Του Δημήτρη Πατέλη
Η διάρκεια και το βάθος της συστημικής κρίσης, καθώς και ο καταστροφικός για το λαό χαρακτήρας των πολιτικών διαχείρισης αυτής της κρίσης εκ μέρους των εθνικών και υπερεθνικών καθεστωτικών δυνάμεων, κάνουν όλο και πιο φανερό το χαρακτήρα της Ε.Ε. και των θεσμών της. Τα δομικά χαρακτηριστικά και οι αντιφάσεις του παγκόσμιου κεφαλαιοκρατικού συστήματος και των κατά τόπους περιφερειακών του ολοκληρώσεων, εκδηλώνονται ιδιαίτερα στη δομική του κρίση.
Η Ευρωπαϊκή κοινότητα άνθρακα και χάλυβα, που μετεξελίχθηκε σε Ευρωπαϊκή Οικονομική Κοινότητα (Ε.Ο.Κ.), ήταν γέννημα της ανάγκης συντονισμού της μεταπολεμικής ανασυγκρότησης του δυτικοευρωπαϊκού κεφαλαίου, σε συνάρτηση με το ΝΑΤΟ και την ψυχροπολεμική αντιπαράθεση με το στρατόπεδο του “πρώιμου σοσιαλισμού”. Μετά την ήττα αυτού του “πρώιμου σοσιαλισμού” και την κεφαλαιοκρατική παλινόρθωση, η Ε.Ε.,
