Η Εξεταστική της ντροπής

Δεν είναι καινοφανής η διαπίστωση για τη μειωμένη, έως ανύπαρκτη, χρησιμότητα και αποτελεσματικότητα των Εξεταστικών Επιτροπών. Οταν όμως επιβεβαιώνεται με τόσο χονδροειδή τρόπο η προαίσθηση της υποκρισίας που συνοδεύει τέτοιες διαδικασίες, όπως συνέβη με την παρουσία του Γιώργου Ξυλούρη («Φραπές») στην Επιτροπή διερεύνησης του σκανδάλου του ΟΠΕΚΕΠΕ, φαίνεται ότι το πολιτικό σύστημα θα πρέπει να οδηγηθεί σε ορισμένες αναθεωρήσεις. Ο μάρτυς που εμφανίστηκε την Πέμπτη (11/12) ενώπιον της Εξεταστικής Επιτροπής για το σκάνδαλο του ΟΠΕΚΕΠΕ έγινε πρωταγωνιστής μιας κακόγουστης παράστασης, η οποία στην πραγματικότητα εξευτέλισε την πολιτική τάξη της χώρας. Κυριάρχησαν η επίδειξη θράσους, αγένειας και ασέβειας, η περιφρόνηση προς θεσμούς και πρόσωπα, η ανερυθρίαστη ψευδολογία, η προκλητική βεβαιότητα της ατιμωρησίας. Με τον έναν ή τον άλλον τρόπο, η παρουσία του «Φραπέ» στη Βουλή ήταν μια πολύ αντιπροσωπευτική εικόνα της χειρότερης εκδοχής του Νεοέλληνα. MuteRemaining Time -0:01   Fullscreen Advertisement: 0:18 Απέναντί του βρίσκονταν οι εκπρόσωποι του πολιτικού συστήματος, ανήμποροι μπροστά σε αυτό το μεγαλείο κουτσαβακισμού. Στην άλλη όψη του νομίσματος βρέθηκε η παρουσία και συμπεριφορά της Ζωής Κωνσταντοπούλου, σε μια διαδικασία που έφερνε σε εξαιρετικά δύσκολη θέση όποιον την παρακολουθούσε. Οπως άλλωστε συμβαίνει σχεδόν σε κάθε συνεδρίαση της Επιτροπής, όπου το κυρίαρχο στοιχείο δεν είναι η διερεύνηση της αλήθειας, παρά οι προσπάθειες του ενός κόμματος να δείξει ότι το άλλο είναι πιο διεφθαρμένο. Η «σιωπή του Φραπέ» ενώπιον της Εξεταστικής ήταν ένα πολύ διαφωτιστικό δείγμα της νοοτροπίας και της αντίληψης εκείνου του κομματιού της κοινωνίας που συναλλάσσεται ευθέως και συνειδητά με την πολιτική τάξη, ξεδιάντροπα και απροκάλυπτα. Και της συμπεριφέρεται αναλόγως. Η ίδια αυτή πολιτική τάξη τα γνωρίζει, φυσικά, όλα αυτά. Ξέρει τους όρους της συναλλαγής και πώς παίζεται το παιχνίδι. Νομίζει όμως ότι έχει την ευχέρεια να υποκρίνεται ότι ενοχλείται και προσβάλλεται όποτε εμφανίζεται ένας «Φραπές». Η συνολική εικόνα είναι απογοητευτική. Και δεν θα έπρεπε να υπάρχει καμία αμφιβολία για το αποτέλεσμα. Σε τέτοιες περιστάσεις είναι δεδομένη η περαιτέρω απαξίωση της πολιτικής στο σύνολό της, όπως δεδομένη είναι και η περιφρόνηση της ίδιας της Εξεταστικής Επιτροπής, που κατά πάσα πιθανότητα θα οδηγηθεί στο αναμενόμενο φιάσκο των ξεχωριστών πορισμάτων. Πού καταλήγουν όλα αυτά; Αν θυμηθεί κανείς και τα όσα κωμικοτραγικά συνέβησαν το προηγούμενο καλοκαίρι με τις προκάτ επιστολικές ψήφους της ΝΔ προκειμένου να μη συσταθεί Προανακριτική Επιτροπή για τους Βορίδη και Αυγενάκη, το συμπέρασμα είναι ότι οι θεσμοί τελικά δεν εξευτελίζονται μόνοι τους, γενικώς και αορίστως, αλλά όταν αυτό επιλέγουν εκείνοι που υποτίθεται ότι τους υπηρετούν. Θα μπορούσε και εδώ πάντως να αναδειχθεί μια ευκαιρία. Αν δεν επιμένει η πολιτική τάξη της χώρας να υποκρίνεται ξεδιάντροπα, μία λύση θα ήταν η ριζική αλλαγή, έως και κατάργηση, όλης της διαδικασίας της Εξεταστικής Επιτροπής και η παραπομπή όλων των υποθέσεων απευθείας στην τακτική Δικαιοσύνη. Και μόνο αυτό να περνούσε στην υπό συζήτηση συνταγματική αναθεώρηση, θα ήταν μια καλή αρχή. 

https://www.protagon.gr/apopseis/i-eksetastiki-tis-ntropis-44343274575