Λύση για τα ταξί υπόσχεται ο Μαγκριώτης

 

«Που να υπηρετεί το δημόσιο συμφέρον»

«Να είστε βέβαιος πως θα δώσουμε μια λύση που να υπηρετεί το δημόσιο συμφέρον, αλλά να υποστηρίζει και το ταξί. Δεν έχουμε επιλογή να απαξιωθεί το ταξί, αλλά να αναβαθμιστεί» ανέφερε ο υφυπουργός Υποδομών Μεταφορών και Δικτύων, Γιάννης Μαγκριώτης, απαντώντας σε επίκαιρη ερώτηση του βουλευτή του ΣΥΡΙΖΑ, Δημήτρη Παπαδημούλη για την αντιπαράθεση της κυβέρνησης με τους ιδιοκτήτες ταξί.

Αναπτύσσοντας την ερώτησή του, ο κ. Παπαδημούλης κατηγόρησε τον υπουργό Μεταφορών Γιάννη Ραγκούση, ως πρώτο υπεύθυνο για την κρίση που έχει δημιουργηθεί, καθώς «πέταξε στα σκουπίδια το προεδρικό διάταγμα Ρέππα». Το κόστος από την αναταραχή που προκάλεσαν οι κάκιστοι χειρισμοί Ραγκούση, είναι τεράστιο και παρατείνεται, ανέφερε ο βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ.

«Οι αποκλεισμοί δρόμων, λιμανιών, αεροδρομίων, δεν βοηθούν τον αγώνα των ταξιτζήδων και δεν βοηθούν σε αναζήτηση λύσης. Η ευκαιρία όμως για λύση, είναι τώρα: Να πείτε πως το προεδρικό διάταγμα Ρέππα είναι στο τραπέζι του διαλόγου από την στιγμή που ο κ. Ραγκούσης δεν έχει εμφανίσει προτάσεις, και να πείτε πως θα προτείνει αλλαγές ο κος Ραγκούσης βγάζοντάς το απ’ το καλάθι των αχρήστων. Γιατί τα άλλα είναι "μπαμπεσιά". Όταν έρχεται ένας υπουργός και φέρεται ως φεουδάρχης καταργώντας το προεδρικό διάταγμα του προκατόχου του, τότε έχουμε μία κυβέρνηση που φέρεται μπαμπέσικα σε έναν επαγγελματικό κλάδο», υποστήριξε ο κ. Παπαδημούλης.

«Ο κ. Ρέππας για πρώτη φορά, διαχρονικά ως υπουργός, διαμόρφωσε ένα πλαίσιο λειτουργίας των ταξί, γιατί μέχρι τώρα, ουσιαστικά δεν υπήρχε», απάντησε ο κ. Μαγκριώτης. «Ο κ. Ρέππας, πράγματι έκανε σημαντικά βήματα εκσυγχρονισμού του χώρου των ταξί και ο κ. Ραγκούσης θέλει να κάνει ακόμα ένα βήμα, ώστε οι υπηρεσίες να είναι καλύτερες και πρότεινε ένα μήνα διαλόγου. Σημαντικές προτάσεις έχουν επίσης και οι οδηγοί ταξί (όχι οι ιδιοκτήτες), τους οποίους πρέπει να ακούσουμε. Υπάρχουν και άλλοι στο χώρο, όπως οι τουριστικές επιχειρήσεις».

Η ελληνική εξαίρεση, του Γιάννη Βούλγαρη

Η πρόσφατη Σύνοδος της Ε.Ε. απογοήτευσε τους διεθνείς κύκλους που ποντάρουν στη χρεοκοπία του ευρώ και διέψευσε τις εγχώριες φωνές που είτε επιθυμούν τη χρεοκοπία της Ελλάδας είτε την προκρίνουν ως λύση. Μένοντας πράγματι στον κοινό παρονομαστή των εκτιμήσεων των ξένων και εγχώριων ειδικών, η Ευρώπη έκανε ένα μεγάλο βήμα για τη διάσωση της ευρωζώνης χωρίς να δώσει μια οριστική «συστημική λύση». Η Ελλάδα βγήκε ανακουφισμένη καθώς απομάκρυνε τον κίνδυνο της χρεοκοπίας και εξασφάλισε μια μακρά περίοδο για να ρυθμίσει τα του οίκου της, να ελέγξει δηλαδή τα δημοσιονομικά και να ενισχύσει την ανταγωνιστικότητά της.

Δημοσιεύτηκε στα Νέα, 30 Ιουλίου 2011
Υπάρχει και ένα πρόσθετο πολύ σημαντικό όφελος. Η συνειδητοποίηση εκ μέρους των ευρωπαίων ηγετών και των δανειστών ότι η λύση του ελληνικού προβλήματος πρέπει να περιλαμβάνει μια ουσιαστική αναπτυξιακή βοήθεια όχι μόνο για τη βραχυχρόνια αντιμετώπιση της ύφεσης αλλά για τη μακροπρόθεσμη αναβάθμιση της παραγωγικής βάσης της χώρας. Μετά τη Σύνοδο Κορυφής της 21/7, η Ελλάδα εξαρτάται περισσότερο από τον εαυτό της. Αυτό είναι το ευτύχημα αλλά και η ανησυχία. Οι διεθνείς αγορές δεν μπορούν πλέον εύκολα να πνίξουν την Ελλάδα, ο μόνος κίνδυνος προέρχεται από το εσωτερικό πολιτικό σκηνικό. Από την ανεύθυνη δημαγωγία του πολιτικού - μιντιακού συστήματος και τον ογκούμενο στην κοινωνία αντιπολιτικό λαϊκισμό. Ας το υπογραμμίσουμε με έμφαση. Μέσα στο πανόραμα της κρίσης της ευρωζώνης, η Ελλάδα συνιστά μια θλιβερή πολιτική εξαίρεση. Είναι η μόνη χώρα που έπεσε στη δίνη της κρίσης και οι πολιτικές της δυνάμεις δεν κατόρθωσαν να βρουν έναν ελάχιστο κοινό παρονομαστή εθνικής συνεννόησης. Ούτε καν να κατανοήσουν το μέγεθος της κρίσης. Δεν μιλώ για τη διαβόητη συναίνεση με τον Α. Σαμαρά, αλλά το στοιχειώδες καθήκον εθνικής συσπείρωσης των πολιτικών δυνάμεων ώστε να ισχυροποιήσουν διεθνώς τη χώρα. Αυτό έκαναν η Πορτογαλία, η Ιρλανδία και η Ιταλία. Στη Γερμανία επίσης, λίγο πριν από την κρίσιμη Σύνοδο Κορυφής, η ηγεσία του Σοσιαλδημοκρατικού Κόμματος δήλωσε ότι προκειμένου να σωθεί το ευρώ θα στηρίξει κοινοβουλευτικά όποιον συμβιβασμό κάνει η κυβέρνηση Μέρκελ.

Και άλλα παραμύθια!

«Ενας ακόμη μύθος κατέρρευσε πριν από λίγες ημέρες, όταν γνωστοποίησε στοιχεία το Διεθνές Χρηματοοικονομικό Ινστιτούτο (IIF), το οποίο συμπεριλαμβάνει τις 400 μεγαλύτερες τράπεζες (και ασφαλιστικές εταιρείες) του κόσμου.
Ο μύθος αφορά το ελληνικό δημόσιο χρέος και τα υποτιθέμενα τεράστια δάνεια που έχει πάρει η Ελλάδα από ιδιωτικές ξένες τράπεζες. Παραμύθι! (…)

Στη λίστα που δημοσίευσε το IIF περιλαμβάνονται ελληνικές και ξένες τράπεζες που κατέχουν αξίας πάνω από 78 δισεκατομμύρια ευρώ ελληνικά κρατικά ομόλογα. Εξι ελληνικά τραπεζικά ιδρύματα (Εθνική, Eurobank, Πειραιώς, Αγροτική, Alpha Bank και Ταχυδρομικό Ταμιευτήριο) κατέχουν ομόλογα αξίας σχεδόν 55 δισ. ευρώ και 15 ξένοι τραπεζικοί κολοσσοί κατέχουν ομόλογα αξίας μικρότερης από 24 δισ. ευρώ! Ούτε καν τα μισά των ελληνικών τραπεζών!

Οι έξι προαναφερθείσες ελληνικές τράπεζες κατέχουν τις έξι πρώτες θέσεις της λίστας. Είναι χαρακτηριστικό ότι ακόμη και ο μεγαλύτερος ξένος πιστωτής του ελληνικού κράτους, η γαλλική τράπεζα ΒΝΡ Paribas (5,23 δισ.), υπολείπεται της τελευταίας ελληνικής, που είναι το Ταχυδρομικό Ταμιευτήριο (5,31 δισ.). Ούτε σύγκριση φυσικά με την Εθνική (18,8 δισ.), τη Eurobank (8,8 δισ.), την Πειραιώς (8,2 δισ.) ή την Αγροτική (7,85 δισ.). Οσο για τις τέσσερις πρώτες γερμανικές τράπεζες που εμφανίζονται σε αυτήν τη λίστα που δημιοσίευσε η ισπανική εφημερίδα «Ελ Παΐς», όλες μαζί δεν φτάνουν σε αξία ελληνικών ομολόγων ούτε το… Ταχυδρομικό Ταμιευτήριο! Επειδή μάλιστα τα στοιχεία αυτά είναι μερικών μηνών, τα ποσά αυτά σήμερα είναι ακόμη μικρότερα για τις γερμανικές τράπεζες.

Είναι χαρακτηριστικό ότι ο γερμανικός κολοσσός της Ντόιτσεμπανκ, που στην παραπάνω λίστα εμφανίζεται με 1,8 δισ., στα τέλη Ιουνίου κατείχε ελληνικά ομόλογα αξίας μόνο 1,15 δισ. ευρώ, όπως ανακοίνωσε προχθές η ίδια η τράπεζα αυτή.

Η ανοχή στην παρανομία

Δεκαετίες επί δεκαετιών κύλησαν με το ελληνικό κράτος να ανέχεται τα πάντα γύρω του και την ελληνική κοινωνία να τα συνηθίζει.

Εδώ και πόσα χρόνια γνώριζε η Πολιτεία – όλες οι κυβερνήσεις – το υπόγειο αλισβερίσι με τις άδειες των ταξί, που άλλαζαν χέρια έναντι πολλών δεκάδων χιλιάδων ευρώ ;
Εδώ και πόσα χρόνια ανέχονται οι αρχές τη φοροδιαφυγή από μεγάλες πληθυσμιακές ομάδες ;
Εδώ και πόσα χρόνια κάνουν πώς δε βλέπουν τί γίνεται μπροστά τους, συνδιαλέγονται, συναλλάσσονται πολιτικά, υποθάλπτουν, καλοπιάνουν, καλοταϊζουν και συντηρούν συνδικαλιστικές ηγεσίες που έχουν εξελιχθεί σε συμμορίες ;
Πόσοι από τους συνδικαλιστές, που ευθύνονται και προσωπικά για αυτή την τριτοκοσμική κατάσταση, έχουν πλέον “γράψει” θητείες στη Βουλή ή σε κυβερνήσεις, «κλειδώνοντας» και τη βουλευτική σύνταξη ;
Εδώ και πόσα χρόνια αναμασούν οι “βασικοί παίκτες” της πολιτικής σκηνής την θεωρία ότι πρέπει να αλλάξει ο εκλογικός νόμος και να αποκτήσει αληθινό περιεχόμενο το πόθεν έσχες, που μέχρι στιγμής παραμένει “πόθεν”;
Πόσες άλλες ίδιες και παρόμοιες εστίες παράνομων συμπεριφορών μπορεί να υπάρχουν γύρω μας ; Πάμπολλες.
Από πού να αρχίσεις ;
Από τον “αέρα” στα μαγαζιά (το έγραψα και την περασμένη εβδομάδα, κινδυνεύω να γίνω βαρετός λέγοντας τα ίδια και τα ίδια); Από την αυθαιρεσία που βασιλεύει σε πολεοδομίες – εφορίες ; Μήπως από την παράλογη και άδικη συμπεριφορά του ίδιου κράτους, που αρνείται να συμψηφίσει τις δικές του οφειλές με εκείνες των πολιτών, στους οποίους επιβάλλονται πρόστιμα, ενώ η Πολιτεία δεν τους αποζημιώνει ποτέ για τα δικά της λάθη – παραλείψεις – καθυστερήσεις ;
Ζούμε στη χώρα, όπου ο έφηβος που κέρδισε προ ημερών το χρυσό μετάλλιο στην Μαθηματική Ολυμπιάδα, δηλώνει ευθέως ότι τρομάζει που το Πανεπιστήμιο κλείνει κάθε τόσο και γι αυτό σκέπτεται να ετοιμάσει από τώρα την βαλίτσα του. Αφού η Πολιτεία δε μπορεί να διασφαλίσει ότι τουλάχιστον τα πανεμιστήμια δε θα ανοιγοκλείνουν με το ρυθμό του φωτεινού σηματοδότη.
Ζούμε στη χώρα, όπου χρειάστηκε να παρέμβει ένας εισαγγελέας για να αποφασίσουν η αστυνομία και ο Δήμος Αθηναίων ότι η πλατεία Συντάγματος δε μπορεί να γίνει χώρος για ελεύθερο κάμπινγκ.
Ζούμε στη χώρα, όπου οι ιδιοκτήτες ταξί κλείνουν δρόμους, λιμάνια, αεροδρόμια, διόδια, την Ακρόπολη, την Αρχαία Επίδαυρο και σήμερα ετοιμάζονται για την Κνωσό.
Ζούμε στη χώρα, όπου η ανοχή στην παρανομία έγινε σταδιακά εθιμικό δίκαιο.

«Το σχέδιο διάσωσης μετατρέπεται σε σχέδιο ανάκαμψης»

 

Χρυσοχοΐδης: Η Ευρώπη μας έδειξε την αλληλεγγύη της στην Ελλάδα

«Η Ευρώπη έδειξε σήμερα, με τις δηλώσεις του προέδρου της, κ. Μπαρόζο, την αλληλεγγύη της στην Ελλάδα», δήλωσε ο υπουργός Ανάπτυξης, Ανταγωνιστικότητας και Ναυτιλίας, Μ. Χρυσοχοΐδης, με αφορμή την ανακοίνωση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής και τις δηλώσεις του προέδρου της για τα ποσοστά συγχρηματοδότησης των ευρωπαϊκών ταμείων.

Ο κ. Χρυσοχοΐδης δήλωσε ότι «το σχέδιο διάσωσης μετατρέπεται σταθερά σε σχέδιο ανάκαμψης της οικονομίας μας.

Η Ελλάδα έχει πλέον τη δυνατότητα να εξοικονομήσει σημαντικούς πόρους από την αύξηση της κοινοτικής συνδρομής στο πρόγραμμα του ΕΣΠΑ στο 95%. Αυτό σημαίνει ότι εξοικονομούμε εθνικούς πόρους για να τους αξιοποιήσουμε μέσα από πιο ευέλικτα κανάλια για τη χρηματοδότηση της πραγματικής οικονομίας και ταυτόχρονα επιταχύνουμε την απορρόφηση του ΕΣΠΑ.

Η κυβέρνηση έχει καταρχήν υποβάλει ήδη το σχετικό αίτημα προς την Επιτροπή για την αξιοποίηση αυτής της δυνατότητας. Προχωράμε αταλάντευτα και αποφασιστικά για την αναστήλωση της ελληνικής οικονομίας».

Λαγκάρντ: Η Ευρώπη πρέπει να μιλά με ενιαία φωνή

«Η Ευρώπη πρέπει να σταματήσει τους διαπληκτισμούς για να μιλά με ενιαία φωνή, προκειμένου η νέα συμφωνία για τη διάσωση της Ελλάδας να έχει αποτελέσματα» σημείωσε σε συνέντευξη της στους Financial Times η επικεφαλής του ΔΝΤ, Κριστίν Λαγκάρντ.
Παράλληλα, τόνισε στην εφημερίδα ότι δημιουργήθηκε σύγχυση στις αγορές, καθώς οι υπουργοί της Ευρωζώνης και της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας «μιλούσαν με ενιαία φωνή», αναφερόμενοι στις συγκρούσεις που σημειώθηκαν.
Υπερασπίστηκε, ωστόσο, τις κινήσεις της Ευρωζώνης σχετικά με το ζήτημα της οικονομικής κρίσης στην Ελλάδα, ενώ διέψευσε τους ισχυρισμούς που την ήθελαν να είναι προκατειλημμένη απέναντι στην Ευρώπη

Πτώχευση και επίσημα

Του Δημήτρη Καζάκη, Οικονομολόγου - Αναλυτή
Χαράς ευαγγέλια! Άλλη μια φορά η Ελλάδα σώθηκε! Από ποιους; Από αυτούς που την είχαν σώσει και νωρίτερα. Θυμάστε; Με το μνημόνιο που απέτυχε παταγωδώς να συγκρατήσει έστω την κατρακύλα της οικονομίας. Όμως μην ανησυχείτε. Τώρα μας έσωσαν στ’ αλήθεια. Και μάλιστα οριστικά.
Το παραμύθι αυτό το υιοθέτησαν και τα κόμματα της αντιπολίτευσης, που αντί να καταγγείλουν τη μεθοδευμένη προσπάθεια η Ελλάδα να οδηγηθεί σε επίσημη πτώχευση, ασκούν κριτική για ελλείψεις και αστοχίες στους χειρισμούς. Αν τους πιστέψουμε όλους αυτούς, θα πρέπει να δεχτούμε, ούτε λίγο, ούτε πολύ, ότι η κρίση χρέους της Ελλάδας ξεπεράστηκε!

Η αλήθεια
Ποια είναι η αλήθεια; Η αλήθεια, δυστυχώς, είναι τελείως διαφορετική. Η απόφαση της Ευρωπαϊκής Συνόδου Κορυφής της 21ης Ιουλίου σημαίνει ότι η Ελλάδα κατεβαίνει επίσημα ένα ακόμη σκαλοπάτι στην άβυσσο της μεθοδευμένης επίσημης πτώχευσης.
Με απλά λόγια, οι κορυφές της Ε.Ε. αποφάσισαν την επίσημη πτώχευση της Ελλάδας. Αυτή είναι η απλή αλήθεια. Αυτό που τους ενδιαφέρει είναι να μεθοδεύσουν τον τρόπο της επίσημης πτώχευσης, έτσι ώστε να περιοριστεί ο αντίκτυπος στο τραπεζικό σύστημα και το ευρώ.
Ναι, αλλά δεν είναι κανονική επίσημη πτώχευση, είναι «επιλεκτική» ή «περιορισμένη» πτώχευση. Κι αυτό δεν είναι το ίδιο πράγμα, μας λένε κυβέρνηση και παπαγάλοι. Οι ίδιοι, να θυμίσουμε, που μας έλεγαν ότι με το μνημόνιο και το Μεσοπρόθεσμο αποφύγαμε τη χρεοκοπία. Τώρα μας λένε ότι η μερική χρεοκοπία είναι καλύτερη από την ολική χρεοκοπία. Η αλήθεια βέβαια είναι ότι δεν υπάρχει μερική ή ολική χρεοκοπία, όπως δεν υπάρχει ολίγον έγκυος.
Η χρεοκοπία και η πτώχευση είναι μία, απλώς οι μεθοδεύσεις αλλάζουν προς το συμφέρον των δανειστών.

Μεγάλο... πακέτο
Το «πακέτο στήριξης» που αποφασίστηκε αυτή τη φορά αναφέρεται σε 109 δισ. ευρώ ενίσχυση της Ελλάδας και 50 δισ. ευρώ σε αναδιάρθρωση χρέους στη δευτερογενή αγορά με οικειοθελή αποδοχή από ιδιωτικές τράπεζες «κουρέματος» της τάξης του 21%. Αυτά είναι που, λίγο ώς πολύ, γνωρίζουμε επίσημα για τη συνολική «βοήθεια».
Δεν γνωρίζουμε τίποτε συγκεκριμένο για τους όρους, τις προϋποθέσεις και τα χρονοδιαγράμματα της χρηματοδότησης. Ούτε το ποιος θα την καταβάλει, με ποιον τρόπο και σε ποιον.
Για παράδειγμα, στην απόφαση προβλέπεται η συμμετοχή του Ευρωπαϊκού Ταμείου

Τα νέα μέτρα του νέου μνημονίου

 

Τι φέρνει η απόφαση του ECOFIN

Μειώσεις βασικών συντάξεων του ΟΓΑ και άλλων ταμείων, άμεσες απολύσεις στο Δημόσιο, αναγκαστική πώληση τουλάχιστον 50 δισ. ευρώ δημόσιου πλούτου και δεκάδες μέτρα με ασφυκτικό χρονοδιάγραμμα περιλαμβάνει η απόφαση του ECOFIN που συνυπέγραψε στις Βρυξέλλες στις 12 Ιουλίου ο υπουργός Οικονομικών και αντιπρόεδρος της κυβέρνησης Ευάγγελος Βενιζέλος και οι ομόλογοί του και έχει ουσιαστικά το χαρακτήρα νέου μνημονίου.

Όπως αναφέρει η «Κυριακάτικη Ελευθεροτυπία», το έγγραφο της απόφασης αποδεικνύει ότι:
1.Τη στιγμή που στην Ελλάδα η κυβέρνηση με επίσημες ανακοινώσεις διέψευδε ζήτημα μείωσης συντάξεων και επιχειρούσε να κερδίσει τις εντυπώσεις στο θέμα των απολύσεων, προσυπέγραφε τα ίδια μέτρα με τη μορφή απόφασης του Συμβουλίου, δηλαδή κείμενο απόλυτα δεσμευτικό και προϋπόθεση για τη λήψη των δόσεων του δανείου.
2. Πλέον δεν μιλάμε για αναθεωρημένο μνημόνιο αλλά για νέο μνημόνιο που εκτείνεται έως το 2015. Ο στόχος για το έλλειμμα φτάνει έως το 2014 (2,6% του ΑΕΠ).
Ωστόσο αναγράφεται ρητά η κυβερνητική δέσμευση για δεκάδες εισπρακτικά μέτρα, αλλά και για έσοδα αποκρατικοποιήσεων τουλάχιστον 50 δισ. ευρώ έως το 2015 (προηγουμένως μνημονιακός στόχος ήταν τα 35 δισ. ευρώ έως το 2014). Η παρούσα και οι μελλοντικές κυβερνήσεις υποχρεούνται πλέον να εντάξουν στο πανίσχυρο Ταμείο Αξιοποίησης Ιδιωτικής Περιουσίας ακίνητα και ΔΕΚΟ, που θα αποτιμηθούν εκ των υστέρων ότι θα έχουν αξία 50 δισ. ευρώ.

Επιστολές - φωτιά του Π. Δούκα στον Κ. Καραμανλή για το χρέος

Από το φθινόπωρο του 2008, αν όχι πολύ νωρίτερα, ο Κ. Καραμανλής γνώριζε ότι η χώρα οδηγείται μαθηματικά στην έξοδο από τις αγορές και βαδίζει βήμαβήμα προς τη χρεοκοπία. «Το Βήμα» αποκαλύπτει σήμερα τέσσερις επιστολές-φωτιά του πρώην υφυπουργού Οικονομικών κ. Π. Δούκα προς το Μέγαρο Μαξίμου στις οποίες περιγράφεται επακριβώς ο κίνδυνος και αυτό που συνέβη στη χώρα τελικά. Οπως δείχνει όμως η Ιστορία, τις σοβαρές επισημάνσεις για τους μεγάλους κινδύνους που ελλόχευαν δεν έλαβε υπόψη ο πρώην πρωθυπουργός ή, ακόμη και αν τις αξιολόγησε, προτίμησε να οδηγήσει το 2009 τη χώρα σε δύο εκλογικές αναμετρήσεις που είχαν αποτέλεσμα να επιδεινωθεί ακόμη περισσότερο η κατάσταση της οικονομίας.
«Η ευχέρεια δανεισμού είναι πιο άμεση και πιο σημαντική πρόκληση και από την πίεση της Ευρωπαϊκής Ενωσης για συγκράτηση των ελλειμμάτων» σημείωνε σε επιστολή του τα Χριστούγεννα του 2008 ο κ. Δούκας σημαίνοντας για δεύτερη φορά τον κώδωνα του κινδύνου για την επικείμενη κρίση χρέους και την αδυναμία δανεισμού της χώρας. Είχε προηγηθεί εκτενής επιστολή στον Πρωθυπουργό τον Οκτώβριο του 2008 στην οποία τόνιζε ότι το Δημόσιο θα χρειαζόταν να δανειστεί πάνω από 40 δισ. ευρώ για να καλύψει τις χρηματοδοτικές ανάγκες του επόμενου δωδεκαμήνου (σ.σ.: το ποσό ανήλθε τελικά στα 48 δισ. ευρώ για το 2009) και σημείωνε με έμφαση: «Αυτό απαιτεί την απόλυτη εμπιστοσύνη των αγορών».
Οι αποκαλύψεις του κ. Δούκα έρχονται μετά την εξομολόγηση του πρώην υπουργού Οικονομίας Γ. Αλογοσκούφη στο «Βήμα» ότι ο Κ. Καραμανλής γνώριζε την κατάσταση της οικονομίας αλλά στις προτάσεις για την αντιμετώπιση της κρίσης η απάντηση ήταν «άσ΄ το γι΄ αργότερα». Είναι γεγονός ότι τόσο ο κ. Αλογοσκούφης όσο και ο κ. Δούκας το καλοκαίρι του 2008 είχαν υποστηρίξει τη λήψη

Νέο ναυάγιο για την κρίση χρέους στην Αμερική

Από αποτυχία σε αποτυχία κινούνται οι προσπάθειες για εύρεση λύσης στο θέμα του χρέους στις Ηνωμένες Πολιτείες, καθώς για ακόμηη μια φορά απορρίφθηκε σχετικό νομοσχέδιο. Η Βουλή των Αντιπροσώπων ενέκρινε πρόταση των Ρεπουμπλικανών, ωστόσο, η ελεγχόμενη από τους Δημοκρατικούς Γερουσία την απέρριψε.

Η επόμενη κίνηση στη σκακιέρα ανήκει στον επικεφαλής των Δημοκρατικών στη Γερουσία Χάρι Ριντ, ο οποίος αναμένεται να προωθήσει μια διαφορετική προσέγγιση, που φιλοδοξεί ότι θα αποσπάσει ικανό αριθμό ψήφων ώστε να εγκριθεί και από τα δύο σώματα του Κογκρέσου πριν από την λήξη της προθεσμίας της 2ας Αυγούστου.

Το νομοσχέδιο Ριντ ενδέχεται να τεθείσε ψηφοφορία από τη Γερουσία στις 08:00 ώρα ανατολικής ακτής των ΗΠΑ (15:00 ώρα Ελλάδας) τη Δευτέρα, ένα 24ωρο πριν εκπνεύση η κρίσιμη προθεσμία.

Οι οίκοι αξιολόγησης έχουν απειλήσει πως θα μειώσουν την πιστοληπτική αξιολόγηση ΑΑΑ των ΗΠΑ εάν δεν επιτευχθεί συμφωνία -και, ενδεικτικά, ο ίδιος ο Ομπάμα σχολίασε πως εάν συμβεί αυτό «θα φταίει το ότι το πολιτικό μας σύστημα δεν είναι της κλάσης ΑΑΑ».

«Η χειρότερη εκδοχή για τη χώρα είναι οι εκλογές»

Δριμεία επίθεση κατά του Α. Σαμαρά (τον αποκαλεί λαϊκιστή και ανεύθυνο) εξαπολύει, με συνέντευξή του στην «Κ.Ε.», ο υπουργός Δικαιοσύνης, Μ. Παπαϊωάννου. Αν και αναγνωρίζει ότι η κυβέρνηση δεν εφαρμόζει ένα αμιγώς πρόγραμμα ΠΑΣΟΚ, εναντιώνεται στις πρόωρες εκλογές το φθινόπωρο. Παραδέχεται ωστόσο ότι το οικονομικό επιτελείο μέχρι σήμερα απέτυχε να υλοποιήσει τον φορολογικό νόμο και να περιορίσει τη φοροδιαφυγή και προαναγγέλλει μέτρα που θα επιτρέψουν τη φορολόγηση καταθέσεων του εξωτερικού.

Αρνείται τα περί τοποτηρητών της τρόικας στα υπουργεία και δηλώνει αντίθετος με ευκαιριακές και πρόχειρες ποινικές ρυθμίσεις για την αντιμετώπιση των ταραξιών στις διαδηλώσεις. Εξαγγέλλει αλλαγή στις διατάξεις του «κουκουλονόμου» μέχρι τέλος του έτους και άμεση προώθηση στη Βουλή (ιδίως μετά τα γεγονότα της Νορβηγίας) του νομοσχεδίου κατά του ρατσισμού και της ξενοφοβίας.
Ε Χρειάζονται 180 ψήφοι για το μνημόνιο 2;
Α Δεν υπάρχει καμία συμφωνία για μνημόνιο 2. Δυστυχώς το βάρος εξόδου από την κρίση το σηκώνουν και από ό,τι φαίνεται θα συνεχίσουν να το σηκώνουν μόνο η κυβέρνηση και οι βουλευτές του ΠΑΣΟΚ, την ώρα που υπάρχει ουσιαστική ανάγκη σηματοδότησης προς κάθε κατεύθυνση ότι στην προσπάθεια σωτηρίας της χώρας θα έπρεπε να έχουν συμμετοχή όλες οι πολιτικές δυνάμεις και κυρίως η αξιωματική αντιπολίτευση. Δυστυχώς ο κύριος Σαμαράς συμπεριφέρεται όχι μόνο με λαϊκισμό και ανευθυνότητα, αλλά φαίνεται να μη συνειδητοποιεί και το μέγεθος της τελευταίας εθνικής επιτυχίας που καθιστά το δημόσιο χρέος μας διαχειρίσιμο και βιώσιμο.
Ε Εκλογές ή δημοψήφισμα το φθινόπωρο;
Α Σταθερή είναι η θέση μου ότι οι εκλογές είναι η χειρότερη εκδοχή για τη χώρα και ότι χρειάζεται πολιτική σταθερότητα, αφού είναι αναγκαίος όρος για την επίτευξη του σημερινού εθνικού μας στόχου. Το δημοψήφισμα είναι μια ύψιστη λειτουργία της δημοκρατίας. Κατοχυρώνει την άμεση συμμετοχή των πολιτών για έκφραση γνώμης και απόφασης για κρίσιμα εθνικά θέματα. Είναι ένας συνταγματικός θεσμός που δυστυχώς μέχρι σήμερα δεν έχει τύχει εφαρμογής. Είναι δέσμευση του Γεωργίου Παπανδρέου και του ΠΑΣΟΚ να μπει σε εφαρμογή. Τα βασικά χαρακτηριστικά του θα είναι ότι δεν θα αμφισβητεί τη συνταγματική τάξη και δεν θα θέτει διχαστικά και αυτονόητα διλήμματα. Σήμερα προέχει η ανάδειξη της αξίας των δημοψηφισμάτων. Τα ερωτήματα θα είναι το αποτέλεσμα διαβουλεύσεων, την ευθύνη των οποίων θα έχει όχι η κυβέρνηση αλλά επιτροπή ανεξάρτητων προσωπικοτήτων που θα αναλάβει και τη συνολική εποπτεία του νέου εγχειρήματος.
Ε Υπάρχει θέμα νομιμοποίησης της κυβερνητικής πολιτικής;
Α Η κυβέρνηση δεν έχει πρόβλημα πολιτικής νομιμοποίησης. Η αλήθεια είναι ότι δεν εφαρμόζει ένα αμιγώς πρόγραμμα ΠΑΣΟΚ. Διαχειρίζεται, όμως, μια πρωτόγνωρη εθνική κρίση και από αυτό θα κριθεί στις επόμενες εθνικές εκλογές. Και βεβαίως να μην ξεχνάμε τη συνταγματική πρόβλεψη ότι

βαν Ρόμπαι: Αν εφαρμοστούν τα μέτρα η Ελλάδα θα ξεπεράσει την κρίση

Με τίτλο «Το καλοκαίρι της δυσαρέσκειας», η γαλλόφωνη εφημερίδα του Βελγίου «L' Echo» δημοσιεύει άρθρο του προέδρου της ΕΕ Χέρμαν βαν Ρόμπαϊ, στο οποίο αναφέρει ότι η σύνοδος κορυφής που πραγματοποιήθηκε στις 21 Ιουλίου είχε δύο βασικούς στόχους.

Ο πρώτος ήταν η εξασφάλιση της χρηματοδότησης του προγράμματος βοήθειας προς την Ελλάδα καθώς και η ελάφρυνση του χρέους της, ώστε να καταστεί περισσότερο βιώσιμο, ενώ δεύτερος στόχος ήταν να καθησυχαστούν οι αγορές αναφορικά με την κρίση χρέους της ευρωζώνης.
Στο άρθρο, το οποίο δημοσιεύεται και σε άλλες ευρωπαϊκές εφημερίδες, ο κ. βαν Ρόμπαϊ σημειώνει ότι «πήραμε σημαντικές αποφάσεις για το μέλλον της Ελλάδας, αλλά και για την Ευρώπη στο σύνολό της».
«Για πρώτη φορά καλύψαμε χωρίς καμία αμφιβολία όλες τις πλευρές της κρίσης χρέους της Ευρωζώνης», τονίζει ο πρόεδρος της ΕΕ, σημειώνοντας ωστόσο ότι «τις τελευταίες ημέρες έχουν εμφανιστεί κάποιες παρανοήσεις που οφείλονται είτε στην πολύπλοκη φύση της ίδιας της συμφωνίας είτε στις απαιτήσεις που προβάλλουν τα κοινοβούλια των κρατών μελών για να την επικυρώσουν είτε τέλος στις θέσεις και τις απόψεις των ίδιων των αγορών. Γι ' αυτό το λόγο εκτιμώ ότι είναι απαραίτητο να διευκρινίσω ορισμένα σημαντικά ζητήματα».
Όπως τονίζει ο κ. βαν Ρόμπαϊ, πρώτο μέλημα των ηγετών της ευρωζώνης ήταν οι ανησυχίες που συνδέονται με τη «βιωσιμότητα» του ελληνικού χρέους. Επισημαίνει δε ότι «παρόλο που στην τελευταία τους αξιολόγηση το ΔΝΤ, η ΕΚΤ και η Ευρωπαϊκή Επιτροπή είχαν κρίνει το χρέος ως βιώσιμο, οι ηγέτες κατά τη σύνοδο αποφάσισαν να ελαφρύνουν το βάρος του ελληνικού χρέους».

«Αναμφίβολα το χρέος της Ελλάδας παραμένει σε υψηλό επίπεδο, αλλά οπωσδήποτε σημαντικά μικρότερο από π.χ. το ιαπωνικό χρέος που ανέρχεται σε 225% του ΑΕΠ», σημειώνει ο πρόεδρος της ΕΕ, τονίζοντας παράλληλα ότι «οι αποφάσεις που ελήφθησαν θα μειώσουν τις οικονομικές ανάγκες της Ελλάδας έως το 2020, δίνοντας έτσι στη χώρα τον απαραίτητο χρόνο για να επιτύχει ανάπτυξη και να ξαναβρεί το δρόμο της προς τις αγορές. Επίσης θα της δώσει το χρόνο να πραγματοποιήσει τις βαθιές μεταρρυθμίσεις που απαιτούνται αρχής γενομένης από τα μέτρα που ψήφισε το ελληνικό

Έχουν μέλλον οι ιδιωτικοποιήσεις;

Υπάρχουν δυο σειρές επιχειρημάτων υπέρ της ιδιωτικοποίησης κρατικών οργανισμών. Η πρώτη κατηγορία επιχειρημάτων είναι η λανθασμένη. Η δεύτερη σειρά επιχειρημάτων είναι η σωστή. Η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ έχει δυστυχώς υιοθετήσει κυρίως την πρώτη σειρά επιχειρημάτων.

Η πρώτη σειρά επιχειρημάτων, η λανθασμένη, βλέπει την ιδιωτικοποίηση ως ένα εισπρακτικό μέσο -κάτι ανάλογο με την αύξηση των φόρων ή την μείωση των συντάξεων. Ο λόγος για τον οποίο ιδιωτικοποιείς μια επιχείρηση είναι για να βρεις χρήματα τα οποία χρειάζεσαι άμεσα -π.χ. για να ξεπληρώσεις το χρέος στην ελληνική περίπτωση. Αυτή είναι η επιχειρηματολογία που προβάλλει κυρίως η κυβέρνηση για να προωθήσει το πρόγραμμά της.

Η δεύτερη σειρά επιχειρημάτων βλέπει την ιδιωτικοποίηση ως ένα αναπτυξιακό μέτρο. Η ιδιωτικοποίηση είναι ένα καλό μέτρο διότι όταν μια επιχείρηση λειτουργεί σε ανταγωνιστικά πλαίσια, πιστοποιούνται οι αποδόσεις των παραγωγικών συντελεστών. Αυτό σημαίνει επίσης και μεταξύ άλλων ότι οι επιχειρήσεις παύουν να είναι ζημιογόνες και να τρέφονται από τον δημόσιο κορβανά και αντίθετα γίνονται κερδοφόρες και πληρώνουν φόρους στο δημόσιο.

Η πρώτη σειρά επιχειρημάτων που βλέπει τις ιδιωτικοποιήσεις ως ένα εισπρακτικό μέτρο είναι λανθασμένη για τους εξής λόγους:

• Η ιδιωτικοποίηση στα πλαίσια αυτής της λογικής είναι μια one off ενέργεια που αποσυνδέεται ολοκληρωτικά από την αναπτυξιακή προοπτική.
• Στο βαθμό, όπως παρατηρεί ο Jens Bastiat στην Καθημερινή, που αυτή η οπτική συνδέει το πρόγραμμα ιδιωτικοποιήσεων με ένα συγκεκριμένο (εξωπραγματικό) εισπρακτικό στόχο (50 δις έως τo 2015) κινδυνεύει σε περίπτωση που δεν υλοποιηθεί αυτός ο στόχος να χαρακτηρισθεί από τους διεθνείς οικονομικούς παρατηρητές ως αποτυχία -ακόμα και αν έχει προωθηθεί ο αναπτυξιακός στόχος.
• Στο βαθμό που οι πωλήσεις συνδέονται με την αποπληρωμή του χρέους, στα μάτια ενός μεγάλου τμήματος του λαού αντιπροσωπεύουν ένα «ξεπούλημα» της δημόσιας περιουσίας στους «ξένους» και όχι ως ένα αναγκαίο αναπτυξιακό μέτρο.

Όλα αυτά είναι προφανή και γνωστά σε όλους. Γιατί όμως το ΠΑΣΟΚ επιμένει να χρησιμοποιεί το λάθος επιχείρημα; Ο λόγος είναι ο εξής:

«Το Μεσοπρόθεσμο δεν ήταν το τέλος των άδικων μέτρων»

 

Σχόλιο του Συνασπισμού για την οικονομία και τα νέα μέτρα

Τα νέα μέτρα, όπως μειώσεις συντάξεων, άμεσες απολύσεις στο Δημόσιο, ξεπούλημα δημόσιας περιουσίας και συρρίκνωση του εναπομείναντος κοινωνικού κράτους, αποδεικνύουν τη συνέχιση της καταστροφικής πολιτικής της κυβέρνησης σύμφωνα με τον Συνασπισμό.

Αναλυτικά η ανακοίνωση του ΣΥΝ για την οικονομία και τα νέα μέτρα:

«Ήταν δεδομένο ότι η ψήφιση του μεσοπρόθεσμου προγράμματος από την κυβέρνηση δεν ήταν το τέλος των άδικων και αντικοινωνικών μέτρων. Όσο και αν ο πρωθυπουργός θέλει να θριαμβολογεί "ντύνοντας" τα αποτελέσματα της Συνόδου σε έναν επικοινωνιακό μανδύα επιτυχίας, η πραγματικότητα για την πλειοψηφία της κοινωνίας παραμένει σκληρή: Καινούρια μέτρα, όπως μειώσεις συντάξεων, άμεσες απολύσεις στο Δημόσιο, ξεπούλημα δημόσιας περιουσίας και συρρίκνωση του εναπομείναντος κοινωνικού κράτους, αποδεικνύουν τη συνέχιση της ίδιας καταστροφικής πολιτικής των συνεχόμενων μνημονίων.

Αυτός ο δρόμος δεν είναι νομοτέλεια. Υπάρχει εναλλακτική λύση και αυτή περνάει μέσα από την ανατροπή της κυβερνητικής πολιτικής και της κυβέρνησης και τη συγκρότηση ενός νέου συνασπισμού εξουσίας, με πυρήνα τις δυνάμεις της ανανεωτικής και ριζοσπαστικής αριστεράς».

Η Ευρώπη χαλάει τα σχέδια των γαλάζιων…

Και εκεί που ο πρόεδρος της Ν.Δ. ήταν έτοιμος για να ραφτεί και να σενιαριστεί προκειμένου να αναλάβει την πρωθυπουργία της χώρας, ήρθε το νέο «σχέδιο Μάρσαλ» της Ευρωπαϊκής Ένωσης και του χάλασε τα σχέδια, δίνοντας ταυτόχρονα μια μικρή πνοή ζωής στην κυβέρνηση Παπανδρέου.
Σχεδόν ένα εικοσιτετράωρο έκαναν τα στελέχη της Συγγρού για να καταλάβουν τι συνέβη, προκειμένου να καταλήξουν στο πώς θα αντιδράσουν. Έπειτα από αλλεπάλληλες συζητήσεις θεώρησαν ότι το καλύτερο αντιπολιτευτικό επιχείρημα θα ήταν η επαναφορά του φόβου της χρεοκοπίας της χώρας μέσα από τη διαδικασία της επιλεκτικής χρεοκοπίας, μέχρι που είδαν ότι και αυτό το επιχείρημα δεν πιάνει. Έτσι αποφάσισαν να περιμένουν λίγα εικοσιτετράωρα προκειμένου να διαπιστώσουν πώς πέρασε επικοινωνιακά το θέμα στην κοινή γνώμη.
Τα πρώτα στοιχεία που έφτασαν στη Συγγρού έδειχναν ότι η κυβέρνηση κατάφερε να περάσει - προς το παρόν τουλάχιστον -επικοινωνιακά ότι «κάτι καλό συνέβη στις Βρυξέλλες». Υπήρχε βέβαια - κατά τη Ν.Δ. - και ένα σοβαρό ποσοστό πολιτών που δεν «μάσησε».

Εκτιμήσεις της Συγγρού
Με βάση λοιπόν αυτά τα δυο δεδομένα, στη Ν.Δ. άρχισαν να αναθαρρούν και να επανακτούν την ψυχραιμία τους. Μάλιστα κατέληξαν και στο συμπέρασμα ότι ο πρώτος μήνας του φθινοπώρου θα βρει την κυβέρνηση στην ιδία κακή κατάσταση που βρισκόταν πριν από το καλοκαίρι, και αυτό για τους εξής λόγους:
♦ Καταρχάς η κυβέρνηση δεν μπόρεσε λόγω αντικειμενικών συνθηκών να επικοινωνήσει όσο θα ήθελε την απόφαση των Βρυξελλών και τη σημασία που έχει για τη χώρα μας. Ο περισσότερος κόσμος λείπει σε διακοπές και την ίδια στιγμή όλα τα γεγονότα τα επισκιάζει η απεργία των ιδιοκτητών ταξί.
♦ Με την επιστροφή των Αθηναίων στο κλεινόν άστυ θα αποσταλούν και όλες οι έκτακτες εισφορές. Με δεδομένο ότι ο Σεπτέμβρης είναι ένας δύσκολος μήνας λόγω των σχολείων οι αντιδράσεις που θα υπάρξουν για τα μπιλιετάκια αναμένεται να είναι μεγάλες.
♦ Στη Ν.Δ. θεωρούν ότι πλέον αυτή η κυβέρνηση, ό,τι και να κάνει, έχει κλείσει τον κύκλο της. Όλες οι μετρήσεις δείχνουν ότι οι πολίτες δεν εμπιστεύονται την κυβέρνηση και δεν θεωρούν ότι μπορεί να κάνει κάτι σημαντικό προκειμένου να ανατρέψει την κακή κατάσταση.
♦ Τα εσωκομματικά προβλήματα της κυβέρνησης είναι ήδη παρά πολλά και τίποτα δεν δείχνει ότι πάνε προς εκτόνωση. Παρά την ελπίδα που είχε δημιουργηθεί τα πρώτα εικοσιτετράωρα μετά την απόφαση των Βρυξελλών ότι θα υπήρχε μια νέα δυναμική στο κυβερνητικό σχήμα, οι αντιδράσεις που έχει δημιουργήσει η τακτική Ραγκούση στο θέμα των ιδιοκτητών ταξί πιστοποιεί ότι το ρήγμα πια είναι πολύ βαθύ μέσα στο ΠΑΣΟΚ και στην κυβέρνηση.

Παραιτήθηκε η στρατιωτική ηγεσία της Τουρκίας

Αίσθηση προκάλεσε στην Τουρκία η παραίτηση του αρχηγού των ενόπλων δυνάμεων στρατηγού Ισίκ Κοσάνερ και των αρχηγών του στρατού στρατηγού Ερντάλ Τζεϊλάνογλου, του πολεμικού ναυτικού ναύαρχου Ερσέφ Ουγούρ και της πολεμικής αεροπορίας πτέραρχου Χασάν Ακσάϊ.

Την ερχόμενη Δευτέρα πρόκειται να αρχίσει η συνεδρίαση του Ανώτατου Στρατιωτικού Συμβουλίου για τις κρίσεις στο στράτευμα.

Οι παραιτήσεις προκάλεσαν ερωτηματικά, παρ' ότι εδώ και μέρες υπήρχε στην Άγκυρα έντονο παρασκήνιο περί τέτοιου ενδεχομένου.

Τα προβλήματα που αναμένεται να ανακύψουν κατά τη συνεδρίαση του Ανώτατου Στρατιωτικού Συμβουλίου το διάστημα 1 - 4 Αυγούστου, με δεδομένη την προφυλάκιση πολλών εν ενεργεία αξιωματικών για διάφορες υποθέσεις, ήταν το θέμα που απασχολούσε εδώ και καιρό την τουρκική κοινή γνώμη.

Σήμερα Παρασκευή, το 13ο Κακουργιοδικείο Κωνσταντινούπολης έκανε δεκτό το κατηγορητήριο του εισαγγελέα σχετικά με την υπόθεση της δημιουργίας ιστοσελίδων στο διαδίκτυο, με σκοπό την αντικυβερνητική προπαγάνδα.

Ο διοικητής της "Στρατιάς Αιγαίου" (4η στρατιά) στρατηγός Νουσρέτ Τάσντελερ και ο πρώην αρχηγός της 1ης Στρατιάς στρατηγός ε.α Χασάν Ιγσίζ, είναι μεταξύ των 22 εν ενεργεία και απόστρατων αξιωματικών που κατηγορούνται. Η σχετική εισαγγελική έρευνα συνεχιζόταν εδώ και περίπου δύο χρόνια.

Η υπόθεση εντάσσεται στο γενικότερο πλαίσιο των δικαστικών υποθέσεων, όπως "Εργκενεκόν", "Κλωβός", "Βαριοπούλα", στις οποίες πολλοί εν ενεργεία και απόστρατοι αξιωματικοί κατηγορούνται για αντικυβερνητική προπαγάνδα και προσπάθεια ανατροπής της κυβέρνησης, αφού προηγουμένως προκληθεί η διαμόρφωση χαοτικών συνθηκών στη χώρα.

Το διάστημα 1 - 4 Αυγούστου θα συνέλθει το Ανώτατο Στρατιωτικό Συμβούλιο και θα γίνουν οι κρίσεις στο στράτευμα.

Το γεγονός, όμως, ότι παραμένουν προφυλακισμένοι αρκετοί ανώτατοι αξιωματικοί αναμένεται να προκαλέσει προβλήματα.

FTD: Η Deutsche Bank θησαυρίζει από την κρίση της Ελλάδας

Καυστικό ρεπορτάζ στους Financial Times Deutschland στηλιτεύει τα κέρδη του ευρωπαϊκού τραπεζικού τομέα από την συμμετοχή στο πακέτο βοήθειας της Ελλάδας.

Η Deutsche Bank, σε συνεργασία με τις τράπεζες HSBC και BNP Paribas, ανέλαβε να παρέχει συμβουλευτικές υπηρεσίες για την ανταλλαγή των ελληνικών ομολόγων, όπως ανακοίνωσε χθες το ελληνικό Υπουργείο Οικονομικών. Για τις υπηρεσίες αυτές οι τράπεζες θα λάβουν πλούσια αμοιβή, καθώς ο όγκος των ελληνικών ομολόγων που θα πρέπει να ανταλλαγούν μέχρι το 2020 ανέρχεται σε 135 δις ευρώ, αναφέρει το δημοσίευμα.
Κάτι ανάλογο είχε συμβεί το 2002, γράφει ο συντάκτης του άρθρου Κarsten Röbisch, όταν η Goldman Sachs ανέλαβε να αποκρύψει το ελληνικό χρέος με αντίτιμο αμοιβή ύψους 300 εκ. δολάρια. Ο επικεφαλής της Deutsche Bank Josef Ackermann, ο οποίος ηγείται επίσης του διεθνούς τραπεζικού συνδέσμου IIF διαπραγματεύτηκε τη συμμετοχή των ιδιωτών πιστωτών στην αντιμετώπιση του ελληνικού χρέους. Η αποστολή είναι δύσκολη ούτως ή άλλως, οπότε την αφήνει κανείς σε επαγγελματίες, όπως η Deutsche Bank, η οποία κατέχει ηγετική θέση στη διαπραγμάτευση ομολόγων.
Αλλά στ’ αλήθεια, σε ποιόν θα μπορούσε ο Έλληνας πρωθυπουργός Γιώργος Παπανδρέου να βασιστεί; αναρωτιέται ο συντάκτης. Οι δημόσιοι υπάλληλοί του είναι απασχολημένοι με το να φορολογούν αναδρομικά. Και η ΕΕ; Κατά πάσα πιθανότητα ούτε καν έχει μελετήσει σε βάθος την απόφαση της Συνόδου Κορυφής. Διαφορετικά οι τράπεζες δεν θα επωφελούνταν τόσο κραυγαλέα.

SPIEGEL: Θα έπρεπε να είμαστε ευγνώμονες προς τους Έλληνες που δεν ζήτησαν πολεμικές αποζημιώσεις

Spiegel Κυριε Ritschl η Γερμανία συζητάει αυτό τον καιρό για περαιτέρω οικονομική βοήθεια για την Ελλάδα σαν υπεράνω όλων ηθικολόγος. Η κυβέρνηση ενεργεί με ακαμψία σύμφωνα με τη ρήση :»λεφτά θα πάρετε μόνο αν κάνετε αυτό που σας λέμε». Είναι δίκαιη αυτή η συμπεριφορά;
Ritschl Οχι, είναι απολύτως αδικαιολόγητη.
Spiegel Μάλλον δεν το βλέπουν έτσι οι περισσότεροι Γερμανοί.
Ritschl Μπορεί, αλλά η Γερμανία έζησε τις μεγαλύτερες χρεοκοπίες της νεότερης ιστορίας. Την σημερινή οικονομική ανεξαρτησία της και τη θέση της ως Διδασκάλου της Ευρώπης την χρωστάει στις ΗΠΑ, οι οποίες μετά τον 1ο αλλά και τον 2ο Παγκόσμιο πόλεμο παραιτήθηκαν από το δικαίωμα τους για τεράστια χρηματικά ποσά. Αυτό δεν το θυμάται όμως κανείς.
Spiegel Τι ακριβώς συνέβη τότε;
Ritschl Η δημοκρατία της Βαϊμάρης κατόρθωσε να επιζήσει από το 1924 μέχρι 1929 αποκλειστικά με δανεικά, τα δε χρήματα για τις αποζημιώσεις του A’ Παγκοσμιου πολέμου δανείστηκε από τις ΗΠΑ. Αυτη η «δανειακή Πυραμίδα» κατέρρευσε με την κρίση του 1931. Τα χρήματα των δανείων των ΗΠΑ είχαν εξαφανιστεί, η ζημιά για τις ΗΠΑ τεράστια, οι συνέπειες για την παγκόσμια οικονομία καταστροφικές.
Spiegel Το ίδιο και μετά τον B’ Παγκόσμιο πόλεμο;
Ritschl Η Αμερική τότε φρόντισε να μην θέσει κανείς από τους συμμάχους αξιώσεις για αποζημίωση. Εκτός από μερικές εξαιρέσεις, ματαιώθηκαν όλες οι αξιώσεις μέχρι μια μελλοντική επανένωση των Γερμανιών (ανατολικής και δυτικής). Αυτό ήταν πολύ ζωτικό για την Γερμανία, ήταν στην ουσία η οικονομική βάση του γερμανικού μεταπολεμικού θαύματος. Αλλά παράλληλα, τα θύματα της γερμανικής κατοχής ήταν αναγκασμένα να αποποιηθούν τα δικαιώματα τους για αποζημίωση, μεταξύ αυτών και οι Έλληνες.
Spiegel Στη σημερινή κρίση παίρνει η Ελλάδα από Ευρώπη και ΔΝΤ 110 δις και συζητιέται ένα πρόσθετο πακέτο, που θα είναι εξ ίσου μεγάλο. Πρόκειται δηλαδή για πολλά χρήματα. Πόσο μεγάλες ήταν οι γερμανικές χρεοκοπίες;
Ritschl Αναλογικά με την οικονομικη επιφανεια που είχαν οι ΗΠΑ κατά την εποχή εκείνη, τα γερμανικά χρέη της δεκαετίας του ’30 ισοδυναμούν με το κόστος της κρίσης του 2008. Συγκριτικά, λοιπόν, τα χρέη της Ελλάδας είναι μηδαμινά.
Spiegel Αν υποθέταμε ότι υπήρχε μια παγκόσμια λίστα για βασιλιάδες της χρεοκοπίας, ποιά θα ήταν η θέση της Γερμανίας;
Ritschl Αυτοκρατορική. Σε σχέση με την οικονομική επιφάνεια της χώρας, η Γερμανία είναι ο μεγαλύτερος αμαρτωλός του 20ου αιώνα και πιθανόν της νεότερης οικονομικής ιστορίας.
Spiegel Ούτε η Ελλάδα δεν μπορεί να μας ανταγωνιστεί;
Ritschl Όχι, η Ελλάδα παίζει ένα δευτερεύοντα ρόλο. Υπάρχει, βέβαια, το πρόβλημα του κινδύνου της μετάδοσης της κρίσης στις γνωστές ευρωπαϊκές χώρες.

Σόιμπλε: Αποκλείει το ενδεχόμενο εξόδου της Ελλάδας από την Ευρωζώνη

Ο Γερμανός υπουργός Οικονομικών Βόλφγκανγκ Σόιμπλε πρότεινε την άμεση επιβολή κυρώσεων στις χώρες της ευρωζώνης που δεν σέβονται το Σύμφωνο Σταθερότητας με τη μορφή της διακοπής των ευρωπαϊκών επιδοτήσεων, σε συνέντευξή του στην εφημερίδα Φρανκφούρτερ Αλγκεμάινε Ζόνταγκτσάιτουνγκ (Frankfurter Allgemeine Sonntagzeitung), που θα κυκλοφορήσει αύριο Κυριακή.

«Θα μπορούσαμε άμεσα να μπλοκάρουμε την καταβολή ευρωπαϊκών πόρων στις χώρες» που ξεπερνούν το όριο του δημόσιου χρέους που ορίζεται από το Σύμφωνο Σταθερότητας, δήλωσε ο Σόιμπλε. «Δεν θα πρέπει να περιμένουμε μέχρι η κατάσταση να παρεκτραπεί», πρόσθεσε.

Όσον αφορά την Ελλάδα ο Σόιμπλε απέρριψε την ιδέα της εξόδου της χώρας από την ευρωζώνη. «Η ζώνη του ευρώ θα δεχόταν ένα ανεπανόρθωτο πλήγμα στην αξιοπιστία της αν ένα από τα μέλη της εγκατέλειπε τη νομισματική ένωση», υπογράμμισε ο Γερμανός υπουργός.

«Δεν θα ήθελα καν να φανταστώ τι θα γινόταν αν οι αγορές καταλάβαιναν ότι μπορούν να διώξουν μία χώρα από την ευρωζώνη», επεσήμανε ο Σόιμπλε.

«Το ελληνικό χρέος δεν πρόκειται να αποπληρωθεί»

 

Τη δημιουργία μιας Ευρωπαϊκής Υπηρεσίας Χρέους προτείνει ο Ντ’ Εσταίν

Τη δημιουργία μιας «Ευρωπαϊκής Υπηρεσίας Χρέους» αλλά και ενός «Συνεδρίου των λαών της Ευρώπης», προτείνει ο γάλλος πρώην πρόεδρος, Βαλερί Ζισκαρ Ντ' Εσταίν, σε συνέντευξή του στο περιοδικό «Νουβέλ Ομπζερβατέρ», που δημοσιεύεται με τίτλο «Το σχέδιο Ζισκάρ για τη διάσωση της Ευρώπης».

Ο πρώην πρόεδρος μιλάει για λάθη του παρελθόντος και για λανθασμένες ιδέες:

«Πρώτη απ' αυτές τις λανθασμένες ιδέες» λέει, «είναι το ότι πιστεύαμε ότι η Ελλάδα θα μπορούσε να αποπληρώσει ένα χρέος το οποίο αγγίζει το 150% του ΑΕΠ της και το οποίο χρηματοδοτεί με πολύ υψηλά επιτόκια. Η προσθήκη επιπλέον χρέους στο ήδη υπάρχον δεν έχει κανένα νόημα. Και το να ζητάει κανείς από μία χώρα της οποίας η οικονομία είναι υποβαθμισμένη να πληρώσει ένα χρέος το οποίο αποτυπώνεται σε ένα ισχυρό ενιαίο νόμισμα είναι μη ρεαλιστικό. Το χρέος αυτό δεν πρόκειται να αποπληρωθεί, τουλάχιστον όχι στο σύνολό του».

Δεύτερη λανθασμένη προσέγγιση, κατά τη γνώμη του Ζισκάρ ντ' Εσταίν, είναι αυτή που υποστηρίζει ότι η ελληνική υπόθεση είναι ένα πρόβλημα του ευρώ.

«Το ευρώ επηρεάζεται πολύ λίγο», εξηγεί. «Η ελληνική υπόθεση, που είναι αυτή της αφερεγγυότητας μίας χώρας, η οποία έθεσε σε κίνδυνο τα δημόσια οικονομικά της, σχετίζεται πολύ λίγο με το ευρώ. Δείτε εξάλλου την πορεία του ευρώ τους τελευταίους έξι μήνες: η αξιολόγησή του δεν φανερώνει καμία κρίση», υπογραμμίζει.

Το τρίτο πρόβλημα με την Ελλάδα, είναι η πίεση των κερδοσκόπων, των traders που έχουν ελάχιστα κοινά σημεία με τις «αγορές», όπως αυτές αποτυπώνονται από τους Αγγλοσάξονες οικονομολόγους του 19ου αιώνα.

Οι traders αυτοί ποντάρουν στην άνοδο και την πτώση, αδιαφορώντας πλήρως για την πραγματική οικονομική κατάσταση των χωρών, όπως μπορεί να διαπιστώσει κανείς από τις σημερινές επιθέσεις σε βάρος της Ιταλίας, η οικονομική κατάσταση της οποίας δεν διαφέρει καθόλου σήμερα, απ’ό,τι πριν