Κρίνοντας από τα αποτελέσματα της συνόδου κορυφής

Ο περιπλανόμενος θίασος: Κρίνοντας από τα αποτελέσματα της συνόδου κορυφής, πρόκειται μάλλον για την ερήμην υπαγωγή της Ελλάδας στο «άρθρο 99» του διεθνούς πτωχευτικού κώδικα, ενώ τις διαπραγματεύσεις με τους πιστωτές έχει αναλάβει η Γερμανία

Οι εχθροί του πλανήτη είναι οι πλεονασματικές οικονομίες – συγκεκριμένα εκείνες οι βιομηχανικές χώρες, οι οποίες στηρίζουν τα υπερβολικά πλεονάσματα τους αφενός μεν στην εκμετάλλευση, στην καταπίεση καλύτερα των Πολιτών τους, αφετέρου στα τεχνητά υποτιμημένα νομίσματα τους.
Επομένως η Γερμανία, η οποία είναι επί πλέον ο μεγάλος εχθρός της Ευρώπης, διασφαλίζοντας την υποτίμηση του νομίσματος της εις βάρος των χωρών του Νότου, η Κίνα, η χώρα στην οποία εδρεύει ο απολυταρχικός καπιταλισμός και η Ιαπωνία – η οποία, μεταξύ άλλων, συνεχίζει να στηρίζει την ανάπτυξη της στις εξαγωγές, όπως ακριβώς η Γερμανία και η Κίνα, εμποδίζοντας με κάθε τρόπο τις εισαγωγές (αν και ακόμη δεν μπορεί να συνέλθει από την «τιμωρία» που της επέβαλλαν οι Η.Π.Α. τη δεκαετία του ’80, αναγκάζοντας την τότε, μεταξύ άλλων, να αυξήσει την ισοτιμία του νομίσματος της κατά 30%).
Περαιτέρω, τα προβλήματα του πλανήτη δεν είναι τα ελλείμματα και τα δημόσια χρέη, αλλά η άδικη, η ανύπαρκτη καλύτερα αναδιανομή των εισοδημάτων (κρατών και Πολιτών), καθώς επίσης η συνεχώς μειούμενη απασχόληση. Η «εντάσεως ανεργίας» ανάπτυξη, σε συνδυασμό με τον διαρκή περιορισμό των πραγματικών αμοιβών των εργαζομένων προς όφελος μίας μικρής ολιγαρχίας, αποτελούν δυστυχώς μία θλιβερή πραγματικότητα της εποχής μας.
Οι παράγοντες αυτοί (οι πλεονασματικές χώρες δηλαδή, η ανύπαρκτη αναδιανομή εισοδημάτων και η ανεργία) ανατροφοδοτούν τις επαναλαμβανόμενες υφέσεις που βιώνουμε – οι οποίες ουσιαστικά «παράγουν» τα δημόσια ελλείμματα και τα χρέη. Επίσης, «εκτρέφουν» τα συναλλαγματικά και λοιπά «μέτωπα» του πρώτου παγκόσμιου οικονομικού πολέμου, ενώ ενισχύουν τόσο το Καρτέλ, όσο και το διεθνές, μανιοκαταθλιπτικό χρηματοπιστωτικό σύστημα – τα οποία έχουν πλέον καταλάβει την εξουσία, με τη βοήθεια της «διατεταγμένης» Πολιτικής (άρθρο μας).
ΗΡΕΜΙΣΤΙΚΟ Η ΔΙΕΓΕΡΤΙΚΟ;
Ανεξάρτητα τώρα από τις παραπάνω «κεντρικές διαπιστώσεις», οφείλουμε να εξετάσουμε την απόλυτα ασαφή συμφωνία που επιτεύχθηκε, κυριολεκτικά ερήμην της Ελλάδας, κατά τη διάρκεια της τελευταίας συνόδου κορυφής της Ευρωζώνης – προσπαθώντας να καταλάβουμε εάν τελικά θα

Επαφές Βενιζέλου στις ΗΠΑ με Λαγκάρντ και Γκάιτνερ

Ταξίδι – αστραπή στις ΗΠΑ πραγματοποιεί ο έλληνας υπουργός Οικονομικών. Ο κ. Βενιζέλος θα συναντηθεί τη Δευτέρα με την επικεφαλής του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου, Κριστίν Λαγκάρντ, με την οποία θα συζητήσει το ύψος της συμμετοχής του ΔΝΤ στο νέο πακέτο προς τη χώρα μας, ένα ποσό που για την ώρα δεν ξεπερνά τα 5 δισ. ευρώ.
Υπενθυμίζεται ότι μετά τη σύνοδο Κορυφής των Βρυξελλών η κ. Λαγκάρντ είχε τονίζει ότι δεν μπορεί να αποφασιστεί νέα βοήθεια εάν δεν το ζητήσει μία χώρα. Και όπως τόνισε, «η Ελλάδα δεν έχει κάνει τέτοιο αίτημα».

Η ξεκάθαρη πρόθεση του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου είναι να συμμετάσχει ενεργά σε αυτό το πρόγραμμα που ξεκίνησε με στόχο την επαναφορά της ανάπτυξης στην Ελλάδα, την επιστροφή της χώρας στις αγορές και την σημαντική βελτίωση της βιωσιμότητας του χρέους.

Επίσης, ο κ. Βενιζέλος θα συναντηθεί με τον Υπουργό Οικονομικών των ΗΠΑ, Τίμοθι Γκάιτνερ, καθώς και με τον πρόεδρο της επιτροπής εξωτερικών υποθέσεων Τζον Κέρι, με στόχο να εξασφαλιστεί όσο το δυνατόν μεγαλύτερη εθελοντική συμμετοχή των αμερικανικών κεφαλαίων στην επαναγορά των ελληνικών ομολόγων από την αγορά.

Ο κ. Βενιζέλος πάντως έχει και έναν άλλο λόγο να είναι ικανοποιημένος πηγαίνοντας στην Αμερική: Βλέπει πλέον ότι οι κύριοι παίκτες της αγοράς, που πόνταραν στην χρεοκοπία της Ελλάδας, κατέληξαν να έχουν δυνητικές απώλειες κερδών μέχρι και 30 δισ. από τα CDS που τελικά δεν ενεργοποιήθηκαν.

Οι πονοκέφαλοι όμως δεν έχουν τελειώσει για το Υπουργείο Οικονομικών, που θα πρέπει τώρα να προχωρήσει ταχύτατα στις εισπράξεις φόρων, αλλά κυρίως και στις αποκρατικοποιήσεις, αν θέλει να πετύχει τον απόλυτο στόχο της μείωσης του χρέους, που φτάνει στα 107 δισ. Δηλαδή στο 1/3 των

«Να αποκατασταθούν εισοδήματα και θέσεις εργασίας»

 

Ο Γ. Παπακωνσταντίνου για την απόφαση για το ελληνικό χρέος

«Το στοίχημα τώρα είναι να αποκατασταθούν γρήγορα θέσεις εργασίας και τα εισοδήματα που χάθηκαν», δηλώνει ο υπουργός Περιβάλλοντος, Ενέργειας και Κλιματικής Αλλαγής, Γιώργος Παπακωνσταντίνου, στη Real News.

Αναλυτικά, σε ερώτηση που αφορούσε τις επόμενες κινήσεις μετά την απόφαση της Συνόδου Κορυφής για το ελληνικό χρέος, ο υπουργός Περιβάλλοντος απάντησε: « Η απόφαση της Συνόδου Κορυφής είναι ιστορική. Είναι μια απόφαση που δικαιώνει τις θυσίες των Ελλήνων. Είναι η θωράκιση για την Ελλάδα η διασφάλιση του δανεισμού της μέχρι το 2020, είναι θωράκιση τα σημαντικά χαμηλότερα επιτόκια δανεισμού που διασφαλίσαμε, όπως είναι η θωράκιση και η επέκταση του χρόνου αποπληρωμής των δανείων.

Όλα αυτά κάνουν το χρέος μας βιώσιμο. Αυτό που μένει είναι από εδώ και στο εξής να κάνουμε απερίσπαστοι τη δουλειά μας, χωρίς το βραχνά του τι θα γίνει τον επόμενο μήνα, το επόμενο εξάμηνο και αν η χώρα θα έχει χρήματα να κινηθεί. Να μειώσουμε τα ελλείμματα, να γίνουν οι αλλαγές που ζήτησαν και ζητούν οι πολίτες, να προχωρήσουμε γρήγορα και αποτελεσματικά στο αναπτυξιακό σκέλος του προγράμματός μας, να δούμε όλοι γρήγορα το εισόδημα της χώρας να αυξάνεται και να αποκαθίστανται οι θέσεις εργασίας που χάθηκαν, αλλά και τα εισοδήματα που χάθηκαν. Αυτό είναι τώρα το στοίχημα!».

Ο υπουργός Περιβάλλοντος εξαπέλυσε σφοδρή επίθεση στη Ν.Δ. κατηγορώντας την για έλλειψη σοβαρότητας και αισθήματος ευθύνης και λέγοντας χαρακτηριστικά: «Δεν υπάρχει άλλο περιθώριο για λαϊκισμούς και ανταρτοπόλεμο στην πλάτη της χώρας».

Σχετικά με τον Ευάγγελο Βενιζέλο, ο Γιώργος Παπακωνσταντίνου ανέφερε: «Ο Βαγγέλης Βενιζέλος είναι ένας εξαιρετικά ικανός πολιτικός, που θα συνεχίσει με επιτυχία την προσπάθεια που ξεκινήσαμε πριν από 20 μήνες. Η στήριξη που απολαμβάνει δείχνει την ορθότητα της επιλογής τον πρωθυπουργό για τη θέση αυτή. Σας θυμίζω όμως ότι, ως υπουργός Οικονομικών, εισηγήθηκα και ψηφίστηκαν στη Βουλή πάνω από 30 νομοσχέδια, δύο Προϋπολογισμοί, το Μνημόνιο, μέτρα για τη διάσωση της οικονομίας αλλά και μεγάλες μεταρρυθμίσεις. Δεν ήταν εύκολο ούτε για μένα ούτε για την κοινοβουλευτική ομάδα του ΠΑΣΟΚ. Όλοι μαζί στηρίξαμε την προσπάθεια και παρά το κόστος, οι βουλευτές του ΠΑΣΟΚ ήταν πάντοτε εκεί, παρόντες στον αγώνα για τη διάσωση της χώρας.

Σε ερώτηση σχετικά με την πώληση ποσοστού της ΔΕΗ, ο υπουργός απάντησε ότι το 2012 η

Κουβέλης: Το μνημόνιο απέτυχε, αλλά το αντιμνημονιακό μέτωπο από μόνο του δεν αρκεi

«Υπάρχουν δυνάμεις της αριστεράς που εισηγούνται την αναχώρηση της χώρας από την ευρωπαϊκή πραγματικότητα και την επιστροφή στο περιχαρακωμένο εθνικό κράτος και τη δραχμή. Δεν αρκεί συνεπώς η αντιμνημονιακή αναφορά. Δεν μπορεί να αποτελέσει το συνεκτικό στοιχείο για τη δημιουργία ενός μετώπου», τόνισε ο πρόεδρος της Δημοκρατικής Αριστεράς Φώτης Κουβέλης, απαντώντας για την πρόταση του ΣΥΡΙΖΑ. Εξάλλου, τάχθηκε κατά των ακραίων κινητοποιήσεων που πλήττουν τον τουρισμό και δεν απέκλεισε συνεργασίες με το Άρμα Πολιτών και κεντροαριστερές δυνάμεις.

Σε συνέντευξή του στην εφημερίδα "Πρώτο Θέμα" ο κ. Κουβέλης, αναφερόμενος στα αποτελέσματα της Συνόδου Κορυφής εκτίμησε ότι «συνιστούν ένα συμβιβασμό που δίνει μια ανάσα στη χώρα, με θετικά στοιχεία την επιμήκυνση του χρόνου αποπληρωμής, τη μείωση των επιτοκίων και τη δεκαετή περίοδο χάριτος. Αρνητικό στοιχείο της απόφασης αποτελεί, για μια ακόμη φορά, η επανάληψη της δογματικής προσήλωσης της Ε.Ε. στον "κορσέ" του Συμφώνου Σταθερότητας και η υποχρέωση για έλλειμμα 3% έως το 2013 εν μέσω κρίσης. Γεγονός που εμποδίζει την αναγκαία για τις ευρωπαϊκές οικονομίες ευελιξία. Επίσης η αναφορά της απόφασης σε υποχρέωση της Ελλάδας να δίνει εμπράγματες εγγυήσεις του ελληνικού δημοσίου είναι αρνητική. Να σημειωθεί, πάντως, ότι η απόφαση του Eurogroup αποτελεί ουσιαστικά επιβεβαίωση της αποτυχίας του Μνημονίου».

Ο πρόεδρος της ΔΗΜΑΡ χαρακτήρισε « πρωταρχική ανάγκη να διαμορφωθεί ένα κοινωνικό δίχτυ προστασίας για τα αδύναμα στρώματα της κοινωνίας και των ανέργων και να υπάρξει άμεσα δίκαιο φορολογικό σύστημα και μηχανισμοί πάταξης της φοροδιαφυγής και της παραοικονομίας».
Κατηγόρησε την κυβέρνηση ότι «δεν έχει συνεκτικό πρόγραμμα και λειτουργεί αποσπασματικά. Χαρακτηριστική η περίπτωση των ταξί. Δεν μπορεί να αλλάζουν οι αποφάσεις της σε μια νύχτα επειδή μετακινήθηκε σε άλλο υπουργείο ένας υπουργός. Οι παλινωδίες και οι αντιφάσεις της κυβερνητικής πολιτικής τροφοδοτούν την ένταση. Η κυβέρνηση οφείλει άμεσα να δώσει λύση διεξόδου στην κρίση που έχει δημιουργηθεί.
Το άνοιγμα του επαγγέλματος των ταξί πρέπει να γίνει με τις πληθυσμιακές αναλογίες και προϋποθέσεις που ισχύουν σε όλη την Ευρώπη.
Το δικαίωμα απεργίας είναι σεβαστό. Χρειάζεται, όμως, να σταματήσουν τόσο οι ακραίες μορφές κινητοποιήσεων που πλήττουν τον τουρισμό και την οικονομία της χώρας, σε μια ιδιαίτερα κρίσιμη περίοδο, όσο και οι μικροκομματικές τακτικές ψηφοθηρίας».

Ο λογαριασμός της συμφωνίας για το χρέος

Προοπτική δύσκολης και επώδυνης οικονομικά λύσης στο άλυτο μέχρι προχθές πρόβλημα του ελληνικού χρέους έδωσε η Ευρωπαϊκή Επιτροπή με το νέο πρόγραμμα υποστήριξης που αποφάσισε το βράδυ της Πέμπτης.

Είναι καλό ή όχι το σχέδιο για την Ελλάδα; Ηταν η πρώτη απόφαση που έπεισε τις αγορές γιατί ήταν καλά μελετημένη νομικά, χρηματοδοτικά και χρηματοοικονομικά. Τα spreads των ελληνικών ομολόγων έπεσαν θεαματικά, τα premiums στα CDS (που μετρούν την πιθανότητα χρεοκοπίας της χώρας) επίσης. Επιπλέον οι τιμές των ελληνικών μετοχών και ειδικά των τραπεζών πέταξαν στα ύψη, ανακτώντας μέρος της χαμένης αξίας τους.
Το πρόγραμμα είναι εμπροστοβαρές, κάτι που σημαίνει ότι η χώρα δεν θα χρειαστεί να πληρώσει τις λήξεις ομολόγων που λήγουν τα επόμενα χρόνια μέχρι το 2014 και μέχρι το 2020. Η επιλογή αυτή έγινε για να επιστρέψει η χώρα στις αγορές το συντομότερο δυνατό.
Ομως για να πετύχει το πρόγραμμα και η χώρα να επιστρέψει στις αγορές πρέπει:
α) Να υλοποιηθεί το πρόγραμμα των αποκρατικοποιήσεων (τα χρήματα θα χρησιμοποιηθούν άμεσα για τη μείωση του χρέους).
β) Το κράτος να εισπράττει τουλάχιστον όσα ξοδεύει, έτσι ώστε να μην δημιουργηθούν νέα ελλείμματα, που προστίθενται και αυξάνουν το χρέος. Ως προς τον δεύτερο στόχο τα πράγματα θα παραμείνουν σφικτά.
ΦΟΡΟΛΟΓΙΚΑ ΒΑΡΗ
Το φορολογικό βάρος θα παραμείνει στους ενεργούς πολίτες της χώρας, οι οποίοι πρέπει από τον Σεπτέμβριο να ξαναβάλουν βαθιά το χέρι στην τσέπη για να πληρώσουν τους φόρους, που επιβλήθηκαν το καλοκαίρι. Εάν μάλιστα το Δημόσιο δεν περιορίσει τα έξοδά του και τις σπατάλες, τότε οι ίδιοι θα συνεχίσουν να πληρώνουν. Ομως η συνεχής αφαίμαξη των πολιτών που δηλώνουν τα εισοδήματά τους θα παρατείνει την ύφεση και θα δημιουργήσει νέα ελλείμματα. Αρα το σχέδιο θα αποτύχει. Σε αυτό βέβαια το σημείο κάποιο ρόλο θα κληθεί να παίξει το νέο σχέδιο Μάρσαλ, που προετοιμάζει η Ε.Ε. και συμπεριλαμβάνεται στο πρόγραμμα βοήθειας (δεν δόθηκαν λεπτομέρειες για την αξία του και το πώς θα εφαρμοστεί).
Σε κάθε περίπτωση το κλειδί που θα κρίνει την έκβαση του προγράμματος μακροπρόθεσμα είναι η εξέλιξη των δημόσιων οικονομικών.
ΟΙ ΣΥΝΤΑΞΙΟΥΧΟΙ
Στους ενεργούς πολίτες εντάσσονται και οι μελλοντικοί συνταξιούχοι, οι οποίοι αναμένεται να θυσιάσουν μέρος των συντάξεων στη διάσωση του κράτους, δεδομένου ότι και τα ασφαλιστικά ταμεία θα συμμετάσχουν στο κομμάτι της ανταλλαγής των ομολόγων στο πρόγραμμα διευθέτησης

«Να πληρώσουν όσοι κρύβουν τα εισοδήματά τους!»

"Ήρθε η ώρα να πληρώσουν όσοι κρύβουν τα εισοδήματά τους" τόνισε ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας, Κάρολος Παπούλιας, κατά τη δεξίωση για την 37η επέτειο αποκατάστασης της Δημοκρατίας.

Ο κ. Παπούλιας, απευθυνόμενος στους παρευρισκόμενους εκπροσώπους του αντιδικτατορικού αγώνα, σημείωσε ότι η χώρα τους χρωστάει πολλά, αλλά και ότι η δική τους γενιά, αν και δοκιμάστηκε σκληρά, είχε μπροστά της«ορίζοντα».

"Δεν συμβαίνει το ίδιο σήμερα. Η νέα γενιά, που μεγάλωσε σε συνθήκες σχετικής ή μεγαλύτερης ευημερίας, είναι η πρώτη που θα περάσει χειρότερα από την προηγούμενη. Γιατί κουβαλάει στην πλάτη της το δυσβάσταχτο χρέος. Οφείλουμε σε αυτή τη γενιά να κάνουμε το αδύνατο δυνατό, για να διασφαλίσουμε ότι τα πέτρινα χρόνια της θα είναι όσο γίνεται λιγότερα" σημείωσε ο Πρόεδρος και περιέγραψε πώς οι διεκδικήσεις του αντιδικτατορικού αγώνα παραμένουν επίκαιρες.

"Για «ψωμί» σε μια οικονομία που επιτρέπει σε όλους τους πολίτες αξιοπρεπή διαβίωση. Για«παιδεία» σε μια ανοιχτή κοινωνία με κανόνες αξιοκρατίας και δυνατότητα αξιοποίησης της δημιουργικότητας των πολιτών της. Για «ελευθερία» σε μια χώρα που δεν ζει με δάνειες δυνάμεις".

Αναφερόμενος στις αποφάσεις της έκτακτης Συνόδου Κορυφής της Ευρωζώνης, ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας σημείωσε ότι "έγινε, με μεγάλη καθυστέρηση, ένα βήμα προς την ευρωπαϊκή ολοκλήρωση, αλλά ο δρόμος είναι μακρύς" και ανέδειξε την εμπέδωση κανόνων οικονομικής δημοκρατίας ως εθνικό διακύβευμα.

"Ήρθε η ώρα να πληρώσουν όσοι κρύβουν τα εισοδήματά τους. Είτε είναι μεγαλοφοροφυγάδες με βαρείς λογαριασμούς σε τράπεζες του εξωτερικού είτε αποτελούν κομμάτι της αφορολόγητης μεσαίας τάξης.Δεν δέχομαι ότι είναι ανίκητη η παραοικονομία. Ας συμφωνήσουμε όλοι ότι η φοροδιαφυγή είναι η πλέον αντικοινωνική συμπεριφορά, δημιουργεί όρους διάρρηξης της κοινωνικής συνοχής, υπονομεύει το εθνικό μέλλον" δήλωσε με έμφαση και αναφέρθηκε στην ανάγκη να υποστηριχθούν οι διατάξεις για το ξέπλυμα μαύρου χρήματος με άρση του τραπεζικού απορρήτου, όταν διαπιστώνεται δυσαναλογία περιουσιακών στοιχείων και δηλωθέντων εισοδημάτων.

Ο κ. Παπούλιας τόνισε ακόμη την σημασία αντιμετώπισης της ανεργίας και της πάταξης της γραφειοκρατίας, προκειμένου να προσελκύσουμε ξένες επενδύσεις και να αναπτύξουμε υγιή επιχειρηματικότητα, ώστε "να μην μείνουμε στο έλεος του αέναου δανεισμού", ενώ έκανε ιδιαίτερη μνεία στη μετατροπή της οικονομικής κρίσης σε κρίση της πολιτικής και των θεσμών.

"Κάποιοι επιδιώκουν να γίνει και κρίση της Δημοκρατίας", είπε και υπογράμμισε ότι "σε ένα κράτος που λειτουργεί, με ένα πολιτικό σύστημα με αυτοσεβασμό, τα αποτελέσματα στη μάχη για κοινωνική δικαιοσύνη αποτρέπουν το εφιαλτικό ενδεχόμενο ανεξέλεγκτων κοινωνικών εντάσεων".

Σε αυτό το πλαίσιο, κάλεσε τους πολιτικούς να μιλούν περισσότερο, να παρεμβαίνουν, να μην

Νέο Μνημόνιο από Σεπτέμβριο

Η απόφαση των 17 ηγετών της ευρωζώνης για το «πακέτο» της διάσωσης της Ελλάδας σηματοδοτεί και την έναρξη διαπραγματεύσεων για νέο Μνημόνιο. Θα αρχίσουν περί τα μέσα Σεπτεμβρίου με την τρόικα, επιβεβαίωσαν χθες πηγές της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, στο πλαίσιο διευκρινίσεων που έδωσαν σχετικά με τη συμφωνία που επιτεύχθηκε στη σύνοδο κορυφής.

Το νέο Μνημόνιο, που θα αποτελέσει επέκταση του Μεσοπρόθεσμου θα τεθεί σε ισχύ από το 2013 και θα έχει διάρκεια ενάμιση χρόνο περίπου.
Οι ίδιες πηγές αποσαφήνισαν τα εξής:
1 Το συνολικό πακέτο εκτιμάται ότι θα ανέλθει σε 159 δισ. ευρώ. Από το ποσό αυτό:
Τα 109 δισ. ευρώ θα προέλθουν από χρηματοδοτήσεις των εταίρων στην ευρωζώνη και το ΔΝΤ. Στο ποσό αυτό έχουν ενσωματωθεί 45 δισ. ευρώ που υπολείπονται από το προηγούμενο δάνειο που χορηγήθηκε τον Μάιο 2010, ύψους 110 δισ. ευρώ. Επίσης, περιλαμβάνει ποσό 20 δισ. ευρώ για την επανακεφαλαιοποίηση των ελληνικών τραπεζών.
Η συμμετοχή του ιδιωτικού τομέα θα ανέλθει συνολικά σε 50 δισ. ευρώ μέχρι το 2014, εκ των οποίων τα 37 δισ. ευρώ θα αφορούν το πρόγραμμα ανταλλαγής και μετακύλισης των ομολόγων και τα 12,6 δισ. ευρώ το πρόγραμμα επαναγοράς.
Εως 54 δισ. η μείωση του χρέους
2 Η μείωση του ελληνικού χρέους από τη χθεσινή απόφαση υπολογίζεται ότι θα ανέλθει στο ποσό των 54 δισ. ευρώ, εκ των οποίων 26 δισ. ευρώ από τη συμμετοχή του ιδιωτικού τομέα (12 % του ΑΕΠ) και το υπόλοιπο από τη μείωση των επιτοκίων και την επιμήκυνση της αποπληρωμής (12 % του ΑΕΠ).
Επικύρωση από τα εθνικά κοινοβούλια
3 Για την επαναγορά ελληνικών ομολόγων από το Ταμείο Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας (ΤΧΣ) θα χρειαστεί τροποποίηση του υφιστάμενου κανονισμού και επικύρωσή του από εθνικά κοινοβούλια. Δεν αναμένονται δυσκολίες...
4 Υπολογίζεται ότι τα έσοδα από τις αποκρατικοποιήσεις που προβλέπει το Μεσοπρόθεσμο θα είναι 28 δισ. (παρ' ότι αρχικά είχαν υπολογιστεί σε 50 δισ.).
Η επιλεκτική χρεοκοπία αναμένεται να κηρυχθεί από τους οίκους αξιολόγησης μετά τις πρώτες

Στο κάδρο η άγνοια



Για να «σπάσει» το σοβαρόν της έλευσης Χίλαρι Κλίντον στην Αθήνα, μπήκε στο «στόχαστρο» και ο πίνακας του Θεόδωρου Στάμου.
Ο πίνακας, ο οποίος κατάντησε φόντο στο πρωθυπουργικό γραφείο του Γιώργου Παπανδρέου, ονομάζεται «Ατέρμονο πεδίο – ΔΗ ερώτηση περί αισθητικής που ετέθη σε χθεσινή πρωινή τηλεοπτική εκπομπή ήταν επιπέδου «Τι θέλει να πει ο ποιητής;». Η άγνοια δεν είχε πυθμένα, αφού ένας από τους συμμετέχοντες ρεπόρτερ ζήτησε να ερωτηθεί ο ζωγράφος, για να μάθουμε από «πρώτο χέρι» τι ακριβώς εννοεί. «Πού το είδε το νησί ο πρωθυπουργός, αφού ο τίτλος είναι «Δελφοί»», ηκούσθη το μέγαν ερώτημα εν πλήρει ιλαρότητι της γελώσης ομηγύρεως.
Ο Θεόδωρος Στάμος (Theodoros Stamos), όποιο λήμμα σοβαρής εγκυκλοπαίδειας κι αν άνοιγαν, θα μάθαιναν ότι είναι πεθαμένος από το 1997. Ο μεγάλος Ελληνοαμερικανός πρωτοποριακός ζωγράφος και από τους σημαντικότερους εκπροσώπους του αφηρημένου εξπρεσιονισμού είχε γεννηθεί, το 1922, στη Νέα Υόρκη, από πατέρα Λευκαδίτη και μητέρα Σπαρτιάτισσα.

Ο αμερικανικός Τύπος τού είχε κολλήσει το αρνητικό προσωνύμιο «ο οξύθυμος», αφού ως μέλος της ομάδας «Οι Δεκαοκτώ Οξύθυμοι» είχε διαμαρτυρηθεί με ανοικτή επιστολή (20 Μαΐου 1950) προς το Μητροπολιτικό Μουσείο της Νέας Υόρκης για την έκθεση «Αμερικάνικη Ζωγραφική Σήμερα».

Με αποδέκτη τον πρόεδρο του Μητροπολιτικού Μουσείου Ρόλαντ Λ. Ρέντμοντ η επιστολή διαμαρτυρίας είχε δημοσιευθεί στην πρώτη σελίδα των «Νιου Γιορκ Τάιμς», με τον τίτλο «18 ζωγράφοι μποϊκοτάρουν το Μητροπολιτικό Μουσείο: δεινή εχθρότητα στην προχωρημένη τέχνη».

Ολοι εν δυνάμει σημαίνοντες καλλιτέχνες, οι οποίοι δεν θ’ αργήσουν να γράψουν τη μοντέρνα ιστορία της τέχνης, τόνιζαν ότι μόνον η προχωρημένη τέχνη έχει συμβάλει με συνέπεια στον πολιτισμό. Τη συνυπέγραφαν: Τζίμι Ερνστ, Αντολφ Γκότλιμπ, Ρόμπερτ Μάδεργουελ, Γουίλιαμ Μπαζιότης, Χανς Χόφμαν, Μπάρνετ Νιούμαν, Κλίφορντ Στιλ, Ρίτσαρντ Πουσέτ-Νταρτ, Αντ Ράινχαρντ, Τζάκσον Πόλοκ, Μαρκ Ρόθκο, Μπράντλι Γουόλκερ Τόμλιν, Γουίλεμ ντε Κούνιν, Χέντα Στερν, Τζέιμς Μπρουκς, Γουέλντον Κις, Φριτζ Μπάλτμαν.

Φαίνεται ότι αυτή η πληροφορία δεν υπήρχε στον ενημερωτικό φάκελο της υπουργού Εξωτερικών των ΗΠΑ Χίλαρι Κλίντον, γιατί πιθανότατα αν γνώριζε ότι ο Θεόδωρος Στάμος υπήρξε ένα «κακό

Η απόφαση των Βρυξελλών

Όπως είχαμε γραψει στο protagon και είχε αμφισβητήσει ο αγαπητός Μπόγδης και άλλοι, ο πρωθυπουργός Γ.Α.Παπανδρέου προετοίμαζε τουλάχιστον επί ένα εξάμηνο με μία στενή ομάδα το "κόψιμο" του χρέους που ανακοινώθηκε με την απόφαση των Βρυξελλών το βράδυ της Πέμπτης. Ο κ. Παπανδρέου, όπως και ο προκάτοχος του Ε.Βενιζέλου, ο Γ.Παπακωνσταντίνου, γνώριζαν οτι το ελληνικό χρέος δεν είναι βιώσιμο. Γνώριζαν όμως οτι έπρεπε να λένε οτι είναι βιώσιμο. Έτσι είναι η πολιτική. Όταν έχεις εθνικό νόμισμα δεν ανακοινώνεις της υποτίμησή του εκ των προτέρων. Ούτε και την αναδιάρθρωση του χρέους σου ανακοινώνεις, όταν δεν είσαι έτοιμος.

Το πρόβλημα ήταν ότι η Γερμανία, ενώ είχε δεχθεί μέσα στην άνοιξη την ανταλλαγή των ομολόγων και την εμπλοκή του μόνιμου μηχανισμού μετά το 2013, δεν είχε αποδεχθεί την ανάγκη να γίνει κάτι τέτοιο από το 2012, ούτε και είχε βρεθεί ακριβής φόρμουλα της συμμετοχής των ιδιωτών -κάτι που μετά βδελυγμίας απέρριπταν οι γαλλικές τράπεζες. Η ελληνική κυβέρνηση, δια στόματος Γ.Α.Παπανδρέου, είχε εγκαιρα σημειώσει την ανάγκη να μην θιγούν τα διαθέσιμα των ασφαλιστικών ταμείων και τήρησε αυτή τη γραμμή. Με τις τράπεζες όμως τα πράγματα είναι πιο πολύπλοκα.
Την περασμένη Παρασκευή ο Ε.Βενιζέλος κάλεσε τους επικεφαλής των ελληνικών τραπεζών στο υπουργείο του για να του καθορίσουν τις "κόκκινες γραμμές" τους και να τους "προθερμάνει" ότι θα συμμετάσχουν "θέλοντας και μη" στο "εθελοντικό πρόγραμμα συμμετοχής" των ιδιωτών. Η Εθνική και η Eurobank -που προετοιμάζουν κατά πληροφορίες τη συγχώνευσή τους παρά τις αντιρρήσεις βασικού μετόχου της Τράπεζας Πειραιώς- δεν προέβαλαν αντιστάσεις. Η Πειραιώς, η Alpha αλλά και το ΤΤ είχαν σοβαρές αντιρρήσεις να "κουρέψουν" τα ομόλογά τους. Και όχι άδικα. Το Ταχυδρομικό Ταμιευτήριο, για παράδειγμα, που έχει ομόλογα 6 δις με καταθέσεις 12 δις, ή θα αναγκαστεί να ψάξει κάπου 1,2 δις πρόσθετα κεφάλαια ή το κρατος θα πρέπει να του τα βρει για να το κάνει πιο ελκυστικό στον ιδιώτη επενδυτή. Το ΤΤ δεν πήρε τα ομόλογα γιατί τα ήθελε, αλλά γιατί του τα "φόρτωσαν" και δεν θα μπορέσει φυσικά να εισπράξει τα ασφάλιστρα κινδύνου.
Η κατάσταση δεν είναι μόνο πολύπλοκη στην Ελλάδα, αλλά και στην ίδια τη Γερμανία. Η Deutsche Bank πχ έχει ελληνικά ομόλογα 1,5 δις ευρώ αλλά τα εχει υποτιμήσει, αντίθετα με την δεύτερη μεγαλύτερη γερμανική τράπεζα Commerzbank που θα επιβαρύνει με την υποτίμησή τους τα αποτελέσματα του δευτέρου τετραμήνου. Οι επενδυτές της Τράπεζας, αυτοί που ανόητα οι πολιτικοί αποκαλούν κερδοσκόπους, το είχαν υπολογίσει και τις τελευταίες δύο εβδομάδες η αξία της μετοχής της είχε χάσει περίπου το ¼ της. Η Γαλλία από την πλευρά της, οι Τράπεζες της οποίας εχουν ομόλογα 44 δις στην Ελλάδα, σκέφτεται να τους αφήσει μεγάλα περιθώρια στον τρόπο με τον οποίο θα αποσβέσουν τις απώλειές τους απο τις αποφάσεις της Πέμπτης .
Ίδια προβλήματα θα παρουσιαστούν ή και παρουσιάζονται στις ιδιωτικές ασφαλιστικές εταιρείες. Η αμερικάνικη Chartis πούλησε μαζικά ελληνικά ομόλογα με απώλειες τον περασμένο χρόνο χάρη σε γενναιόδωρη ενίσχυση της μητρικής της εταιρείας, όπως έκανε και η γερμανική Allianz κάτι καλό για τους Ελληνες που εχουν ιδιωτικά ασφαλιστήρια συμβόλαια στις δύο αυτές εταιρείες. Η Allianz με τον αντασφαλιστικό κολοσσό Munich Re έχει επενδύσει σε ελληνικά ομόλογα 2,4 δις ευρώ, κάτι που

Θετικές οι ευρωπαϊκές αποφάσεις για την Ελλάδα

 

Περιορίζονται οι πιθανότητες εξάπλωσης της κρίσης σύμφωνα με τον Στίγκλιτς

«Ολοκληρωμένο και πειστικό» χαρακτηρίζει το ευρωπαϊκό σχέδιο αντιμετώπισης της κρίσης χρέους ο νομπελίστας οικονομολόγος Τζόζεφ Στίγκλιτς σε συνέντευξη που παραχώρησε στα «ΝΕΑ».

Όπως τονίζει, η Ευρώπη έκανε ένα γενναίο βήμα προς την ολοκλήρωσή της και έδωσε απαντήσεις σε όσους αμφισβητούν το ευρώ. Ο αμερικανός οικονομολόγος πιστευτεί πως η ελληνική κρίση ενδυνάμωσε τη διακυβερνητική συνεργασία στην Ευρωπαϊκή Ενωση και οδήγησε την ευρωζώνη στην εξεύρεση λύσεων που δεν προβλέπονταν από την παρωχημένη για τις ανάγκες των καιρών Ευρωπαϊκή Συνθήκη.

Δηλώνει ικανοποιημένος από τις αποφάσεις για τη δημιουργία ενός νέου σχεδίου Μάρσαλ για την Ελλάδα, αλλά και από την απόφαση της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας να συναινέσει στην αποδοχή ελληνικών ομολόγων, ακόμη και εάν αυτά φέρουν αξιολόγηση χρεοστασίου.

- Ο νέος μηχανισμός στήριξης της Ελλάδας οδηγεί σε βελτίωση της βιωσιμότητας του χρέους, διασφαλίζει το τραπεζικό σύστημα και συνοδεύεται από ένα γενναίο αναπτυξιακό πακέτο. Κατά πόσο η Ελλάδα πρέπει να είναι ευχαριστημένη από τις αποφάσεις;
Το πλαίσιο που παρουσιάσθηκε είναι ομολογουμένως καλό. Αν και μένει να δούμε τις λεπτομέρειές του, πρέπει να αναγνωρίσουμε πως η ενίσχυση της ευελιξίας του Ευρωπαϊκού Ταμείου Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας (EFSF), η προωθούμενη επαναγορά ομολόγων από τη δευτερογενή αγορά σε χαμηλές τιμές, η ανταλλαγή χρέους με ευνοϊκούς όρους, η χορήγηση εγγυήσεων και η αποδοχή των ελληνικών ομολόγων ως ενέχυρο από την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα ανεξαρτήτως αξιολόγησης συνιστούν ένα ολοκληρωμένο σχέδιο αντιμετώπισης του

Φινάλε ασυνεννοησίας;

Άδοξα φαίνεται να τελείωσαν οι προσπάθειες για έναν νέο φορέα στον χώρο των σοσιαλιστικών και πασοκογενών δυνάμεων, τουλάχιστον σε επίπεδο στελεχών, αφού παρά τους διαύλους επικοινωνίας που είχαν δημιουργηθεί μεταξύ τους, η αποκάλυψη της περασμένης εβδομάδας από πολλά ΜΜΕ, κυρίως διαδικτυακές πύλες και μπλογκ, οδήγησε σε διευκρινίσεις. Φαίνεται ότι οι όποιες πρωτοβουλίες είτε ήταν πρόωρες είτε έγιναν… δεύτερες σκέψεις.
Το γραφείο Τύπου του Κινήματος Ανεξάρτητων Πολιτών του Μίκη Θεοδωράκη έσπευσε να διαψεύσει τις πληροφορίες περί δημιουργίας νέου κόμματος, χωρίς να αποκλείει όμως τίποτε, αφού - όπως επισημαίνεται στο κείμενο - σε μια τέτοια περίπτωση η απόφαση θα ληφθεί από τα μέλη και τη βάση του Κινήματος.
Παρόμοιου κλίματος επιστολή επίσης έστειλε στο «Π» και ο καθηγητής Γιώργος Κασιμάτης, στην οποία τονίζει ότι σε ό,τι αφορά το πρόσωπό του η πληροφορία δεν ισχύει και διευκρινίζει ότι «με τον αγώνα εναντίον των δανειακών συμφωνιών (του λεγόμενου ‘‘Μνημονίου’’) θέλησα, ως πανεπιστημιακός δάσκαλος και ως Έλληνας πολίτης, να θέσω στη διάθεση του Ελληνικού Λαού τις γνώσεις μου για το ιδιαίτερα κρίσιμο αυτό θέμα του επονείδιστου δανεισμού της Ελλάδας». Υποστηρίζει μάλιστα επί της ουσίας ότι «η προσπάθεια δεν αποβλέπει ούτε στην ίδρυση πολιτικού κόμματος, ούτε στη συμμετοχή σε ίδρυση ή σε υπάρχον πολιτικό κόμμα».
Διευκρινίσεις έδωσε ακόμη ο Αλέξης Μητρόπουλος, που δήλωσε ότι δεν συμμετέχει σε πρωτοβουλία για ίδρυση νέου κόμματος, καθώς και ότι η Αριστερά σήμερα δεν έχει ανάγκη από νέα κόμματα, αλλά ενότητα και κοινή δράση για να αποτραπεί η ολοσχερής καταστροφή του λαού. Επίσης δήλωση ότι δεν συμμετέχει στην «πρωτοβουλία των 8» για τη δημιουργία νέου κόμματος έκανε σε επικοινωνία με την εφημερίδα η Σοφία Σακοράφα. Αυτά στο επίπεδο των στελεχών, που συχνά κινδυνεύουν από τον ενθουσιασμό συνεργατών τους, γιατί σε επίπεδο βάσης τα πράγματα ακολουθούν άλλο δρόμο, αφού σε συνάντηση σοσιαλιστικών συνιστωσών που έγινε την περασμένη Τετάρτη συμφωνήθηκε από τον Σεπτέμβρη να υπάρξουν ενωτικές αντιμνημονιακές και ριζοσπαστικές πρωτοβουλίες

Την «επόμενη ημέρα» μελετούν τα κομματικά επιτελεία

Τα πρώτα δείγματα για την πολιτική ατμόσφαιρα που θα επικρατήσει στη χώρα αναμένεται να παρουσιαστούν στη συζήτηση που θα διεξαχθεί στη Βουλή την ερχόμενη Τετάρτη, όπου ο Πρωθυπουργός θα ενημερώσει για τα αποτελέσματα της Συνόδου και στη συνέχεια θα τοποθετηθούν οι πολιτικοί αρχηγοί.

Σύμφωνα με πληροφορίες και με βάση τα όσα αναφέρουν κοινοβουλευτικά στελέχη του ΠαΣοΚ, η στάση έναντι της ΝΔ θα αλλάξει με καθοριστικό τρόπο. Η μεταστροφή αυτή αναμένεται να προσλάβει και επιθετικά χαρακτηριστικά, με άσκηση έντονης κριτικής προς την αξιωματική αντιπολίτευση για τη στάση που τήρησε στην περίοδο πριν από τη σύνοδο κορυφής της προηγούμενης εβδομάδας.

Επιχείρηση φθοράς του Σαμαρά

Με βάση αυτά, η κυβέρνηση αναμένεται να μεταβάλει τον τρόπο με τον οποίο θα διατυπώνει την πρόσκληση προς τη ΝΔ για συνεννόηση και συμβολή στην προσπάθεια, ενώ οι περισσότεροι εκτιμούν ότι ο κ. Σαμαράς θα πλαγιοκοπείται πλέον πολύ πιο έντονα από τον ΛαΟΣ του κ. Γ. Καρατζαφέρη και τη Δημοκρατική Συμμαχία της κυρίας Ντόρας Μπακογιάννη.

Από εδώ και στο εξής στο κυβερνητικό επιτελείο καταβάλλεται στην ουσία προσπάθεια ανάκτησης της πρωτοβουλίας για τη διαμόρφωση της πολιτικής ατζέντας και μελετώνται υπό διαφορετικό πρίσμα τα πολιτικά δεδομένα της νέας περιόδου.

Χωρίς να μιλά κανείς επισήμως και δημοσίως για εκλογές, είναι φανερό, τόσο από τις διαθέσεις και εκτιμήσεις βουλευτών, όσο και από τα λεγόμενα κορυφαίων κυβερνητικών στελεχών, ότι η σχετική συζήτηση τίθεται πλέον σε άλλη βάση. Το βέβαιο είναι ότι το ενδεχόμενο προσφυγής στις κάλπες μελετάται πλέον από το κυβερνητικό επιτελείο με διαφορετικό τρόπο και αναλόγως του αν θα επιφέρει αποτελέσματα η «επιχείρηση φθοράς» της ΝΔ και του κ. Σαμαρά.

Τριάντα επτά χρόνια Δημοκρατίας στην Ελλάδα

Ήταν περίπου δύο ώρες μετά τα μεσάνυχτα της 23ης προς την 24η Ιουλίου, όταν ο Κωνσταντίνος Καραμανλής προσγειωνόταν με το αεροπλάνο του Προέδρου της Γαλλικής Δημοκρατίας Βαλερί Ζισκάρ Ντ’ Εστέν από το Παρίσι στο αεροδρόμιο του Ελληνικού, έπειτα από την απόφαση του στρατηγού και τότε Προέδρου της Δημοκρατίας Φαίδωνα Γκιζίκη να ανατεθεί η διακυβέρνηση της χώρας σε πολιτικό σχήμα.

Είχε προηγηθεί η κατάρρευση της Χούντας, υπό το βάρος της τουρκικής εισβολής στην Κύπρο και με φόντο το ενδεχόμενο ενός ελληνοτουρκικού πολέμου.

Ο στρατηγός είχε καλέσει την προηγουμένη στο γραφείο του τον Γεώργιο Μαύρο και τον Παναγιώτη Κανελλόπουλο, ως τους πλέον επιφανείς πολιτικούς από την Ένωση Κέντρου και την ΕΡΕ, με στόχο τον σχηματισμό Κυβέρνησης Εθνικής Ενότητας.

Ο Καραμανλής παρέμενε αυτοεξόριστος από το 1963 στο Παρίσι, ύστερα από τη διαφωνία του με τον βασιλέα Παύλο. Ο Ευάγγελος Αβέρωφ – Τοσίτσας πρότεινε να ζητηθεί από τον έμπειρο πολιτικό να επιστρέψει και, έπειτα, από τηλεφωνική επικοινωνία με τον στρατηγό Γκιζίκη, ο Κωνσταντίνος Καραμανλής συμφώνησε να επιστρέψει και να αναλάβει τη διακυβέρνηση της χώρας.

Η πρώτη δήλωση Καραμανλή επί ελληνικού εδάφους ήταν οι εξής: «Είμαι ευτυχισμένος που επιστρέφω εις την πατρίδα. Ήλθα δια να συμβάλω με όσας δυνάμεις διαθέτω στην αποκατάστασιν της ομαλότητος και της Δημοκρατίας. Είμαι βέβαιος ότι όλαι αι εθνικές δυνάμεις του τόπου θα καταστήσουν το όραμα της αναγεννήσεως της Ελλάδος πραγματικότητα».

Στις 3.10΄ το πρωί ο Κ. Καραμανλής έφθασε στο γραφείο του στρατηγού Γκιζίκη στη Βουλή και με την παρουσία του συνεχίζεται η σύσκεψη των πολιτικών αρχηγών.

Στις 4.15΄ το πρωί της 24ης Ιουλίου 1974, ο Κ. Καραμανλής ορκίζεται
Πρωθυπουργός από τον τότε Αρχιεπίσκοπο Αθηνών Σεραφείμ, ενώπιον του Προέδρου της Δημοκρατίας στρατηγού Φαίδωνος Γκιζίκη

Ο Κωνσταντίνος Καραμανλής τότε, όταν είχε ερωτηθεί από τους δημοσιογράφους ως προς το τι ζητάει ο ίδιος από τον ελληνικό λαό, είχε απαντήσει με το χαρακτηριστικό “Boys pray for me»,

Διπλό χτύπημα με 17 νεκρούς

Τουλάχιστον 17 νεκροί, αρκετοί τραυματίες, αλλά και εκτεταμένες καταστροφές είναι μέχρι στιγμής ο απολογισμός της διπλής επίθεσης που σημειώθηκε την Παρασκευή στη Νορβηγία. Περίπου στις 16:30 (ώρα Ελλάδας) ισχυρή έκρηξη που έπληξε κυβερνητικά κτίρια συγκλόνισε το κέντρο του Όσλο και προκάλεσε το θάνατο επτά ανθρώπων. Η αστυνομία έκανε λόγο για βομβιστική επίθεση. Λίγο αργότερα, τουλάχιστον δέκα άτομα έχασαν τη ζωή τους στο νησί Ουτόγια όταν ένας ένοπλος, ο οποίος είχε μεταμφιεστεί σε αστυνομικό, άνοιξε πυρ εναντίον συγκεντρωμένων σε κατασκήνωση της νεολαίας του κυβερνώντος κόμματος, την οποία επρόκειτο να επισκεφθεί το Σάββατο ο Νορβηγός πρωθυπουργός. Η αστυνομία εκφράζει φόβους ότι ο αριθμός των θυμάτων θα αυξηθεί.

Ο ένοπλος δράστης συνελήφθη. Οι δύο επιθέσεις φαίνεται πως ήταν συντονισμένες, καθώς βάσει ανακοίνωσης της νορβηγικής αστυνομίας ο άνδρας που συνελήφθη στην Ουτόγια συνδέεται με το βομβιστικό χτύπημα στο κέντρο της πρωτεύουσας.

Ο συλληφθείς είναι Νορβηγός, όπως ανέφερε ο πρωθυπουργός της χώρας το βράδυ της Παρασκευής. Ο ίδιος δεν αναφέρθηκε στα πιθανά κίνητρα για τις επιθέσεις, λέγοντας πως είναι ακόμη πολύ νωρίς.

«Δεν θα αφήσουμε αυτούς που βρίσκονται πίσω από τις επιθέσεις να καταστρέψουν τη δημοκρατία μας» είπε ο Γενς Στόλτενμπεργκ, δεσμευόμενος πως οι δράστες θα βρεθούν και θα οδηγηθούν στη Δικαιοσύνη.

Το κλίμα είναι τεταμένο, η κυβέρνηση συνεδρίασε εκτάκτως και στρατιώτες έχουν λάβει θέσεις γύρω από το κέντρο του Όσλο, όπως μετέδωσε ανταποκριτής του διεθνούς πρακτορείου ειδήσεων Reuters.

Eχουμε πόλεμο;

Πόλεμο δεν γνώρισα ποτέ. Εκτός, ίσως, από τώρα, αλλά και πάλι, δεν είμαι σίγουρη. Κάνει άλλωστε και πολλή ζέστη. Αυτό πάντως που έχω αντιληφθεί, έστω και μέσα στη σύγχισή μου, είναι πως η λέξη «κρίση» είναι ήδη αφάνταστα ντεμοντέ. Στις παρέες της πόλης και της εξοχής ακούω να μιλάνε ανοιχτά για «πόλεμο», οι τηλεοράσεις αναφέρονται σε «μάχες» που δίνονται καθημερινά, και οι εξοργισμένοι της πλατείας, καταριούνται στα πανώ το «καθεστώς κατοχής».

«Να μη γνωρίσεις πόλεμο παιδί μου», ήταν η μεγαλύτερη ευχή που μας έδιναν οι γονείς και παπούδες μας. Μια ευχή που την έπαιρνα πάντα πολύ-πολύ σοβαρά, και ένιωθα κάθε μέρα άπειρη ευγνωμοσύνη που μεγάλωσα και περπάτησα σε μια ζωή καλή, σε μια χώρα γλυκιά, σε καιρό ειρήνης.
Και τώρα;
Είναι αυτό που ζούμε πόλεμος; Είναι αυτός ο Τρίτος Παγκόσμιος, ο επονομαζόμενος από τον ιστορικό του μέλλοντος, και «Οικονομικός Παγκόσμιος Πόλεμος», για να ξεχωρίζει από τους προηγούμενους;
Στις παρέες δεν έχουν κανένα πρόβλημα να μιλάνε ανοιχτά για «μάχες» για «κατοχικά καθεστώτα», για «πειραματόζωα» και άλλα τέτοια ανατριχιαστικά. Εγώ μπερδεύομαι. Εχω δει πολύ CNN, πολύ History Channel, αλλά είχα και έναν πατέρα που έζησε, και κάποτε μου εξήγησε τι πάει να πει «πόλεμος». Και μια γιαγιά Μαρίκα, γυναίκα του ’40, και έξοχη αφηγήτρια ιστοριών της Κατοχής και του Εμφυλίου. Απ΄όλες αυτές τις αξιόλογες ακαδημαϊκές πηγές, ο εγκέφαλός μου έχει ρυθμιστεί να ακούει «πόλεμος» και να σκέφτεται μπόμπες, φρίκη, κανιβαλικό παραλογισμό, και ποτάμια από αίμα ενόχων και αθώων να ρέει αδιακρίτως στα χαντάκια του κόσμου.
Κόσμε, το κείμενο αυτό δεν είναι «θέση». Σιγά μην είχα θέση. Από πού κι ως πού και με ποια φόντα;
Είναι πραγματικά η διάθεσή μου να μοιραστώ με τους φίλους που συν-γράφουν και συν-διαβάζουν εδώ, ένα τεράστιο ερωτηματικό: Εχουμε «πόλεμο», ή Πόλεμο;
Δεν ξέρω -και κάνει ήδη πολλή ζέστη.
Γίνεται μωρέ πόλεμος, κάτω από τον ήχο των τζιτζικιών, τον παφλασμό του μελτεμιού, και τα σολαρίσματα των Πυξ Λαξ και των Μπον Τζόβι; Γίνεται να βρισκόμαστε σε συνθήκες εισβολής, και ο αέρας να μυρίζει καρπούζι και αντιηλιακό, αντί για μπαρούτι; Τι κάνουν τελικά, τα ταξί; Ιερή αντίσταση με σηκωμένη την αρχαία σημαία «ή ταν ή επί τας» (την είδα με τα μάτια μου), ή χαβαλέ μικροσυμφερόντων, που απλώς παρεμποδίζει τη Σουδέζα από το να πάει να πηδηχτεί με την ησυχία της με τους Τσαμπίκους στο Φαληράκι; (πολύ σεβεντίλα η παρομοίωση, απολογούμαι προκαταβολικώς στις απανταχού Σουηδέζες, τους απανταχού Τσαμπίκους -και προς Θεού- στο πανέμορφο Φαληράκι).
Πίσω στο θέμα μας, όμως: Εχουμε ή δεν έχουμε το δικαίωμα να χρησιμοποιούμε τη λέξη «πόλεμος» γι' αυτό που συμβαίνει γύρω μας; Με εισαγωγικά ή χωρίς; Από σεβασμό στη φρίκη των ιστορικά «πιστοποιημένων» συρράξεων του παρελθόντος, αλλά και από μεγαλύτερο ακόμα σεβασμό στους σημερινούς, τους εν εξελίξει πολέμους, μήπως θα έπρεπε να είμαστε πιο φειδωλοί στη χρήση αυτής της τρομερής λέξης;
Όταν πήγαινα στο δημοτικό, ο δάσκαλος μας μιλούσε για τον Αϊνστάϊν, που προέβλεπε ότι μετά τον Πρώτο και τον Δεύτερο, «ο Τρίτος Παγκόσμιος Πόλεμος θα γίνει με τόξα και βέλη». Μπορεί να έπεσε τόσο έξω ο Τεράστιος; Μπορεί να γίνεται ο Τρίτος με άϋλους τίτλους, spreads και CDS (που ανάθεμά με κι αν καταλαβαίνω τι είναι);
Εχουμε λοιπόν, Τρίτο Παγκόσμιο Πόλεμο; Αν ναι, πότε κηρύχθηκε; Ποια ακριβώς είναι τα αντιμαχόμενα στρατόπεδα; Πώς τους λένε; Κι εμείς, ως Ελληνες, ρε παιδιά, με ποιους είμαστε; Και εναντίον ποιών;
Όχι ότι αυτό το τελευταίο έχει και τρομερά μεγάλη σημασία αυτή τη στιγμή. Η γιαγιά Μαρίκα δεν μάσαγε τα λόγια της όταν μου έλεγε ότι ο βομβαρδισμός του Πειραιά από τα γερμανικά στούκας, ήταν μια «πορδή» μπροστά στο ολοκαύτωμα που ξέκανε την πόλη το ‘44 -από τα συμμαχικά, βεβαίως, αεροπλάνα- λίγο πριν μας απελευθερώσουν.
Τους ακούω, που μιλάνε ανοιχτά πια, για «μαινόμενο πόλεμο»: Οχι μόνο στις μελαγχολικές παρέες, της πόλης και της εξοχής, αλλά και στις εφημερίδες και τις τηλεοράσεις. Ακόμα και στα επίσημα παγκόσμια φόρα χρησιμοποιούν κανονικές ορολογίες μάχης.
Αλλά πού είναι το αίμα; Πού είναι ο εχθρός; Και πού είναι οι ήρωες που αύριο θα τον

Η αμετανόητη Γερμανία έβαλε και πάλι την Ευρώπη σε κίνδυνο.

Κάποτε ήταν η Πολωνία και η Ουγγαρία, ενώ σήμερα είναι η Ελλάδα και η Ιρλανδία τα πρώτα θύματα της νέας γερμανικής επίθεσης.Δεκάδες εκατομμύρια νεόφτωχων τα θύματά της.

Στο ίδιο έργο θεατές. Και πάλι μετά από μισό περίπου αιώνα βλέπουμε τη Γερμανία στον γνωστό της ρόλο. Στον ρόλο του «αξιολογητή» των λαών και των ανθρώπων. Στον ρόλο που της επιτρέπει να σηκώνει το «χέρι» και να δείχνει με το «δάκτυλο» τους «ανώτερους» και τους «κατώτερους». Στον ρόλο του «άξιου», ο οποίος διεκδικεί την «κηδεμονία» των «ανάξιων». Απλά άλλαξε λίγο η φρασεολογία, αλλά όχι το «ρεπερτόριο». Σήμερα δεν υπάρχουν οι ανώτεροι «Άρειοι», που «δικαιούνται» να κυβερνήσουν τον κόσμο. Σήμερα υπάρχουν οι ανώτεροι «νοικοκυραίοι», οι οποίοι «δικαιούνται» να εισπράξουν τα «χρωστούμενα» από τους κατώτερους «τεμπέληδες».

Από εκεί και πέρα «δικαιωματικά» και πάλι θα κυβερνήσουν τον κόσμο σαν ιδιοκτήτες του Νόμιμοι ιδιοκτήτες Απόλυτα νόμιμοι, εφόσον με «καθαρές» συνθήκες και σαν ασυναγώνιστοι κέρδισαν αυτό, το οποίο ήθελαν και όλοι οι υπόλοιποι. Όλοι «ήθελαν» να κατακτήσουν τον κόσμο, αλλά αυτοί το κατάφεραν. Τι «φταίνε» οι «καλοί» και «ηθικοί» Γερμανοί, που το κατάφεραν; «Τίμιο» αγώνα έκαναν και «νίκησαν». Τώρα «δικαίως» δείχνουν με το «δάκτυλο» τους «νικημένους».

Τώρα «δικαίως» ο Σόιμπλε αμφισβητεί τα κυριαρχικά δικαιώματα των «κατώτερων». Τώρα «δικαίως» όλοι αυτοί οι «κατώτεροι» θα πρέπει να στερηθούν τη συμμετοχή τους και βέβαια την ψήφο τους στα κοινοτικά όργανα. Τώρα «δικαίως» οι Γερμανοί εξαπολύουν συλλογικούς χαρακτηρισμούς με την απαίτηση μάλιστα -όταν το κάνουν- να μην χαρακτηρίσουμε τους ίδιους και πάλι ως ρατσιστές. Δεν είναι αυτοί ρατσιστές , οι άλλοι είναι «μαύροι». Την «αλήθεια» λένε οι «εκλεκτοί» Τεύτονες.

«Τεμπέληδες» είναι οι Έλληνες. «Άχρηστοι» είναι οι Ιρλανδοί. «Απατεώνες» είναι οι Πορτογάλοι. Απόδειξη για όλα αυτά είναι τα «χρέη» τους και η αδυναμία τους ν’ ανταγωνιστούν τους «ανώτερους» και βέβαια «τίμιους». Αντικειμενικές «αποδείξεις» για αντικειμενικούς «χαρακτηρισμούς». Το ένα κράτος μετά το άλλο μπαίνει στο «σφαγείο» της Νέας Τάξης. Η Μέρκελ «δείχνει» τους υποψηφίους και οι «αγορές» τούς «σφάζουν» έναν-έναν με τη σειρά. Μιλάμε για τραγικά πράγματα. Οι λαοί της Ευρώπης βλέπουν τον έναν μετά τον άλλο να μπαίνει στο σφαγείο και δείχνουν «υπνωτισμένοι» και αδύναμοι ν’ αντιδράσουν στα νέα μαζικά εγκλήματα.

Στο σημείο αυτό αποκαλύπτεται και η τραγικότητα της κατάστασης. Οι λαοί όχι απλά δεν δείχνουν να έχουν τη δυνατότητα και βέβαια την «ευφυΐα» ν’ αντιληφθούν τι μεθοδεύεται εις βάρος τους πριν εκδηλωθεί αυτή η απειλή, αλλά αδυνατούν να την αντιληφθούν ακόμα και μετά την εκδήλωσή της. Η άλλοτε πονηρή και έξυπνη Ευρώπη «βλέπει» τον θάνατό της να εκτυλίσσεται μπροστά στα μάτια της και δεν έχει αντιδράσει μέχρι τώρα. Δείχνει αδύναμη ν’ αντιδράσει. Επαναλαμβάνεται με τον ίδιο απόλυτο τρόπο η ίδια εγκληματική μεθοδολογία και ούτε καν αυτή η επανάληψη την «διδάσκει». Ελλάδα και Ιρλανδία έπεσαν «θύματα» της ίδιας εγκληματικής μεθόδευσης και κανένας δεν αντέδρασε.

Όμως, έστω και καθυστερημένα βλέπουμε να υπάρχει μια κάποια «αντίδραση». Επιτέλους κάτι άρχισε να «κινείται» στην Ευρώπη &Στην υπνωτισμένη Ευρώπη Στη «χαπακωμένη» Ευρώπη, η

Επιλεκτικό πειραματόζωο

«Σύμφωνα με χρηματιστηριακές πηγές που επικαλείται το Γαλλικό Πρακτορείο, οι αγορές υποδέχθηκαν το νέο μηχανισμό στήριξης της Ελλάδας ως ένα 'σχέδιο που υπερβαίνει τα αναμενόμενα'. Όπως σημειώνουν οι ίδιες πηγές, 'δίχως να είναι τέλειο, καθώς ο κίνδυνος της μετάδοσης της κρίσης παραμένει, αυτό το σχέδιο δεν απογοήτευσε τις αγορές και προσφέρει μια λύση η οποία θα μπορούσε να είναι αποτελεσματική για την Ελλάδα'». (Πηγή: τηλεγράφημα του ΑΠΕ, 22/7).

Ακριβώς αυτή είναι και η αιτία όλου του κακού: ότι δηλαδή τα πάντα στην ευρωζώνη (και όχι μόνο…) γίνονται προκειμένου να μην απογοητευθούν οι… αγορές – οι λαοί και οι κοινωνίες μπορούν να γίνουν λοιπόν θυσία στο βωμό της ικανοποίησης των απρόσωπων αγορών ενώ πάση θυσία διαφυλάσσονται και τα συμφέροντα του τραπεζικού συστήματος. Οι δύο αυτοί λοιπόν πυλώνες – τράπεζες, αγορές – εξακολουθούν να παραμένουν οι «πυξίδες» της ευρωζώνης από την ίδρυσή της ως σήμερα.
Και η έκτακτη σύνοδος της Πέμπτης, 21 Ιουλίου δεν άλλαξε τα δεδομένα αυτά. Έτσι, οι ηγέτες της Ευρωζώνη, κατά τη 10η συνεδρίασή τους σε διάστημα 18 μηνών, έχασαν άλλη μία ευκαιρία να αρθούν στο ύψος των περιστάσεων: να έλθουν σε ρήξη με το σημερινό, χρεοκοπημένο μοντέλο της νεοφιλελεύθερης και προσανατολισμένης στις διαθέσεις των χρηματοπιστωτικών αγορών ευρωοικοδόμησης. Επιχειρούν να διευθετήσουν αποσπασματικά το ελληνικό πρόβλημα δημοσίου χρέους, αποφεύγοντας να δουν την ευρύτερη εικόνα, που είναι οι επερχόμενες δυσκολίες της τρίτης οικονομίας της ευρωζώνης, της Ιταλίας, με χρέος της τάξης των 1.600 δις ευρώ! Δεν τόλμησαν το ευρωομόλογο, τον περιορισμό του χρηματοπιστωτικού συστήματος και του ρόλου των τραπεζών και των κερδοσκοπικών αγορών. Έβαλαν την Ελλάδα στην καραντίνα της «επιλεκτικής χρεοκοπίας», ωθώντας την σε αχαρτογράφητα ύδατα με άγνωστες συνέπειες, αποκόβοντάς την από τις περιπτώσεις της Πορτογαλίας και της Ιρλανδίας και καθιστώντας την έτσι, για άλλη μια φορά πειραματόζωο. Το στίγμα της «επιλεκτικής χρεοκοπίας» δεν είναι μόνο πρωτόγνωρο και κακό προηγούμενο για χώρα της ευρωζώνης (πέραν του ότι καταρρακώνει την αξιοπιστία των ευρωηγετών που μόλις πριν από λίγες εβδομάδας απέρριπταν κατηγορηματικά το ενδεχόμενο αυτό) αλλά είναι ενέχει και σοβαρούς κινδύνους καθώς είναι άγνωστος ο χειρισμός του, εντός κι εκτός Ελλάδος…
Παράλληλα, οι ευρωπαίοι ηγέτες, οι κκ Μπαρόζο, Βαν Ρομπέι και Τρισέ δεν έκαναν κανένα βήμα στην κατεύθυνση της αποτελεσματικότερης οικονομικής διακυβέρνησης της ευρωζώνης: συνεχίζουμε να έχουμε ένα κοινό νόμισμα χωρίς ενιαία οικονομική πολιτική. Ενδεικτικό το γεγονός ότι χρησιμοποιούν την ίδια φρασεολογία περί τήρησης της υπογραφής, εκπλήρωσης του χρέους, κοκ, που χρησιμοποιούσαν και για την Ελλάδα λίγο πριν… Απέτυχαν να αντιληφθούν το εύρος του

Κένεθ Άροου: Η αποφυγή χρεοκοπίας είναι μη βιώσιμο ιδανικό

Ο Αμερικανός νομπελίστας Κένεθ ‘Αροου θεωρεί αναπόφευκτες τις χρεοκοπίες στην Ευρώπη. Δηλώνει ελάχιστα εντυπωσιασμένος από τον τρόπο διαχείρισης της ευρωκρίσης και προτείνει προληπτικούς μηχανισμούς αντιμετώπισής της.

Για τις εξελίξεις των ημερών το αγγλικό πρόγραμμα της Deutsche Welle έτεινε μικρόφωνο στον Κένεθ ‘Αροου, ο οποίος διετέλεσε καθηγητής στο φημισμένο Πανεπιστήμιο Stanford και τιμήθηκε με το βραβείο Νόμπελ οικονομίας το 1972.
Επίσης ήταν μέλος της ομάδας συμβούλων του Λευκού Οίκου επί προεδρίας Τζον Φιτζέραλντ Κένεντι. Μας μίλησε για το ευρώ, για τον κίνδυνο διάχυσης της κρίσης από την Ελλάδα και σε άλλες χώρες. Ο ΄Αροου θεωρεί την χρεοκοπία της Ελλάδας ως μέσο μείωσης του χρέους της.
«Το σύστημα μπορεί να απορροφήσει το ελληνικό χρέος»
«Το χρέος αυτό», λέει ο Αμερικανός οικονομολόγος, «πληρώνεται τώρα από άλλες ευρωπαϊκές χώρες, τη Γερμανία και την Γαλλία κι αυτό δεν είναι βιώσιμο. Θα γίνει μια μορφή χρεοκοπίας, ή αναδιάρθρωσης ή χρησιμοποιήστε ό, τι άλλη όμορφη λέξη θέλετε. Εξάλλου, το οικονομικό μέγεθος της Ελλάδας δεν είναι και τόσο μεγάλο. Η κατάρρευση αυτών των ομολόγων σημαίνει ότι ένα κακό χρέος αναγνωρίζεται ως τέτοιο. Το ελληνικό χρέος που βρίσκεται στο τραπεζικό σύστημα της Ευρώπης δεν είναι κατ΄ αρχήν και τόσο μεγάλο, και δεύτερον, η εντύπωσή μου είναι ότι το σύστημα μπορεί να απορροφήσει τις ζημίες. Η Ισπανία είναι διαφορετική περίπτωση και η Ιταλία ακόμη περισσότερο. Το ιταλικό κοινοβούλιο πήρε μέτρα, στοχεύει στην εξυγίανση των δημοσιονομικών μέσα σε δύο χρόνια κι έχω την εντύπωση ότι η χώρα έχει επίγνωση του προβλήματος και θα το αντιμετωπίσει σε αντίθεση με την Ισπανία, που η οικονομία της είναι σε κακή κατάσταση».
Ο Αμερικανός οικονομολόγος δεν αφιερώνει και τα καλύτερα λόγια στον τρόπο που οι Ευρωπαίοι ηγέτες προσπαθούν να διαχειριστούν την κρίση.
«Υπάρχει έλλειμμα κεντρικής ηγεσίας»
«Τα χαρακτηριστικά γνωρίσματα ενός συστήματος που λειτουργεί καλά είναι οι προληπτικοί μηχανισμοί του και η σιωπηρή χορήγηση μικρών ποσών χωρίς πολλές διαπραγματεύσεις και εκ των προτέρων», υποστηρίζει ο ΄Αροου.
«Υπάρχει έλλειμμα κεντρικής ηγεσίας. Οι πλούσιες χώρες διαπραγματεύτηκαν μόνον μεταξύ τους για το ποια θα αναλάβει το βάρος. Η κάθε μια έχει διαφορετικούς εσωτερικούς περιορισμούς. Είναι άλλο, εάν υπάρχει μια κεντρική κυβέρνηση κι αυτό είναι μέρος του προβλήματος».
Τι συμβουλή θα έδινε ο Κένεθ ‘Αροου στους ευρωπαίους ηγέτες;
«Πρέπει να αφήσουν τις αγορές να κάνουν τη δουλειά τους ως ένα σημείο, γιατί

Χαμογέλα ρε... σωθήκαμε!

Τα «αισιόδοξα» περί της ελληνικής «διάσωσης» από τους αλληλέγγυους εταίρους τα ακούσαμε χτες από δηλώσεις κυβερνητικών επισήμων και από το δημοσιογραφικό «ρουλεμάν». Εχει άραγε αυτή η αισιόδοξη εικόνα την παραμικρή σχέση με την πραγματικότητα; Θα το δούμε τις προσεχείς μέρες, παρακολουθώντας τις αντιδράσεις και τις κινήσεις στο ελληνικό τραπεζικό σύστημα. Εκεί δηλαδή που γίνεται καθημερινά το καρδιογράφημα της ελληνικής οικονομίας...

Αποτιμώντας τα όσα ακούγονται από τις Βρυξέλλες, άνθρωποι της πιάτσας υποστηρίζουν ότι τα όσα συμφωνήθηκαν οδηγούν σε:

1. εξασφάλιση των κεφαλαίων των πιστωτών
2. αφαίμαξη για δυο- τρεις δεκαετίες των ελληνικών πόρων για χάρη των καταβολών τοκοχρεολυσίων
3. εκποίηση της Δημόσιας Περιουσίας και εθνικών πόρων
4. αλλαγή του χάρτη στην ελληνική τραπεζική αγορά, καθώς δεν είναι σε θέση να καλύψουν το άνοιγμα που έχουν σε ελληνικά ομόλογα

Τι σημαίνουν με πιο απλά λόγια τα παραπάνω;

1. διαιωνίζεται ο οικονομικός (και πολιτικός) έλεγχος της χώρας από τους πιστωτές
2. διάλυση του κοινωνικού ιστού, επέκταση της φτώχειας, των κοινωνικών ανισοτήτων και των εντάσεων
3. αποστέρηση των πόρων και των δυνατοτήτων ανάκαμψης
4. ασφυκτικός έλεγχος της ελληνικής οικονομικής κοινωνικής πολιτικής ζωής από τα χρηματοοικονομικά σχήματα της Ευρώπης και των ΗΠΑ

Τι σημαίνουν όλα τα παραπάνω για την Ευρωζώνη; Υπάρχει άραγε σωτηρία της ευρωπαικής νομισματικής (και πολιτικής) ένωσης.

Την απάντηση στο ερώτημα μάλλον δίνει μια χτεσινή εξέλιξη, σύμφωνα με την οποία συνολικά 2,62 δισ. ευρώ άντλησε την η Ισπανία δημοπρατώντας 10ετή και 15ετή ομόλογά της, βλέποντας όμως τα επιτόκιά τους να αυξάνονται στα υψηλότερα επίπεδα των τελευταίων 14 ετών στον απόηχο των

«Παραδοχή της χρεοκοπίας» οι χθεσινές αποφάσεις

 

Επίθεση Τσίπρα στις ευρωπαϊκές ηγεσίες

«Οι αποφάσεις της χθεσινής Συνόδου Κορυφής αποτελούν παραδοχή της χρεοκοπίας της μέχρι σήμερα ακολουθούμενης πολιτικής για την αντιμετώπιση της κρίσης, από την Ε.Ε. και την ελληνική κυβέρνηση», δήλωσε ο πρόεδρος της Κ.Ο. του ΣΥΡΙΖΑ, Αλέξης Τσίπρας.

Ο κ. Τσίπρας υπογράμμισε την ανάγκη για μια ριζική στροφή και για εξεύρεση δομικής ευρωπαϊκής λύσης στην ευρωπαϊκή συστημική κρίση, ενώ τόνισε ότι «η ηγεσία της Ευρώπης απέδειξε ότι μένει δέσμια στη στρατηγική του αδιέξοδου και χρεοκοπημένου νεοφιλελευθερισμού».

Αναλυτικά, είπε:

«Πριν από ένα χρόνο οι ευρωπαϊκές ηγεσίες έκαναν επιλογές που επέτειναν και βάθυναν την κρίση. Ένα χρόνο μετά, παρά το πανικό τους, συνεχίζουν στην ίδια λογική.

Με μεγάλη καθυστέρηση δίνουν μια ανεπαρκή και αποσπασματική απάντηση, αλλά όχι λύση στο πρόβλημα.

Μια απάντηση που δεν διασφαλίζει τη βιωσιμότητα του ελληνικού χρέους.

Μια απάντηση που δεν παρακάμπτει τις αγορές, αλλά για άλλη μια φορά ματαίως προσπαθεί να τις κατευνάσει.

Μια απάντηση που δεν αποδεσμεύει την ελληνική οικονομία από την καταστροφική περιδίνηση της ύφεσης, ούτε ελαφρύνει τον ελληνικό λαό από τις οδυνηρές επιπτώσεις που επέφεραν τα καταστροφικά μέτρα των μνημονίων.

Η χθεσινή απόφαση δεν αποτελεί αρχή εξόδου από τη κρίση αλλά την επίσπευση της πρώτης πράξης ενός προαναγγελθέντος σχεδίου ελεγχόμενης χρεοκοπίας.

Μοναδικός στόχος αυτού του σχεδίου η διάσωση των τραπεζών και η διασφάλιση των πιστωτών, με οδυνηρό όμως αντίτιμο τη διαρκή ομηρία της οικονομίας και των λαών της Ευρώπης από τις αγορές.

Η σπουδή των «17», να επικεντρώσουν την απόφασή τους στην ελεγχόμενη χρεοκοπία της Ελλάδας, αποφεύγοντας την οποιαδήποτε αναφορά στις άλλες χώρες της ευρωζώνης που βρίσκονται στο χείλος της χρεοκοπίας, φανερώνει την αδυναμία εξεύρεσης συνολικής ευρωπαϊκής λύσης. Συνιστά