Τσίπρας: "Η Aριστερά πρέπει να ενωθεί"

Συνέντευξη στην ιταλική εφημερίδα «Ουνιτά» παραχώρησε ο πρόεδρος της ΚΟ του ΣΥΡΙΖΑ, Αλέξης Τσίπρας.
«Η Αριστερά πρέπει να διεκδικήσει τη διακυβέρνηση της χώρας, γιατί η χώρα χρειάζεται ριζική στροφή στην πολιτική της και αυτή τη στιγμή τα κόμματα του πολιτικού κατεστημένου βυθίζονται μαζί με την αποτυχία των μνημονίων» δηλώνει ο κ. Τσίπρας και προσθέτει: «Γι αυτό, η Αριστερά πρέπει να δείξει εμπιστοσύνη στον εαυτό της και στη δύναμη της κοινωνίας και βέβαια να ξεπεράσει την τάση της να εγκλωβίζεται σε εσωτερικούς ανταγωνισμούς και αντιπαραθέσεις».

Σε ερώτηση σχετικά με το ποιές είναι οι αιτίες που οδήγησαν στη σημερινή κρίση, ο πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ, ο οποίος χαρακτηρίζεται από την εφημερίδα ως «ο πιο νέος πολιτικός ηγέτης σε διάλογο με τους νέους» κάνει λόγο για «λεηλασία του δημοσίου συμφέροντος» με «τις εργολαβίες της Ολυμπιάδας, των αμυντικών δαπανών, τη φορολογική ασυλία του κεφαλαίου και την κακή απορρόφηση των ευρωπαϊκών κονδυλίων που δεν χρησιμοποιήθηκαν για σχέδια παραγωγικής ανασυγκρότησης».

Σε ό,τι αφορά τα μέτρα και τις νέες απαιτήσεις της τρόικας, ο κ. Τσίπρας σημειώνει: «Πρόκειται για οργανωμένο σχέδιο που έχει ελάχιστη σχέση με το πρόβλημα του χρέους και των ελλειμμάτων. Αυτό που θέλουν είναι να διαλύσουν την αγορά εργασίας, να κατεδαφίσουν ολοκληρωτικά το κοινωνικό κράτος και να πουλήσουν σε ιδιώτες -δηλαδή στους εαυτούς τους- κάθε πλουτοπαραγωγική

«Να υποστηριχθούν οι υπερχρεωμένοι δανειολήπτες»

 

Κουβέλης: Οι τράπεζες πρέπει να πάρουν μέτρα

Είναι επιτακτική κοινωνική ανάγκη να υπάρξουν μέτρα για την υποστήριξη των υπερχρεωμένων δανειοληπτών, δήλωσε σήμερα ο πρόεδρος της ΔΗΜΑΡ Φώτης Κουβέλης, ζητώντας από την κυβέρνηση να κινηθεί προς αυτή την κατεύθυνση.

Ο κ. Κουβέλης είπε ότι οι τράπεζες πρέπει να υποχρεωθούν να προσέλθουν σε Προγραμματική Σύμβαση για τη λήψη μέτρων όπως: περίοδος χάριτος για μη καταβολή τόκων και κεφαλαίου, για μείωση του επιτοκίου και παράταση της συμβατικής διάρκειας του δανείου, δάνειο για το οποίο έχει ήδη αποπληρωθεί το κεφάλαιο, συν ένα εύλογο κέρδος να διαγράφεται.

Ο πρόεδρος της ΔΗΜΑΡ σημείωσε, ακόμα, ότι η κυβέρνηση έχει επίσης υποχρέωση να καταρτίσει Προγραμματική Σύμβαση με την Ελληνική Ένωση Τραπεζών για τις πιστωτικές κάρτες, προκειμένου να διασφαλισθούν επιτόκια, που θα παρακολουθούν τα επιτόκια των «βασικών μαζικών προϊόντων» των πιστωτικών καρτών των τραπεζών των χωρών της ευρωζώνης.

Bloomberg: Το μυστικό δάνειο της Goldman στην Ελλάδα αποκαλύπτει τους «αμαρτωλούς»

Λεπτομέρειες για τη συμφωνία της Ελλάδας με την Goldman Sachs για την ανταλλαγή χρέους, φέρνει στο φως το πρακτορείο ειδήσεων Bloomberg, που φιλοξενεί δηλώσεις δύο πρώην προέδρων του Οργανισμού Διαχείρισης Δημόσιου Χρέους (ΟΔΔΗΧ).(Διαβάστε ολόκληρο το δημοσίευμα)

«Το μυστικό δάνειο της Ελλάδας από την Goldman Sachs Group Inc. (GS) ήταν ένα δαπανηρό λάθος από την αρχή» σχολιάζει το Bloomberg. «Την ημέρα του 2001 που επιτεύχθηκε η συμφωνία η κυβέρνηση χρωστούσε στην τράπεζα περίπου 600 εκατ. ευρώ περισσότερα από τα 2.8 δισ. που δανείστηκε» είπε στο πρακτορείο ο πρώην επικεφαλής του ΟΔΔΗΧ, Σπύρος Παπανικολάου.

«Έως τότε η τιμή της συναλλαγής, ένα παράγωγο που μεταμφίεσε το δάνειο και που η Goldman Sachs έπεισε την Ελλάδα να μην το τεστάρει με τους άλλους ανταγωνιστές, είχε σχεδόν διπλασιαστεί στα 5,1 δισ. ευρώ», εξήγησε ο Σπύρος Παπανικολάου.

Σύμφωνα με το Bloomberg, ο Σπύρος Παπανικολάου και ο προκάτοχος του στον ΟΔΔΗΧ, Χριστόφορος Σαρδέλης αποκαλύπτουν για πρώτη φορά το συμβόλαιο που βοήθησε την Ελλάδα «να κρύψει το αυξανόμενο δημόσιο χρέος της προκειμένου να ανταποκρίνεται στις προϋποθέσεις της Ευρωπαϊκής Ένωσης και είπαν ότι η Ελλάδα δεν καταλάβαινε τι αγόραζε και ήταν ανέτοιμη να κρίνει το ρίσκο ή το κόστος».

«Η συμφωνία με την Goldman Sachs είναι μία πολύ σέξι ιστορία μεταξύ δύο αμαρτωλών» είπε στο πρακτορείο ο Χριστόφορος Σαρδέλης.

Ρεν: Η ανάκαμψη στην Ελλάδα απαιτεί επενδύσεις

Η ανάκαμψη στην Ελλάδα απαιτεί νέες επενδύσεις, ελληνικές και ξένες, προκειμένου να υπάρξει ανάπτυξη και νέες θέσεις εργασίας, υπογράμμισε ο Επίτροπος της ΕΕ για την Οικονομία Όλι Ρεν. Σε ομιλία του στο Παρίσι, ο κ. Ρεν τόνισε ότι για να υπάρξει ανάκαμψη θα πρέπει να δημιουργηθούν οι κατάλληλες θετικές συνθήκες για την προσέλκυση επενδύσεων, όπως ένα αποτελεσματικό και δίκαιο φορολογικό σύστημα, μια αποτελεσματική δημόσια διοίκηση, η καλύτερη αξιοποίηση των πόρων των διαρθρωτικών ταμείων και ένα ανταγωνιστικό κόστος εργασίας.

«Υποστηρίζουμε την Ελλάδα στις προσπάθειές της, με μια άνευ προηγουμένου τεχνική βοήθεια», δήλωσε ο Ο. Ρεν, ο οποίος είπε ακόμη ότι τμήμα της απάντησης στην κρίση χρέους είναι η βιώσιμη λύση για την Ελλάδα.
Σύμφωνα με τον κοινοτικό επίτροπο, η συμφωνία τής προηγούμενης εβδομάδας για το δεύτερο πρόγραμμα, θα συμβάλει στην αποκατάσταση της βιωσιμότητας του χρέους και στην ενίσχυση της ανταγωνιστικότητας.

Επιμένει ο Λοβέρδος για συγκυβέρνηση ΠΑΣΟΚ - ΝΔ

Παρά τις αντιδράσεις που προκάλεσε η προηγούμενη τοποθέτησή του επί του θέματος, ο υπουργός Υγείας, Ανδρέας Λοβέρδος, επανήλθε σήμερα στο ζήτημα συγκυβέρνησης ΠΑΣΟΚ - ΝΔ μετά τις εκλογές, ενώ έκανε άνοιγμα και προς την πλευρά της Δημοκρατικής Αριστεράς και του Φώτη Κουβέλη.

Μιλώντας στο ραδιοφωνικό σταθμό Βήμα, ο κ. Λοβέρδος τόνισε ότι, ως προς το ενδεχόμενο συγκυβέρνησης, αυτό «θα το πουν οι δύο αρχηγοί μετά τις 18 του μηνός», δηλαδή μετά την εκλογή νέου προέδρου στο ΠΑΣΟΚ,ενώ υποστήριξε ότι στην προεκλογική περίοδο πρέπει «να γίνει καθαρό στον κόσμο τι σκέφτονται τα κόμματα».

«Δεν υπάρχουν επιδοκιμασίες και αποδοκιμασίες σε ό,τι αφορά την ανάγκη η χώρα να είναι σταθερή, που να γίνονται πιστευτές. Δεν υπάρχουν κόμματα υπεύθυνα και σοβαρά, τα οποία κατ' ουσίαν και μέσα στον πυρήνα της σκέψης τους να αποκλείουν να παράσχουν στη χώρα αυτό που χρειάζεται»τόνισε, δείχνοντας ότι, αν χρειαστεί, θα υπάρξει συγκυβέρνηση.

«Μία συζήτηση για συνεργασία με τον κ. Κουβέλη θα ήταν ευπρόσδεκτη,δόκιμη και πολύ λογική για την πολιτική μας φυσιογνωμία» είπε ακόμη, σημειώνοντας όμως ότι «οι πολιτικές δυνάμεις που έχουν κάποια υπόσταση στη Βουλή ή που υπόσχονται μεγαλύτερη υπόσταση, κατά την κρίση του κόσμου στις δημοσκοπήσεις, δεν έχουν το μυαλό τους σε αυτό που λέμε κοινή πορεία».

Ποιος φοβάται την Αλέκα Παπαρήγα;

 

Η Νέα Δημοκρατία και η άνοδος της Αριστεράς

Την ιδεολογική κυριαρχία της Αριστεράς μετά τη Μεταπολίτευση βάζει στο στόχαστρό του ο κ. Αντ. Σαμαράς θεωρώντας πως η πολιτική της αποδυνάμωση είναι ουσιαστικά και το... πολιτικό διαβατήριο για την πολυπόθητη αυτοδυναμία της ΝΔ. Με βάση το νέο πολιτικό τοπίο που διαμορφώνεται και εν μέσω έντονων διεργασιών σε κοινωνικό επίπεδο, λόγω και των αντιδράσεων για την ακολουθούμενη οικονομική πολιτική του μνημονίου, το... φάντασμα μιας αριστερόστροφης Ελλάδας τρομάζει τους πιστωτές.

Το επιχείρημα του κ. Σαμαρά ότι το αστικό, φιλελεύθερο κεντροδεξιό κόμμα του οποίου ηγείται μπορεί να αποτελέσει παράγοντα πολιτικής σταθερότητας αποτελεί το νέο του όπλο στην πορεία για την αυτοδυναμία. Αυτό το επιχείρημα του κ. Σαμαρά φαίνεται να είναι το νέο πολιτικό του «όπλο» προς τους κεντροδεξιούς ηγέτες, όπως φάνηκε και στην πρόσφατη σύνοδο του ΕΛΚ και κυρίως στη συνάντησή του με τη «σιδηρά κυρία» της γερμανικής Καγκελαρίας Ανγκελα Μέρκελ.

Ο ιδεολογικός πόλεμος που άρχισε στα κόμματα της Αριστεράς με την προ ημερών ομιλία του προέδρου της ΝΔ στη Βουλή δεν έπεσε σαν κεραυνός εν αιθρία.
«Πρέπει να αναδείξουμε την ιδεολογική μας ταυτότητα που ως τώρα δίναμε την εντύπωση ότι την κρύβαμε. Να την κάνουμε σημαία μας» είχε πει ο κ. Σαμαράς σε μία βαθύτατα ιδεολογική προεκλογική του ομιλία, 25 ημέρες πριν εκλεγεί στην ηγεσία της ΝΔ, τον Νοέμβριο του 2009. Στην ίδια λογική, μία εβδομάδα πριν από την εκλογή του, με συνέντευξή του στο «Βήμα», έδειξε τον δρόμο στον οποίο θα κινούνταν: «Στόχος μου είναι να φτιάξουμε μια δυνατή Κεντροδεξιά, να διευρύνουμε την επιρροή μας, να μην κρύβουμε τις ιδέες μας. Δεν μπορεί ο αριστερός να λέει "είμαι αριστερός"

Το σύστημα

 

Ήταν αναμενόμενο η τρέχουσα πολιτική σύγκρουση «μνημονιακών»- «αντιμνημονιακών» να πάρει εθνικιστικά χαρακτηριστικά. Ήταν αναμενόμενο ό,τι στην αρχή φάνταζε περιθωριακό, ό,τι γραφόταν σε ακραία μπλογκς και έντυπα, ό,τι διακήρυσσε ο Μίκης Θεοδωράκης, κατά μόνας ή με τις κατά καιρούς οργανώσεις του, να πολλαπλασιαστεί, να ενταθεί, ακόμα και να επισημοποιηθεί: οι μειοδότες «μνημονιακοί» και οι εθνικόφρονες «αντιμνημονιακοί». Οι πρώτοι πουλάνε βάσει οργανωμένου και έξωθεν εκπορευόμενου (από τους μασόνους, τους Εβραίους και, σε κάθε περίπτωση, τους Γερμανούς) σχεδίου την πατρίδα, οι δεύτεροι την υπερασπίζονται σθεναρά -ορισμένοι μάλιστα από αυτούς, όχι κατ’ανάγκη οι πιο δευτεροκλασάτοι, καλούν πλέον ανοιχτά ακόμα και σε «σύγχρονη» ανασύσταση του ΕΑΜ! Η χώρα έχει επείγουσα ανάγκη από την συγκρότηση ενός αντιστασιακού «εθνικού μετώπου» για τη σωτηρία της. Πώς αλλιώς να ερμηνευθούν οι σχετικές δηλώσεις κορυφαίων στελεχών και διανοουμένων της αριστεράς (και μάλιστα προερχόμενων από την πάλαι ποτέ «ανανεωτική» της πτέρυγα) που δεν αμφισβητούν «απλώς» κάποιες πολιτικές, αλλά και τις προθέσεις των φορέων τους; Πώς αλλιώς να ερμηνευθεί ο πληθωρισμός της εθνικοφροσύνης στην ευρύτερη δεξιά; Ο ένας ιδρύει τους «Ανεξάρτητους Ελληνες», ο άλλος την «Πατρίδα», ο τρίτος αποχωρεί από την κυβέρνηση (και χαρακτηρίζει όλους τους υπόλοιπους «ναι-ναίκους», καλά να πάθουν που τον δέχτηκαν, αν δεν τον παρακάλεσαν κιόλας!). Και στη μέση, δηλαδή παντού, ως εκφραστής του ταλαιπωρημένου, αγανακτισμένου, αλλά πάντα «περήφανου μέσου ανθρώπου», ο Θεοδωράκης με την «Ελλάδα».

Απάντηση στον Στ. Μάνο

«Να εξαλειφθούν όλες οι περιπτώσεις όπου το κράτος έχει κατοχυρώσει τη δυνατότητα άκοπου πλουτισμού μιας κοινωνικής ομάδας σε βάρος άλλης». Με αυτά τα λιτά και εμπνευστικά λόγια περιγράφει ο κ. Μάνος το μανιφέστο του. Αυτά τα λόγια είναι που, προς τιμήν του, τον κατατάσσουν στους ριζοσπάστες της πολιτικής σκηνής, δηλαδή σε έναν μακρύ κατάλογο ανθρώπων που τα έβαλαν με τα (ανορθολογικά και εκμεταλλευτικά) κεκτημένα.

Βέβαια, ο κατάλογος αυτός είναι ιδιαίτερα ετερογενής καθώς περιλαμβάνει από ένθερμους θιασώτες της κοινωνίας των «ελεύθερων» αγορών, όπως ο David Ricardo (i), ή ο Friedrich von Hayek (στον οποίο αναφέρθηκα εκτενώς στο προηγούμενο άρθρο μου), μέχρι τον αναρχικό Mikhail Bakunin (ii), τον φιλελεύθερο John Maynard Keynes (iii) και, βέβαια, τον Karl Marx (iv). Εν ολίγοις, ποια «κοινωνική ομάδα» επιλέγει να βάλει ο κάθε ριζοσπάστης στο στόχαστρό του (ως εκείνη που πλουτίζει «άκοπα» εις βάρος της κοινωνίας) προσδιορίζει το πολιτικό του στίγμα. Θα βάλουμε λοιπόν στο στόχαστρο μας τους ταξιτζήδες; Τις μεγάλες επιχειρήσεις που ολιγοπωλούν την αγορά γαλακτοκομικών; Τους αγρότες που κάθονται στα καφενεία, μαζεύοντας τις ευρωπαϊκές επιδοτήσεις, την ώρα που ιδρώνουν στα χωράφια τους οι μετανάστες; Τους τραπεζίτες που απαιτούν να παραμείνουν, ελέω ποταμών δημόσιων κονδυλίων, στο τιμόνι τραπεζών οι οποίες πτώχευσαν υπό την δική τους διαχείριση; Διαλέγοντας ποιους θα περιλάβουμε και ποιους θα αφήσουμε έξω από τον κατάλογο των υπό στόχευση προνομίων, επιλέγουμε το στίγμα μας. [Μιας και με ρωτά ο κ. Μάνος ποια από αυτά τα προνόμια θα στοχοποιούσα, του απαντώ: Όλα! Αλλά

Στις ΔΟΥ θα απευθύνονται οι φορολογούμενοι που αδυνατούν να καταβάλλουν το χαράτσι για τα ακίνητα

Νέα εγκύκλιο στις εφορίες σχετικά με το χαράτσι στα ακίνητα έστειλε το υπουργείο Οικονομικών. Σύμφωνα με αυτή, όσοι φορολογούμενοι αδυνατούν να καταβάλλουν το τέλος ακινήτων, θα πρέπει στο εξής να απευθύνονται στην οικεία ΔΥΟ ώστε να διεκδικήσουν, εφόσον συντρέχουν οι λόγοι, να αυξηθούν οι δόσεις ή και να μειωθεί το ειδικό τέλος ακινήτων.
Στην εγκύκλιο του υπουργείου, αναφέρεται ότι αφού περάσουν 120 ημέρες από τη λήξη της προθεσμίας για την πληρωμή του φόρου, ο προϊστάμενος κάθε εφορίας θα μπορεί να αποφασίσει -εφόσον συντρέχουν οι προϋποθέσεις που ορίζει ο νόμος- «είτε την καταβολή του τέλους σε περισσότερες από τις προβλεπόμενες δόσεις είτε και τον περιορισμό του τέλους μέχρι του ύψους που κρίνεται αναγκαίο, ώστε ο υπόχρεος να μπορεί να ανταποκριθεί στην καταβολή του χωρίς να τίθεται σε άμεσο κίνδυνο η διαβίωση του ίδιου ή των προσώπων που συνοικούν με αυτόν και τον βαρύνουν φορολογικά».
Δεν θα συμβεί το ίδιο με όσους έχουν τη δυνατότητα, άλλα δεν έχουν πληρώσει το τέλος ακινήτων και για όσους έχουν κάνει αίτηση εξαίρεσης αλλά κριθεί ότι δεν πληρούν τις προϋποθέσεις.
Σημειώνεται ότι την Παρασκευή η Ολομέλεια του ΣτΕ έκρινε συνταγματική την επιβολή του τέλους ακινήτων αλλά αντισυνταγματική τη διακοπή του ρεύματος (για περισσότερες λεπτομέρειες δείτε εδώ), ενώ οι Δικηγορικοί Σύλλογοι Αθήνας και Καλαμάτας, προτίθενται να προσφύγουν στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων για το χαράτσι (για περισσότερες λεπτομέρειες,

Πούτιν: Σας υποσχέθηκα ότι θα νικήσουμε και νικήσαμε

Με δάκρυα στα μάτια ο Βλαντιμίρ Πούτιν ευχαρίστησε τους χιλιάδες υποστηρικτές του στην πλατεία Manezh και προειδοποίησε ότι το αποτέλεσμα δεν μπορεί να αμφισβητηθεί.

Συνοδευόμενος από τον Ντμίτρι Μεντεβέντεφ στην σκηνή που έχει στηθεί στην πλατεία Manezh μπροστά σε χιλιάδες υποστηρικτές του ο Βλαντιμίρ Πούτιν ευχαρίστησε τους Ρώσους για την ψήφο τους.

Με δάκρυα στα μάτια ο νέος Ρώσος πρόεδρος είπε «Σας υποσχέθηκα ότι θα νικήσουμε και νικήσαμε. Σας ευχαριστώ όλους όσους είπατε ναι σε μία μεγάλη Ρωσία».

«Με ρωτήσατε θα κερδίσουμε; Ναι θα κερδίσουμε και κερδίσαμε σε έναν ανοιχτό και δίκαιο αγώνα» προειδοποίησε ο Βλαντιμίρ Πούτιν για τα αποτελέσματα των εκλογών και τις καταγγελίες της αντιπολίτευσης για νοθεία.

«Ευχαριστούμε που είστε μαζί μας και υποστηρίξατε τον υποψήφιο μας Βλαντιμίρ Πούτιν. Νιώθω σίγουρος ότι θα κερδίσουμε. Όλοι χρειαζόμαστε αυτή τη νίκη. Η χώρα μας χρειάζεται αυτή τη νίκη. Κάθε ένας μας χρειάζεται αυτή τη νίκη και δεν θα τη χαρίσουμε σε κανέναν» είπε ο Ντμίτρι

Βουλή εννέα κομμάτων χωρίς αυτοδυναμία

Βουλή εννέα κομμάτων, χωρίς ωστόσο αυτοδυναμία, περαιτέρω φθορά των μνημονικών κομμάτων και υψηλά ποσοστά για την αριστερά καταγράφει το Πολιτικό Βαρόμετρο της Public Issue για την "Καθημερινή".

Σύμφωνα με τα αποτελέσματα, κανένα κόμμα δεν εξασφαλίζει αυτοδυναμία, ενώ τα κόμματα που συμμετέχουν στην κυβέρνηση Παπαδήμου - και το ΛΑΟΣ - βιώνουν περαιτέρω μείωση των ποσοστών τους.

Η ΝΔ παρουσιάζεται και σε αυτή τη δημοσκόπηση πρώτη, αυτή τη φορά με ποσοστό 28%. Δεύτερο κόμμα έρχεται η Δημοκρατική Αριστερά με ποσοστό 16%, τρίτος ο ΣΥΡΙΖΑ με 12%, ενώ την τέταρτη θέση διεκδικούν το ΠΑΣΟΚ και το ΚΚΕ με 11%. Ακολουθούν το ΛΑΟΣ, οι Ανεξάρτητοι Έλληνες και οι Οικολόγοι Πράσινοι με 4%, και τέλος η Χρυσή Αυγή με 3,5%. Το κόμμα της Ντόρας Μπακογιάννη μένει εκτός βουλής, ενώ 27,5% δήλωσε ότι δεν θα ψηφίσει.

Οι περισσότεροι από τους μισούς Έλληνες - το 52% - διαφωνούν με την υπερψήφιση του νέου μνημονίου, έναντι 38% που συμφωνούν.

Το 46% των ερωτηθέντων θεωρούν πιθανό το ενδεχόμενο η Ελλάδα να χρεοκοπήσει, ενώ το 10% θεωρεί ότι η χώρα έχει ήδη χρεοκοπήσει.
Δυσαρεστημένο απέναντι στην κυβέρνηση συνεργασίας εμφανίζεται το 87% των ερωτηθέντων. Πιο δημοφιλής αρχηγός κόμματος εμφανίζεται ο Φ. Κουβέλης, ακολουθούν οι Γ. Δημαράς, Α. Τσίπρας,

Διεθνές Χρηματοοικονομικό Ινστιτούτο: «Το PSI θα απελευθερώσει την ελληνική οικονομία»

Την εκτίμηση πως η επιτυχής ολοκλήρωση του προγράμματος ανταλλαγής των ελληνικών ομολόγων θα συμβάλει ουσιαστικά στη διευκόλυνση της χρηματοδότησης της Ελλάδας και θα βοηθήσει τη χώρα να θέσει τις βάσεις για οικονομική ανάκαμψη, εκφράζει το διοικητικό συμβούλιο του Διεθνούς Χρηματοοικονομικού Ινστιτούτο (IIF).

Το ΙΙF υπογραμμίζει σε ανακοίνωσή του την «σθεναρή υποστήριξή» του στις συμφωνίες που έχουν γίνει, σημειώνοντας πως η τελική απόφαση για συμμετοχή στο «κούρεμα» βαρύνει τον κάθε επενδυτή.
Το Διοικητικό Συμβούλιο του Διεθνούς Χρηματοοικονομικού Ινστιτούτου που συνεδρίασε το Σάββατο στη Ζυρίχη, συζήτησε τη προσφορά της ελληνικής κυβέρνησης για την ανταλλαγή χρέους που υπεβλήθη στις 24 Φεβρουαρίου.

Στην ανακοίνωσή του αναφέρει πως υποστηρίζει σθεναρά τις πρόσφατες συμφωνίες ανάμεσα στην Ελλάδα, τις αρχές της Ευρωζώνης και το ΔΝΤ για το νέο πρόγραμμα προσαρμογής και χρηματοδότησης για την Ελλάδα, συμπεριλαμβανομένων των όρων της εθελοντικής ανταλλαγής των ομολόγων του Ελληνικού Δημοσίου που κατέχουν οι ιδιώτες.

Όπως αναφέρει το IIF, αυτά είναι σημαντικά βήματα για την επίλυση της ελληνικής κρίσης χρέους, την αντιμετώπιση των συνολικών δημοσιονομικών προβλημάτων, αλλά και των προβλημάτων χρέους στη ζώνη του ευρώ, και την αποκατάσταση της χρηματοπιστωτικής σταθερότητας, η οποία είναι

Mε ποιον θα πάει και ποιον θ’ αφήσει;

Μπορεί τα υψηλά ποσοστά της Δημοκρατικής Αριστεράς να Ι την έχουν αναδείξει σε υπολογίσιμο παίκτη στο καταρρέον πολιτικό δικομματικό σύστημα, αλλά δεν προδιαγράφεται... περίπατος για το κόμμα του Φώτη Κουβέλη, στο οποίο εσχάτως έχουν στραφεί οι προβολείς. Κι αυτό διότι όλοι πλέον ζητούν επιτακτικά από τη Δημοκρατική Αριστερά να ξεκαθαρίσει με ποιους είναι.
♦ Από τη μία ο ΣΥΡΙΖΑ, που της απευθύνει επίμονα κάλεσμα ενότητας και συστράτευσης κατά του μνημονίου.
♦ Από την άλλη οι κυρίαρχοι εσωτερικοί και εξωτερικοί πολιτικοί, τεχνοκρατικοί και μιντιακοί παράγοντες, οι οποίοι βιάζονται να συγκροτήσουν το «κόμμα του μνημονίου», όπως έγραφε το «Π» στις 16.2.2012, και θα επιχειρήσουν να «ρυμουλκήσουν» προς αυτή την κατεύθυνση το κόμμα του Κουβέλη.
Εν ολίγοις το μήνυμα που εκπέμπεται από διάφορες κατευθύνσεις προς τη Δημοκρατική Αριστερά είναι ότι η στάση της δεν είναι σαφής. Την ίδια ώρα δεν είναι αμελητέος ο παράγοντας των εσωκομματικών πιέσεων που ασκούνται από ομάδα εκσυγχρονιστικών στελεχών στην κατεύθυνση της πλήρους ευθυγράμμισης με τα μνημόνια, όπως αναδείχτηκε τον περασμένο Νοέμβριο με την επίσημη γραμμή καταψήφισης της συγκυβέρνησης που προκάλεσε αποχωρήσεις στελεχών από την Κ.Ε.
Κάτι από εκείνο το σκηνικό θύμισε η ανακοίνωση του στελέχους της ΔΗΜΑΡ Γεράσιμου Γεωργάτου για τη γερμανική Αριστερά, σε αναντιστοιχία με την επίσημη γραμμή του κόμματος, το οποίο λίγες μέρες πριν καταψήφιζε τη δανειακή σύμβαση στην ελληνική Βουλή. Ο Γεωργάτος επιτέθηκε στο

Δεσμευμένοι ελευθεριάζοντες

Στις αρχές της δεκαετίας του 1930, λίγο μετά το Κραχ του 1929 που άλλαξε βίαια τον κόσμο, ξεκίνησε μια τιτάνια διαμάχη μεταξύ φιλελεύθερων οικονομολόγων για το τι είχε συμβεί και τι έπρεπε να γίνει για να καταπολεμηθεί η Κρίση. Σήμερα, το δικό μας 1929 (το Κραχ του 2008-12), έχει ξαναφέρει στο προσκήνιο την ίδια περίπου συζήτηση διεθνώς. Άλλη μια φορά απόψεις του φιλελεύθερου Keynes συγκρούονται αλύπητα με τις αντίθετες απόψεις του φιλελεύθερου Hayek. Από την μία έχουμε φιλελεύθερους που θεωρούν, όπως ο Hayek, ότι η λύση βρίσκεται στο να αφεθεί η αγορά να λειτουργήσει όπως μόνο εκείνη μπορεί (με μειώσεις τιμών και μισθών που θα φέρουν την ανάκαμψη των ποσοτήτων και της απασχόλησης) και από την άλλη έχουμε φιλελεύθερους που θεωρούν, όπως ο Keynes, ότι χωρίς συντονισμένη από το κράτος επενδυτική πολιτική οι αγορές θα παραπαίουν με τεράστιο κόστος για όλους.

Ο λόγος που έκρινα σκόπιμο να γράψω τα παρακάτω είναι ότι στο Μνημονιστάν που ζούμε, ή λατινιστί Bailoutistan (*), η συζήτηση αυτή παίρνει μια πολύ περίεργη μορφή (αν θέλετε μια αγγλική έκδοση του παρόντος, πατήστε εδώ). Μια μορφή που αντανακλά βασικές κακοήθειες της ελληνικής πραγματικότητας. Σήμερα θα επικεντρωθώ στους έλληνες οπαδούς μίας εκ των δύο αυτών σχολών: σε εκείνους που εμπνέονται από τον φιλελεύθερο Hayek (μεταξύ άλλων, όπως π.χ. ο von Mises). Και θα θέσω ερωτήματα σχετικά με την συνέπεια των λόγων τους με την σκέψη και στάση του Hayek.
Πριν φτάσουμε όμως εκεί, ας θυμηθούμε την τιτάνια διαμάχη των δύο ανδρών που ξεκίνησαν αυτή την συζήτηση στις σκοτεινές μέρες του Μεσοπόλεμου.

Ποιος έχασε την Ελλάδα; Του Ζαν Πιζανί-Φερί

 

Στην Ευρώπη δεν ξεκίνησε ακόμα το παιχνίδι των αλληλοκατηγοριών. Η συμφωνία μεταξύ της Ελλάδας και των ιδιωτών δανειστών της θα επιτρέψει στην πρώτη να ξεπληρώσει το ομόλογό της που ωριμάζει στις 20 Μαρτίου. Οι Ευρωπαίοι από τη μεριά τους μπορούν να λάβουν τα εύσημα πως έκαναν ένα σημαντικό βήμα στην κατεύθυνση του ρεαλισμού. Οι ιδιώτες δανειστές αποδέχτηκαν να «κουρέψουν» την αξία των ελληνικών χρεογράφων τους και τις απαιτήσεις τους σε επιτόκια κατά άνω του 50%, ελαφρύνοντας την Ελλάδα κατά άνω των 2/3 του χρέους της.Αλλά πολλοί άνθρωποι εκτιμούν πως αυτή η λύση της ύστατης στιγμής απλά αναβάλει την ώρα του λογαριασμού. Η Ελλάδα δεν πρόκειται να εφαρμόσει τα υπεσχημένα μέτρα λιτότητας και θα καταλήξει είτε να εγκαταλείψει αυτοβούλως την ευρωζώνη, είτε να αποβληθεί βιαίως από αυτή, μετά από την χρεοκοπία της.

Ακόμα και πριν την πρόσφατη συμφωνία, πολιτικοί ηγέτες της Φιλανδίας, της Ολλανδίας, ακόμα και της Γερμανίας, αναρωτιόνταν φωναχτά αν η Ελλάδα έπρεπε να παραμείνει στην ευρωζώνη. Στην Αθήνα η απόγνωση έχει σπάσει νέα ρεκόρ. Η διάχυτη πικρία και οι πολιτικές αντιμαχίες αρχίζουν να θυμίζουν επικίνδυνα το ανάλογο κλίμα στη Γερμανία τη δεκαετία του '20, μετά την επιβολή των πολεμικών επανορθώσεων.

«Ποιος έχασε την Κίνα;» αναρωτιόντουσαν οι Αμερικανοί διεθνολόγοι τη δεκαετία του '50, μετά την επικράτηση ων κομμουνιστών του Μάο Τσε Τουνγκ (Mao Zedong) το 1949. Σύντομα οι Ευρωπαίοι ίσως να θέτουν το ίδιο ερώτημα αναφορικά με την Ελλάδα.

Ο πατριωτισμός ως άλλοθι

*Της Αγγελικής Σπανού
Και βέβαια δεν θέλουμε Επίτροπο ή Επιτρόπους. Θέλουμε το αυτεξούσιο των υπουργών και των ανώτερων στελεχών της διοίκησης που έκαναν πραγματικά ό,τι μπορούσαν για να οδηγηθεί η χώρα ένα βήμα πριν από την άβυσσο της χρεοκοπίας. Γερμανοί εφοριακοί θα αναλάβουν την προσπάθεια για πάταξη της φοροδιαφυγής και της παραοικονομίας; Αν είναι δυνατόν! Θέλουμε Καπελέρη και Παπαχατζή, τους δικούς μας ανθρώπους. Και ποιοι είναι αυτοί οι τροϊκανοί που θα μας πουν τι να κάνουμε με τα κλειστά μας επαγγέλματα και με τη γραφειοκρατία μας;
Η εθνική μας ευαισθησία θίγεται πάρα πολύ εύκολα όταν γίνονται έξωθεν υποδείξεις. Αντίθετα, η περηφάνια μας δεν επηρεάστηκε αρνητικά όταν τα δικά μας κόμματα, οι δικοί μας πολιτικοί, οι δικοί μας συνδικαλιστές, οι δικοί μας “πελάτες” του ιδιοτελούς συστήματος εξουσίας, εργάζονταν εντατικά για την υπερχρέωση της πατρίδας μας που τώρα βουλιάζει γιατί δεν μπορεί να δανειστεί από τις αγορές ώστε να συντηρήσει τα εθνικά ελλείμματα.
Εχουμε το καλύτερο ίσως κλίμα του κόσμου, φύση μοναδική και έναν πολιτισμό τόσο σπουδαίο που εμπνέει ακόμη την τέχνη, τη διανόηση και τους λαούς σε ολόκληρο τον κόσμο. Κάναμε ό,τι μπορούσαμε για να καταστρέψουμε τα δάση και τα νερά μας, κάψαμε και χτίσαμε, καταπατήσαμε και εξαφανίσαμε ελεύθερους χώρους, πεζοδρόμια, αιγιαλούς, αντιμετωπίσαμε το δημόσιο χώρο σαν ατομική περιουσία, ρίξαμε λύματα στις θάλασσες και τοξικά στα ποτάμια, πολεμήσαμε λυσσαλέα την ύπαρξη σπάνιας πανίδας, αποψιλώσαμε βουνά, μπαζώσαμε παραλίες, φτιάξαμε εκατοντάδες χωματερές σε ολόκληρη την επικράτεια, αγωνιστήκαμε με πάθος και ηρωισμό ενάντια στην οργανωμένη διαχείριση απορριμάτων, αφήνουμε γόπες και πλαστικά στην εξοχή αφού απολαύσουμε τον περίπατό μας, κάναμε τη δημιουργία αυθαιρέτων εθνικό σπορ, καταλαμβάνοντας ακόμη και κορυφές, ιδεολογικοποιήσαμε την εκτός σχεδίου δόμηση ως άμυνα του μικρομεσαίου, κάηκε το “Αττικόν” και ήδη το συνηθίσαμε.
Αυτός ο υπέροχος τόπος δεν ήταν ποτέ αρκετός για να αποκτήσουμε διατροφική επάρκεια από τη δική μας παραγωγή. Σπέρνουμε ακόμη υδρόφιλο βαμβάκι στον κάμπο, δυσκολευόμαστε να εγκαταλείψουμε τα χημικά λιπάσματα, είμαστε επιφυλακτικοί προς τις βιολογικές και νέες καλλιέργειες, δεν θέλουμε να λερώσει το παιδί τα χέρια του στο χώμα και δεν συμφιλιωνόμαστε με την ιδέα ότι η επιδοτούμενη ευμάρεια του καφενείου τελειώνει.

Ρωσία: Προειδοποιήσεις προς ΗΠΑ εν όψει εκλογών

Η Ρωσία θα σταματήσει κάθε προσπάθεια των ΗΠΑ να αναμειχθούν στην προεκλογική εκστρατεία για τις προεδρικές εκλογές στη χώρα, τόνισε σήμερα ο ΥΠΕΞ Σεργκέι Λαβρόφ, προσθέτοντας πως οι καιροί που η Ουάσιγκτον μπορούσε «να δίνει μαθήματα» στον τομέα αυτό στη Μόσχα έχουν παρέλθει ανεπιστρεπτί.

«Ο καιρός που μπορούσαν να δώσουν μαθήματα στη Ρωσία έχει περάσει προ πολλού. Οι Αμερικανοί εταίροι μας το γνωρίζουν καλά, όμως οι προσεγγίσεις του παρελθόντος και τα στερεότυπα εξακολουθούν ακόμη να είναι παρόντα», τονίζει ο Λαβρόφ σε συνέντευξή του, που δημοσιεύεται σήμερα στην ιστοσελίδα της επίσημης εφημερίδας Ρασίσκαγια Γκαζέτα.

«Αντιδρούμε σταθερά όταν σημειώνονται προσπάθειες ανάμειξης σε πολιτικές και εκλογικές διαδικασίες, περιλαμβανομένων και των χρηματοδοτήσεων ιδρυμάτων και θεσμών της κοινωνίας των πολιτών», τόνισε ο ίδιος.

Ο πρωθυπουργός Βλαντίμιρ Πούτιν - που θεωρείται επικρατέστερος για την εκλογή του στις προεδρικές εκλογές της 4ς Μαρτίου - έχει κατηγορήσει πολλές φορές τους διοργανωτές διαδηλώσεων της αντιπολίτευσης και ΜΚΟ που επιβλέπουν τη διεξαγωγή των εκλογών, ότι

«Η κρίση χρέους στην ΕΕ βρίσκεται σε πορεία επίλυσης»

 

Αισιόδοξος εμφανίστηκε ο Ρομπάι, συγκρατημένος ο Μπαρόζο

Η κρίση χρέους που επί δύο χρόνια έχει εκτροχιάσει την Ευρώπη βρίσκεται σε πορεία επίλυσής της, όπως γίνεται ορατό από την πτώση των επιτοκίων δανεισμού των χωρών της στις διεθνείς αγορές, σύμφωνα με τις σημερινές εκτιμήσεις των δύο επικεφαλής της ΕΕ πριν τη σύνοδο των Βρυξελλών.

«Δεν λέω πως έχουμε βγει τελείως από τη δίνη, όμως υπάρχει μία αποφασιστική καμπή στην κρίση», τόνισε κατά τη διάρκεια της συνέντευξης Τύπου ο πρόεδρος της ΕΕ Χέρμαν Βαν Ρομπάι, ο οποίος θα προεδρεύσει στην αποψινή σύνοδο των 27 επικεφαλής των κυβερνήσεων και κρατών της Ένωσης.

«Αυτό διαπιστώνεται στην κρίση των ομολόγων», που αντανακλάται στην κάθετη πτώση των επιτοκίων δανεισμού που απαιτούν οι αγορές των ομολόγων από τα κράτη μέλη που θεωρούνται ευάλωτα, τόνισε ο ίδιος.

«Στην περίπτωση της Ιταλίας, τα επιτόκια των διετών και τριετών έχουν πέσει κατά 3-4% από το υψηλότερο επίπεδό τους», που καταγράφηκε τον περασμένο χρόνο, πρόσθεσε ο Βαν Ρομπάι. «Η κρίση σαφώς δεν έχει τερματισθεί, και θα πρέπει να είμαστε προσεκτικοί, όμως όλα όσα έχουμε πράξει έχουν αρχίσει ν’ αποδίδουν καρπούς και θα πρέπει να διατηρήσουμε την ίδια πορεία», κατέληξε ο ίδιος.

Στο ΔΝΤ με σχέδιο

Η εσωτερική αλληλογραφία του Stratfor (ινστιτούτο στρατηγικής πρόβλεψης – πολλοί το χαρακτηρίζουν παράρτημα της CIA), την οποία έφεραν στη δημοσιότητα τα WikiLeaks, μας βοηθά να επιβεβαιώσουμε μια βάσιμη υποψία μας: Η προσφυγή στο ΔΝΤ ήταν μια επιλογή η οποία είχε ανοίξει και προετοιμαστεί μήνες πριν. Υπό αυτήν την έννοια δεν ήταν η ανάγκη που οδήγησε τη χώρα στη σφιχτή αγκαλιά της εποπτείας, αλλά η μεθόδευση.
Είτε πρόκειται για παράρτημα της CIA είτε όχι (ποιος άραγε μπορεί να διακρίνει τα όρια της σχέσης του ερευνητή με τις πηγές του και ποιος μπορεί να γνωρίζει ποιος χρησιμοποιεί ποιον;) το Stratfor γνώριζε από το καλοκαίρι του 2009 ότι επίκειται η ελληνική προσφυγή στο ΔΝΤ.
Το γεγονός ότι υπήρχε ανοιχτή αυτή η επιλογή προφανώς το γνώριζαν και τα κόμματα εξουσίας στην Ελλάδα: η Ν.Δ., που το καλοκαίρι του 2009 κυβερνούσε, και το ΠΑΣΟΚ, που κέρδισε τις εκλογές τον Οκτώβριο του ίδιου χρόνου. Και μην ξεχνάμε την προειδοποίηση Σημίτη από το 2008 ότι η χώρα οδεύει ολοταχώς για το ΔΝΤ!
Γεγονός είναι επίσης ότι αυτός που προσέφυγε στο ΔΝΤ δεν ήταν ο Καραμανλής, ο οποίος στην προεκλογική μάχη του 2009 «έταζε» λιτότητα, αλλά ο Παπανδρέου, ο οποίος... υποσχόταν ότι «λεφτά υπάρχουν». Πιθανότατα ο πρώην πρωθυπουργός Παπανδρέου προσέβλεπε στα δανεικά του ΔΝΤ ξεχνώντας – ή αδιαφορώντας για – το κόστος τους...
Όπως και να έχει, όσο περνά ο καιρός αρχίζει να γίνεται φανερό ότι – με το μερίδιο ευθύνης που αναλογεί στο καθένα – τα κόμματα εξουσίας οδήγησαν τη χώρα στο επίκεντρο μιας έρπουσας αλλά άγριας νομισματικής σύγκρουσης. Η Ελλάδα προσφέρθηκε ως πειραματόζωο για τη διαμόρφωση της σχέσης Ουάσιγκτον - Βερολίνου ή ΔΝΤ - Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας. Τα σκληρά αποτελέσματα αυτού του... πειράματος τα βιώνει ήδη η ελληνική κοινωνία.

Οι εφιάλτες ενός δημοσκόπου

Η εκπομπή των Χασαπόπουλου και Αναγνωστάκη «Mega Σαββατοκύριακο», στις 18/2/2012, είχε συζήτηση με τον γνωστό αναλυτή Θωμά Γεράκη τnς εταιρείας MARC για τα αποτελέσματα δημοσκόπησης αναφορικά με τις γνώμες των Ελλήνων απέναντι στο μνημόνιο.
Ο κ. Γεράκnς, για να διευκολύνει την πλάστιγγα να γείρει προς το μέρος των απόψεών του, αναφέρθηκε σε προσωπικές του «μελοδραματικές εμπειρίες»: «Έχω ζήσει μια πτώχευση και δεν θέλω να ξαναζήσω δεύτερη. Ήμουν φοιτnτής στην Πολωνία επί Γιαρουζέλσκι και είχα μια κόρη ενός χρόνου
Τα ράφια στο σουπερμάρκετ ήταν άδεια. Τα τρόφιμα ήταν με δελτίο. Οι ουρές ήταν ατελείωτες. Βλέπω ακόμη εφιάλτες! Δεν είχα να ταΐσω το παιδί μου και πήγαινα στην εκκλησία με την αγωνία πως, σαν ξένος και ορθόδοξος, θα μου έλεγαν να πάω να φάω στη χώρα μου. Αν δεν το έχετε ζήσει δεν θα με πιστέψετε!»
Εγώ θα σε «πιστέψω», Θωμά Γεράκη. Γιατί ήμουν κι’ εγώ εκεί, όπως ξέρεις, φοιτητής με κόρη. Eίπες όμως τις μισές αλήθειες και πολλά ψέματα. Δημιούργησες έτσι μια συγκινητική, αλλά τελείως πλαστή, εικόνα στους συνομιλnτές σου δnμοσιογράφους και στους τηλεθεατές, Εικόνα κλάψας και τρόμου! Για να τoυς πείσεις για «κάτι» που σε συμφέρει. Με πονηρό σκοπό. Τρέμεις στην ιδέα πως, αν πτωχεύσουμε, τι θα απογίνουν οι εταιρείες δημοσκοπήσεων; Aς κοιμnθεiς όπως έστρωσες.
Ομως, να ξέρεις, οι εφιάλτες σου δεν μας αφορούν.