Φουλ επίθεση διέταξε ο Γιώργος Παπανδρέου για να σπάσει ο κλοιός των προβλημάτων

      

«Συνεχίζουμε με αποφασιστικότητα τις ανατροπές, με διάλογο και ανοιχτές διαδικασίες», υπογράμμισε, σύμφωνα με πληροφορίες από κυβερνητικούς κύκλους, ο πρωθυπουργός Γιώργος Παπανδρέου, στη διάρκεια διαδοχικών συσκέψεων που πραγματοποιήθηκαν, υπό την προεδρία του, στη Βουλή και με τη συμμετοχή μεγάλου αριθμού υπουργών.

Στην τρίτη κατά σειρά σύσκεψη εξετάστηκαν οι εξελίξεις στην οικονομική πολιτική, η προετοιμασία της κυβέρνησης ενόψει της έλευσης της τρόικας, καθώς και η πορεία εκτέλεσης του προϋπολογισμού.

Επίσης, σύμφωνα με πληροφορίες, εκπονείται από την κυβέρνηση στρατηγικό σχέδιο για την ανάπτυξη, το οποίο θα αφορά ειδικές δράσεις ανά υπουργείο και θα παρουσιαστεί πιθανότατα στη Διεθνή Έκθεση Θεσσαλονίκης.

Έγινε επίσης επισκόπηση των διεθνών οικονομικών εξελίξεων και εξετάστηκαν οι δυνατότητες παρέμβασης της Ελλάδας σε αυτές, ενώ αναφέρθηκε χαρακτηριστικά ότι έγινε ουσιαστικά δεκτή η πρόταση της ελληνικής κυβέρνησης για επιβολή φόρου επί των χρηματοπιστωτικών συναλλαγών.

Κυβερνητικοί κύκλοι ανέφεραν ότι στη διάρκεια της σύσκεψης δεν συζητήθηκε το ζήτημα των εγγυήσεων συμμετοχής χωρών στο πρόγραμμα δανεισμού της Ελλάδας και πρόσθεταν ότι η κυβέρνηση δεν συζητά κάτι τέτοιο, καθώς το σημαντικό ζήτημα για τη χώρα μας είναι η υλοποίηση των αποφάσεων της ελληνικής κυβέρνησης (Μεσοπρόθεσμο Πρόγραμμα) και της ευρωζώνης στη Σύνοδο της 21ης Ιουλίου.

Για το προαναφερθέν θέμα των εγγυήσεων, οι ίδιοι κύκλοι ανέφεραν ότι πρέπει να ληφθεί υπόψη το γεγονός πως σε αρκετές ευρωπαϊκές χώρες οι κυβερνήσεις είναι συμμαχικές, απαρτιζόμενες από δύο ή περισσότερα κόμματα και εκτιμούσαν ότι στο επόμενο δίμηνο η κατάσταση θα έχει ξεκαθαρίσει.

Σε κάθε περίπτωση, οι ίδιοι κύκλοι τόνιζαν ότι αν μπούμε σε μια τέτοια συζήτηση για εγγυήσεις, τότε ακυρώνεται όλη η συμφωνία, προσθέτοντας ότι άμα ακυρωθεί η συμφωνία για την Ελλάδα, τότε καταρρέει το ευρωπαϊκό σύστημα. Επεσήμαιναν, ωστόσο, ότι δεν υπάρχει περίπτωση ακύρωσης της

Πόσο κοστίζει το ευρώ;

Κάθε ημέρα που περνάει η επιβίωση του ευρώ θα στοιχίζει ολοένα και περισσότερο. Στην αρχή η συζήτηση ξεκίνησε με δάνεια περιορισμένου χρόνου και σήμερα πλέον συζητάμε για ευρωομόλογα. Το όνειρο της οικονομικής ανάπτυξης, της καινοτομίας και της επιχειρηματικότητας που υποτίθεται ότι συγκροτούσε το όραμα της ΟΝΕ έχει πλέον εκφυλισθεί πλήρως σε χρηματοοικονομικά ευφυολογήματα (στα οποία πρωτοστατεί η κυβέρνηση και η αντιπολίτευσης της χώρας μας) για την εξεύρεση νέων τρόπων δανεισμού και την μεταφορά ολοένα μεγαλύτερου χρέους στις επόμενες γενιές.

Το πλέον προφανές μέρος του κόστους της διατήρησης του ευρώ το χρεώνονται οι φορολογούμενοι των κρατών που καλούνται να χρηματοδοτήσουν σήμερα τις κρατικές δαπάνες και τα χρέη της Ελλάδας. Αλλά αυτό είναι ένα μόνο –και μάλλον μικρό –μέρος του κόστους του ευρώ. Το μεγαλύτερο μέρος είναι αυτό που οι οικονομολόγοι ονομάζουν το «ευκαιριακό κόστος» το οποίο υφίστανται σε μεγαλύτερο ή μικρότερο βαθμό όλες οι χώρες της ευρωζώνης. Στην περίπτωση του ευρώ το «ευκαιριακό κόστος» είναι η οικονομική ανάπτυξη που θα μπορούσαν να είχαν οι χώρες της ευρωζώνης αν δεν την είχαν δημιουργήσει. Αν η οικονομική ανάπτυξη που θα είχαν επιτύχει είναι μικρότερη της σημερινής, τότε το ευρώ δεν στοίχισε τίποτα. Αν πάλι η οικονομική ανάπτυξη θα ήταν μεγαλύτερη τότε ισχύει το αντίστροφο.

Ας ρίξουμε μια ματιά στους αριθμούς: Σύμφωνα με τα επίσημα στοιχεία της ΕΚΤ η μέση ετήσια ανάπτυξη στις χώρες της ευρωζώνης ήταν 3,4% την δεκαετία του 70, 2,4% την δεκαετία του 80, 2,2% την δεκαετία του 90 και μόλις 1,1% από το 2001 μέχρι το 2009(την δεκαετία του ευρώ). Έτσι σε αντίθεση με αυτά που υποστήριζαν οι θιασώτες του ευρώ η δημιουργία του νέου νομίσματος όχι απλά δεν αντέστρεψε τις οικονομικές τάσεις των προηγούμενων δεκαετιών αλλά επιπλέον οδήγησε σε μια πρωτοφανή οικονομική καθίζηση τις χώρες που το υιοθέτησαν. Αν τώρα συγκρίνουμε αυτές τις επιδόσεις των χωρών της ευρωζώνης (δηλαδή 1,1% ) με τις εκρηκτικές επιδόσεις χωρών όπως η Ινδία, η Κίνα, η Βραζιλία, η Τουρκία ή ακόμα και με τις χώρες της ΕΕ που δεν είναι μέλη της

Πεταλωτής: «Θεωρώ τιμή να με εξυβρίζει ο άνθρωπος, που εξυμνεί τον Ντερτιλή»

«Θεωρώ τιμή για μένα, να με εξυβρίζει ο ίδιος άνθρωπος, που εξυμνεί τον 'γενναίο στρατηγό Ντερτιλή' και τις γνωστές αρχές του», τόνισε ο υφυπουργός Δικαιοσύνης Γ.Πεταλωτής αναφορικά με τα όσα δήλωσε εναντίον του ο Μητροπολίτης Καλαβρύτων και Αιγιαλείας Αμβρόσιος, ο οποίος είχε καταθέσει αίτημα προκειμένου να επισκεφθεί στις φυλακές Κορυδαλλού τον καταδικασμένο για τα γεγονότα του Πολυτεχνείου πραξικοπηματία Νικόλαο Ντερτιλή.

Ο κ. Πεταλωτής όμως δεν θέλησε να δώσει συνέχεια στο θέμα καθώς τόνισε ότι δεν θέλει να ακολουθήσει τον παραληρηματικό και προκλητικό της στοιχειώδους νοημοσύνης, λόγο του κ. Αμβρόσιου.

Ο Μητροπολίτης Καλαβρύτων και Αιγιαλείας Αμβρόσιος είχε επιτεθεί νωρίτερα, μέσω διαδικτύου, στον κ. Πεταλωτή καθώς ο τελευταίος δημοσιοποίησε το
περιεχόμενο των επαινετικών σχολίων του για τον καταδικασμένο πραξικοπηματία, ο οποίος παραμένει κρατούμενος, καθώς αρνείται να υποβάλει αίτημα αποφυλάκισης μη αναγνωρίζοντας το δημοκρατικό καθεστώς.

Τέλος, ο κ. Αμβρόσιος κατηγορεί τον υφυπουργό ότι «χωρίς ίχνος ντροπής διέστρεψε το περιεχόμενο της αιτήσεώς μου και προέβη σε δηλώσεις διά του Τύπου. Στην δημοκρατία ουδείς διώκεται για τα φρονήματά του. Μπορώ να έχω τις ιδέες μου και τις απόψεις μου. Εφόσον δεν ενεργώ επί ζημία του κοινωνικού συνόλου, ουδείς έχει το δικαίωμα να με ενοχλεί! Ναι, το φρόνημα δεν διώκεται».

«Καυτό» φθινόπωρο αναμένει ο Α. Σαμαράς

 

«Υψώνει» τους τόνους της αντιπαράθεσης και ετοιμάζεται για εκλογές

Αποφασισμένος να «σηκώσει» τους αντιπολιτευτικούς τόνους σε ζητήματα και πέραν της οικονομίας είναι, σύμφωνα με στενούς του συνεργάτες, ο πρόεδρος της ΝΔ, Αντώνης Σαμαράς, ο οποίος από την επομένη του Δεκαπενταύγουστου βρίσκεται στα κεντρικά γραφεία επί της λεωφόρου Συγγρού συντονίζοντας το κόμμα του ενόψει του φθινοπώρου, το οποίο προβλέπει ότι θα είναι «καυτό».

Στο πλαίσιο αυτό, ο κ. Σαμαράς ετοιμάζεται να επαναφέρει από την επόμενη εβδομάδα στην πρώτη γραμμή της επικαιρότητας τα θεσμικά ζητήματα, με την πρόταση του κόμματός του για την αναθεώρηση του Συντάγματος, ενώ προετοιμάζεται και για αντιπαράθεση στα θέματα Παιδείας με αφορμή το νομοσχέδιο της Άννας Διαμαντοπούλου για τα ΑΕΙ.

Στο στόχαστρο της αξιωματικής αντιπολίτευσης θα βρεθεί επίσης η απελευθέρωση των επαγγελμάτων, οι προσλήψεις στον ευρύτερο δημόσιο τομέα και οι ιδιωτικοποιήσεις, καθώς η ΝΔ εκτιμά ότι οι γενικότερες συνθήκες δεν ευνοούν την αξιοποίηση της δημόσιας περιουσίας.

Πάντως ο κ. Σαμαράς, όπως τονίζουν επιτελείς της ΝΔ, θεωρεί ότι η οικονομία θα παραμείνει στην πρώτη γραμμή της επικαιρότητας και της πολιτικής αντιπαράθεσης.

Ήδη ασκεί σκληρή κριτική στην κυβέρνηση «για αποτυχία των προβλέψεων του προϋπολογισμού» καθώς και για την πρόθεσή της να αυξήσει την φορολογία στην εστίαση από τον Σεπτέμβριο.

Στο ίδιο πλαίσιο και ενόψει της Διεθνούς Έκθεσης Θεσσαλονίκης ετοιμάζεται να επεκτείνει την οικονομική πρόταση που κατέθεσε στο «Ζάππειο 2» ως πρόταση ολοκληρωμένης διακυβέρνησης και εξόδου από την κρίση.

Ζακ Ντελόρ: Προτείνει Ευρωπαϊκό Ταμείο Απόσβεσης

Στα λάθη του παρελθόντος, αλλά και στους άμεσους κινδύνους που διατρέχει η Ευρώπη αναφέρεται ο Ζακ Ντελόρ, πρώην πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής και ένας από τους εμπνευστές της Νομισματικής Ένωσης, σε συνέντευξη που παραχώρησε στο περιοδικό L’Express.

«Σήμερα βρισκόμαστε στην άκρη του γκρεμού», υποστηρίζει και προσθέτει ότι «με το να υποσχόμαστε στις αγορές σημαντικές θεσμικές εξελίξεις, οι οποίες γνωρίζουμε καλά ότι είναι ανέφικτες, είναι σαν να βάζουμε τρικλοποδιά στον εαυτό μας».

Για τον Ζακ Ντελόρ, τα οικονομικά μοντέλα των κρατών της ΕΕ είναι σήμερα πολύ διαφορετικά ώστε να πιστεύουμε σε μια πραγματική αλλαγή σε αυτό το θέμα. Επιπλέον «και η πρόταση θεσμοθέτησης ενός Ευρωπαίου υπουργού Οικονομικών δεν έχει νόημα», σημειώνει.

Αυτό που πρέπει να γίνει άμεσα, υποστηρίζει ο Ζακ Ντελόρ, «είναι να προχωρήσουμε σε μια μερική και προσωρινή αμοιβαιότητα των χρεών, μέσω, για παράδειγμα, της δημιουργίας ενός Ευρωπαϊκού Ταμείου Απόσβεσης, το οποίο θα ήταν σε θέση να εξυπηρετεί και να στηρίζει όλα τα κράτη και πρωτίστως όσα πλήττονται σοβαρά από την κρίση».

Στο ερώτημα για ποιο λόγο η Ευρώπη έφθασε σε αυτήν την κρίση, ο Ζακ Ντελόρ εξηγεί :
Η Νομισματική Ένωση δημιουργήθηκε, χωρίς να ακολουθήσει ο οικονομικός συντονισμός. Το 1997 είχα προτείνει στους ηγέτες μας ένα σύμφωνο συντονισμού των οικονομικών πολιτικών. Είχα φροντίσει να μην το αποκαλέσουμε οικονομική διακυβέρνηση, για να μην θιγούν οι Γερμανοί φίλοι μας. Η έκκλησή μου, όμως, δεν έγινε αποδεκτή από την τότε γαλλική κυβέρνηση. «Εκεί ακριβώς εντοπίζεται ο σπασμένος κρίκος της αλυσίδας, στην έλλειψη συνεργασίας», τονίζει.

«Δε βλέπω να μακροημερεύει το 23% στο ΦΠΑ»

 

Αισιόδοξος δηλώνει ο Π. Οικονόμου για τον επαναπατρισμό κεφαλαίων

«Οποιαδήποτε απόφαση διορθώνει παραλήψεις του παρελθόντος, οι οποίες οδήγησαν στη δυσάρεστη κατάσταση που ζήσαμε τα τελευταία 4-5 χρόνια, νομίζω πρέπει να τις υποδεχόμαστε με καλή διάθεση», δήλωσε μιλώντας στον ΑΝΤ1 97,2 ο Αναπληρωτής υπουργός Οικονομίας, Παντελής Οικονόμου, ερωτηθείς για τη συνάντηση Μέρκελ-Σαρκοζί.

Απαντώντας στο αν προσδοκούσε κάτι περισσότερο είπε πως «οι ταχύτητες στην Ευρώπη είναι αυτές. Ανοίγει ο δρόμος για μια πιο ουσιαστική συζήτηση. Εγώ θα έλεγα ότι μπορούμε να είμαστε αισιόδοξοι ότι μέσα στο 2012 μπορούμε να έχουμε και αυτό το Ευρωομόλογο, στο πλαίσιο της συζήτησης που άνοιξε, διότι αυτό είναι το ανοιχτό θέμα που θα οριστικοποιήσει τη λύση της κρίσης χρέους της Ευρωζώνης και που θα επισφραγίσει την επιτυχία που είχαμε και εμείς ως χώρα τον Ιούλιο».

Σχετικά με το ΦΠΑ, είπε ότι «τον Οκτώβριο θα το συζητήσουμε σε άλλη βάση. Αν θέλετε να σας κάνω μια πρόβλεψη, αυτό το 23% δεν το βλέπω να μακροημερεύει. Το βλέπω πολύ υψηλό».

Σχετικά με την προσπάθεια για επαναπατρισμό 1,5 δισ. ευρώ που έφυγαν σε ξένες τράπεζες, ο αναπληρωτής υπουργός τόνισε ότι δεν είναι ικανοποιημένος.

«Περιμένω περισσότερα. Περιμένω να συνεχιστεί η τάση αυτή και θα συνεχιστεί δεδομένου ότι σταδιακά αποκαθίσταται η εμπιστοσύνη στην ελληνική οικονομία και άρα στο πιστωτικό σύστημα. Και περιμένω και από το πιστωτικό σύστημα στον βαθμό που οι καταθέσεις που είναι ένα βασικό ποδάρι που στηρίζονται, πηγαίνουνε καλά , να ενεργοποιηθεί και στην κατεύθυνση τω χορηγήσεων

Η συνάντηση Σαρκοζί-Μέρκελ, η Ελλάδα και η καταστροφή

Ξεκινώ από τα βασικά: χθες, 16-8-2011 το ελληνικό υπουργείο Οικονομικών και μέσω αυτού προφανώς και η ελληνική κυβέρνηση δήλωσε ικανοποιημένο- δια διαρροών του υπουργού- από τη συμφωνία Ελλάδας- Φινλανδίας σχετικά με το δανεισμό της χώρας μας από τη Φινλανδία και από τα συμπεράσματα της συνάντησης Μέρκελ- Σαρκοζί.

Καμία έκπληξη μέχρι τώρα: η ελληνική κυβέρνηση δηλώνει το λιγότερο ικανοποιημένη και συχνά κατενθουσιασμένη μετά από κάθε διεθνή συνάντηση και δη ευρωπαϊκή- διμερή, πολυμερή, με ελληνική συμμετοχή ή χωρίς, στο πλαίσιο της ΕΕ ή διακρατική. Εξίσου περήφανη είναι για κάθε της διαπραγματευτική επιτυχία τον τελευταίο ενάμισι χρόνο.
Δε θέλω να σκιάσω τις νέες, εξόχως ικανοποιητικές εξελίξεις- άλλωστε δε θα μπορούσα- ωστόσο μια λίγο πιο προσεκτική ματιά γεννά ορισμένους εύλογους προβληματισμούς.
Σε σχέση με τη Φινλανδία αποφασίστηκε να καταθέσουμε χρηματική εγγύηση, όπως διέρρευσε ανάλογη- με ό, τι αυτό μπορεί να σημάνει- του ποσού που θα μας δανείσουν. Υπάρχει ένα σημείο προς διερεύνηση, το ακριβές ποσό που θα καταθέσουμε σε σχέση με αυτό που θα δανειστούμε και άρα τι βαθμό ρίσκου επωμίζεται η δανείστρια χώρα και τι η δανειοδοτούμενη.
Υπάρχει όμως και ένα δεύτερο, πολύ χειρότερο σημείο σε αυτή τη συμφωνία: Η διαμόρφωση προηγούμενου στη σχέση της χώρας με τους δανειστές της, βάσει του οποίου οι δεύτεροι μπορούν να διαπραγματεύονται εγγυήσεις απευθείας με την Ελλάδα. Τι εγγυήσεις θα δοθούν όταν μια σειρά ακόμα κυβερνήσεων θα αναγκαστούν ή θα επιλέξουν να επιδιώξουν εγγυήσεις για τη συνέχιση της συμμετοχής τους στο ελληνικό πρόγραμμα; Και πότε θα τελειώσει αυτός ο κύκλος διαπραγματεύσεων εάν τυχόν και άλλες κυβερνήσεις κινήσουν αντίστοιχες διαδικασίες;
Η ελληνική κυβέρνηση σε ό, τι αφορά τη διαπραγμάτευση με τη Φινλανδία απεδέχθη να αποτελέσει η Ελλάδα για μια ακόμη φορά θλιβερή εξαίρεση και μοναδική, τουλάχιστον έως τώρα περίπτωση, επιβαρύνοντας ακόμα περισσότερο τη θέση της χώρας.

Προς Γερμανούς

Δεν είναι καιρός να κολακεύουμε τους Γερμανούς ούτε να τους κατηγορούμε για παρελθόντα κακά και σημερινές εμμονές ούτε να τους ικετεύουμε. Δεν είμαστε φίλοι ούτε εχθροί – είμαστε εταίροι. Και ενώ βρισκόμαστστην ίδια βάρκα, ακούμε όλο και συχνότερα δηλώσεις Γερμανών –οικονομολόγων, ηθικολόγων των μίντια και δημοσκοπήσεων– που δείχνουν ότι θα τους άρεσε να έβλεπαν την Ελλάδα να βουλιάζει μόνη της. Η Ευρωπαϊκή Ενωση, το μεγαλύτερο επίτευγμα του συλλογικού ανθρώπου, κινδυνεύει από την έλλειψη πίστης αρκετών πολιτικών και πολιτών στη Γερμανία, στην Ελλάδα και σε όλη την ταλαιπωρημένη ήπειρο. Και αυτό ενώ βρισκόμαστε σε ένα στάδιο όπου αν κρατήσουμε την πορεία που χαράξαμε εδώ και χρόνια, με τις αναγκαίες προσαρμογές, ίσως πετύχουμε ακόμη μεγαλύτερη ευημερία.
Βεβαίως, οι Ελληνες έχουν κάνει ό,τι μπορούν για να αποξενώσουν τους εταίρους τους: έχασαν τον προσανατολισμό τους μέσα στην πρωτοφανή σταθερότητα και ευημερία που εξασφάλισε η συμμετοχή στη Ε.Ε.· οι άοκνες προσπάθειες Ελλήνων ζηλωτών, οι οποίοι δεν είναι λίγοι, δημιουργούν την εικόνα μιας χώρας που φαίνεται μόνο να παίρνει και δεν δείχνει ούτε ευγνωμοσύνη ούτε υπευθυνότητα. Αυτό που συντελείται στην Ελλάδα, όμως, είναι το πολύ δύσκολο έργο να χτίσουμε νέες κοινωνικές βάσεις, όταν για γενιές μάς καθοδηγούσε το δόγμα «η δική μου πλευρά έχει δίκιο πάντα». Οι διαχωριστικές γραμμές σήμερα βρίσκονται μέσα σε πολιτικά κόμματα και όχι τόσο ανάμεσά τους, σε οικογένειες, μέσα στους ίδιους τους εαυτούς μας: από τη μια θέλουμε να κρατήσουμε ό,τι μπορούμε από το παρελθόν, από την άλλη, γνωρίζουμε ότι χρειάζονται δυναμικές κινήσεις για να κάνουμε την Ελλάδα καλύτερη και να βοηθήσουμε προς την ευρωπαϊκή ενοποίηση. Το διακύβευμα είναι να μη χαθεί ό,τι δημιουργήθηκε, να μη χαθούν οι αποταμιεύσεις αυτών που μοχθούσαν όταν άλλοι (και η χώρα τους) δανείζονταν, να εξασφαλιστεί ένα μέλλον για τα παιδιά μας στην πατρίδα τους. Αυτό δεν απασχολεί και τους Γερμανούς; Γι’ αυτό χρειαζόμαστε αλληλεγγύη – η μάχη που διεξάγεται στην Ελλάδα βρίσκεται στην καρδιά της συζήτησης σε πολλές χώρες. Ο μεγάλος διαχωρισμός της εποχής μας δεν είναι ανάμεσα σε έθνη ούτε σε ιδεολογίες, αλλά ανάμεσα σε νοοτροπίες.

Ο δρόμος μπροστά είναι δύσκολος, απαιτεί θυσίες και συμβιβασμούς απ’ όλους. Αλλά πόσοι σοβαροί άνθρωποι πιστεύουν ότι η χώρα τους θα πετύχαινε περισσότερα εκτός Ε.Ε.; Προφανώς, περισσότερα ενώνουν τους σοβαρούς ανθρώπους στη Γερμανία, την Ελλάδα και στις άλλες χώρες απ’ όσα χωρίζουν τους πιο επιπόλαιους συμπατριώτες τους.

Τι θέλει η Γερμανία;

Οι πολιτικοί του μεγάλου κυβερνώντος χριστιανοδημοκρατικού κόμματος της Γερμανίας δεν απέκλειαν πλέον χθες (Τρίτη 16/8) την συναίνεση τους στην έκδοση ευρωομολόγου. Η χθεσινή συνάντηση Σαρκοζί-Μέρκελ στο Παρίσι ωστόσο κατέστησε σαφές ότι το ομόλογο θα βρίσκεται στο τέλος μιας διαδικασίας και όχι στην αρχή της και δεν θα είναι ένα εργαλείο τόνωσης της ζήτησης με έκδοση χρήματος αλλά θα βασίζεται σε μία –μερική έστω διαδικασία νομιμοποίησης– μέσω των εθνικών κοινοβουλίων της άντλησης από κοινού δανείων.

Πριν μερικές μέρες ο Οττμαρ Ισσινγκ, ένας από τους πρώην Γερμανούς κεντρικούς τραπεζίτες, που επηρεάζουν ακόμα σημαντικά το περιεχόμενο της λήψης των αποφάσεων τόσο στο Βερολίνο όσο και στην Φρανκφούρτη, θύμισε στους «Φαϊνάσιαλ Τάιμς» (Slithering to the wrong kind of Union , FT 8/8/2011) ότι ο πόλεμος της ανεξαρτησίας στις ΗΠΑ ξέσπασε επειδή οι Άγγλοι θέλησαν να φορολογήσουν τους Αμερικάνους χωρίς να τους ρωτήσουν («καμία φορολόγηση χωρίς νομιμοποίηση»). Αυτό είναι το πολιτικό πρόβλημα που βρίσκεται στην καρδιά των χειρισμών της σημερινής κυβέρνησης του Βερολίνου.
Ο Ισσινγκ και οι άνθρωποι που πιστεύουν τα ίδια πράγματα με αυτόν -είναι η πλειοψηφία στη Γερμανία- πιστεύουν ότι η αλλαγή της δέσμευσης που περιέχεται στο άρθρο 125 της συνθήκης της Λισσαβώνας ότι κανένα κράτος δεν πρόκειται να αναλάβει τα χρέη άλλου κράτους, αποτέλεσε το «τυράκι» χάρη στο οποίο η πλειοψηφία των Γερμανών πείστηκε να εγκαταλείψει το μάρκο. Συνεπώς για να δανείζονται από κοινού οι χώρες της ΕΕ θα πρέπει να αλλάξουν οι συνθήκες. Χωρίς αλλαγή των συνθηκών δεν υπάρχει νομιμοποίηση για «κοινά δάνεια». Νομικίστικη προσέγγιση θα πει κάποιος; Όχι ακριβώς. Το κύριο επιχείρημα των χωρών του Βορρά που δεν έγιναν μέλη της νομισματικής ένωσης με πρώτη τη Σουηδία, ήταν ότι δεν είναι δυνατόν για ζητήματα που βρίσκονται στην καρδιά της νομιμοποίησης να αποφασίζει μια διακρατικά συγκροτημένη ομάδα χωρών χωρίς νομιμοποίηση, πρόκειται στην ουσία για το επιχείρημα του Ισσινγκ.
Ας πούμε λοιπόν ότι αρχίζει η διαδικασία της αναθεώρησης των συνθηκών. Πότε θα τελειώσει; Μεταξύ της έναρξης της διαδικασίας της έγκρισης της συνθήκης της Λισσαβώνας και της τελικά εγκεκριμένης «κολοβής» συνθήκης πέρασαν δέκα χρόνια. Ειδικοί υπολογίζουν σήμερα ότι όσο γρήγορα και αν δουλέψει η Ευρώπη δεν πρόκειται να αλλάξουν οι συνθήκες πριν περάσουν 2-2,5

Παράταση μιας εβδομάδας για τον έλεγχο έδωσε η τρόικα

Περιθώριο μίας εβδομάδας άφησε η τρόικα στην κυβέρνηση προκείμενου να προετοιμαστεί για τον επίσημο έλεγχο.
Στις 22 Αυγούστου έρχονται στην Αθήνα οι ελεγκτές, ενώ όπως ανακοινώθηκε στις 29 Αυγούστου θα αρχίσουν οι έλεγχοι για την εκταμίευση της έκτης δόσης.
Ο υπουργός Οικονομικών, Ευ. Βενιζέλος, είχε την Τρίτη, διαδοχικές συναντήσεις με τους αναπληρωτές υπουργούς Οικονομικών Φ. Σαχινίδη και Π. Οικονόμου, σχετικά με την εξέλιξη των εσόδων και των δαπανών. Παράλληλα συναντήθηκε και με το Διοικητή της Τραπέζης της Ελλάδος, Γ. Προβόπουλο, στο επίκεντρο της συνάντησης βρέθηκε το χρηματοπιστωτικό σύστημα της χώρας καθώς και η πορεία της συμμετοχής των ιδιωτών στον νέο μηχανισμό στήριξης της Ελλάδας.
Οι ελεγκτές της τρόικα αναμένεται να εστιάσουν στις καθυστερήσεις στην πορεία υλοποίησης του μνημονίου. Ειδικότερα θα εξεταστούν τα προβλήματα που έχουν ανακύψει σχετικά με την προώθηση μεταρρυθμίσεων όπως αυτή του ανοίγματος των κλειστών επαγγελμάτων και της εφαρμογής του Ενιαίου Μισθολογίου στο Δημόσιο.
Η τρόικα ήδη έχει ζητήσει την επίσπευση ορισμένων διοικητικών πράξεων και εγκυκλίων προκειμένου να τεθεί σε πλήρη εφαρμογή το Μεσοπρόθεσμο.
Την ίδια ώρα, στο μέτωπο των αποκρατικοποιήσεων η κυβέρνηση καλείται να εισπράξει 4,7 δισ. ευρώ έως τα Χριστούγεννα από ιδιωτικοποιήσεις και αξιοποίηση της δημόσιας περιουσίας.

Επικρίσεις ΚΚΕ και ΣΥΝ για τις αποφάσεις Μέρκελ -Σαρκοζί

"Η καταρχήν συμφωνία Μέρκελ - Σαρκοζί επαναβεβαιώνει την πρόθεσή τους να περάσουν από φωτιά και σίδερο τους λαούς της Ευρώπης, προκειμένου να προστατεύσουν την ισχύ των μονοπωλίων τους από την κρίση που βαθαίνει", αναφέρει το ΚΚΕ σε ανακοίνωσή του επικρίνοντας τα αποτελέσματα της χθεσινής συνάντησης στο Παρίσι.

Το ΚΚΕ τονίζει ότι η προώθηση της οικονομικής διακυβέρνησης σημαίνει σιδερένια επιβολή των στρατηγικών στόχων της ΕΕ, όπως διαμορφώθηκαν από το Μάαστριχ και τις άλλες συνθήκες που ακολούθησαν. Επιδιώκουν, δηλαδή, να πληρώσουν οι λαοί την κρίση και τα χρέη τους, να εξασφαλίσουν τη ανταγωνιστικότητα του ευρωπαϊκού κεφαλαίου, να προστατεύσουν την ευρωζώνη που σπαράσσεται από αντιθέσεις.

Ωστόσο, το ΚΚΕ υπογραμμίζει ότι ο λαός δεν πρέπει να ελπίζει σε λύσεις, όπως το ευρωομόλογο, που του παρουσιάζουν τα κόμματα του "ευρωμονόδρομου" επισημαίνοντας ότι "γι' αυτόν θα είναι ακόμα ένα δηλητήριο, για τα καπιταλιστικά αδιέξοδα ασπιρίνη, ενώ ο φόρος στις χρηματοοικονομικές συναλλαγές, αν επιβληθεί, θα είναι συμβολικός και το όποιο όφελος θα μοιράζεται στα άλλα τμήματα του κεφαλαίου".

Το ΚΚΕ καλεί το λαό "να είναι προετοιμασμένος για όλα και δεν πρέπει να αιφνιδιαστεί από τις εξελίξεις, ούτε να υποκύψει στα νέα τρομοκρατικά διλήμματα και απειλές. Επιστροφή στο παρελθόν δεν υπάρχει".

Ο Συνασπισμός σε ανακοίνωσή τονίζει ότι τα όσα ανακοίνωσαν οι Μέρκελ Σαρκοζί, πέρα από τη δογματική εμμονή στην νεοφιλελεύθερη ορθοδοξία, επιβεβαιώνουν ότι το μόνο που τους ενδιαφέρει είναι η διατήρηση της πρωτοκαθεδρίας των αγορών και προσθέτει ότι η διαρκής ευρωπαϊκή λιτότητα, που ζητούν να συνταγματοποιηθεί, συνιστά τη σίγουρη συνταγή για την κοινωνική χρεοκοπία και την πλήρη ύφεση.

Ο ΣΥΝ υποστηρίζει ότι "τόσο οι ευρωπαϊκές πολιτικές ηγεσίες όσο και ο Έλληνας πρωθυπουργός, που άλλωστε ήταν αυτός που έφερε το ΔΝΤ στην Ευρώπη, είναι απόλυτα ταυτισμένοι με τα

Η Αθήνα είναι η 38η πιο ακριβή πόλη στον κόσμο

Η Αθήνα είναι η 38η πιο ακριβή πόλη στον κόσμο. Αυτό τουλάχιστον είναι το συμπέρασμα της τελευταίας αναθεώρησης της μελέτης που διεξάγει κάθε τρία χρόνια η ελβετική τράπεζα UBS για τις τιμές, τους μισθούς και την αγοραστική δύναμη των
καταναλωτών σε διάφορες περιοχές του κόσμου.

Για να καταλήξει στην κατάταξη αυτή η UBS υπολογίζει ένα «καλάθι νοικοκυράς» που περιλαμβάνει 122 αγαθά και υπηρεσίες (χωρίς τα ενοίκια) σε 73 πόλεις.

Η ακρίβεια μετράται με βάση τις τιμές στην πόλη της Νέας Υόρκης που στη συγκεκριμένη μελέτη της αποδίδεται η τιμή "100" και είναι 14η στη λίστα.

Οι ακριβότερες πόλεις του κόσμου είναι το Όσλο, η Ζυρίχη και η Γενεύη.

Στο άλλο άκρο, οι φθηνότερες πόλεις του κόσμου είναι το Μουμπάι, η Μανίλα και το Νέο Δελχί.

Το Όσλο προηγείται σε θέματα ακρίβειας έχοντας 139,1 μονάδες και έπονται η Ζυρίχη και η Γενεύη.

Όσον αφορά τους μισθούς, καμία πόλη δεν ξεπερνά τη Ζυρίχη.

Λίγο χαμηλότερους μισθούς δίνει η Γενεύη και ακολουθεί η Κοπεγχάγη.

Το Παρίσι βρίσκεται στην 24η θέση και η Αθήνα στην 33η ενώ τελευταίες κατατάσσονται το Ναϊρόμπι, η Μανίλα και το Μουμπάι.

Στο 20% η στατιστική ανεργία το 2012

Το ένα εκατομμύριο πρόκειται να ξεπεράσουν οι άνεργοι, από το Φθινόπωρο και μετά, σύμφωνα με επίσημες στατιστικές μετρήσεις.

Αυτή είναι η πρόβλεψη του επιστημονικού διευθυντή του ΙΝΕ της ΓΣΕΕ καθηγητή, Σ. Ρομπόλη, στην ετήσια Εκθεση του Ινστιτούτου Εργασίας για την πορεία της απασχόλησης το επόμενο έτος. "Με δεδομένη τη συνέχιση της ύφεσης και τους αρνητικούς ρυθμούς που θα έχουμε τον επόμενο χρόνο, το 2012 αναμένουμε περαιτέρω αύξηση του αριθμού των ανέργων και ποσοστό στατιστικής ανεργίας στο 20% ή ένα εκατομμύριο άτομα και την πραγματική ανεργία (μαζί με τους υποαπασχολούμενους, τους οποίους δεν υπολογίζει η Στατιστική Υπηρεσία), στο 25% και στα 1.250.000 άτομα", τόνισε στην "Η" ο Σ. Ρομπόλης.
«Τα ποσοστά αυτά "γυρίζουν" την ανεργία στη χώρα μας στα επίπεδα που ήταν στη δεκαετία του '60 (το 1961 το ποσοστό των ανέργων ήταν 24%). Και θα δημιουργήσουν ένα "εκρηκτικό" μείγμα, καθώς, σε αντίθεση με τη δεκαετία του '60, λίγοι θα είναι οι άνεργοι που θα μπορούν να βρουν διέξοδο στη μετανάστευση για να έχουν απασχόληση", προσέθεσε ο ίδιος.
Το ΙΝΕ της ΓΣΕΕ στην Εκθεση για το τρέχον έτος, εκτιμά ότι μέχρι το τέλος του 2011 και κυρίως μετά τη λήξη της τουριστικής περιόδου (οπότε θα σταματήσουν σταδιακά να σταματούν τη λειτουργία τους χιλιάδες εποχικές επιχειρήσεις), ο αριθμός των ανέργων θα αυξηθεί και η επίσημη στατιστική ανεργία θα "αγγίξει" το 17% - 18% (έως 900.000 άτομα) ενώ η πραγματική το 22% - 23% (έως 1.150.000 άτομα).
Η μεγάλη αύξηση του αριθμού των ανέργων πάνω από το ένα εκατομμύριο άτομα, εκτός από το πρόβλημα της διατήρησης της κοινωνικής συνοχής, θα απομειώσει και τα έσοδα από φόρους και εισφορές σε μια περίοδο που λαμβάνονται μέτρα για την αύξησή τους, λόγω των αντίστοιχων περιορισμών στα δημοσιονομικά.
Η απώλεια εσόδων για τα ασφαλιστικά ταμεία, σύμφωνα με όλες τις εκτιμήσεις, θα διπλασιαστεί αναφορικά με την περίοδο της ύφεσης (όταν οι άνεργοι ήταν κάτω από 500.000) και θα φτάσει τα 5 δισ. ευρώ (από 2,5 δισ. ευρώ), αν υπολογιστεί ότι ο μέσος όρος των καταβαλλόμενων εισφορών είναι περίπου 5.000 ευρώ το χρόνο.
"Η ανεργία είναι το μεγαλύτερο πρόβλημα που έχουμε να αντιμετωπίσουμε τους επόμενους μήνες", παραδέχτηκε και ο υπουργός Εργασίας και Κοινωνικής Ασφάλισης, Γ. Κουτρουμάνης,

Νέοι κανόνες στην ευρωζώνη

Τον Χέρμαν Βαν Ρομπάι προτείνουν για Πρόεδρο του Συμβουλίου της Ευρωζώνης, η καγκελάριος της Γερμανίας Άγγελα Μέρκελ και ο Γάλλος πρόεδρος Νικολά Σαρκοζί ενώ απορρίπτουν για την ώρα την έκδοση ευρωομολόγων. Κατά τη διάρκεια της συνέντευξης Τύπου που παραχώρησαν, μετά τη συνάντησή τους στο Παρίσι, η Μέρκελ και ο Σαρκοζί συμφώνησαν σε κοινή πρόταση για τη δημιουργία της θέσης του Προέδρου του Συμβουλίου της Ευρωζώνης που ουσιαστικά θα λειτουργεί ως διευθυντήριο για την άσκηση οικονομικής πολιτικής και τον έλεγχο των εθνικών οικονομιών.

Όπως έγινε γνωστό, η πρότασή τους αναφέρει ότι ο κάτοχος της θέσης πρέπει να έχει θητεία δυόμισι ετών. Παράλληλα, η Άγγελα Μέρκελ, δήλωσε ότι δεν πιστεύει πως το να εκδοθεί ευρωομόλογο είναι κάτι που θα βοηθούσε σήμερα. Ωστόσο είπε πως δεν αποκλείει τη συζήτηση για κάτι τέτοιο αν και θα επρόκειτο για την ύστατη λύση, το τελευταίο δυνατό μέσο. Στο ίδιο μήκος κύματος, ο Νικολά Σαρκοζί υπογράμμισε πως τα ευρωομόλογα θα έθεταν σε "μεγάλο κίνδυνο" τις χώρες με την καλύτερη αξιολόγηση και ότι δεν θα αποτελούσαν "επιτυχία της διαδικασίας ολοκλήρωσης" της Ευρώπης.

Εξάλλου, ο Σαρκοζί και η Μέρκελ πρότειναν να υπάρξει "μια αληθινή οικονομική διακυβέρνηση της ευρωζώνης". Συμφώνησαν στην θέσπιση του χρυσού κανόνα για το χρέος και τα ελλείμματα στον οποίο θα συμφωνούν η κυβέρνηση και η αντιπολίτευση. Πρόκειται για μεταρρύθμιση που θα επιδιωχθεί να ενταχθεί και στα Συντάγματα των χωρών της ευρωζώνης.

Συμφωνία Ελλάδας – Φινλανδίας για τις εγγυήσεις

      

Σε διευκρινίσεις για τη συμφωνία με τη Φινλανδία και τη συμμετοχή της στο δεύτερο "πακέτο" ενίσχυσης της Ελλάδας προέβη ο Αντιπρόεδρος της Κυβέρνησης και υπουργός Οικονομικών, Ευάγγελος Βενιζέλος.  
Ο κ. Βενιζέλος δήλωσε ότι: «Η Ελλάδα και η Φινλανδία συμφώνησαν, στο πλαίσιο της απόφασης της Συνόδου Κορυφής της Ευρωζώνης της 21 Ιουλίου, σε ένα χρηματοδοτικό σχήμα που επιτρέπει στην Κυβέρνηση και το Κοινοβούλιο της Φινλανδίας να αποφασίσουν τη συμμετοχή της χώρας τους στη νέα δέσμη βοήθειας προς την Ελλάδα, μέσω του EFSF.

Το χρηματοδοτικό σχήμα που έχει συμφωνηθεί ανάμεσα στις δύο χώρες θα υποβληθεί προς έγκριση στο Euro Working Group (Eurogroup σε επίπεδο των εκπροσώπων των Υπουργών). Περιττεύει να σημειωθεί ότι το χρηματοδοτικό αυτό σχήμα δεν έχει κανέναν εμπράγματο χαρακτήρα».

Υπενθυμίζεται ότι η Φινλανδία είχε θέσει το ζήτημα αυτό τόσο στο Eurogroup όσο και στη Σύνοδο Κορυφής της Ευρωζώνης, επικαλούμενη σοβαρούς εσωτερικούς πολιτικούς λόγους και μια διμερής συμφωνία Ελλάδας-Φινλανδίας γύρω από ένα κατάλληλο χρηματοδοτικό σχήμα συμπεριελήφθη στα συμφραζόμενα της απόφασης της 21ης Ιουλίου.

Το χρηματοδοτικό σχήμα διαμορφώθηκε τελικά σε τηλεδιάσκεψη που είχε ο κ. Βενιζέλος με τη Φινλανδή ομόλογό του κ. Jutta Urpilainen τις προηγούμενες μέρες, ενώ συνεχίζεται η νομική και τεχνική επεξεργασία.

Επιβεβαιώνει και η Φινλανδία

Οι κυβερνήσεις της Φινλανδίας και της Ελλάδας συμφώνησαν για τους εγγυητικούς όρους του δανεισμού της Αθήνας, δήλωσε σήμερα η υπουργός Οικονομικών της Φινλανδίας Γιούτα Ουρπιλάινεν.

Βάσει των όρων της συμφωνίας, η οποία απαιτείται να εγκριθεί και από τις άλλες χώρες-μέλη της ευρωζώνης, η Ελλάδα θα μεταφέρει ένα ποσό στο φινλανδικό κράτος.

…γύφτισσα μαϊμού

 

Ας κάνουμε ένα απολογισμό από την άνοδο του ΠΑΣΟΚ στην εξουσία το 2009 μέχρι σήμερα. Το ότι χρωστάμε τόσα δις το μάθαμε τώρα. Εμείς ο λαός! Γιατί από ότι λένε οι πολιτικοί το ήξεραν όλοι. Ο Δούκας λέει πως έστειλε και επιστολή στον Αλογοσκούφη. Και όχι μόνον αυτός. Το ήξεραν όλοι οι του ΠΑΣΟΚ,της ΝΔ, του ΚΚΕ, του ΣΥΡΙΖΑ του ΛΑΟΣ και πάει λέγοντας. Οι μόνοι που δεν το ήξεραν ήμασταν εμείς ο λαός. Κάτι ψηλά είπαν στο 2008,2009 αλλά μίλησαν για ήπια προσαρμογή και επειδή δεν έγινε και τίποτε το τρομερό όλα ξεχάστηκαν με το ανακοινωθέν του Ιανουαρίου του 2009 ότι δανειστήκαμε με χαμηλό επιτόκιο και σχετικά εύκολα. Άλλωστε μαθημένοι ήμασταν με την λέξη βοήθεια. Αμερικάνικη βοήθεια. Αεροπλάνα αγορασμένα με αυτή την βοήθεια. Αγροτικές ενισχύσεις «βοηθήματα» πακέτου τύπου Ντελόρ. Και ύστερα κάτι ακροβατικά με το χρηματιστήριο που εμείς οι πληβείοι δεν δώσαμε και μεγάλη σημασία. Μόνο μια λογική σκέψη κάναμε. Πως είναι δυνατόν όλοι να κερδίζουν; Ποιοι τελικά χάνουν; «Σκάσε και παίξε».
Ύστερα ήρθαν οι Ολυμπιακοί. Ο σημερινός πρωθυπουργός «καθ’ ύλην αρμόδιος» για την ανάληψη των Ολυμπιακών, με σηκωμένα τα χέρια και χαμόγελα τεράστια στο Τόκιο. Ναι, αναλάβαμε να διοργανώσουμε τους Ολυμπιακούς αγώνες του 2004. Κι εμείς ο απλός λαός αναρωτιόμασταν πως θα πληρώσουμε τέτοια σπατάλη. Ή μήπως και έγινε η Ελλάδα τόσο πλούσια που δεν ξέρουμε τι να κάνουμε τόσα λεφτά που πήραμε με την είσοδό μας στην ΟΝΕ. Αλλά και πάλι τ’ αφήσαμε σ’ αυτούς που ρυθμίζαν τις τύχες μας. Γι αυτό δεν τους ψηφήσαμε;

Και η ζωή συνεχίζει χαρούμενη και το 2004 με την άνοδο στην εξουσία της ΝΔ. Θυμάμαι ρώτησα κάποτε φίλο μου συνάδελφο. «Τι οικογενειακό εισόδημα έχεις;» Διακόσιες πενήντα χιλιάδες δραχμές εγώ, διακόσιες χιλιάδες η γυναίκα μου και εκατόν είκοσι χιλιάδες μαύρα! Δήλα-δη: Και τα μαύρα εντάχθηκαν στα κανονικά εισοδήματα. Γιατί όχι; Όταν ρώτησαν τον Jeffrey και τον Παπαού για τα χρήματα που λέει ο Τσουκάτος, απάντησαν. ‘Δεν έχουμε τέτοιες εγγραφές’. Τι μας λες; Γράφονται στα βιβλία τώρα και τα μαύρα;

Και η ευμάρια συνεχίζεται χωρίς καμιά υποψία. ΚΑΝΕΙΣ μα κανείς Λαοκόοντας δεν χτυπάει το ραβδί του πάνω στην έτοιμη να σκάσει φούσκα. Όλοι παίζουν το πολιτικό τους παιχνίδι. Κι αυτός ο αρχηγός της αντιπολίτευσης παρ’ ότι ενημερώνεται από τον υπεύθυνο διοικητή της Τράπεζας της Ελλάδας για την πραγματικότητα της οικονομίας μας και μπροστά στα πολιτικά κέρδη δεν λέει τίποτε παρά μόνον

Μειώνονται κατά 15.000 οι δικαιούχοι του ΕΚΑΣ

Τους όρους και τις προϋποθέσεις για τη χορήγηση του Επιδόματος Κοινωνικής Αλληλεγγύης Συνταξιούχων (ΕΚΑΣ) επανακαθορίζει εγκύκλιος που υπέγραψε ο υπουργός Εργασίας Γιώργος Κουτρουμάνης και ήδη εστάλη στα ασφαλιστικά ταμεία, «ούτως ώστε να επιτευχθεί η δικαιότερη και ορθολογικότερη καταβολή του επιδόματος», όπως αναφέρει ανακοίνωση του υπουργείου.

Βάσει αυτής οι όροι για την χορήγηση του ΕΚΑΣ αυστηροποιούνται, γεγονός που συνεπάγεται μείωση του αριθμού των δικαιούχων. Εκτιμάται ότι οι δικαιούχοι που θα χάσουν το ΕΚΑΣ φτάνουν τους 15.000.

Σύμφωνα με το υπουργείο, «ο χαρακτήρας του εν λόγω επιδόματος, για το οποίο δεν καταβάλλονται ασφαλιστικές εισφορές, για πρώτη φορά αποσαφηνίζεται και νομοθετικά και ορίζεται ως μία ειδική μη ανταποδοτικού τύπου παροχή, η οποία δεν εξάγεται και προϋπόθεση για την καταβολή της αποτελεί η μόνιμη διαμονή στην Ελλάδα».

Όπως ορίζει η εγκύκλιος, μεταξύ άλλων, για την χορήγηση του ΕΚΑΣ στο εξής θα υπολογίζεται το σύνολο των εισοδημάτων και των περιουσιακών κριτηρίων (ακόμα και τα μερίσματα), εκτός από τα κοινωνικά επιδόματα, ενώ ο δικαιούχος θα πρέπει να διαμένει μόνιμα στην Ελλάδα και να είναι πάνω από 60 ετών.

Τί προβλέπει η εγκύκλιος

Το συνολικό ετήσιο ατομικό φορολογητέο και απαλλασσόμενο ή φορολογούμενο με ειδικό τρόπο εισόδημά του να μην υπερβαίνει το ποσό των 9.884,11 ευρώ.

Επίσης, το συνολικό ετήσιο οικογενειακό φορολογητέο καθώς και απαλλασσόμενο ή φορολογούμενο με ειδικό τρόπο εισόδημα να ανέρχεται έως τα 15.380,90 ευρώ.

Δηλαδή το στοιχείο που προστίθεται στη νέα διάταξη είναι ο συνυπολογισμός στα εισοδηματικά αυτά κριτήρια του απαλλασσόμενου ή φορολογούμενου με ειδικό τρόπο εισοδήματος.

Ποσό επιδόματος

α) Για συνολικά ποσά εισοδήματος από συντάξεις (κύριες και επικουρικές), μισθούς, ημερομίσθια και λοιπά επιδόματα και μέχρι 7.715,65 ευρώ, καταβάλλεται επίδομα ύψους διακοσίων τριάντα ευρώ

Βαθαίνει η ύφεση στην Ευρωζώνη

Η ανάπτυξη στη Γερμανία, στην Ισπανία και άλλες ευρωπαϊκές χώρες επιβραδύνθηκε ακόμα περισσότερο πλησιάζοντας σχεδόν στο μηδέν, φθάνοντας στο χαμηλότερο σημείο από το 2009, το τρίμηνο Απριλίου-Ιουνίου, σύμφωνα με στοιχεία που έδωσαν σήμερα στην δημοσιότητα εθνικές στατιστικές υπηρεσίες, εντείνοντας τις ανησυχίες για την πορεία των οικονομιών των χωρών της ευρωζώνης.

Τα εποχικά προσαρμοσμένα προκαταρκτικά στοιχεία δείχνουν ότι η ανάπτυξη μειώθηκε σε 0,1% του ΑΕΠ στη Γερμανία, ποσοστό χαμηλότερο κι από εκείνο της Ισπανίας (0,2%) το δεύτερο τρίμηνο, καθώς βάρυναν η μείωση της κατανάλωσης και η έλλειψη επενδύσεων στον τομέα των κατασκευών.

Τα στοιχεία από τη Γαλλία δείχνουν ότι και η δική της οικονομία παρουσίασε στασιμότητα το δεύτερο τρίμηνο και με τη Γερμανία, τη λεγόμενη οικονομική "ατμομηχανή" της Ευρώπης, να επιδεικνύει τόσο χαμηλή ανάπτυξη, η εκτίμηση για ανάπτυξη 0,2% στην ευρωζώνη η οποία δόθηκε από την Eurostat σήμερα στις 12:00 (ώρα Ελλάδας) μοιάζει μάλλον αισιόδοξη. Το πρώτο τρίμηνο η ανάπτυξη ανερχόταν σε 0,8% στην Ευρωζώνη, σύμφωνα με την ευρωπαϊκή στατιστική υπηρεσία.

"Πρόκειται για μια σοβαρή απογοήτευση", επισήμανε ο Γιεργκ Λούσοου, αναλυτής της West LB. "Ούτε η Γερμανία μπορεί να αποφύγει την παγκόσμια επιβράδυνση. . . αυτό δεν μας δίνει κανένα θετικό σημάδι για το ΑΕΠ της ευρωζώνης. Δεν μπορούμε να περιμένουμε τίποτε άλλο πέρα από στασιμότητα τώρα".

Οι εκτιμήσεις των στατιστικών υπηρεσιών των κρατών-μελών της ευρωζώνης και της Eurostat δόθηκαν στην δημοσιότητα μερικές ώρες πριν από την κρίσιμη συνάντηση του γάλλου προέδρου Νικολά Σαρκοζί με τη γερμανίδα καγκελάριο Άγγελα Μέρκελ.

Πέραν της αναιμικής ανάπτυξης το δεύτερο τρίμηνο στη Γερμανία, αναθεωρήθηκε από την εθνική στατιστική αρχή η εκτίμηση για την ανάπτυξη το πρώτο τρίμηνο σε 1,3% από 1,5%. Αναλυτές

«Ευρωμαγειρέματα» πριν το τετ α τετ Μέρκελ-Σαρκοζί

Σε καταιγισμό δηλώσεων έχουν επιδοθεί οι Ευρωπαίοι αξιωματούχοι μια μέρα πριν την συνάντηση κορυφής Μέρκελ - Σαρκοζί. Από την μια μεριά οι φωνές που ζητούν όλο και πιο πιεστικά ευρωομόλογο αλλά και άμεση επικύρωση των αποφάσεων της 21ης Ιουλίου και από την άλλη... οι Γερμανοί που προσπαθούν να αποφύγουν μια τέτοια λύση και τάσσονται υπέρ αλλαγών που θα γίνουν «βήμα-βήμα».

(Πηγή: ΕΡΑ/ΑΠΕ) Ο αρμόδιος επίτροπος για θέματα οικονομίας, Όλι Ρεν, επεσήμανε σήμερα, πως Ισπανία, Ιταλία και Γαλλία δεν θα χρειαστεί να μπουν στον ευρωπαϊκό μηχανισμό στήριξης. Με συνέντευξη του στην "Bild" τόνισε πως "δεν περιμένουμε ότι αυτές οι χώρες θα χρειαστούν βοήθεια από τον μηχανισμό σταθερότητας". Πρόσθεσε πως "παίρνουν τα σωστά μέτρα για να βάλουν σε τάξη τα οικονομικά τους. Αυτός είναι ο τρόπος να επιστρέψει η αισιοδοξία στις αγορές". Επανέλαβε τέλος, ότι το αργότερο μέχρι τον Σεπτέμβριο, θα πρέπει οι αποφάσεις της 21ης Ιουλίου να επικυρωθούν από τα κοινοβούλια των κρατών της Ε.Ε..
Υπέρ του ευρωομολόγου τάσσεται και ο Βρετανός υπουργός Οικονομικών Τζορτζ Οσμπορν , που με σημερινό άρθρο του στους Financial Times, ζηταεί από την ευρωζώνη να προχωρήσει στη δημοσιονομική ολοκλήρωση για να αποκατασταθεί η εμπιστοσύνη στην παγκόσμια οικονομία. "Η Ευρωζώνη θα πρέπει εφεξής να αποδείξει τη δέσμευσή της για μια μεγαλύτερη δημοσιονομική ολοκλήρωση και για μηχανισμούς διακυβέρνησης που προλαβαίνουν ηθικές παρεκβάσεις και ενισχύουν τη δημοσιονομική υπευθυνότητα", τόνισε.
Το Σαββατοκύριακο ο υπουργός Οικονομικών της Ιταλίας, Τζούλιο Τρεμόντι δήλωσε ότι εάν είχε δημιουργηθεί ευρωομόλογο θα είχαν λυθεί αρκετά από τα προβλήματα της κρίσης.
Η γερμανική απάντηση στις πιέσεις ήρθε από τον υπουργό Οικονομικών, Βόλφγκανγκ Σόιμπλε, ο οποίος με δηλώσεις του στο Spiegel τάχθηκε κατά του ευρωομολόγου καθώς σύμφωνα με τον ίδιο, δεν υπάρχει κοινή δημοσιονομική πολιτική στην Ε.Ε.. Ο Γερμανός υπουργός τόνισε ότι η μεταρρύθμιση στην ευρωζώνη δεν μπορεί να γίνει παρά "σταδιακά".
Και μέσα σε όλα αυτά την εμφάνισή του έκανε και ο μεγαλοεπενδυτής Τζορτζ Σόρος, δείχνοντας την έξοδο της Ευρωζώνης σε Ελλάδα και Πορτογαλία.

Η επερχόμενη κοινωνική έρημος

Μέσα στον ορυμαγδό ει­δήσεων για το χρέος και τα ελλείμματα, οι εξελί­ξεις στο μέτωπο του κοι­νωνικού περνούν σε δεύτερη μοίρα. Η απουσία προβληματισμού πάνω στις κοινωνικές προκλήσεις που αντιμε­τωπίζουμε - και τις οποίες η υποταγή στην πασοκοτροϊκανή βαρβαρότητα θα εντείνει στο έπακρο - αποτελεί ένα βαθύτερο πρόβλημα: αντανακλά την απουσία εθνικού σχεδιασμού σε όλες τις πτυχές της ανάπτυξης της χώρας.
Όπως έχει καταδειχθεί από πληθώρα μελετητών, η διαμόρφωση της κοινωνι­κής πολιτικής αποτελούσε, μεταξύ των άλλων, στοιχείο εθνικής ολοκλήρωσης. Η κοινωνική πολιτική απαιτεί σχεδια­σμό για τις ανάγκες του συνόλου του λαού, στο πλαίσιο της παραδοχής ενός εθνικού αναπτυξιακού προτάγματος και των αρχών της κοινωνικής δικαιο­σύνης και αλληλεγγύης¹.
Σήμερα, στην Ελλάδα, ζούμε το ακρι­βώς αντίστροφο. Η κεντρική πολιτική των κατοχικών ελίτ είναι να υπονομεύ­σουν πλήρως ό,τι έχει απομείνει από το -υπανάπτυκτο έτσι κι αλλιώς - κοινω­νικό κράτος. Ο στρατηγικός στόχος εί­ναι εμφανής και έχει ήδη καταδειχθεί από τις έως σήμερα κινήσεις. Ο στόχος είναι:
α. Ο πλήρης κατακερματισμός και η δημιουργία μικρών διαχειρίσιμων κοι­νωνικών ομάδων.
β. Η καλλιέργεια της ανασφάλειας, έτσι ώστε να παραλύει οποιαδήποτε κίνηση και αναφορά σε έννοιες όπως η αλληλεγγύη, η κοινωνική δικαιοσύνη, το εθνικό συμφέρον.
γ. Η επέκταση των πελατεια­κών σχέσεων στο έπακρο ανα­φορικά με την προσφορά κοι­νωνικών υπηρεσιών.
δ. Η πλήρης εμπορευματοποίηση των κοινωνικών υπηρεσιών. Αυ­τό επιτυγχάνει αφενός την έντα­ση των κοινωνικών ανισοτήτων και τον κατακερματισμό της κοινω­νίας. Αφετέρου, η ιδιωτικοποίηση των υπηρεσιών του «κακού Δημοσίου» θα προσφέρει τεράστιες ευκαιρίες πλου­τισμού.
ε. Η υπονόμευση οποιασδήποτε πιθα­νότητας για αυτόνομη και βιώσιμη οι­κονομική ανάπτυξη. Μία κοινωνία που παλεύει να επιβιώσει, μία κοινωνία που ο ένας αντιστρατεύεται τον άλλο για «μία θέση στον ήλιο», ασφαλώς δεν μπορεί να είναι ούτε ανταγωνιστι­κή ούτε και παραγωγική. Όμως, και αυ­τό έχει σημασία για τις ελληνικές ελίτ, είναι εύκολα διαχειρίσιμη.
στ. Τέλος, στρατηγικός στόχος είναι η εξαθλίωση του πληθυσμού, αφού ένας τέτοιος πληθυσμός δύσκολα αντιδρά συλλογικά και μάλλον πέφτει θύμα της πελατειοκρατίας.