Σύμφωνα με το γνωστό φιλοσοφικό γρίφο του «διλήμματος του φυλακισμένου», δύο ύποπτοι για ληστεία προσάγονται και τοποθετούνται σε διαφορετικά κελιά. Ο ανακριτής τους προτείνει τις εξής επιλογές:
- να παραμείνουν σιωπηλοί και να κατηγορηθούν μόνο για οπλοκατοχή με μικρή ποινή,
- όποιος ομολογήσει τη διάπραξη ληστείας να απελευθερωθεί και να υποστεί ο άλλος μεγάλη ποινή,
- αν ομολογήσουν ταυτόχρονα και οι δύο να υποστούν αμφότεροι σοβαρή ποινή.
Οι παραπάνω επιλογές αναφέρονται σε μία περίπλοκη κατάσταση στην οποία η κατάσταση ταυτόχρονης νίκης (win-win) προϋποθέτει τη συνεννόησή τους, πράγμα αδύνατο αφού κρατούνται σε διαφορετικά κελιά.
Το παράδειγμα αυτό νομίζω ότι αντικατοπτρίζει τον χαρακτήρα των διλημμάτων που αντιμετωπίζουν κυβερνήσεις, πολιτικοί και πολίτες στη σύγχρονη συγκυρία και, κυρίως, αναδεικνύει τη μεγάλη σημασία της συνεννόησης.
Στο δίλημμα του φυλακισμένου έχουν εγκλωβιστεί οι ευρωπαϊκές κυβερνήσεις, οι οποίες αδυνατούν να συνειδητοποιήσουν ότι πρέπει να αναλάβουν το κόστος που τους αναλογεί, γιατί αυτό θα ωφελήσει όλες τις πλευρές. Ματαίως μία μειοψηφία σοβαρών ευρωπαίων πολιτικών, αλλά και οι ΗΠΑ, πιέζουν για την επίτευξη συνεννόησης υπενθυμίζοντας και τη διεθνή διάσταση της ευρωπαϊκής κρίσης.
Η ασυγχώρητη ολιγωρία της κυβέρνησης του ΠΑΣΟΚ από το 2009 αποτελεί χαρακτηριστική συμπεριφορά ‘φυλακισμένου’. Δεσμεύτηκε με το Memorandum και το Μεσοπρόθεσμο για αλλαγές και στόχους που δεν μπορεί να εκπληρώσει και μοιρολατρικά περιμένει από την άλλη πλευρά – την τρόικα, τις ευρωπαϊκές κυβερνήσεις, την αντιπολίτευση – να δώσει λύσεις ή να της φορτώσει ευθύνες. Το ΠΑΣΟΚ δεν κατάφερε να συνεννοηθεί στο εσωτερικό του για την κρισιμότητα της κατάστασης,
- να παραμείνουν σιωπηλοί και να κατηγορηθούν μόνο για οπλοκατοχή με μικρή ποινή,
- όποιος ομολογήσει τη διάπραξη ληστείας να απελευθερωθεί και να υποστεί ο άλλος μεγάλη ποινή,
- αν ομολογήσουν ταυτόχρονα και οι δύο να υποστούν αμφότεροι σοβαρή ποινή.
Οι παραπάνω επιλογές αναφέρονται σε μία περίπλοκη κατάσταση στην οποία η κατάσταση ταυτόχρονης νίκης (win-win) προϋποθέτει τη συνεννόησή τους, πράγμα αδύνατο αφού κρατούνται σε διαφορετικά κελιά.
Το παράδειγμα αυτό νομίζω ότι αντικατοπτρίζει τον χαρακτήρα των διλημμάτων που αντιμετωπίζουν κυβερνήσεις, πολιτικοί και πολίτες στη σύγχρονη συγκυρία και, κυρίως, αναδεικνύει τη μεγάλη σημασία της συνεννόησης.
Στο δίλημμα του φυλακισμένου έχουν εγκλωβιστεί οι ευρωπαϊκές κυβερνήσεις, οι οποίες αδυνατούν να συνειδητοποιήσουν ότι πρέπει να αναλάβουν το κόστος που τους αναλογεί, γιατί αυτό θα ωφελήσει όλες τις πλευρές. Ματαίως μία μειοψηφία σοβαρών ευρωπαίων πολιτικών, αλλά και οι ΗΠΑ, πιέζουν για την επίτευξη συνεννόησης υπενθυμίζοντας και τη διεθνή διάσταση της ευρωπαϊκής κρίσης.
Η ασυγχώρητη ολιγωρία της κυβέρνησης του ΠΑΣΟΚ από το 2009 αποτελεί χαρακτηριστική συμπεριφορά ‘φυλακισμένου’. Δεσμεύτηκε με το Memorandum και το Μεσοπρόθεσμο για αλλαγές και στόχους που δεν μπορεί να εκπληρώσει και μοιρολατρικά περιμένει από την άλλη πλευρά – την τρόικα, τις ευρωπαϊκές κυβερνήσεις, την αντιπολίτευση – να δώσει λύσεις ή να της φορτώσει ευθύνες. Το ΠΑΣΟΚ δεν κατάφερε να συνεννοηθεί στο εσωτερικό του για την κρισιμότητα της κατάστασης,