Να που οι ευρωεκλογές για πρώτη φορά «παράγουν» σημαντικά πολιτικά αποτελέσματα. Ποτέ άλλοτε δεν ήταν τόσο ισχυρή η επίδραση του αποτελέσματος, πάντα έδειχνε κάποια «τάση», αλλά αυτή η ραγδαία, άμεση προκήρυξη εκλογών συμβαίνει για πρώτη φόρα.
Η «Άριστερά» ηττάται, αλλά εδώ που τα λέμε είχε ηττηθεί πριν 4 χρόνια, όταν «καβάλα στ’αλογο» με 63 % σχεδόν στο δημόψηφισμα , απέναντι σε θεούς και δαίμονες , ο «αναβάτης» Τσίπρας έκανε μεταβολή, δείλιασε, θα προτιμούσε να χε σκοντάψει πάνω στο εμπόδιο όπως αποδείχθηκε. Με το πέρασμα αυτής της περιόδου, ο «αναβάτης» το στριψε το άτι προς τα καραδεξιά με λίγη εσάνς δικαιωματισμού, έδεσε τα γκέμια του στον αμερικάνικο στάβλο ενώ βήμα με το βήμα γινόταν ο ίδιος ένα θλιβερό κακέκτυπο των προηγούμενων που υποτίθεται πως θα άλλαζε. Κομματοκρατία, αβάντα στο μάξιμουμ στα παλιά και τα νέα τζάκια, «στραβά μάτια» ακόμα και στους νεοναζί, νεποτισμός και άλλα τόσα που βιώσαμε. Είναι μετά να μην αναβιώσει το παλιό ; Εδώ έρχεται και η ευθύνη της υπόλοιπης αριστεράς, ας πούμε αναλογικά με τα


















