Αιμόφυρτη η Ελλάδα περιμένοντας το ασθενοφόρο... Του Γιώργου Καισάριου

 

Υπάρχουν πολλοί φίλοι που θεωρούν ότι η Ελλάδα δεν έχει κάνει αρκετά όσον αφορά τις αλλαγές που απαιτούνται με σκοπό να ξεκινήσει η προσπάθεια αναδιάρθρωσης του κράτους. Πράγματι, όχι μόνο δεν έχουμε κάνει πολλά, δεν έχουμε κάνει τίποτα. Το πολιτικό κατεστημένο εξακολουθεί και δεν θέλει μέχρι σήμερα να βάλει χέρι στο μεγάλο κράτος.

Σας έχω πει πολλές φόρες όμως, ότι ακόμα και αν τις είχαμε κάνει (πολλές από τις αλλαγές που απαιτούνται), δεν θα άλλαζε την κατάσταση. Το μνημόνιο και οι συνταγές της τρόικας δεν θα έκαναν την Ελλάδα ταμειακά βιώσιμη και ανταγωνιστική. Οι συνταγές της τρόικας (και ο διεστραμμένος τρόπος με τον οποίον εφαρμόζονται από την ελληνική πολιτική ηγεσία) προσφέρουν μια πρόχειρη λογιστική τακτοποίηση στην καλύτερη των περιπτώσεων.

Αυτό δεν σημαίνει ότι δεν θα έπρεπε να είχαμε ακολουθήσει πολλές από αυτές τις συνταγές. Σημαίνει απλά ότι και να τις είχαμε εφαρμόσει, δεν θα έκαναν τη διαφορά και σίγουρα δεν θα γινόμαστε ανταγωνιστικοί και ταμειακά βιώσιμοι.
Οι πολιτικές που απαιτούνται για να ανακάμψει η Ελλάδα είναι πολλές. Πρωτίστως όμως, απαιτούνται πολιτικές τέτοιες που να προσφέρουν άμεση σταθερότητα. Ποιες είναι αυτές οι πολιτικές;
Η πρώτη είναι το κούρεμα. Αν δεν προηγηθεί το κούρεμα, πριν του οτιδήποτε, δεν έχει νόημα να συζητάμε για μέτρα και πολιτικές που να μπορούν να σταθεροποιήσουν την Ελλάδα.
Ας δούμε ένα παράδειγμα. Πάμε να περάσουμε τον δρόμο και ξαφνικά έρχεται ένα αυτοκίνητο και μας χτυπάει. Είμαστε λοιπόν αιμόφυρτοι στον δρόμο. Πρώτα θα πρέπει να έρθει το ασθενοφόρο και να μας πάει στο νοσοκομείο, να μας βάλουν στο χειρουργείο και να μας κλείσουν τις πληγές και να αναρρώσουμε και μόνο μετά από αυτή τη διαδικασία να μας μαλώσει κάποιος.
Δεν έχει νόημα, καθώς τρέχει το ασθενοφόρο προς το νοσοκομείο και έχουμε σπάσει τα μισά μας κόκαλα, να μας φωνάζει κάποιος λέγοντας ότι δεν έπρεπε να περάσουμε τον δρόμο. Και δεν έχει νόημα διότι πέραν του ότι ακόμα αιμορραγούμε, είμαστε επίσης σε αφασία.
Τι νόημα έχει λοιπόν να συζητάμε για αναπτυξιακά μέτρα, όταν δεν θα περισσεύει απολύτως τίποτα αν δεν μειωθεί αρκετά το χρέος μας; Τι νόημα έχει να μιλάμε για σταθερότητα, αν το κρατάς δεν μπορεί να προσφέρει στοιχειώδες υπηρεσίες κοινωνικής πρόνοιας σε αυτούς που έχουν ανάγκη; Τι νόημα έχει να μιλάμε για ανάπτυξη, όταν οι πολίτες αυτής της χώρας φορολογούνται

«Το πρόβλημα δεν είναι οι μισθοί»



Να δώσουν ουσιαστική λύση στο πρόβλημα της ανταγωνιστικότητας κάλεσε τα κόμματα που μετέχουν στην κυβέρνηση ο εκπρόσωπος της Δημοκρατικής Συμμαχίας.

Σύμφωνα με τον Δημήτρη Ζαφειριάδη το πρόβλημα στον ιδιωτικό τομέα είναι το μη μισθολογικό κόστος. «Το πρόβλημα στον ιδιωτικό τομέα δεν είναι οι μισθοί των εργαζομένων, οι οποίοι άτυπα έχουν μειωθεί σημαντικά με πολλούς τρόπους. Είναι το μη μισθολογικό κόστος και τα αντικίνητρα στην επιχειρηματικότητα και την ανταγωνιστικότητα» υπογράμμισε ο εκπρόσωπος της Δημοκρατικής Συμμαχίας.

«Όσο τα επιτόκια δανεισμού των επιχειρήσεων παραμένουν διπλάσια σε σχέση με την υπόλοιπη Ευρώπη, η γραφειοκρατία δυσχεραίνει κάθε νέα δραστηριότητα, τα δημόσια ελλείμματα οδηγούν σε πολιτικές υπερφορολόγησης που στραγγαλίζουν την παραγωγική βάση, η ρευστότητα εκλείπει και το κράτος παρεμβαίνει ασφυκτικά στη λειτουργία της αγοράς, το πρόβλημα δε θα αντιμετωπισθεί και θα επιφέρει το κλείσιμο πολλών ακόμα επιχειρήσεων και την ανεργία σε χιλιάδες ακόμα εργαζόμενους» σημείωσε ο Δημήτρης Ζαφειριάδης.

PSI: Μια απάτη που ψάχνει νομιμοποίηση

Εν αρχή ην η Απόλυτη Άρνηση. Αργότερα, η Άρνηση άρχισε να υποχωρεί κάτω από το βάρος της Πραγματικότητας. Υποχωρούσε όμως βασανιστικά αργά με αποτέλεσμα, όσο πέρναγε ο χρόνος, η Ελλάδα να απολέσει την όποια δυνατότητα είχε να ανακάμψει προτού να καούν πολλά «χλωρά» μαζί με τα «ξερά». Οι αντοχές της Άρνησης της Πραγματικότητας οδήγησαν στην μεταλαμπάδευση της Κρίσης σε όλη την ευρωζώνη, μετατρέποντας προβλήματα ρευστότητας σε πτωχεύσεις αρχικά στην Ιρλανδία, αργότερα στην Πορτογαλία κ.ο.κ. Ακόμα και σήμερα, η Άρνηση καλά κρατεί. Ίσως όμως το ελληνικό PSI να αποτελέσει τον προάγγελο του τέλους της. Αν όχι, είναι πολύ δύσκολο να διακρίνει κανείς πως η ευρωζώνη θα επιβιώσει

[...]
Το ελληνικό PSI εξ αρχής ήταν ένα λάθος σε αναζήτηση εκλογίκευσης και πολιτικής νομιμοποίησης. Έδωσε, από τον περασμένο Ιούλιο, πεδίο δράσης λαμπρό στο παρατραπεζικό σύστημα εις βάρος της Ελλάδας και της Ευρώπης, υποβοηθώντας την Κρίση να εξαπλωθεί πιο βίαια και σε μεγαλύτερο πλάτος και βάθος.

Το ερώτημα είναι: Τι εναλλακτική υπάρχει; Θεωρώ ότι η πρότασή μας για ομόλογα έκδοσης της ΕΚΤ εξακολουθεί να αποτελεί την βάση της μοναδικής ευκαιρίας που έχει τόσο η Ελλάδα όσο και η ευρωζώνη να ξεπεράσουμε όλοι μαζί την Κρίση.

Πρόσφατα, είχα μια συζήτηση με στέλεχος της Goldman Sachs. Ξαφνιάστηκα, και σας ομολογώ ότι ένιωσα άβολα, όταν τον άκουσα να μου λέει ότι συμφωνεί με την πρότασή μας. Με τον γνωστό κυνισμό που αποτελεί άλλωστε σήμα κατατεθέν της εταιρείας του, πρόσθεσε το εξής ενδιαφέρον επιχείρημα: «Σε τελική ανάλυση, η λύση που προτείνετε θα εφαρμοστεί θέλουν δεν θέλουν. Όταν η ΕΚΤ θα έχει επωμιστεί, λίγο-λίγο, πολλά ομόλογα-σκουπίδια [σημ. αναφερόταν στα ελληνικά, ιρλανδικά, ιταλικά κ.ο.κ. ομόλογα], για να πάρει κι άλλα θα αναγκαστεί να δανειστεί ώστε να συνεχίσει να τα αγοράζει [σημ. εδώ εννοούσε ότι η Γερμανία δεν θα την άφηνε να τυπώνει κι άλλο χρήμα]. Μόλις αυτός ο δανεισμός επισημοποιηθεί, τα ευρωομόλογα έκδοσης ΕΚΤ που προτείνετε θα είναι γεγονός και, σύντομα, η ΕΚΤ θα ζητήσει από τα κράτη-μέλη τα οποία βοηθά αγοράζοντας τα

Μέρες αβεβαιότητας

Η κατάσταση στην οποία έχει περιέλθει η χώρα πρέπει να είναι μοναδική στην ιστορία του ανεπτυγμένου κόσμου. Θεωρητικά η χώρα μπορεί να οδηγηθεί μέχρι και σε χρεοκοπία τις επόμενες εβδομάδες αν διατηρηθεί το αδιέξοδο στις διαπραγματεύσεις με τους πιστωτές της. Και η επανεκκίνηση των διαπραγματεύσεων την Τετάρτη δεν είναι απαραιτήτως και καλό σημάδι.

Μπορεί ο πρωθυπουργός να εκφράζει την αισιοδοξία του, όμως, ο κ. Παπαδήμος, δεν μπορεί να κάνει και διαφορετικά. Οι ιδιώτες πιστωτές δυσφορούν από τις απαιτήσεις για χαμηλό επιτόκιο, οι οποίες ενισχύονται και από την πίεση της Γερμανίας και του ΔΝΤ, ενώ δεν έχει ξεκαθαρίσει αν τελικά η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα θα εξαιρεθεί ή όχι από το «κούρεμα». Η Ελλάδα δεν ζει την εποχή, αλλά τις μέρες της αβεβαιότητας.
Τα πράγματα μόνο απλά δεν είναι. Η χώρα καλείται τους επόμενους τρεις μήνες να έχει ολοκληρώσει τις διαπραγματεύσεις του PSI, να έχει υπογράψει τη νέα δανειακή σύμβαση, να εκταμιεύσει 89 δισ. ευρώ και, φυσικά, να έχει συμφωνήσει με τους πιστωτές της το νέο πλαίσιο των μεταρρυθμίσεων. Και το συγκεκριμένο πλαίσιο πρέπει να διατυπωθεί γραπτώς και να αποσπάσει τη συναίνεση και των τριών κομμάτων που στηρίζουν την κυβέρνηση Παπαδήμου. Όλα αυτά μέσα σε ένα περιβάλλον κρίσιμων εσωτερικών εκκρεμοτήτων. Μπορείς να έχεις προεκλογική περίοδο με τόσα κρίσιμα ζητήματα να τρέχουν παράλληλα;
Την ίδια στιγμή η κοινή γνώμη δέχεται όλο και μεγαλύτερη πίεση από τα σενάρια για επιστροφή στη δραχμή. Δηλώσεις που πριν από ένα χρόνο θα προκαλούσαν γέλιο ή οργή, τώρα διατυπώνονται επισήμως, επισείονται ως απειλή, πέφτουν στο τραπέζι ως σενάρια. Τον τελευταίο καιρό η δραχμή μπαίνει στους τίτλους όλο και περισσότερων ειδήσεων. Ο πρωθυπουργός δήλωσε ότι η επιστροφή στο παλαιό εθνικό νόμισμα δεν είναι επιλογή της χώρας. «Νομίζω ότι συχνά συζητείται ότι η έξοδος από το ευρώ είναι μια επιλογή για την Ελλάδα. Όμως, νομίζω ότι αυτό δεν είναι πραγματικά μια επιλογή. Αυτή είναι η θέση αυτής της κυβέρνησης.» Ωστόσο είναι προφανές ότι οίκοι αξιολόγησης και μερικές από τις κορυφαίες πηγές ενημέρωσης του πλανήτη δεν βρίσκουν τις ελληνικές διαβεβαιώσεις

Η χαμένη αξιοπρέπεια

Θα σας πω για το πρόβλημά μου,  πρόβλημα και πολλών άλλων ανθρώπων που έχουν χάσει την αξιοπρέπειά τους.
Είμαι ένας οικογενειάρχης εργαζόμενος του δημοσίου με δύο παιδιά  εκ τον οποίων το ένα σπουδάζει με πάγεια έξοδα 800 ευρώ τον μήνα, και  το άλλο είναι στην τρίτη γυμνασίου με τα φροντιστήριά του και τα τα λοιπά του έξοδα.
πρίν 8 χρόνια αποφάσισα να πάρω ένα στεγαστικό δάνειο για αγορα κατοικίας με κρατήσεις 700 ευρώ τον μήνα,  με αποδοχές 1340 ευρώ τον μήνα, και 250 ευρώ υπερωρίες τον μήνα, σύνολο 1590 ευρώ με 24 χρόνια υπηρεσίας.
Με τις συνεχιζόμενες περικοπές και την επιβολή χαρατσιών ( κλοπής ) έφτασα να παίρνω σήμερα 300 ευρώ τον μήνα και με όλες τις υποχρεώσεις μου να τρέχουν.
Κάνω έκλιση σε κάθε αρμόδιο βουλευτή, υπουργό, πρωθυπουργό να μου δώσει μιάν απάντηση γιαυτό , διότι αδυνατό να πληρώσω την καθημερινότητά μου...
Ζητώ να μου πείτε ποιός φταίει για την χαμένη μου αξιοπρέπεια αφού έγινα "αφερέγγυος" στο κράτος που ζω και στην οικογένειά μου ;
Πίστεψα σε σας μα με απογοητεύσατε, θέλω να φύγω μα δεν ξέρω που να πάω και η αιτία είστε εσείς , γιατί μου το κάνατε αυτό ρωτώ γιατί.
Με κάνατε να ντρέπομαι χωρίς να φταίω και εσείς που θα έπρεπε να ντρέπεστε γελάτε γιατι......
- ξέρω πως απάντηση δεν θα πάρω, μα σας παρακαλώ να μου επιστρέψετε την χαμένη μου αξιοπρέπεια.
Θα κλείσω με μία μόνο λέξη, λυπάμαι, όχι για μένα αλλά για σας , γιατί εγώ δεν είμαι κλέφτης, ενώ εσείς είστε......

Τώρα βγάζουν και ισοτιμίες - 1 ευρώ = 1.530 δρχ!

Ακούγεται μεν παράλογο αλλά αναλυτές και εμπειρογνώμονες έχουν αρχίσει να υπολογίζουν την ισοτιμία ευρώ - δραχμής στην περίπτωση που η Ελλάδα δει την έξοδο από το ευρώ.
Γράφει αναλυτής: “Δεδομένου ότι η Ελλάδα εντάχθηκε στην Ευρωζώνη πριν από δέκα χρόνια, με ισοτιμία 1 ευρώ = 340,75 δραχμές, η αγορά τιμολογεί αυτή την περίοδο σε μια μαζική υποτίμηση, γύρω στις 1.530 δραχμές ανά ευρώ”. Από την σεναριολογία δεν ξέφυγαν ούτε οι Κυριακάτικοι Times οι οποίοι προβλέπουν ότι η Ελλάδα ενδέχεται να “πτωχεύσει ατάκτως” μέσα στις επόμενες 10 εβδομάδες, θέτοντας σε αμφισβήτηση την επιβίωση του ευρώ.

Τους Έλληνες εκβιάζουν, όχι τους κερδοσκόπους

Οι διαπραγματεύσεις για την αναδιάρθρωση (PSI) του ελληνικού χρέους σταμάτησαν απότομα την περασμένη εβδομάδα, με το ερώτημα αν θα ξαναρχίσουν αυτήν που αρχίζει σήμερα. Και με ποιους όρους θα αρχίσουν. Και αν οι νέοι όροι θα φέρουν μια «επιλεκτική» ή «συντεταγμένη» χρεοκοπία. Διότι μόνο ως πρόσχημα μπορεί να εκληφθεί η προσέγγιση ότι ασκείται πίεση προς τους κερδοσκόπους των... χεζ φαντς (hedge funds). Η πραγματική πίεση προς τους Έλληνες ασκείται.

Έτσι ακριβώς: προς τους Έλληνες. Ούτε καν προς την κυβέρνηση Παπαδήμου, η οποία άλλωστε δεν έχει ούτε «κόκκινες» (διαπραγματευτικές) γραμμές ούτε τη διάθεση να ασκήσει κάποιου είδους άμυνα προς τις διαθέσεις των δανειστών. Το ομολογεί η ίδια και δεν χρειάζονται περαιτέρω επιχειρήματα προς τούτο.

Φυσικά δεν ασκείται πίεση ούτε προς τους ευκαιριακούς κερδοσκόπους, οι οποίοι αγόρασαν ομόλογα την τελευταία περίοδο σε τιμές ξεφτίλας και περιμένουν τώρα να οικονομήσουν είτε από το «κούρεμα», το οποίο θα τους αφήσει άμεσο και καθαρό κέρδος, είτε από την ενεργοποίηση των ασφαλίστρων κινδύνου σε περίπτωση επίσημης χρεοκοπίας.

Ενδεικτική είναι η εξής δήλωση ενός μάνατζερ hedge fund στην TTN AG της Ζυρίχης, ο οποίος δήλωσε στο Bloomberg πως αγοράζει τα ελληνικά ομόλογα πιστεύοντας δεν θα υπάρξει συμφωνία πριν από τον Μάρτιο: «Το στοίχημα είναι ότι με τον έναν ή τον άλλον τρόπο θα πληρώσουν στο σύνολό του το συγκεκριμένο ομόλογο. Πριν από τον Μάρτιο καμία λύση δεν πρόκειται να επιτευχθεί, είτε είναι κούρεμα είτε είναι πτώχευση».

ΣΥΡΙΖΑ: Άδικο και αντικοινωνικό το χαράτσι



Με αφορμή την απόφαση για διακοπή της ηλεκτροδότησης σε όσα νοικοκυριά δεν πλήρωσαν το χαράτσι ο ΣΥΡΙΖΑ κάλεσε τους εργαζόμενους να ακυρώσουν κάθε προσπάθεια διακοπής ρεύματος. «Οι εργαζόμενοι πρέπει να συντονίσουν τον αγώνα τους και να αποτρέψουν τα κυβερνητικά σχέδια, ακυρώνοντας κάθε προσπάθεια διακοπής του ρεύματος. Η κυβέρνηση πρέπει άμεσα να αποσύρει το χαράτσι στα ακίνητα κάτω από την πίεση της λαϊκής οργής και των κινητοποιήσεων» σημείωσε ο ΣΥΡΙΖΑ.

«Το χαράτσι στα ακίνητα αποτελεί ένα από τα πιο άδικα και αντικοινωνικά μέτρα των μνημονιακών κυβερνήσεων Παπανδρέου και Παπαδήμου, που απειλεί χιλιάδες νοικοκυριά με την αδυναμία πρόσβασης στο βασικό, κοινωνικό και δημόσιο αγαθό της ενέργειας» ανέφερε σε ανακοίνωση του ο ΣΥΡΙΖΑ.

«Το πρωτοφανές λαϊκό κίνημα ανυπακοής στο χαράτσι είναι ένα κίνημα κατά της μνημονιακής πολιτικής της εξόντωσης των εισοδημάτων, κατά των φορολογικών επιδρομών της κυβέρνησης, ένα κίνημα αλληλεγγύης, αλλά και υπεράσπισης των δημόσιων αγαθών και διεκδίκησης της πρόσβασης όλων των πολιτών σε αυτό» υπογράμμισε ο ΣΥΡΙΖΑ.

Πολιτικά νέα - η έξοδο της Ελλάδας από το ευρώ

Την έξοδο της Ελλάδας από το ευρώ, την υποτίμηση του εθνικού νομίσματος περιγράφουν τα ξένα Μ.Μ.Ε, επικαλούμενα τους αναλυτές της αγοράς συναλλάγματος και τους επενδυτικούς Οίκους που βέβαια πριν από τη συμφωνία για το PSI, παίζουν σκληρά παιχνίδια υπέρ των συμφερόντων τους.

Για «αναπόφευκτη» και «άτακτη πτώχευση» της Ελλάδας τον Μάρτιο κάνουν λόγο οι Sunday Times με αφορμή τη διακοπή των συνομιλιών με τους εκπροσώπους του IIF την Παρασκευή και τη δήλωση του Τσάρλς Νταλάρα, ότι έπρεπε ήδη να έχει κλείσει στα βασικά της η συμφωνία, ενόψει των ομολόγων ύψους 14,4 δισ. € που πρέπει να εξοφληθούν στις 20 Μαρτίου.
Σύμφωνα με δημοσίευμα των news247.gr, αναλυτές της αγοράς αναφέρονται σε υποτίμηση-σοκ της δραχμής θεωρώντας δεδομένη την χρεοκοπία και την έξοδο από το ευρώ: «Δεδομένου ότι η Ελλάδα εντάχθηκε στην ευρωζώνη πριν από δέκα χρόνια, με ισοτιμία 1 ευρώ προς 340,75 δραχμές, η αγορά τιμολογεί αυτή την περίοδο σε μια μαζική υποτίμηση, γύρω στις 1.530 δραχμές ανά ευρώ», αναφέρει χαρακτηριστικά ιστοσελίδα που σχετίζεται με επενδύσεις σε νομίσματα και εμπορεύματα, βασισμένη -όπως ισχυρίζεται- σε έκθεση μεγάλου οίκου».
Επίσης, στους «Sunday Times», δημοσίευμα με τον τίτλο «Ο δούρειος ίππος της Goldman Sachs» αναφέρεται στις συμφωνίες ανταλλαγής χρέους που συνομολόγησε η Ελλάδα με τη Goldman Sachs το 2001 παρέχοντας τη δυνατότητα στην επενδυτική αυτή τράπεζα να εισχωρήσει στην ευρωζώνη. Σημειώνει πως η Ελλάδα έκανε κάθε είδους ακροβατικά για να κρατήσει την Ευρώπη ευτυχισμένη: «Πριν ενταχθείς το ευρώ, η Ελλάδα έπρεπε να καταβάλλει επιτόκια της τάξης του 18% για να δανειστεί από τις διεθνείς αγορές. Μετά την προσχώρησή της στο ευρώ, το επιτόκιο μειώθηκε στο περίπου 5%. Ήταν απόλυτα λογικό να κάνει κάθε είδους ακροβατικά για να κρατήσει την Ευρώπη ευτυχισμένη».
Η ίδια εφημερίδα κάνει ειδική αναφορά στην Αντιγόνη Λουδιάδη, πρώην στέλεχος της Goldman Sachs, η οποία φέρεται να αξιοποίησε τα παράθυρα των ευρωπαϊκών κανόνων λογιστικής για να

Spiegel: Τι να σου κάνει το κούρεμα αν δεν λειτουργεί το κράτος;

 

Άρθρο της Julia Amalia Heyer δημοσιεύεται στο νέο τεύχος του εβδομαδιαίου περιοδικού DER SPIEGEL με τίτλο «Μάθημα στη Λέσβο» και υπότιτλο «Αυτή την εβδομάδα η τρόικα έρχεται πάλι στην Αθήνα, προκειμένου να διαπραγματευθεί για την επόμενη δανειακή δόση. Αλλά τι να σου κάνουν τα χρήματα και η απομείωση του χρέους, όταν το κράτος στο σύνολό του δεν λειτουργεί πλέον;»

Η δημοσιογράφος μίλησε με τον Παναγιώτη Καρκατσούλη, καθηγητή στην Εθνική Σχολή Δημόσιας Διοίκησης και εμπειρογνώμονα του Υπ. Διοικητικής Μεταρρύθμισης και Ηλ. Διακυβέρνησης, υπεύθυνο για τη διοικητική μεταρρύθμιση και βραβευμένο πρόσφατα από την American Society of Public Administration ως καλύτερο δημόσιο υπάλληλο παγκοσμίως.

«Όλοι λένε ότι φταίει η κρίση. Φταίει η τρόικα. Φταίει η Μέρκελ», λέει ο Καρκατσούλης. Αλλά αυτό είναι λάθος: «Εμείς οι ίδιοι οι Έλληνες φταίμε για τα χάλια μας». Μόνο που η μεταρρύθμιση του ελληνικού κράτους δεν έχει προχωρήσει και πολύ μέχρι τώρα. Ο Καρκατσούλης, ένας φιλικός, χαρούμενος, εύσωμος άνθρωπος, ο καλύτερος δημόσιος υπάλληλος παγκοσμίως και Έλληνας – και γι’ αυτό ακριβώς η προσωποποίηση του παράδοξου για πολλούς – αποφαίνεται εν συντομία: «Πρόκειται για καταστροφή!». Από καιρό υπάρχουν προειδοποιήσεις γι’ αυτήν στην Ελλάδα, τις τελευταίες μέρες ίσως εντονότερα παρά ποτέ.
Ο IIF προειδοποίησε ανοιχτά ότι η συμφωνία για την απομείωση του χρέους κατά 100 δις. ευρώ περίπου μπορεί να ναυαγήσει. Οι σχετικές διαπραγματεύσεις αναβλήθηκαν σε πρώτη φάση, την Παρασκευή το βράδυ. Η ανεργία σκαρφάλωσε σε ύψη ρεκόρ, ξεπερνώντας το 18%, η οικονομία θα εξακολουθήσει και φέτος να συρρικνώνεται για Πέμπτη συνεχή χρονιά. Κατά 7%, όπως προβλέπουν οι οικονομολόγοι της Londoner Economist Intelligence Unit.
Μόνο για το Σουδάν οι προβλέψεις είναι χειρότερες.
Όταν φτάσει αυτή την εβδομάδα η μισητή τρόικα της ΕΕ, της ΕΚΤ και του ΔΝΤ στην Ελλάδα,

Παπαδήμος: Δεν αποτελεί επιλογή η επιστροφή στη δραχμή

H επιστροφή της Ελλάδας στη δραχμή δεν αποτελεί επιλογή, δήλωσε ο Λουκάς Παπαδήμος σε συνέντευξή στο αμερικανικό δίκτυο CNBC . Όσον αφορά το PSI, δήλωσε ότι έχει σημειωθεί σημαντική πρόοδος και εξέφρασε την εκτίμηση ότι «είμαστε κοντά σε συμφωνία».

Απέρριψε πάντως ότι η Ελλάδα μπορεί να χρειαστεί περισσότερους πόρους από τα 130 δισ. ευρώ ή μεγαλύτερο «κούρεμα» για το χρέος της.

Ο Πρωθυπουργός εξέφρασε την απόλυτη πεποίθησή του ότι η χώρα θα τα καταφέρει να ολοκληρώσει με επιτυχία τις διαδικασίες τόσο για το PSI, όσο και για τη νέα δανειακή σύμβαση και δεν πρόκειται να χρεοκοπήσει. «Ο στόχος μας είναι να ολοκληρώσουμε τις δύο διαδικασίες και να υλοποιήσουμε τις δεσμεύσεις που έχουμε αναλάβει στο παρελθόν... και είμαστε βέβαιοι ότι θα τα καταφέρουμε» είπε.

Για την παραμονή της χώρας στο ευρώ, ο κ. Παπαδήμος τόνισε ότι η κυβέρνηση, τα κόμματα που τη στηρίζουν και η συντριπτική πλειοψηφία του λαού στηρίζουν την παραμονή της χώρας στο ευρώ.

Σε εκείνους που αντιτάσσονται στην παραμονή στο ευρώ, ο πρωθυπουργός απάντησε ότι τα χρόνια πριν από την ένταξη στην ευρωζώνη, οι προσπάθειες για βελτίωση της ανταγωνιστικότητας μέσω της νομισματικής ισοτιμίας έφεραν μόνο προσωρινά αποτελέσματα, ενώ συνοδεύονται από υψηλό πληθωρισμό και χαμηλούς ρυθμούς ανάπτυξης.

Αυτό που χρειάζεται η ελληνική οικονομία για να αναπτυχθεί «είναι θεμελιώδεις δομικές αλλαγές» και άρα «από την εμπειρία μας προκύπτει ότι η έξοδος από το ευρώ, δεν είναι πραγματικά επιλογή».

Οι έρωτες και τα φλερτ δεν αγγίζουν τον Περισσό

Το... φορτικό «φλερτ» του ΣΥΡΙΖΑ προσπαθεί να αποκρούσει με κάθε τρόπο η ηγεσία του ΚΚΕ εδώ και καιρό και στις περισσότερες των περιπτώσεων το «άδειασμα» δεν είναι ιδιαίτερα ευγενικό.
Και μπορεί ο ΣΥΡΙΖΑ να μην πτοείται και να επαναλαμβάνει τα καλέσματά του με αντικείμενο τη συγκρότηση ενός αντιμνημονιακού μετώπου με δυνάμεις αριστερές και προοδευτικές, αλλά και ο Περισσός δεν κουράζεται να υπογραμμίζει το χάος που τον χωρίζει από τις εν λόγω δυνάμεις και να επιδίδεται στην αποδόμηση της εσφαλμένης κατ’ αυτόν αντίληψης ότι μια κυβέρνηση αριστερών και προοδευτικών δυνάμεων μπορεί να είναι πραγματικά φιλολαϊκή χωρίς ανατροπή του μοντέλου της οικονομίας.
Ως εκ τούτου συνεχίζει να διεκδικεί σθεναρά το ακροατήριό του από το πεδίο των κοινωνικών διεργασιών που συντελούνται σε αυτή τη φάση της αποσύνθεσης του δικομματισμού.
Αυτό που η ηγεσία του ΚΚΕ υπερασπίζεται ως θέση είναι αφενός ότι ένας συνασπισμός ετερόκλητων δυνάμεων δεν θα μπορέσει να δώσει διέξοδο στα προβλήματα του λαού, αλλά θα ενσωματωθεί στο υπάρχον σύστημα που ορίζουν τα «μονοπώλια».
Αφετέρου, σε ό,τι αφορά το ίδιο και τη δική του... απουσία φιλοδοξίας να κυβερνήσει «αύριο το πρωί», αυτή εδράζεται στην πεποίθηση ότι χωρίς την ιδεολογική και πολιτική ηγεμονία του ΚΚΕ, η συμμετοχή «της εργατικής τάξης και των συμμάχων της» σε μια κυβέρνηση θα είναι «ζημιά για τον λαό» και βέβαια θα διέπεται από κραυγαλέες αντιφάσεις, τις οποίες η Αλέκα περιέγραψε ως εξής: «Δηλαδή να λέμε συνθήματα υπέρ του λαού και να επικαλούμαστε την υπερενενηντάχρονη ιστορία μας και από την άλλη μεριά να καθόμαστε να συζητάμε για την κατάργηση του δώρου Πάσχα και Χριστουγέννων».
Έτσι παραμονή των εορτών η Αλέκα Παπαρήγα αποκάλεσε «πολιτική και εκλογική μπλόφα» το «αντιμνημονιακό μέτωπο» που έχει εξαγγείλει ο ΣΥΡΙΖΑ, ενώ πριν από λίγες μέρες επανήλθε

Το «Παράλογο» του Νεοφιλελευθερισμού και ο Επαναστατημένος Άνθρωπος

Ο Αλμπέρ Καμύ στο έργο του Ο Επαναστατημένος Άνθρωπος ομολογεί ότι «κάθε αξία δεν συνεπάγεται και επανάσταση αλλά κάθε κίνημα εξέργεσης συνεπάγεται σιωπηλά μια αξία». Ο Καμύ γράφει με καμβά την κατεστραμμένη Ευρώπη του Δευτέρου Παγκοσμίου πολέμου και πραγματεύεται το «παράλογο» της θηριωδίας του απολυταρχισμού στην Ευρώπη. Ωστόσο το έργο του μπορεί να χαρακτηριστεί εξίσου επίκαιρο σήμερα. Η Ευρώπη στις μέρες μας αντιμετωπίζει το «παράλογο» του νεοφιλελευθερισμού. Το «παράλογο» στην σημερινή Ευρώπη είναι επέκταση του νεοφιλελευθέρου φαντάσματος, όπως εκφράζεται από την ανεργία, την φτώχεια, την ανέχεια και το χειρότερο, την έλλειψη ελπίδας και οράματος για τα πλατιά στρώματα του πληθυσμού. Στην εποχή του νεοφιλελευθερισμού το «παράλογο» προβάλλεται ως ορθολογικό. Για αυτό η φιλοσοφική κριτική του «παράλογου», στην βάση του ουμανιστικά λογικού, είναι και πάλι επίκαιρη. Κατά την άποψη μου, το «παράλογο» του νεοφιλελευθερισμού είναι ακόμα στην αρχή, με απρόβλεπτες συνέπειες για τα έθνη και τους πολίτες τους, που μόνο ο ιστορικός χρόνος θα τις αποκαλύψει.

Το αν οι λαοί επιλέξουν να σταματήσουν ή όχι το «παράλογο» του νεοφιλελευθερισμού εξαρτάται από το κατά πόσον θα συνειδητοποιήσουν την έννοια του επαναστατημένου ανθρώπου. Όμως «Τι είναι ένας επαναστατημένος άνθρωπος;». Ο Αλμπέρ Καμύ απάντα, «είναι ένας άνθρωπος που λέει όχι». Αλλά «Ποιο είναι το περιεχόμενο αυτού του όχι;» Ο επαναστατημένος άνθρωπος είναι αυτός που αλλάζει στάση. Συμφώνα με τον Καμύ, ο δούλος «ήταν υποτακτικός κάτω από το μαστίγιο του αφέντη. Ξαφνικά, παύει να είναι πειθήνιος». Αλλάζει την στάση του, απειθαρχώντας στην ανθρωπιστικά παράλογη καταπίεση. Τι τον οδηγεί όμως σε αυτή την απειθαρχία; Τον οδηγεί η ιστορική στιγμή της εξέργεσης. Η εξέργεση είναι το πέρασμα από το κανονιστικό, θα έπρεπε να είναι έτσι στο πρακτικό, διεκδικώ να είναι έτσι.

«H συγγνώμη και η αυτοκριτική είναι άγνωστες λέξεις για τη ΝΔ»

 

Nα συμβάλει στην επίλυση των προβλημάτων ζήτησε από τη ΝΔ ο Πάνος Μπεγλίτης

Για απώλεια μνήμης της ΝΔ έκανε λόγο ο εκπρόσωπος Τύπου του ΠΑΣΟΚ, Πάνος Μπεγλίτης, απαντώντας στον εκπρόσωπο Τύπου της ΝΔ, Γιάννη Μιχελάκη.

«Είναι προφανές από τις δηλώσεις του Μιχελάκη ότι για τη ΝΔ το αντιπολιτευτικό άγχος της, ενώ συμμετέχει στην Κυβέρνηση Συνεργασίας του Λουκά Παπαδήμου, την οδηγεί σε απώλεια μνήμης για την καταστροφική πολιτική που ακολούθησε κατά την διακυβέρνηση της χώρας» ανέφερε ο κ Μπεγλίτης υπογραμμίζοντας:

«Επειδή η συγγνώμη και η αυτοκριτική είναι άγνωστες λέξεις για τη ΝΔ, ας αναλάβει τουλάχιστον την ευθύνη της συμβολής στην επίλυση των μεγάλων προβλημάτων και στην υπέρβαση της κρίσης.

Η περίοδος είναι εξαιρετικά δύσκολη για την πατρίδα μας και η ρητορική της μικροπολιτικής καταγγελίας είναι κατώτερη των περιστάσεων».

Παναγιωτακόπουλος: «Παραδώσαμε στην χλεύη το μεγαλύτερο σοσιαλιστικό κόμμα της Ευρώπης»

      

Αυστηρή κριτική στην ηγεσία του ΠΑΣΟΚ για τις κυβερνητικές επιλογές και την πολιτική που επιβάλλει το Μνημόνιο άσκησε το μέλος του Πολιτικού Συμβουλίου του ΠΑΣΟΚ Γιώργος Παναγιωτακόπουλος.

"Χάσαμε χρόνο και ξοδέψαμε την εντολή του λαού τον Οκτώβριο του 2009 και κάναμε τα πάντα για να προκαλέσουμε την οργή και την απογοήτευση των ανθρώπων που μας ψήφισαν", είπε και πρόσθεσε πως "παραδώσαμε στην χλεύη το μεγαλύτερο σοσιαλιστικό κόμμα της Ευρώπης".

Σε υψηλούς τόνους κινήθηκε η κριτική του κ. Παναγιωτακόπουλου στην κυβέρνηση Παπαδήμου κάνοντας λόγο για "κυβέρνηση μαριονέττα με την ακροδεξιά, η οποία συνεχίζει την ίδια καταστροφική αντιλαϊκή πολιτική". Το στέλεχος του ΠΑΣΟΚ στράφηκε προσωπικά και στον ίδιο τον πρωθυπουργό διερωτώμενος :"Έχουμε πρωθυπουργό ή εντολοδόχο των τραπεζών;" και τον χαρακτήρισε "επικίνδυνο" γιατί με Πράξεις Νομοθετικού Περιεχομένου απειλεί τους εργαζόμενους".

Επέκρινε και ηγετικά στελέχη και υπουργούς του ΠΑΣΟΚ λέγοντας ότι "προκαλεί εντύπωση πως κάποιοι ξύπνησαν από όνειρο και κάνουν αντιμνημονιακή στροφή για να εξασφαλίσουν τον ρόλο τους την επόμενη μέρα".

"Θα συνεχίσουν οι υποψήφιοι να συμπεριφέρονται σαν κομματάρχες του 19ου αιώνα; Να περιφέρουν την πραμάτεια τους;" αναρωτήθηκε .

Τάχθηκε υπέρ των μαζικών ανοικτών διαδικασιών στην κοινωνία με λογοδοσία όσων ανέλαβαν κυβερνητικές θέσεις, ζήτησε ενότητα και προειδοποίησε πως "οι κανιβαλικές συμπεριφορές όπως το 2007 πρέπει να καταδικαστούν".

«Η κρίση χρέους εξελίχθηκε σε κρίση της δημοκρατίας στην Ευρώπη»

«Η κρίση χρέους ενίσχυσε τους τεχνοκράτες, σε εθνικό και ευρωπαϊκό επίπεδο, και θυσίασε κάποιους από τους κανόνες της δημοκρατίας στον βωμό της επείγουσας ανάγκης να καθησυχαστούν οι αγορές», λέει μιλώντας αποκλειστικά στο ΒΗΜΑ online ο Ισπανός Χοσέ Ινιάθιο Τορεμπλάνκα, καθηγητής Πολιτικών Επιστημών στο πανεπιστήμιο Complutense της Μαδρίτης, αναλυτής στο Ευρωπαϊκό Συμβούλιο Διεθνών Σχέσεων (European Council on Foreign Relations) και αρθρογράφος στην εφημερίδα «El Pais».

- Πώς θα σχολιάζατε τον ισχυρισμό ότι η κρίση οδήγησε σε μεγαλύτερο έλλειμμα δημοκρατίας την ΕΕ; Οτι, για παράδειγμα, τεχνοκράτες όπως οι κκ. Παπαδήμος και Μόντι «εγκαταστάθηκαν», αντί να έχουν εκλεγεί πρωθυπουργοί στην Ελλάδα και στην Ιταλία, μετά από «υπόδειξη» δανειστών;

«Παρόμοιες μεταβατικές κυβέρνησης δεν είναι τόσο ασυνήθιστες. Αλλά η πίεση να καθησυχαστούν οι αγορές είναι πλέον τόσο έντονη, ώστε μπορεί να γίνονται αποδεκτές αποκλίσεις από τους κανόνες της δημοκρατίας. Ηγέτες άλλων κρατών κάνουν τα στραβά μάτια, όπως και η πιεσμένη από την οικονομική κρίση κοινή γνώμη. Η κρίση χρέους εξελίχθηκε σε κρίση δημοκρατίας στην Ευρώπη. Και τώρα ο κίνδυνος είναι διπλός. Επιτυχημένες κινήσεις μιας κυβέρνησης τεχνοκρατών μπορεί να οδηγήσουν στον πειρασμό της αναβολής των βουλευτικών εκλογών, για χάρη της σταθερότητας. Αποτυχίες θα μπορούσαν να προκαλέσουν απόλυτες πολιτικές καταστροφές, καθοδηγούμενες από τις αγορές, με αποτέλεσμα να χάσουν οι πολίτες την εμπιστοσύνη τους τόσο προς τους διορισμένους τεχνοκράτες, όσο και προς τους εκλεγμένους πολιτικούς».

- Θεωρείτε όλο και πιο πιθανή τη δημιουργία μιας ευρωζώνης δύο ταχυτήτων, με έναν σκληρό πυρήνα από λιγότερα μέλη και με τις πιο αδύναμες οικονομίες, όπως την Ελλάδα, εκτός;

«Ναι, δεν έχουμε βγει από τη ζώνη του κινδύνου. Δεν γνωρίζουμε ακόμη αν η Ελλάδα θα τα καταφέρει να μείνει εντός της ευρωζώνης ή, ακόμη χειρότερα, αν η Ιταλία θα κατορθώσει να

Παπανδρέου: «Εντός του Μαρτίου και μετά την ολοκλήρωση του PSI νέος αρχηγός»

Εντός του Μαρτίου τοποθέτησε ο Γιώργος Παπανδρέου την εκλογή του νέου προέδρου του ΠΑΣΟΚ εξουσιοδοτώντας το Πολιτικό Συμβούλιο να ορίσει την ακριβή ημερομηνία. Για τον Ιούνιο ορίστηκε το τακτικό συνέδριο του Κινήματος. Η νέα ηγεσία θα εκλεγεί πριν από τις εθνικές εκλογές, αλλά μετά την ολοκλήρωση του PSI και της νέας συμφωνίας, δήλωσε ο κ. Παπανδρέου, προσδιορίζοντας τον Απρίλιο ως μήνα εθνικών εκλογών. «Μπορεί να πικράναμε τον λαό, άλλα σώσαμε την χώρα» είπε ο Ευάγγελος Βενιζέλος. Σε εξέλιξη η συνεδρίαση του Εθνικού Συμβουλίου του ΠΑΣΟΚ. 
«Θα κάνω το καθήκον μου» και «θα δώσω τη μάχη από οποιοδήποτε μετερίζι» είναι το έως τώρα στίγμα που έχει δώσει ο Γιώργος Παπανδρέου για την επόμενη ημέρα στο ΠΑΣΟΚ. Επίσης αναφέρθηκε και στις προσωπικές επιθέσεις που δέχεται λέγοντας:

«Πολλοί θεωρούν την ευγένειά μου αδυναμία. Έχω πάρει τις πιο δύσκολες αποφάσεις των τελευατίων δεκαετιών. Έχω απωθήσει προσωπικές φιλοδοξίες, έχω συγκρουστεί με συμφέροντα. και στις συνεχείς συκοφαντίες απέναντι στην οικογένειά μου θα παντήσω με μια φράση του Ανδρέα: 'Εμένα θέλετε να χτυπήσετε. Εδώ είμαι. Χτυπήστε εμένα'».

Ο ίδιος υπογράμμισε ότι ο κίνδυνος παραμένει, αλλά έχουν μπει οι βάσεις για ένα καλύτερο αύριο, αρκεί οι πολιτικοί -και ιδίως το ΠΑΣΟΚ- να μην συμπεριφερθεί μυωπικά.

Ο κ. Παπανδρέου ζήτησε από όλα τα στελέχη να αφήσουν στην άκρη για λίγο τις φιλοδοξίες και τις αντιθέσεις και «να ακούσουν έναν άνθρωπο που έζησε τα πάντα μέσα σε δύο χρόνια».

Δήλωσε περήφανος που έδωσε μια δύσκολη μάχη σε πολλά μέτωπα, αναγνωρίζοντας λάθη και παραλείψεις, «όπως συμβαίνει με όλους όσοι αναλαμβάνουν ευθύνες».

Τσίπρας: Αριστερά και αντιμνημονιακές δυνάμεις, διεκδικούμε τη διακυβέρνηση

       

Την πεποίθησή του ότι μία ενωτική σύμπραξη της Αριστεράς και των αντιμνημονιακών δυνάμεων θα μπορούσε να αναδειχθεί σε πρώτη δύναμη και να διεκδικήσει τη διακυβέρνηση της χώρας εξέφρασε ο πρόεδρος της κοινοβουλευτικής ομάδας του ΣΥΡΙΖΑ, Αλέξης Τσίπρας.
Ο κ. Τσίπρας, αναφέρει ότι «η κοινή κάθοδος σε ένα ψηφοδέλτιο των δυνάμεων της Αριστεράς και αυτών που αποχωρούν από το ΠΑΣΟΚ θα εκλεγόταν πρώτη πολιτική δύναμη και έτσι δεν θα στερούνταν και το μπόνους των 50 εδρών. Η κοινωνία στρέφεται προς την Αριστερά και τις αντιμνημονιακές δυνάμεις, πράγμα που κάνει ακόμη πιο επιτακτική την ανάγκη για ενωτική δράση».
Στη συνάντευξη που έδωσε στο «Βήμα της Κυριακής», ο κ. Τσίπρας επιτίθεται στην κυβέρνηση Παπαδήμου λέγοντας ότι η ολοκλήρωση του έργου της «εγκυμονεί θανάσιμους κινδύνους». Τη χαρακτηρίζει, μάλιστα «επικίνδυνη», καθώς όπως υποστηρίζει «δεν βάζει καμία κόκκινη γραμμή στη διαπραγμάτευση με τους δανειστές μας».
Ζητάει, επίσης, να εγκαταλειφθεί το PSI και το νέο δάνειο και προτείνει τριετή αναστολή πληρωμών προς τους δανειστές ώστε να εξοικονομηθούν πόροι τουλάχιστον 50 δισ. ευρώ για την επανεκκίνηση της οικονομίας.
Τέλος, σε ό,τι έχει να κάνει με τις εσωκομματικές διεργασίες στο ΠΑΣΟΚ δηλώνει: «Έχουμε πολλούς υποψήφιους αρχηγούς, αλλά μία πολιτική πρόταση, αυτή του μνημονίου», ενώ για τη ΝΔ θεωρεί ότι

Πολιτικοί στο σκαμνί...

Η ατιμωρησία δεν αποτελεί το μοναδικό «ισόβιο» προνόμιο της εγχώριας πολιτικής ελίτ. Δεκάδες πολιτευτές ευτύχησαν κατά καιρούς να χρησιμοποιήσουν μια διασταλτική ερμηνεία του όρου «δικαιοσύνη», είτε για την αποκόμιση «μικροπολιτικών» κερδών είτε για λόγους πολιτικής εκδίκησης.
Η λογική της «πίσω πόρτας του Μαξίμου» θριάμβευσε επί των πολιτικών πραγμάτων από τη δημιουργία του ανεξάρτητου ελληνικού κράτους έως σήμερα, ενώ περιστατικά όπως οι καταγγελίες των οικονομικών εισαγγελέων έρχονται στην επικαιρότητα για να μας υπενθυμίζουν ότι πολιτική και πολιτικοί «βασίλευσαν» σε τούτο τον τόπο στο όνομα της Δημοκρατίας. Και της Δικαιοσύνης βεβαίως βεβαίως...
Ας ρίξουμε μια ματιά σε περιπτώσεις κατά τις οποίες τέθηκαν σε εφαρμογή οι διατάξεις του νόμου περί ευθύνης υπουργών, αλλά από συστάσεως ελληνικού κράτους πάντα τη γλίτωναν:

Όνομα και πράγμα
♦ Όνομα και πράγμα αποδείχτηκε ο υπουργός Οικονομικών Νικόλαος Πονηρόπουλος, ο οποίος παραπέμφθηκε με βάση σχετική πρόβλεψη του «νέου» συντάγματος του 1844 «επί καταχρήσει δημοσίας περιουσίας και πλαστογραφία πρωτοκόλλου, ως προς την τιμή των σιτηρών». Τέσσερις φορές συνεδρίασε η Βουλή για τον προσωπικό φίλο του Κολοκοτρώνη – ο οποίος τον αποκαλούσε και «πονηρό» – μέχρι να υιοθετηθεί τελικά αθωωτική πρόταση στις 18 Μαρτίου 1847. Παρά τον θόρυβο που προκλήθηκε, ο Πονηρόπουλος απαλλάχτηκε, έχοντας εξαργυρώσει τις μάχες που έδωσε κατά τη διάρκεια του απελευθερωτικού αγώνα.
♦ Τα πεπραγμένα της κυβέρνησης Βούλγαρη έμειναν στην ιστορία ως τα «Στηλιτικά». Πλαστογραφία, βία και νοθεία στις εκλογές, ακόμη και τον στρατό έξω από το Κοινοβούλιο

Παιδιά με δανεικά

Σε μια δημοσιογραφική παρέα, στη στοά Κοραή στην Αθήνα, συζητώντας για την οικονομική κρίση, για τη ζωή μας που άλλαξε μέσα σε λίγα χρόνια, για τους συναδέλφους δημοσιογράφους που όλο και περισσότεροι μένουν χωρίς εργασία και χωρίς εισόδημα, η κουβέντα έφτασε και στα παιδιά. Για το πώς άλλαξε η ζωή μας αναρωτιόμαστε κάθε μέρα διότι δεν γίνεται και αλλιώς αλλά για το πώς άλλαξε τόσο ξαφνικά και των παιδιών μας, αν δεν το έχουμε κάνει, ας σπεύσουμε. Διότι υπεύθυνοι για αυτή την αλλαγή είμαστε (και) εμείς.

Κινδυνεύοντας να κατηγορηθώ ξανά, όπως από μερικούς για το «Είμαστε όλοι Κουλούρηδες», ότι γενικεύω, αποφασίζω να σας μεταφέρω αυτό που είπαμε μεταξύ μας. Και φαντάζομαι θα το έχετε κάνει κι εσείς στην παρέα σας, αν ακούσατε για τον όλο και μεγαλύτερο αριθμό παιδιών που εγκαταλείπονται στα Χωριά SOS.

Με την ίδια επιπολαιότητα που οδηγούμε, με την ίδια ανευθυνότητα που διοικούμε- αυτοί που διοικούν-, με την ίδια μοναδική χαλαρότητα που αντιμετωπίζουμε τα σοβαρά γεγονότα, με την απανθρωπιά που προσπερνάμε έναν άστεγο και τον αφήνουμε να πεθάνει στο παγκάκι, την περιφρόνηση για έναν ζητιάνο, για έναν χρήστη ναρκωτικών, με την απάθεια που βλέπουμε μια έγκυιο ή έναν ηλικιωμένο στο λεωφορείο και δεν σηκωνόμαστε από τη θέση μας, έτσι κάνουμε και τα παιδιά. Επιπόλαια, ανεύθυνα, με απάθεια, ασόβαρα. Χαλαρά, ρε παιδί μου και έχει ο θεός. Αν μπορούσαμε, θα παίρναμε και για αυτό ένα δάνειο. Τυχαία δεν το σκέφτηκαν οι τράπεζες.

Με την επιπολαιότητα που χρεωθήκαμε ως τον λαιμό με διακοποδάνεια, εορτοδάνεια, καταναλωτικά δάνεια, δάνεια για ταξίδια στο εξωτερικό «όπως οι πλούσιοι» , τόσο επιπόλαια φέραμε στη ζωή