Το «ευρω-μπορντέλο», η... τσατσά και το μαντρόσκυλο

Η συνταγή στην οποία κατέληξε η σύνοδος κορυφής ήταν η αναμενόμενη. Όπως την περιγράφαμε τόσο καιρό και όπως την ανέμεναν οι περισσότεροι τις τελευταίες μέρες: η Γερμανία παρέμεινε πιστή στη δημοσιονομική «ορθοδοξία» χαράζοντας και επιβάλλοντας στην Ευρώπη μια Κόλαση ισόβιας λιτότητας. Η οικονομική και πολιτική κατάκτηση της Γηραιάς Ηπείρου θα προηγηθεί κάθε «λύσης» στην κρίση χρέους.
Άλλωστε η ευρωζώνη δεν έχει λύσεις προς αυτή την κατεύθυνση. Τα λεφτά που θα εγγυηθούν τα χρέη είναι πολλά – και δεν είναι διαθέσιμα. Η φράου Άνγκελα, λοιπόν, έχοντας υποτάξει πλήρως τον «μικρούλη» Σαρκοζί, προσφέροντάς του ένα κοκαλάκι προστασίας των τραπεζών του από μελλοντικά «κουρέματα», επέβαλε ένα ολοκληρωτικό καθεστώς μηδενικών ελλειμμάτων με αυτόματες ποινές για τους «παραβάτες», οι οποίες θα εξειδικευθούν μέχρι τον Μάρτιο. Οι ποινές αυτές θα επιβάλλονται χωρίς καθυστέρηση, εκτός αν αποφασίσει διαφορετικά μια αυξημένη πλειοψηφία.
Και τι έγινε αν η ύφεση εξ αιτίας της λιτότητας σε εμποδίζει να πιάσεις τους στόχους; Και τι έγινε αν ήδη έχεις ξεσκίσει τον λαό σου αλλά αδυνατείς να τα βγάλεις πέρα; Η «παράβαση» θα τιμωρείται αυτομάτως.

«Ενσωματωμένη» η πτώχευση
Παράλληλα επισπεύδεται κατά έναν χρόνο (Ιούλιο του 2012) ο μόνιμος μηχανισμός «στήριξης», ESM, ο οποίος για ένα διάστημα θα λειτουργεί παράλληλα με τον σημερινό προσωρινό μηχανισμό (EFSF).
Το νέο με τον ESM είναι ότι θα αποφασίζει με πλειοψηφία 85% και όχι με ομοφωνία αν Κομισιόν και ΕΚΤ κρίνουν πως η απόφαση είναι χρονικά επείγουσα και ταυτοχρόνως «απαραίτητη» για την οικονομική σταθερότητα της Ένωσης. Δηλαδή πάει περίπατο το «βέτο» στις κρίσιμες αποφάσεις...

Κ. Μπάγιερ: Λάθος της ΕΕ βύθισε την Ελλάδα περισσότερο στην κρίση

 

Δριμεία κριτική στην αποτυχία των Ευρωπαίων πολιτικών να δώσουν αξιόπιστη απάντηση στο πρόβλημα της Ελλάδας, γεγονός που, όπως επισημαίνει, βύθισε ακόμη περισσότερο τη χώρα στην κρίση χρέους, ασκεί ο πρώην διευθυντής της Παγκόσμιας Τράπεζας Κουρτ Μπάγιερ, σε σημερινή συνέντευξή του στη μεγάλης κυκλοφορίας, αυστριακή εφημερίδα «Κουρίρ».

Όπως καταγγέλλει ο κ. Μπάγιερ, το λάθος της ΕΕ ήταν ότι δεν βοήθησε από την αρχή την Ελλάδα, δηλαδή πριν δύο χρόνια, και αυτό λόγω των μικροκομματικών σκοπιμοτήτων της Γερμανίδας καγκελάριου Άγγελα Μέρκελ που είχε κατά νου τα πολιτικά οφέλη για το κόμμα της από τις τότε τοπικές εκλογές στη Βόρεια Ρηνανία-Βεστφαλία.

Συγχρόνως, ο πρώην διευθυντής της Παγκόσμιας Τράπεζας καταγγέλλει και την επικράτηση συνθηματολογιών, όπως «δεν πρέπει να δώσουμε στους τεμπέληδες Έλληνες τα χρήματά μας, που αποκτήσαμε με κόπους», καθώς και το γεγονός της αποτυχίας των πολιτικών να βρουν έκτοτε, αξιόπιστη απάντηση για το πρόβλημα, βυθίζοντας την Ελλάδα ακόμη περισσότερο στην κρίση χρέους.

Σε σχέση με τη συζήτηση ως προς τα ευρωομόλογα, ο ίδιος τάσσεται υπέρ της έκδοσής τους και υπέρ της αποδυνάμωσης των χρηματαγορών, επισημαίνοντας πως, παλιότερα τα ομόλογα αποτελούσαν σίγουρη μορφή αποταμίευσης και σήμερα η αξιολόγησή τους αλλάζει κάθε δευτερόλεπτο, ακόμη και εάν δεν υπάρχουν αλλαγές στα οικονομικά δεδομένα κάποιας χώρας.

Όσο υπάρχουν άνθρωποι

Ό,τι λάμπει δεν είναι χρυσός και ότι είναι Χριστούγεννα δεν είναι γιορτή. Τουλάχιστον για όλους. Πίσω από τη βιτρίνα των ημερών, υπάρχει μια πραγματικότητα που τρομάζει - όποιον έχει το κουράγιο να την αντιμετωπίσει. Η κοινωνία της κρίσης είναι εδώ, μπροστά μας. Όλο τοn χρόνο μπορεί να κρύβεται, αλλά αυτή την εποχή αποκαλύπτεται, όσο και αν κλείνουμε τα μάτια. Αυτά τα Χριστούγεννα δεν θα βγουν όλοι στα μαγαζιά. Δεν θα ψωνίσουν όλοι. Δεν θα έχουν τη χαρά της γιορτής όλοι. Πολλοί άνθρωποι δεν θα «κάνουν Χριστούγεννα». Πολλά παιδιά δεν περιμένουν κανέναν Αϊ Βασίλη, να τους φέρει τίποτε.

Κανείς δεν θα χτυπήσει την πόρτα πολλών ηλικιωμένων, για να ρωτήσει πώς θα περάσουν αυτές τις μέρες. Υπάρχουν άνθρωποι που δεν θα καθίσουν σε χριστουγεννιάτικο τραπέζι με γαλοπούλα και μελομακάρονα. Δεν έχουν. Κάποιοι άλλοι έχουν, αλλά δεν έχουν κανένα για συντροφιά. Δεν έχουν συγγενείς ή φίλους, ή δεν τους θυμάται κανείς. Η μοναξιά αυτές τις μέρες είναι αβάσταχτη. Άλλοι θα προσπαθήσουν να ψευτοπεράσουν τη γιορτή. Την ώρα που θα ανοίγουν οι σαμπάνιες στα σαλόνια σε κάποια σπίτια η οικογένεια θα κάνει «ρεβεγιόν» με ένα κοτόπουλο. Θα ξεγελάσει την επιθυμία των παιδιών της με ένα παιχνίδι από τη λαϊκή αγορά. Μέχρι να καρφωθεί στην τηλεόραση και να βουλιάξει στο κιτς και την υποκουλτούρα.
Εκτός από την Ερμού, την Εγνατία, το Κολωνάκι και την Κηφισιά, πέρα από τους στολισμένους δρόμους στις μεγάλες πόλεις, υπάρχουν και οι άλλες αγορές. Για τους άλλους. Εκεί χιλιάδες άνθρωποι θα ψάξουν κάτι που θα τους επιτρέψει να πάρουν μέρος στην ψευδαίσθηση των ημερών. Παπούτσια με πέντε ευρώ, επικίνδυνα κατεψυγμένα τρόφιμα, ρούχα που θα ξεβάψουν στο πρώτο πλύσιμο, δώρα ιμιτασιόν και αξεσουάρ «μαϊμούδες». Άλλοι δεν έχουν τρόπο να ψωνίσουν ούτε από εκεί.
Στα ορεινά χωριά της Άρτας, στα νησιά της άγονης γραμμής, στις φτωχογειτονιές της Αθήνας, στα

Παπαρήγα: Έρχεται πολεμική σύγκρουση – Πιθανή η ανεξέλεγκτη χρεοκοπία

 Παπαρήγα: Έρχεται πολεμική σύγκρουση – Πολύ πιθανή η ανεξέλεγκτη χρεοκοπία σε Ελλάδα

«Παρακολουθούμε πολύ στενά τον κίνδυνο μιας σχετικά πιο γενικευμένης πολεμικής σύγκρουσης στο γεωστρατηγικό χώρο του Ευξείνου Πόντου, της Μέσης Ανατολής, της Ανατολικής Μεσογείου και βεβαίως επεξεργαζόμαστε τη συγκεκριμένη στάση απέναντι στον ιμπεριαλιστικό πόλεμο», τόνισε η γενική γραμματέας της ΚΕ του ΚΚΕ, Αλέκα Παπαρήγα στην ομιλία της με την οποία άνοιξε τις εργασίες της 13ης Διεθνούς Συνάντησης Κομμουνιστικών και Εργατικών Κομμάτων, που διεξάγεται στην Αθήνα και μετέχουν 83 κόμματα από 64 χώρες.
Η Γενική Γραμματέας του ΚΚΕ αναφερόμενη στην οικονομική κατάσταση στην Ευρώπη υποστήριξε πως «η αμυντική στάση σήμερα δεν βγάζει πουθενά, γιατί είμαστε σε βάση επέλασης κατάργησης κατακτήσεων που αποσπάσθηκαν στον 20 αιώνα ιδιαίτερα μετά το Β' Παγκόσμιο Πόλεμο στην Ευρώπη».
Σημείωσε ότι «αυτό που απαιτείται σήμερα είναι ο σχεδιασμός και η κλιμάκωση της ταξικής πάλης, ώστε να μπουν -όσο γίνεται- εμπόδια στα χειρότερα μέτρα που έρχονται, να καθυστερήσουν νέες επιλογές και να κερδηθεί χρόνος για την αντεπίθεση που η έκβασή της πρέπει να κατευθύνεται στην ανατροπή της εξουσίας των μονοπωλίων, του αστικού πολιτικού συστήματος, για την εργατική λαϊκή εξουσία, τον σοσιαλισμό».
Σύμφωνα με τη Γ.Γ του ΚΚΕ, «η Ελλάδα έχει μπει σε τροχιά ελεγχόμενης χρεοκοπίας, ενώ η ανεξέλεγκτη χρεοκοπία είναι πολύ πιθανή, όπως και η έξοδός της από την ευρωζώνη, η χρησιμοποίηση διπλού ευρώ, ενός εσωτερικού υποτιμημένου και ενός εξωτερικού που θα καθοριστεί από την ΕΕ και το ΔΝΤ, ώστε να διασφαλιστούν όσο γίνεται οι πιστωτές».

«Καταλήξαμε σε ένα καλό αποτέλεσμα»



Η καγκελάριος της Γερμανίας, Άγκελα Μέρκελ, υποστήριξε σήμερα ότι η σύνοδος κορυφής της Ευρωπαϊκής Ένωσης για την κρίση στην ευρωζώνη κατέληξε σε «καλό αποτέλεσμα» που θα επιτρέψει στο ευρώ να ανακτήσει την αξιοπιστία του.

«Καταλήξαμε, μετά από μακρές διαπραγματεύσεις, σε ένα καλό αποτέλεσμα», είπε στους δημοσιογράφους η Μέρκελ μετά τη λήξη των συνομιλιών. «Θα οικοδομήσουμε μια δημοσιονομική ένωση για το ευρώ που θα είναι ταυτόχρονα και μια ένωση σταθερότητας», πρόσθεσε.

«Ανέκαθεν έλεγα ότι χρειαζόταν οι 17 χώρες της ευρωζώνης να ανακτήσουν την αξιοπιστία τους και πιστεύω ότι με τις σημερινές αποφάσεις το ευρώ μπορεί και θα καταφέρει», κατέληξε η Γερμανίδα

Οι δύο μικροί Πρίγκιπες

«Γιατί νομίζετε ότι το 30% των πασόκων εξακολουθούν να θέλουν τον Παπανδρέου ως αρχηγό του ΠΑΣΟΚ παρόλη την καταφανή αποτυχία του;» ρωτήθηκε επιφανής βουλευτής της ΝΔ, στην αίθουσα των συντακτών της Βουλής. «Λόγω του ραγιαδισμού που τους διέπει» ήταν η απάντηση!

«Και γιατί είχαν την ίδια στάση απέναντι στον Καραμανλή οι ΝΔτες;», ξαναρωτήθηκε. «Για τον ίδιο ακριβώς λόγο» ήταν η απάντηση.
Δεν γνωρίζουμε τις επιδόσεις, στην βαθειά επιστημονική διερεύνηση των κοινωνικών συμπεριφορών, του εν λόγω βουλευτή, αλλά η άποψή του δεν απείχε της αληθείας. Ενας ολόκληρος μηχανισμός έχει στηθεί για να φιλοτεχνήσει το προφίλ των δύο αποτυχόντων πριγκίπων της πολιτικής ζωής.
Ο Καραμανλής, αυτός που έκλεινε το μάτι προς κάθε φοροφυγάδα στην αλήστου μνήμης συνέντευξη της Θεσσαλονίκης το 2008, (από τη οποία άρχισε και η καταβαράθρωσή του), λέγοντας ότι θα καταργήσει το πράσινο ΣΔΟΕ - έτσι για να αφηνιάσει η ήδη μακρόχρονη παραοικονομία, η αισχρή ελληναράδικη φοροδιαφυγή, η μαύρη οικονομία ισχυρών τε και αδυνάτων (όλοι δικοί μας είμαστε, που έγραφε και ο αξέχαστος Ρασούλης )… αυτός που με τη ράθυμη κοσμοθεώρηση του ταβερνόβιου, την διοικητική ανικανότητα, την ανοργανωσιά, την ασχετοσύνη, αυτός που άφησε να διαλυθεί ό,τι είχε απομείνει από την στραπατσαρισμένη, ελέω ΠΑΣΟΚ, κρατική μηχανή, επιχειρείται να εμφανισθεί ως ήρωας, ή έστω ως μάρτυρας, από αργυρώνητους ή αφελείς επικοινωνιακούς διαύλους.
Ναι, ο Καραμανλής, που παρέλαβε το έλλειμμα 5 δις ετησίως και σε πεντέμισι μόλις χρόνια το παρέδωσε …36 δις!!! Και ακόμα δεν στήθηκε ειδικό δικαστήριο για πάρτη του, έτσι, αν όχι για να τιμωρηθεί, τουλάχιστον για να δούμε πού πήγαν τα λεφτά. Επιχειρείται, να παρουσιαστεί ως οσιομάρτυρας που έπεσε θύμα σκοτεινών κύκλων, οι οποίοι όχι μόνο υπονόμευσαν το …δημιουργικό του έργο, αλλά έθεσαν σε κίνδυνο τη ζωή του, για το περήφανο όχι που είπε στους αμερικανούς και

Ξένα αφεντικά στις καμπούρες μας…

Η μετάβαση από το 2009 στο 2010 ήταν το δωδε­κάμηνο του τρόμου για την ελληνική οικονομία. Οι Έλληνες, από την «ασφάλεια» του ευρώ, βρέθηκαν έρμαιο, υπό την άμεση απειλή της πτώχευσης, και δεν αποκλείουν το ενδεχόμενο να βρεθούν έξω από την ευρωζώνη. Αν όμως ο μακροοικονομικός τρόμος σημάδεψε το προηγούμενο δωδε­κάμηνο, το επόμενο θα σημαδευτεί από τη μεγαλύτερη επιχειρηματική αναδιανομή στην ιστορία της Ελλά­δας. Δηλαδή ποιες επιχειρήσεις θα αλλάξουν χέρια και ποιος θα κάνει κουμάντο στον πραγματικό πλούτο (όποιον έχει απομείνει) της χώρας.
Οι σχετικές κινήσεις έχουν ήδη αρ­χίσει από τα τέλη του 2010, συνεχί­στηκαν όλη τη χρονιά και θα ολοκλη­ρωθούν με αστραπιαίους ρυθμούς το 2012. Τα ερωτήματα λοιπόν είναι:
♦ Υπάρχουν Έλληνες επιχειρηματίες που θα μπορέσουν να σταθούν όρθιοι σε αυτήν τη λαίλαπα;
♦ Ποιοι θα αναλάβουν «αφεντικά» στις ελληνικές εταιρείες που θα πουληθούν αναγκαστικά στους ξένους;
♦ Ποιος θα είναι ο επιχειρηματικός κόσμος που θα μας ξημερώσει;
Τις απαντήσεις στα ερωτήματα αυτά δίνουν από μόνες τους οι εξελίξεις:
1 Το επόμενο διάστημα θα ξεκι­νήσει με ταχύτητα το πρόγραμ­μα των αποκρατικοποιήσεων που την προσεχή τριετία θα οδηγήσει στην αλ­λαγή ιδιοκτησίας το σύνολο των επι­χειρήσεων του πάλαι ποτέ ευρύτερου δημοσίου.
Οι περισσότερες από τις επιχειρή­σεις αυτές θα περιέλθουν σε ξένα χέρια και ελάχιστες στα λίγα ενδια­φερόμενα ελληνικά που έχουν ακό­μη την οικονομική δυνατότητα όχι τόσο να τις αγοράσουν όσο να τις συ­ντηρήσουν σε ένα περιβάλλον βαθι­άς ύφεσης.
2 Οι τράπεζες, είτε κρατικοποιη­θούν είτε παραμείνουν σε ιδιω­τικές διοικήσεις (όσες δεν είναι ήδη κρατικές), όπως μετ’ επιτάσεως ζήτη­σε ο εκπρόσωπος του ΔΝΤ Πολ Τόμσεν το περασμένο Σαββατοκύριακο, εξε­λικτικά θα αλλάξουν χέρια συμπαρα­σύροντας την τύχη χιλιάδων επιχειρή­σεων

"Το ΠΑΣΟΚ βιώνει τη νύχτα της μεγάλης προδοσίας"

"Δεν υπάρχει πια ΠΑΣΟΚ όπως το ξέραμε, υπάρχουν πολλά ΠΑΣΟΚ. Χάος...! Γι' αυτό ακριβώς δεν θεωρώ σωστό αυτό που έκανε ο Χρυσοχοΐδης. Δηλαδή πρέπει κανείς να έχει και μια συναίσθηση, που λέμε...", δήλωσε μιλώντας στο "Marconi Radio 96,1 F.M." του Βόλου ο Βουλευτής Β' Αθηνών του ΠΑΣΟΚ Μίμης Ανδρουλάκης.

"Ο χώρος του ΠΑΣΟΚ μπαίνει, το έχουμε δει και στην Αριστερά, δηλαδή τα κόμματα μπαίνουν κατά καιρούς σε φάση, αυτό που λέμε, η νύχτα της μεγάλης προδοσίας. Ο καθένας κοιτάει να καβαλήσει το επόμενο βαγόνι, του νικητή" σχολίασε με τον δικό του πάντα εύστοχο τρόπο και συνέχισε:

"Χρειάζεται μία νέα αφήγηση, νέα στρατηγική, εν μέσω πτώχευσης και κρίσης και νέα πρόσωπα, ριζικά νέα πρόσωπα. Εγώ λέω ούτε Βαρόνοι, ούτε Κυπουροί, μία υπέρβαση και όχι πρακτική της πρόσβασης στο νέο καβαλάρη. Είναι δύσκολο ένας ο οποίος μετείχε στην κυβέρνηση αυτή να κάνει μία νέα αφήγηση. Δηλαδή πρόσωπα τα οποία έπαιξαν κεντρικό ρόλο στην διατύπωση της προεκλογικής στρατηγικής του ΠΑΣΟΚ και στην περίοδο μετά του 1ου οχταμήνου, είναι δύσκολο να αναλάβουν αυτό το βάρος, δεν λέω αδύνατο, είναι όμως πολύ δύσκολο.

Περί Δικαίου και αδίκων, του Κώστα Βαξεβάνη

 

Για να αποδοθεί Δικαιοσύνη, δεν αρκεί να το εύχεσαι αλλά να το εξασφαλίζεις θεσμικά.Η ελληνική Δικαιοσύνη είναι διαβρωμένη,όσο και η υπόλοιπη ελληνική κοινωνία. Δεν είναι μόνο οι στημένες συνθέσεις δικαστηρίων αλλά ένας ολόκληρος τρόπος λειτουργίας. Με τους φακέλους της γραφειοκρατίας, ακριβοπληρωμένοι δικηγόροι χτίζουν το τείχος προστασίας των ανήθικων πελατών τους. Αναβολές, νομικά παράθυρα,ανύπαρκτος και αδύναμος έλεγχος και μεγάλα λόγια για την τυφλή Δικαιοσύνη.

Η περί τυφλότητας της Δικαιοσύνης κουβέντα,είναι ένα μαυσωλείο για να προσκυνούν αυτοί που της έχουν βγάλει τα μάτια. Και δεν είναι δικαστές.Είναι πρώτα και κύρια αυτοί που νομοθετούν. Πολιτικοί. Υπάρχουν εκατοντάδες υποθέσεις “επωνύμων” υποδίκων, που μέχρι να φτάσουν στο ακροατήριο, η ελληνική Βουλή έχει νομοθετήσει για να μετατρέψει το κακούργημα σε πλημμέλημα. Υποθέσεις που παραγράφονται, επειδή ο υπουργός Δικαιοσύνης τις τακτοποίησε “θεσμοθετικά”. Πρόσφατα αποκαλύψαμε πως έκαναν νόμο με τον οποίο νομιμοποιούν όλες τις υποθέσεις απευθείας αναθέσεων στα νοσοκομεία. Προμήθειες, μίζες,διεφθαρμένοι διοικητές νοσοκομείων, όλα είναι ένα παράνομο παρελθόν αλλά ένα τακτοποιημένο παρόν. Με νόμο παρακαλώ. Οι υπόδικοι ως σήμερα θα πάνε ως την εισαγγελία και θα επιδείξουν τον νέο νόμο για να πάνε στα σπίτια τους.
Πώς να αντέξει ο τίμιος δικαστής; Πώς να επιβιώσει; Από πού να κρατηθεί. Απ’ το περί δικαίου αίσθημα ή από την ηθική του; Και όσοι καταφέρνουν να κρατηθούν πώς να παλέψουν τα χτυπήματα από το”όλον” σύστημα; Σε αυτό το σύστημα συμπεριλαμβάνονται και τα ΜΜΕ. Τα δελτία ειδήσεων και τα πρωτοσέλιδα των εφημερίδων, έχουν κάνει ήρωες ανθρώπους της Δικαιοσύνης που στη συνέχεια ανέλαβαν θέσεις και υπηρέτησαν τις πιο αντιδημοκρατικές απαιτήσεις αυτών που τους

ΟΟΣΑ: Η Ελλάδα δεν μεταρρυθμίζεται με τίποτα

Η μελέτη του ΟΟΣΑ για την ελληνική διοίκηση παρουσιάζεται στο πρωτοσέλιδο της Die Welt ανάμεσα στην επιμονή της καγκελαρίου Μέρκελ για αλλαγή των ευρωπαϊκών συνθηκών και το ενδεχόμενο βέτο του Βρετανού πρωθυπουργού Κάμερον υπό τον γενικό τίτλο «Η τελική μάχη για την Ευρώπη».

Στο πρωτοσέλιδο η εφημερίδα αναφέρεται στα βασικά πορίσματα της μελέτης:
«Δύο χρόνια μετά το ξέσπασμα της κρίσης στην Ελλάδα και η λειτουργία του ‘κυβερνητικού μηχανισμού’ έχει φθάσει στο ναδίρ της αδράνειας. Σε αυτό το βασικό πόρισμα κατέληξαν οι ειδικοί επιστήμονες του Οργανισμού για την Οικονομική Συνεργασία και Ανάπτυξη (ΟΟΣΑ) σε συνεργασία με 200μελές επιτελείο του ελληνικού Υπουργείου Εσωτερικών.
Οι ειδικοί εξέτασαν και τα 14 υπουργεία και διαπίστωσαν σε όλα ελλείμματα στην καταγραφή στοιχείων, σε γνώσεις για την επεξεργασία τους, σε οργάνωση για την πρακτική τους αξιολόγηση, αλλά και στην απαραίτητη συνεργασία (τμημάτων και υπουργείων) μεταξύ τους. ‘Ο κεντρικός κυβερνητικός μηχανισμός δεν έχει μέχρι τώρα ούτε τις δομές, ούτε τις ικανότητες για μεγάλες μεταρρυθμίσεις’, δήλωσε η Καρολάιν Βάρλεϊ, διευθύντρια του τμήματος αξιολόγησης των κυβερνήσεων στις χώρες-μέλη του ΟΟΣΑ, και συμπλήρωσε ότι ‘πρόκειται για μια σκληρή διαπίστωση που για πρώτη φορά καταδεικνύει τι δεν λειτουργεί στη διοίκηση και τι είναι αυτό που εμποδίζει την Ελλάδα να προχωρήσει σε δομικές μεταρρυθμίσεις’»

«Μόνον δύο φορές το χρόνο για μερικές ώρες ελέγχονται από την κυβέρνηση τα υψηλόβαθμα στελέχη των υπουργείων. ‘Η κυβέρνηση δεν έχει ούτε την εξουσία, αλλά ούτε τις κατάλληλες

Το ελληνικό και ευρωπαϊκό αδιέξοδο

Στο σημερινό κλίμα αυξανόμενης πολιτικής και οικονομικής αβεβαιότητας, δύο διαδικασίες λαμβάνουν χώρα ταυτόχρονα στην Ευρώπη. Από τη μία πλευρά, η οικονομική κρίση είναι η εκδήλωση της κρίσης των κρατών που βρίσκονται σε θέση αδυναμίας απέναντι στις ανησυχητικές συνέπειες των διεθνών εμπορικών, οικονομικών και χρηματοοικονομικών συναλλαγών. Από την άλλη πλευρά, οι εθνικές πολιτικές ελίτ απομακρύνονται όλο και περισσότερο από τις κοινωνίες τους και δραστηριοποιούνται κυρίως σε ευρωπαϊκό επίπεδο, ως κλειστή λέσχη, υπονομεύοντας την κοινωνική συναίνεση σε εθνικό επίπεδο. Η ελληνική περίπτωση αποτελεί την παροξυσμική έκφραση αυτού του σύνθετου φαινομένου. Το προτεινόμενο δημοψήφισμα που ανακοινώθηκε από τον Γ. Παπανδρέου την 2η Νοέμβρη του 2011 ήταν το έναυσμα για να αποκαλυφθεί το διπλό αυτό έλλειμμα νομιμοποίησης. Αυτό το ίδιο αδιέξοδο χαρακτηρίζει και την Ευρωπαϊκή Ένωση (ΕΕ) στο σύνολό της.

Μέσα σε λίγες ώρες, το κύμα σοκ που παρήγαγε το πάραυτα ματαιωμένο σχέδιο για άμεση δημόσια διαβούλευση των ελλήνων πολιτών επιβεβαίωσε τη νοσηρή κατάσταση του ελληνικού πολιτικού συστήματος. Η επιβίωση των παραδοσιακών κομμάτων γρήγορα αποδείχθηκε ότι ήταν το ίδιο σημαντική με την επιβίωση του ευρώ στη χώρα. Το άλλοθι του « επείγοντος », όπως υπαγορεύεται από τις αγορές και την ευρωπαϊκή «realpolitik», εργαλειοποιήθηκε από τις πολιτικές ηγεσίες, που αν και σε μεγάλο βαθμό βιώνουν την απόρριψη από τον ελληνικό λαό, κατάφεραν για μια ακόμα φορά να συγκαλύψουν σε μεγάλο βαθμό το ζήτημα της ευθύνης τους στην κακή ή παράνομη διαχείριση δισεκατομμυρίων ευρώ που ουδόλως παρήγαγε αναπτυξιακά αποτελέσματα. Σε μια χώρα όπου οι κρατικές δομές είναι ενδημικά δυσλειτουργικές, η αδυναμία του ελληνικού κράτους δεν μπορεί σε καμμία περίπτωση να αρθεί με συντεταγμένο τρόπο στο σημερινό κλίμα εκτάκτου ανάγκης.
Οι επαγγελματίες της ελληνικής πολιτικής σκηνής μας θυμίζουν λοιπόν ότι οποιαδήποτε κατάσταση, ακόμα και αυτή της μεγάλης κρίσης, μπορεί να είναι επικερδώς εκμεταλλεύσιμη. Με την εγκατάλειψη της διενέργειας δημοψηφίσματος, τα ζητήματα πρόσωπων μονοπώλησαν τη δημόσια συζήτηση,

Τα 258 «ναι» στην εξαθλίωση της κοινωνίας

Ακριβώς 258 φορές ακούστηκε την Τρίτη τα μεσάνυχτα στη Βουλή, η γνώριμη φράση «ναι σε όλα». 258 βουλευτές του ΠΑΣΟΚ, της ΝΔ και του ΛΑΟΣ υπερψήφισαν τον προϋπολογισμό που παρουσίασε ο μη εκλεγμένος πρωθυπουργός κ. Λ. Παπαδήμος.

«Ναι σε όλα», ακουγόταν μονότονα μέσα στην αίθουσα της Βουλής, που άδειαζε ασυνήθιστα γρήγορα, σαν οι βουλευτές που ξεστόμιζαν τις τρεις αυτές λέξεις, να βιάζονταν να εγκαταλείψουν τον «τόπο του εγκλήματος». Λίγη σημασία έχουν όμως οι προθέσεις.
Τα «ναι σε όλα» είναι που μετράνε, γιατί όπως παραδέχθηκε και ο κ. Παπαδήμος «η μπόρα θα έχει διάρκεια». Δεν πρόκειται βεβαίως για φυσικό φαινόμενο. Αλλά για το αποτέλεσμα συγκεκριμένων πολιτικών επιλογών, στις οποίες συνέβαλε στο παρελθόν ο ίδιος ο κ. Παπαδήμος και τις οποίες αποδέχονται σήμερα, πέρα από τον ίδιο και οι κ.κ. Παπανδρέου, Σαμαράς και Καρατζαφέρης, ως την επιβαλλόμενη «συνταγή» της τρόικας. Μια «συνταγή» καταφανώς αποτυχημένη, αφού έχει χρειαστεί να αλλάξει πέντε (!) φορές και που στηρίζεται σε προβλέψεις που «δεν υιοθετούνται στην Ευρώπη, αλλά σε χώρες της υποσαχάριας Αφρικής», όπως υποστήριξε χαρακτηριστικά ο πρόεδρος της κοινοβουλευτικής ομάσς του ΣΥΡΙΖΑ, Αλέξης Τσίπρας, από το βήμα της Βουλής.
Αλλά οι 258 εκώφευσαν. Και είπαν «ναι σε όλα»…
-Ναι στη λιτότητα.
-Ναι στη συνέχιση της επιβολής της άδικης, οριζόντιας φορολογίας στους μισθωτούς και τους συνταξιούχους.
-Ναι στις συστηματικές περικοπές των όποιων κοινωνικών παροχών.
-Ναι στην κατάργηση των εργασιακών δικαιωμάτων.
-Ναι στην αύξηση της ανεργίας.
-Ναι στην εργασιακή εφεδρεία
-Ναι στην ακόμη μεγαλύτερη μείωση των μισθών και των συντάξεων.
-Ναι στη συρρίκνωση των δημόσιων επενδύσεων.
-Ναι στην ακύρωση της κάθε είδους παροχής υγείας.
-Ναι στην κατάργηση της δημόσιας παιδείας.
-Ναι σε άπιαστους στόχους όπως αυτός της επίτευξης πρωτογενούς πλεονάσματος.
-Ναι στην υπαγορευόμενη πολιτική από δανειστές και αγορές.
-Ναι στην επιτήρηση από την τρόικα.
-Ναι στους εκβιασμούς των δανειστών, των αγορών και των κερδοσκόπων.

Α. Σαμαράς: «Πήραμε πολύτιμα μαθήματα με οδυνηρό τρόπο»

.

Στα διδάγματα από την εμπειρία της Ελλάδας, η οποία όπως είπε, τις τελευταίες τρείς δεκαετίες αναπτύχθηκε χωρίς δημοσιονομική πειθαρχία αναφέρθηκε ο πρόεδρος της ΝΔ, Αντώνης Σαμαράς μιλώντας στην Ολομέλεια του Συνεδρίου του Ευρωπαϊκού Λαϊκού Κόμματος στη Μασσαλία.
Ο κ. Σαμαράς επισήμανε ότι η Ελλάδα πήρε πολύτιμα μαθήματα με οδυνηρό τρόπο, καθώς είχε ονομαστική ανάπτυξη σε βάρος της δημοσιονομικής σταθερότητας. «Τώρα πια γνωρίζουμε όλοι, που οδήγησε αυτό. Και θα πληρώνουμε για καιρό τις οδυνηρές συνέπειες», σημείωσε.

Ο πρόεδρος της ΝΔ επανέλαβε την άποψη ότι χρειάζεται να μπει σε απόλυτη προτεραιότητα η ανάκαμψη, καθώς, όπως είπε, «δεν αντέχουμε άλλο να είμαστε η μόνη Ευρωπαϊκή χώρα για πέμπτη συνεχόμενη χρονιά σε ύφεση».

Για το λόγο αυτό, υπογράμμισε, πρέπει να γίνει επανεκκίνηση της οικονομίας «προκειμένου να επιτύχουμε άμεσα πρωτογενή πλεονάσματα, όπως απαιτεί ο Προϋπολογισμός που μόλις ψηφίσαμε».

«Χρειάζεται να βγούμε από την ύφεση, προκειμένου να ισοσκελίσουμε το συνολικό προϋπολογισμό

Ζ.Ντεστέν: Να εξετάσει η Ελλάδα το ενδεχόμενο εξόδου από το ευρώ

Η Ελλάδα θα πρέπει να εξετάσει το ενδεχόμενο εξόδου της από την ευρωζώνη, καθώς σύμφωνα με τα όσα δήλωσε ο πρώην Γάλλος πρόεδρος, Βαλερί Ζισκάρ Ντεστέν, η ανάκαμψη της οικονομίας θα είναι πολύ δύσκολο να επιτευχθεί.
Καθώς το κοινό νόμισμα είναι πολύ ισχυρό και δεν υπάρχει η δυνατότητα υποβάθμισης του είναι μεγάλος ο κίνδυνος, σύμφωνα με το Ζ.Ντεστέν ενός επώδυνου αποπληθωρισμού.
Παράλληλα, εκτίμησε πως οι Έλληνες δεν θα δεχτούν την αναγκαία για την οικονομία της χώρας εσωτερική υποτίμηση της τάξης του 40%.
«Το αν θα παραμείνει στο ευρώ ή αν θα χρησιμοποιήσει ένα εθνικό νόμισμα για ένα διάστημα, είναι επιλογή της Ελλάδας» επισήμανε.
«Αν η χώρα είχε μείνει στη δραχμή, αυτή τη στιγμή το νόμισμά της θα είχε υποτιμηθεί κατά τουλάχιστον 40-50% μέχρι σήμερα» υπογράμμισε.
Τέλος εμφανίστηκε βέβαιος ότι η Ελλάδα θα παραμείνει στην Ευρωπαϊκή Ένωση ανεξάρτητα από το εάν θα παραμείνει στη ζώνη του ευρώ.

Πάνω από 1 εκατ. οι επίσημοι άνεργοι το 2012-Νέος νόμος για το ασφαλιστικό

Στο 26% βλέπει το 2012 για την πραγματική ανεργία και πάνω από το 21% την ανεπίσημη, δηλαδή πάνω από ένα εκατομμύριο ανέργους, το Ινστιτούτο Εργασίας (ΙΝΕ) της ΓΣΕΕ.
Η ανεργία σε συνδυασμό με τις πιέσεις της Τρόικα για μείωση δαπανών θα φέρει νέο νόμο για το ασφαλιστικό. «Με ειδικό νόμο θα ανακαθορίζονται οι συντάξεις με στόχο να μην υπερβαίνει το ύψος των δαπανών το 2,5% του ΑΕΠ έως το 2060» λέει ο διευθυντής του Ινστιτούτου Εργασίας της ΓΣΕΕ κ. Σάββας Ρομπόλης και υπογραμμίζει ότι η απλή αύξηση των ορίων ηλικίας συνταξιοδότησης δεν είναι αρκετή. «Για να καλυφθούν τα ελλείμματα, θα έπρεπε το γενικό όριο ηλικίας συνταξιοδότησης να φτάσει στα

Σε αδιέξοδο τα υπερχρεωμένα νοικοκυριά

«Οι τράπεζες δε θέλουν να βοηθήσουν τους δανειολήπτες», επισημαίνει ο πρόεδρος του Συλλόγου Δανειοληπτών και Προστασίας Καταναλωτών Βορείου Ελλάδος, Χαράλαμπος Περβανάς

ΡΕΠΟΡΤΑΖ ΡΩΜΑΝΟΣ ΚΟΝΤΟΓΙΑΝΝΙΔΗΣ

Ως μεγάλη δικαστική νίκη των δανειοληπτών σε βάρος τραπεζών, η οποία μπορεί να αποτελέσει δεδικασμένο και για άλλες περιπτώσεις, χαρακτηρίζει την απόρριψη από το Πρωτοδικείο Θεσσαλονίκης της αίτησης ασφαλιστικών μέτρων που κατέθεσε μεγάλο ελληνικό χρηματοπιστωτικό ίδρυμα για αναγκαστική προσημείωση ακινήτου οφειλέτη, ο οποίος αδυνατούσε να ανταποκριθεί στις υποχρεώσεις του, ο Σύλλογος Δανειοληπτών και Προστασίας Καταναλωτών Βορείου Ελλάδος.

Την ίδια ώρα ασύμφορη και αναποτελεσματική χαρακτηρίζει την προσπάθεια εξώδικης ρύθμισης χρεών με βάση το νόμο 3869/2010 για την προστασία των υπερχρεωμένων νοικοκυριών, με χτεσινή ανακοίνωσή του ο Συνήγορος του Καταναλωτή, επιρρίπτοντας μάλιστα ευθύνες στις τράπεζες για την αρνητική στάση τους απέναντι στο μέτρο.

Σύμφωνα με τη νομική εκπρόσωπο του Συλλόγου Δανειοληπτών και Προστασίας Καταναλωτών Βορείου Ελλάδος, Μαρία Κριτζιώτη, ο δανειολήπτης που δικαιώθηκε είχε πάρει επαγγελματικό δάνειο ύψους περίπου 50.000 ευρώ το 2006 από τράπεζα. Κατέβαλλε τις δόσεις του κανονικά μέχρι τον περασμένο Απρίλιο, όταν εξαιτίας της κρίσης δήλωσε αδυναμία πληρωμής. Την ακίνητη περιουσία του ο οφειλέτης είχε μεταβιβάσει από το 2010 στα παιδιά του, κάτι που διαπίστωσε ύστερα από έρευνα στο υποθηκοφυλακείο το χρηματοπιστωτικό ίδρυμα, με αποτέλεσμα να προχωρήσει σε αγωγή διάρρηξης της πράξης μεταβίβασης και σε αίτηση ασφαλιστικών μέτρων για αναγκαστική προσημείωση ακινήτου του δανειολήπτη. Τελικά, όπως είπε η κ. Κριτζιώτη, το δικαστήριο απέρριψε

Tεχνοκράτες βαρετοί, ευρωρομαντικοί και απάνθρωποι

Υπάρχει μια λέξη που την ακούω συνεχώς τις τελευταίες ημέρες: «τεχνοκράτης». Μερικές φορές την χρησιμοποιούν περιφρονητικά – οι δημιουργοί του ευρώ, μας λένε, ήταν τεχνοκράτες που απέτυχαν να λάβουν υπ’ όψιν ανθρώπινους και πολιτισμικούς παράγοντες. Αλλες φορές την χρησιμοποιούν εγκωμιαστικά: οι άρτι ορκισθέντες πρωθυπουργοί της Ελλάδας και της Ιταλίας περιγράφονται ως τεχνοκράτες που θα αρθούν υπεράνω της πολιτικής και θα κάνουν ό,τι πρέπει να γίνει.

Αλλά αυτοί οι άνθρωποι – αυτοί που εξαναγκάζουν τόσο την Ευρώπη όσο και τις ΗΠΑ σε λιτότητα – δεν είναι τεχνοκράτες. Αντιθέτως, είναι βαθιά ρομαντικοί και καθόλου πρακτικοί.

Ανήκουν, βεβαίως, σε ένα ιδιαίτερο είδος βαρετών ρομαντικών, και όσα απαιτούν στο όνομα των ρομαντικών οραμάτων τους είναι συχνά απάνθρωπα: τεράστιες θυσίες από τους εργαζομένους και τις οικογένειες. Το γεγονός ότι αυτά τα οράματά τους βασίζονται σε απατηλά όνειρα για το πώς θα έπρεπε να είναι η κατάσταση, παρά σε ψύχραιμες εκτιμήσεις για το πώς είναι στην πραγματικότητα.

Για να σώσουμε την παγκόσμια οικονομία πρέπει να ανατρέψουμε αυτούς τους επικίνδυνους ρομαντικούς από τα βάθρα τους.

Με θλίψη λέω ότι τα πράγματα δεν ήρθαν όπως τα είχαν υποσχεθεί οι «τεχνοκράτες» και οι ελίτ της ευρωπαϊκής ενοποίησης. Αλλά αντί να προσαρμοστούν στην πραγματικότητα, αυτοί οι υποτιθέμενοι τεχνοκράτες απλώς επέμεναν ότι η Ελλάδα, παραδείγματος χάριν, θα μπορούσε να αποφύγει την χρεοκοπία μέσω άγριας λιτότητας, την ώρα που όποιος έκανε στην πραγματικότητα την αριθμητική

Σφοδρή επίθεση της Τόνιας στον Παπακωνσταντίνου!

Η κ. Τόνια Αντωνίου επετέθη με σφοδρότητα στην κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ για την, μέχρι τώρα, πορεία της.

«Είδαμε τα τελευταία δυο χρόνια από την πλευρά της προηγούμενης Κυβέρνησης και μάλιστα από το προηγούμενο οικονομικό επιτελείο της Κυβέρνησης απίστευτη αδράνεια και ολιγωρία να καταπιαστεί με τα δύσκολα, να αναμορφώσει το φορολογικό σύστημα, τους ελεγκτικούς μηχανισμούς, να συλλάβει τη φοροδιαφυγή, να πατάξει το λαθρεμπόριο. Οι ευθύνες είναι τεράστιες και οι επιπτώσεις επίσης τεράστιες. Είχαμε επισημάνει έγκαιρα από τη Βουλή αλλά δεν εισακουστήκαμε. Δυστυχώς...».

«Δεν είμαστε λαγοί κανενός»



Την πρωτοβουλία τους να ανοίξει ένας διάλογος για το ΠΑΣΟΚ με την κοινωνία, ενόψει των επικείμενων διαδικασιών ακόμη και για το θέμα της ηγεσίας, ανακοίνωσαν οι βουλευτές του κόμματος Οδυσσέας Βουδούρης, Θανάσης Οικονόμου και Φραγκίσκος Παρασύρης, σε συνέντευξη τύπου το μεσημέρι, κατά την οποία κατέστησαν σαφές ότι "δεν αποτελούν άλλη μια ομάδα μέσα στο ΠΑΣΟΚ" ούτε κανένας δεν κινείται από κανένα νήμα.

"Αντικείμενο αυτής της πρωτοβουλίας μας ενόψει των εξελίξεων στο ΠΑΣΟΚ είναι να βάλουμε ένα πολιτικό πλαίσιο και παίρνουμε το ρίσκο να κάνουμε προτάσεις που δεν συνιστούν ολοκληρωμένη πολιτική πλατφόρμα", ανέφερε ο βουλευτής Μεσσηνίας Οδυσσέας Βουδούρης.

"Αυτοσυντήρηση ή αυτοκαταστροφή", είναι το δίλημμα για το ΠΑΣΟΚ, πρόσθεσε ο βουλευτής Ιωαννίνων Θανάσης Οικονόμου τονίζοντας ότι το ΠΑΣΟΚ θα πρέπει να συζητήσει ως σύγχρονο σοσιαλδημοκρατικό κόμμα "ποιος είναι σήμερα ο ρόλος του κράτους και τι ανάπτυξη θέλουμε", ενώ πρόσθεσε ότι "όποιος μιλάει μόνο για την ηγεσία κι όχι για την φυσιογνωμία του ΠΑΣΟΚ είναι σαν να μιλάει για ένα άδειο πουκάμισο".

Από την πλευρά του ο βουλευτής Ηρακλείου Φραγκίσκος Παρασύρης τόνισε ότι "δεν είμαστε λαγοί κανενός" και πως δεν είναι βέβαιο ότι θα στηρίξουν και οι τρεις τον ίδιο υποψήφιο. Υπερασπίστηκε το δικαίωμα του Γιώργου Παπανδρέου να ανοίξει τις διαδικασίες για αλλαγές στο ΠΑΣΟΚ και προανήγγειλε εκδηλώσεις στο Ηράκλειο, την Καλαμάτα και τα Ιωάννινα και ευρύτερα στην κοινωνία. "Δεν εγκλωβιζόμαστε στη μονοσήμαντη συζήτηση με ποιόν είμαστε", κατέληξε.

Γιατί δεν τα λες, ρε λαμόγιο;

Είχα ήδη τρία κρούσματα μέσα σε λίγο καιρό. Το πρώτο ήταν το καλοκαίρι στα Χανιά, όταν οι ταξιτζήδες τοποθέτησαν στην κεντρική πλατεία της πόλης ένα μεγάλο ταμπλό, στο οποίο απειλούσαν να με λούσουν με ντόπια αυγά, ντομάτες και γιαούρτια, επειδή –αν και συμπατριώτης τους- δεν υποστήριξα τον αγώνα τους από τηλεοράσεως. Θεώρησα το γεγονός ως άδικη υπερβολή πικραμένων επαγγελματιών, καθώς ουδέποτε πήρα θέση στην εκπομπή για τις λεπτομέρειες της απελευθέρωσης των ταξί. Δεν ήξερα το θέμα. Διαφώνησα όμως ανοικτά για τους αποκλεισμούς λιμανιών και αεροδρομίων στις αρχές της απεργίας.

Το δεύτερο κρούσμα ήταν πριν κανένα μήνα κατά την έξοδο μου από μια καφετέρια στον Άλιμο. Ήμουν μόνος μου κι ένας παχουλός με ξυρισμένο κεφάλι άρχισε ξαφνικά να με βρίζει άσχημα, διότι «δεν γαμάω τους μασόνους στην τηλεόραση, αλλά επίτηδες λέω μαλακίες για να τους αθωώσω.» Δεν αντέδρασα (τι να του απαντούσα άλλωστε;) θεωρώντας τον συγκεκριμένο άνθρωπο ψυχικά διαταραγμένο.

Το τρίτο κρούσμα το έζησα μόλις χθες στο Ελευθέριος Βενιζέλος, όταν ένας νταβραντωμένος μουστακαλής άρχισε στα ξεκούδουνα να με βρίζει ως «πληρωμένο και λαμόγιο» διότι «δεν λέω για τον Τσοχατζόπουλο». Μ’ αυτόν μάλιστα κοντέψαμε να πλακωθούμε μπροστά σε πλήθος θεατών, καθώς θεώρησα θέμα προσωπικής αξιοπρέπειας να μην παραστήσω τον αδιάφορο στο υβρεολόγιο του, μπροστά σε τόσο κόσμο. Θα τις έτρωγα καθώς ήταν νεότερος, ψηλότερος και πιο γεροδεμένος, αλλά για κάποιο λόγο δεν σήκωσε το χέρι του να με χτυπήσει όταν στο τέλος τον είπα «βλάκα». Το στήσιμο του μου θύμιζε στρατιωτικό, αλλά το λέω χωρίς κανένα στοιχείο. Το ύφος του φώναζε από μακριά «φέρτε-μου-ένα-μετανάστη-νύχτα-στον-Άγιο-Παντελεήμονα-να-του-εξηγήσω-εγώ», αλλά μπορεί και να κάνω λάθος. Όταν τζαρτζαριστήκαμε πάντως, κατάλαβα ότι είχε μεγάλη δύναμη στα