Ας ξεκινήσουμε από τα στοιχειώδη: η επίσπευση της κοινοβουλευτικής διαδικασίας για την ψήφιση του Ασφαλιστικού υποδηλώνει τη μεγάλη αγωνία της κυβέρνησης μπροστά στο στρατηγικό αδιέξοδο στο οποίο έχει οδηγηθεί.
Οι κοινωνικές της συμμαχίες η μια μετά την άλλη καταρρέουν, ενώ οι δανειστές, κατά την προσφιλή τους συνήθεια, ζητούν «ακόμη περισσότερο αίμα», ποντάροντας μάλιστα για μια ακόμη φορά στο μαρτύριο του «εικονικού πνιγμού» της ελληνικής οικονομίας. Την ίδια στιγμή, η (βαθιά μνημονιακή κατά τ’ άλλα) αντιπολίτευση του Κυριάκου Μητσοτάκη μαζί με τους βαρόνους της διαπλοκής, αντιλαμβανόμενοι πως την έχουν βρει πλέον μπόσικη, παίζουν τα ρέστα τους για την ανατροπή της εδώ και τώρα. Επικαλούνται δε με επαίσχυντο τρόπο μέχρι και τους
Οι κοινωνικές της συμμαχίες η μια μετά την άλλη καταρρέουν, ενώ οι δανειστές, κατά την προσφιλή τους συνήθεια, ζητούν «ακόμη περισσότερο αίμα», ποντάροντας μάλιστα για μια ακόμη φορά στο μαρτύριο του «εικονικού πνιγμού» της ελληνικής οικονομίας. Την ίδια στιγμή, η (βαθιά μνημονιακή κατά τ’ άλλα) αντιπολίτευση του Κυριάκου Μητσοτάκη μαζί με τους βαρόνους της διαπλοκής, αντιλαμβανόμενοι πως την έχουν βρει πλέον μπόσικη, παίζουν τα ρέστα τους για την ανατροπή της εδώ και τώρα. Επικαλούνται δε με επαίσχυντο τρόπο μέχρι και τους



















