματικής καταβολής χρεών.
• Η υπαγόμενη στη ρύθμιση βασική ληξιπρόθεσμη οφειλή δεν μπορεί να ξεπερνά το 1.000.000 ευρώ.
• Οι οφειλέτες που έχουν υπαχθεί στη ρύθμιση «τελευταίας ευκαιρίας» και τηρούν τους όρους της τυγχάνουν αναδρομικά των εκπτώσεων και των πρόσθετων ευεργετημάτων της νέας ρύθμισης. Για τους οφειλέτες που επιλέξουν να υπαγάγουν την εναπομένουσα ρυθμισμένη οφειλή τους στη νέα ρύθμιση, οι εκπτώσεις δύνανται να χορηγηθούν μετά την καταβολή της πρώτης δόσης. Οσοι δεν υποβάλουν αίτηση υπαγωγής μέχρι τις 31 Μαρτίου 2015 θεωρείται ότι συνεχίζουν στην «τελευταία ευκαιρία» με τα ευεργετήματα της νέας ρύθμισης (μείωση προσαυξήσεων, μείωση επιτοκίου στο 4,56% και έξτρα έκπτωση 20% στις προσαυξήσεις), τα οποία θα υπολογιστούν μαζικά από την 1η Απριλίου 2015. Οσοι επιθυμούν να τύχουν των σχετικών ευεργετημάτων νωρίτερα, πρέπει να υποβάλουν άπαξ αίτηση διατήρησης της «τελευταίας ευκαιρίας».
• Η ρύθμιση χάνεται, με συνέπεια την υποχρεωτική άμεση καταβολή του υπολοίπου της οφειλής, σύμφωνα με τα στοιχεία βεβαίωσης και την άμεση επιδίωξη της είσπραξης με όλα τα προβλεπόμενα από την ισχύουσα νομοθεσία μέτρα, εάν ο οφειλέτης:

• Δεν είναι φορολογικά ενήμερος από την ημερομηνία υπαγωγής και καθ' όλη τη διάρκεια της ρύθμισης.
• Δεν καταβάλει εμπρόθεσμα μία δόση το πρώτο εξάμηνο.
• Εχει δηλώσει ανακριβή στοιχεία προκειμένου να του χορηγηθεί η ρύθμιση.

• Η ρύθμιση δεν χάνεται όταν ο οφειλέτης:

• Δεν καταβάλει εμπρόθεσμα μέχρι δύο δόσεις ανά έτος.
• Δεν καταβάλει εμπρόθεσμα μία δόση της ρύθμισης ανά έτος και για χρονικό διάστημα μέχρι δύο μήνες.

http://www.msn.com/

Προσγειώθηκε ο πρύτανης στην πραγματικότητα

Δεν έχουν καλά-καλά περάσει είκοσι μέρες από το (πρωτάκουστο) συγχαρητήριο τηλεφώνημα του πρωθυπουργού προς τον πρύτανη του ΕΚΠΑ κ. Φορτσάκη για τους χειρισμούς του (κάλεσμα των ΜΑΤ) στη συνεδρίαση της Συγκλήτου. Και δεν έχουν καλά-καλά περάσει είκοσι μέρες από τον εορτασμό της ΟΝΝΕΔ στον οποίο ο κ. πρωθυπουργός αναφέρθηκε στην «πρωτοπορία» της ΟΝΝΕΔ και στα «θρασίμια που δεν έχουν αγωγή από την οικογένειά τους» για να καταλήξει λέγοντας ότι η επικράτηση της Αριστεράς στα πανεπιστήμια τελείωσε, και ότι «η ΟΝΝΕΔ κέρδισε τα πανεπιστήμια με τη δράση της και τους αγώνες τους. Η ΔΑΠ παραμένει πάντα πρώτη δύναμη και η ΟΝΝΕΔ στην πρωτοπορία».
Και όμως, μέσα σε αυτές τις είκοσι μέρες, το κλίμα ευφορίας μεταξύ Πρύτανη και κυβέρνησης ανατράπηκε σημαντικά. Και ανατράπηκε με αφορμή τις αποφάσεις για τις μετεγγραφές στα πανεπιστήμια στις οποίες η κυβέρνηση προχώρησε με βασικό, για να μην πω μοναδικό, γνώμονα την ψηφοθηρία. Οι μετεγγραφές αυτές καθιστούν προβληματική, αν όχι αδύνατη, τη λειτουργία του Πανεπιστημίου Αθηνών. Το Πρυτανικό Συμβούλιο, και ο Πρύτανης, αντιδρώντας στα παραπάνω εξέδωσαν ανακοίνωση με την οποία εκφράζουν προς το Υπουργείο Παιδείας, ποιες είναι, κατά τη γνώμη τους, οι ελάχιστες προϋποθέσεις προκειμένου να λειτουργήσει το Πανεπιστήμιο. Μεταξύ αυτών αναφέρεται στην ανακοίνωση:

• επαρκής χρηματοδότηση με βάση συγκεκριμένη επιχορήγηση ανά μετεγγραφόμενο, η οποία θα επιτρέψει την κάλυψη στοιχειωδών λειτουργικών δαπανών και εξασφάλιση της αναγκαίας υλικοτεχνικής υποδομής ως προς τις (α) ήδη υποχρηματοδοτούμενες και (β) τις πρόσθετες πλέον διοικητικές, εκπαιδευτικές και εργαστηριακές δραστηριότητες,
• επιστροφή όλων των διοικητικών υπαλλήλων του, οι οποίοι τελούν σε καθεστώς διαθεσιμότητας,
• εξασφάλιση ικανού αριθμού διδακτικού προσωπικού με την προκήρυξη θέσεων καθηγητών,
• δυνατότητα πρόσληψης εκτάκτου διδακτικού προσωπικού καθώς και προσωπικού για τη διεξαγωγή του πρόσθετου εργαστηριακού έργου και των επιπλέον πρακτικών ασκήσεων.
• Μόνο υπό αυτές τις προϋποθέσεις το Εθνικό και Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών, το αρχαιότερο Πανεπιστήμιο της χώρας, θα αποφύγει τον κίνδυνο μιας αντικειμενικής αδυναμίας λειτουργίας.

Αν τα παραπάνω δεν ήσαν πολύ σοβαρά, θα μπορούσα, ξέροντας ότι η πολιτεία δεν πρόκειται να ικανοποιήσει κανένα από τα αιτήματα αυτά, να τα σχολιάσω λέγοντας «ζήσε, Μάη μου, να φας τριφύλλι», ή «ουκ αν λάβοις παρά του μη έχοντος». Η προσγείωση του κ. Πρύτανη και του Πρυτανικού Συμβουλίου στα πραγματικά προβλήματα του πανεπιστημίου, και η αλλαγή ύφους στην ανακοίνωση, σε σχέση με τις προηγούμενες δείχνει ότι, επιτέλους, εγκαταλείπεται η προηγούμενη θριαμβολογία απέναντι (και κόντρα) στους φοιτητές και τούτο είναι προς τιμήν των πανεπιστημιακών αρχών.
Δεν ξέρω αν είμαι αιθεροβάμων ή αφελής, αλλά η πρόσφατη ανακοίνωση των πρυτανικών αρχών για τις καταλήψεις, μου φαίνεται σαν μία προσπάθεια προσέγγισης των δύο πλευρών. Εύχομαι να έχω δίκιο…
http://www.protagon.gr/

Αντρέας Παπανδρέου, ριζοσπάστης χωρίς αντικείμενο

Το φαινόμενο Αντρέας Παπανδρέου παραμένει ένα αίνιγμα της ελληνικής πολιτικής ζωής που περιμένει την αποκρυπτογράφησή του. Έντεκα χρόνια μετά το θάνατό του δεν έχει γίνει καμιά σοβαρή προσπάθεια να χυθεί φως στο βίο και την πολιτεία ενός ανθρώπου που κέρδισε την αφοσίωση ενός ορισμένου κοινού και τη χλεύη ενός άλλου. Τώρα, μονάχα καμιά διαφημιστική πινακίδα με την εικόνα του αναρτημένη από τους όλο και λιγότερους οπαδούς του μπορεί να θυμίσει πότε-πότε στον περαστικό τη θριαμβευτική του καριέρα.

{…}
Σε αντίθεση με τον Καραμανλή, που έκανε εφικτή την ειρηνική μετάβαση στη δημοκρατία ισορροπώντας ανάμεσα στη Δεξιά και στο φιλελεύθερο Κέντρο, ο Παπανδρέου συνεπήρε το κοινό του λανσάροντας ένα τελείως νέο πολιτικό προϊόν, που αποτελούνταν από μια σειρά ριζοσπαστικά μηνύματα τα οποία μεταδίδονταν από ένα καινοφανές μέσο – τον ίδιο τον ηγέτη· πρόσφερε στο λαό μια νέα αφήγηση, «βασισμένη σε μια σφαιρική κοσμοθεώρηση και στην επαγγελία μιας ριζικής Αλλαγής. Η κοινωνικοπολιτική αυτή κατασκευή απλωνόταν πάνω σε δύο άξονες. Ο πρώτος διαιρούσε τον κόσμο σε “μητρόπολη” και “περιφέρεια”, με τη δεύτερη να εξαρτάται από την πρώτη. Ο δεύτερος άξονας αντιπροσώπευε τη δήθεν εγγενή πάλη ανάμεσα σ’ ένα εκμεταλλευτικό “κατεστημένο”, ξένο και ντόπιο, και στο “λαό” –δηλαδή σε όλους τους “μη προνομιούχους Έλληνες” που αντιτίθονταν στο κατεστημένο».
Ο πολιτικός λόγος του Αντρέα όξυνε την πόλωση της ελληνικής πολιτικής σκηνής και δημιούργησε έναν διακριτό τύπο στρατηγικής με σημαντικές πολιτικές προεκτάσεις. Παρόλο που μέρος της εκλογικής του πελατείας αντιλαμβανόταν το ΠΑΣΟΚ σαν ένα κόμμα προσκείμενο στο κέντρο, η ηγεσία του επέμενε στην πολωτική της στρατηγική.
Ο Καλύβας δίνει την ακόλουθη εξήγηση: «Η Ένωση Κέντρου, κόμμα κεντροαριστερό, έγινε αξιωματική αντιπολίτευση στις αρχές της δεκαετίας του 1960. Σφυρηλάτησε μια συλλογική ταυτότητα βασισμένη εν πολλοίς στη διχοτομία δημοκρατίας–μοναρχίας, μια παραδοσιακή διχοτομία... που ανάγεται στον “εθνικό διχασμό” του 1915».
Η νέα διαχωριστική γραμμή που χάραξε ο Αντρέας μεταξύ «Δεξιάς» και «Δημοκρατικών Δυνάμεων» βασιζόταν άραγε σε μια ταξική ανάλυση; Ένας από τους λιγοστούς διανοουμένους του κόμματος, ο Κώστας Σημίτης, θεωρούσε άνευ αντικειμένου την ταξική ανάλυση σε μια χώρα που αποτελούνταν κυρίως από αυτοαπασχολούμενους και μικροϊδιοκτήτες.
Περαιτέρω οι ισχνές διαφορές πολιτικής μεταξύ Νέας Δημοκρατίας και ΠΑΣΟΚ δεν δικαιολογούσαν τον πολωτικό λόγο που είχε εγκαινιάσει ο Αντρέας. Παρόλο που το ΠΑΣΟΚ πράγματι εφάρμοσε ορισμένες αναδιανεμητικές πολιτικές τα πρώτα του χρόνια στην εξουσία, αυξάνοντας τους κατώτατους μισθούς και τις συντάξεις,σε γενικές γραμμές απέφυγε τις ριζοσπαστικές μεταρρυθμίσεις.

Η διχοτομία Αριστεράς-Δεξιάς αναφερόταν περισσότερο στους νικητές και τους ηττημένους του Εμφυλίου του 1946-1949 παρά σε κάποια μαρξιστικού τύπου ταξική πάλη. Το κύριο αντικείμενο της σύγκρουσης ήταν εντέλει ο έλεγχος του κρατικού μηχανισμού και των λαφύρων που τον συνόδευαν. Το βασικό θύμα της πολωτικής τακτικής του Αντρέα ήταν η μακροπρόθεσμη θεμιτότητα των δημοκρατικών θεσμών. Σε αντίθεση με το Κομμουνιστικό Κόμμα που ήταν στ’ αλήθεια μια οργάνωση αντίθετη στο ελληνικό κατεστημένο, το ΠΑΣΟΚ τήρησε λίγο-πολύ τους κανόνες της κοινοβουλευτικής δημοκρατίας.
Στην πράξη όμως ο Αντρέας συχνά αμφισβητούσε ορισμένες αρχές της συνταγματικής τάξης, δίνοντας προτεραιότητα στις «ανάγκες» του λαού έναντι του κύρους των θεσμών.
{…}
Τα χρόνια που διαμόρφωσαν τον Παπανδρέου είναι τα λιγότερο γνωστά στους σχολιαστές που προσπάθησαν να εξηγήσουν την ταχύτατη άνοδό του στο στερέωμα βασιζόμενοι εξολοκλήρου στα δεδομένα της ελληνικής του περιόδου. Ο λόγος που κατάφερε να επιφέρει μια σοσιαλιστική μετάλλαξη εκεί όπου ο κεντρώος συνασπισμός του πατέρα του είχε αποτύχει τη δεκαετία του 1960 πρέπει να αναζητηθεί στη δική του φρέσκια ματιά όσον αφορά την ελληνική κοινωνία. Σε αντίθεση και με τη Δεξιά και με την Αριστερά, ιδεολογίες οι οποίες στρατολογούσαν τους οπαδούς τους επικαλούμενες αποκλειστικές αρχές εθνικισμού και διεθνισμού, ή την επιτυχία χάρη στην προσωπική προσπάθεια έναντι της συλλογικής αλληλεγγύης, ο Παπανδρέου επέδειξε χαλαρότητα αντί για πειθαρχία. Πάνω απ’ όλα επικαλέστηκε το αλάθητο ένστικτο του κοινού ανθρώπου ως μοναδική κυρωτική αρχή της πολιτικής του.
Έγινε επομένως ο εκπρόσωπος μιας λαϊκιστικής αντίληψης που δεν είχε προηγούμενό της στην ελληνική πολιτική. Η ιδέα του Παπανδρέου για τον απλό λαό συνδέεται με το αρχέτυπο του Thomas Jefferson περί του μέσου πολίτη ή ακόμα και με την προτίμηση του Andrew Jackson για τους «καράβλαχους». Ο λαϊκισμός ως λατρεία του μέσου ανθρώπου έχει βαθύτερες ρίζες στην αμερικάνικη παράδοση απ’ ό,τι στην ευρωπαϊκή. Με μικρή αντίσταση από ένα ancien régime βασιλοφρόνων, οι Locke-ιανοί επαναστάτες του 1776 ξεκίνησαν από μια φυσική κατάσταση όπου το άτομο μπορούσε να ευημερήσει χωρίς τα εμπόδια της κοινωνικής θέσης και των προνομίων. Ο νεαρός Αντρέας θα πρέπει να εντυπωσιάστηκε από μια κοινωνία που επαινούσε την ταπεινή καταγωγή και την καθιστούσε προτέρημα για την πολιτική. Πουθενά στην Ευρώπη δεν είχαν την άποψη του μέσου πολίτη σε μεγαλύτερη υπόληψη απ’ όσο στις Ηνωμένες Πολιτείες της δεκαετίας του 1940.
Ο λαϊκισμός του Παπανδρέου μοιάζει αμερικανικής καταγωγής, με τις απαραίτητες μετατροπές ώστε να ταιριάζει στα ελληνικά πράγματα. Ο «ευγενής άγριος» των Αμερικανών είναι ένας αυτοδημιούργητος άνθρωπος που δεν εξαρτάται από την αλληλεγγύη της κοινωνίας. Το κοινό του Αντρέα το αποτελούσαν οι «μη προνομιούχοι» που πάλευαν ενάντια στο προνομιούχο «κατεστημένο». Τελικός τους σκοπός ήταν να συμμορφωθεί το κράτος στις ανάγκες τους. Ο Αντρέας διατεινόταν ότι λειτουργούσε ως απλή αντανάκλαση της λαϊκής βούλησης, παρέχοντας ταυτόχρονα έναν ρητορικό καθρέφτη που ευχαριστούσε το ναρκισσισμό του κοινού του. Παρόλο που όντως ανέπτυξε μια σχέση αμεσότητας με τους οπαδούς του σύμφωνα με τη δοκιμασμένη στο χρόνο λαϊκιστική τακτική, στην πραγματικότητα χειραγώγησε τα λαϊκά αισθήματα που είχε ο ίδιος επανειλημμένα υποδαυλίσει.
Ο διάλογός του με το λαό, όπως τον αποκαλούσε, δεν ήταν τίποτε άλλο από μια καλοσκηνοθετημένη μονολογία. «Οι μάζες ήθελαν ν’ ακούσουν τη δική τους φωνή. Και πράγματι, η δική τους φωνή ήταν αυτή που έβγαινε από τα χείλη του Παπανδρέου απαράλλαχτη –αντιφατική, ασυνάρτητη, αόριστη, ούτε περισσότερο ούτε λιγότερο επεξεργασμένη αλλά φοβερά ηχηρότερη, σαν τον αντίλαλο μιας φωνής σ’ ένα φαράγγι... Γιατί ο μύθος του Σωτήρα πηγαίνει πάντοτε παρέα με το μύθο του Λαού. Ο Λαός έχει πάντα δίκιο. Απλώς χρειάζεται κάποιον που να του πει πως έχει δίκιο. Κι έτσι τα ξέφρενα χειροκροτήματα και οι ζητωκραυγές του πλήθους έπνιξαν τις αντιφάσεις και τις παραφωνίες κι έκαναν τα κουσούρια της εσωτερικής οργάνωσης του ΠΑΣΟΚ να φαίνονται τελείως ασήμαντα».
{…}
Ο Παπανδρέου μπορεί να θεωρηθεί ότι απέτυχε στη μακρόχρονηπροσπάθειά του να πολώσει την πολιτική, να αφήσει πάνω της τη δική του λαϊκιστική σφραγίδα και να διατηρήσει τη λατρεία του ηγέτη στην ελληνική πολιτική ζωή. Η κληρονομιά του επιζεί σε νοσούντες θεσμούς όπως η τριτοβάθμια εκπαίδευση, όπου οι μεταρρυθμίσεις του 1982 εμφύτευσαν την πόλωση, εισάγοντας τον κομματισμό στα πανεπιστήμια αλλά και το λαϊκισμό και επιτρέποντας στους χαμηλών προσόντων Βοηθούς να κάνουν ακαδημαϊκή καριέρα χωρίς περαιτέρω ανταγωνισμό. Όπως και να ’ναι, ένα μεγάλο τμήμα της κοινωνίας επέστρεψε στις τμηματικές, πελατειακές και οικογενειακά προσανατολισμένες πρακτικές, τις οποίες γνωρίζει καλύτερα από κάθε τι άλλο.
Έχει υποστηριχθεί ότι η μεγαλύτερη συμβολή του Αντρέα στην ελληνική πολιτική ήταν ότι ενδυνάμωσε την Αριστερά, που είχε αποκλειστεί από την πολιτική ζωή μετά τον Εμφύλιο. Στην πραγματικότητα, από τα ηγετικά στελέχη του ΠΑΣΟΚ κανένα, είτε λόγω νεαρής ηλικίας είτε λόγω προαίρεσης, δεν είχε διαλάμψει στη σοσιαλιστική ιστορία προτού συμμετάσχει στο κίνημα. Το φιλελεύθερο κέντρο, τον καιρό των εκπληκτικών του επιδόσεων στα μέσα της δεκαετίας του 1960, είχε βγάλει την Αριστερά από την απομόνωση και είχε ταχθεί υπέρ της ανεκτικότητας απέναντι στους κομμουνιστές στην Ελλάδα.

Ο Αντρέας υποστήριξε οπωσδήποτε ενεργά το σοσιαλισμό στην Ελλάδα και κατάφερε να καταστήσει την ιδέα δημοφιλή σε σημαντικό κομμάτι του ελληνικού εκλογικού σώματος. Παρ’ όλα αυτά, η κοινωνία των πολιτών πισωγύρισε στη διάρκεια της μακρόχρονης αρχής του, ενώ δόξες γνώρισε η «τμηματική» κοινότητα. Γιατί άραγε ένας από τους πιο προικισμένους Έλληνες πολιτικούς γύρισε την πλάτη στο ρόλο του εκσυγχρονιστή, που θα του πήγαινε γάντι, και διάλεξε να γίνει ένας ριζοσπάστης χωρίς αντικείμενο; Το ερώτημα παραμένει.
http://tvxs.gr/

Λαφαζάνης: Θα έχουμε εκλογές πριν τον Φλεβάρη

Την εκτίμηση πως θα έχουμε εκλογές πριν από τον Φλεβάρη εξέφρασε ο κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος του ΣΥΡΙΖΑ, Παναγιώτης Λαφαζάνης, χαρακτηρίζοντας την κυβέρνηση «παραδομένη, σπαρασσόμενη και καταρρέουσα».

Σχετικά με την διαπραγμάτευση της κυβέρνησης με την τρόικα, ο κ. Λαφαζάνης, μιλώντας στον Real Fm, τόνισε ότι «οι εξελίξεις είναι ρευστές και μπορεί να έχουμε καταλήξεις οι οποίες να είναι και απρόσμενες και να μην τα έχει προβλέψει κανείς».

«Η χώρα μας μετά το περίφημο θρίλερ των διαπραγματεύσεων θα οδηγηθεί σε μία νέα τραγωδία και αυτή η τραγωδία είτε θα είναι ένα νέο μνημόνιο με σκληρότατες δεσμεύσεις, είτε θα είναι παράταση του υπάρχοντος μνημονίου για έναν ακόμη χρόνο», δήλωσε.

Για την εκλογή Προέδρου της Δημοκρατίας χαρακτήρισε «όνειρο θερινής νυκτός για την κυβέρνηση» την συγκέντρωση 180 βουλευτών.

«Δεν θα υπάρξουν 180 βουλευτές που να δώσουν ψήφο σε μία κυβέρνηση που θα φέρει νέο μνημόνιο. Δηλαδή θα δώσουν ψήφο για ένα νέο μνημόνιο, στη συνέχιση της εποπτείας, στη συνέχιση και παράταση της λιτότητας ίσως και με σκληρότερα μέτρα. Διότι αυτό θα ψηφίσουν οι 180 βουλευτές, τους οποίους ζητά η κυβέρνηση. Δεν θα ψηφίσουν απλώς κάποιον πρόεδρο, θα ψηφίσουν τρόικα, μνημόνια, λιτότητα, καταστροφή, λεηλασία. Φτάνει πια γιατί έξι χρόνια είναι αρκετά», είπε ο Παναγιώτης Λαφαζάνης και συμπλήρωσε:

«Επομένως, το εμπόδιο για τους 180 είναι η γενική κατακραυγή, η οργή του ελληνικού λαού, ο οποίος δεν θέλει να ακούσει με τίποτα ότι θα συνεχίσουμε και το 2015 την ίδια κατεύθυνση και την ίδια καταστροφική λογική».

Ο κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος του ΣΥΡΙΖΑ εξέφρασε την πεποίθηση ότι «εκλογές μπορεί να έχουμε πριν από τον Φλεβάρη, με το νέο έτος» σημειώνοντας πως «δεν βλέπω οι διαδικασίες με την τρόικα να έχουν για την κυβέρνηση μία κατάληξη η οποία μπορεί να της δώσει έστω στοιχειωδώς μία ανάσα. Βλέπω ότι όσο η κυβέρνηση υποχωρεί τόσο τα πράγματα θα γίνονται σκληρότερα . Οι εκβιασμοί έρχονται ο ένας μετά τον άλλον».

http://www.voria.gr/

ΝΤΟΡΑ ΜΠΑΚΟΓΙΑΝΝΗ: HΡΘΕ Η ΩΡΑ Ο ΠΡΩΘΥΠΟΥΡΓΟΣ ΝΑ ΣΗΚΩΣΕΙ ΤΟ ΤΗΛΕΦΩΝΟ

«Ήρθε η ώρα ο πρωθυπουργός να σηκώσει το τηλέφωνο. Δεν είναι δύσκολη η εξίσωση της συνεννόησης, δεν χρειάζεται να συμφωνήσουμε, να ταυτιστούμε ή να συμπέσουμε. Χρειάζεται, όμως, να αποκτήσουμε κοινή αντίληψη για τα προβλήματα και τα μεγάλα θέματα που αντιμετωπίζει η χώρα, για την ουσία, τους κινδύνους, τις επιλογές που έχουμε μπροστά μας. Αν ο ΣΥΡΙΖΑ έχει αποφασίσει να τορπιλίσει τη συνεννόηση, ας επωμιστεί και το κόστος».
Αυτό δηλώνει σε συνέντευξή της στην Καθημερινή της Κυριακής η Ντόρα Μπακογιάννη. Εκτιμά, δε, ότι αναφορά του βουλευτή του ΣΥΡΙΖΑ Γιώργου Σταθάκη περί συμφωνίας για την εκλογή Προέδρου και εκλογών περί την άνοιξη «θα μπορούσε να αποτελέσει βάση συζήτησης, αν συμφωνούμε ότι προέχουν η σταθερότητα και η προοπτική της χώρας».


Η κ. Μπακογιάννη εμφανίζεται επιφυλακτική έναντι των Ευρωπαίων εταίρων της χώρας, αφήνοντας ευθείς υπαινιγμούς για «παίγνια στην πλάτη του ελληνικού λαού». «Αν για οποιονδήποτε λόγο οι Ευρωπαίοι έχουν αποφασίσει ότι μπορούν να εξυπηρετήσουν τις πολιτικές τους σκοπιμότητες, ο καθένας ξεχωριστά και όλοι μαζί, καίγοντας τον Τσίπρα και μετατρέποντας τη χώρα σε σκιάχτρο, για να αποδυναμώσουν τα λαϊκιστικά ακραία κόμματα που σήμερα ταλανίζουν την Ευρώπη από την Ισπανία ώς την Αγγλία και από την Ολλανδία μέχρι την Ιταλία, τότε πρέπει να μας το πουν. Να κάνουμε κι εμείς τα κουμάντα μας» αναφέρει.
http://kartesios.com/

Η ΔΟΛΙΟΦΘΟΡΑ ΣΤΟ ΧΕΙΜΑΖΟΜΕΝΟ ΠΑΣΟΚ

ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΛΑΜΨΙΑΣ
Στη μακρά διαδρομή του το ΠΑΣΟΚ συνέβαλε στην πρόοδο της χώρας και ανέδειξε γενιές Ελλήνων που ενδεχομένως δεν θα είχαν καμιά τύχη. 

Αυτό που οι αντίπαλοί του ισχυρίζονται ως καταστροφή, ίσως αποτελεί τη μεγάλη συμβολή του κόμματος που ίδρυσε ο Ανδρέας στην πραγματική συμφιλίωση και την ισορροπία στην κοινωνία. Το ΠΑΣΟΚ έβαλε την... άλλη μισή Ελλάδα στο παιχνίδι, που έμενε απομονωμένη και με τον έναν ή τον άλλο τρόπο ζητούσε μερίδιο και συμμετοχή στην πρόοδο της χώρας.


Ασφαλώς και σε αυτήν τη διαδρομή έγιναν και ακρότητες, αλλά αναμφιβόλως υπήρξε πρόοδος και η χώρα άλλαξε πρόσωπο στα χρόνια που κυβέρνησε το άλλοτε πανίσχυρο κόμμα.

Μέσα σε αυτή την πορεία αναδείχθηκαν πρόσωπα από το πουθενά που τιμήθηκαν και τίμησαν την παράταξη με το έργο τους και τη συμπεριφορά τους. Ασφαλώς υπήρξαν και αυτοί που την ταπείνωσαν και την κατάντησαν εδώ που είναι σήμερα. Αν όμως υπήρξε κάποιος απόλυτα ευνοημένος που ελέω ονόματος κυρίως εξασφάλισε τα πάντα, αυτός δεν είναι άλλος από τον κ. Γιώργο Παπανδρέου. Το κόμμα του τον τίμησε για τρεις και πλέον δεκαετίες στις κορυφαίες θέσεις. Εγινε αρχηγός και πρωθυπουργός με εξουσία απόλυτη και στήριξη σπάνια για ηγέτη μιας παράταξης.

Η συγκυρία και οι δικές του επιλογές οδήγησαν στα γνωστά αδιέξοδα και στο άδοξο τέλος της πρωθυπουργικής του θητείας, γεγονός που προκαλεί ευλόγως απογοήτευση και γεννά πικρίες. Αυτό ανθρωπίνως είναι κατανοητό, αλλά δεν συγχωρεί συμπεριφορές προκλητικά υποκριτικές και ενίοτε υπονομευτικές για την παράταξη.

Ο κ. Παπανδρέου ενδεχομένως έχει μια δική του ανάγνωση της περιόδου 2009-2011, αλλά αυτό δεν δικαιολογεί τις απρέπειες έναντι της σημερινής ηγεσίας του κόμματος. Η απαράδεκτη συμπεριφορά μετά την πρόσφατη συνάντησή του με τον κ. Ευ. Βενιζέλο δεν προκαλεί μόνον αλγεινή εντύπωση για τον ίδιο και τους συνεργάτες του που τον καθοδηγούν με ιδιοτέλεια, αλλά κυρίως θρυμματίζει ό,τι απέμεινε από το ΠΑΣΟΚ.

Σε μια τόσο οριακή στιγμή για τη σταθερότητα της χώρας, αλλά και τη συνέχεια της παράταξης, ο κ. Πα­παν­δρέου με ένα ιδιότυπο καπρίτσιο αναπαράγει τον εσωτερικό διχασμό αδικώντας τον εαυτό του και το βάρος του ονόματός του. Αν έχει επιλέξει άλλο δρόμο, δικαίωμά του, ας τον ακολουθήσει τώρα και ας σταματήσει τη δολιοφθορά.
http://thouli.blogspot.gr/

Economist: Τι θ αλλάξει στις σχέσεις κράτους – εκκλησίας με τον ΣΥΡΙΖΑ στην κυβέρνηση

Μια διαφορετική πτυχή των πιθανών πολιτικών εξελίξεων στην Ελλάδα δίνει άρθρο του Economist και αφορά στις μελλοντικές σχέσεις κράτους και εκκλησίας, σε περίπτωση που το τιμόνι της διακυβέρνησης το πάρει ο ΣΥΡΙΖΑ.

Όπως αναφέρεται στο άρθρο, η έλευση του ΣΥΡΙΖΑ στην κυβέρνηση είναι πιθανή, σε περίπτωση που δεν εκλεγεί νέος Πρόεδρος της Δημοκρατίας. Όπως δείχνουν και οι μέχρι τώρα δημοσκοπήσεις, αν γίνει πρόωρη προσφυγή σε κάλπες, τότε είναι σοβαρό πλέον το ενδεχόμενο η Ελλάδα να αποκτήσει αριστερεή κυβέρνηση. Τι σημαίνει αυτό για τις σχέσεις κράτους και εκκλησίας; Θα υπάρξει ένα νέο κονκορδάτο (άλλως πως: συμφωνία ανάμεσα στα δύο μερη). Αν ακολουθηθεί η ακραία λύση του διαχωρισμού θα συμβούν τα εξής:

Η ορθόδοξη θρησκεία θα πάψει να έχει το κατοχυρωμένο δικαίωμα να θεωρείται η «επικρατούσα θρησκεία» και στη συνέχεια ο τερματισμός της διάταξης που θέλει τους ιερείς και τους εργαζόμενους στις εκκλησίες να έχουν έμμισθη σχέση με το δημόσιο, καινούργια διευθέτηση γύρω από το θέμα της εκκλησιαστικής περιουσίας, θα αλλάξει ο τρόπος διδασκαλίας των θρησκευτικών στα σχολεία, καθώς και η προσευχή πριν από την έναρξη των μαθημάτων και ο τερματισμός των φορολογικών απαλλαγών των θρησκευτικών ιδρυμάτων.

Όπως σημειώνει το ρεπορτάζ υπάρχει μια γενικευμένη αίσθηση στο αριστερό «ακροατήριο» ότι η επίσημη εκκλησία έχει αποκτήσει κομματικά χαρακτηριστικά και βλέπει με συμπάθεια την άκρα δεξιά.

Μάλιστα άνθρωποι που γνωρίζουν πρόσωπα και πράγματα γύρω από το θέμα, αναφέρουν πως οι δεσμοί ανάμεσα σε κράτος και εκκλησία έχουν χαλαρώσει και μια αριστερή κυβέρνηση δεν θα ήθελε να διαχωρίσει κι άλλο τα πράγματα

Ήδη, με την συντηρητική κυβέρνηση Σαμαρά, ο αριθμός των ιερέων που χειροτονούνται, μειώνεται δραστικά για οικονομικούς λόγους, ενώ στα σχολεία με τόσα παιδιά μεταναστών, η ορθόδοξη θρησκεία έχει πάψει να είναι η μοναδική. Έτσι μια κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ δεν θα ήθελε να προκαλέσει ολική ρήξη με την ηγεσία της εκκλησίας για πολλούς λόγους.

Είναι δεδομένο πως η εκκλησία προσφέρει κοινωνικό έργο σε ευπαθείς ομάδες του πληθυσμού, ενώ και η αλλαγή των σχέσεων προϋποθέτει αλλαγή του υπάρχοντος Συντάγματος, κάτι που δεν είναι τόσο εύκολο. Τέλος, υπάρχει μια μεγάλη μερίδα ψηφοφόρων του ΣΥΡΙΖΑ που μπορεί να δηλώνουν αριστεροί, ταυτόχρονα όμως δεν κρύβουν πως νιώθουν -και είναι- χριστιανοί.

O Aρχάγγελος του Χάους

Δεν θα μας απογοητεύσει ο Γιώργος!
Αυτό το μοναδικό αριστούργημα της καταστροφής που ξεκίνησε ζητώντας την παραίτηση Βενιζέλου από την ηγεσία του ΠΑΣΟΚ δεν μπορεί να μείνει στη μέση.
Η ολοκλήρωση της εκδίκησης του ΓΑΠ δεν θα είναι τίποτε λιγότερο από ένα μεγάλο υπαίθριο πάρτυ το οποίο θα τελειώσει όταν οι καλεσμένοι κουραστούν να χορεύουν και να μεθάνε.
Το πάρτυ θα ξεκινήσει το βράδι που ο Παπανδρέου θα εξαναγκάσει το δίδυμο Σαμαρά-Βενιζέλου να πάνε σε εκλογές.
Αυτό δηλαδή που δεν κατάφεραν τόσα χρόνια τώρα οι gipsy kings του ΣΥΡΙΖΑ, αυτό το τρελό μπουλούκι της πολυφωνίας στο οποίο οι πολίτες εναπόθεσαν τις ελπίδες τους για την ανατροπή της κυβέρνησης αλλά καθημερινά διαπιστώνουν ότι πρόκειται για ένα κόμμα με 10 τουλάχιστο ηγετίσκους-παπαρολόγους.
Πόσο να σας περιμένει ο λαός για να πηδήξετε ρε μπαγάσηδες;
Αν εν μέσω κόλασης δεν μπορείτε να νικήσετε τον κενόδοξο εαυτό σας και να πειθαρχήσετε σε μια γαμημένη γραμμή την οποία θα πρέπει να υπερασπισθείτε με πειθαρχία και συνέπεια, πώς θα νικήσετε την κυβερνητική Αίρεση των Βενιζέλου-Σαμαρά;
Κι εκεί που οι πολίτες είχαν αρχίσει να απογοητεύονται καθώς έβλεπαν ότι ο Σαμαράς θα μπορούσε να εξασφαλίσει τους 180, ήρθε ο Αρχάγγελος του Χάους να τα γαμήσει όλα.
Δεν θας μας απογοητεύσει ο Γιώργος. Είμαστε σίγουροι ότι θα κλιμακώσει την επίθεση στην κυβέρνηση αυτή τη φορά με στρατηγική, με σοφία, με κόλπα βρώμικα, μακιαβελικά και αποτελεσματικά.
Αλλωστε τον βοηθάει και η συγκυρία, το γεγονός δηλαδή ότι οι δανειστές αποφάσισαν να μην μασήσουν άλλο το παραμύθι των μεταρρυθμίσεων που τους πασάρουν κάθε τόσο οι κρατιστές της εξουσίας.
Ο Γιώργος, ο Νίκος, ο Αντρίκος με την βοήθεια της Μαργαρίτας και των πανούργων φίλων τους ανά το κόσμο θα καταφέρουν να ολοκληρώσουν αυτό το επικό αριστούργημα της ανατροπής που μόνο οι Παπανδρέου μπορούν να υπογράψουν.
Σε καμμία περίπτωση δεν μπορούμε να φαντασθούμε ότι ο Παπανδρέου θα ψηφίσει πρόεδρο Δημοκρατίας για να παρατείνει τον βίο μιας κυβέρνησης της Δεξιάς των Κολομβιάνων επιχειρηματιών και των επαγγελματιών μαχαιροβγαλτών όπως έγραφε ο Καρακούσης.
Τι νόημα έχει η επιστροφή του Γιώργου εάν επέστρεψε σαν κότα κι όχι σαν λιοντάρι;
Αλλωστε την μαλθακότητά του τήν πλήρωσε ακριβά όταν δεν τόλμησε να κάνει το δημοψήφισμα-αυτή την απόλυτα δημοκρατική διαδικασία που θα επέτρεπε στον λαό να επιλέξει τον τρόπο θανάτωσής του.
Τότε κόλωσε με αποτέλεσμα να τον συντρίψουν η Μέρκελ και ο Σαρκοζί με την βοήθεια του Βενιζέλου. Πιστεύουμε ότι αυτό το ολέθριο πάθημα τού έγινε μάθημα και τώρα πλέον επιστρέφει σαν πανούργος εξολοθρευτής κι όχι σαν κότα λυράτη.
Δεν θα αφήσει το δημιούργημα της καταστροφής στη μέση, θα τα κάνει όλα πουτάνα ως το τέλος.
Έχουμε πόλεμο-τίποτε λιγότερο-και στον πόλεμο χρειάζονται πράξεις, αίμα, θάνατος. Εάν επέστρεψε για να συμβιβασθεί και να κάνει κωλοτούμπες, τα άγρια θηρία της διαπλοκής θα μυρίσουν τις φοβίες του και θα τον κατασπαράξουν.
Ελπίζουμε ότι επέστρεψε έτοιμος για όλα και κυρίως βρώμικο αντάρτικο.
Ετοιμος να γίνει ο Αρχοντας του Χάους, αυτό θα είναι άλλωστε και το θέμα του πάρτυ που θα ξεκινήσει όταν ο σημερινός πρωθυπουργός ανακοινώσει τις πρόωρες εκλογές.
Δεν θα μας προδώσει ο Γιώργος.
Αυτή τη φορά δεν θα επιτρέψει στον εαυτό του νέα οδυνηρή ήττα-όπως τότε που κατάπιε το δημοψήφισμα.
Η δειλία και οι συμβιβασμοί θα πρέπει να είναι ένας άγνωστος πλανήτης για έναν Παπανδρέου.
-Εμπρός Αρχάγγελε του Χάους, έλα να ολοκληρώσουμε αυτό το υπέροχο αριστούργημα της καταστροφής που μόλις ξεκίνησες…
http://pitsirikidotnet.gr/

Η σέξι ΟΝΝΕΔίτισσα δηλώνει μετανιωμένη: Αν ζούσα το 1973 θα ήμουν ανάμεσα στους αγωνιστές!

Ο σάλος που προκλήθηκε από την ανάρτησή της στο Facebook φαίνεται πως συνέτισε το 26χρονο μοντέλο και μέλος της ΟΝΝΕΔ, Έλλη Παπαγγελή που πλέον δηλώνει μετανιωμένη για όσα έγραψε προ ημερών περί μη ύπαρξης νεκρών στο Πολυτεχνείο.

Όπως αναφέρει το Έθνος της Κυριακής, η Παπαγγελή τρόμαξε με την έκταση που πήρε το θέμα και το σάλο που προκάλεσαν τα γραφόμενα της. Αυτό είχε ως αποτέλεσμα να κλειστεί στον εαυτό της φοβούμενη για όσα άκουσε εναντίον της. Έτσι, τώρα, δηλώνει μετανιωμένη και λέει πως αν ζούσε το 1973 θα ήταν κι αυτή ανάμεσα στους εξεγερμένους φοιτητές. Υποστηρίζει ότι οι δηλώσεις της διαστρεβλώθηκαν, αφού ουδέποτε είπε ότι δεν υπήρξαν νεκροί στην εξέγερση των φοιτητών, αλλά ότι εντός του Πολυτεχνείου δεν έπεσε κανείς νεκρός.

«Δεν καταλαβαίνει για ποιο λόγο δημιουργήθηκε αυτός ο θόρυβος και γιατί κάποιοι θέλησαν να διαστρεβλώσουν τα λεγόμενά της», λέει στο «Εθνος της Κυριακής» φίλος της Ελλης Παπαγγελή, που διατηρεί την ανωνυμία του, αλλά μεταφέρει τη γνώμη της: «Είναι πολύ στενοχωρημένη, γιατί δεν ήθελε με κανέναν τρόπο να προσβάλει τη μνήμη κανενός νεκρού, τραυματία ή έστω απλά συμμετέχοντος στον αγώνα του Πολυτεχνείου. Νεκροί υπήρχαν. Οπως υπήρχαν και βασανισμένοι πολίτες. Μέσα στο Πολυτεχνείο δεν υπήρξαν νεκροί. Αυτό είπε η Ελλη και τίποτε άλλο.
Λυπάται για την αναστάτωση που προκλήθηκε και στον κόσμο, αλλά και στο κόμμα της, και θεωρεί ότι έπρεπε να είχε διατυπώσει αλλιώς το κείμενο. Στόχος της ήταν να εστιάσει στην ιδεολογική ηγεμονία της Αριστεράς εκείνη την περίοδο, καθώς και στο τι δημιούργησε, το... μετά του Πολυτεχνείου. Η Ελλη πιστεύει ότι η γενιά του Πολυτεχνείου δυστυχώς κατέστρεψε το μέλλον το δικό της αλλά και τριών γενεών που προηγήθηκαν. Θεωρεί ότι αυτή η λεγόμενη γενιά του Πολυτεχνείου εξαργύρωσε την ιστορία της». Όπως μεταφέρουν οι φίλοι της, η 26χρονη νιώθει τρομοκρατημένη γιατί ακόμη και διαδικτυακά έχει δεχθεί περισσότερα από 500 απειλητικά μηνύματα.

Σύμφωνα με ανθρώπους του περιβάλλοντός της, η 26χρονη έχει κλειστεί στον εαυτό της μετά το μεγάλο, ψυχολογικό, λιντσάρισμα που δέχτηκε. Ζει με την μητέρα της, αφού τον πατέρα της τον έχασε πριν από τέσσερα χρόνια, και παραλίγο να χάσει τη δουλειά της μετά το περιστατικό με το Πολυτεχνείο.
http://www.iefimerida.gr/

150 "χτυπήματα" στον Βενιζέλο από τη Θεσσαλονίκη

Από τα στελέχη που συμμετείχαν αναδεικνύεται η ανάγκη της πολιτικής εκπροσώπησης του σοσιαλιστικού χώρου, που σήμερα δεν καλύπτεται και η ανάληψη πρωτοβουλιών από τη βάση.
Η ανταπόκριση στην πρωτοβουλία της κίνησης πολιτικών στελεχών από όλους τους νομούς της κεντρικής Μακεδονίας, από τη νεολαία, από κοινωνικούς, αυτοδιοικητικούς και συνδικαλιστικούς φορείς και η διαπίστωση της κοινής πολιτικής τους κατεύθυνσης δημιουργεί κλίμα αισιοδοξίας για την συνέχιση και την επίτευξη των στόχων της κίνησης.
Σημειώνεται πως η συγκέντρωση και οι αποφάσεις των 150 στελεχών, που στην πλειοψηφία τους προέρχονται από τον συνδικαλιστικό χώρο και τα οποία κατέχουν υψηλόβαθμες θέσεις στους χώρους που δραστηριοποιούνται (ΤΕΕ, ΑΔΕΔΥ, ΓΣΕΒΕ, ΓΕΣΑΣΕ, ΔΣΑ κ.α), έρχεται δύο ημέρες μετά την επιστολή του Γ. Παπανδρέου στον Βενιζέλο με την οποίαν του ζητά να συγκληθεί έκτακτο συνέδριο και εκλογή νέας ηγεσίας από τη βάση.
Πιο συγκεκριμένα :
Α) διαπιστώθηκε:
-Ότι οι ασκούμενες πολιτικές είναι ατελέσφορες, αντιλαϊκές, αντιπαραγωγικές και αδιέξοδες!
-Ότι η χώρα χρειάζεται ένα ολοκληρωμένο σχέδιο εξόδου από την κρίση με δίκαιη κατανομή των βαρών και προοδευτικό πρόσημο. Ως κύριο ζητούμενο προτάσσεται η αλλαγή πολιτικής με νέες-αξιόπιστες κοινωνικές - πολιτικές συμμαχίες!
-ότι η ανασύνθεση του σοσιαλιστικού χώρου με πολιτική αυτονομία και οργανωτική αυτοτέλεια αποτελεί κοινό τόπο των διάσπαρτων δυνάμεων του σοσιαλιστικού χώρου που έχουν πολλαπλώς εκφράσει τη διαφωνία τους με την διολίσθηση του Κινήματος σε παρακολούθημα του συντηρητισμού.
-ότι τα εγχειρήματα μετάλλαξης του Κινήματος της αλλαγής που ίδρυσε ο ΑΝΔΡΕΑΣ ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ σε «58» ή «Ελιά», ή «Δη.Παρ.» αφαιρούν όχι μόνο τον ιστορικό αλλά και τον εθνικό, κοινωνικό και σοσιαλιστικό χαρακτήρα του, δεν έχουν καμία σχέση με τον πυρήνα των αρχών ίδρυσης του και των δυνάμεων που εκφράζει και συγκροτούνται από στελέχη που ιστορικά βρέθηκαν σε ασύμβατη τροχιά με την πορεία του Κινήματος.
Β) επιβεβαιώθηκε ότι η κίνηση των στελεχών:
-Έχει σταθερό και μοναδικό προσανατολισμό την διαμόρφωση των κοινωνικών και πολιτικών προϋποθέσεων για την ενδυνάμωση μιας πανελλαδικής οργανωτικής δομής, που εγγυάται την διοργάνωση διαδικασιών όλων των ρευμάτων που συγκρότησαν τον σοσιαλιστικό χώρο.
-Θέτει ως βασική επιδίωξη την οργάνωση μιας πανελλαδικής συνάντησης από μηδενική βάση για την διαμόρφωση των όρων συγκρότησης του σοσιαλιστικού χώρου.
- αγωνίζεται για αλλαγή πολιτικής, που προϋποθέτει μια αξιόπιστη πολιτική διεύθυνση ικανή να εγγυηθεί την δημοκρατία και να διαμορφώνει διαύλους επικοινωνίας για τη συγκρότηση της προοδευτικής πολιτικής πλειοψηφίας.
Για τους σκοπούς αυτούς η κίνηση θέτει ως άμεσες προτεραιότητες:
Α) τη συνέχιση των συναντήσεων και στις άλλες περιφέρειες , άμεσα.
και
Β)την ανάθεση της ευθύνης του συντονισμού της σε εξουσιοδοτημένα στελέχη προκειμένου να ολοκληρωθούν οι διεργασίες συναντήσεων με τα όλα τα ρεύματα , τις τάσεις , τα στελέχη και τις κινήσεις που συγκρότησαν διαχρονικά τον αυτόνομο σοσιαλιστικό χώρο, για τη διοργάνωση , στις αρχές του έτους, πανελλαδικής διάσκεψης που με πολιτική αυτονομία θα διεκδικήσει αλλαγή πολιτικής με προοδευτικές πολιτικές και κοινωνικές συνεργασίες.
http://www.matrix24.gr/

Κυβέρνηση – χορηγός της Digea. O λογαριασμός στους πολίτες

του Νίκου Μιχαλίτση

Όσοι νόμιζαν ότι τα πλούσια δώρα της κυβέρνησης στην κοινοπραξία των μεγάλων ιδιωτικών τηλεοπτικών σταθμών εθνικής εμβέλειας, την Digea, τελείωσαν με την παραχώρηση του φάσματος συχνοτήτων ψηφιακής τηλεόρασης, έναντι πινακίου φακής, κάνουν μεγάλο λάθος.

Η Digea, τα ήθελε όλα για να ελέγξει σε απόλυτο βαθμό το τηλεοπτικό τοπίο της χώρας. Κατόρθωσε να το πετύχει, αφού σε αγαστή συνεργασία με την κυβέρνηση έστησαν μια υποτιθέμενη δημοπρασία, έναν «πλειοδοτικό» διαγωνισμό, στον οποίο δεν είχε τη δυνατότητα να συμμετάσχει κανένας άλλος, λόγω των πολυάριθμων διατάξεων των προδιαγραφών που φωτογράφιζαν με ακρίβεια την Digea. Θα μου πείτε, αυτό έρχεται σε σύγκρουση και με τον ίδιο τον ορισμό της δημοπρασίας ή του πλειοδοτικού διαγωνισμού, αφού για να πλειοδοτήσει κάποιος απαιτούνται τουλάχιστον δύο συμμετέχοντες. Και τί μ” αυτό; Στις ίδιες τις προδιαγραφές της «δημοπρασίας» υπήρχε ο εξωφρενικός όρος ότι, αν είναι μόνον ένας ο συμμετέχων, δεν ακυρώνεται ο διαγωνισμός αλλά συνεχίζεται. Τέτοιος όρος δεν έχει υπάρξει ποτέ σε διαγωνισμούς δημοσίου γιατί αντιβαίνει τον Κανονισμό Προμηθειών του Δημοσίου και την ενσωματωμένη οδηγία της Ευρωπαϊκής Ένωσης, που προβλέπουν ότι σε περίπτωση μιας μόνον συμμετοχής, ο διαγωνισμός ακυρώνεται και επαναλαμβάνεται για ευρύτερη συμμετοχή, ώστε να επωφεληθεί το Δημόσιο από τον ανταγωνισμό.

Η Digea, όμως, δεν ήθελε μόνο να παίξει μόνη της. Υπερχρεωμένοι, όπως είναι οι μέτοχοί της, ήθελαν να πάρουν τις συχνότητες μπιρ παρά. Η κυβέρνηση ακολούθησε απέναντί τους τη στάση με την οποία αντιμετωπίζει και την τρόικα: Ναι σε όλα! Έβαλε λοιπόν μια αστεία  τιμή εκκίνησης (18,3 εκατομμύρια €) για την 15ετή εκμετάλλευση του  συνόλου του φάσματος της ψηφιακής τηλεόρασης (240 MHz), στην οποία και αναδείχτηκε πανηγυρικά …πλειοδότης, ελλείψει αντιπάλου, η Digea.

Αρκεί μια σύγκριση, με μιαν άλλη δημοπρασία, που ολοκληρώθηκε προσφάτως για να φανεί το μέγεθος του εγκλήματος. Το ψηφιακό μέρισμα, δηλαδή φάσμα συχνοτήτων 72 MHz, στην ίδια περιοχή συχνοτήτων, παραχωρήθηκε (μετά από 10 γύρους δημοπρασίας)  στις τρεις εταιρείες κινητής για 15ετή εκμετάλλευση έναντι 309 εκατομμυρίων €! Έδωσαν δηλαδή για το ίδιο χρονικό διάστημα και στην ίδια περιοχή συχνοτήτων,  φάσμα 240 MHz για 18,3 εκ. € στην Digea, ενώ στις εταιρείες κινητής 72 MHz για 309 εκ. €. Μικρή λεπτομέρεια: Τα 309 εκ. € έχουν εγγραφεί στον Προϋπολογισμό του 2014 και με απαίτηση της τρόικας έχουν παραχωρηθεί στο ΤΑΙΠΕΔ και θα διατεθούν για την αποπληρωμή του χρέους προς τους πιστωτές μας. Το γιατί δεν ζήτησε η τρόικα ανάλογα κονδύλια και από τις συχνότητες της ψηφιακής τηλεόρασης, φαίνεται ότι αποτελεί ανταπόδοση του δικού της «χρέους» στους μεγαλοκαναλάρχες, για την πολύτιμη στήριξη της πολιτικής που κατέστρεψε τη χώρα.

Νομίζετε όμως, ότι οι απαιτήσεις της Digea σταματούν εδώ; Όχι βέβαια. Ως μοναδικός πάροχος δικτύου ψηφιακής τηλεόρασης, η Digea θα έπρεπε να προσφέρει καθολική υπηρεσία, δηλαδή τουλάχιστον στο 98% του πληθυσμού της χώρας (υπενθυμίζουμε ότι η ΕΡΤ κάλυπτε αναλογικά το 99,8% του πληθυσμού με 1.100 κέντρα εκπομπής). Η υποχρέωσή της αυτή θα σήμαινε αυξημένο κόστος, αφού ο αριθμός των αναμεταδοτών αυξάνεται εκθετικά, όταν θέλεις να καλύψεις δύσκολες για τη μετάδοση του σήματος περιοχές με μικρό σχετικά πληθυσμό.

Η Κυβέρνηση φρόντισε να ξαλαφρώσει την Digea και από αυτό το βάρος. Ας δούμε πώς τα κατάφερε και σε ποιους φόρτωσε το βάρος αυτό.

 Οι κατάλληλοι άνθρωποι στις κατάλληλες θέσεις

Αμέσως μετά τις τελευταίες βουλευτικές εκλογές και τη δημιουργία της τριμερούς κυβέρνησης υπό τον κ. Σαμαρά, τον Ιούλιο 2012, διορίζεται Γενικός Γραμματέας Τηλεπικοινωνιών και Ταχυδρομείων του Υπουργείου Υποδομών, Μεταφορών και Δικτύων, ο κ. Μενέλαος Δασκαλάκης, πρώην Γενικός Διευθυντής της ΝΔ. Ο κ. Δασκαλάκης βρίσκει σε εξέλιξη τότε, τη διαμόρφωση του λεγόμενου χάρτη συχνοτήτων ο οποίος (μετά από διαγωνισμό) είχε ανατεθεί από το Υπουργείο σε μια κοινοπραξία δύο Τμημάτων ασύρματων επικοινωνιών, του Ε.Μ. Πολυτεχνείου (ΕΜΠ) και του Πανεπιστημίου Πειραιά (ΠΑ.ΠΕΙ). Τα τμήματα αυτά ολοκληρώνουν το πρώτο σχέδιο του χάρτη συχνοτήτων και το Υπουργείο το θέτει (όπως είχε υποχρέωση) σε δημόσια διαβούλευση. Το σχέδιο αυτό προέβλεπε, ότι για την κάλυψη του 97,2% του πληθυσμού της χώρας απαιτούνταν 275 σημεία εκπομπής, ενώ με έναν αριθμό συμπληρωματικών σημείων όπου θα έπρεπε (πάντα με ευθύνη του παρόχου δικτύου) να τοποθετηθούν μικροί αναμεταδότες (gap fillers) για κάλυψη των υπολοίπων περιοχών, η κάλυψη θα έφθανε το 99%. Η Digea, σαν να γνώριζε από τότε ότι θα είναι ο μελλοντικός πάροχος δικτύου, αντιδρά αμέσως, θεωρώντας υπερβολικό τον αριθμό των σημείων εκπομπής και μεγάλο το κόστος για τον πάροχο δικτύου.

Διαρκούσης της διαβούλευσης, ο κ. Δασκαλάκης αναθέτει σε ένα στέλεχος της Εθνικής Επιτροπής Τηλεπικοινωνιών και Ταχυδρομείων (ΕΕΤΤ), τον κ. Νίκο Παπαουλάκη, να επέμβει για την αναδιαμόρφωση του χάρτη. Κάποιοι που ασχολούνται με το θέμα, αντιλαμβάνονται εκείνη την περίοδο μια στενή επικοινωνία του κ. Παπαουλάκη με στελέχη της Digea. Και ω του θαύματος! Λίγες ημέρες  μετά τη λήξη της προθεσμίας της διαβούλευσης (23/09/2012) και χωρίς να έχει μεσολαβήσει η δημοσίευση των προτάσεων που είχαν κατατεθεί, ούτε  κανένας σχολιασμός του Υπουργείου, αλλά και χωρίς να ενημερωθούν οι νόμιμοι συντάκτες του σχεδίου (ΕΜΠ και ΠΑ.ΠΕΙ), υπογράφεται Κοινή Υπουργική Απόφαση (ΚΥΑ) και δημοσιεύεται σε ΦΕΚ στις 5/10/2012 ο τελικός χάρτης συχνοτήτων , ο οποίος έχει ελαττώσει το πλήθος των σημείων εκπομπής από 275 σε 156!

Ο κ. Παπαουλάκης έχει αλματώδη εξέλιξη. Διορίζεται αρχικώς Ειδικός Σύμβουλος του κ. Δασκαλάκη και λίγες μέρες πριν την προκήρυξη της διαβόητης «δημοπρασίας» για την παραχώρηση του φάσματος των συχνοτήτων ψηφιακής τηλεόρασης, Αντιπρόεδρος της ΕΕΤΤ.

Εδώ ίσως μας ψέξει κάποιος ότι προτρέχουμε να κατηγορήσουμε την κυβέρνηση και την Digea, αντικρούοντας ότι ακόμα και αν μειώθηκαν τα κύρια σημεία εκπομπής από 275 σε 156, αν διατηρηθεί το ίδιο πληθυσμιακό ποσοστό κάλυψης, το κόστος θα μεταφερθεί στο μεγαλύτερο πλήθος των μικρών αναμεταδοτών που θα απαιτηθούν.

Το σχέδιο κυβέρνησης – Digea, όμως, τα είχε προβλέψει όλα. Ούτε το ίδιο πληθυσμιακό ποσοστό κάλυψης θα διατηρηθεί, ούτε το κόστος των μικρών αναμεταδοτών θα το πληρώσει η Digea.

Η μεταφορά του κόστους στους πολίτες

Οι προδιαγραφές της  «δημοπρασίας», μαζί με μια  ΚΥΑ (27217/505/4-6-2013) που εκδίδεται μια βδομάδα πριν το μαύρο της ΕΡΤ, ικανοποιούν απολύτως ό,τι κατάφερε με τόσο «κόπο» (και διαπλοκή) να επιβάλει η  Digea και μεταφέρουν τις υποχρεώσεις που θα έπρεπε να βαρύνουν τον πάροχο δικτύου στην τοπική αυτοδιοίκηση, δηλαδή πάλι στους πολίτες.

Όλα αυτά αποτυπώνονται, χωρίς αιδώ, στη σύμβαση παραχώρησης του φάσματος συχνοτήτων ψηφιακής τηλεόρασης στην Digea ΦΕΚ 1693/Β, 2014 :
- Στο άρθρο 6, παρ. 1, αναφέρεται ότι:

«…ο κάτοχος των δικαιωμάτων χρήσης ραδιοσυχνοτήτων οφείλει να καλύπτει τουλάχιστοντο 95% του πληθυσμού της χώρας εφαρμόζοντας τον χάρτη συχνοτήτων. «.

Όποια κάλυψη, δηλαδή, υποτίθεται ότι εξασφαλίζουν τα 156 σημεία εκπομπής και τίποτα παραπάνω. Ποιος, όμως θα πληρώσει το επί πλέον κόστος των υπόλοιπων μικρών αναμεταδοτών;

- Στο ίδιο άρθρο (6), παρ.2, αναφέρεται:

«Μετά την ολοκλήρωση του δικτύου, σύμφωνα με τα οριζόμενα στην ανωτέρω υπό 1 παρ. του παρόντος άρθρου (σ.σ. μόνον τα 156 σημεία εκπομπής) και εάν υφίσταται μέρος του πληθυσμού που βρίσκεται εκτός της περιοχής κάλυψης του δικτύου, ο Κάτοχος  των δικαιωμάτων χρήσης ραδιοσυχνοτήτων, εφόσον δεν προτίθεται να επεκτείνει το δίκτυό του στις περιοχές αυτές, οφείλει … να συνεργάζεται με τρίτους και ιδίως με  Οργανισμούς Τοπικής Αυτοδιοίκησης, οι οποίοι προτίθενται να αναλάβουν το κόστος προμήθειας, εγκατάστασης, λειτουργίας και συντήρησης και να διαθέσουν την απαραίτητη έκταση για τις εν λόγω υποδομές…» 

Όσοι δηλαδή πολίτες είχαν την ατυχία να εξαιρεθούν από την κάλυψη του χάρτη συχνοτήτων, που έξω από κάθε δεοντολογική διαδικασία συνέταξε ο κ. Δασκαλάκης και οι συν αυτώ, έχουν δύο επιλογές: Ή να μην βλέπουν καθόλου τηλεόραση ή να πληρώσουν ένα νέο  χαράτσι στην Digea, μέσω της Τοπικής Αυτοδιοίκησης, με αντίστοιχη βεβαίως αύξηση των δημοτικών τελών. Και όπως θα διαπιστώσατε, το χαράτσι αυτό θα είναι μόνιμο, διότι δεν είναι μόνον η προμήθεια των αναμεταδοτών, των κεραιοσυστημάτων, κ.λπ. και η εγκατάστασή τους που θα πληρωθεί εφάπαξ με τα γνωστά τιμολόγια της Digea. Είναι και η συντήρηση, οι επισκευές, η λειτουργία (κατανάλωση ρεύματος) και η παραχώρηση των χώρων εγκατάστασης των υποδομών. Και επειδή οι αναμεταδότες αυτοί θα τοποθετηθούν σε κατοικημένες περιοχές και όχι σε βουνά, το κόστος της ενοικίασης για την παραχώρηση των χώρων δεν είναι καθόλου αμελητέο. Όπως δεν είναι αμελητέο και το κόστος της προμήθειας των αναμεταδοτών.

Υπολογίζουμε ότι σε όλη τη χώρα θα απαιτηθούν γύρω στα 600 συμπληρωματικά σημεία εκπομπής για τέτοιους αναμεταδότες. Σε κάθε σημείο θα πρέπει να τοποθετηθούν 6 αναμεταδότες (όσες και οι συχνότητες που εκμεταλλεύεται η Digea). Με μέτριους υπολογισμούς το κόστος κάθε αναμεταδότη είναι γύρω στα 7.000 €. Αυτό σημαίνει ότιμόνον η προμήθεια των αναμεταδοτών θα κοστίσει στον έλληνα πολίτη όχι λιγότερο από 25 εκατομμύρια €. Ο έλληνας πολίτης γίνεται αυτόματα χρηματοδότης των υποχρεώσεων της Digea.

Στην Πελοπόννησο, στο Βόρειο Αιγαίο και στην Ανατολική Μακεδονία και Θράκη πραγματοποιήθηκε η «ψηφιακή μετάβαση». Τα αποτελέσματα έδειξαν ότι τα ποσοστά της κάλυψης είναι πολύ μικρότερα από το επικαλούμενο 95%. Ολόκληρες περιοχές, πολλές κωμοπόλεις, ακόμα και Δήμοι έχουν απόλυτο μαύρο στις οθόνες τους. Άλλες περιοχές βλέπουν τηλεόραση σποραδικά – έρχεται και φεύγει. Οι διαμαρτυρίες των πολιτών και των δημοτικών αρχών αντιμετωπίζονται από τους αρμόδιους (Υπουργείο και ΕΕΤΤ) είτε με απαξιωτικό τρόπο (κάνετε λάθος – οι χάρτες κάλυψης λένε άλλα) είτε με αλαζονικό (βρίσκεστε σε «λευκή» περιοχή, ας πληρώσει ο Δήμος σας να έχετε τηλεόραση. Ο κ. Δασκαλάκης και ο κ. Παπαουλάκης, οι υπεύθυνοι αυτής της κατάστασης, χρησιμοποιούν αυτά τα επιχειρήματα στις συναντήσεις τους με τοπικές αρχές, σαν να είναι συνήγοροι της Digea και όχι υπηρέτες του Δημοσίου συμφέροντος, ως όφειλαν.

Κάποιοι Δήμοι άρχισαν να υποκύπτουν στον εκβιασμό, χωρίς να αντιλαμβάνονται ακόμη το πραγματικό κόστος που θα καταβάλλουν διαρκώς στην Digea.

Άλλες «πρόθυμες» δημοτικές αρχές, ποιος ξέρει κάτω από ποιες πιέσεις, όπως ο Δήμος Σκύρου με απόφασή του , παραχωρούν δωρεάν εκτάσεις στην  Digea, ακόμα και για ένα από τα βασικά (156) κέντρα εκπομπής, με το «επιχείρημα» ότι όλοι οι Δήμοι έχουν παραχωρήσει δωρεάν εκτάσεις στην Digea!

Εν τούτοις, άλλες δημοτικές αρχές δείχνουν να αντιστέκονται. Δείτε στο video τη χαρακτηριστική τοποθέτηση του Διευθυντή του Δημοτικού Σταθμού Θεσσαλονίκης  TV 100, κ. Φίλιου Στάγκου, προς το Δημοτικό Συμβούλιο Θεσσαλονίκης, όπου αναφέρει τα υπέρογκα ποσά που ζητά η Digea για να μεταφέρει ψηφιακά τον TV 100, ενώ ζητάει να της παραχωρηθούν δωρεάν οι χώροι του Δήμου για να εγκαταστήσει τους πομπούς της.

Η επιστράτευση ευρωπαϊκών κονδυλίων  για τη χρηματοδότηση της Digea

Όπως αναφέραμε παραπάνω, η «ψηφιακή μετάβαση» έχει πραγματοποιηθεί και σε δύο ακριτικές περιφέρειες: Του Βορείου Αιγαίου (πλην Σάμου, Ικαρίας και Φούρνων, όπου θα γίνει αργότερα η μετάβαση) καθώς και της Ανατολικής Μακεδονίας και Θράκης. Το δαιμόνιο του κ. Δασκαλάκη, προκειμένου να αντιμετωπίσει τις ισχυρές αντιδράσεις των πολιτών, που αντί για την «κρυστάλλινη» εικόνα του κλικλίκου είχαν μαύρες οθόνες, τον οδήγησε να δημιουργήσει ειδική δράση του ΕΣΠΑ και συγκεκριμένα του Επιχειρησιακού Προγράμματος «Ψηφιακή Σύγκλιση» για να προχωρήσει η χρηματοδότηση της Digea για την κάλυψη των κατ” ευφημισμόν «λευκών περιοχών» όπως τις ονομάζει. Το πρόγραμμα αυτό το ονόμασε«Υπηρεσίες ψηφιακού τηλεοπτικού σήματος σε ακριτικές περιοχές» και έχει προϋπολογισμό 900.000 €, τα οποία θα πάνε στην Digea για την κάλυψη των «λευκών» περιοχών. Πρώτη προθυμοποιήθηκε η Περιφέρεια Βορείου Αιγαίου, η οποία με Δελτίο Τύπου της ανακοίνωσε την κατάθεση πρότασης, με την οποία διεκδικεί τα 593.000 € από τα 900.000 του προγράμματος. Ένα ενδιαφέρον σημείο του Δελτίου Τύπου, είναι εκεί που αναφέρει ότι 26.000 πολίτες του Βορείου Αιγαίου δεν μπορούν να δουν τηλεόραση μετά τη μετάβαση. Αυτό σημαίνει ότι η κάλυψη στο Βόρειο Αιγαίο έφθασε το 83% αντί του επικαλούμενου 95% (Ο πληθυσμός του Βορείου Αιγαίου, χωρίς τη Σάμο, την Ικαρία και τους Φούρνους είναι 150.000), που είναι ενδεικτικό για το τί συμβαίνει ή τί θα συμβεί και σε άλλες περιοχές.

Όσο για την ιδέα του κ. Δασκαλάκη εμείς θα σχολιάσουμε το εξής: Τα κονδύλια από την Ευρωπαϊκή Ένωση είναι χρήματα και του ελληνικού λαού που τα έχει αποδώσει στην Ευρωπαϊκή Ένωση και επιστρέφουν με τη μορφή προγραμμάτων για να χρηματοδοτηθούν επείγουσες, ουσιαστικές και αναπτυξιακές δράσεις και όχι για να χρηματοδοτούνται οι υποχρεώσεις των υπερχρεωμένων μεγαλοκαναλαρχών.

Και μια απορία: Οι Περιφέρειες χειρίζονται δημόσιο χρήμα και για την προμήθεια οποιουδήποτε εξοπλισμού υποχρεούνται να κάνουν διαγωνισμούς, ακόμα περισσότερο όταν συγχρηματοδοτούνται από ευρωπαϊκά προγράμματα. Πώς θα αγοραστεί ο εξοπλισμός που θα υποδείξει η Digea; Με αναθέσεις;

Δυστυχώς το ελληνικό κράτος έχει αναδειχθεί σε mega χορηγό της Digea, αντί να υπηρετεί τον έλληνα πολίτη, στον οποίο φορτώνει διαρκώς νέα χαράτσια.

Το αστείο είναι ότι στα λόγια όλα γίνονται για το καλό του και για το δημόσιο συμφέρον. Στα αλλεπάλληλα δωράκια στην Digea,  πριν παίξει χωρίς αντίπαλο στη «δημοπρασία», όταν τροποποιούσαν κατά βούληση το δικό τους χάρτη συχνοτήτων, έβαζαν  σε όλες τις υπουργικές αποφάσεις μια παράγραφο, όπως στο ΦΕΚ 2359/Β, 20-09-13 , στα «“έχοντας υπόψη», παρ.18, που έλεγε: «Το ραδιοφάσμα είναι σπάνιος πόρος και η χορήγησή του για χρήση  πρέπει να εξασφαλίζει βιώσιμα δίκτυα και επαρκή ανταγωνισμό» !

Μας δουλεύουν κι από πάνω…

http://eleutheriellada.wordpress.com/