Το... φορτικό «φλερτ» του ΣΥΡΙΖΑ προσπαθεί να αποκρούσει με κάθε τρόπο η ηγεσία του ΚΚΕ εδώ και καιρό και στις περισσότερες των περιπτώσεων το «άδειασμα» δεν είναι ιδιαίτερα ευγενικό.
Και μπορεί ο ΣΥΡΙΖΑ να μην πτοείται και να επαναλαμβάνει τα καλέσματά του με αντικείμενο τη συγκρότηση ενός αντιμνημονιακού μετώπου με δυνάμεις αριστερές και προοδευτικές, αλλά και ο Περισσός δεν κουράζεται να υπογραμμίζει το χάος που τον χωρίζει από τις εν λόγω δυνάμεις και να επιδίδεται στην αποδόμηση της εσφαλμένης κατ’ αυτόν αντίληψης ότι μια κυβέρνηση αριστερών και προοδευτικών δυνάμεων μπορεί να είναι πραγματικά φιλολαϊκή χωρίς ανατροπή του μοντέλου της οικονομίας.
Ως εκ τούτου συνεχίζει να διεκδικεί σθεναρά το ακροατήριό του από το πεδίο των κοινωνικών διεργασιών που συντελούνται σε αυτή τη φάση της αποσύνθεσης του δικομματισμού.
Αυτό που η ηγεσία του ΚΚΕ υπερασπίζεται ως θέση είναι αφενός ότι ένας συνασπισμός ετερόκλητων δυνάμεων δεν θα μπορέσει να δώσει διέξοδο στα προβλήματα του λαού, αλλά θα ενσωματωθεί στο υπάρχον σύστημα που ορίζουν τα «μονοπώλια».
Αφετέρου, σε ό,τι αφορά το ίδιο και τη δική του... απουσία φιλοδοξίας να κυβερνήσει «αύριο το πρωί», αυτή εδράζεται στην πεποίθηση ότι χωρίς την ιδεολογική και πολιτική ηγεμονία του ΚΚΕ, η συμμετοχή «της εργατικής τάξης και των συμμάχων της» σε μια κυβέρνηση θα είναι «ζημιά για τον λαό» και βέβαια θα διέπεται από κραυγαλέες αντιφάσεις, τις οποίες η Αλέκα περιέγραψε ως εξής: «Δηλαδή να λέμε συνθήματα υπέρ του λαού και να επικαλούμαστε την υπερενενηντάχρονη ιστορία μας και από την άλλη μεριά να καθόμαστε να συζητάμε για την κατάργηση του δώρου Πάσχα και Χριστουγέννων».
Έτσι παραμονή των εορτών η Αλέκα Παπαρήγα αποκάλεσε «πολιτική και εκλογική μπλόφα» το «αντιμνημονιακό μέτωπο» που έχει εξαγγείλει ο ΣΥΡΙΖΑ, ενώ πριν από λίγες μέρες επανήλθε