Με άλλα λόγια η ψήφος για την επιβίωσή μας, η χρήσιμη ψήφος, συγκρούεται με την ψήφο της οργής. Υπάρχει τρόπος αυτού του είδους ο ψηφοφόρος-Ιανός να αποκτήσει ένα μόνο πρόσωπο; Ίσως ναι, ίσως όχι.
Όλοι δέχονται ότι η Δευτέρα 7 Μαΐου θα είναι μια «άλλη μέρα» και όλα εξαρτώνται από τις ψήφους της προηγούμενης μέρας. Θα ήθελα, λοιπόν, να διατυπώσω τέσσερα ερωτήματα:
1.Πιστεύουμε ότι είναι εκβιαστικό το δίλημμα «ευρωπαϊκή πορεία και ευρώ ή καταστροφή;» Αν ναι, ουδείς μας εμποδίζει να συμπεριφερθούμε σαν τον τζογαδόρο που ποντάρει όλα τα λεφτά του σε μια ζαριά. Αν όχι, τότε η προτίμηση σε κόμματα με σαφή ευρωπαϊκή πολιτική είναι μονόδρομος, για όσους διατηρούν ακόμα νηφάλια πολιτική σκέψη.
2.Πιστεύουμε ότι τη λύση στη δύσκολη ανηφορική πορεία προς την ανόρθωση της χώρας θα δώσει η επικίνδυνη προτροπή «από τη Δευτέρα ο λαός στους δρόμους» με ό,τι κι αν σημαίνει αυτό για την οικονομική και την κοινωνική ζωή του τόπου; Αν ναι, είναι γνωστοί οι κομματικοί σχηματισμοί που το υποστηρίζουν και όσοι θέλουν ας τους ενδυναμώσουν. Αν όχι, είναι επίσης γνωστοί όσοι θέλουν να κυλήσουν οι μετεκλογικές εξελίξεις σε συνταγματικά και δημοκρατικά πλαίσια.
3.Πιστεύουμε στη λεγόμενη «αριστερή συνεργασία» (συν τον Καμμένο), όπου ο ένας δεν θέλει να βλέπει τον άλλο; Ουδέν πρόβλημα. Ο εμπνευστής αυτής της «λύσης» είναι γνωστός και ας τον