Πριν από λίγους μήνες αναγκάστηκα να αλλάξω σπίτι, διότι μετά από δέκα χρόνια στο προηγούμενο, ο ιδιοκτήτης αποφάσισε να το πουλήσει. Ναι, μη με κοιτάτε παράξενα, νοικιάζω. Είμαι σε αυτήν την πολύ παράξενη κατηγορία Ελλήνων που δεν έχουν δικό τους σπίτι. Ούτε εξοχικό. Ούτε κτήματα με ελιές στην Καλαμάτα, ούτε με κάποιο γκρεμίδι στα Ζαγοροχώρια, ούτε καν εκείνα τα 3Χ3 μέτρα που αναλογούν σε όλους μας στο τέλος και πολλοί φροντίζουν να τα αγοράσουν εκ των προτέρων, μην και βρεθούν άστεγοι στο επέκεινα. Δεν είναι ότι είμαι εναντίον την ιδιοκτησίας, μάλλον η ιδιοκτησία είναι εναντίον μου· κάθε φορά που έφτασα κοντά στην απόφαση να πάω να πάρω εκείνο το δάνειο, κάποιος με φύλαξε και δεν το πήρα, με τις δικές μου αλλά και τις γενικότερες συνθήκες είναι βέβαιο ότι και