Αναρωτιέμαι τι είναι ή πως νιώθουν; Υπεύθυνοι, ανεύθυνοι, μάγκες, τσάμπα μάγκες ή Πόντιοι Πιλάτοι; Στις διοικήσεις και τα Διοικητικά Συμβούλια όσων ελληνικών ασφαλιστικών ταμείων αρνήθηκαν να μπουν στην διαδικασία εθελοντικού κουρέματος των ομολόγων τους, αναφέρομαι. Δύσκολο ν’ απαντήσει κανείς, καθώς η πολυπλοκότητα του ζητήματος δεν επιδέχεται απλοϊκές αναλύσεις. Θεωρώντας πάντως ότι το PSI πέτυχε τους στόχους του (το κείμενο γράφεται με βάση βραδινές δημοσιογραφικές πληροφορίες περί επιτυχίας του), προσπαθώ ν’ αντιληφθώ πώς σκέφτηκαν όσοι αρνήθηκαν να συναινέσουν δια της ψήφου τους σ’ αυτή τη διαδικασία, πριν ακόμα ξεκαθαριστεί αν η ιστορία οδεύει επιτυχώς ή όχι.Η μία πιθανότητα είναι να θεώρησαν δεδομένο πως όλοι οι υπόλοιποι κάτοχοι ελληνικών ομολόγων ανά την υφήλιο θα αποδέχονταν το κούρεμα των ομολόγων που κατείχαν. Άρα η συνολική διαδικασία θα στεφόταν ούτως ή άλλως μ’ επιτυχία, η χώρα δεν θα φαλίριζε, η χρηματοδότηση της οικονομίας θα συνεχιζόταν και συνεπώς μέσα σ’ αυτό το ευνοϊκό πλαίσιο αυτοί θα έχουν εξασφαλίσει το 100% της απόδοσης των ομολόγων που είχαν στα χέρια τους. Αυτό προϋπέθετε βέβαια την πεποίθηση τους ότι η συνολική πορεία του PSI δεν επηρεαζόταν από τη δική τους άρνηση.
Η δεύτερη πιθανότητα είναι να αρνήθηκαν την υπογραφή τους κάτω από μια τέτοια απόφαση, θεωρώντας ότι δυνητικά στο μέλλον μπορεί να τους οδηγήσει σε ποινικές περιπέτειες, παρά την κάλυψη νομιμότητας που έχει προσφέρει η ελληνική κυβέρνηση με τρεις διαδοχικούς νόμους. Υπάρχει και προϊστορία σ’ αυτό, με τα τοξικά ομόλογα. Η πολιτική εξουσία τους έβαλε τότε να συναινέσουν σε μια ακατανόητη γι’ αυτούς διαδικασία, τα αποθεματικά των ταμείων χάθηκαν,
