Προσπαθώ να βρω έναν σοβαρό λόγο για να παρακολουθήσω με συνέπεια τη συζήτηση στη Βουλή. Δεν υπάρχει άλλος πέραν της επαγγελματικής υποχρέωσης που αγγίζει, πλέον, τις παρυφές της διαστροφής. Πολιτικά δεν έχεις κάτι καινούργιο να ακούσεις, ούτε καν μία ιδέα για να σε βάλει σε σκέψεις. Και όσον αφορά το θέαμα, θεωρείται πλέον παρωχημένο-εκεί που το στόμα άνοιγε με έκπληξη, τώρα τα σαγόνια δεν συγκρατούν το χασμουρητό. Διόλου παράλογο. Το κοινοβουλευτικό προσωπικό αποτελείται, στην πλειοψηφία του, από ανθρώπους που αντιμετωπίζουν την πολιτική ως μέσο βιοπορισμού, ως ευκαιρία επιβίωσης σε δύσκολους καιρούς. Δείτε και πώς εκτίθενται στα τηλεοπτικά παράθυρα οι δημοσιογράφοι που ανταλλάσσουν την αξιοπιστία τους με μία θέση στα ψηφοδέλτια.
Πάνω από ένα εκατομμύριο (1.018.055), δηλαδή το 75%, παίρνει κάτω από 1.000 ευρώ μικτά.
Από αυτούς, οι 263.758 καλούνται να ζήσουν με ʽʼμισθόʼʼ κάτω από 500 ευρώ μικτά, δηλαδή περίπου 410 ευρώ καθαρά, όταν το όριο της φτώχειας στην Ελλάδα, σύμφωνα με την ΕΛΣΤΑΤ είναι στα 475 ευρώ. Άλλο ένα 55%, δηλαδή 754.297 εργαζόμενοι, κερδίζουν μεταξύ πεντακοσίων και χιλίων ευρώ. Τέλος, ένας στους τέσσερις, δηλαδή 353.395 εργαζόμενοι μπορούν να αισθάνονται προνομιούχοι καθώς παίρνουν μισθό 1.000-2.000 ευρώ.
Ένας στους πέντε μισθωτούς στην Ελλάδα, δηλαδή 272.716 άτομα, εργάζονται λιγότερο από 20 ώρες την εβδομάδα, ενώ άλλα 143.282 άτομα απασχολούνται από 20 έως 35 ώρες. Συνολικά, το 30,24%




