Η γη στο Κράτος, τα κτίσματα στους επιχειρηματίες

 

Στο ελληνικό κράτος θα παραμείνει η κυριότητα της δημόσιας περιουσίας που θα επιχειρηθεί να αξιοποιηθεί, στο πλαίσιο των δεσμεύσεων της χώρας με βάση το επικαιροποιημένο Μνημόνιο και τις αποφάσεις της Συνόδου Κορυφής για την επιμήκυνση της αποπληρωμής των δανείων.

Αυτή είναι η βασική φιλοσοφία που χαρακτηρίζει το σχέδιο νόμου για τον θεσμό της επιφανείας , τις βασικές αρχές του οποίου παρουσίασε στη διάρκεια της συνεδρίασης του υπουργικού συμβουλίου ο υπουργός Επικρατείας κ. Χάρης Παμπούκης. 

Ο ίδιος, μιλώντας μετά το πέρας της συνεδρίασης σε δημοσιογράφους, κατέστησε σαφές ότι στον ιδιωτικό τομέα θα εκχωρούνται τα κτίσματα επί δημόσιας γης για συγκεκριμένη χρονική διάρκεια - ο υπουργός Επικρατείας απέφυγε να διευκρινίσει εάν θα υπάρχει χρονικό όριο στην διάρκεια της παραχώρησης - ενώ επίσης θα ρυθμιστεί και η δυνατότητα δανειοδότησης των ιδιωτικών επιχειρήσεων από τις τράπεζες με βάση το συγκεκριμένο καθεστώς

Ο υπουργός Επικρατείας, μάλιστα, χρησιμοποίησε μια ινδιάνικη παροιμία, κατά την οποία "τη γη μας δεν την κληρονομούμε από τους προγόνους μας, αλλά τη δανειζόμαστε από τα παιδιά μας", ενώ διευκρίνισε ότι στο νόμο θα υπάρχει πρόβλεψη για αλλαγή των όρων χρήσης γης κατά την επιστροφή ενός ακινήτου στον ιδιωτικό τομέα, εφόσον οι συνθήκες το επιβάλλουν.

Από την πλευρά του, ο υπουργός Οικονομικών κ. Γιώργος Παπακωνσταντίνου ανέφερε ότι έως το τέλος του Μαρτίου θα έχει εκπονηθεί πλήρες σχέδιο δράσης για την αξιοποίηση της ακίνητης περιουσίας, προσθέτοντας ότι η επιμήκυνση του δανείου ουσιαστικά παραπέμπει την άντληση των 50 δισ. ευρώ έως το 2021.

Αξίζει να σημειωθεί ότι ο υπουργός Άμυνας κ. Ευάγγελος Βενιζέλος εκτίμησε ότι η ακίνητη περιουσία του δημοσίου φθάνει σε αξία το 300% του ΑΕΠ και ως εκ τούτου ο στόχος των 50 δισ. ευρώ μπορεί να επιτευχθεί. 

proto thema online

Ρεν: Εφικτός ο στόχος των 50 δισ. ευρώ

Φιλόδοξο αλλά εφικτό χαρακτηρίζει ο επίτροπος Ολι Ρέν τον στόχο των 50 δισ. από αποκρατικοποιήσεις και αξιοποίηση της δημόσιας περιουσίας, σε συνέντευξή του στην εφημερίδα «Πρώτο Θέμα». Όπως τονίζει η ελληνική κυβέρνηση «ελέγχει ένα πολύ πλούσιο χαρτοφυλάκιο εισηγμένων και μη εταιρειών, κτίρια και γήπεδα τα οποία μπορούν να ιδιωτικοποιηθούν» και τα οποία αυτή τη στιγμή δεν αποφέρουν πόρους.

«50 δισ. ευρώ είναι δέκα φορές οι περικοπές μισθών και συντάξεων του περασμένου έτους» υπογραμμίζει χαρακτηριστικά. Ο Ευρωπαίος επίτροπος, διαμηνύει ότι «ένα πρόγραμμα ιδιωτικοποιήσεων της κλίμακας που η ελληνική κυβέρνηση έχει κατά νου, είναι πράγματι δυνατό να βελτιώσει ουσιαστικά την άποψη που έχουν οι χρηματοπιστωτικές αγορές για την Ελλάδα».
Σύμφωνα με τον Όλι Ρεν, πέρα από τις περικοπές, το μήνυμα θα είναι προς τις αγορές ότι η Ελλάδα λαμβάνει μέτρα με τα οποία θα μειώσει το δημόσιο χρέος κατά 20 μονάδες του ΑΕΠ. Επιπλέον θα φέρει ξένα κεφάλαια και θα συμβάλλει στην αύξηση του αναπτυξιακού δυναμικού.
parapolitika.gr

Οι Ευρωπαίοι χαιρετίζουν τα μέτρα της Ελλάδας και ζητούν μεταρρυθμίσεις

 

Τα κράτη- μέλη της ευρωζώνης χαιρετίζουν, με βάση το κείμενο του τελικού ανακοινωθέντος της Συνόδου Κορυφής, τη δέσμευση που ανέλαβε η Ελλάδα "να εφαρμόσει πλήρως και ταχέως το πρόγραμμα ιδιωτικοποιήσεων και αξιοποίησης της ακίνητης περιουσίας, ύψους 50 δισ. ευρώ, το οποίο έχει ανακοινώσει".

Τονίζεται, ταυτόχρονα, ότι όλα τα κράτη μέλη της ζώνης του ευρώ θα πρέπει να δημιουργήσουν ένα νομικά δεσμευτικό πλαίσιο που θα εγγυάται την τήρηση, εφεξής, της δημοσιονομικής πειθαρχίας.

Στο ίδιο μήκος κύματος είναι και οι αναφορές που υπάρχουν για την Ιρλανδία, αλλά και για την Πορτογαλία. Οι αρχηγοί κρατών και κυβερνήσεων συμφώνησαν, επίσης, στη δημιουργία ενός μόνιμου μηχανισμού για την αντιμετώπιση των οικονομικών κρίσεων, ο οποίος θα διαθέτει πόρους 500 δισ. ευρώ και θα διαδεχθεί τον υπάρχοντα, του οποίου οι πόροι ανέρχονται στα 440 δισ. ευρώ. Σε σχέση με αυτόν τον μηχανισμό οι αρχηγοί της ευρωζώνης, ανακοίνωσαν ότι θα ενεργοποιείται κατόπιν αιτήματος του ενδιαφερόμενου κράτους-μέλους, αλλά και την ομόφωνη απόφαση των κρατών- μελών της ζώνης του ευρώ.

Στο κείμενο των τελικών συμπερασμάτων που κατέληξε, τις πρώτες πρωινές ώρες σήμερα, η Σύνοδος Κορυφής των Βρυξελλών υπάρχουν επίσης δύο παραρτήματα: το πρώτο αφορά στο Σύμφωνο για το Ευρώ και το δεύτερο στα βασικά χαρακτηριστικά του μόνιμου ευρωμηχανισμού, για την αντιμετώπιση των κρίσεων.

Σε ότι αφορά στο Σύμφωνο για το Ευρώ θέτει συγκεκριμένους στόχους για την ανταγωνιστικότητα, την απασχόληση, τη βιωσιμότητα των δημοσίων οικονομικών και την ενίσχυση της δημοσιονομικής σταθερότητας στην ευρωζώνη. Επί της ουσίας, με το σύμφωνο αυτό οι 17 χώρες του ευρώ δεσμεύτηκαν ότι στο μέλλον θα συντονίζουν τις οικονομικές πολιτικές τους, όχι μόνο στα δημοσιονομικά ζητήματα αλλά και στα φορολογικά, τα μισθολογικά και τα συνταξιοδοτικά θέματα. Προς τον σκοπό αυτό, μία φορά το χρόνο θα συνέρχεται Σύνοδος Κορυφής των χωρών του ευρώ η οποία θα καθορίζει τις προτεραιότητες της κάθε χώρα, ώστε σταδιακά να συγκλίνουν τα επίπεδα ανταγωνιστικότητας.

Ειδικότερα, στο κείμενο αναφέρεται ότι οι μισθολογικές διευθετήσεις στον δημόσιο τομέα θα πρέπει να στηρίζουν τις προσπάθειες για ανταγωνιστικότητα στον ιδιωτικό τομέα και ότι στην αγορά της εργασίας θα πρέπει να γίνουν μεταρρυθμίσεις, με στόχο τη λεγόμενη "ευελιξία με ασφάλεια". Επισημαίνεται, επίσης, η ανάγκη προώθησης περαιτέρω μεταρρυθμίσεων στα συστήματα κοινωνικής πρόνοιας των κρατών μελών καθώς και η ανάγκη καλύτερου συντονισμού των φορολογικών πολιτικών.

Σε ότι αφορά, τέλος, στον μόνιμο μηχανισμό για την αντιμετώπιση των οικονομικών κρίσεων που θα τεθεί σε λειτουργία από το 2013 και μετά, αναφέρεται ότι στόχος του είναι να παρεμβαίνει τόσο προληπτικά όσο και για την αποφυγή των κρίσεων. Ο μηχανισμός αυτός θα μπορεί να αγοράζει κρατικά ομόλογα, εφόσον μία χώρα δεν βρίσκει στις αγορές προσφορές με οικονομικώς αποδεκτούς όρους.

Στα τελικά συμπεράσματα του συμβουλίου επισημαίνεται ότι η βοήθεια από τον εν λόγω μηχανισμό θα δίνεται με βάση ένα πρόγραμμα σταθεροποίησης που θα υπογράφει η ωφελούμενη χώρα. Σημειώνονται, επίσης, οι διαδικασίες που θα ακολουθούνται στην περίπτωση που μία χώρα της ζώνης του ευρώ φτάσει σε καθεστώς οικονομικής αφερεγγυότητας. Σε γενικές γραμμές τονίζεται ότι θα ακολουθούνται οι ίδιες αρχές που ισχύουν και για το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο.

Τέλος, τα κρατικά ομόλογα που θα κυκλοφορούν από το 2013 και μετά θα περιέχουν μία ρήτρα, η οποία θα προβλέπει ότι σε περίπτωση που η χώρα που εκδίδει αυτά τα ομόλογα φτάσει σε καθεστώς οικονομικής αφερεγγυότητας τότε θα υφίστανται τις επιπτώσεις όχι μόνο τα κράτη μέλη της ζώνης του ευρώ αλλά και ιδιώτες επενδυτές.

ΣΚΑΙ.GR

Α. Τσίπρας: Σε κίνδυνο η δημοκρατία

Την ανάγκη να αναπτυχθούν συντονισμένες δράσεις ώστε να παραλύσει η Ευρώπη, με διαδηλώσεις και απεργίες, στη Σύνοδο Κορυφής της 25ης Μαρτίου, με στόχο να ανατραπούν οι πολιτικές που δρομολογήθηκαν στις Βρυξέλλες στις 11 Μαρτίου, υπογράμμισε ο πρόεδρος του ΣΥΝ, Αλέξης Τσίπρας, κλείνοντας αργά χθες το βράδυ το τριήμερο συνέδριο που οργάνωσε το κόμμα του για την οικονομική κρίση.

   Ο πρόεδρος του ΣΥΝ επέκρινε με οξύτητα τη στάση του πρωθυπουργού στη Σύνοδο Κορυφής αλλά και τη γενικότερη πολιτική του, τονίζοντας ότι η επιλογή της λιτότητας και των μνημονιων δεν είναι μονόδρομος, αλλά πολιτική επιλογή.

 

Ο Α. Τσίπρας τόνισε ότι "η δημοκρατία βρίσκεται εν κινδύνω", αναφερόμενος, μεταξύ άλλων, και στην απόφαση της κυβερνητικής πλειοψηφίας να μην εγκρίνονται από το κοινοβούλιο οι ενέργειες του υπουργού Οικονομικών Γ. Παπακωνσταντίνου. Εκτίμησε δε, ότι βρισκόμαστε ενώπιον ενός νέου αυταρχισμού και έθεσε το θέμα της υπεράσπισης της δημοκρατίας, ως έναν από τους στόχους του κόμματός του για το επόμενο διάστημα. Στο ίδιο πλαίσιο, κατηγόρησε τον αντιπρόεδρο της κυβέρνησης για ακροδεξιό λόγο. 

 

Η κρίση του χρέους, είπε, ήταν μεγάλη ευκαιρία για να ξηλωθεί το κοινωνικό συμβόλαιο και εξέφρασε τη βεβαιότητα ότι το Σύμφωνο Ανταγωνιστικότητας θα είναι πιό επώδυνο, υποστηρίζοντας ότι η εξέλιξη αυτή σηματοδοτεί το τέλος της πολιτικής για την Ευρώπη. Θα είναι το τέλος της διαπραγμάτευσης και η υποβολή λαών σε μακροχρόνιες θυσίες με πρόσχημα την ανταγωνιστικότητα, σημείωσε ο πρόεδρος του ΣΥΝ και προέβλεψε ότι έρχεται σύντομα νέο πακέτο πιό σκληρών μέτρων και ιδιωτικοποιήσεις ασύλληπτου εύρους. 

 

Ο κ. Τσίπρας κατηγόρησε τον πρωθυπουργό ότι μερικές φορές "δείχνει μεγαλύτερο ζήλο και από την Μέρκελ", ενώ πρόσθεσε ότι η Αριστερά έχει ιστορικό καθήκον να ανατρέψει αυτές τις πολιτικές, να δημιουργήσει συμμαχίες για αλλαγή πορείας και έξοδο από την κρίση και να ανοίξει νέο δρόμο ανάπτυξης με βάση τις κοινωνικές ανάγκες. 

 

Τόνισε, επίσης, ότι είναι σημαντικό να συνειδητοποιήσουμε ότι αγώνας αυτός πρέπει να δοθεί σε διεθνές επίπεδο και ότι δεν υπάρχουν λύσεις που να μπορούν να δοθούν μόνο στο εθνικό επίπεδο, γιατί το κεφάλαιο και οι αγορές έχουν παγκοσμιοποιηθεί. 

 

Ο κ. Τσίπρας έκλεισε το συνέδριο παρουσιάζοντας δέκα στόχους της Αριστεράς, η οποία, όπως είπε, πρέπει να υπερβεί τα προβλήματά της, κυρίως τον κατακερματισμό της, να ενωθεί και να δημιουργήσει ένα ευρύ μέτωπο για την ανατροπή του Μνημονίου. Οι στόχοι αυτοί είναι :

 

    1. Η οργάνωση καθολικής αντίστασης απέναντι στη σημερινή επίθεση κατά κοινωνικών δικαιωμάτων και κοινωνικού κράτους, με πρώτιστο καθήκον την απεμπλοκή από το μνημόνιο.

 

    2. Η δίκαιη αναδιανομή του πλούτου και η φορολόγηση του μεγάλου κεφαλαίου.

 

    3. Η αποτροπή της ιδιωτικοποίησης της δημόσιας περιουσίας. 

 

    4. Η πλήρης καταγραφή, ο έλεγχος και η ταυτοποίηση του χρέους. Οι ανάγκες που επέβαλλαν δανεισμό, οι όροι και πως φθάσαμε εδώ. 

 

    5. Η αναδιαπραγμάτευση του χρέους. Με στόχο ένα πραγματικό κούρεμα, αλλά και τη διαγραφή μεγάλου μέρους του χρέους. 

 

    6. Η εξασφάλιση χαμηλότοκου δανεισμού από την ΕΚΤ

 

    7. Η δημιουργία δημόσιου τραπεζικού πυλώνα και ο έλεγχος των τραπεζών. Να πληρώσουν οι μέτοχοι τις ζημιές των τραπεζών. 

 

    8. Η ρύθμιση και του ιδιωτικού χρέους, κυρίως των υπερχρεωμένων νοικοκυριών. Να σταματήσει κάθε πλειστηριασμός πρώτης κατοικίας, όσο διαρκεί η κρίση. 

 

    9. Η χειραφέτηση από τον έλεγχο των αγορών. Αν δεν εξασφαλιστεί ο έλεγχος, το χρέος θα ξαναδημιουργηθεί ακόμη και αν αποληρωθεί μεγάλο μέρος του. 

 

    10. Η υπεράσπιση της δημοκρατίας μέσα στην κρίση. Το αίτημά μας για δημοψήφισμα για την κύρωση ή απόρριψη του Συμφώνου Ανταγωνιστικότητας είναι ζήτημα δημοκρατίας, τόνισε χαρακτηριστικά ο κ. Τσίπρας και υπογράμμισε: είμαστε μπροστά σε νέο και επικίνδυνο αυταρχισμό. Είναι επικίνδυνα τα φαινόμενα που βλέπουμε γύρω μας όπως στη Γαλλία με την υπεροχή στις δημοσκοπήσεις της κόρης του Λε Πεν. Στην Ελλάδα το φαινόμενο δεν είναι ο λόγος του κ. Γ. Καρατζαφέρη και του ΛΑΟΣ αλλά ο ακροδεξιός λόγος που εκφέρεται από τον αντιπρόεδρο της κυβέρνησης, Θ. Πάγκαλο. 

Enet.gr

Κ. Παπούλιας: «Οι καιροί απαιτούν αποφάσεις γενναίες από όλους μας»

«Οι καιροί απαιτούν αποφάσεις γενναίες από όλους μας και αυτοκριτική τόσο σε ατομικό επίπεδο όσο και σε επίπεδο θεσμών» τόνισε ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας Κάρολος Παπούλιας, στην προσφώνησή του προς τον αρχιεπίσκοπο Ιερώνυμο κατά το επίσημο γεύμα για την Κυριακή της Ορθοδοξίας.

Παράλληλα, αναφερόμενος στην οικονομική κρίση, ο κ. Παπούλιας δήλωσε ότι «χρόνιες παθογένειες του παρελθόντος, που τώρα προβάλλονται στο δύσκολο παρόν, προδιαγράφουν ένα δύσκολο μέλλον» και υπογράμμισε πως «η κρίση που διανύουμε δεν είναι μόνο αποτέλεσμα επιζήμιων και άστοχων πολιτικών που υιοθετήθηκαν· είναι και κρίση αξιών».

Η προσφώνηση του Προέδρου περιείχε και μήνυμα για τη σχέσεις Κράτους και Εκκλησίας, η οποία, όπως σημείωσε, «βασίζεται στις αρχές του αλληλοσεβασμού, της δημιουργικής συνύπαρξης αλλά και της αδιαμφισβήτητης διάκρισης των μεταξύ τους εξουσιών». 

«Η εποικοδομητική συνεργασία μεταξύ Πολιτείας και Εκκλησίας με τις κατάλληλες ενέργειες μπορεί να ενισχυθεί και να αποτυπωθεί επιτυχώς και στο αξιέπαινο κοινωνικό έργο που επιτελεί η Αρχιεπισκοπή Αθηνών, αλλά και στο σύνολό της η Εκκλησία, με σκοπό την ανακούφιση των ευπαθών ομάδων» είπε ο κ. Παπούλιας.

«Το βαθιά εσωτερικό νόημα των Ευαγγελίων άλλωστε, που κορυφώνεται στην ύψιστη εντολή 'αγαπάτε αλλήλους', επιβάλλεται να αποτελεί τον ακρογωνιαίο λίθο και του Κράτους Δικαίου. Το κοινωνικό έργο της Εκκλησίας, ειδικά στις μέρες μας, δεν μπορεί παρά να αποτελεί κεντρική επιδίωξη και αποστολή της» συμπλήρωσε ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας.

Στην αντιφώνησή του, ο αρχιεπίσκοπος Ιερώνυμος προέβαλε ως επιτακτική ανάγκη να «δούμε το πολιτικό γίγνεσθαι πέρα από την εικόνα, τα αίτια της κρίσης πέρα από την οικονομική ύφεση και να προσανατολιστούμε στην κρίση ως ευκαιρία για ανασυγκρότηση».

Από την πλευρά του, ο κ. Ιερώνυμος υπενθύμισε ότι η Εκκλησία είναι παρούσα στην αντιμετώπιση της κρίσης, ενώ κάλεσε την Πολιτεία να «προσέξει τη χείρα της συνεργασίας» της Εκκλησίας.
to pontiki

Ποια δέκα λάθη χρεώνει ο Παπανδρέου στον Παπακωνσταντίνου

Η απομάκρυνση του Γιώργου Παπακων­σταντίνου από το υπουργείο Οικονομικών θεωρείται προεξοφλημένη. Το χρονικό θα εξαρτηθεί από την έκβαση των Συνόδων Κορυφής αλλά και από τα νέα μέτρα που θα ανακοινωθούν. Ο πρωθυπουργός - και οι σύμβουλοί του - χρεώνουν στον Γιώργο Παπακωνσταντίνου μια σειρά κρίσιμων λα­θών που στοίχισαν όχι μόνο στην αξιοπιστία της χώρας, αλλά και στην επικοινωνιακή πολιτική που ακολουθήθηκε. Ποια είναι τα λάθη αυτά;
1.Δεν έγιναν σωστοί υπολογισμοί στα δη­μοσιονομικά μεγέθη και δη στο χρέος όταν υπεγράφη η δανειακή σύμβαση με την τρόικα, με αποτέλεσμα να τρέχουμε τώρα να ζητάμε επιμήκυνση που εμφανώς χρεια­ζόταν εξαρχής.
2.Οι στόχοι των εσόδων ήταν εξαρχής υψηλοί και παρά τις πιέσεις τις τρόικας ο Γ. Παπακωνσταντίνου επέμενε να μεταφέ­ρει την αισιοδοξία του στον πρωθυπουργό ότι οι στόχοι είναι επιτεύξιμοι. Μέχρι τώρα έχουν αναθεωρηθεί προς τα κάτω 3 φορές.
3.Ο υπουργός Οικονομικών διαβεβαί­ωνε μέχρι και τον περασμένο Δεκέμ­βριο πως ο προϋπολογισμός του 2010 είναι εντός πλαισίου και δεν θα χρειαστούν νέα μέτρα, με αποτέλεσμα να εκτεθεί και ο ίδι­ος ο πρωθυπουργός.
4.Δεν υπήρξε ενεργή παρουσία της Ελλά­δας στα κρίσιμα Eurogroup και ECOFIN των υπουργών Οικονομίας της Ε.Ε., με απο­τέλεσμα η Ελλάδα να χάσει διαπραγματευ­τικά χαρτιά τους τελευταίους 8 μήνες.
5.Ο Γ. Παπακωνσταντίνου δεν αξιολόγησε σωστά τη σοβαρότητα των βέτο της Ολ­λανδίας, της Φινλανδίας και της Αυστρίας κατά της νέας βοήθειας προς την Ελλάδα που ακόμα παραμένουν.
6.Για έναν χρόνο ο υπουργός Οικονομι­κών μετέφερε στον πρωθυπουργό ότι οι οίκοι αξιολόγησης «είναι διαχειρίσιμοι» και ότι ο ίδιος βρίσκεται σε ανοικτή γραμμή μαζί τους.
7.Στον Γ. Παπακωνσταντίνου χρεώνονται και όλα τα τραγελαφικά που ζήσαμε με νομοσχέδια που έχουν κατατεθεί για να αποσυρθούν την ίδια μέρα λόγω προχειρό­τητας και λαθών που εμπεριείχαν. 8Το φιάσκο των αποκρατικοποιήσεων ύψους 50 δισ. ευρώ χρεώνεται από το Μαξίμου στον υπουργό Οικονομικών καθώς ήταν δικής του εμπνεύσεως. Μάλιστα λέ­γεται ότι το παρουσίασε στον πρωθυπουρ­γό ως τη μοναδική λύση στο πρόβλημα του χρέους.
9.Στον υπουργό Οικονομικών χρεώνεται και το φιάσκο του παντρολογήματος ΕΤΕ με Alpha Ban k, που γύρισε μπούμε­ρανγκ επικοινωνιακά.
10.Ηδυστοκία στην είσπραξη εσόδων και την πάταξη της φοροδιαφυγής που έχει ως αποτέλεσμα να λαμβάνονται συνεχώς επιπρόσθετα μέτρα για να καλυ­φθούν οι μαύρες τρύπες.
to pontiki

Σχετικά με την «πολιτική της οργής», του Νικόλα Σεβαστάκη

Έχουμε μιλήσει πολλές φορές για το πολιτικό παιχνίδι με τους κοινωνικούς φόβους που παίζεται στο όνομα μιας «ηθικής της ευθύνης». Αυτό το παιχνίδι έχει τους επαγγελματίες, τους χορηγούς, τους λειτουργούς του στα μέσα επικοινωνίας και στο χώρο της διανόησης.

Δημοσιεύθηκε στα Ενθέματα της Εφημερίδας Αυγή
Σχηματικά λέμε ότι αυτός είναι ο χώρος του Μνημονίου, το πεδίο στο οποίο κινούνται, με διαφορετικές ταχύτητες και εντάσεις, όλες εκείνες οι φωνές που πιστεύουν ότι η οριστική υπέρβαση της Μεταπολίτευσης (το περιβόητο finis) πρέπει να είναι μια φυγή προς τα εμπρός με όρους ανταγωνισμού, απελευθέρωσης της επιχειρηματικότητας, εργασιακής και κοινωνικής πειθάρχησης σε μια ανώτερη καπιταλιστική «ορθολογικότητα».
Έχει ωστόσο ενδιαφέρον ότι, από μια άλλη πλευρά, κάποιες πολύ διαφορετικές δυνάμεις προβάλλουν με τη σειρά τους την ίδια επιθυμία υπέρβασης. Μοιράζονται ένα αντίστοιχης δραματικότητας ανορθωτικό-εξυγιαντικό πάθος. Μόνο που αυτές οι φωνές ομνύουν, όπως ισχυρίζονται, στο αντι-σύστημα και όχι στο σύστημα. Εμφανίζονται όλο και πυκνότερα ως ένα κομμάτι του κόσμου της διαμαρτυρίας και της λαϊκής αγανάκτησης. Σε ένα μπλογκ διεξάγεται αυτές τις μέρες μια «ψηφοφορία» με θέμα: σε ποιων τα σπίτια θέλετε να διαδηλώσετε περισσότερο; Από κάτω έχει μια σειρά ονομάτων ηγετικών στελεχών από τα δυο μεγάλα κόμματα. Το συγκεκριμένο μπλογκ είναι εξάλλου ένας από τους σπόνσορες της πρωτοβουλίας με το μεγαλειώδες όνομα «Κίνημα Λαού» η οποία διαδήλωσε έξω από το σπίτι του Άκη Τσοχατζόπουλου και του Σημίτη.
Δεν είναι μόνο η συγκεκριμένη περίπτωση. Εδώ και πολλούς μήνες διαμορφώνεται μια πολυσυλλεκτική και ρευστή «παράταξη» των όσων λένε ότι δεν θέλουν να ανήκουν σε παρατάξεις, των όσων ισχυρίζονται ότι είναι ελεύθεροι ή ανεξάρτητοι ή ακηδεμόνευτοι Έλληνες. Η «φιλελεύθερη» δημοσιολογία κάνει τα πάντα για να ταυτίσει αυτή την ιδιαίτερη αντι-πολιτική δυναμική με τα διαφορετικής λογικής κινήματα κοινωνικής ανυπακοής και τις μορφές κινηματικής παρέμβασης της Αριστεράς. Αλλά και κάποια τμήματα της Αριστεράς θεωρούν ότι μπορεί και πρέπει να υπάρξει μια ενιαία μετωπική συσπείρωση με τους πάντες στη βάση Μνημόνιο-Αντιμνημόνιο. Το θέμα έχει κρίσιμη σημασία καθώς ο χώρος της αντιπολιτικής αφύπνισης εμφανίζεται να ενσωματώνει επιλεκτικά αριστεροφανή αντι-ολιγαρχικά συνθήματα σε μια βάση που δεν έχει τίποτα το αριστερό.
Και για να γίνω πιο συγκεκριμένος. Με ποια ακριβώς έννοια άραγε είναι αριστερή η χύμα αντικλεπτοκρατική ρητορική; Η ίδια συνθηματολογία θα μπορούσε να εκπορεύεται από ένα Tea Party ή από οποιοδήποτε μόρφωμα της νέας «λαϊκής δεξιάς», όπως αυτά που ανθίζουν στη Βόρεια και στην Ανατολική Ευρώπη. Ένα ακόμα παράδειγμα: πως μπορεί να υπάρξει συνεννόηση με φωνές οι οποίες διαβάζουν τη νεοφιλελεύθερη διακυβέρνηση με όρους ξενοκρατίας και εθνικής προδοσίας; Από μια άποψη, τα «αμερικανο-εβραϊκά συμφέροντα», οι «εθνικές προδοσίες», η «διάλυση του κράτους μας», το κυνήγι του κλέφτη και του λαμόγιου, όλα αυτά τα θέματα και οι αντίστοιχες ευαισθησίες δεν ανήκουν παρά σε έναν κοινό τόπο πολύ κοντινό στο ακροδεξιό αυτονόητο. Και επειδή έχουμε κορεστεί από τους διάφορους ιεροκήρυκες του αυτονόητου και από τους κήνσορες της «κοινής λογικής», χρειάζεται να ξανασκεφτούμε σοβαρά το στοιχειώδες: ότι υπάρχουν διαφορετικές λογικές κοινωνικού κινήματος, λαϊκού ακτιβισμού, αντιφιλελεύθερου λόγου. Και μια πολύ πλούσια ιστορική εμπειρία διδάσκει ότι υπάρχουν επίσης ποικίλες — και ασύμβατες μεταξύ τους– εκδοχές αντικαπιταλισμού και ριζοσπαστισμού. Ότι μια άβυσσος χωρίζει την κριτική αμφισβήτηση του συμβατικού κοινοβουλευτικού παιχνιδιού από τις καισαρικές και αυταρχικές επιθυμίες με «αμεσοδημοκρατική» μεταμφίεση.
Εδώ ωστόσο ξανασυναντούμε το πρόβλημα της «ευκολίας» και της απήχησης. Πολλά από τα σχήματα και τις εικόνες που εξαπλώνονται στο έδαφος της κοινωνικής μας κρίσης διαθέτουν μια μαγική δύναμη διείσδυσης στα συναισθήματα ευρύτερων στρωμάτων. Αναφέρομαι σε σχήματα του τύπου οι Γερμανοί τραπεζίτες και ο ελληνικός λαός, η δειλία και η τόλμη, οι δυνάστες και οι δυναστευόμενοι, οι κλέφτες και τα θύματά τους, οι ξεπουλημένοι και οι αδιάφθοροι. Μια συγκεκριμένη «πολιτική» της οργής μπορεί και να χτιστεί με τα υλικά της οικείας παραπλανητικής εθνικής θυματοποίησης που χρησιμοποιεί το κοινωνικό ζήτημα ως συμπλήρωμα μιας αντίληψης περί εθνικής ακεραιότητας και ελληνικής τιμής.
Το παράδοξο είναι άλλωστε ότι αυτός ο λόγος αντιγράφει πιστά την ηθικολογία των δυνάμεων της «αναμόρφωσης διά της λιτότητας». Μοιάζει με «αντισυστημική» αντανάκλαση της ρητορικής περί διαφθοράς και παρακμιακού πολιτικού συστήματος. Αλλάζουν απλώς τα πρόσημα και τα υποκείμενα που εκπροσωπούν την «ηθική σήψη».
Αυτό που συμβαίνει πλέον είναι ότι η κυρίαρχη γραμμή προσαρμογής στα κελεύσματα των αγορών οξύνει τα αισθήματα αδυναμίας και ασφυξίας σε τμήματα της κοινωνίας. Σε αυτό το έδαφος ξεφυτρώνουν γραφικές σωτηριολογίες και λογής εθνικο-ανορθωτικές δημαγωγίες. Ωστόσο τα όρια υπάρχουν και υπογραμμίζονται από τα ίδια τα σκληρά πολιτικά γεγονότα: από τη στιγμή που για κάποιους είναι της ίδιας τάξεως γεγονός η «εισβολή του ΔΝΤ στην πατρίδα» και η «Υπατία», δεν χωρούν κριτικές αφωνίες, πόσο μάλλον κατανόηση. Εκτός και αν στο όνομα του ανοίγματος σε όλες τις αντιστάσεις ο αριστερός πολίτης λησμονήσει ότι άλλο νεοφιλελευθερισμός και άλλο… νεοοθωμανισμός.
tvxs.gr

Δραχμή: πόσο «ανατιμήθηκε» από την... κατάργηση της; Του Πάνου Παναγιώτου

Η ελληνική οικονομία ήταν πάντα μεταξύ των πιο αδύναμων της Ευρώπης. Το αποτέλεσμα ήταν από την υιοθέτηση του συστήματος των «ελεύθερα» κυμαινόμενων συναλλαγματικών ισοτιμιών το νόμισμα της, η δραχμή, να κινείται κατά κανόνα πτωτικά έναντι των δύο μεγαλύτερων διεθνών νομισμάτων, του δολαρίου και του μάρκου.

Το 1981 με περίπου 50 δραχμές αγόραζε κανείς ένα δολάριο και με περίπου 25 δραχμές ένα μάρκο. Μέχρι το 1990 χρειαζόταν 200 δραχμές για να αγοραστεί ένα δολάριο και περίπου 100 για ένα μάρκο. Δέκα χρόνια αργότερα, το 2000, ένα δολάριο κόστιζε περίπου 400 δραχμές και ένα μάρκο περισσότερο από 150.
Την 1η Ιανουαρίου 2002 η δραχμή αντικαταστάθηκε από το ευρώ με ισοτιμία 1e = 340,75 δραχμές. Αν και η σύνδεση των δύο νομισμάτων είχε γίνει ήδη από το 2000 η κατάργηση της δραχμής έλαβε χώρα την 01/01/02 και από τότε και στο εξής το ευρώ είναι το ελληνικό νόμισμα και οι ισοτιμίες των υπόλοιπων νομισμάτων του κόσμου διαμορφώνονται ως προς το ευρώ μέσα στο ‘ελεύθερα’ κυμαινόμενο διεθνές σύστημα συναλλαγματικών ισοτιμιών, επηρεάζοντας αποφασιστικά την ελληνική οικονομία.
Λίγο περισσότερο από 8 χρόνια αργότερα, το Μάρτιο του 2011, το ευρώ έχει ανατιμηθεί έναντι του δολαρίου κατά 57,02%. Καθώς η δραχμή διατήρησε ουσιαστικά την ισοτιμία 340,75/1 με το ευρώ και το ευρώ ανατιμήθηκε κατά 57,02% έναντι του δολαρίου, αυτό σημαίνει πως και η δραχμή ανατιμήθηκε έναντι του δολαρίου στο ίδιο ποσοστό. Ωστόσο, αυτό δεν έχει συμβεί ξανά στη μοντέρνα νομισματική ιστορία καθώς η δραχμή στον πολυετή ορίζοντα πάντα κατέγραφε πτώση έναντι του δολαρίου, μια που η οικονομία της είναι πιο αδύναμη από αυτήν των ΗΠΑ.

Επιπλέον, καθώς η ισοτιμία του μάρκου κλειδώθηκε έναντι του ευρώ, όπως ακριβώς είχε συμβεί και με τη δραχμή, στο διάστημα αυτό η δραχμή παρέμεινε αμετάβλητη έναντι του μάρκου και με τον ίδιο τρόπο και έναντι του γαλλικού, του ιταλικού και των υπόλοιπων νομισμάτων της ΕΕ. Ούτε αυτό, όμως, είχε συμβεί ξανά στη μοντέρνα νομισματική ιστορία. Τέλος, καθώς το κινέζικο νόμισμα είναι συνδεδεμένο με το δολάριο και το ευρώ ανατιμήθηκε έναντι του δολαρίου η Ελλάδα έγινε ακριβότερη και έναντι της Κίνας κατά 57,02% από το 2002 μέχρι το Μάρτιο του 2011.
Έτσι, ενώ η ελληνική οικονομία έμαθε να επιβιώνει σε όλη τη διάρκεια του προηγούμενου αιώνα έχοντας ενός φθηνό, έναντι των ανταγωνιστικών του, νόμισμα, στην πρώτη δεκαετία του νέου αιώνα έπρεπε να μάθει να επιβιώνει έχοντας το ακριβότερο νόμισμα στον κόσμο και μάλιστα ένα νόμισμα που γινόταν ολοένα και πιο ακριβό.
Προφανώς, δεν τα κατάφερε και πολύ καλά ..
tvxs.gr

«Πουλήστε για να σώσετε μισθούς και συντάξεις»

 

Μετά την Άνγκελα Μέρκελ, και ο Όλι Ρεν συνιστά στην ελληνική κυβέρνηση την άμεση ανακοίνωση ενός μεγάλου προγράμματος αποκρατικοποιήσεων και πώλησης δημόσιας γης. Ο ευρωπαίος επίτροπος, αρμόδιος σε θέματα Οικονομίας, λέει ότι αυτό το πρόγραμμα μπορεί να συμπεριληφθεί στο μνημόνιο Νο4.

Σε συνέντευξή του στην εφημερίδα «Πρώτο Θέμα», ο Όλι Ρεν εκτιμά ότι το ποσό των 50 δισεκατομμυρίων ευρώ είναι δέκα φορές οι περικοπές μισθών και συντάξεων του 2010. Επιπλέον, ο επίτροπος θεωρεί ότι τα περιουσιακά στοιχεία που πρέπει να πουληθούν δεν προσφέρουν κανένα έσοδο στον κρατικό προϋπολογισμό.

Σε ερώτηση για το αν είναι εφικτή η συγκέντρωση των 50 δισεκατομμυρίων μέσα στα επόμενα τέσσερα χρόνια, ο Όλι Ρεν απάντησε ότι το πρόγραμμα είναι «φιλόδοξο αλλά εφικτό» και αποκάλυψε ότι η Επιτροπή έχει ήδη ζητήσει από την ελληνική κυβέρνηση να καταρτίσει έναν κατάλογο των περιουσιακών στοιχείων.

Ο Όλι Ρεν πιστεύει ότι η ιδιωτικοποιήσεις θα βελτιώσουν την εικόνα της Ελλάδας στις αγορές. Ο ίδιος λέει: «το μήνυμα προς τις χρηματοπιστωτικές αγορές είναι ότι, πέρα από τις περικοπές του ελλείμματος, η κυβέρνηση λαμβάνει μέτρα με τα οποία θα μειωθεί το δημόσιο χρέος κατά 20 μονάδες του ΑΕΠ. Επίσης, η ιδιωτικοποίηση θα φέρει ξένα κεφάλαια και θα συμβάλει στην αύξηση του αναπτυξιακού δυναμικού».

Κλείνοντας, ο Όλι Ρεν δήλωσε ότι η Ελλάδα βρίσκεται σε καλό δρόμο, αν και «υπάρχουν εμπόδια που πρέπει να ξεπεραστούν».
newsdeast.gr

«Οι πολίτες έχουν μνήμη και κρίση»

 

Επίθεση Πεταλωτή στον πρόεδρο της ΝΔ

Για «φθηνή μεμψιμοιρία» κατηγορεί τον πρόεδρο της ΝΔ Αντώνη Σαμαρά, αλλά και τα υπόλοιπα κόμματα της αντιπολίτευσης που επίσης επιμένουν μονότονα στη δήθεν αντιμνημονιακή και ισοπεδωτική πολιτική τους, ο κυβερνητικός εκπρόσωπος Γιώργος Πεταλωτής, σε δήλωσή του με την οποία σχολιάζει την στάση που κράτησαν σχετικά με τα αποτελέσματα της άτυπης Συνόδου Κορυφής της Ε.Ε.

Παράλληλα, ο κ. Πεταλωτής τους καλεί να παραδεχθούν έστω και τώρα ότι ο αγώνας αυτός έχει ορατά πλέον αποτελέσματα, έτσι ώστε να μπορέσουν να μετατραπούν αυτήν την κρίσιμη ώρα από αρνητές, σε εθνικά ωφέλιμους.

«Στη χθεσινή έκτακτη Σύνοδο Κορυφής η Ελλάδα προσήλθε με όπλα της την αξιοπιστία, την οποία η κυβέρνηση της Ν.Δ. είχε φθάσει στο ναδίρ, τη συνέπεια στην εφαρμογή ενός μεγάλου εθνικού προγράμματος και κυρίως την αναγνώριση των θυσιών που υφίσταται ο λαός μας για να ξεπεράσουμε την κρίση και να προχωρήσουμε συγχρόνως στις μεγάλες αλλαγές που ήδη υλοποιούμε» αναφέρει στη δήλωσή του ο κυβερνητικός εκπρόσωπος και σημειώνει:

«Αυτά παρουσίασε ο Πρωθυπουργός Γ. Α. Παπανδρέου, αυτά εκτίμησαν οι εταίροι μας, μέσα από μια δύσκολη και σκληρή μάχη με τα γνωστά θετικά αποτελέσματα. Που δημιουργούν προοπτική και βιωσιμότητα στην οικονομία μας, που μας στηρίζουν σημαντικά στο δύσκολο δρόμο που έχουμε μπροστά μας και τα οποία κάθε άλλο παρά αποφασισμένα και αυτονόητα ήταν».

Στη συνέχεια ο κ. Πεταλωτής εξαπέλυσε επίθεση στον πρόεδρο της ΝΔ για την στάση που τηρεί, λέγοντας: «Δυστυχώς όμως, αυτό που αντιλαμβάνεται πλέον όλος ο κόσμος, κάποιοι στην αντιπολίτευση και κυρίως ο κ. Σαμαράς, δείχνουν ότι αρνούνται να το παραδεχθούν. Ο κ. Σαμαράς απουσιάζει από τον Εθνικό Αγώνα που δίνουμε, τον αγώνα που δίνει ο Ελληνικός Λαός για τη σωτηρία της χώρας», αναφέροντας ότι ο κ. Σαμαράς: «Απουσιάζει από κάθε προσπάθεια που κάνουμε, δεν συμβάλει πουθενά και στο παραμικρό, έξω λέει να συνεχιστεί η εφαρμογή του μνημονίου και εδώ μας λέει ότι είναι καταστροφή, στέκεται εμπόδιο σε κάθε προσπάθεια νοικοκυρέματος στο χάλι που άφησε πίσω η κυβέρνησή του, την ίδια στιγμή που εκείνος δεν πέτυχε να πει ούτε μια λέξη από τις διεκδικήσεις της Ελλάδας στην απόφαση των ευρωπαίων συντηρητικών».

Ο κ. Πεταλωτής καταλήγει λέγοντας: «Οι πολίτες έχουν μνήμη. Θυμούνται καλά ποιος μας έφερε σε πρωτοφανή δυσκολία. Οι πολίτες έχουν κρίση. Βλέπουν και ξέρουν ποιος αγωνίζεται, ποιος ρίχνεται στη μάχη για τα συμφέροντα της Ελλάδας και ποιος παριστάνει τον εκ του ασφαλούς σχολιαστή.

Προτιμούσαν όπως αποδεικνύεται να επιστρέψει ο Πρωθυπουργός χωρίς τις επιτυχίες από τη Σύνοδο Κορυφής, για να μπορούν να πανηγυρίζουν και να επιμένουν μονότονα στην δήθεν αντιμνημονιακή και ισοπεδωτική πολιτική τους. Έχουν δικαίωμα φυσικά να χαράζουν όποια αντιπολιτευτική τακτική θέλουν. Εισπράττοντας τις συνέπειες.

Εκείνο όμως που πρέπει να σταματήσουν, είναι να αδικούν την εθνική προσπάθεια και τις θυσίες του ελληνικού λαού.
Να σταματήσουν τη φθηνή μεμψιμοιρία , να παραδεχθούν έστω και τώρα ότι ο αγώνας αυτός έχει ορατά πλέον αποτελέσματα, για να μπορέσουν να μετατραπούν αυτήν την κρίσιμη ώρα από αρνητές, σε εθνικά ωφέλιμους».
newsdeast.gr

Ακούει, βλέπει και συλλογάται...

Ανέκφραστος και χωρίς κα­νένα σχόλιο υποδέχεται ει­σηγήσεις, παραινέσεις και συμβουλές για να πάρει μέ­τρα για την κατάσταση που επικρατεί στην κυβέρνηση ο πρωθυπουργός. Η αλήθεια είναι ότι μόλις 6 μήνες με­τά τον τελευταίο ανασχηματισμό, το κυβερνητικό σχήμα μοιάζει να έχει… «κάτσει» πολύ άσχημα και η φθορά είναι τόσο μεγάλη που ακουμπάει όσο ποτέ τον ίδιο τον πρωθυπουργό. Αργά ή γρήγορα το πρόβλημα θα χρειάζε­ται αντιμετώπιση, αν και είναι προφα­νές ότι ο Γ. Παπανδρέου δεν πρόκειται να πάρει απόφαση πριν από την 25η Μαρτίου ή, σε ενδεχόμενο παράτασης των ευρωπαϊκών εξελίξεων για τη Σύ­νοδο Κορυφής του Ιουνίου, πριν από το ερχόμενο φθινόπωρο. Συνεργάτες του ωστόσο επισημαίνουν ότι, αν η ει­κόνα που αποτυπώνεται στις δημοσκο­πήσεις συνεχιστεί και η κυβέρνηση δεν ανακόψει την πορεία φθοράς, ο ανασχηματισμός αποτελεί το έσχατο – πλην των εκλογών – όπλο του πρωθυ­πουργού, που πρέπει όμως να το χρη­σιμοποιήσει την κατάλληλη στιγμή.
Το ζήτημα είναι ότι το «παραφου­σκωμένο» πολυμελές κυβερνητικό σχήμα, που θεωρήθηκε απαραίτητο λόγω συγκυρίας προκειμένου η κυ­βέρνηση να δουλέψει σε συνθήκες αντίστοιχες με αυτές της Ολυμπιάδας, όχι μόνο δεν απέδωσε τα αναμενόμε­να, αλλά έχει ατονήσει πλήρως. Πολ­λοί είναι οι λόγοι που η κυβέρνηση δεν τσουλάει:
◆ Η εύθραυστη κατάσταση που επι­κρατεί σε σχέση με την οικονομική κρίση της χώρας, που μπορεί να οδη­γήσει σε εκλογές ανά πάσα στιγμή, δη­μιουργεί στάση αναμονής.
◆ Οι οριζόντιες και σκληρές περι­κοπές στα κονδύλια των υπουργείων δημιουργούν ασφυκτικές συνθήκες άσκησης πολιτικής ή εκπόνησης και­νοτόμων σχεδίων.
◆ Η προώθηση θεμάτων έχει κολλή­σει στα γρανάζια της δημόσιας διοίκη­σης από απρόθυμους – λόγω του νέου ενιαίου μισθολογίου – υπαλλήλους.
◆ Ο τρόπος λειτουργίας της κυβέρ­νησης όπου όλα σχεδιάζονται και κα­τευθύνονται από το πρωθυπουργικό γραφείο, δημιουργώντας έτσι στοίβες κυβερνητικών πρωτοβουλιών στα συρ­τάρια των συμβούλων…
Ο μεγαλύτερος ασθενής της κυβερ­νητικής μηχανής μοιάζει να είναι το υπουργείο Οικονομικών, όπου τα έσο­δα, που αποτελούν και τον κρίσιμο πα­ράγοντα υλοποίησης του μνημονίου, εμφανίζουν σοβαρή υστέρηση και οι εισπρακτικοί μηχανισμοί εικόνα χά­ους.
Ο ανασχηματισμός όμως, λένε έμπειρα κυβερνητικά στελέχη, θα πρέπει να περάσει από δύο βασικούς πυλώνες της κυβέρνησης και απόλυτα προσωπικές επιλογές του Γιώργου Πα­πανδρέου. Αν λοιπόν ο πρωθυπουργός επιθυμεί μια νέα αρχή, θα πρέπει να αντικαταστήσει τον Γιώργο Παπακωνσταντίνου, μπας και ο νέος υπουργός Οικονομικών δώσει μια νότα αισιοδοξί­ας εντός και εκτός χώρας για τις προο­πτικές της οικονομίας και αναστήσει το νεκρό κοινωνικό πρόσωπο του ΠΑΣΟΚ. Κάτι τέτοιο όμως θα σηματοδοτούσε ομολογία αποτυχίας της οικονομικής πολιτικής του ίδιου του πρωθυπουρ­γού, γι’ αυτό και επισημαίνεται ότι εν­δεχόμενη μετακίνηση Παπακωνσταντίνου θα σημάνει προσωπική ήττα του Γ. Παπανδρέου, που πάσχισε σκληρά να τον επιβάλει στο πολιτικό σκηνικό της χώρας.
Τα σενάρια
Το ίδιο ακριβώς συμβαίνει και με την περίπτωση του Γιάννη Ραγκούση, που τα σενάρια ηγετικών φιλοδοξιών του έχουν προκαλέσει την μήνιν των συνα­δέλφων του, που τον είδαν να εκτοξεύ­εται στην πολιτική επετηρίδα του κόμ­ματος. Ο ίδιος, που δέχτηκε σφοδρή εσωκυβερνητική επίθεση και υπονό­μευση μετά την αναγγελία συγκρότη­σης επιτροπής διαχείρισης κρίσης και πολιτικού σχεδιασμού, έχει κάνει μερι­κά βήματα πίσω προκειμένου να προ­φυλαχτεί και να ανασυντάξει τις δυνάμεις του. Φροντίζει να μην προκαλεί με την καθημερινή παρουσία του στα Μέσα Ενημέρωσης, αν και η έντονη σύγκρουσή του με τον Βαγγέλη Βενι­ζέλο έδωσε τροφή για πολλά σενάρια γύρω από τις ηγετικές του φιλοδοξίες. Άλλωστε είναι γνωστό ότι ψηλώνεις πολιτικά μέσα από συγκρούσεις και όχι με… προωθήσεις, όσο δυνατές κι αν είναι. Το θέμα είναι αν οι μνημονιακές συνθήκες αφήνουν περιθώρια για νικηφόρο πολιτικό μέλλον του ΠΑΣΟΚ. Κι αυτό γιατί πολλοί εκτιμούν ότι την «επόμενη μέρα» στο ΠΑΣΟΚ θα διασω­θούν πολιτικά λίγοι και κυρίως οι αρνητές του μνημονίου και της τρόικας.
to pontiki

Σαρωτικό ανασχηματισμό ετοιμάζει ο Γ.Παπανδρέου

 

Ανασχηματισμό μπορεί και μέσα στις επόμενες ημέρες περιμένουν υπουργοί και βουλευτές του ΠΑΣΟΚ.

Η κίνηση ανασχηματισμού που συζητιέται εδώ και πολύ καιρό στην Κυβέρνηση φαίνεται ότι τώρα θεωρείται απαραίτητο συμπλήρωμα των καλών εντυπώσεων από τις αποφάσεις των Βρυξελλών για επιμήκυνση και μείωση των επιτοκίων.

Κυβερνητικοί παράγοντες παραδέχονται ότι ο ανασχηματισμός είναι αναγκαίος για δύο λόγους.

Πρώτον γιατί η χώρα έχει δεσμευτεί να «τρέξει ταχύτατα» αποκρατικοποίησεις και πώληση δημόσιας περιουσίας ,κινήσεις που δεν μπορούν να γίνουν με υπουργούς που αποδεδειγμένα έχουν αργούς ρυθμούς και δεύτερον γιατί και οι αποκρατικοποιήσεις και τα νέα μέτρα που έρχονται σε όλα τα επίπεδα απαιτούν ένα καλά συντονισμένο και ομοιογενές κυβερνητικό σχήμα.

Ένας τρίτος λόγος που δεν παραλείπουν οι κυβερνητικοί αξιωματούχοι είναι ότι «με το παρόν σχήμα τον μη συντονισμό και τα κρούσματα δημόσιας αντιπαράθεσης τα όποια επικοινωνιακά οφέλη από την απόφαση των 27 θα εξανεμιστούν ταχύτατα.

Ήδη ο υπουργός υποδομών κ. Δ.Ρέπας με συνέντευξη του στην realnews καλεί τον πρωθυπουργό να επιλέξει εξωκοινοβουλευτικά στελέχη για το νέο κυβερνητικό σχήμα.
newsdeast.gr

Κύριοι Δικαστές, Δεν έχετε τη στήριξή μας…



 Διαβάζοντας το συλλογικό ψήφισμα των δικαστών που καλεί την Πολιτεία…
1.«Να καταργήσει άμεσα την αντισυνταγματική διάταξη, με την οποία οι νεοεισερχόμενοι στον κλάδο Δικαστικοί Λειτουργοί, εντάσσονται στο ΙΚΑ και να ιδρύσει Ασφαλιστικό Φορέα Κρατικών Λειτουργών». 2. «Να σεβαστεί τη Συνταγματική Επιταγή για ισονομία και ισοκυρία των τριών Λειτουργιών του Κράτους, της Εκτελεστικής, Νομοθετικής και Δικαστικής, με την διατήρηση του ειδικού μισθολογίου και την κατοχύρωση των συντάξεων στα επίπεδα της βουλευτικής αποζημίωσης». 3. «Να καλύψει άμεσα τις κενές οργανικές θέσεις Δικαστικών Λειτουργών και Δικαστικών Υπαλλήλων, που υπάρχουν ήδη και να δεσμευθεί για την έγκαιρη κάλυψη αυτών που θα προκύπτουν»
Με τα παραπάνω αιτήματά των δικαστών συμφωνώ, δεν έχω λόγους για το αντίθετο. Μετά λύπης μου όμως βλέπω ότι, όπως και με τα αιτήματα των Γιατρών – Κοινωνική ευαισθησία Μηδέν.
Εκτός κι αν όλα πάνε καλά με την τυφλή μας Δικαιοσύνη και δεν το αντιλαμβάνομαι.
Ίσως αδικώ τον βασικότερο πυλώνα της… Δημοκρατίας μας.
Τους ιθύνοντες των «ζητημάτων» του Βατοπεδίου, των Εξοπλισμών, «των» Ζήμενς, του Χρηματιστηρίου, των μεγαλο-υπερτιμολογήσεων κ.α. «ζητημάτων» που έχουν ταλανίσει και πτωχεύσει τη Χώρα μας, φαίνεται ότι…δεν αφορούν τον Prestigious Θεσμό της Δικαιοσύνης και την ευγενή τάξη των Δικαστών, επομένως δεν έχουν κανένα λόγο να εντάξουν το κυριότερο αίτημα του ελληνικού λαού στο ψήφισμά τους: Την ίδια τη Δικαιοσύνη.
Η ανεξαρτησία της Δικαιοσύνης, η καλπάζουσα και συστηματική ατιμωρησία μεγάλων πρωταγωνιστών της οικονομικής και πολιτικής ζωής της χώρας, κύριοι δικαστές μου, έπρεπε να δεσπόζουν στο ψήφισμά σας προς τη Πολιτεία (και να συμπεριλάβετε και τα δίκαια αιτήματά σας), τότε, και μόνο τότε θα είχατε την αμέριστη συμπαράσταση του κόσμου.
Η επιλογή του ότι στέκομαι απέναντί σας κι όχι πλάι σας, είναι επιλογή αποκλειστικά δική σας.
politismos politis

«Θετική η επιμήκυνση»

 

Δηλώσεις του Φ. Κουβέλη

«Θετική εξέλιξη» χαρακτήρισε την επιμήκυνση του χρόνου αποπληρωμής του δανείου και τη μείωση του επιτοκίου, ο πρόεδρος της Δημοκρατικής Αριστεράς, Φώτης Κουβέλης.

Σε ανακοίνωση που εξέδωσε ο Φ. Κουβέλης αναφέρει ότι η επιμήκυνση και η μείωση του επιτοκίου «παρά το ότι αναμένονταν να είναι μεγαλύτερης διάρκειας και μεγαλύτερου εύρους αντιστοίχως, αποτελούν θετική εξέλιξη. Αρνητική όμως εξέλιξη συνιστά η εξακολούθηση της απόρριψης έκδοσης του ευρωομολόγου».

«Το μείζον όμως ζήτημα παραμένει στο περιεχόμενο του "Συμφώνου για το Ευρώ"» συνεχίζει ο Φ. Κουβέλης.

«Η οικονομική διακυβέρνηση όπως προωθείται με τη συμπίεση των μισθών, με τη αποδιάρθρωση των εργασιακών σχέσεων και την απομείωση του κοινωνικού κράτους δεν μπορεί να γίνει αποδεκτή».

Ο Φ. Κουβέλης ζητά «συντονισμένη προσπάθεια και αγώνα» στο διάστημα μέχρι τις 25 Μαρτίου «τόσο στο επίπεδο των κυβερνήσεων των κρατών -μελών όσο και στο επίπεδο της ευρωπαϊκής κοινωνίας ώστε το "Σύμφωνο για το ευρώ" να κινηθεί με κεντρικούς άξονες την ανάπτυξη και την απασχόληση».

Η Δημοκρατική Αριστερά θεωρεί επίσης «γόνιμη» την πρόταση Τρισέ για τη δημιουργία ενός Πανευρωπαϊκού Οργανισμού Διαχείρισης Χρέους.
newsdeast.gr

Ευρωπαϊκή στήριξη στον Παπανδρέου «βλέπει» το Reuters

 

Σύμφωνα με διπλωματικές πηγές των Βρυξελλών, τις οποίες επικαλείται το πρακτορείο Reuters, οι ηγέτες των 27 μελών της ΕυρωπαΙκής Ένωσης πρόκειται να εκφράσουν σε κοινή τους ανακοίνωση την υποστήριξή τους στην Πορτογαλία και την Ιρλανδία, αλλά και προσωπικά στον Έλληνα Πρωθυπουργό Γιώργο Παπανδρέου.

Σύμφωνα με το πρακτορείο ενδέχεται να συμφωνηθεί ακόμα και η επιμήκυνση της αποπληρωμής του ελληνικού δανείου, καθώς και η μείωση του επιτοκίου. Τέλος αναφέρεται πως το σύμφωνο ανταγωνιστικότητας της Γερμανίδας Καγκελαρίου δεν πρόκειται να γίνει αποδεκτό πριν από την επόμενη σύνοδο κορυφής στις 24-25 Μαρτίου.

Την ίδια στιγμή και ενώ τα spreads στην Πορτογαλία σημειώνουν νέα άνοδο, υπουργός Οικονομικών Fernando Teixeira dos Santos, ανακοίνωσε επιπρόσθετα μέτρα για τη μείωση του δημοσίου ελλείμματος στο 4,6% του ΑΕΠ το 2011
proto thema online

Θετικό για την Ελλάδα το κλίμα στην Άτυπη Συνάντηση ΥΠΕΞ της ΕΕ

 

Μια ιδιαίτερα ευχάριστη και θετική ατμόσφαιρα απέναντι στην Ελλάδα, επικράτησε κατά τις διήμερες εργασίες της Άτυπης Συνάντησης των Υπουργών Εξωτερικών της Ευρωπαϊκής Ένωσης που ολοκληρώθηκε το Σάββατο το απόγευμα στη Βουδαπέστη.

Τη χώρα μας εκπροσώπησε ο υφυπουργός Εξωτερικών Δημήτρης Δόλλης, στον οποίο οι ομόλογοί εξέφρασαν την ικανοποίηση και τις ευχαριστίες τους για την πρόσφατη επιτυχή αποστολή του στη Λιβύη με την απελευθέρωση των τριών Ολλανδών πεζοναυτών και τον επαναπατρισμό τους με άλλα δώδεκα άτομα Έλληνες και Λίβυους συγγενείς τους.

Όπως τόνισε ο Έλληνας υφυπουργός σε δηλώσεις του στο ΑΠΕ-ΜΠΕ, στη Συνάντηση, της οποίας κυρίαρχο θέμα ήταν η κατάσταση στη Λιβύη και στη Βόρεια Αφρική, αντιμετώπισε ένα πολύ θετικό κλίμα, καθώς μόλις τα προηγούμενα εικοσιτετράωρα η Ελλάδα είχε επιχειρήσει επιτυχώς και χωρίς προβλήματα να βοηθήσει και να επαναπατρίσει ανθρώπους από τη Λιβύη, σε αντίθεση με άλλες χώρες. Και αυτό, το πολύ θετικό κλίμα, εκφράστηκε στον πρωθυπουργό στις Βρυξέλλες, από τους ηγέτες των χωρών-μελών της ΕΕ.

Ο κ. Δόλλης επισήμανε πως «ο πρωθυπουργός, άνθρωπος με σεβαστό όνομα, μεγάλη πείρα και γνώσεις, θεωρείται από τα πλέον σοβαρά "χαρτιά" στην ΕΕ και σημαντικός "παίχτης" σε πολύ δύσκολο παιχνίδι», και όπως ο ίδιος σημείωσε χαρακτηριστικά, «τα αποτελέσματα των συνομιλιών του πρωθυπουργού στις Βρυξέλλες "μιλούν από μόνα τους"».

Ο υφυπουργός Εξωτερικών παρέπεμψε στις ιδιαίτερα θετικές αντιδράσεις που υπήρξαν στο γεγονός πως η Ελλάδα συνεργάστηκε επιτυχώς με την κινεζική πλευρά στην εκκένωση και στον επαναπατρισμό 13.000 Κινέζων πολιτών, στην για πολλές ημέρες προβολή της χώρας μας από τα κινεζικά Μέσα Ενημέρωσης και στην έκφραση ευχαριστιών, την ίδια αυτή στιγμή που η χώρα μας παλεύει να βγει από την κρίση.

Ο ίδιος πρόσθεσε πως βασικό σημείο ήταν το ότι η απελευθέρωση των τριών Ολλανδών πεζοναυτών έδωσε διαφορετικό κλίμα σε ότι αφορά την Ελλάδα, και το ότι ο ίδιος έτυχε να ηγηθεί της αποστολής και να βρεθεί κατόπιν στη Συνάντηση στη Βουδαπέστη, κάτι που βοήθησε στην πολύ θετική ατμόσφαιρα.

Σημειώνεται πως κατά την, πρώτη ημέρα της Άτυπης Συνάντησης των Υπουργών Εξωτερικών στη Βουδαπέστη, συζητήθηκαν οι αλλαγές που επέφερε η Συνθήκη της Λισαβόνας στις εξωτερικές σχέσεις της ΕΕ, καθώς και η διαδικασία συγκρότησης της Ευρωπαϊκής Υπηρεσίας Εξωτερικής Δράσης, ενώ στις σημερινές εργασίες με τη συμμετοχή υποψήφιων προς ένταξη χωρών, συζητήθηκε η κατάσταση στη νότια γειτονία της ΕΕ, ιδιαίτερα σε Τυνησία, Λιβύη και Αίγυπτο.
ΣΚΑΙ.GR

Οι εκτιμήσεις των κομμάτων της αντιπολίτευσης για τη συμφωνία στις Βρυξέλλες

Την ολοκλήρωση της Συνόδου Κορυφής στις Βρυξέλλες, με την ανακοίνωση των αποφάσεων αυτής, ακολούθησαν δηλώσεις των κομμάτων της αντιπολίτευσης. Ως θετική εξέλιξη χαρακτήρισαν τα αποτελέσματα τις Συνόδου Νέα Δημοκρατία, ΛΑΟΣ, Δημοκρατική Αριστερά και Δημοκρατική Συμμαχία, ενώ το ΚΚΕ, δια στόματος Αλέκας Παπαρήγα, δηλώνει «δικαιωμένο» σχετικά με την εκτίμησή του ότι τελικά θα επιτυγχάνονταν συμφωνία, κάνοντας λόγο για «αντιδραστικότατη συμφωνία» που θα επιφέρει «νέα και σαρωτικά μέτρα σε μισθούς, συντάξεις, εργασιακά και ιδιωτικοποίηση των πάντων». «Καλό είναι να μη βιαστούν όσοι θέλουν να πανηγυρίσουν», δήλωσε ο πρόεδρος της ΚΟ του ΣΥΡΙΖΑ, Αλέξης Τσίπρας.

Συγκεκριμένα, όπως δήλωσε η γενική γραμματέας του ΚΚΕ, Αλέκα Παπαρήγα, το ΚΚΕ δικαιώθηκε πλήρως στην εκτίμησή του ότι τελικά θα επιτυγχάνονταν συμφωνία και κατηγόρησε τον πρωθυπουργό ότι λέει ψέματα όσον αφορά το περιεχόμενο της συμφωνίας.
Υπογράμμισε μάλιστα ότι είναι λογικό να νιώθει ικανοποίηση ο πρωθυπουργός αφού «του αναγνωρίστηκαν τα βάρβαρα μέτρα που έχει πάρει», ενώ δεσμεύθηκε και για τα μέτρα που θα πάρει στο εξής. Παράλληλα επισήμανε ότι τα χρέη θα μεγαλώνουν και τα μέτρα κατά των εργαζομένων θα σκληραίνουν, προσθέτοντας ότι και την επιμήκυνση στην αποπληρωμή του χρέους και την μείωση του επιτοκίου θα την πληρώσει ακριβά ο λαός.
«Καλό είναι να μη βιαστούν όσοι θέλουν να πανηγυρίσουν» σχολιάζει ο πρόεδρος της ΚΟ του ΣΥΡΙΖΑ, Αλέξης Τσίπρας. Και προσθέτει ότι «η επιμήκυνση των 110 δις ήταν κάτι το αυτονόητο για να μπορέσουν να εξασφαλίσουν από εμάς ότι θα πάρουν πίσω τα λεφτά τους. Επιπλέον, ότι θα τα πάρουν μέσα στα επόμενα 7,5 χρόνια με πολύ υψηλούς τόκους».
«Ο δρόμος του Μνημονίου και της λιτότητας είναι δρόμος που μας βουλιάζει ακόμα πιο βαθιά στην παγίδα του χρέους», καταλήγει στην ανακοίνωσή του.
Ικανοποιημένη από τα αποτελέσματα της Συνόδου εμφανίζεται η ΝΔ. Για «σημαντική απόφαση για την Ευρώπη με θετικές επιπτώσεις και για την Ελλάδα», έκανε λόγο ο αναπληρωτής τομεάρης Οικονομικών της ΝΔ, Χρήστος Σταϊκούρας, σε συνέντευξή του στον ραδιοφωνικό σταθμό Flash.
Δόθηκε ένα σημαντικό, ένα ισχυρό, ένα συντονισμένο, ρεαλιστικό μήνυμα -και προς τις αγορές και προς όλο τον κόσμο- ότι η Ευρώπη θέλει καλύτερο δημοσιονομικό συντονισμό και βελτίωση της ανταγωνιστικότητας, ανέφερε ο Χρ. Σταϊκούρας.
Προσθέτοντας είπε: «Αυτή η πρόταση είναι ιδιαίτερα σημαντική και για την Ελλάδα. Κάθε χώρα θα αποφασίζει το δικό της μείγμα πολιτικών και θα λαμβάνονται υπόψη ιδιαίτερες προκλήσεις σε κάθε χώρα, για το πώς θα αντιμετωπίσει την ανταγωνιστικότητα».
Ικανοποιημένος εμφανίζεται και ο πρόεδρος του ΛΑΟΣ, Γιώργος Καρατζαφέρης. «Από την Ευρώπη μπορεί να μην πετύχαμε το μάξιμουμ των επιδιώξεων μας, αλλά πήραμε πολλά περισσότερα από όσα υπολόγιζαν οι πεσιμιστές. Το θέμα είναι τώρα ποιος θα διαχειριστεί τη νέα ευκαιρία που μας δόθηκε», ανέφερε, εκφράζοντας ταυτόχρονα τις ανησυχίες του για το κατά πόσο η δομή αυτής της κυβέρνησης -όπως σημειώνει- μπορεί να διαχειριστεί το αποτέλεσμα της Συνόδου.
Θετική εξέλιξη χαρακτηρίζει ο πρόεδρος της Δημοκρατικής Αριστεράς, Φώτης Κουβέλης, την επιμήκυνση του χρόνου αποπληρωμής και τη μείωση του επιτοκίου «παρά το ότι αναμένονταν να είναι μεγαλύτερης διάρκειας και μεγαλύτερου εύρους αντιστοίχως». Ωστόσο, τονίζει ότι το μείζον ζήτημα παραμένει στο περιεχόμενο του Συμφώνου για το Ευρώ.
«Η οικονομική διακυβέρνηση όπως προωθείται με τη συμπίεση των μισθών, με την αποδιάρθρωση των εργασιακών σχέσεων και την απομείωση του κοινωνικού κράτους δεν μπορεί να γίνει αποδεκτή» δηλώνει.
Η Δημοκρατική Συμμαχία δηλώνει δικαιωμένη από τα αποτελέσματα της Συνόδου, δηλώνει η Ντόρα Μπακογιάννη. Ωστόσο, τονίζει την ανάγκη εθνικής συνεννόησης: «Κανείς δεν μπορεί να μας σώσει, μόνοι μας πρέπει να σώσουμε τον εαυτό μας. Πρέπει άμεσα να συνεννοηθούμε να προχωρήσουν οι μεγάλες μεταρρυθμίσεις, οι αποκρατικοποιήσεις, η μείωση του δημόσιου τομέα και η στήριξη της ελληνικής οικονομίας».
«Πρώτη πράξη ευθύνης του πολιτικού συστήματος θα είναι το σχέδιο ανόρθωσης της χώρας να ψηφιστεί από 180 βουλευτές στη Βουλή, όπως έχουμε προτείνει» καταλήγει.
tvxs.gr

Spiegel: Ελλάδα, Ιρλανδία και Σία

Tη ριζική περικοπή του χρέους της Ιρλανδίας και της Ελλάδας προτείνει ο Wolfgang Kaden στο Spiegel Online, προκειμένου να μην εξοντωθούν οι λαοί τους και οι κυβερνώντες των υπολοίπων χωρών της Ευρωζώνης να προλάβουν τις αντιδράσεις των ψηφοφόρων τους. Το άρθρο του συνοδεύεται από ηλεκτρονική δημοσκόπηση για το «Ποιος πρέπει να σώσει το Ευρώ;»

Ο κ. Kaden θεωρεί πως οι σημερινές συνθήκες στην Ευρωζώνη διαφέρουν ριζικά από πέρυσι, όταν οι οικονομικά σταθερότερες χώρες έσπευσαν να βοηθήσουν την Ιρλανδία και την Ελλάδα. Τότε, όπως αναφέρει, κανείς δεν μπορούσε να πάρει την ευθύνη να χρεοκοπήσουν δύο χώρες της ΟΝΕ και η Α. Μέρκελ είχε απόλυτο δίκιο που χρησιμοποιούσε τη δυσάρεστη έκφραση «χωρίς εναλλακτική». Ο φόβος που επικρατούσε ήταν ότι οι χρεοκοπίες θα προκαλούσαν παρόμοια «σοκ» με αυτά που προκάλεσε η κατάρρευση της Lehman Brothers. «Το ρίσκο για μια Lehman II ήταν πολύ μεγάλο» λέει χαρακτηριστικά.
Σήμερα όμως, ένα χρόνο μετά, το ευρώ βρίσκεται ακόμα εγκλωβισμένο στην κρίση και η υπομονή των Γερμανών τελειώνει. «Δικαίως», υποστηρίζει ο αρθρογράφος, αφού «δεν έχει κανένα νόημα να συνεχίζει να πολεμά κανείς το πρόβλημα του χρέους σωρεύοντας όλο και περισσότερα χρέη, έστω και αν έχει καλούς λόγους να θεωρεί το ευρώ εξαιρετικό επίτευγμα». Αυτό που πρέπει, λοιπόν, να γίνει είναι μια αλλαγή του τρόπου σκέψης. Η φράση «αναδιάρθρωση χρέους» θα πρέπει να ξαναμπεί στο λεξιλόγιο των Ευρωπαίων πολιτικών, με πρώτους τους Γερμανούς, σύμφωνα με τον κ. Kaden.
Ο ίδιος διαβλέπει ότι τα περιθώρια εξαντλούνται τόσο για τους φορολογούμενους των ισχυρών χωρών, όσο και για τους λαούς των υπερχρεωμένων κρατών.
Οι πρώτοι κάποια στιγμή θα αντιδράσουν, καθώς το «απονενοημένο και ακριβό διάβημα της διάσωσης» θα βαρύνει και τα σταθερά δημοσιονομικά κράτη του πυρήνα της Ευρωζώνης. «Μεγαλύτερα δάνεια ανάγκης δεν μπορούν να απαιτηθούν από τους ψηφοφόρους και φορολογούμενους των κρατών της ΟΝΕ με καλύτερα δημοσιονομικά μεγέθη» υπογραμμίζει ο κ. Kaden.
Οι δεύτεροι βλέπουν το χρέος να αυξάνεται συνεχώς και τη χώρα τους να βρίσκεται «σε καλό δρόμο για λιτότητα μέχρις εξοντώσεως». Όπως σημειώνεται στο άρθρο, «οι Έλληνες πολιτικοί επέβαλαν περισσότερες μεταρρυθμίσεις από όσες πολλοί τους είχαν ικανούς πέρσι την άνοιξη. Αλλά ακόμα δεν μπορεί να διαπιστωθεί κανενός είδους ουσιαστική βελτίωση όσον αφορά την κρατική γραφειοκρατία, όπως ανακοίνωσε στα μέσα Φεβρουαρίου η ελληνική Εθνική Τράπεζα».
Ο κ. Kaden υποστηρίζει τη δημιουργία μόνιμου ταμείου στην ΟΝΕ, που, όπως το ΔΝΤ, θα μπορεί να σπεύδει σε βοήθεια σε καταστάσεις έκτακτης ανάγκης. Ωστόσο, αφενός τα ποσά αυτού του ταμείου θα πρέπει να έχουν συγκεκριμένο όριο και αφετέρου το ταμείο δεν θα πρέπει συνεχώς να αποδυναμώνεται από τη βασική καπιταλιστική αρχή της συνευθύνης, όπως επιχειρείται τώρα.
Η «αναδιάρθρωση χρέους», λοιπόν, αποτελεί καλή λύση, παρόλο που η έννοια για πολλούς πολιτικούς αποτελεί ένα σενάριο τρόμου –τόσο επειδή συνδέεται με την απώλεια υπόληψης και δανειακής αξιοπιστίας όσο και γιατί θα κοστίσει πολλά χρήματα στους πιστωτές. Για την Ιρλανδία και την Ελλάδα οι ειδικοί εκτιμούν την περικοπή απαιτήσεων στο 30 με 50%.
Ο αρθρογράφος δεν θεωρεί πολύ πειστική την αντίρρηση που προβάλλεται ότι για μια τέτοια επιχείρηση θα πρέπει πρώτα να εξεταστεί σε όλες τους τις λεπτομέρειες ένα σχέδιο αναδιάρθρωσης χρέους. Αναφέρει ότι ο χρηματοοικονομικός κόσμος έχει συλλέξει εδώ και δεκαετίες εμπειρίες για το πώς μπορούν να συνεννοηθούν τα κράτη με αδυναμία πληρωμών με τους πιστωτές τους – στη Νότιο Αμερική, στην Ασία, στην Αφρική. «Πρόκειται για κοπιώδεις διαπραγματεύσεις, αλλά, αν πετύχουν, ανοίγουν σαφείς προοπτικές» δηλώνει ο αρθρογράφος.
«Το ευρώ ήδη αντιμετωπίζει δυσκολίες στην αποδοχή του στη Γερμανία, που ακόμα λυπάται για την απώλεια του μάρκου» καταλήγει το άρθρο. «Η κρίση χρέους έδωσε νέο υλικό γκρίνιας στους ευρωσκεπτικιστές. Οι Γερμανοί δεν θέλουν μια ένωση συνευθύνης για το κοινό νόμισμα. Το να γίνουν τώρα ακριβές υποχωρήσεις στις Βρυξέλλες ενάντια στην άποψη της πλειοψηφίας δεν θα έβλαπτε μόνο την καγκελάριο, αλλά και το ευρώ και την Ευρώπη».

Ηλεκτρονική δημοσκόπηση για το «Ποιος πρέπει να σώσει το ευρώ;»

Μέχρι το απόγευμα της Παρασκευής, 2.380 αναγνώστες του Spiegel Online είχαν επιλέξει μεταξύ πέντε πιθανών απαντήσεων στο ερώτημα «ποιος πρέπει να σώσει το ευρώ;» Οι προτιμήσεις τους είχαν ως εξής:
• Οι πλούσιες χώρες σαν τη Γερμανία θα πρέπει να βοηθήσουν τις υποψήφιες για χρεοκοπία, έστω κι αν αυτό κοστίσει πολλά χρήματα. Τελικά εμείς ωφελούμαστε από το κοινό νόμισμα (7,69%)
• Η ΕΚΤ θα πρέπει να επαναγοράσει μαζικά κρατικά ομόλογα – αυτό βέβαια αυξάνει τον πληθωρισμό, αλλά δεν κοστίζει τίποτα στους φορολογούμενους (2,73%)
• Ένα μέρος του χρέους των υποψήφιων για χρεοκοπία θα πρέπει να παραγραφεί. Και τότε το κύριο βάρος θα σηκώσουν οι χρηματαγορές (39,37%)
• Τα πλούσια κράτη θα έπρεπε να ιδρύσουν μια Ευρωζώνη-πυρήνα και να πετάξουν έξω από την ΟΝΕ τις φτωχές χώρες (30,63%)
• Γιατί να σωθεί το ευρώ; Θα έπρεπε να επιστρέψουμε στο μάρκο (19,58%)
tvxs.gr

«Μόνοι μας πρέπει να σώσουμε τον εαυτό μας»

 

Δηλώσεις της Ν. Μπακογιάννη για τη Σύνοδο Κορυφής

Για «δικαίωση» έκανε λόγο η πρόεδρος της Δημοκρατικής Συμμαχίας, Ντόρα Μπακογιάννη σε ανακοίνωσή της σχετικά με τις αποφάσεις της Συνόδου Κορυφής, αν και υπογράμμισε ότι η Ελλάδα θα πρέπει να σώσει τον εαυτό της, προχωρώντας σε μεταρρυθμίσεις.

«Οι χθεσινές εξελίξεις δικαίωσαν τη Δημοκρατική Συμμαχία που έλεγε ότι με τον ένα ή με τον άλλο τρόπο η Ευρώπη θα μας βοηθήσει. Θέλω όμως να είμαστε ξεκάθαροι. Κανείς δεν μπορεί να μας σώσει, μόνοι μας πρέπει να σώσουμε τον εαυτό μας. Πρέπει άμεσα να συνεννοηθούμε να προχωρήσουν οι μεγάλες μεταρρυθμίσεις, οι αποκρατικοποιήσεις, η μείωση του δημόσιου τομέα και η στήριξη της ελληνικής οικονομίας. Πρώτη πράξη ευθύνης του πολιτικού συστήματος θα είναι το σχέδιο ανόρθωσης της χώρας να ψηφιστεί από 180 βουλευτές στη Βουλή, όπως έχουμε προτείνει».
newsdeast.gr

Ελλάδα ώρα μηδέν



 Ο ευρωπαϊκός μηχανισμός διάσωσης ύψους 750 δις €, ο οποίος ψηφίσθηκε στις 10 Μαΐου του 2010 από τους 27 υπουργούς οικονομικών της ΕΕ, όταν η Ελλάδα «αναγκάσθηκε» να καταφύγει στη βοήθεια των ΔΝΤ-ΕΕ, αποτελείται από τα εξής τρία «μέρη»:
(α) Το σημαντικότερο «τμήμα» του είναι η συμμετοχή όλων των χωρών της Ευρωζώνης, οι οποίες ίδρυσαν τον «Ευρωπαϊκό μηχανισμό διευκόλυνσης της χρηματοπιστωτικής σταθερότητας» (EFSF), με έδρα το Λουξεμβούργο. Η συγκεκριμένη εταιρεία ειδικού σκοπού έχει τη δυνατότητα, με τη βοήθεια της έκδοσης ομολόγων, να χρηματοδοτείται από τις «αγορές», με στόχο την ενίσχυση των χωρών-μελών της Ευρωζώνης. Για την έκδοση αυτών των ομολόγων, εγγυώνται τα κράτη της ζώνης του Ευρώ (με εξαίρεση την Ελλάδα και την Ιρλανδία, μέχρι στιγμής), για το συνολικό ποσόν των 440 δις €.
(β) Έως και 60 δις € τώρα προσφέρονται από τον «Ευρωπαϊκό μηχανισμό σταθερότητας» (EFSM), μέσω του οποίου η Κομισιόν (η ΕΕ των 27 δηλαδή), μπορεί να συνάψει δάνεια από τις αγορές – για να τα διοχετεύσει στις αδύναμες χώρες.
(γ) Το ΔΝΤ είναι το τρίτο μέρος του ευρύτερου μηχανισμού στήριξης, αφού ανέλαβε την υποχρέωση να συμμετέχει με το 50% των χρημάτων που θα διατίθενται κάθε φορά από το μηχανισμό – επομένως, συνολικά μέχρι 250 δις €.
Εν τούτοις, τα χρήματα που μπορούν να διατεθούν, είναι στην πραγματικότητα πολύ λιγότερα από 750 δις € – γεγονός στο οποίο οφείλονται οι απόψεις, σχετικά με το ότι δεν θα φτάσουν, εάν υποχρεωθεί και η Ισπανία (η Πορτογαλία θεωρείται δεδομένη) να καταφύγει στο μηχανισμό στήριξης. Ο λόγος είναι πως για τα 440 δις € εγγυώνται όλες οι χώρες – όχι μόνο δηλαδή αυτές που διαθέτουν αξιολόγηση ΑΑΑ. Οι εταιρείες αξιολόγησης λοιπόν, για να βαθμολογήσουν με ΑΑΑ το μηχανισμό (γεγονός που θα σήμαινε ότι, θα μπορούσε να χρηματοδοτηθεί από τις αγορές με χαμηλό επιτόκιο), απαιτούν περισσότερα χρήματα σαν εγγύηση. Στην αντίθετη περίπτωση, αξιολογούν με ΑΑΑ μόνο τα ποσά εκείνα, με τα οποία εγγυώνται οι χώρες με ΑΑΑ αξιολόγηση – δηλαδή, «επιτρέπουν» να χρηματοδοτηθεί (να εκδώσει ομόλογα, με χαμηλά επιτόκια), μόλις με 250 δις € και όχι με 440 δις €.
Επομένως, οι δύο «μηχανισμοί» (EFSF και EFSM), μπορούν να δανεισθούν μόνο 250 δις € και 60 δις € αντίστοιχα (συνολικά 310 δις €) από τις «αγορές». Με το ΔΝΤ λοιπόν να καλύπτει το 50% (155 δις €), το ποσόν που τελικά μπορεί να διατεθεί με χαμηλά επιτόκια, δεν ξεπερνάει τα 465 δις €. Με διαφορετικές μεθόδους (όπως για παράδειγμα η υποχρέωση του μηχανισμού να διατηρεί το 20% σε ρεζέρβες, έτσι ώστε να αξιολογείται με ΑΑΑ, καθώς επίσης η αντίστοιχη υποχρέωση των χωρών που λαμβάνουν στήριξη, να συμμετέχουν με 20%), οι οικονομολόγοι της BNP Paribas, καθώς επίσης άλλων τραπεζών, υπολογίζουν το ποσόν του μηχανισμού στα 473 δις €.
Με δεδομένο τώρα το ότι, οι συνολικές κεφαλαιακές ανάγκες της Ιρλανδίας, της Πορτογαλίας και της Ισπανίας (η Ελλάδα έχει χρηματοδοτηθεί με διακρατικά δάνεια και όχι από το μηχανισμό) υπολογίζονται, μέχρι τα τέλη του 2013, στα 310 δις €, μία μεγάλη ομάδα, αποτελούμενη από 190 γερμανούς οικονομολόγους, υποστήριξε πως ο μηχανισμός δεν έχει ανάγκη από επί πλέον κεφάλαια – τάχθηκε δηλαδή εναντίον της περαιτέρω ενίσχυσης του μηχανισμού, με την αιτιολογία ότι, υπερκαλύπτει σημαντικά τις ενδεχόμενες ανάγκες και των τριών χωρών μαζί.
politismos politis