.jpg)
Τα χαρακτηριστικά της δολοφονίας αυτής είναι πολύ πιο ευδιάκριτα στη σύγκρουση των δύο τρένων, αφού είναι πολύ πιο δύσκολο οι πολιτικοί εγχώριοι εγκληματίες να θολώνουν τα νερά επικαλούμενοι «θεομηνίες» και την «κλιματική αλλαγή», όπως έκαναν για αντίστοιχα κτηνώδη εγκλήματα με τους πνιγμένους στη Μάνδρα Αττικής ή τους καμένους ανθρώπους στο Μάτι. Κατά συνέπεια καταρρέουν τα συστημικά αφηγήματα και τα προσωπεία πέφτουν.
Όλα τα καθάρματα δουλεύουνε μαζί.
Το σύστημα εξουσίας που διαχειρίζεται την προτεκταριοποίηση της χώρας, γυμνό και δια γυμνού οφθαλμού, όπως γίνεται σε τραγωδίες τέτοιου μεγέθους. Ακόμα πιο χαρακτηριστικά σήμερα, που η συσσωρευμένη αηδία των λαϊκών στρωμάτων απέναντι στους θεσμούς εξουσίας είναι στο ζενίθ.
Η μπόχα της σαπίλας του πολιτικού συστήματος αλλά και της χαρακτηριστικής ανεπάρκειας –αν όχι έμμεσης στήριξης– των υποτιθέμενων «αντιπολιτευόμενων» κομμάτων και κομματιδίων, πάει χέρι-χέρι με την «ανεξάρτητη δικαιοσύνη», η οποία φροντίζει για την ατιμωρησία των εγκλημάτων, και με τους καλοταϊσμένους «δημοσιογράφους» που παίζουν το ρόλο του πλυντηρίου των αιματοβαμμένων δολοφόνων.
Ίσως για πρώτη φορά μετά από πολύ καιρό το σύνολο του ελληνικού λαού συνειδητοποιεί τραγικά το ποιόν ενός καθεστώτος, που ο μόνος λόγος ύπαρξής του είναι η επιβολή των συμφερόντων των ξένων και ντόπιων ελίτ αλλά και η εξίσου σημαντική διαδικασία της τροφοδότησης διαχωριστικών ιδεολογικών κ.λπ. γραμμών ανάμεσα στην κοινωνία, για τη μονιμοποίηση του κατακερματισμού της.
Η πρόσφατη τραγωδία όμως ήρθε ξανά να απαιτήσει ξεκάθαρα την ανάγκη για πολιτική λύση στις εγκληματικές πολιτικές. Οι κομματικές περιχαρακώσεις και οι πολιτικαντισμοί κάθε είδους είναι το ίδιο συνυπεύθυνοι με τους κύριους υπεύθυνους στα κόμματα εξουσίας. Είμαστε σε ένα σημείο, όπου ο λαός δεν έχει την παραμικρή συμμετοχή στις κρίσιμες αποφάσεις που αφορούν τον ίδιο και το μέλλον του. Μόνο μέσα από ένα κοινό πολιτικό μέτωπο πέρα από ιδεολογικές αφετηρίες και με συγκεκριμένους στόχους (σαν αυτούς που έχει προτείνει το ΜΕΚΕΑ εδώ και μία δεκαετία, διαβλέποντας δυστυχώς «το τι μέλλει γενέσθαι…») θα μπορούσε να υπάρξει απάντηση στο ξεπούλημα των δημόσιων αγαθών που δημιουργούν εγκλήματα όπως αυτό των Τεμπών, αλλά και πραγματική «κάθαρση» και «δικαίωση».
Για όλους αυτούς τους προφανείς λόγους είναι καθήκον και επιτακτική ανάγκη η συμμετοχή όλων στις καθημερινές συγκεντρώσεις. Η συμμετοχή να είναι η απαρχή γενικευμένων και καθολικών κινητοποιήσεων που θα ξεπεράσουν τις γνωστές πεπατημένες συνταγές των περιχαρακώσεων και ιδεολογικών ευχολογίων.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου