Πρόσφατα, ασχοληθήκαμε αρκετά με την δίκη τού δημάρχου πατρέων Κώστα Πελετίδη, με αποτέλεσμα να παραβλέψουμε μια άλλη ενδιαφέρουσα δικαστική περιπέτεια, η οποία είχε κάτι κοινό με την προηγούμενη: και στις δυο περιπτώσεις οι κατηγορούμενοι έφτασαν στο εδώλιο μετά από μήνυση χρυσαυγητών. Επειδή, όμως, αυτά τα περιστατικά δεν πρέπει να περνούν απαρατήρητα και ασχολίαστα, ας ρίξουμε σήμερα μια ματιά και στην άλλη περίπτωση, παίρνοντας τα πράγματα από την αρχή.
Μεταφερόμαστε στην Βέροια, μεσημεράκι Σαββάτου 12 Ιουνίου 2012. Στο κέντρο τής πόλης, μια παρέα 15-20 χρυσαυγητών μοιράζει προεκλογικό υλικό τής ναζιστικής τους οργάνωσης. Σύντομα αρχίζουν να συγκεντρώνονται γύρω τους αντιφασίστες και αρχίζει η λεκτική αντιπαράθεση. Όμως, σ’ αυτές τις περιπτώσεις, τα λόγια δεν απέχουν πολύ από τα έργα. Λίγο αργότερα αρχίζει η συμπλοκή και, όπως γίνεται συνήθως, οι χρυσαυγήτες τρώνε της χρονιάς τους και εξαφανίζονται.
Κατά τις 5.30′ το απόγευμα, οι χρυσαυγήτες, αποφασισμένοι να πάρουν εκδίκηση, μπουκάρουν στο καφενείο τού Γιώργου Βραχνή και το κάνουν γυαλιά-καρφιά. Ο άτυχος Βραχνής όχι μόνο έχει αντιφασιστική ιδεολογία αλλά έχει και συγγενή, ο οποίος συμμετείχε στα μεσημεριανά επεισόδια, άρα αποτελεί ιδανικό στόχο για τους φασίστες, οι οποίοι σπάνε