Του Σωτήρη Ρούσσου*
Η διακυβέρνηση Τραμπ έχει χαρακτηριστεί από τα στοιχεία της σύγχυσης, της πρόκλησης και του συνεχούς βομβαρδισμού πληροφορίας των 130 χαρακτήρων του τουίτερ. Πολλές φορές, η συμπεριφορά του στη διεθνή αλλά και την εσωτερική πολιτική φαίνεται ότι στερείται λογικού ειρμού, και είναι δύσκολο να δει κανείς τον στρατηγικό σκοπό της. Επίσης, δημοσιεύματα και βιβλία τείνουν να σκιαγραφήσουν μια προσωπικότητα στα όρια του κρετινισμού που θα εκφραζόταν με το παλιό ΚΔΟΑ – κτηνώδης (πολιτική) δύναμη, ογκώδης άγνοια (των συνεπειών;).
Τα πράγματα όμως δεν είναι όπως φαίνονται. Για παράδειγμα, ενώ πολλοί αναλυτές υποστηρίζουν ότι ο Τραμπ έχει αποτύχει να ανατρέψει βασικά νομοθετήματα προηγούμενων προέδρων, όπως το σύστημα νοσοκομειακής περίθαλψης ή την προστασία των μεταναστών, η διακυβέρνησή του έχει προχωρήσει και προχωρεί σε αλλαγές που θα αφήσουν το αποτύπωμά τους πολύ πιο

















