Τα «όχι» των δανειστών

«Είναι δύσκολο αλλά θα το παλέψουμε». Η φράση αυτή που όσο να ‘ναι έχει και μια γεύση... μαχητικότητας, ακούστηκε χθες βράδυ από στέλεχος του υπουργείου Οικονομικών. Από εκείνα, που πιο συχνά βλέπουν τα ανώτερα και κατώτερα κλιμάκια της τρόικας απ' ό,τι τη γυναίκα τους. Η φράση, βγήκε από το στόμα του, λίγο μετά τη συνάντηση με τον Τόμσεν και την παρέα του, οι οποίοι δεν είδαν με καθόλου καλό μάτι τον τρόπο φορολόγησης των ακινήτων. Και ιδιαίτερα, τα ποσά που αναμένεται να εισπραχθούν από αυτόν. Με δυο λόγια, διαφωνούν και ζητάνε ισοδύναμα μέτρα περίπου 150 εκατομμυρίων ευρώ για να κάνουν δεκτό το σχέδιο.

Σ' αυτό το σημείο, είναι χρήσιμο να κάνουμε ένα φλας-μπακ. Για δυο ή και τρεις ολόκληρες εβδομάδες, η πολιτική ζωή κινείτο γύρω από ένα βουλευτή με το όνομα Δάνης Τζαμτζής. Ήταν ο

Η “δημοκρατία” τής αστυνομικής καταστολής (1)

Στα πρόσφατα σημειώματά μας για την εξέγερση του Πολυτεχνείου, κάναμε λόγο για τις “δυνάμεις καταστολής” που έδρασαν τότε. Σ’ αυτές συμπεριλαμβάνονται οι αστυνομικοί, οι εσατζήδες και ο στρατός. Σήμερα, σαράντα χρόνια αργότερα, τα πράγματα είναι πιο απλά αφού η ΕΣΑ δεν υπάρχει και ο στρατός δεν έχει λόγο να ανακατευτεί. Σήμερα υπάρχουν τα ΜΑΤ, ένα από τα “επιτεύγματα” της μεταπολίτευσης.

Η σύσταση των ΜΑΤ έγινε από τον γενικό γραμματέα τού υπουργείου δημόσιας τάξης της πρώτης κυβέρνησης Καραμανλή, τον Αναστάσιο Μπάλκο(*). Όμως, η αρχική ιδέα τής σύστασής τους πρέπει να οφείλεται στον δοτό πρωθυπουργό τού Παπαδόπουλου, τον Σπύρο Μαρκεζίνη:

Η τρόικα λογοδοτεί στο Ευρωκοινοβούλιο. Στην Ελλάδα σιωπή. Του Ν. Χρυσόγελου

Ενώ στην Ελλάδα περί πολλών άλλων γίνεται συζήτηση και παίζονται κακοστημένα επικοινωνιακά παιχνίδια, περνάει απαρατήρητη μια πολύ σημαντική εξέλιξη που μπορεί να αλλάξει την πορεία των προγραμμάτων δημοσιονομικής προσαρμογής. Θα περίμενα κάποιος αυτό να έχει γίνει κεντρικό θέμα στην πολιτική συζήτηση και στα ΜΜΕ. Κι όμως είναι σχεδόν άγνωστο στο ευρύ κοινό. Ίσως η σιωπή από κόμματα και ΜΜΕ οφείλεται στο γεγονός ότι η όλη εξέλιξη οφείλεται σε πρωτοβουλία που ξεκίνησε από τους Πράσινους αλλά και υποστηρίχθηκε από τις σημαντικότερες πολιτικές ομάδες αποδεικνύοντας ότι το Ευρωκοινοβούλιο και οι ευρωβουλευτές δεν είναι απλώς φερέφωνα των κυβερνήσεων. Επιπλέον, χαλάει την κομματική σούπα, που δεν βασίζεται σε

TO ΠΟΛΙΤΙΚΟ ΣΚΗΝΙΚΟ ΚΑΤΑΡΡΕΕΙ

Του Γ.Δελαστίκ

Τίποτα τελικά δεν θα μείνει όρθιο από το υφιστάμενο πολιτικό σκηνικό στις επόμενες βουλευτικές εκλογές, όποτε και αν γίνουν αυτές. Αυτήν την αναπότρεπτη εξέλιξη τη συνειδητοποιούν σταδιακά ολοένα και περισσότεροι βουλευτές όλων των κομμάτων και προσαρμόζουν ανάλογα την πολιτική συμπεριφορά τους, επιλέγοντας και προτάσσοντας τακτικές προσωπικής πολιτικής επιβίωσης. Καμιά κομματική πειθαρχίαδεν υφίσταται πλέον σε κανένα κόμμα. Μόνο η αποτροπή των εκλογών πάση θυσίαενώνει τους βουλευτές όλων των κομμάτων πλην του ΣΥΡΙΖΑ.

Όλοι αντιμετωπίζουν τον Σαμαρά και τον Βενιζέλο σαν… πολιτικά ζόμπι, από τα οποία θα απαλλαγούν – συμβολικά μιλώντας – τη νύχτα των επόμενων βουλευτικών εκλογών. Την ίδια νύχτα όμως οι σημερινοί ηγέτες

Δήλωση Ευάγγελου Βενιζέλου, Προέδρου του ΠΑΣΟΚ

Η απροκάλυπτη και αγοραία πρόσκληση αποστασίας που απηύθυνε ο κ. Τσίπρας στους βουλευτές του ΠΑΣΟΚ εκφράζει βεβαίως την θεσμική και πολιτική του ευτέλεια. Αποδεικνύει την τραγική έλλειψη δημοκρατικού και κοινοβουλευτικού ήθους. Δείχνει ότι η στενή ηγετική ομάδα του ΣΥΡΙΖΑ και όποιοι την καθοδηγούν δεν έχουν καμία σχέση με την παράδοση, τις ευαισθησίες, τις μνήμες και την ιστορική συνείδηση της δημοκρατικής παράταξης που ο Ανδρέας Παπανδρέου ταύτισε μεταδικτατορικά με το ΠΑΣΟΚ.

Ο κ. Τσίπρας - αγωνιζόμενος να αντιμετωπίσει το στρατηγικό του αδιέξοδο και να καλύψει την γκάφα της πρότασης μομφής - υπερβαίνει τα εσκαμμένα και προσβάλλει ευθέως τους βουλευτές του ΠΑΣΟΚ, που

«Πολυτεχνείο» και (ιδιωτικά) κανάλια

Του Θανάση Νικολαΐδη 
ΕΙΧΑΜΕ τις αντιρρήσεις μας για την ιδιωτική τηλεόραση.
Στο βάθος…καμαρώναμε. Για τα μονοπώλια της
αποκλειστικής ενημέρωσης με την…κρατική ύλη και την
προπαγάνδα που θα ‘ταν παρελθόν. Έπεσαν στις χώρες
του (αν)υπαρκτού σοσιαλισμού, σηκώθηκαν και οι
απαιτήσεις μας για ελεύθερη(;) έκφραση. Στην ψυχαγωγία που θα
‘φερνε πολιτισμό και τον πλουραλισμό.
ΣΤΗΝ πατρίδα μας των άκρων και της υπερβολής, η ιδιωτική μας
τηλοψία ανέβηκε τα σκαλιά, κατεβάζοντας τον πήχη. Στην ψυχαγωγία
και την ενημέρωση και με τα ραδιοτηλεοπτικά συμβούλια ανενεργά. Για
υπερβάσεις επιτήδειων που είχαν στην άκρη το πρόστιμο-πρόβλεψη.
Το’ βγαζαν από μερικών δευτερολέπτων διαφήμιση, για αυτό και είχαν
ξεσαλώσει. Καναλάρχες και «δημιουργοί». ΝΑ’ ρθουμε στα χτεσινά της γιορτής για το Πολυτεχνείο. Άλλοτε κάτι μας παρουσίαζαν (και) τα ιδιωτικά κανάλια, μέχρι που εξατμίστηκε το

«Έφυγε» ο Τίτος Πετράκης

Ένας από τους κορυφαίους εικαστικούς της Κρήτης, ο Τίτος Πετράκης, άφησε σήμερα την τελευταία του πνοή σε ηλικία 67 χρονών, βυθίζοντας στο πένθος την καλλιτεχνική κοινότητα αλλά και όσους τον είχαν γνωρίσει.
Ο Τίτος Πετράκης γεννήθηκε στο Ηράκλειο το 1946 και σπούδασε Ηλεκτρονικός Μηχανικός και το 1972 εργάστηκε στην Ολυμπιακή Αεροπορία, επί 28 χρόνια.
Παράλληλα με την εργασία του ασχολήθηκε με τον αθλητισμό, την μουσική και την φιλοσοφία. Ο Τίτος Πετράκης δίδαξε την τέχνη και την φιλοσοφία της δισδιάστατης κοπιδιαστής χαρακτικής, καθώς και τον τρόπο δημιουργίας και κατασκευής του εικαστικού ψηφιδωτού.
Ο ίδιος δημιούργησε με τη δική του εικαστική αντίληψη το προσωπικό του στιλ: «Τη φιγούρα κόντρα στο φως».

Ευ. Βενιζέλος: Η κυβέρνηση δεν εξετάζει δημοσιονομικά μέτρα και περικοπές μισθών

Ακόμη μια διαβεβαίωση ότι η κυβέρνηση δεν εξετάζει τη λήψη δημοσιονομικών μέτρων και περικοπών μισθών και συντάξεων, έδωσε ο αντιπρόεδρος της κυβέρνησης και υπουργός Εξωτερικών, Ευ. Βενιζέλος, εξερχόμενος από το Μέγαρο Μαξίμου όπου συμμετείχε στην ευρεία σύσκεψη εν όψει του ραντεβού του οικονομικού επιτελείου τη Δευτέρα με την τρόικα.
«Η προετοιμασία πάει καλά, το πλαίσιο είναι σαφέστατο: Όχι δημοσιονομικά μέτρα και περικοπές μισθών και συντάξεων. Διαρθρωτικές αλλαγές συζητήσαμε και θέλουμε να προωθήσουμε», είπε ο κ. Βενιζέλος και σημείωσε ότι η απόσταση για το δημοσιονομικό κενό«γεφυρώνεται». Επίσης, είπε ότι πρέπει να αναγνωριστεί και η «τεράστια επιτυχία που είναι πρωτοφανής», δηλαδή, όπως υπογράμμισε, «η Ελλάδα του 2014 θα

Οργή Καραμανλή για τα σενάρια ανατροπής Σαμαρά - Γιατί «τρίβουν τα χέρια τους» στο Μαξίμου

Εντονη φαίνεται πως είναι η δυσφορία του πρώην πρωθυπουργού Κώστα Καραμανλή για τα σενάρια που κάνουν λόγο για αλλαγή πρωθυπουργού και αντικατάσταση του Αντώνη Σαμαρά.
Οπως αναφέρει το «Εθνος της Κυριακής», βουλευτές της Νέας Δημοκρατίας, που είναι σε επικοινωνία με τον πρώην πρωθυπουργό μεταφέρουν την οργή του και την απόφασή του να μην επιτρέψει σχηματισμό κυβέρνησης με άλλο πρωθυπουργό.
«Μια επιχείρηση αλλαγής εκλεγμένου πρωθυπουργού χωρίς να έχουν προηγηθεί εκλογές αποτελεί πολιτική ανωμαλία που παραπέμπει σε άλλες εποχές» φέρεται πως είναι η θέση του Κώστα

Ο φόβος ως πολιτικό εργαλείο – Δ μέρος : ΕΝΟΧΟΣ Ή ΕΝΤΙΜΟΣ

Παρουσιάζουμε μια εργασία σε 6 μέρη που έγινε στο 11ο λύκειο Ηρακλείου και αφορά τον φόβο.

Συνέχεια από μέρος Γ

Θέμα:Η ταύτιση του τρόπου αντιμετώπισης των πολιτών από τους κατασταλτικούς μηχανισμούς ανεξαρτήτως της δράσης τους και ο καθορισμός του μέλλοντος μας από πολιτικούς ανέντιμους που θυσιάζουν τα πάντα στον βωμό των δικών τους συμφερόντων.

Στόχος: Η αφύπνιση των πολιτών και το τέλος της ανοχής.

Περιληψη: Στο κείμενο αυτό αναφέρεται η ταύτιση των πολιτών ανεξάρτητα από το μέγεθος της ενοχής τους. Αρχικά ,προβάλλονται τα μέσα ποινικής καταστολής και η στάση των κατασταλτικών μηχανισμών απέναντι στους αδικημένους πολίτες .Στη συνέχεια ,θίγεται το ζήτημα της εντιμότητας στον πολιτικό χώρο και της ατιμωρησίας που επικρατεί σ’αυτόν. Επιπρόσθετα ,επισημαίνεται η ιδεολογία της μισαλλοδοξίας μέσω της οποίας κάποιοι επιβάλλουν τις απόψεις τους ενώ παράλληλα διαβάλλουν εκείνες των

Τσίπρας: Ρίξτε την κυβέρνηση και… εδώ είμαστε!

Το πρόγραμμα των πρώτων 100 ημερών που θα εφαρμόσει η κυβέρνησή του, παρουσιάζει ο Αλέξης Τσίπρας, με συνέντευξη την οποία παραχωρεί στην “Αυγή της Κυριακής”.
Ο πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ υποστηρίζει ότι μια αυριανή κυβέρνηση της Αριστεράς, συνεπής στις δεσμεύσεις που θα έχει αναλάβει έναντι της ελληνικής κοινωνίας, στον απόηχο του εθνικού προβλήματος του Μνημονίου, θα προχωρήσει άμεσα στην αντικατάσταση του Μνημονίου από ένα Εθνικό Σχέδιο Ανάπτυξης και Ανασυγκρότησης.
Μεταξύ άλλων, ο Αλέξης Τσίπρας αναφέρεται σε επαναφορά των συλλογικών συμβάσεων και του κατώτατου μισθού στα επίπεδα στα οποία βρίσκονταν πριν το Μνημόνιο, σε έλεγχο των απολύσεων, στην προώθηση ενός νέου αναπτυξιακού νόμου, στη σύσταση περιουσιολογίου καθώς και σε ένα

ΥΠΟΙΚ: Δεν υπάρχει διπλή φορολόγηση ακινήτων

Ανακοίνωση-απάντηση σε δημοσιεύματα περί «αρπαγής» ή «δήμευσης» της ακίνητης περιουσίας εξέδωσε το υπουργείο Οικονομικών, χαρακτηρίζοντάς τα πέρα για πέρα ανακριβή, σημειώνοντας πως δείχνουν πλήρη άγνοια του νέου φορολογικού σχεδίου.

Όπως αναφέρει το ΥΠΟΙΚ:
- Όλα τα κτίσματα θα φορολογηθούν λιγότερο από φέτος, είτε βρίσκονται σε αστικές είτε σε μη αστικές.
- Η συντριπτική πλειονότητα των φορολογουμένων θα πληρώσουν λιγότερα από φέτος. Ειδικότερα:
- Το 75-80% θα πληρώσουν λιγότερα, είτε βρίσκονται σε αστικές είτε σε μη αστικές περιοχές.
- Και το 15% των φορολογουμένων θα πληρώσουν περίπου τα ίδια με φέτος, ανάλογα με τη σύνθεση της περιουσίας τους, δηλαδή ανάλογα με το αν η περιουσία τους είναι κυρίως σε κτίσματα ή αστικά

Η σταθερότητα της πολιτικής άποψης αποτελεί για ορισμένους «μειονέκτημα»

Κάποιοι μου προσάπτουν πως μένω αμέτοχος στις πολιτικές εξελίξεις, αρκούμενος στο σχολιασμό όσων συμβαίνουν στη χώρα –και μάλιστα με εμμονή στην άποψή μου. Κι αυτό θα ήθελα να το ξεκαθαρίσω. 
Σε ένα περιβάλλον που ανέχεται και προβάλλει τις εύκολες πολιτικές μετατοπίσεις, τις «αναγεννήσεις» και τα ξεπλύματα πολύχρονων αμαρτιών, η σταθερότητα της πολιτικής άποψης αποτελεί για ορισμένους «μειονέκτημα». Δεν είναι αρκετά «επικοινωνιακή». Παρόλο που δραστηριοποιούμαι για περισσότερα από είκοσι χρόνια με την πολιτική, αρνούμαι να την δω σαν επάγγελμα και σαν εύκολο τρόπο να κερδίζω τα προς το ζειν –κι αυτό μου δίνει την πολυτέλεια να υποστηρίζω την άποψή μου.
 Όσο για τη στασιμότητα, αξίζει να σκεφτεί κανείς τι θεωρείται δράση. Για μένα, που από καιρό επιμένω στην άποψη πως χρειάζεται ένας νέος πόλος που θα έχει στους κόλπους του αξιόπιστα πρόσωπα με πολιτική διαδρομή και νέους άφθαρτους ανθρώπους, βασικό μέλημα είναι η συμβολή στη συγκρότηση μιας τέτοιας ομάδας. Αυτό δε γίνεται από τη μια μέρα στην άλλη, ούτε χρειάζεται να επικοινωνηθεί πριν ακόμα συγκροτηθεί.
 Δεν χρειαζόμαστε άλλα πυροτεχνήματα, η ουσία μας λείπει...

Ο Μαστοράκης προδίδει τους φοιτητές του Πολυτεχνείου

Παραθέτουμε τη μαρτυρία της Μιράντας Δρογκάρης – Απειρανθίτου :

Ο Μαστοράκης έχει υποσχεθεί ότι η εκπομπή δεν θα λογοκριθεί και ότι ο καθένας θα είναι ελεύθερος να πει τη γνώμη του . Έχει ζητήσει εγγυήσεις ότι κανείς δεν θα έχει συνέπειες , ό,τι κι αν πει…

Αρχίζουν οι ερωτήσεις και ο Μαστοράκης ακολουθεί πιστά τη “γραμμή” των δικτατόρων…

Αναφέρεται σε “αναρχικά στοιχεία” που θέλουν να ανατρέψουν την “έννομων τάξι” χωρίς να προσφέρουν λύσεις , μην αφήνοντας άλλη επιλογή στην κυβέρνηση παρά την επέμβαση και παράλληλα απόσειση των ευθυνών της για τα όσα τραγικά συνέβησαν… Χαρακτηριστικό είναι ότι η κάμερα δείχνει σε πρώτο πλάνο έναν νεαρό φοιτητή με κοτσίδα και τσιρότο στο μάτι , θέαμα ιδιαίτερα αναρχικό για τα δεδομένα της εποχής… Ακολουθεί ο συγκεκριμένος διάλογος με τον Γιώργο Δρογκάρη , φοιτητή : Γιώργος: Θέλουμε κατάργηση των διαταγμάτων που μεταφέρουν τις φοιτητικές εκλογές μετά τις 15/2 -που είναι αδύνατον διότι έχουμε εξετάσεις- και δίνουν τους εκλογικούς καταλόγους σε μη εκλεγμένη επιτροπή, επίσης τα

«Πολυτεχνείο» αγκαλιασμένοι(!;)

Του Θανάση Νικολαΐδη 
ΕΒΓΑΛΕ τους ήρωές του το «Πολυτεχνείο», έβαλε και
τους καπηλευτές του σε πόστα εξουσίας. Οι πολλοί
δεν έσπευσαν. Δεν «’ξαργύρωσαν». Τα νεκρά και
ζωντανά παλληκάρια του τιμήθηκαν, όσο ήταν καιρός.
ΚΙ ύστερα πλάκωσε ο καπιταλισμός. Στη νέα
παγκόσμια μορφή του και με τα «ιδανικά» του αντί
ιδανικών.
Η δημοκρατία, στην Ελλάδα του διχασμού και της διχόνοιας,
ξεμούδιασε γοργά κι άρχισε να μεταλλάσσεται. Η λευτεριά να
ξαναγίνεται σκλαβιά. Με τα πολιτικά πάθη, σαν εκείνα μετά την
Απελευθέρωση. Κατά το…ταπεραμέντο «επαναστατών» του δρόμου με
λάβαρα και κοτσιδάκι. Κοκουλοφόρους πετροβολητές «άνετους»
ανάμεσα στα ΜΑΤ, Αστυνομία αμήχανη και κάποιους ροπαλοφόρους
ενίοτε «δραστήριους» εκεί όπου δεν πρέπει. Μ’ αυτά κι αυτά και με τις δεκαετίες να τρέχουν, φτάσαμε (καταντήσαμε) να περιμένουμε την επέτειο σαν έναν μικρό εφιάλτη. Για

Ο Γραμματέας της Κεντρικής Πολιτικής Επιτροπής του ΠΑΣΟΚ Νίκος Ανδρουλάκης, μετά την κατάθεση στεφάνου σήμερα το πρωί στον χώρο του Πολυτεχνείου, έκανε την ακόλουθη δήλωση:

 Η 17^η Νοέμβρη 1973 είναι η αρχή του τέλους της δικτατορίας, η οποία κατέρρευσε το ‘74 κάτω από το βάρος της Κυπριακής τραγωδίας. Η εξέγερση ήταν ένας αγώνας για τη δημοκρατία και την ελευθερία του ελληνικού λαού. Τα χρόνια που ακολούθησαν αποτελούν την πιο φωτεινή περίοδο της κοινωνικής και πολιτικής ιστορίας μας. Σε αυτή την περίοδο κατοχυρώθηκαν οι πολιτικές ελευθερίες και σταμάτησε ο διαχωρισμός των Ελλήνων σε εθνικόφρονες και προδότες. Η χώρα πέτυχε σημαντικούς στόχους σε εθνικό και ευρωπαϊκό επίπεδο. Η δημοκρατία όμως χρειάζεται διαρκείς μάχες. Γιατί δεν ρυθμίζει απλώς τις σχέσεις πολιτείας και πολιτών, αλλά θεμελιώνει και προστατεύει τα ατομικά και κοινωνικά δικαιώματα. Και όταν αυτά απειλούνται, η δημοκρατία είναι ασταθής. Σαράντα χρόνια μετά, το Πολυτεχνείο είναι σύμβολο θυσίας και αγώνα για την αλλαγή. Είναι ένα μήνυμα ανιδιοτέλειας, συλλογικότητας και ελπίδας για τη σημερινή γενιά που οφείλει να παλέψει για τις δικές της διεκδικήσεις. Για παιδεία, εργασία και κοινωνική ασφάλιση. Σε αυτόν

Ξύπνησαν οι μνήμες στο Γεντί Κουλέ

Επίσκεψη στις πρώην φυλακές Επταπυργίου (Γεντί Κουλέ) πραγματοποίησαν πρώην πολιτικοί κρατούμενοι αντιδικτατορικοί αγωνιστές, με αφορμή τη συμπλήρωση 40 χρόνων από την εξέγερση του Πολυτεχνείου και ξεναγήθηκαν στους χώρους, όπου είχαν φυλακισθεί εκείνη την περίοδο.
Την εκδήλωση διοργάνωσε ο Σύλλογος Φυλακισθέντων – Εξορισθέντων (ΣΦΕΑ) της περιόδου, ενώ μέλη του υπέδειξαν σε νεώτερους επισκέπτες τα κελιά της απομόνωσης και των βαρυποινιτών, τα επισκεπτήρια, τους θαλάμους κράτησης, το αναρρωτήριο και άλλους χώρους, στους οποίους φυλακίσθηκαν κατά τη διάρκεια της δικτατορίας, ως πολιτικοί κρατούμενοι, δίπλα σε πτέρυγες ποινικών. Ακολούθως, επισκέφθηκαν και το χώρο εκτελέσεων κρατουμένων, σε προηγούμενες περιόδους, που βρίσκεται έξω από το κτίριο.

Το Πολυτεχνείο ζει;

"Είχε πάει, λέει ο Παττακός σε μια επίσημη δεξίωση ντυμένος με σμόκιν, αλλά, μόλις μπήκε, είδε μια πινακίδα που έγραφε No Smoking, οπότε έφυγε και γύρισε ντυμένος σπορ... Κυκλοφόρησε η φήμη ότι ο Μακαρέζος πήρε το νόμπελ Χημείας, γιατί ως υπουργός των Οικονομικών, κατάφερε να μετατρέψει τη δραχμή σε σκατά."

Κοιτάζω τη φωτογραφία που με κρατάει, μωρό δυο χρονών, η γιαγιά μου, όρθια στο μπαλκονάκι της. Πίσω της, διακρίνεται το κτήριο της αστυνομίας στο Ρέντη. Στην ταράτσα του φαίνεται στημένη μια μεταλλική επιγραφή: Ζήτω η 21η Απριλίου.
Το 1967 ο Ελληνικός Στρατός διαπράττει εσχάτη προδοσία εις βάρος της πατρίδας. Καταργεί το Σύνταγμα, διαλύει τη Βουλή, απαγορεύει τη διενέργεια εκλογών. Συμπαραστάτης της η Ελληνική Αστυνομία, που επίσης προδοτικά, σα μαντρόσκυλο της ντροπής, επιβλέπει με τη στήριξή

Οι «γενιές» του «για όλα φταίει κάποιος άλλος»

Είχα αρχίσει να ανησυχώ, αλλά αδίκως. Ο χορός έχει αρχίσει από το twitter. «Η γενιά της ξεφτίλας», «η γενιά των παπατζήδων». Κανένας λόγος ανησυχίας. Θα υποστούμε και φέτος τη βαρετή και ανόητη κενολογία των «κατηγορώ τη γενιά του Πολυτεχνείου» μαζί με την τριήμερη νεκρόφιλη καπηλεία του Νοέμβρη του 1973 από τους κάθε λογής αστείους κληρονόμους του.

Από μικρός θεωρούσα εντελώς γελοία και ανορθολογική την αξιολόγηση «γενεών». Η εμπειρία μου όμως, πριν καταλήξω άθελά μου μέλος μιας ακατονόμαστης γενιάς, ήταν κάπως διαφορετική. Θυμάμαι, ας πούμε, τη μανούλα μου (γενιά του πολέμου και του εμφυλίου) να μου λέει όταν άκουγα στη διαπασών Rolling Stones: «Γιατί χτυπιέσαι, βρε ακούρευτε κανίβαλε; Τι σόι γενιά είστε εσείς πια; Τι άλλο θα δούνε τα μάτια μας;». Έτσι γινόταν από καταβολής κόσμου μέχρι και τη

Πόσα χρόνια είναι αρκετά;

Στις αναφορές στην εξέγερση του πολυτεχνείου ξεχνιέται συχνά κάτι σημαντικό. Η εξέγερση δεν ήρθε σε μια οποιαδήποτε στιγμή. Το στρατιωτικό καθεστώς είχε δρομολογήσει, σε συνεργασία με παράγοντες του παλιού πολιτικού κόσμου, τη δημιουργία μιας ψευδαίσθησης «πολιτικής ζωής» και τη μετάβαση από την ανοιχτή στρατιωτική δικτατορία σε μια νέα κατάσταση.

Από τον Ιούνιο μέχρι τον Οκτώβριο του 1973 συμβαίνουν κάποια διαδοχικά γεγονότα. Ο Παπαδόπουλος καταργεί τη μοναρχία, ανακηρύσσει την Ελλάδα «προεδρική δημοκρατία» (πρόεδρος ο ίδιος) και κάνει δημοψήφισμα. Προχωράει σε αμνηστία και άρση έκτακτων μέτρων. Δίνεται εντολή στο Μαρκεζίνη και σχηματίζεται πολιτική κυβέρνηση με ορίζοντα «ελεύθερες εκλογές» το 1974.