Η ιστορία είναι γεμάτη από ενώσεις που διαλύθηκαν. Όχι μόνο στην πολιτική ιστορία αλλά και στην οικονομία. Οι χώρες της Βαλτικής, εγκατέλειψαν το ρούβλι, όπως και η Ιρλανδία έφυγε από τη ζώνη της στερλίνας. Διόλου περίεργο λοιπόν, που το τελευταίο διάστημα έχει ξεκινήσει μια γενικότερη κουβέντα και για το ευρώ, το οποίο κάθε μέρα που περνάει δείχνει τα σοβαρά σφάλματα που έγιναν στη σύλληψη και τη διαμόρφωση του. Το πρόβλημα μπορεί να είναι μεγαλύτερο για την Ελλάδα, αλλά τηρουμένων των αναλογίων, ισχύει και για πολλούς εταίρους της ευρωζώνης.
Οι σχεδιαστές του κοινού νομίσματος ήθελαν πράγματι έναν ανταγωνιστή του δολαρίου. Κατέληξαν όμως με ένα νομισματικό ...τέρας. Και καθώς μια νομισματική υποτίμηση είναι αδύνατη, οι περισσότερες κυβερνήσεις της ευρωζώνης, με πρώτη και καλύτερη την ελληνική, που δεν μπορεί να κάνει και αλλιώς, το γυρνάνε στην εσωτερική υποτίμηση. Δηλαδή τη μείωση μισθών και τιμών.
Στην Ελλάδα βέβαια τα πράγματα είναι χειρότερα μια και μαζί με τους μισθούς, κόβονται δραστικά οι συντάξεις, οι κοινωνική πρόνοια, ενώ οι τιμές της γης κατακρημνίζονται. Και όλα αυτά ενώ οι τιμές στα πιο πολλά προϊόντα ανεβαίνουν!
Με ανεργία στο 20%, έντονη κοινωνική δυσαρέσκεια, και με νέα μέτρα και φορολόγηση μπροστά, πολλοί αναρωτιούνται μήπως πράγματι έχει έρθει η ώρα μιας πραγματικά ριζικής απόφασης, όπως η αποχώρηση της Ελλάδας από το ευρώ. Ιδιαίτερα καθώς οι περισσότεροι αναλυτές προδικάζουν ότι αυτό θα συμβεί ούτως ή άλλως, σε λίγο...
Ένας λόγος που το ευρώ κρατάει ακόμη, είναι ο φόβος του χάους που θα προκύψει σε οικονομίες και αγορές. Και ένας άλλος, η επένδυση δεκαετιών που έχει γίνει στο ευρωπαϊκό νομισματικό σύστημα.
