Η εποχή των «καταιγιστικών εξελίξεων» (όπως αρέσκονται να τις ονομάζουν οι δημοσιογράφοι στα ΜΜΕ) που ζούμε μπορεί πράγματι να μην επιτρέπουν την παρελθοντολογία και την νοσταλγία για τότε που πιστεύαμε σε έναν κόσμο «όμορφο και ιδανικά πλασμένο»...Που είχαμε έστω την βεβαιότητα και την ελπίδα ότι και έτσι να μην είναι εμείς είχαμε την δύναμη και την ενέργεια και την απαιτούμενη αγωνιστικότητα να τον αλλάξουμε και να τον πλάσουμε και όμορφο και ιδανικό και δίκαιο και ειρηνικό και δημοκρατικό και ελεύθερο και ισότιμο και τόσα άλλα «και» που μας πρόδωσαν και τα προδώσαμε. Η Μαρία Τριαντοπούλου γράφει την σκέψη της ημέρας.
Υπάρχει όμως τεράστια απόσταση μεταξύ μιας στείρας παρελθοντολογίας που δεν οδηγεί πουθενά,


