Με ευρώ χάνουμε, με... δολάριο κερδίζουν

Η δεύτερη ανάγνωση των νομοσχεδίων στη Βουλή είναι μια περιττή διαδικασία, χάσιμο χρόνου που δεν διευκολύνει τις ταχύτατες νομοθετικές διαδικασίες που πρέπει να φέρει εις πέρας η κυβέρνηση Παπαδήμου. Έτσι η κυβερνητική επιτροπή θα «προτείνει» να καταργηθεί αυτή η διαδικασία. Και οι βουλευτές; Ποιος τους υπολογίζει! Έτσι κι αλλιώς μήπως διάβαζαν τι ψήφιζαν; Ούτε καν το μνημόνιο, όπως λένε κάποιοι από αυτούς. Ή μήπως έφερναν αντιρρήσεις;
Αφού λοιπόν οι βουλευτές του ΠΑΣΟΚ ψήφιζαν τα πάντα, έστω και με πόνο ψυχής, για τη σωτηρία της πατρίδας, τώρα θα κολλήσουμε, που έχουμε 250 στη χειρότερη; Και η Βουλή; Ποια Βουλή! Και τι τον νοιάζει η Βουλή τον Παπαδήμο; Μήπως εξελέγη από την κάλπη; Ή μήπως μάθαμε ποιος τον έφερε στην Αθήνα για να γίνει πρωθυπουργός; Διότι αυτό κανείς μέχρι σήμερα δεν το παραδέχτηκε.
Τα κόμματα τον αποδέχτηκαν υπό την πίεση των ΜΜΕ, αλλά κανένας δεν έχει παραδεχτεί ότι τον κάλεσε να έρθει. Αλλά τι σημασία έχουν όλα αυτά; Ψύλλοι στ’ άχυρα. Το θέμα είναι να γίνουν οι μπίζνες.
Εξ άλλου τραπεζίτης είναι ο άνθρωπος και ανέλαβε να κάνει μια δουλειά που δεν μπορούσαν μόνοι τους να κάνουν οι πασόκοι και δίσταζαν να αναλάβουν οι νεοδημοκράτες: να παραδώσει την περιουσία της χώρας στους δανειστές – και να το κάνει προσφέροντας στην όλη μπίζνα το κύρος που δεν είχε ο Παπανδρέου. Άλλωστε από τη μια κυβέρνηση στην άλλη το μόνο σοβαρό που έχει αλλάξει είναι ο πρωθυπουργός.
● Οι βασικοί υπουργοί είναι οι ίδιοι – και είναι του ΠΑΣΟΚ συν κάτι δεξιές τσόντες σε δεύτερους ρόλους.
● Η Ν.Δ. έβαλε κάτι διακοσμητικούς ίσα για να χρεωθεί μεν τη λέζα, αλλά να το παίζει αντιπολίτευση σε αυτά που ψηφίζει.
● Χώθηκαν στη ζούλα και κάτι γραφικοί ακροδεξιοί για να ξεπλύνουν την πολυκαιρισμένη οσμή του

Οι νέοι για το αύριο... Του Χρόνη Διαμαντόπουλου

 

Την ώρα που η Ελλάδα ζει στον αστερισμό των σκληρών πολιτικών πιέσεων, στο πλαίσιο της πολιτικής μας εξέλιξης και αυτοκριτικής, διερωτώμαι αν η σημερινή κοινωνία, χρειάζεται μια δυναμική πολιτική παράταξη νέων και αν ναι με ποια μορφή. Αυτό είναι ένα ερώτημα που θα πρέπει να μας απασχολεί διαχρονικά ώστε να συμπορευτούμε, να οργανώσουμε και να συντονίζουμε τις σκέψεις μας, και τις δράσεις με κάθε νέο και νέα ανεξάρτητου πολιτικής απόχρωσης.

Χρόνης Διαμαντόπουλος
Μέλος της Γραμματείας Νέων της Δημοκρατικής Αριστεράς
Λησμονήσαμε τα λόγια του Henry de Jouvenel ότι : «Μια κοινωνία προβάτων θα βγάλει, αναπόφευκτα κάποια στιγμή, μια κυβέρνηση λύκων».

Το ξέρω πια καλά, από μικρό παιδί εδώ και πολλές δεκαετίες, «μεγαλώσαμε-μας μεγάλωσαν» δυστυχώς και με κάποιες έννοιες και λέξεις, όπως ατομικισμός, ρουφιανιά και πονηριά, αδιαφορώντας για το συνάνθρωπο, για την κοινωνία και την εθνική μας ύπαρξη, κοιτάζοντας μόνο τον εαυτό μας και το προσωπικό συμφέρον που στις περισσότερες φορές ήταν και είναι επιζήμιο για τον συμπολίτη μας… Και πώς να μην έχουν δίκιο οι νέοι που εγκαταλείπουν την χώρα μας για ένα καλύτερο μέλλον στο εξωτερικό, από την στιγμή που η Ελλάδα αυτοκαταστρέφεται… οικονομικά από την έλλειψη του τρίπτυχου έρευνα– ανάπτυξη- τεχνολογία, λόγω της «ανεξέλεγκτης» πολιτικής χρεωκοπίας. Είναι περίεργο αλλά δυστυχώς αναπτύσσεται μεγάλο κύμα φυγής ίδιο με της δεκαετίας του 50 και του 60…
Τα κυριότερα χαρακτηριστικά των νέων σήμερα είναι η παραίτηση και η απουσία τους από τα κοινά. Η σημερινή νεολαία θεωρείται απολίτικη και δεν πείθεται πλέον ότι με την ψήφο της μπορεί να αλλάξει «τα πράγματα» και είτε παραιτείται λέγοντας ότι «όλοι ίδιοι είναι», είτε περνά σε πιο βίαιες

Μ. Ανδρουλάκης: Το ΠΑΣΟΚ χρειάζεται by-pass

Υπέρ ενός «ριζικού μετασχηματισμού» του ΠΑΣΟΚ, ώστε να απαλλαγεί από τις «κακές συνήθειες βαρόνων, κηπουρών, πριγκίπων» τάχθηκε ο βουλευτής του κινήματος Μίμης Ανδρουλάκης, μιλώντας στο ραδιοφωνικό σταθμό «Ράδιο Εννέα».

«Ο χώρος αυτός πρέπει να κάνει by-pass, να αναζητήσει ηγετική έκφραση μετά τις εκλογές σε μία πολύ νεότερη γενιά», τόνισε ερωτηθείς για την επόμενη μέρα στο ΠΑΣΟΚ. Ο κ. Ανδρουλάκης εξέφρασε την εκτίμηση ότι το κόμμα μπορεί να παρουσιάσει προεκλογικά μία άλλη αφήγηση «με νέα πρόσωπα και με πειστικότητα», αφού όπως είπε «είμαστε εν μέσω μίας πτωχευτικής διαδικασίας και μίας κρίσης εκπροσώπησης, σε μία μεγάλη ρευστοποίηση των συσχετισμών που απαιτεί νέες εκφράσεις».

Σε ερώτηση αν αυτό θα πρέπει να γίνει με ή χωρίς τον κ. Παπανδρέου, απάντησε: «Δεν ξέρω. Ας τα βρουν αυτοί μεταξύ τους. Να βγαίνει ο Γ. Παπανδρέου με το δημοψήφισμα να κάνει προεκλογική διαδικασία; Μου φαίνεται λίγο δύσκολο αυτό».

Ο κ. Ανδρουλάκης επισήμανε ότι ζούμε μια ιστορική περίοδο, γι’ αυτό, όπως είπε, πρέπει η πολιτική ζωή να έχει μια ετοιμότητα. «Μπλέκεται τώρα και με τα εσωκομματικά του ΠΑΣΟΚ η κυβέρνηση, μπαίνουν σε μια φάση διαδοχής και ο ένας πάει να αδειάσει τον άλλο, τα γνωστά», παρατήρησε, σημειώνοντας ότι δεν πρέπει να πληγεί η κυβέρνηση γιατί παρ’ ότι είναι μεταβατική, μπορεί να χρειαστεί να παίξει έναν ιστορικό ρόλο.

Αναφερόμενος στον Πρωθυπουργό και στις διαδικασίες για την επιλογή του, σημείωσε ότι «ο κόσμος έδειξε εμπιστοσύνη στον Λ. Παπαδήμο γιατί καταρχήν φτάσαμε στο κατώτερο σημείο με την

Σαρκοζί και Μέρκελ σε ρόλο

Παρίσι και Βερολίνο προχωρούν σε στενή συνεργασία ενόψει της Συνόδου Κορυφής και προκειμένου να εγγυηθούν τη σταθερότητα στην Ευρωζώνη πριν είναι πολύ αργά. Ο γάλλος πρόεδρος Νικολά Σαρκοζί μίλησε στην Τουλόν για «επανίδρυση» της Ευρώπης, με τη Γαλλία και τη Γερμανία στο κέντρο της να αποτελούν μία «ζώνη σταθερότητας».
Για «εκ βάθρων επανεκκίνηση» μίλησε και ο πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας (ΕΚΤ) ώστε να αποκατασταθεί η «χαμένη τιμή» του ευρώ και των χωρών του στις διεθνείς αγορές - και ζήτησε στενότερη δημοσιονομική ενοποίηση των κρατών της ευρωζώνης, ώστε να μπορέσει η ΕΚΤ να «επισκευάσει το πιστωτικό κανάλι», όπως χαρακτηριστικά επεσήμανε.

Ο Μάριο Ντράγκι, μιλώντας από το βήμα του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, ζήτησε από τους Ευρωπαίους «δημοσιονομικό συμβόλαιο», όπως το ονόμασε, με το οποίο ουσιαστικά οι χώρες της ευρωζώνης θα προχωρήσουν σε πιο στενή οικονομική ενοποίηση.

Πιο στενή ευρωπαϊκή ενοποίηση επιδιώκουν τόσο η γερμανίδα Καγκελάριος Ανγκελα Μέρκελ όσο και ο γάλλος Πρόεδρος Νικολά Σαρκοζί, που συναντώνται τη Δευτέρα στο Παρίσι ώστε να προσδιορίσουν κοινή πολιτική ενόψει της Συνόδου Κορυφής την ερχόμενη Πέμπτη.
Ο κόσμος δεν θα περιμένει την Ευρώπη λέει ο Νικολά Σαρκοζί

«Πρέπει να επανεφεύρουμε τα πάντα, να ανοικοδομήσουμε τα πάντα», τόνισε ο κ. Σαρκοζί, προτείνοντας μια νέα Ευρώπη «με περισσότερη πειθαρχία, περισσότερη αλληλεγγύη, περισσότερη

Η σφιχτή αγκαλιά του ΔΝΤ

Ούτε το προχθεσινό Eurogroup κατάφερε να βρει λύση στο κεντρικό πρόβλημα της ευρωζώνης. Δεν κατάφερε δηλαδή να εντοπίσει την αξιόπιστη πηγή από την οποία θα αντλήσει πραγματικό ζεστό χρήμα για να γεμίσει τα αραχνιασμένα ταμεία του Ευρωπαϊκού Ταμείου Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας (EFSF). Συνεπώς οι «διασώσεις» των χωρών της ζώνης του ευρώ, που καταρρέουν σαν τραπουλόχαρτα, παραμένουν στον αέρα.
Το EFSF διαθέτει συνολικά κεφάλαια μόλις 440 δισ. ευρώ. Από αυτά πραγματικό χρήμα είναι περίπου τα μισά. Την ίδια ώρα όμως οι ανάγκες ενισχύσεων υπερβαίνουν τόσο τη σημερινή ρευστότητα όσο και τις εγγυήσεις. Προχείρως σταχυολογούμε από την ειδησεογραφία των ημερών:
● Οι άμεσες ανάγκες της Ισπανίας προσδιορίζονται με φειδώ γύρω στα 100 δισ.
● Η Ιταλία βρίσκεται εν μέσω συζητήσεων και φημών να ζητάει ποσά που κυμαίνονται από 240 έως 600 δισ. ευρώ, με την τελευταία ειδησεογραφία να καταλήγει, παρά τις αυτονόητες διαψεύσεις, κάπου στη μέση: 400 δισ.
● Η... «επιτυχημένη», όπως μας έλεγαν Πορτογαλία, όπου το «Μνημόνιο» αποδίδει αποτελέσματα – εν αντιθέσει με την κακή και αποτυχημένη Ελλάδα, όπου τίποτε δεν περπατάει – ζητάει επιπλέον κεφάλαια. Να βάλουμε και σ’ αυτήν μετριοπαθώς κάπου 30 δισ.;
● Η Ελλάδα – βάσει της συμφωνίας της 26ης Οκτωβρίου – θα πρέπει, αφού... «μειώσει» το χρέος της κατά 100 δισ. ευρώ με την ανταλλαγή ομολόγων και το «κούρεμα» 50% των χαρτιών της που κατέχουν οι ιδιώτες, θα πρέπει να δανειστεί κάπου 125 με 130 δισ.
Αυτά τα λεφτά θα πρέπει, αφαιρουμένου του μεριδίου του ΔΝΤ, να τα βρει το EFSF. Ένα ταμείο ασθενικό, το οποίο προ ολίγων ημερών δεν κατάφερε να δανειστεί ούτε τα 5 δισ. ευρώ που αναζήτησε για να ενισχύσει την Ιρλανδία – άλλο ένα υπόδειγμα επιτυχίας κι αυτό...
Με το EFSF στον αέρα, με την ευρωζώνη να ασφυκτιά υπό το βάρος των συνεχών ντιρέκτ των

Κατάργηση του τέλους ακινήτων ζήτησε ο Κουβέλης

 

«Πρέπει να υπάρξει η δημιουργία ενός κοινωνικού πλαισίου στήριξης»

Συνάντηση με τον πρωθυπουργό, Λουκά Παπαδήμο, πραγματοποίησε χθες ο πρόεδρος της Δημοκρατικής Αριστεράς, Φώτης Κουβέλης, στην οποία συζητήθηκαν, μεταξύ άλλων, η δημιουργία ενός κοινωνικού πλαισίου στήριξης και το «χαράτσι» ακινήτων.

Ο κ. Κουβέλης, μετά τη συνάντηση, τόνισε πως «πρέπει να υπάρξει η δημιουργία ενός κοινωνικού πλαισίου στήριξης, ενός κοινωνικού δίχτυ προστασίας για τα αδύναμα στρώματα της κοινωνίας» και πρόσθεσε ότι «επανέφερα την πρότασή μας για την κατάργησή του τέλους στα ακίνητα, το γνωστό χαράτσι».

Παράλληλα, ο πρόεδρος της Δημοκρατικής Αριστεράς ανέφερε πως «εξέφρασα την ανάγκη να στηριχθούν τα ασφαλιστικά ταμεία, τα οποία βρίσκονται σε πραγματικό κίνδυνο, ενώ επανέφερα την πρότασή μας για την προώθηση ενός πενταετούς αναπτυξιακού προγράμματος, το οποίο θα χρηματοδοτείται από την Ευρωπαϊκή Τράπεζα Επενδύσεων σε συνεργασία με το ΕΣΠΑ.

Επέμεινα ότι εκείνο που πρέπει να υπάρξει είναι μια πολιτική που θα στηρίζει την κοινωνική συνοχή και θα περιορίζει τα δυσβάσταχτα μέτρα και τα βάρη στις πλάτες των αδύναμων κοινωνικών στρωμάτων».

Τέλος, τόνισε πως «εξέφρασα την αντίθεσή μας στο μέτρο της εργασιακής εφεδρείας. Οι εξελίξεις στην Ευρώπη είναι αμφίβολες. Η Ευρώπη ή θα προχωρήσει στην επί της ουσίας πολιτική της

Ο Γέρος τη Δημοκρατίας και ο Νέος της Τεχνοκρατίας

Είναι γεγονός ότι οι γενιές, τα διακριτά υποσύνολα δηλαδή του πληθυσμού με κοινή καταγωγή και ηλικία αλλά και ακμή και δράση που συμπίπτουν χρονικά, διαφέρουν μεταξύ τους.

Ενίοτε, μάλιστα, οι διαφορές τους είναι τόσο έντονες ώστε ανάμεσά τους να αναπτύσσονται αγεφύρωτα χάσματα στην επικοινωνία, που αποδίδονται με τον όρο χάσμα γενεών.Ένα τέτοιο χάσμα υφίσταται μεταξύ της γενιάς μας, που ορισμένοι την σήμερα χαρακτηρίζουν «γενιά των 500 ευρώ» (συν – πλην, με το πλην επικρατέστερο) ή και χαμένη, ενώ μόλις λίγα χρόνια νωρίτερα τη θεωρούσαν «γενιά του καναπέ», σε σχέση πάντα με προγενέστερες γενιές, όπως η γενιά του Πολυτεχνείου.Ειδοποιό διαφορά μεταξύ της δικής μας γενιάς και της γενιάς του Πολυτεχνείου συνιστά το γεγονός ότι εμείς γαλουχηθήκαμε ως καριερίστες μα σύντομα εγκαταλείψαμε την «ουτοπία της καριέρας» για την επανάσταση που ξεκινά πρωτίστως ως υπόθεση προσωπική, ενώ εκείνοι που ανδρώθηκαν ως επαναστάτες σύντομα απομακρύνθηκαν ψυχικά από την «ουτοπία της λαϊκής επανάστασης» για να διεκδικήσουν καριέρα και ατομική πρόοδο.
Εκείνοι όσο πιο πολύ σπούδαζαν τόσο περισσότερο μπορούσαν να διεκδικήσουν καλύτερες αποδοχές και θέσεις εργασίας, ενώ για εμάς τα εν λόγω μεγέθη είναι αντιστρόφως ανάλογα.

Εκείνοι ήταν πεπεισμένοι ότι θα ζήσουν καλύτερα από τους δικούς τους, ενώ εμάς όλοι μας διαβεβαιώνουν για το αντίθετο. Στην πλειοψηφία τους τέκνα εργατικής και αγροτικής τάξης έγιναν αστοί, ενώ εμείς στην πλειοψηφία μας γόνοι μεσοαστών έχουμε αντίστροφη πορεία.

Ράιχενμπαχ: Περικοπή δαπανών και όχι αύξηση των φόρων χρειάζεται η Ελλάδα

Έμφαση στην περικοπή των δαπανών και όχι στην αύξηση των φόρων πρέπει να δώσει η Ελλάδα για να μειώσει το δημοσιονομικό της έλλειμμα, σύμφωνα με τον επικεφαλής της «Ομάδας Δράσης» της Ευρωπαϊκής Ένωσης Χορστ Ράιχενμπαχ.

Κατά τη διάρκεια ομιλίας του στο Βερολίνο, ο κ. Ράιχενμπαχ είπε επίσης ότι η συμμετοχή των ιδιωτών ομολογιούχων στο πρόγραμμα ανταλλαγής ελληνικών ομολόγων δεν θα πρέπει να εντείνει τα προβλήματα που αντιμετωπίζουν οι ελληνικές τράπεζες.
Σύμφωνα με το Reuters, που μετέδωσε την είδηση, μια τέτοια εξέλιξη θα έπληττε τις επιχειρήσεις.

Α. Λοβέρδος: Εκλογή προέδρου στο ΠΑΣΟΚ, πριν τις εκλογές με πρωτοβουλία του Γιώργου

Εκλογή νέου προέδρου στο ΠΑΣΟΚ, με κάλπες από τη βάση, όταν ο Γιώργος Παπανδρέου το επιλέξει «οπωσδήποτε όμως προ των βουλευτικών εκλογών», προτείνει ο Ανδρέας Λοβέρδος. Αρθρογραφώντας στα ΝΕΑ, για το μέλλον του ΠΑΣΟΚ και της Κεντροαριστεράς, ο υπουργός Υγείας τονίζει ότι «ως κυβέρνηση ΠΑΣΟΚ το παλέψαμε όσο μπορούσαμε. Έγιναν ωστόσο και σοβαρά λάθη, καθυστερήσεις και αδικίες». Ταυτοχρόνως σκιαγραφεί την πορεία «Για μια Νέα Ελληνική Ανόρθωση».

Όλο το άρθρο του Α. Λοβέρδου:

«Σε ένα περιβάλλον ευρωπαϊκής αναταραχής και μεταβολών η Ελλάδα δίνει μάχη με τον εαυτό της αλλά και με τον χρόνο, με τεράστιο κοινωνικό κόστος, αλλά θα τα καταφέρει. Είναι εγγύηση γι' αυτό η συνειδητοποίηση της μεγάλης πλειοψηφίας των πολιτών της, που, όπως αποδείχθηκε, είναι πιο μπροστά από πολιτικούς και κόμματα και τους παρωθούν να ξεπεράσουν τον εαυτό τους, αλλά και ο πολιτισμός, οι αξίες και η ιστορική αντοχή του Ελληνισμού.

Το γεγονός ότι βρεθήκαμε πολιτικά και κοινωνικά απροετοίμαστοι σε μια δραματική συγκυρία όξυνσης των δικών μας διαρθρωτικών αδυναμιών και της παγκόσμιας κρίσης θα μας κάνει να πληρώσουμε μεγαλύτερο τίμημα στον βωμό μιας Νέας Ελληνικής Ανόρθωσης.

Ήρθε ωστόσο η στιγμή να μετατρέψουμε το κόστος της κρίσης σε μια ιστορικού χαρακτήρα αναβάθμιση της χώρας, που να στηρίζεται σε σταθερά θεμέλια εθνικής ωρίμανσης και αξιοπρέπειας, δημοκρατικής εμβάθυνσης και παραγωγικής ανάπτυξης. Να αφήσουμε, δηλαδή, οριστικά πίσω μας την πολιτική αφασία και την επίπλαστη ευμάρεια του παρασιτισμού. Τα δύο τελευταία χρόνια, ως

Όταν κηδέψουμε τη Mεταπολίτευση θα βρεθούν συγγενείς να την κλάψουν;

Πρόκειται όχι απλά για την κατάρρευση ενός κομματικού συστήματος, αλλά για την κατάρρευση της κυρίαρχης πολιτικής ιδεολογίας της Mεταπολίτευσης: του εθνολαϊκισμού.

Η Mεταπολίτευση χαρακτηρίστηκε από πολλούς, ως η πλέον ευτυχής περίοδος της σύγχρονης ελληνικής πολιτικής ιστορίας. Από πολλές απόψεις μπορεί να συμφωνήσει κανείς. Καταρχήν υπήρξε μια περίοδος ειρηνική. Για σκεφθείτε το: ο 20ος αιώνας επιφύλαξε στη χώρα δύο παγκόσμιους πολέμους, δύο βαλκανικές συρράξεις, δύο πολέμους με την Τουρκία και δύο φορές το αιματηρό βίωμα του εμφύλιου διχασμού. Καθόλου άσχημα! Αν έπρεπε να κάνουμε τη διαίρεση θα έβγαινε μία τουλάχιστον ένοπλη σύρραξη κάθε δέκα χρόνια. Μπορούμε με ανακούφιση να σκεφτούμε, πως από τον τελευταίο πόλεμο του ελληνισμού, πέρασαν τριάντα επτά χρόνια. Μία ολόκληρη γενιά δεν έχει καμιά μνήμη πολέμου• ευτυχώς!
Πέραν αυτών, η Mεταπολίτευση υπήρξε μια περίοδος δημοκρατικής ομαλότητας. Μας αρέσει ή όχι, ο δικομματισμός που απέτυχε παταγωδώς σε πολλά άλλα, πέτυχε για τρεις δεκαετίες να διατηρήσει ένα επίπεδο πολιτικής και κοινωνικής σταθερότητας. Ενσωματώνοντας αιτήματα και κοινωνικές δυνάμεις μέσα στους δημοκρατικούς πολιτικούς θεσμούς, και λειτουργώντας με κεντρομόλο τρόπο, ο δικομματισμός κατάφερε να περιορίσει τις επικίνδυνες συγκρούσεις. Απλώς αυτό έγινε με λάθος τρόπο.
Καταλαβαίνουμε, λοιπόν, πως, παρά τις όποιες θετικές συνεισφορές του, το σύστημα που γέννησε και εξέθρεψε η Mεταπολίτευση χρεοκόπησε. Πρόκειται, όμως, όχι απλά για την κατάρρευση ενός κομματικού συστήματος, αλλά για την κατάρρευση της κυρίαρχης πολιτικής ιδεολογίας της Mεταπολίτευσης: του εθνολαϊκισμού.
Ο εθνολαϊκισμός ως πολιτική ιδεολογία, τόσο στην αριστερόστροφη εκδοχή του, όσο και στη

Νέος κυβερνητικός εκπρόσωπος ο Π. Καψής

 

Με απόφαση του πρωθυπουργού αναλαμβάνει και το υπ. Επικρατείας

Με απόφαση του πρωθυπουργού Λουκά Παπαδήμου, υπουργός Επικρατείας και κυβερνητικός εκπρόσωπος, αναλαμβάνει ο Παντελής Καψής.

Με άλλη απόφαση του πρωθυπουργού, αναλαμβάνουν επικεφαλής του οικονομικού γραφείου του πρωθυπουργού, ο Γκίκας Χαρδούβελης, καθηγητής στο τμήμα Χρηματοοικονομικής και Τραπεζικής Διοικητικής του Πανεπιστημίου Πειραιώς και επικεφαλής του Γραφείου Στρατηγικού Σχεδιασμού, ο Γιώργος Παγουλάτος, Καθηγητής Ευρωπαϊκής Πολιτικής και Οικονομίας στο τμήμα Διεθνών και Ευρωπαϊκών Οικονομικών Σπουδών, του Οικονομικού Πανεπιστημίου Αθηνών.

Όταν η αδικία γίνεται νόμος

Η κρίση χρέους της ευρωζώνης χτυπάει το κέντρο της, καθώς το αμέσως επόμενο διάστημα και η Γαλλία αναμένεται να χάσει την άριστη αξιολόγησή της. Η Ιταλία βρίσκεται στο χείλος του γκρεμού, τα οικο­νομικά θεμέλια της Ισπανίας, της Αυστρίας και του Βελγίου τρίζουν, ενώ τα προγράμματα «διάσωσης» Ελλάδας και Πορτογαλίας έχουν ήδη αποτύχει.
Για την Ελλάδα ο «υπερπρωθυπουργός» Ράιχενμπαχ λέ­ει ότι μας έριξαν στον Καιάδα της οικονομικής κατα­στροφής χωρίς να έχουν «τη συνταγή στην τσέπη», αλλά και χωρίς να είναι ορατός ο... «πάτος»!
Στην καλπάζουσα κρίση η Γερμανία απαντά με παράβα­ση κάθε νομιμότητας ώστε να ελέγξει απευθείας τις οικονομίες και την πολιτική ζωή των υπό χρεοκο­πία χωρών. Ήδη στην Ελλάδα και την Ιταλία έχουμε τραπεζίτες για πρωθυπουργούς, καθώς, σύμφωνα με τον Σόιμπλε, χρειαζόμαστε «σταθερές κυβερνή­σεις» και όχι... εκλογές. Έτσι η Γερμανία πετάει στα σκουπίδια τις ευρωσυνθήκες ώστε να αναλάβει τον έλεγχο της διακυβέρνησης ολόκληρων χωρών μέσω διακρατικών συμφωνιών!
Το νέο πολιτικό δόγμα της Γερμανίας, με το οποίο θα κυβερνηθούν εφεξής η ευρωζώνη και ολόκληρη η Ε.Ε., λέει ότι οι συνθήκες, όταν δεν τη βολεύουν, μπορούν να παραβιάζονται... μέχρι να αλλάξουν! Η επιβολή της σιδηράς γερμανικής πειθαρχίας - με σκληρότατες ποινές για όσους δεν συμμορφώνο­νται με το δημοσιονομικό Άουσβιτς - θα είναι το... αντάλλαγμα για μια «σωτηρία» των υπερχρεωμέ­νων χωρών με κατάληξη την πτώχευσή τους.
Ο παραλογισμός αυτός προοιωνίζεται ότι η Ελλάδα μπαίνει στην πιο σκοτεινή εποχή της. Πιθανότατα εγκαταλελειμμένη από την ευρωζώνη. Την κατα­στροφή καλείται να διαχειριστεί ο Παπαδήμος με όρους εξίσου σκοτεινούς. Ήδη η δρομολόγηση των «διευθετήσεων» που απαιτεί η εγχώρια και διεθνής - κυρίως γερμανική - διαπλοκή προδιαγράφει τη θεσμοποίηση όσων χρόνια τώρα

Moody’s: Ζοφερές προβλέψεις

Σήμα κινδύνου για την ευρωζώνη από τον οίκο αξιολόγησης Moody's, που μιλά για φόβο… πολλών χρεοκοπιών!

Ο διεθνής οίκος προειδοποίησε χθες πως η ταχύτητα με την οποία επιδεινώνεται η κρίση απειλεί το αξιόχρεο όλων των ευρωπαϊκών χωρών, ενώ δεν μπορεί πλέον να αγνοηθεί η πιθανότητα πολλαπλών χρεοκοπιών, συμπεριλαμβανομένης και της ευρισκόμενης σε διαδικασία PSI Ελλάδα.

Το καμπανάκι χτύπησε ενόψει της σημερινής συνεδρίασης του Eurogroup ως υπογράμμιση της ανάγκης να αντιμετωπιστεί έγκαιρα η κρίση χρέους, καθώς, σύμφωνα με τον Moody's, όσο περισσότερο διαρκέσει η κρίση ρευστότητας, τόσο ταχύτερα θα συνεχίζουν να ανακύπτουν κίνδυνοι χρεοκοπίας.

Μια άλλη ζοφερή προοπτική συνίσταται στο γεγονός πως αν ξεκινήσει το ντόμινο των χρεοκοπιών θα αυξηθεί ο κίνδυνος μία ή και περισσότερες χώρες της ευρωζώνης όχι μόνο να κηρύξουν στάση πληρωμών, αλλά και να αποχωρήσουν από το ευρώ!

Η έκθεση του διεθνούς οίκου δεν είναι αστήρικτη, αλλά προφανώς αποσκοπεί και στην άσκηση πίεσης προς το Βερολίνο, προκειμένου να αλλάξει στάση όσον αφορά στην λειτουργία της ΕΚΤ.

Πολύ περισσότερο που δόθηκε στη δημοσιότητα χθες, προηγουμένη της ημέρας που συνεδριάζει (σήμερα) το Eurogroup.

Σύμφωνα με την έκθεση, ενώ η ζώνη του ευρώ στο σύνολό της κατέχει τεράστια οικονομική δύναμη, θεσμικές αδυναμίες εξακολουθούν να εμποδίζουν την επίλυση της κρίσης,

Θα αντέξει η Ευρώπη; (Μια άλλη ανάγνωση)

Tο κόστος καταστροφής μιας τέτοιας υπερδομής όπως είναι η ΕΕ και η Ευρωζώνη είναι πολύ μεγαλύτερο από την προσπάθεια βελτίωσης και προσαρμογής στις νέες συνθήκες

Κάθε μέρα και μια κακή είδηση. Στην Ευρωπαϊκή Ένωση (ΕΕ) και στην Ευρωζώνη το ερώτημα της επιβίωσης έχει τεθεί και τίθεται καθημερινά όλο και περισσότερο. Υπάρχουν κράτη μεταξύ των οποίων πρώτο το δικό μας που φαίνεται να μην αντέχουν να διαχειριστούν την μεγάλη κρίση. Η οποία επεκτείνεται και στα πλέον ισχυρά Ιταλία, Ισπανία ακόμα και Γαλλία. Και κάπου έρχεται και η Γερμανία. Αυτά συμβαίνουν ενώ η ΕΕ και η Ευρωζώνη ως σύνολο είναι το ισχυρότερο από τα μεγάλα οικονομικά συγκροτήματα του καιρού μας. Στο κείμενο που ακολουθεί θα επιχειρήσουμε μια κάπως διαφορετική ανάγνωση του προβλήματος.
Τα σενάρια διάλυσης
Είναι τόσο μεγάλη πλέον η πίεση που πολλοί αναλυτές θεωρούν αναπόφευκτη την πτώση του Ευρώ σε πολύ σύντομο χρόνο. Ακόμα κι αν η Γερμανία αναλάβει, λένε πολλοί, να σηκώσει το βάρος της οικονομικής επιβάρυνσης των ασθενών Νοτίων κυρίως κρατών της Ευρωζώνης. Ούτε η Γερμανική Ευρώπη είναι πλέον εφικτή ισχυρίζονται. Η διογκούμενη καθημερινά σχετική φημολογία βαραίνει την ατμόσφαιρα.
Η επιχειρηματολογία όσων θεωρούν την διάλυση ως αναπόφευκτη εξέλιξη έχει δύο σκέλη το «καθαρά» οικονομικό και το ιδεολογικό.
Στο πρώτο αναπτύσσονται τόσα πολλά σενάρια αλλά επίσης και η αντίστροφη επιχειρηματολογία που μάλιστα υποδεικνύουν και λύσεις. Δεν θα επιμείνουμε σ αυτή την συζήτηση. Ο αναγνώστης καθημερινά κρίνει και συγκρίνει τις αντιτιθέμενες απόψεις και η σύγχυση του δυστυχώς αυξάνει ενώ τα γεγονότα αποκτούν καταιγιστικό ρυθμό.
Αξίζει να σημειωθεί ότι όσοι σοβαροί οικονομολόγοι επιχειρηματολογούν για την «αναπόφευκτη» διάλυση της Ευρωζώνης και προέρχονται από την άλλη πλευρά του Ατλαντικού (π.χ. ο Κρούγκμαν αλλά και οι νεοφιλελεύθεροι) η βασική τους άποψη είναι ότι τα εθνικά κράτη που συναπαρτίζουν την Ευρώπη δεν έχουν εκείνη την συνοχή ώστε να αποτελέσουν ομοσπονδία του επιπέδου των ΗΠΑ, που εξικνείται με όρους κλασσικού εθνικού κράτους. Το ίδιο επιχείρημα χρησιμοποιείται και από

Βραβείο στην Bild για ανθελληνικό δημοσίευμα

Η γερμανική Bild πρέπει να νιώθει υπερήφανη! Πήρε βραβείο και συγκεκριμένα το ευρωπαϊκό "Χρυσό γαϊδουράγκαθο" για δημοσιεύματα που "δημιουργούν αντιθέσεις μεταξύ των Ευρωπαίων πολιτών".
Αφορμή για τη βράβευση η προτροπή της εφημερίδας προς την Ελλάδα να πουλήσει τα νησιά της για να επιστρέψει τα χρέη της.
Ο αρχισυντάκτης της εφημερίδας, Νικολάους Μπλόμε, παρέλαβε με υπερηφάνεια το βραβείο- παρότι λίγοι εμφανίζονται για να το πάρουν- και μάλιστα έβγαλε λόγο δικαιολογώντας τη στάση της εφημερίδας έναντι της χώρας μας.
"Είπαμε "πουλήστε τα νησιά σας χρεοκοπημένοι Έλληνες" και τελικά αυτό συμβαίνει. Περίπου 70.000 τμήματα της κρατικής περιουσίας τώρα πωλούνται, μεταξύ αυτών και μία χερσόνησος και ένα μικρό βουνό", δήλωσε.
"Είμαστε περήφανοι για το βραβείο αυτό. Θα ήταν καλύτερα τα πράγματα στην Ελλάδα, αν εμείς είχαμε κρατήσει κλειστό το στόμα μας; Το "αγκάθι" είναι αιχμηρό και οξύ. Έτσι θέλουμε να είμαστε κι εμείς και να είστε χαρούμενοι που υπάρχουμε", κατέληξε.
Με τον τρόπο αυτό εξέθετε και τον υπόλοιπο- αρκούντως σοβαρό- γερμανικό Τύπο. Εξ αυτού του λόγου, το (πλέον σοβαρό) περιοδικό Spiegel αφιέρωσε εξώφυλλο του (με ρεπορτάζ) με αποκαλύψεις για τις τακτικές της Bild.
Ο τίτλος του Spiegel ήταν "Bild: Οι εμπρηστές". Εντός του ρεπορτάζ το περιοδικό εξαπέλυε επίθεση

Απόρρητη έκθεση προειδοποιεί για ιταλική χρεοκοπία

 

Ενώ φουντώνουν τα σενάρια για αίτημα βοήθειας από το ΔΝΤ

Απόρρητη έκθεση της Κομισιόν και της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας αποκαλύπτει δημοσίευμα της βρετανικής εφημερίδας, Guardian, σύμφωνα με το οποίο η Ιταλία κινδυνεύει άμεσα με χρεοκοπία.

Μάλιστα, όπως τονίζεται, η έκθεση παρουσιάστηκε στους υπουργούς Οικονομικών κατά το χθεσινό Eurogroup.

Η έκθεση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής και της ΕΚΤ αναφέρει ότι ο Ιταλός πρωθυπουργός Mario Monti θα πρέπει να προχωρήσει σε ακόμη πιο σημαντικά βήματα για να αντιμετωπίσει την κρίση, ειδικά σε ό,τι αφορά στη φοροδιαφυγή, η οποία, σύμφωνα με την έκθεση, αντιπροσωπεύει το 20% του ΑΕΠ της χώρας.

Η έκθεση αναφέρει επίσης ότι χωρίς αποφασιστική πολιτική απάντηση, ο κίνδυνος για πλήρη κρίση κρατικής ρευστότητας εντείνεται, ενώ οι συνέπειες από τις αλυσιδωτές αντιδράσεις θα είναι ολέθριες.

«Η διατήρηση των επιτοκίων σε υψηλά επίπεδα αυξάνουν τον κίνδυνο μίας αυτοτροφοδοτούμενης φυγής από τους κρατικούς τίτλους της χώρας. Η συνεπακόλουθη κρίση ρευστότητας θα μετατραπεί σε κρίση φερεγγυότητας της οποίας οι επιπτώσεις για τις μεγαλύτερες χώρες της ευρωζώνης θα είναι πολύ έντονες δεδομένης της έκθεσης στην ιταλική οικονομία» αναφέρει το έγγραφο.

Η εφημερίδα περιγράφει με δραματικούς τόνους την κατάσταση της ιταλικής οικονομίας, κάνοντας

Γ.Βαρουφάκης: Η Γερμανία θα φύγει από το Ευρώ πριν από την Ελλάδα

 

Η Ελλάδα δεν θα φύγει από το Ευρώ. Η χώρα που πιθανώς θα αναγκαστεί να το κάνει είναι η Γερμανία, η οποία μάλλον θα δημιουργήσει μία δική της νομισματική ένωση, αφήνοντας έξω τη Γαλλία. Οι επενδυτές έχουν αρχίσει να μην αγοράζουν γερμανικά ομόλογα που είναι σε ευρώ. Σε Βρετανία και ΗΠΑ αντιλαμβάνονται πλέον ότι ο μέσος Έλληνας δεν ευθύνεται για αυτή την κρίση και πως έχει υποφέρει περισσότερο απ’ όσο έπρεπε. Ο Γιάννης Βαρουφάκης, καθηγητής Οικονομικής Θεωρίας στο Πανεπιστήμιο Αθηνών, ερμηνεύει στο tvxs.gr τις τελευταίες εξελίξεις και εξηγεί πού κατά τη γνώμη του βρισκόμαστε: κοντά στην κατάρρευση του Ευρώ.

Πληροφορίες οι οποίες επισήμως διαψεύδονται θέλουν τις χώρες της Ευρωζώνης με πιστοληπτική ικανότητα ΑΑΑ να προωθούν την έκδοση κοινών ομολόγων «ελίτ». Βρισκόμαστε κοντά σε ένα Ευρώ δύο ταχυτήτων;
Βρισκόμαστε κοντά στην κατάρρευση του Ευρώ. Και όσο πλησιάζουμε, οι διάφορες πιθανές μετά ευρωσυστημικές συμμαχίες αρχίζουν να προετοιμάζουν το έδαφος. Αρχίζουν να δοκιμάζουν τις δυνάμεις τους. Εγώ πιστεύω ότι αυτό δεν πρόκειται να γίνει, δηλαδή να υπάρξει μια γαλλογερμανική νομισματική ένωση στη μετά ευρώ εποχή. Θεωρώ πολύ πιο πιθανό η Γερμανία να δημιουργήσει τη δική της νομισματική ένωση μαζί με τις υπόλοιπες πλεονασματικές χώρες. Αφήνοντας τη Γαλλία απ’ έξω.
Δημοσιεύματα υποστηρίζουν ότι ξένες τράπεζες μελετούν τις επιπτώσεις από μία επιστροφή της Ελλάδας στη δραχμή. Σε ποια περίπτωση, πλέον, θα βγει η χώρα από το Ευρώ; Πόσο πιθανό είναι σήμερα αυτό το σενάριο;

Οι τράπεζες, προφανώς, προσπαθούν να μελετήσουν τον τρόπο με τον οποίο εκείνες θα πρέπει να αντιδράσουν σε μια διάλυση του Ευρώ. Όχι σε μια έξοδο της Ελλάδας από το Ευρώ. Από εκεί και πέρα, θεωρώ ότι η έξοδος της Ελλάδας από το Ευρώ δεν πρόκειται να συμβεί. Πολύ πιο πιθανή είναι

Γράμμα σε Ε.Ε και ΔΝΤ από τον Παπανδρέου

Δύο επιστολές απέστειλε τη Δευτέρα, ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ, Γ. Παπανδρέου προς τους Ευρωπαίους εταίρους και τους επικεφαλής της Ε.Ε και του ΔΝΤ, μέσα από τις οποίες αναφέρεται σε μια πρωτοφανή κρίση στην ευρωζώνη που απαιτεί αποφασιστικές πρωτοβουλίες και επαναλαμβάνει την δέσμευση του ΠΑΣΟΚ στην υλοποίηση των συμφωνηθέντων από την κυβέρνηση Παπαδήμου. Με αυτές τις επιστολές του τέως πρωθυπουργού ουσιαστικά κλείνει ο κύκλος των δεσμεύσεων που ζήτα η Ευρωζώνη, από τους αρχηγούς των τριών κομμάτων της μεταβατικής κυβέρνησης, για την αποδέσμευση της 6ης δόσης, αφού έστω και χωρίς κοινό υπογεγραμμένο κείμενο, εξέφρασαν την στήριξη τους στο έργο που καλείται να πραγματοποιήσει η κυβέρνηση Παπαδήμου με την υλοποίηση της συμφωνίας της 26ης Οκτωβρίου.

Η πρώτη επιστολή είχε παραλήπτες τους επικεφαλής του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου, της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, της Ευρωζώνης, της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας και του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου, Χέρμαν βαν Ρομπάι, Ζοζέ Μανουέλ Μπαρόζο, Ζαν Κλοντ Γιούνκερ, Μάριο Ντράγκι και Κριστίν Λαγκάρντ αντίστοιχα.
Η δεύτερη απευθυνόταν στους ηγέτες των 26 κρατών - μελών της Ευρωπαϊκής Ένωσης και τον Πρόεδρο του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου, Χέρμαν βαν Ρομπάι, με κοινοποίηση προς τους παραλήπτες της πρώτης.
Στην πρώτη επιστολή δηλώνει τη δέσμευση του ΠΑΣΟΚ προς τη νέα κυβέρνηση, να τηρηθούν τα όσα επιβάλλει το επικαιροποιημένο μνημόνιο αλλά την πρόθεσή του για την συνακόλουθη εφαρμογή του νέου προγράμματος για τα έτη 2012-2014. Παραδέχεται καθυστερήσεις, τις οποίες όμως αποδίδει στο "μέγεθος της προσπάθειας", σε "προβλήματα ικανότητας" εφαρμογής κάποιων μέτρων αλλά και στην έλλειψη πολιτικής συναίνεσης. Επίσης κάνει λόγο για μια κρίση που δεν είναι μόνο ελληνική αλλά ευρωπαϊκή και υπογραμμίζει ότι η υλοποίηση των αποφάσεων της 26ης Οκτωβρίου δεν είναι μόνο προς ώφελος της Ελλάδας αλλά της Ευρωζώνης στο σύνολό της.
"Στηρίζουμε πλήρως την σημερινή κυβέρνηση στην υλοποίηση αυτών των καθηκόντων της. Πιστεύουμε ότι η άμεση υλοποίηση του πακέτου αυτού εξυπηρετεί τα μέγιστα το συμφέρον του Ελληνικού λαού και της Ευρωζώνης στο σύνολό της", γράφει ο κ. Παπανδρέου και συνεχίζει: "Περιττό να τονίσω ότι παραμένουμε δεσμευμένοι στην εφαρμογή των πολιτικών του οικονομικού προγράμματος, όπως αυτές έχουν επικαιροποιηθεί, και ότι προσβλέπουμε στη συνεργασία με τους θερμικούς μας εταίρους, την ΕΕ, την ΕΚΤ και το ΔΝΤ, για την προετοιμασία και υλοποίηση του νέου τριετούς προγράμματος για το διάστημα 2012-2014, όπως αποφασίστηκε στις 26-27 Οκτωβρίου. Αυτό και θα γίνει με τρόπο, ώστε να τηρηθούν οι στόχοι τους οποίους συμφωνήσαμε στο πλαίσιο του πρώτου προγράμματος".
Στη δεύτερη επιστολή, προς τους ηγέτες των 26 Ευρωπαίων εταίρων μας ο Γ. Παπανδρέου φρόντισε να τους ευχαριστήσει λέγοντας ότι η χώρα μας απέφυγε την χρεοκοπία και διασφάλισε την παραμονή της στην Ευρωζώνη, χάρη στην αλληλεγγύη των Ευρωπαίων πολιτών και των Ευρωπαϊκών κοινοβουλίων και κυβερνήσεων απέναντι στην Ελλάδα, συμπεριλαμβανομένων των κυβερνήσεων που συμμετέχουν στο Διοικητικό Συμβούλιο του ΔΝΤ, ενώ αναφέρθηκε και στις θυσίες που "έκαναν και συνεχίζουν να κάνουν οι Έλληνες πολίτες".
Άσκησε όμως και σκληρή κριτική στην Ε.Ε λέγοντας ότι απέτυχε να αντιμετωπίσει τα συστημικά προβλήματα του ευρώ και έκανε λόγο για "αποτυχία των θεσμών της ΕΕ να διασφαλίσουν ότι ένα κράτος μέλος τηρεί τους κανόνες του Μάαστριχτ, παρά το γεγονός ότι η Ελλάδα βρισκόταν υπό

Το τέλος του κόσμου

Το τέλος του κόσμου δεν έρχεται την ίδια στιγμή για όλους. Αν είσαι άνεργος το έχεις δει. Αν είσαι δημόσιος υπάλληλος σε εφεδρεία, το βιώνεις τώρα. Αν είσαι συνεπής φοροφυγάς το βλέπεις σε blockbuster. Aυτό συμβαίνει επειδή όσο και αν μοιραζόμαστε τον ίδιο κόσμο, ο καθένας μας ζει και σε έναν δικό του.

Διαλέξτε δέκα ανθρώπους στην τύχη. Και δώστε τους να διαβάσουν το άρθρο των Financial Times για κατάρρευση της ευρωζώνης το αμέσως προσεχές διάστημα. Μετά διαβάστε μαζί και το κομμάτι της Wall Street Journal για τα σενάρια και τα τεστ εμπορικών συναλλαγών με τη χρήση δραχμής. Δεν θα αντιδράσουν με τον ίδιο τρόπο. Θα εκδηλώσουν τόσο διαφορετικά αντανακλαστικά που θα νομίζετε ότι ζουν σε άλλη χώρα. Λάθος, συμβαίνει αυτό που σας είπα παραπάνω. Ζουν σε διαφορετικό κόσμο.
Πώς αντιλαμβάνεται, λοιπόν, η Ελλάδα όσα συμβαίνουν στην Ευρώπη; Εξαρτάται με ποιον μιλάς. Ξέρω ανθρώπους που τώρα ανησυχούν και προσπαθούν να μάθουν μήπως αξίζει να γυρίσουν σε δολάρια «τους κόπους μιας ζωής» ή είναι καλύτερα να ανοίξουν λογαριασμό σε γερμανική τράπεζα. Γνωρίζω συνταξιούχους και μικροεισοδηματίες που θα σου πουν πως με οποιαδήποτε εξέλιξη θα συνεχίσουν να ζουν. Ένας φίλος από τη νότια Κρήτη μου γράφει ότι εκεί δεν έχουν καν αισθανθεί αυτά που μας πληγώνουν στη πρωτεύουσα. Ο ξενοδόχος από τα Δωδεκάνησα μου λέει «να πάει στο διάολο το ευρώ, βάλτε δραχμές να ζήσουμε όλοι.» Και ο άνεργος μου φωνάζει ότι θέλει να σπάσει τράπεζες.
Διαβάζω συχνά για το περίφημο πλειοψηφικό ρεύμα που έχει αποφασίσει να κρατήσει τη χώρα στην Ευρώπη. Ναι, πιστεύω και εγώ ότι υπάρχει. Μόνο που τώρα τελευταία αισθάνομαι ότι υποχωρεί, διακλαδώνεται σαν φλέβες σε ένα λαιμό που προσπαθεί να φωνάξει. Ίσως και να ρωτήσει: για ποια Ευρώπη; Σε ποια ταχύτητα; Δεν χρειάζεται να το δεις αμέσως στην κοινωνία, μπορείς να το

Ράιχενμπαχ: Αναγκαία η επιστροφή στην ανάπτυξη

Στην ανάγκη επίτευξης θετικών ρυθμών ανάπτυξης εστίασε ο , Επικεφαλής της «Ομάδας Δράσης» της Κομισιόν για την Ελλάδα, Χορστ Ράιχενμπαχ, κατά τη συνάντησή του με τους Έλληνες περιφερειάρχες στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο στις Βρυξέλλες.
«Όλοι όσοι εργάζονται για την υπέρβαση της κρίσης στην Ελλάδα έχουν καθήκον την επιστροφή της χώρας σε θετικούς ρυθμούς ανάπτυξης» επισήμανε ο Χορστ Ράιχενμπαχ.
Παράλληλα, παραδέχθηκε πως οι ελληνικές τράπεζες αντιμετωπίζουν προβλήματα στην εισροή πόρων, με αποτέλεσμα η ρευστότητα προς τις επιχειρήσεις να παραμένει εκ των πραγμάτων περιορισμένη.
"Η πραγματική οικονομία δεν έχει πλήρη πρόσβαση στη χρηματοδότηση" ανέφερε χαρακτηριστικά και πρόσθεσε "θα πρέπει να εξασφαλίσουμε ρευστότητα για την πραγματική οικονομία".
Εντούτοις εστίασε στα δύο «εργαλεία» που θα πρέπει να χρησιμοποιήσει η χώρα μας για την άντληση πόρων, την Ευρωπαϊκή Τράπεζα Επενδύσεων και τις υπό έγκριση θεσμικές αποφάσεις της ΕΕ.
Αναφορικά με τις θυσίες που έχει υποστεί ο ελληνικός λαός επανέλαβε πως οι Έλληνες έκαναν διπλάσιες θυσίες σε σχέση με τους Πορτογάλους και τους Ιρλανδούς και σχεδόν τριπλάσιες εν συγκρίσει με τους Ισπανούς.
Σχετικά με το ρόλο της "Ομάδας Δράσης" ξεκαθάρισε πως έχει διττό χαρακτήρα: πρώτον ως συμβούλου στην εφαρμογή και επιτάχυνση των διαρθρωτικών αλλαγών και δεύτερον ως παρόχου βοήθειας για την προσαρμογή της χώρας μας στις απαιτήσεις της δεύτερης δανειακής σύμβασης.
Ιδιαίτερη μνεία έκανε και στις προσπάθειες της ομάδας Δράσης για την καταπολέμησης της