Και αν όλα…

Και αν όλα…
… αυτά που βλέπουμε γύρω μας, αν ολόκληρο το θέατρο όπου εκτυλίσσεται σήμερα η ευρωκρίση, δεν είναι στην πραγματικότητα τίποτα άλλο από ένα πολιτικό και οικονομικό παιχνίδι για την επικράτηση, που παίζεται από το ευρωπαϊκό κέντρο, ενώ η περιφέρεια τυλίγεται στις φλόγες;». Αυτή η τρομερή απορία ομολογεί ο ιρλανδός συγγραφέας Φίλιπ Πίλκιγκτον πως βασανίζει τη σκέψη του τούτο τον καιρό.
Τέτοιες απορίες…
… διατυπώνει και η ιταλίδα συγγραφέας Βιβιάνα Βιβαρέλι, που διαπιστώνει πως παρά τις εκλογές, τα δημοψηφίσματα, τις κυβερνήσεις και τα κοινοβούλια που άλλαξε η χώρα της, κατέληξε στα δίχτυα του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου. «Εχουμε λοιπόν καταντήσει μια αποικία της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας και του ΔΝΤ;», αναρωτιέται. «Πότε τα ψηφίσαμε; Πότε μας νίκησαν; Και τι θα κάνουν τώρα οι δημοκρατικοί θεσμοί που εκλέγονται από τον κυρίαρχο λαό; Αν η τοκογλυφία θεωρείται αδίκημα «μέσα» σε ένα κράτος, και μάλιστα ένα από τα πιο επαίσχυντα, τότε γιατί να επιτρέπουμε να επιβάλλεται «πάνω» στο κράτος; Ποιος έδωσε το δικαίωμα στην ΕΚΤ να φορτώνει με νέα δάνεια τις χώρες που δεν μπορούν να ξεπληρώσουν τα παλιά, όπως ακριβώς κάνει ένας τοκογλύφος που στο τέλος γδύνει τον πελάτη του; Και πώς αυτό μπορεί να θεωρείται νόμιμο όταν γονατίζει ακόμη περισσότερο εκείνον που χρωστάει;».
Οταν τα χρέη…
… τα είχε ο Τρίτος Κόσμος, λέει η Βιβιάνα Βιβαρέλι, πιστεύαμε πως έφταιγαν γι’ αυτά διεφθαρμένες κυβερνήσεις που τσέπωναν την εξωτερική «βοήθεια». Ετσι, οι λαοί των χωρών τους τα πλήρωναν δέκα και είκοσι φορές παραπάνω χωρίς να καταφέρνουν να απαλλαγούν από τους αστρονομικούς τόκους. Σε αντάλλαγμα, οι δανείστριες δυνάμεις λεηλατούσαν τους φυσικούς πόρους αυτών των χωρών, έβαζαν στο χέρι τις δημόσιες υπηρεσίες τους, επέβαλλαν τις πολυεθνικές, μπλοκάριζαν τις εξαγωγές και απελευθέρωναν τις εισαγωγές. Ετσι ο Τρίτος Κόσμος έγινε τόσο φτωχός. Σήμερα, λέει η ιταλίδα συγγραφέας, ο Τρίτος Κόσμος είμαστε εμείς, γινόμαστε αποικίες με τον ίδιο τρόπο. Και

Π.Καμμένος : Δεν δίνω ψήφο εμπιστοσύνης!

Τον χαρακτηρισμό «γομάρια» -που είχε χρησιμοποιήσει ο σημερινός υφυπουργός Αγροτικής Ανάπτυξης κ. Αστέριος Ροντούλης για τους υπουργούς και τους βουλευτές του ΠΑΣΟΚ- θυμήθηκε ο κ. Πάνος Καμμένος. Αξιοποιώντας το ευφυολόγημα του υπουργουποιηθέντος βουλευτή του ΛΑΟΣ, ο κ. Καμμένος επέστρεψε την ατάκα στον κ. ροντούλη λέγοντας ότι «στο χωριό μου λένε ότι όταν τα γομάρια ζευγαρώνουν με τα άλογα τότε βγαίνουν μουλάρια που δεν αναπαράγονται».

Μιλώντας στην Ολομέλεια της Βουλής, ο κ. Καμμένος ξεκαθάρισε ότι θα κάνει πράξη τις απειλές του και σημείωσε χαρακτηριστικά : «Διαφωνώ με την κυβέρνηση και δεν της δίνω ψήφο εμπιστοσύνης παρα το γεγονός ότι το κόμμα μου στηρίζει».

Ο βουλευτής της ΝΔ εξήγησε ότι «είναι πρωτοφανές να συζητούμε για προγραμματικές δηλώσεις για μια κυβέρνηση που δεν ψηφίστηκε αλλά αποτελείται από τους ίδιους υπουργούς της προηγούμενης που παραιτήθηκε. Λυπάμαι που ο πρωθυπουργός δεν είναι εδώ. Μάλλον του συνέστησαν να με αποφύγει γιατί ξέρουν ότι διαφωνώ» είπε και σημείωσε πως «σύμφωνα με την ομιλία του κ. Παπαδήμου η νέα κυβέρνηση δεν είναι μικρής πνοής αλλά 5 ετών».

Επιπλέον, ο κ. Καμμένος επιτέθηκε με σφοδρότητα στον υπουργό Περιβάλλοντος Γιώργο Παπακωνσταντίνου, ο οποίος βρισκόταν στα υπουργικά έδρανα, κατηγορώντας τον για «παραποίηση των στατιστικών στοιχείων της ελληνικής οικονομίας» ενώ έθεσε ερωτήματα για το αν ο πρώην πρωθυπουργός προετοίμαζε «από πολύ νωρίτερα την είσοδο της χώρας στο ΔΝΤ», αν μέλος της οικογένειάς του «συμμετείχε σε κερδοσκοπικά παιχνίδια εις βάρος της χώρας», ενώ επικαλέστηκε δημοσίευμα της γαλλικής εφημερίδας "Le Monde"για να αφήσει αιχμές και για τον κ. Λουκά

Ελλάς: Χώρα της τρέλας, της διαφθοράς και των... επιτροπών!

 

Το αθάνατο και... χιλιοτραγουδισμένο ελληνικό δημόσιο δεν είναι μόνο γραφειοκρατία, αναποτελεσματικότητα αλλά και...επιτροπές. Πολλές και...τρελές επιτροπές. Από επιτροπή για τον σκύλο Dax που έχει τσιμπούρια μέχρι επιτροπή αγοράς χαρτιού υγείας! Βλέπετε, στην χώρα μας φαίνεται ότι συστήνονται επιτροπές για κάθε «επικίνδυνη» αποστολή, τα μέλη των οποίων προφανώς συμμετέχουν σε αυτές με το αζημίωτο.

Ένα τέτοιο χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι η τριμελής επιτροπή για τη «μηνιαία εξέταση και τη θεραπεία αποπαρασιτισμού του αστυνομικού σκύλου Dax». Ο τελευταίος είναι ένα συμπαθές τετράποδο που χρησιμοποιούν οι αρχές για να βρίσκουν ναρκωτικά. Ως τετράποδο όμως, ενίοτε υποφέρει από... τσιμπούρια. Να μην συσταθεί λοιπόν μια επιτροπή που να προσέχει την υγεία του;
Αντιστοίχως, άλλη επιτροπή συστήθηκε στην Ρόδο για τον έλεγχο των αιματολογικών εξετάσεων ενός άλλου αστυνομικού σκύλου, της Gina, ενώ ένας άλλος σκύλος στην Μυτιλήνη έχει για ... πάρτη του μια τριμελή επιτροπή που έχει αναλάβει την προμήθεια των υλικών της ιατροφαρμακευτικής του περίθαλψης. Αξίζει να σημειωθεί πάντως ότι σε όλες αυτές τις επιτροπές, τα μέλη δεν είναι κτηνίατροι αλλά... αστυνομικοί (!), «κάτι που ενδεχομένως δημιουργεί εύλογα ερωτηματικά για το εύρος των γνώσεων που πρέπει πλέον να έχει σήμερα ένας αστυνομικός», όπως επισημαίνουν τα

Τι πάθαμε, τι μάθαμε, τι κάνουμε

του Θεόδωρου Π. Λιανού

Η λαϊκή ρήση «το πάθημα να γίνει μάθημα» είναι γνωστή. Άγνωστο είναι αν έχουμε καταλάβει τι έχουμε πάθει ως χώρα, ως εθνική οντότητα, και ως κοινωνία και οικονομία κατά τις τελευταίες δεκαετίες και κυρίως κατά την τελευταία πενταετία. Άγνωστο, επίσης, είναι αν έχουμε πάρει τα κατάλληλα μαθήματα. Συνεπώς, είναι σκόπιμο να εξετάσουμε εν ολίγοις, τι έχουμε πάθει και εν συνεχεία να δούμε τι μαθήματα απορρέουν από τα παθήματά μας, και τι πρόνοια πρέπει να λάβουμε ώστε να μην τα ξαναπάθουμε.
Τι έχουμε πάθει.
Η εξαιρετικά δύσκολη κατάσταση στην οποία βρίσκεται η χώρα κατά την παρούσα περίοδο, είναι κυρίως αποτέλεσμα μιας απίστευτα ανεύθυνης πολιτικής που ακολούθησαν όλες οι κυβερνήσεις των προηγουμένων δεκαετιών. Είναι επίσης αποτέλεσμα της καταστροφικής πολιτικής όλων των κομμάτων. Ακόμη είναι αποτέλεσμα της ανεύθυνης και πολλαπλά καταστροφικής πολιτικής των συνδικαλιστικών συντεχνιών. Τελικά, η τεράστια επιχείρηση «Ελληνικό Κράτος» έπεσε έξω συμπαρασύροντας τον ιδιωτικό τομέα, τον οποίο τροφοδοτούσε ασυλλόγιστα με επιδοτήσεις και παροχές με λεφτά που δεν είχε.
Ως χώρα, ως εθνική οντότητα, έχουμε φθάσει στο σημείο του διεθνούς εξευτελισμού, όχι μόνον διότι συμπεριφερόμαστε ως ανόητοι και άσωτοι που ζούμε με δανεικά, αλλά κυρίως διότι οι πολιτικοί μας με τα ρεζιλίκια τους έδειξαν ότι είναι ανώριμα παιδιά, στα οποία οι ξένοι υπαγορεύουν συμπεριφορά και θέτουν όρια στις κινήσεις τους. Ουσιαστικά, έχουμε γίνει μια μοντέρνα μπανανία και μάλιστα χωρίς μπανάνες. Βέβαια, σ αυτή την εξέλιξη δεν υπάρχει τίποτα περίεργο. Αν ζητιανεύεις για να ζεις, θα τρως τις σφαλιάρες αγογγύστως.
Ως κοινωνία, έχουμε εξασφαλίσει μία περίοπτη θέση στο Πάνθεο της διαφθοράς, έχουμε κατατεμαχιστεί, έχουμε χάσει την εμπιστοσύνη μας προς τους συμπολίτες μας και έχουμε γίνει

Σενάρια εξόδου της Ελλάδας από το ευρώ παρουσιάζει η Γερμανία

Η κυβέρνηση της Γερμανίας εξετάζει σειρά σεναρίων για μία πιθανή έξοδο της Ελλάδας από την Ευρωζώνη στην περίπτωση που η νέα κυβέρνηση αποφασίσει να μην συνεχίσει με τα προγράμματα λιτότητας και τις επιπτώσεις αυτής της αποχώρησης, αναφέρει το Spiegel σε άρθρο που θα κυκλοφορήσει τη Δευτέρα.

Την ίδια ώρα, οι Financial Times «απαντούν» ότι οι απειλές του Βερολίνου μοιάζουν με «άδειο πιστόλι» και διατυπώνουν -κυρίως- τα νομικά επιχειρήματα που συνδέονται με το γεγονός ότι κάτι τέτοιο δεν προβλέπεται από τη Συνθήκη της ΕΕ.

Σύμφωνα με το Spiegel, το βασικό σενάριο θέλει την κατάσταση να μην επιδεινώνεται σημαντικά και κάνει μάλιστα την παραδοχή ότι μακροπρόθεσμα η Ευρωζώνη θα μπορούσε ίσως ενισχυθεί χωρίς την Ελλάδα–μετά από μία περίοδο αναταραχής.

Ωφελημένες θα είναι η Ισπανία και η Ιταλία κατά τους Γερμανούς ειδήμονες.

Μία δυσμενέστερη εξέλιξη θα φέρει την Ιταλία και την Ισπανία στο στόχαστρο των αγορών, κάτι που θα αναγκάσει τον EFSF να παρέμβει για να χρηματοδοτήσει τις δύο χώρες.

Σύμφωνα τέλος με το χειρότερο δυνατό σενάριο, η Ελλάδα θα μπορούσε να περιπέσει σε ένα φαύλο κύκλο ανέχεια που θα διαρκούσε δεκαετίες.

Η αξία του νέου νομίσματος της χώρας θα μειώνονταν δραματικά έναντι του ευρώ, αλλά, παρά τα οφέλη από τις φτηνές εξαγωγές, οι αρνητικές επιπτώσεις θα ήταν μεγάλες. Το εκφρασμένο σε ευρώ χρέος θα αυξάνονταν, η πιστοληπτική ικανότητα θα υποβαθμίζονταν και οι ελληνικές τράπεζες δύσκολα θα έβρισκαν χρηματοδότηση, εκτιμούν οι Γερμανοί.

Η Ελλάδα θα έκανε δεκαετίες για να συνέλθει και πιθανόν θα παρέσυρε και άλλες χώρες, λένε οι Γερμανοί, αν και θεωρούν ότι αυτό είναι το λιγότερο πιθανό σενάριο.

Σενάρια για μία πιθανή έξοδο της Ελλάδας από την Ευρωζώνη φαίνεται να εξετάζει η γερμανική κυβέρνηση σε περίπτωση που η νέα κυβέρνηση της Ελλάδας αποφασίσει να μην συνεχίσει με τα προγράμματα λιτότητας και τις επιπτώσεις αυτής της αποχώρησης, αναφέρει το Spiegel σε άρθρο που θα κυκλοφορήσει τη Δευτέρα.
Την ίδια ώρα, οι Financial Times «απαντούν» ότι οι απειλές του Βερολίνου μοιάζουν με «άδειο πιστόλι» και διατυπώνουν -κυρίως- τα νομικά επιχειρήματα που συνδέονται με το γεγονός ότι κάτι τέτοιο δεν προβλέπεται από τη Συνθήκη της ΕΕ.
Σύμφωνα με το Spiegel, το βασικό σενάριο θέλει την κατάσταση να μην επιδεινώνεται σημαντικά και κάνει μάλιστα την παραδοχή ότι μακροπρόθεσμα η Ευρωζώνη θα μπορούσε ίσως ενισχυθεί χωρίς την Ελλάδα–μετά από μία περίοδο αναταραχής ενώ ωφελημένες θα είναι η Ισπανία και η Ιταλία κατά τους Γερμανούς ειδήμονες.
Μία δυσμενέστερη εξέλιξη θα φέρει την Ιταλία και την Ισπανία στο στόχαστρο των αγορών, κάτι που θα αναγκάσει τον EFSF να παρέμβει για να χρηματοδοτήσει τις δύο χώρες.
Κατά το χειρότερο δυνατό σενάριο, η Ελλάδα θα μπορούσε να περάσει σε ανέχεια που θα διαρκούσε δεκαετίες με νέο νόμισμα η αξία του οποίου θα μειώνονταν δραματικά έναντι του ευρώ, αλλά, παρά τα οφέλη από τις φτηνές εξαγωγές, οι αρνητικές επιπτώσεις θα ήταν μεγάλες. Το εκφρασμένο σε ευρώ χρέος θα αυξάνονταν, η πιστοληπτική ικανότητα θα υποβαθμίζονταν και οι ελληνικές τράπεζες δύσκολα θα έβρισκαν χρηματοδότηση, εκτιμούν οι Γερμανοί. Η Ελλάδα θα έκανε δεκαετίες για να

"Οχι" νέοι φόροι και μειώσεις μισθών - συντάξεων

Nα επαναφέρει ένα κλίμα εμπιστοσύνης μεταξύ της ελληνικής κυβέρνησης και των Ευρωπαίων και να κλείσει την ψαλίδα του ελλείμματος, χωρίς όμως αυτή τη φορά να επιβάλει φόρους και χωρίς να αγγίξει μισθούς και συντάξεις.

Α υτοί είναι οι δύο βασικοί στόχοι της κυβέρνησης Παπαδήμου, όπως προκύπτει από πηγές που έχουν γνώση των πρώτων συζητήσεων του πρωθυπουργού με το οικονομικό επιτελείο. Σύμφωνα με αυτές, είναι βαθιά πεποίθηση του πρωθυπουργού ότι το μοντέλο που ακολουθήθηκε τα δύο τελευταία χρόνια, με «αφαίμαξη» των συνηθισμένων υπόπτων, δηλαδή μισθωτών και συνταξιούχων, έχει φτάσει στα όριά του. Κι αυτό όχι μόνο επειδή δεν αποδίδει οικονομικά, καθώς τα έσοδα του κράτους μειώνονται λόγω της ύφεσης και της οικονομικής δυσπραγίας, αλλά και επειδή προκαλούνται κοινωνικές αδικίες και εντάσεις, οι οποίες τελικά εμποδίζουν την άσκηση οικονομικής πολιτικής και την επίτευξη των στόχων. Ετσι, ο νέος πρωθυπουργός έδωσε εντολές για να προετοιμάσουν οι υπουργοί τις προτάσεις τους, δίνοντας συγκεκριμένες κατευθύνσεις έτσι ώστε:

Να μη γίνουν περικοπές μισθών και συντάξεων, ούτε αυξήσεις των φορολογικών συντελεστών. Μάλιστα, άκουσε με ενδιαφέρον τα σχέδια που προϋπήρχαν στο οικονομικό επιτελείο για μειώσεις

Πού βρίσκεται η Αριστερά την ώρα της οικονομικής θύελλας;

 

Άραγε το παιχνίδι έχει χαθεί οριστικά; Μπορούν άραγε οι ψηφοφόροι και οι στρατευμένοι στην Αριστερά, που νοιάζονται περισσότερο για το περιεχόμενο παρά για την «ταμπέλα», να προσδοκούν ότι θα πολεμήσουν τη Δεξιά όταν τα κόμματα τα οποία υποστηρίζουν έχουν προσχωρήσει στον νεοφιλελευθερισμό αλλά εξακολουθούν να κυριαρχούν εκλογικά; Πρόκειται πλέον για ένα τυπικό τελετουργικό: η διάκριση ανάμεσα σε μια μεταρρυθμιστική Αριστερά και στους συντηρητικούς διατηρείται κατά τις προεκλογικές περιόδους ως οπτικό μετείκασμα Στη συνέχεια, ευκαιρίας δοθείσης, η Αριστερά κυβερνά τη χώρα ακριβώς όπως οι αντίπαλοί της, προσπαθώντας να μη διαταράξει τις οικονομικές ιεραρχίες και δομές.

Οι περισσότεροι αριστεροί υποψήφιοι που προσβλέπουν σε κάποιο κυβερνητικό πόστο επιμένουν στην ανάγκη για κοινωνικές μεταρρυθμίσεις — απολύτως αναγκαίες, μάλιστα, όπως λένε. Αλλά προκειμένου να επέλθει μια τέτοια αλλαγή, θα έπρεπε να έχουν μια οπτική που υπερβαίνει τις προεκλογικές τους ρητορείες. Επιπλέον… θα έπρεπε και να κερδίσουν τις εκλογές. Σ’ αυτό ακριβώς το σημείο, η μετριοπαθής Αριστερά κουνάει το δάχτυλο στους «ριζοσπάστες» και σε άλλους «αγανακτισμένους». Αυτή η Αριστερά δεν περιμένει τη «μεγάλη νύχτα» της εφόδου στα Χειμερινά Ανάκτορα, ονειρεύεται μια άλλη κοινωνία μακριά από τις μάστιγες που δέρνουν τον κόσμο, απαρτιζόμενη από εξαιρετικά όντα. Με τα λόγια του γάλλου σοσιαλιστή ηγέτη Φρανσουά Ολάντ, επιδιώκει «να προσπαθεί αντί να ανατρέπει, να δρα αντί να αναστέλλει, να κατακτά αντί να αντιστέκεται». Η Αριστερά αυτή εκτιμά ότι «το να μη χτυπάς τη Δεξιά σημαίνει ότι την κρατάς ζωντανή, άρα την επιλέγεις». Η ριζοσπαστική Αριστερά αντίθετα, με τα λόγια του Ολάντ, θα

Και...κούρεμα και...άρμεγμα

Μπορεί στην Αθήνα να εκτι­μούσαν τις τελευταίες μέρες ότι ο σχηματισμός μιας νέας (συν)κυβέρνησης, με όλες τις περιπλο­κές που τη συνόδευαν και τα άπειρα μπρος - πίσω, θα έλυνε τα περισσότε­ρα προβλήματα και θα οδηγούσε σε ευρωπαϊκή απόφαση για την άμεση εκταμίευση της περίφημης έκτης δό­σης, όμως, όπως όλοι πλέον ξέρουμε, η αλήθεια είναι πιο σκληρή.
1. Η πρώτη αλήθεια είναι η επιβε­βαίωση που προσέφεραν τόσο το Eurogroup όσο και οι αλλεπάλληλες δηλώσεις Γιούνκερ, Ρεν κ.λπ., ανεξαρ­τήτως του όποιου «μαγειρέματος» και της όποιας φραστικής προσαρμογής τυχόν θα επιβάλει το ελληνικό πολιτικό μπάχαλο:
Οι ευρωζωνάτοι απαιτούν οποιαδή­ποτε ελληνική απόφαση στο μέλλον να δεσμεύει οποιαδήποτε κυβέρνηση υπάρχει στην Ελλάδα. Ο περιορισμός της κυριαρχίας όχι μόνον έχει εξαγγελ­θεί πολλάκις, αλλά έχει επί της ουσίας επιβληθεί.
2. Η δεύτερη αλήθεια είναι ότι τα πολύ μεγάλα προβλήματα για την Ελλάδα τώρα αρχίζουν, αφού, για να πάρουμε την έκτη δόση, οι δανειστές απαιτούν πρώτα συμφωνία - πακέτο για τη νέα (δανειακή) σύμβαση και το ανα­θεωρημένο μνημόνιο. Εδώ εισάγουν για πρώτη φορά και τον διαρκή έλεγχο της προόδου τής (όποιας) ελληνικής κυ­βέρνησης για το κατά πόσον τηρούνται τα συμπεφωνημένα. Αυτή θα είναι η προϋπόθεση για κάθε επόμενο βήμα. Στη συνάντηση που έγινε την Κυρια­κή το βράδυ στο γραφείο του Βενιζέ­λου στο Σύνταγμα, στο πλαίσιο των συ­ζητήσεων για μια κυβέρνηση συνεργα­σίας, ο ίδιος ο υπουργός και ο Σαχινίδης μίλησαν στην αντιπροσωπεία (τρόικα κι εδώ...) της Ν.Δ.

Η οικογένεια Παπανδρέου αποφασίζει για το πολιτικό μέλλον του Γιώργου

  

Είναι απολύτως βέβαιο όπως ισχυρίζονται κορυφαίοι κομματικοί παράγοντες του ΠΑΣΟΚ ότι λίαν συντόμως θα τεθεί θέμα ηγεσίας. Ο κ. Παπανδρέου ωστόσο έχει αρχίσει να κάνει τις κινήσεις του και ενδεχομένως να δούμε μια συμφωνία σε εσωκομματικό πεδίο με τον κ. Βενιζέλο στην παρούσα τουλάχιστον φάση.

Το παραπολιτικό σχόλιο στο «ΠΡΩΤΟ ΘΕΜΑ» σχετικά με τις αποφάσεις τις οποίος πρόκειται να λάβει ο κ. Παπανδρέου σχετικά με το μέλλον του αλλά και ποιοι είναι οι συνομιλητές του προσδιορίζουν σε μεγάλο βαθμό τις προθέσεις του.

Παραθέτουμε το σχόλιο της εφημερίδας «ΠΡΩΤΟ ΘΕΜΑ»:

"Το ζεϊμπέκικο είναι χορός μοναχικός. Αυτός είναι κανόνας. Ο Γιώργος Παπανδρέου έχει επιχειρήσει να μια δυο φορές να τον χορέψει. Έχουν δημοσιευτεί μάλιστα και φωτογραφίες ωστόσο δεν επρόκειτο για χορό αλλά για τσίρκο. Γιατί όταν τον είδαμε να χορεύει διαπιστώσαμε μια απίστευτη αντίθεση στην φιλοσοφία του ζεϊμπέκικου. Χόρευε χαρούμενος και εν μέσω διαφόρων τύπων. Το ζεϊμπέκικο όμως είναι η απόλυτη σημειολογία της ήττας. Τώρα λοιπόν έφτασε η στιγμή να δούμε τον Γιώργο να το κάνει επιτέλους σωστά.

Προσωπικός φίλος του πρώην Πρωθυπουργού, τον οποίο συνάντησα μετά τα γεγονότα, μου έλεγε ότι λίαν συντόμως θα υπάρξουν αποκαλύψεις εκ μέρους του κ. Παπανδρέου και κάποια ζητήματα θα μπουν στην θέση τους. Δεν μου είπε ωστόσο πως θα γίνει αυτό αλλά και ποια είναι αυτά τα κρίσιμα- υποτίθεται- ζητήματα. Αλλά δεν σας κρύβω ότι εμπιστεύομαι απολύτως αυτό το πρόσωπο γιατί διατηρεί πολλά χρόνια φιλικούς δεσμούς με την οικογένεια και δεν έχουμε ποτέ δει το όνομα του

«Να μην πάρει ούτε ανάσα η νέα κυβέρνηση»

 

Η διακήρυξη της Αλέκας Παπαρήγα από το γήπεδο του Σπόρτιγκ

Τη βεβαιότητα του ΚΚΕ ότι η νέα κυβέρνηση δεν θα μπορέσει να εφαρμόσει τη συμφωνία για το «κούρεμα» του χρέους, ούτε και την πιθανότατη ανεξέλεγκτη χρεοκοπία της χώρας, εξέφρασε η γενική γραμματέας του κόμματος Αλέκα Παπαρήγα, μιλώντας απόψε στο κατάμεστο από μέλη και φίλους της ΚΝΕ γήπεδο του Σπόρτιγκ, εξαγγέλλοντας, ταυτόχρονα, την εκλογική και οργανωτική ετοιμότητα του ΚΚΕ, ώστε η κυβέρνηση Παπαδήμου «να μην πάρει ούτε ανάσα».

Η κ. Παπαρήγα αναφέρθηκε στις τελευταίες εξελίξεις για να υπογραμμίσει ότι από τον περασμένο Ιούνιο σχεδιάζονταν η αλλαγή πρωθυπουργού και τότε, σύμφωνα με την γραμματέα του ΚΚΕ, η αλλαγή αποσοβήθηκε και με παρέμβαση των Αμερικανών. Ο σχηματισμός της σημερινής κυβέρνησης, είπε η κ. Παπαρήγα, απέδειξε ότι δεν μπορούν να κουμαντάρουν και να πείθουν το λαό και εκτίμησε ότι αυτός είναι ο βασικός λόγος για τον οποίο άρχισαν ήδη τα σενάρια για την παράταση του βίου αυτής της κυβέρνησης, ώστε να μην διεξαχθούν εκλογές τον Φεβρουάριο.

Η κ. Παπαρήγα επανέλαβε την σφοδρή επίθεση κατά του ΛΑΟΣ και τη συμμετοχή του στην κυβέρνηση, τονίζοντας ότι αποδείχθηκε για μια ακόμη φορά ότι «η ακροδεξιά βγαίνει από τους κόλπους των αστικών δυνάμεων».

Θέση του ΚΚΕ, όπως αναπτύχθηκε από την κ. Παπαρήγα, είναι ότι οι τελευταίες εξελίξεις δεν είναι συνέπεια της δράσης των «Αγανακτισμένων», ούτε αυτών που μουντζώνουν, ούτε φυσικά των κουκουλοφόρων. Το στοιχείο που καθόρισε τις εξελίξεις, σύμφωνα με τη γραμματέα του ΚΚΕ, είναι οι μεγάλοι λαϊκοί αγώνες που αναπτύχθηκαν τους τελευταίους μήνες στους δρόμους, στα ΑΕΙ, στα ΤΕΙ, στα διόδια, στους αγώνες των δημοσίων υπαλλήλων, στο κίνημα ανυπακοής .

Συνασπισμός κατά της νέας κυβέρνησης

Σε ενωτικούς αγώνες για την ανατροπή της μνημονιακής πολιτικής, που όπως επισημαίνει, αποτελούν τη μόνη εγγύηση για την αποφυγή της ολοκληρωτικής χρεοκοπίας, καλεί τους πολίτες ο ΣΥΝ

Σε ανακοίνωσή του ο Συνασπισμός εκφράζει την εκτίμηση ότι η νέα κυβέρνηση, «που συγκροτείται για πρώτη φορά στη Μεταπολίτευση με τη συμμετοχή ακροδεξιών», θα προσπαθήσει στο επόμενο διάστημα να ολοκληρώσει «την αντιδραστική επίθεση του κεφαλαίου και την τρόικας στη χώρα και στην κοινωνία».

«Οι ιδιωτικοποιήσεις, η θέσπιση ειδικών οικονομικών ζωνών, τα φορολογικά χαράτσια, οι νέες απολύσεις και οι μειώσεις μισθών και συντάξεων, αποτελούν την κοινή συνισταμένη των στόχων του μνημονιακού μετώπου ενόψει της ψήφισης του προϋπολογισμού και της νέας δανειακής σύμβασης», επισημαίνει.

Όλα τα παραπάνω, προσθέτει, αποτελούν συνέχιση της ίδιας πολιτικής «που έχει οδηγήσει σε κατάρρευση την ελληνική οικονομία και έχει εκτινάξει τη φτώχεια και την ανεργία».

Σε ενωτικούς αγώνες για την ανατροπή της μνημονιακής πολιτικής καλεί τους πολίτες ο ΣΥΝ υποστηρίζοντας πως αυτοί αποτελούν τη μόνη εγγύηση για την αποφυγή της ολοκληρωτικής χρεοκοπίας.
Σε ανακοίνωσή του ο Συνασπισμός εκφράζει την εκτίμηση ότι η νέα κυβέρνηση, «που συγκροτείται για πρώτη φορά στη Μεταπολίτευση με τη συμμετοχή ακροδεξιών», θα προσπαθήσει στο επόμενο διάστημα να ολοκληρώσει «την αντιδραστική επίθεση του κεφαλαίου και την τρόικας στη χώρα και στην κοινωνία. Οι ιδιωτικοποιήσεις, η θέσπιση ειδικών οικονομικών ζωνών, τα φορολογικά χαράτσια, οι νέες απολύσεις και οι μειώσεις μισθών και συντάξεων, αποτελούν την κοινή συνισταμένη των στόχων του μνημονιακού μετώπου ενόψει της ψήφισης του προϋπολογισμού και της νέας δανειακής σύμβασης», επισημαίνει.
«Όλα τα παραπάνω, αποτελούν συνέχιση της ίδιας πολιτικής που έχει οδηγήσει σε κατάρρευση την ελληνική οικονομία και έχει εκτινάξει τη φτώχεια και την ανεργία».

Ο βιασμός της Δημοκρατίας, του Θέμη Τζήμα

 

Την 10η Νοεμβρίου 2011 θα τη θυμόμαστε για πολύ καιρό. Σηματοδοτεί την τέλεση της πρώτης φάσης ενός ενδό-βουλευτικού πραξικοπήματος. Το βουλευτικό αυτό πραξικόπημα οργανώθηκε από το ντόπιο παρασιτικό και μεγάλο κεφάλαιο που θέλησε να υπερασπιστεί τα στρατηγικά του συμφέροντα και από την ευρωπαϊκή δεξιά που κυβερνά στην Ευρώπη σχεδόν παντού, επιβάλλοντας τη στρατηγική της ολοκληρωτικά, ειδικά δια της Γερμανίδας καγκελαρίου.

Υλοποιήθηκε από τα κατεστημένα ΜΜΕ, που αναδείχθηκαν σε πρωταρχικό προπαγανδιστικό και εκφοβιστικό πυλώνα υπέρ της ντόπιας ολιγαρχίας, από ένα μεγάλο τμήμα των μελών των κοινοβουλευτικών ομάδων ΝΔ και ΠΑΣΟΚ που λειτουργούν ως φερέφωνα του παρασιτικού κεφαλαίου εδώ και χρόνια. Με τη συνεργασία της κοινοβουλευτικής έκφρασης της ακροδεξιάς και του κόμματος της Ντόρας Μπακογιάννη.

Το δρόμο για το βουλευτικό αυτό πραξικόπημα έστρωσε πρώτα και κύρια ο ίδιος ο- πρώην πλέον- πρωθυπουργός, ασχέτως του αν υπήρξε εν τέλει θύμα του. Υιοθετώντας και υλοποιώντας μια αντιδραστική, νεοφιλελεύθερη στρατηγική χωρίς καμιά δημοκρατική νομιμοποίηση. Επιχείρημά του ότι η δημοκρατία κάμπτεται μπροστά στην “ανάγκη”, βάσει του πώς ο ίδιος και η κυβέρνησή του όριζαν και αντιλαμβάνονταν την τελευταία. Άνοιξαν έτσι το δρόμο για μια σειρά δημοκρατικών αφαιρέσεων. Κατόπιν βάδισαν αυτό το δρόμο πρόθυμα και αποφασιστικά, σε μια σειρά διαδικασιών εντός της Βουλής αλλά και έξω στο δρόμο, με σκληρή, βίαιη καταστολή.

Η απελθούσα κυβέρνηση υπηρέτησε πρόθυμα το παρασιτικό κεφάλαιο της χώρας, το οποίο αφού τη χρησιμοποίησε αποφάσισε να εξουδετερώσει ένα τμήμα της και να κρατήσει ένα άλλο που

Δημοσκόπηση: Αποδοχή-ρεκόρ

Την αποδοχή του 80% της κοινής γνώμης, απολαμβάνει άμα τη εμφανίσει του ο Λουκάς Παπαδήμος, όπως μαρτυρά δημοσκόπηση της Metron Analysis που έγινε αποκλειστικά για το protagon.gr. Η έρευνα πραγματοποιήθηκε αμέσως μετά την ορκωμοσία της νέας κυβέρνησης. Σήμερα παρουσιάζουμε το πρώτο μέρος της έρευνας με τις απαντήσεις σχετικά με την αποδοχή του νέου πρωθυπουργού και τη Δευτέρα 14/11, θα παρουσιάσουμε το δεύτερο μέρος της δημοσκόπησης με απαντήσεις σχετικές με το κομματικό σύστημα και την πρόθεση ψήφου.

Η μεταβατική Κυβέρνηση συνεργασίας
Σίγουρα κάτι ξεχωριστό συνέβη στην ελληνική πολιτική σκηνή αυτές τις μέρες. Κάτι ξεχωριστό που μπορεί να ιχνηλατηθεί σε τρεις κρίσιμες θεματικές περιοχές:

• Την κοινωνική αποδοχή της νέας μεταβατικής κυβέρνησης συνεργασίας. Η παράμετρος αυτή είναι αναγκαία συνθήκη (όχι και ικανή βέβαια) για το ξεπέρασμα της κρίσης.
• Τις προτεραιότητες της νέας διακυβέρνησης και παράλληλα της υποστήριξης ή όχι των στρατηγικών πολιτικών επιλογών της χώρας.
• Την επίπτωση που μπορεί να έχει η κυβερνητική μεταβολή στην ανάπτυξη μιας νέας πολιτικής κουλτούρας και κυρίως την επίπτωση στο κομματικό σύστημα της χώρας.

H κοινωνική αποδοχή της νέαςκΚυβέρνησης
Ο κ. Παπαδήμος ξεκινά την Πρωθυπουργία του με ποσοστά αποδοχής που θα «ζήλευαν» ακόμη και εκλεγμένοι πρωθυπουργοί (78% θετική γνώμη και μόλις 15% αρνητική). Πολιτικά, η υποστήριξη στο πρόσωπο του είναι διακομματική (89% στους ψηφοφόρους Πασόκ, 81% στους ψηφοφόρους ΝΔ και 62% στους ψηφοφόρους των λοιπών κομμάτων). Ειδικά σε όσους αυτοτοποθετούνται στην Κεντροδεξιά και την Κεντροαριστερά σημειώνει ποσοστά θετικής γνώμης (93% και 87%) που μόνο ο Κωστής Στεφανόπουλος (και αυτός ως Πρόεδρος της Δημοκρατίας) έχει καταγράψει στο παρελθόν.

10 ερωτήματα αποκαλύπτουν το στημένο παιχνίδι εις βάρος της Ελλάδας

Η παγκόσμια οικονομία δεν είναι παρά μία τεράστια φούσκα
Ερωτήσεις που δεν απαντώνται:

Έχετε δανείσει 100 ευρώ σε έναν με μισθό 100 ευρώ και 500 ευρώ σε κάποιον με μισθό 1000 ευρώ.
Ο πρώτος σας χρωστάει το 100% του μισθού του ενώ ο δεύτερος σας χρωστάει το 50% του μισθού του.
Βάσει ποιας λογικής θα κυνηγούσατε τον πρώτο που αδυνατεί να πληρώσει το χρέος του και θα αφήνατε τον δεύτερο που ΜΠΟΡΕΙ να πληρώσει; Γιατί προσπαθείτε να πάρετε τα 100 και όχι τα 500;

Αυτό ακριβώς είναι που συμβαίνει με το ΔΝΤ.
Είδα στο διαδίκτυο τον κατάλογο με τα χρέη όλων των χωρών της γης. Ενδεικτικά…

-Η Γερμανία με 5 τρισ. έλλειμμα έχει χρέος στο 155% του ΑΕΠ της.
-Η Γαλλία πάλι με 5 τρισ. έχει χρέος στο 188% του ΑΕΠ της.
-Οι ΗΠΑ με 13 τρισ. έλλειμμα έχουν χρέος στο 94% του ΑΕΠ τους.

Οπότε είναι προφανές ότι δεν έχει τόση σημασία το μέγεθος του χρέους όσο το ποσοστό του επί του ακαθαρίστου εθνικού προϊόντος.

Μετά από μερικές ματιές στον πίνακα προκύπτουν κάποιες απορίες:

Ερώτηση 1. Πως γίνεται και ενώ το Λουξεμβούργο, η Αγγλία, η Ελβετία, το Βέλγιο, η Γαλλία, η Δανία και η Αυστρία έχουν ΜΕΓΑΛΥΤΕΡΟ ποσοστό χρέους από εμάς, αυτοί να ΜΗΝ ΧΡΕΙΑΖΟΝΤΑΙ σώσιμο, αλλά αντίθετα έρχονται να σώσουν εμάς;

Άνοιξε ο δρόμος για κυβέρνηση συνεργασίας στην Ιταλία

Την παραίτησή του στον Πρόεδρο της Δημοκρατίας Τζόρτζιο Ναπολιτάνο υπέβαλε και επισήμως ο Ιταλός πρωθυπουργός, Σίλβιο Μπερλουσκόνι, λίγες ώρες μετά την υπερψήφιση των νέων οικονομικών μέτρων και από τη Βουλή των Αντιπροσώπων.

Ο Καβαλιέρε τήρησε στο έπακρο τη δέσμευσή του να αποχωρήσει μετά την έγκριση των μέτρων για τα οποία και ο ίδιος είχε δεσμευθεί απέναντι στους Ευρωπαίους εταίρους του. Αμέσως μετά το πέρας της ψηφοφορίας μετέβη στο γραφείο του όπου και συναντήθηκε με κορυφαία στελέχη του κόμματός του και εν συνεχεία πήγε στο Κυρηνάλιο Μέγαρο και υπέβαλε στον πρόεδρο την παραίτηση του ιδίου και της κυβέρνησης.

Μάλιστα χρειάστηκε να αντιμετωπίσει εκ νέου την οργή πολλών Ιταλών που είχαν από νωρίς συγκεντρωθεί στο κέντρο της Ρώμης για να πανηγυρίσουν (!) την αποχώρησή του από την εξουσία και να τον αποδοκιμάσουν εν χορώ.

Σύμφωνα με τις τελευταίες πληροφορίες στη σύσκεψη του κόμματος του Μπερλουσκόνι «Λαός της Ελευθερίας» (Pdl), μετά από έντονες διαφωνίες και διαπραγματεύσεις, αποφασίσθηκε να στηριχθεί η
μεταβατική κυβέρνηση στην οποία θα ηγηθεί ο οικονομολόγος και πρώην Επίτροπος της Ιταλίας στην

Bild: «Tην Ελλάδα κυβερνούν τώρα αυτοί που μισούν τους Εβραίους»

Στη συμμετοχή του ΛΑΟΣ στην ελληνική κυβέρνηση συνεργασίας στέκεται η γερμανική εφημερίδα Bild, η οποία αναφέρει ότι το Κεντρικό Συμβούλιο Εβραίων της Γερμανίας άσκησε κριτική στη συμμετοχή των βουλευτών του κόμματος του Γιώργου Καρατζαφέρη στην κυβέρνηση του Λουκά Παπαδήμου.

Το δημοσίευμα χαρακτηρίζοντας τη συμμετοχή του κόμματος ως «μαύρη σκιά πάνω από την κυβέρνηση Παπαδήμου», κάνει εκτενέσταστη αναφορά στην νέα ελληνική κυβέρνηση εστιάζοντας στον ΛΑΟΣ και στον πρόεδρό του, για τον οποίο τονίζει ότι μισεί τους Εβραίους, όπως και για τον Μάκη Βορίδη και τον Άδωνι Γεωργιάδη.

Η Bild υπογραμμίζει ότι είναι η πρώτη κυβέρνηση της Μεταπολίτευσης, στην οποία συμμετέχει ακροδεξιό κόμμα. «Ο ΛΑΟΣ είναι διαβόητος για τις ξενοφοβικές τάσεις του. Ο πρόεδρος του, Γιώργος Καρατζαφέρης είχε πει κατά την ίδρυσή του το 2000: Είμαστε οι μόνοι καθαροί Έλληνες. Δεν είμαστε από αυτούς τους Εβραίους, τους αμφισεξουαλικούς και τους κομμουνιστές» σημειώνει η γερμανική εφημερίδα.

Σύμφωνα με τη Bild, η συμμετοχή του ΛΑΟΣ στην ελληνική συνεργασίας προκάλεσε την αντίδραση των Εβραίων της Γερμανίας, με τον πρόεδρό τους Ντίτερ Γκράουμαν να τονίζει στην εφημερίδα ότι «είναι λυπηρό το γεγονός αυτό. Θα είναι δύσκολο για κάθε γερμανική κυβέρνηση να διαπραγματευτεί

Θετικά κρίνουν οι πολίτες την κυβέρνηση συνεργασίας

Θετική χαρακτηρίζουν οι πολίτες την τοποθέτηση του Λουκά Παπαδήμου ως επικεφαλής της νέας κυβέρνησης συνεργασίας, ενώ αισθάνονται και πιο ασφαλής για τη θέση της χώρας στη Ευρωζώνη.
Συγκεκριμένα σύμφωνα με δημοσκόπηση της Κάπα Research για το Βήμα της Κυριακής
το 72,9% θεωρεί ότι ήταν «σωστή και μάλλον σωστή απόφαση», ενώ το 20% θεωρεί ότι ήταν «λάθος και μάλλον λάθος απόφαση». Επίσης το 78% κρίνει «θετικό ή μάλλον θετικό» βήμα τον σχηματισμό της νέας κυβέρνησης, ενώ το 20% εμφανίζεται «αρνητικό ή μάλλον αρνητικό».
Αναφορικά με τα συναισθήματα που δημιούργησε το βήμα της συγκρότησης κυβέρνησης συνεργασίας το 42,2% απάντησε ελπίδα, το 17,4% ηρεμία, το 8,6% ανησυχία, το 8,5% αδιαφορία, το 7,5% οργή, το 5,4% απαισιοδοξία και φόβο, το 1,9% λύπη και μόλις το 1,1% χαρά.

Παράλληλα για την περίοδο μετά την απόφαση της 27ης Οκτωβρίου και τις αντιδράσεις που σημειώθηκαν μετά το δημοψήφισμα το 40,9% αισθανόταν οργή, το 19% ανησυχία, το 15,7% απαισιοδοξία και φόβο, το 8,9% ελπίδα, το 5,9% λύπη, το 3,8% ηρεμία και το 0,8% χαρά.

Τέλος το 78,6% αισθάνεται περισσότερο ασφαλές για τη θέση της Ελλάδας στο ευρώ, ενώ το 63,4% των πολιτών θεωρεί πως η συγκρότηση κυβέρνησης ευρύτερης συνεργασίας ήταν η πιο σωστή κίνηση από το να οδηγηθεί η χώρα άμεσα σε εκλογές.

Φόβοι άτακτης χρεοκοπίας για Ελλάδα από την Bank of America-Merrill Lync

 

Τα γεγονότα των τελευταίων ημερών κατέδειξαν πόσο εύθραυστη είναι η πολιτική κατάσταση στην Ελλάδα και πόσο γρήγορα μπορεί να διαχυθεί η κρίση, σημειώνεται σε έκθεση της Bank of America – Merrill Lync η οποία δεν αποκλείει άτακτη χρεοκοπία της Ελλάδας, ενώ για την Ιταλία σχολιάζει ότι η κατάστασή της καθίσταται όλο και πιο ανησυχητική.

Μάλιστα, παρά το γεγονός ότι η Ιταλία παρουσιάζει τον τρίτο κατά σειρά συμπληρωματικό προϋπολογισμό της σε διάστημα μικρότερο των πέντε μηνών, η επίδραση στα επιτόκια δανεισμού της είναι αμελητέα. Εκφράζονται επίσης αμφιβολίες για το κατά πόσο η εποπτεία της Ιταλίας από την Ε.Ε. και το ΔΝΤ θα μπορούσαν να αλλάξουν τις προοπτικές της χώρας.
Από την άλλη πλευρά, δεν αποκλείονται θετικές εκπλήξεις, όπως η ανάληψη της εξουσίας από μια τεχνοκρατική κυβέρνηση στην Ελλάδα (η έκθεση δόθηκε στη δημοσιότητα στις 11 Νοεμβρίου πριν τον σχηματισμό της κυβέρνησης Παπαδήμου) ή η ανάληψη της εξουσίας στην Ιταλία από τον πρώην Ευρωπαίο Επίτροπο Μάριο Μόντι. Οι εξελίξεις αυτές θα μπορούσαν να καθησυχάσουν τις αγορές σε ό,τι αφορά την οικονομική πολιτική, ταυτόχρονα όμως συνεπάγονται μία πολυετή περίοδο δομικών μεταρρυθμίσεων και δημοσιονομικής λιτότητας, με άλλα λόγια χαμηλή ανάπτυξη.

Καιρός για πρωταγωνιστές

Η αμηχανία που επικράτησε στην ορκωμοσία της κυβέρνησης Παπαδήμου είναι σύστοιχη με τη ζάλη και το σάστισμα που κυριαρχεί στα κομματικά επιτελεία όσων ενεπλάκησαν στο σχηματισμό της αλλά κι αυτών που αντιτάχθηκαν. Δεν πρόλαβε να στεγνώσει το μελάνι στον πάπυρο με τις υπογραφές των υπουργών κι άρχισαν διαρροές, δηλώσεις, επιφυλάξεις κλπ που αποτελούν κι αδιάψευστη επιβεβαίωση.

Το ερώτημα που περνάει από στόμα σε στόμα κι απάντηση ακόμη δεν έχει είναι, αν θα υποστηριχθούν ουσιαστικά (τουλάχιστον από ΠΑΣΟΚ, ΝΔ, ΛΑΟΣ) οι αποφάσεις της νέας κυβέρνησης. Αν με άλλα λόγια τα κόμματα που έχουν δηλώσει υποστήριξη έχουν πιάσει το νόημα των καιρών ή απλώς θα συνεχίσουν την έως τώρα πορεία τους.

Φοβούμαι ότι η τύχη της κυβέρνησης εν πολλοίς θα εξαρτηθεί από τις πρώτες δημοσκοπήσεις και τα ποσοστά που κάθε κόμμα θα λάβει. Αν η ΝΔ εμφανισθεί να χάνει –λόγω της στάσης της τις τελευταίες ημέρες- το προβάδισμα που μέχρι τώρα είχε, αν το ΠΑΣΟΚ για τον ίδιο λόγο κάνει νέα χαμηλά, αν αντιστοίχως ο ΛΑΟΣ απωλέσει δυνάμεις ενώ ΚΚΕ - ΣΥΡΙΖΑ βελτιώσουν τη θέση τους, τότε τα περιθώρια επιτυχίας της μεταβατικής κυβέρνησης θα φαίνονται λίγα.
Θα εξακολουθήσουν, όμως, μαθηματικώς να υπάρχουν και δεν θα εκμηδενισθούν για όσο χρόνο η βουλή στηρίζει την κυβέρνηση. Μέχρι τις εκλογές μέγα μέρος της στήριξης των κομμάτων της βουλής θα εκφράζεται κυρίως από την κοινοβουλευτική ομάδα τους. Εδώ και χρόνια με κάθε ευκαιρία βουλευτές διαμαρτύρονται, πως λίγο οι κομματικές ηγεσίες και πειθαρχίες, λίγο ο κανονισμός κι ο εν γένει τρόπος λειτουργίας της βουλής τούς επιφυλάσσουν ρόλο, πολύ κοντά στη διεκπεραίωση και πολύ μακριά από τις φιλοδοξίες τους για ουσιαστική συμμετοχή. Ηρθε ο καιρός να

«Εκατό τοις εκατό μνημόνιο, η κυβέρνηση»

 

Ο Αλ.Τσίπρας απορρίπτει τις «κυβερνήσεις κοινωνικής αποδόμησης»

«Ογδόντα τοις εκατό ΠΑΣΟΚ, 10% Νέα Δημοκρατία, 10% ακροδεξιά και 100% μνημόνιο», χαρακτήρισε ο πρόεδρος της Κοινοβουλευτικής Ομάδας του ΣΥΡΙΖΑ Αλέξης Τσίπρας, το νέο κυβερνητικό σχήμα , ανοίγοντας σήμερα το πρωί τις εργασίες της 10ης συνδιάσκεψης του Δικτύου Συνδικαλιστών του Κόμματος της Ευρωπαϊκής Αριστεράς.

«Στην Ελλάδα ασκείται μια πολιτική που έχει μετατρέψει την Ελλάδα σε διεθνές και Ευρωπαϊκό πειραματόζωο, με στόχο να μεταδοθεί αυτή η πολιτική και στις άλλες ευρωπαϊκές χώρες» είπε ο Α. Τσίπρας.

«Χθες ορκίστηκε στην Ελλάδα μια κυβέρνηση νέου τύπου και μαθαίνουμε ότι και στην Ιταλία σκοπεύουν να προχωρήσουν σε τέτοια νέου τύπου διακυβέρνηση με τεχνοκράτη πρωθυπουργό. Εγκαθίσταται η λογική ότι η πολιτική και η διακυβέρνηση είναι δουλειά των ειδικών που γνωρίζουν καλύτερα από τους λαούς να διαχειρίζονται τις τύχες μας δίχως να έχουν λαϊκή εντολή και δημοκρατική νομιμοποίηση», πρόσθεσε.

«Πρόκειται», είπε ο Α. Τσίπρας, «για κυβερνήσεις κοινωνικής αποδόμησης και δημοκρατικής