Ο ΣΥΡΙΖΑ, ένα ανομοιογενές μόρφωμα τάσεων και προσώπων, έχει τις ιστορικές καταβολές του στο ΚΚΕ εσωτερικού, αλλά μετά τον Κωνσταντόπουλο τη μουσική την παίζουν στελέχη που αποχώρησαν από το ΚΚΕ. Αυτό έχει αποτέλεσμα τη διαμόρφωση ενός οξύ αλλά κοινότοπου κεντρικού καταγγελτικού λόγου και ενός πολιτικού στίγματος στα όρια του χωρίς αρχές εξτρεμισμού. Ο ΣΥΡΙΖΑ απλώς καταγγέλλει, φοβίζει τους συνετούς ριζοσπάστες, αδυνατεί να κάνει προτάσεις και φλερτάρει με την ιδέα της δραχμής και της ανεξέλεγκτης χρεοκοπίας. Αυτό οροθετεί και την επιρροή του ποιοτικά και ποσοτικά. Ο ΣΥΡΙΖΑ μπορεί να καταγγέλλει, αλλά δεν ενοχλεί το πολιτικό κατεστημένο. Στην ουσία αποτελεί μεταλλαγμένο μεταπολιτευτικό κατάλοιπο που η επιβίωσή του κρίνεται κάθε φορά τα ξημερώματα της Δευτέρας των εκλογών.
Το ΚΚΕ είναι ό,τι πιο σταθερό, ιστορικό, παραδοσιακό διαθέτει η εγχώρια πολιτική σκηνή. Διαφέρει από τους άλλους όσο ο αριστοκράτης από τους νεόπλουτους. Μετά το «αμάρτημα» του 1989 στην Ελλάδα και την κατάρρευση του υπαρκτού σοσιαλισμού μπήκε σε μια κατάσταση απόλυτης περισυλλογής και εσωστρέφειας. Αρνήθηκε τη νέα πραγματικότητα, την ανάγκη ανοικτής αναζήτησης των αιτίων της ιστορικής ήττας του κομμουνισμού. Την ανάγκη μελέτης των
Το ΚΚΕ είναι ό,τι πιο σταθερό, ιστορικό, παραδοσιακό διαθέτει η εγχώρια πολιτική σκηνή. Διαφέρει από τους άλλους όσο ο αριστοκράτης από τους νεόπλουτους. Μετά το «αμάρτημα» του 1989 στην Ελλάδα και την κατάρρευση του υπαρκτού σοσιαλισμού μπήκε σε μια κατάσταση απόλυτης περισυλλογής και εσωστρέφειας. Αρνήθηκε τη νέα πραγματικότητα, την ανάγκη ανοικτής αναζήτησης των αιτίων της ιστορικής ήττας του κομμουνισμού. Την ανάγκη μελέτης των