Η μετάβαση από το 2009 στο 2010 ήταν το δωδεκάμηνο του τρόμου για την ελληνική οικονομία. Οι Έλληνες, από την «ασφάλεια» του ευρώ, βρέθηκαν έρμαιο, υπό την άμεση απειλή της πτώχευσης, και δεν αποκλείουν το ενδεχόμενο να βρεθούν έξω από την ευρωζώνη. Αν όμως ο μακροοικονομικός τρόμος σημάδεψε το προηγούμενο δωδεκάμηνο, το επόμενο θα σημαδευτεί από τη μεγαλύτερη επιχειρηματική αναδιανομή στην ιστορία της Ελλάδας. Δηλαδή ποιες επιχειρήσεις θα αλλάξουν χέρια και ποιος θα κάνει κουμάντο στον πραγματικό πλούτο (όποιον έχει απομείνει) της χώρας.
Οι σχετικές κινήσεις έχουν ήδη αρχίσει από τα τέλη του 2010, συνεχίστηκαν όλη τη χρονιά και θα ολοκληρωθούν με αστραπιαίους ρυθμούς το 2012. Τα ερωτήματα λοιπόν είναι:
♦ Υπάρχουν Έλληνες επιχειρηματίες που θα μπορέσουν να σταθούν όρθιοι σε αυτήν τη λαίλαπα;
♦ Ποιοι θα αναλάβουν «αφεντικά» στις ελληνικές εταιρείες που θα πουληθούν αναγκαστικά στους ξένους;
♦ Ποιος θα είναι ο επιχειρηματικός κόσμος που θα μας ξημερώσει;
Τις απαντήσεις στα ερωτήματα αυτά δίνουν από μόνες τους οι εξελίξεις:
1 Το επόμενο διάστημα θα ξεκινήσει με ταχύτητα το πρόγραμμα των αποκρατικοποιήσεων που την προσεχή τριετία θα οδηγήσει στην αλλαγή ιδιοκτησίας το σύνολο των επιχειρήσεων του πάλαι ποτέ ευρύτερου δημοσίου.
Οι περισσότερες από τις επιχειρήσεις αυτές θα περιέλθουν σε ξένα χέρια και ελάχιστες στα λίγα ενδιαφερόμενα ελληνικά που έχουν ακόμη την οικονομική δυνατότητα όχι τόσο να τις αγοράσουν όσο να τις συντηρήσουν σε ένα περιβάλλον βαθιάς ύφεσης.
2 Οι τράπεζες, είτε κρατικοποιηθούν είτε παραμείνουν σε ιδιωτικές διοικήσεις (όσες δεν είναι ήδη κρατικές), όπως μετ’ επιτάσεως ζήτησε ο εκπρόσωπος του ΔΝΤ Πολ Τόμσεν το περασμένο Σαββατοκύριακο, εξελικτικά θα αλλάξουν χέρια συμπαρασύροντας την τύχη χιλιάδων επιχειρήσεων
