Το μεσημέρι της Παρασκευής, εκπρόσωποι της τρόικα, ενεργώντας ως σκιώδη όργανα της εκτελεστικής εξουσίας των Ελλήνων, ζήτησαν ενημέρωση από τις προϊστάμενες αρχές του Πρωτοδικείου Αθήνας αναφορικά με την οργάνωση και λειτουργία του δικαστικού συστήματος της χώρας.
Ενόψει του ενδιαφέροντος των διεθνών εποπτών μας, η Συντονιστική Επιτροπή των προέδρων των δικηγορικών συλλόγων της χώρας ενημερώνει για τα εξής:
1. Αδυνατεί να αντιληφθεί την θεσμική ιδιότητα υπό την οποία οι εκπρόσωποι της Τρόικας επισκέφτηκαν το Πρωτοδικείο, καθιστώντας απολογούμενους τους Δικαστές και παρακάμπτοντας την πολιτική και μέχρι στιγμής νόμιμα εκλεγμένη ηγεσία του Υπουργείου Δικαιοσύνης, η οποία είναι κατά το Σύνταγμα και την διάκριση των εξουσιών μόνη αρμοδία, για να απευθύνουν οι Δικαστές σε εκείνην, τα ζητήματα που τους απασχολούν και δεν άπτονται της εκφοράς της δικαιοδοτικής τους κρίσης.
2. Από την παρουσία της Τρόικας στο Πρωτοδικείο Αθηνών προκύπτουν δύο βασικά συμπεράσματα. Πρώτον, τους εκπροσώπους της Τρόικας τους υποδέχτηκαν υψηλόβαθμοι δικαστές, ενώ ο Πρόεδρος της Διοίκησης του Πρωτοδικείου παρείχε απλόχερα πληροφοριακό υλικό σχετικά με την κατάσταση που επικρατεί στην απονομή της δικαιοσύνης, χωρίς να λαμβάνει υπόψη ότι αυτή η ομάδα ανθρώπων ουδεμία δημοκρατική νομιμοποίηση φέρει για να έρχεται σε επαφή με τον επίσημο φορέα απονομής της Δικαιοσύνης, ήτοι την Διοίκηση του Πρωτοδικείου Αθηνών. Στο έργο αυτό οι Τροικανοί βρήκαν την αμέριστη συμπαράσταση των εκπροσώπων της Ενώσεων Εισαγγελέων και Δικαστικών Λειτουργών, οι οποίο επέδειξαν τον «Ξένιο Δία» στους επισκέπτες, επιβραβευμένοι από αυτούς με την προφανή εξαίρεση τους από το Ενιαίο Μισθολόγιο .
3. Η Δικαιοσύνη οργανώθηκε στη Δημοκρατία μας ως θεμελιώδης πολιτειακός θεσμός προκειμένου να εγγυηθεί τις αρχές της ισοπολιτείας και της ισονομίας, τις αρχές δηλαδή του σύγχρονου κράτους δικαίου, για τις οποίες ο ελληνικός λαός, ο οποίος αποτελεί το μόνο αυθεντικό κριτή και επόπτη της, αγωνίστηκε στις μεγάλες επαναστάσεις του.
4. Η Δικαιοσύνη οργανώθηκε στη Δημοκρατία μας ως τηρητής της νομιμότητας. Ως το τελευταίο καταφύγιο κάθε ανθρώπου που αδικείται από τη σκληρότητα του άνομου κράτους και των διεθνών οικονομικών σχηματισμών και συσχετισμών συμφερόντων που επιθυμούν να καταργήσουν το