Είχε μαζί του σχεδιαγράμματα και αριθμούς και κυρίως κουβάλαγε την γνώση που τόσο λείπει από τους μαθητευόμενους μάγους που διοικούν σήμερα η θέλουν να μας κυβερνήσουν αύριο. Αφού απέδειξε στον Γιώργο Δελαστικ ότι διαβάζει κατά 50 δις λάθος τα νούμερα του ΔΝΤ, ότι το κούρεμα του χρέους σε ποσοστό πάνω από το προβλεπόμενο στην συμφωνία της 21ης Ιουλίου δεν είναι ο ασφαλής προθάλαμος σε ένα μελλοντικό παράδεισο, πέταξε τα χαρτιά του και το κουστούμι του τεχνοκράτη και μίλησε σαν πολιτικός: « Η κοινωνία θα δείξει αντοχή αν δει φως στην άκρη, δεν θα δείξει αντοχή αν συνεχίσουν να την τρελαίνουν από όλες τις πλευρές. Σύστημα, σχέδιο και υλοποίηση του θα ανασυγκροτήσουν σταδιακά την εμπιστοσύνη και την ελπίδα στον λαό μας.» Και επαναλάμβανε την φράση με την οποία έκλεισε η εκπομπή: «Αν καθίσουμε ακίνητοι θα βουλιάξουμε. Να κάνουμε κάτι τώρα, αντί να συζητάμε συνεχώς τι έγινε και ποιος έφταιξε». Και σε αυτή την γραμμή έμεινε αταλάντευτος παρά τις αλλεπάλληλες προκλήσεις που δέχθηκε στην διάρκεια της συζήτησης. Μόνο την στιγμή που θύμωσε μίλησε για το 2001 και σαν να το μετάνιωσε δεν επανήλθε.
Γιατί οι συνομιλητές του, σε διαφορετικό βαθμό ο καθένας, δεν απέφυγαν την εύκολη και βολική καταδίκη εν γένει του πολιτικού συστήματος, καταδίκη που μας οδηγεί τελικά να κυνηγάμε την ουρά μας. Ο Δελαστίκ μόνο, ξεκινώντας από την ορθή παρατήρηση ότι με 500 ευρώ δεν μπορεί να ζήσει μια οικογένεια κατέληξε στο συμπέρασμα ότι πρέπει να πάμε σε εκλογές, λες και το αποτέλεσμα των
Γιατί οι συνομιλητές του, σε διαφορετικό βαθμό ο καθένας, δεν απέφυγαν την εύκολη και βολική καταδίκη εν γένει του πολιτικού συστήματος, καταδίκη που μας οδηγεί τελικά να κυνηγάμε την ουρά μας. Ο Δελαστίκ μόνο, ξεκινώντας από την ορθή παρατήρηση ότι με 500 ευρώ δεν μπορεί να ζήσει μια οικογένεια κατέληξε στο συμπέρασμα ότι πρέπει να πάμε σε εκλογές, λες και το αποτέλεσμα των